Ούτε ξέρω γιατί το κάνουμε αυτό. Έχω πουκάμισο για τη δουλειά.
Δεν αρκεί ένα σύνολο Τζέις. Δεν είσαι καρτούν.
Ως διευθυντής, δεν μπορείς να πηγαίνεις με το πουκάμισο που έθαψες τον θειό σου.
Ούτε θα περιμένουμε νέα για τον Τζέιμς κλεισμένοι μέσα.
Μόλις το ξεχάσεις, συμβαίνει αυτό που περιμένεις. Πασίγνωστο.
Δεν θα 'μαι σαν εκείνους που ξεπουλιούνται μόλις πετύχουν.
Γίνομαι διευθυντής και ξαφνικά φοράω πουκάμισο 34 λιρών,
σαν να ξέχασα από πού ξεκίνησα.
Δεν κάνεις και τίποτα πρωτοποριακό. Απλώς θα είσαι καλοντυμένος λόγω προαγωγής.
Όχι, η Κάρεν είναι.
Θέλει να πάμε μαζί για νυφικό.
Ποτέ δεν μου ζητάει τέτοια πράγματα.
Πρέπει να τα πάω τέλεια.
Ίσως πάρω ρεπό αύριο το πρωί για να κάνω έναν πίνακα διάθεσης.
Μπα, είναι τρελό. Θα ασχοληθώ κάνα διωράκι απόψε.
-Κοίτα! Ωραίο αυτό. -Ναι.
-Υπέροχο. -Σ' αρέσει; Για να το δω.
Ναι. Καλούτσικο δεν είναι;
-Ναι; -Ναι, δεν…
-Για στάσου λίγο. -Ναι;
-Παπάκια έχει. -Το ξέρω.
-Όχι. Τις πέρασα για βούλες. -Όχι, παπάκια είναι.
Έχω πατέρα απ' το Ντάγκεναμ. Παράτησε το σχολείο στα 16.
-Δεν φοράω πουκάμισο με παπάκια. -Είναι ωραία παπάκια!
Όλη μέρα θα προσπαθώ να μη με πλησιάζουν και δουν ότι δεν είναι βούλες, αλλά παπιά.
-Πολύ και αχρείαστο έξτρα στρες. -Λυπάμαι, θα το πάρουμε.
Σε δείχνει ενήλικα, σε δείχνει διευθυντή, μπαμπά.
-Ναι, αλλά θέλω να 'μαι κουλ μπαμπάς. -Όχι, όχι.
Κανείς δεν θέλει κουλ γονείς. Κι η φίλη Σεσίλ είχε,
κι έκανε τα μαθήματα σε μίνι τραμπολίνο,
γιατί η μαμά της πούλησε το τραπέζι της κουζίνας για σεμινάριο κλόουν.
Εμείς θα είμαστε βαρετοί, εντάξει;
Για τον Τζέιμς.
Ξέρεις ότι δεν θα τον πάρουμε σίγουρα, έτσι;
-Ναι, ναι. -Ναι;
Όχι, το ξέρω. Απλώς… έχω καλό προαίσθημα.
Για να το δούμε.
-Ναι. Εντάξει. -Ναι;
Αυτό είναι… Ναι, το σωστό νούμερο. Το πήραμε. Εντάξει.
-Ωραίο είναι. -Εντάξει.
Φιλαράκι, να ξέρεις, είναι παπάκια.
Τα έκαναν πολύ μικρά ώστε να θυμίζουν βούλες, αλλά δεν είναι. Παπάκια είναι.
Πληροφοριακά.
Το παλεύουμε
ΤΖΕΪΜΣ - ΗΛΙΚΙΑ 7 ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ
-Γεια σου! -Καλά είσαι;
Γεια.
Κανένα νέο απ' τον Τζέιμς;
Όχι ακόμη, αλλά ελπίζουμε για σήμερα…
-Εντάξει. -Λοιπόν…
Κοίτα, δεν θέλω υπερβολές…
ΓΑΜΗΛΙΟ ΝΤΟΣΙΕ ΚΑΡΕΝ
όπως κάνουν κάποιοι.
Όχι! Ναι, όχι. Βέβαια όχι.
Δεν είναι ότι φανταζόμουν αυτήν την ημέρα από μικρή.
Δεν είμαι τέτοια γυναίκα.
Ούτε άρωμα δεν έβαλα!
Μυρίζω όπως όποιος άφησε το πουκάμισο στα μεταχειρισμένα.
Κανένα πρόβλημα! Ένα νυφικό είναι.
Εντάξει.
-Θεέ μου. -Έλεος.
Τι φοράει;
-Γεια σου! -Γεια!
-Γεια σου, κεκάκι μου! Είμαι αρκετά κομψή; -Για να μπεις σε μαγαζί; Ναι, μαμά.
Ναι, αλλά είναι σικάτο, έτσι;
Αν δεν είναι αρκετά κομψό, μετά χαράς να περιμένω έξω.
-Άσε τις βλακείες. -Δεν θα περιμένεις έξω!
-Έβαφες το σπίτι; -Τι;
Όχι, το πουκάμισό μου είναι!
-Να πηγαίνουμε; -Χριστέ μου!
Έλα. Πάμε!
-Πού είναι; -Εκεί.
Φανταστικά.
ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΛΩΣΣΑΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ
Γεια σας, παιδιά.
Γλυκά εκεί. Λοιπόν, όλοι… Εντάξει.
Παιδιά; Τι… Παιδιά.
Παιδιά, ακούστε λίγο, παρακαλώ.
Παίδες!
Η κακιά μάγισσα πέθανε!
Κι επιτέλους οι κάτοικοι είναι ελεύθεροι!
Όχι, σοβαρά τώρα.
Είναι μερικά πράγματα που θέλω να συζητήσουμε.
Βαρετά. Να τελειώνουμε μ' αυτά.
Οπότε θα πάρω τον ρόλο του διευθυντή τώρα.
Σημείωσα μερικά πράγματα. Περιμένετε μισό.
ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΕ ΜΟΥ ΑΝ ΜΑΘΕΙΣ ΚΑΤΙ. Ν.
ΕΓΙΝΕ
ΕΝΤΑΞΕΙ
Λοιπόν, τέλος πάντων. Ναι. Λοιπόν, επανέρχομαι.
Όλα τα προγράμματά σας έχουν συγχρονιστεί με το διαδικτυακό ημερολόγιο.
Φίλε, εδώ δεν διάβασα το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ στο λύκειο.
Τι ελπίδες έχει το δικό σου; Με πιάνεις;
Καλό! Καλό.
Όχι, όχι… Σοβαρά τώρα. Σοβαρά, ρίξτε μια ματιά.
Λοιπόν, να μιλήσουμε για τον προγραμματισμό, γιατί…
Συγγνώμη, πρέπει να το… Ναι.
-Παρακαλώ; -Κανένα νέο;
-Έχω σύσκεψη. -Καλά. Σίγουρα έχεις σήμα;
Είμαι στο Λονδίνο και σου μιλάω στο κινητό, άρα…
Κάια, αυτά είναι για όλους, έτσι;
-Έχεις φορτίσει καλά το κινητό; -Ναι, αλλά όλο μου τηλεφωνείς.
-Τζακ, φίλε. -Πάμε.
Άκου, σ' αφήνω.
Έλα!
Ναι! Συγγνώμη, συγγνώμη!
Παιδιά, αυτό που έλεγα για λιγότερα…
Εντάξει. Να πούμε αυτό μόνο και μετά…
Εντάξει, ας… Καθίστε.
Σταματήστε…
"Άστρα", "Σιένα", "Λαβίνια".
Θυμίζουν ονόματα κοριτσιών που θα μου φέρονταν απαίσια στο σχολείο.
Παραείναι χλιδάτα εδώ μέσα. Να φεύγω εγώ.
-Θα θέλατε ένα ποτό; -Σαμπάνια;
-Ευχαριστούμε. -Παρακαλώ.
-Πολύ όμορφο. -Δεν το περίμενα.
-Στην υγειά σου. -Εις υγείαν.
Ναι, όχι. Δεν έγινε κάτι.
Πώς είμαστε, κυρίες μου;
-Γεια σας. -Ντάριλ.
-Γεια. -Πώς είστε;
Η γυναίκα μου αρρώστησε. Συγγνώμη, συνήθως δεν είμαι εδώ, οπότε…
Δεν πολυξέρω από νυφικά και τέτοια, αλλά θα το παλέψω.
Ξέρω από εξατμίσεις κυρίως, ναι.
Θα το 'κλεινε, μα για να 'μαι ειλικρινής, ένα τέτοιο κάνει όσο δέκα εξατμίσεις,
οπότε κλείσαμε το συνεργείο τελικά, καταλαβαίνετε;
Για πείτε, ποια παντρεύεται;
-Η Κάρεν. -Η κόρη μου.
Ωραία. Συγχαρητήρια.
-Και πώς λένε τον τυχερό; -Σκοτ.
Σκοτ; Το δεύτερό μου όνομα!
-Πολύ παράξενο! -Παράξενο.
Τι πιθανότητες υπάρχουν; Μαγεία σκέτη. Άψογα.
Μάλιστα.
Λοιπόν, βασικά, από στιλ, τι θα διαλέξεις;
Απλώς δεν θέλω να 'μαι σαν σκατά.
Εντάξει, ναι. Όχι, λογικό, λογικό.
Μελίντα;
Η περιγραφή είναι "όχι σκατά".
-Ευχαρίστως. -Ευχαριστώ, αγάπη.
-Θα με ακολουθήσετε; -Πήγαινε, Κάρεν.
Απόλαυσέ το.
Θα περάσει καλά.
-"Ένας αυστηρός απλικέ κορσές…" -Ναι, δεν μ' αρέσει.
Εντάξει.
Ναι, εγώ πάντως προτιμώ αυτά με τα… μακριά.
-Μανίκια; -Ναι, μανίκια. Αυτό έψαχνα.
Ναι, μανίκια.
"Η κλασική γραμμή Α είναι ένα κλιμακωτό σιφόν, που ντραπάρει αβίαστα…"
-Όχι! -Είναι…
-Έφυγε πάλι. -Ναι!
-Η γυναίκα σου είναι πολύ χάλια; -Ναι, ναι.
Ναι. Κι απ' τις δυο τρύπες. Να 'ναι καλά.
Δείτε εδώ! Τώρα μιλάμε!
-Κάρεν! -Μου αρέσει.
-Ναι. Είναι όμορφο. -Ναι.
Η Σταχτοπούτα είπε κάποτε "Ένα όνειρο είναι μια ευχή της καρδιάς".
Οπότε, ξέρεις…
Δεν ξέρω. Καλό είναι. Πώς πρέπει να νιώθω;
Η Κάρολ λέει πως όταν το βρεις, κλαις. Έτσι καταλαβαίνεις.
Έχω να κλάψω απ' το 2012.
Εγώ δεν κλαίω συχνά, αλλά όταν με πιάσει…
-Δεν σταματάω, καταλαβαίνετε. -Αλήθεια;
Ναι.
-Βγάλε το ρολόι σου. -Γιατί;
Δεν φοράς ρολόι Casio με νυφικό 2.000 λιρών!
Και πώς θα ξέρω την ώρα;
Η μέρα του γάμου σου είναι. Θα σου τη λένε οι άλλοι.
Γι' αυτό δεν φτάνουν εγκαίρως οι νύφες. Κυριολεκτικά τους παίρνουν τα ρολόγια.
Μη μ' αγγίζεις.
Ο πρώτος της γάμος;
-Ναι. -Ναι.
Α, μάλιστα. Ο καλύτερος, έτσι;
Έλα, έλα.
Ναι!
Εντάξει, σας παρακαλώ.
-Σαράντα. Θα φτάσουμε στα 40! -Σαράντα, σαράντα, σαράντα!
Εντάξει. Λοιπόν…
Όχι, μισό, μη φεύγετε! Έχουμε πολλά να πούμε ακόμη.
Παιδιά, έχουμε πολλά να πούμε ακόμη… Δεν μπορείτε…
Τι φάση; Τι οργανώνεις σύσκεψη αφού δεν έχεις τίποτα να πεις;
Διάολε.
Περνάω υπέροχα.
Ξέρεις, πάντα ήθελα να βρεθώ σε γυναικείες φυλακές.
Υπάρχει τόσο μεγάλη συντροφικότητα και τα τοιαύτα.
Αυτό εδώ;
-Όχι. Μπα. -Όχι.
Πιστεύεις πως είναι ευτυχισμένη;
Ναι. Ναι, το πιστεύω.
Εσύ ήσουν πάντα ευτυχισμένη.
Με τον τρόπο σου.
Θέλω μόνο να τη βλέπω χαμογελαστή.
Κανένα νέο;
Όχι, όχι ακόμη.
Έχω καλό προαίσθημα πάντως.
Πώς είναι;
Ποιο;
Να έχεις παιδιά. Όλα αυτά.
Σαν να 'χεις τον ήλιο στην πλάτη.
-Ξέρεις, φίλησα ένα κορίτσι μια φορά. -Εντάξει. Λοιπόν.
-Αυτό δεν είναι κακό! -Έλα.
Ερχόμαστε!
Ναι.
-Ερχόμαστε. -Ερχόμαστε.
Κάρεν…
-Είναι πανέμορφο! -Ναι.
-Όντως. -Αλήθεια;
Ναι, όντως. Τα σπάει.
-Έτσι; Ναι! Είναι τόσο… -Ναι.
Κυριολεκτικά τα σπάει.
-Μ' έπιασε, έτσι; -Ναι!
Έλα δω!
Διάολε! Τρία χιλιάρικα;
Αν σου ζητήσω συμβουλές περί μάνατζμεντ,
παίζει να μη γίνεις ψώνιο κι ενοχλητικός;
-Φίλε, εννοείται. -Φρέντι!
-Σίγουρα; -Σίγουρα.
Εντάξει, ωραία. Λοιπόν, τι κάνω;
Λοιπόν. Άκου τι γίνεται. Καλός διευθυντής γεννιέσαι.
Δεν γίνεσαι.
-Το έμαθα στη σχολή διοίκησης. -Ψώνιο κι ενοχλητικός.
-Γεια σου, Τζέις! -Γεια. Αγκαλίτσα. Εντάξει.
Ωραία.
Πόσο Βρετανός!
-Νεότερα για τον Τζέιμς; -Σήμερα, αύριο, ελπίζω.
Ψωμί με αγριοκύμινο;
-Όχι, ευχαριστώ. Προσπαθώ να το κόψω. -Δοκίμασε.
Ναι;
Εντάξει. Έτσι, σκέτο; Εντάξει.
-Θεέ μου. -Είδες;
Αυτό είναι… Ναι.
Τρελαίνομαι. Ο βασικός λόγος που δεν έχω να πάρω διαμέρισμα!
-Τι τρέχει; -Ο Τζέισον δεν τα βγάζει πέρα.
Δεν είναι αυτό. Είναι περίπλοκο. Γιατί είναι και φίλοι μου.
Δεν λειτουργεί αυτό.
-Δεν είσαι φίλος αν είσαι αφεντικό. -Γιατί όχι;
-Διότι μισούμε τα αφεντικά μας. -Όχι πάντα.
-Εσύ το μισούσες; -Ναι, μα άλλο αυτό, γιατί…
Εμείς πάμε στην παμπ και τέτοια.
Κακώς, γιατί εκεί πάνε για να σχολιάσουν εσένα.
Είσαι ο πιλότος, είναι οι επιβάτες.
Πώς θα ένιωθες αν ο πιλότος άφηνε το πιλοτάρισμα,
ερχόταν να κάτσει δίπλα σου κι άρχιζε να τρώει φιστίκια;
Θα φρίκαρες. Γιατί θα αναρωτιόσουν "Ποιος πιλοτάρει το αεροπλάνο;"
Κοτζάμ άντρας είσαι. Ας μη σε συμπαθούν όλοι.
Ναι, εντάξει.
Λοιπόν, έτοιμος σε 20;
-Ναι. -Θα γίνει χαμός!
-Θα έρθουν οι Βολιβιανοί. -Όλοι;
Ω, ναι.
-Ευχαριστώ! -Παρακαλώ.
Τέλεια. Έξυπνη.
-Πώς πάει, φιλαράκι; -Τέλεια.
-Είμαι κομμάτια. -Ναι;
Γυρίσαμε στις 4:00 το πρωί
και στις 7:00 τρέχαμε στη μετακόμιση της φίλης της στο Γουόλθαμστοου.
Ωχ, όχι.
Είναι τόσο πρόσχαρη και απτόητη.
Σαν να μην της έχουν κοπεί τα φτερά ακόμη. Πότε γίνεται αυτό;
Στα 29 στην πόλη, στα 32 στην επαρχία.
Μάλιστα. Ωραία.
Παρακαλώ;
-Τι; Πότε; -Φύγε, φύγε!
Εντάξει, έρχομαι.
-Έρχομαι. Τα λέμε, φίλε! -Καλή επιτυχία!
Το αιτιολόγησαν κάπως;
Πες ελεύθερα.
Θεώρησαν ότι δεν πούλησε καλά τον εαυτό του ο Τζέισον
ή ότι παραήταν βλοσυρός στη φώτο;
-Όλα εγώ; -Όχι, εντάξει, συγγνώμη…
Ναι, ίσως έφταιγα εγώ. Ίσως τους φάνηκα πολύ μικρή για μαμά.
Καλά.
Επέλεξαν ένα άλλο ζευγάρι που είχε ήδη ένα παιδί στην ίδια ηλικία.
Μάλιστα.
Δεν το βρίσκω και τόσο δίκαιο, δεδομένου ότι εκείνοι ήδη έχουν ένα!
Όχι, αυτό είναι λογικό.
Είναι ωραίο που θα έχει ένα αδερφάκι να παίζει, οπότε…
Είναι το καλύτερο αποτέλεσμα, έτσι;
Το ξέρω ότι είχατε επενδύσει σ' αυτό, αλλά έχει κι αλλού πορτοκαλιές…
Και τώρα;
Όταν δεν πάνε όλα κατ' ευχήν,
πρέπει να βάλουμε κι εμείς το χεράκι μας, έτσι;
Λοιπόν, πώς θα σας φαινόταν να γνωρίσετε κάποια παιδιά;
Ναι; Ναι, τέλεια. Ναι, ναι. Μέσα.
Ναι, θα ξεχωρίζαμε από κοντά.
-Αύριο. -Αύριο;
"Ημέρα Δράσης Υιοθεσίας".
Κάθε εξάμηνο συγκεντρώνουμε όσα παιδιά δεν έχουν βρει σπίτι
κι όσους ψάχνουν για παιδιά, τους φέρνουμε σε επαφή και βλέπουμε.
Μια απόδειξη ότι το σύστημα πάσχει, αλλά έχει τούρτα, οπότε το παλεύουμε!
Για πόσα παιδιά μιλάμε;
Γύρω στα 25. Ετοιμαστείτε για ημικρανία.
Έτσι αντιμετωπίζω και τα ραντεβού. Τα γκρουπάρω σαν επίδειξη διαμερίσματος.
Κερδίζεις χρόνο, γιατί οι μεγάλοι άντρες χάνουν γρήγορα την ομορφιά τους.
Ευτυχώς, εγώ τη χάνω σταδιακά, οπότε έχω το πάνω χέρι!
Δηλαδή, βασικά, έχουμε δυο ώρες να δεθούμε μ' ένα παιδί
και να το κάνουμε να μας συμπαθήσει…
μεταμφιεσμένοι.
Α, ναι. Το θέμα είναι "Τι θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω".
-Σκεφτείτε το. -Εντάξει.
Μην ανησυχείτε. Λίγο ποδόσφαιρο στο πάρκο με μερικά παιδιά είναι.
Ποδόσφαιρο; Λίγο ποδόσφαιρο στο…
-Ωραία. Μια χαρά. -Ναι.
Μην ξεσηκώνεστε και μην επενδύετε υπερβολικά συναισθηματικά.
Θεέ μου, όχι. Δεν το κάναμε αυτό, έτσι;
-Όχι, προς Θεού. Όχι, όχι. -Όχι.
ΤΖΕΪΜΣ
Ενίοτε σου λείπει κάποιος εν καιρώ.
-Το ξέρω. -Είναι όπως όταν χωρίζεις.
Πρέπει να πας παρακάτω.
Ναι, εγώ δεν κάνω αυτό ακριβώς.
Διατηρώ φιλικές σχέσεις μ' όλους όσους έχω κοιμηθεί, οπότε…
Εντάξει, αυτό είναι ανησυχητικό.
Τι στολές θα φορέσουμε;
Α, ναι. Τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;
Ήθελα να δουλεύω στο τηλεφωνικό κέντρο εταιρείας ενοικίασης αμαξιών, οπότε…
-Έτσι. -Το πέτυχα απόλυτα.
-Μπουμ. -Ευχαριστώ πολύ. Εσύ;
-Ο μπαμπάς του Μάικλ. -Ναι;
Ναι. Ήταν τρομερός τύπος όταν ήμουν μικρός.
Όταν μεγάλωσα, όμως, κατάλαβα ότι ήταν απλώς αλκοολικός. Ναι.
Μάλιστα!
Ναι, έχει πεθάνει πια. Θεός σχωρέσ' τον.
Ήπιε μέχρι θανάτου, βασικά.
Είμαστε εντάξει;
Ναι.
Θα μας συμπαθήσουν τα παιδιά, έτσι;
Ναι!
Καλά λέει η Πένι. Μην το πολυσκεφτόμαστε.
-Ναι. -Πασούλες θα παίξουμε, με παιδάκια.
Ναι.
Γαμώτο!
ΚΑΜΝΤΕΝ ΧΑΪ ΣΤΡΙΤ
Έχουμε μόνο 20 λεπτά, οπότε πρέπει να πάμε καταδρομικά.
Μια χαρά. Εγώ ξέρω τι θέλω.
ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΕΣ ΣΤΟΛΕΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΑΤΖ
-Πώς σου φαίνεται αυτή; -Όχι.
Δεν έχει τίποτα αρμόζον.
Υπάρχει ζώο που δεν το κάνουν πρόστυχο;
Ο αρμαδίλλος; Δεν σουλουπώνεται με τίποτα.
Με συγχωρείτε. Γεια σας.
Μήπως έχετε καμιά στολή για γυναίκες που είναι πιο θετικά πρότυπα;
Για παιχνίδι ρόλων, αριστερά.
Όχι. Εννοώ… Το θέμα είναι τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις.
Οπότε θέλω κάτι του στιλ επιχειρηματίας, γιατρός, δικηγόρος.
Κάτι τέτοιο.
Έχουμε δικαστίνα.
Ναι, τέλεια!
Μιλάμε για αθλιότητα.
Ναι.
Όχι, συγγνώμη. Δεν μπορώ να εμφανιστώ έτσι.
Κοίτα, είσαι…
Όχι, εντάξει. Τι λες για πριγκίπισσα; Πολύ επιτυχημένες.
Έχεις δει αληθινή; Είναι δυστυχισμένες.
Δεν θέλουμε όλες να γίνουμε πριγκίπισσες.
Το τελευταίο που θα 'θελα για την κόρη μου.
Δεν υπάρχει τίποτα εδώ μέσα που να μη μειώνει τις γυναίκες;
-Είμαι λίγο αγχωμένη. -Τι είπες;
Είπα ότι είμαι λίγο αγχωμένη.
-Ναι, το ξέρω. -Και σκάω.
Σκέψου να 'σαι μ' αυτό στην Κένυα.
Σκεφτόμουν να τους εντυπωσιάσω με κινήσεις πολεμικών τεχνών.
-Απ' την εφηβεία σου; -Ναι. Τι λες;
Για δείξε μου.
-Εντάξει. Κράτα λίγο. -Φέρε το καπέλο.
Λοιπόν, είναι κάπως έτσι…
Απ' το μυαλό σου είναι;
Όχι, είναι… Τα έχω ξεχάσει γενικώς.
Αυτό ίσως είναι καλό, γιατί μαζί μ' εμένα, δεν ξέρουν κι οι αντίπαλοι τι ακολουθεί.
-Ναι. -Οπότε…
Εγώ θα το άφηνα.
-Μου δίνεις το καπέλο μου; -Ναι.
ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΣ
Το 'ξερα ότι μόνο εμείς θα μασκαρευόμασταν.
-Ωραία. -Ναι, μα…
-Θα μείνουμε αξέχαστοι. -Ναι.
-Πάμε να μιλήσουμε με κάνα παιδί. -Ναι.
-Κοίτα, εκείνος είναι μόνος. -Ναι. Γρήγορα, πριν τον προλάβει άλλος.
Γεια σου!
-Γεια σου, φίλε μου. Όλα καλά; -Γεια.
-Είμαστε η Νίκι και ο Τζέισον.
Γεια σου.
-Πώς σε λένε; -Ίθαν.
-Γεια σου, Ίθαν. Ποιος είναι αυτός; -Ο φίλος μου.
Ξέρεις γιατί είμαστε εδώ;
Για να παίξουμε μαζί σου και να δεις αν μας συμπαθείς.
Γιατί;
Για να έρθεις στο σπίτι μας και να μείνεις μαζί μας.
Όχι!
Αχ, όχι. Μη φοβάσαι, φιλαράκι. Όχι αμέσως.
-Όχι, όχι. -Ίθαν;
Όλα καλά. Δεν κάναμε κάτι.
Να ζήσεις
Και χρόνια πολλά…
-Γαμώτο. -Μάλιστα.
-Δεν θέλω να πάω! -Πρέπει να… Συγγνώμη γι' αυτό.
-Συγγνώμη. -Συγγνώμη γι' αυτό.
-Είπες ότι εδώ ήταν! -Έτσι νόμιζα!
-Στο Κάμπερλαντ Γκέιτ. -Εδώ είναι το Κάμπερλαντ Γκριν!
Κοντά θα 'μαστε!
Όχι. Το Γκέιτ είναι στο Χάιντ Παρκ, Νίκι.
-Εδώ είναι το Ρίτζεντς Παρκ! -Οχ, γαμώτο!
-Λοιπόν. Μπορείς να τρέξεις μ' αυτό; -Ναι.
Ωραία, έλα. Πάμε.
Λεωφορείο! Τζέις!
Ευχαριστούμε!
Όλα καλά. Κοίτα.
-Θα προλάβουμε. Ακριβώς. -Εντάξει.
-Όλα καλά. Όλα καλά. -Θεέ μου.
Θα φτάσουμε.
Μπονζούρ. Μαρμπλ Αρτς.
Το μνημείο ή το μετρό, φιλαράκι;
Θέλεις τον σταθμό του μετρό Μαρμπλ Αρτς;
Μετρό; Σταθμός;
-Έλεος. Διάολε. -Αχ, Θεέ μου.
Όχι, Μαρμπλ Αρτς. Το μπατιμάν με το μάρμαρο μέσα.
Λοιπόν, εντάξει.
-Γεια σας! -Γεια σας! Πού θέλετε να πάτε;
Στο Μαρμπλ Αρτς.
Στο Μαρμπλ Αρτς; Γιατί θέλετε να δείτε… Μαλακία είναι. Μια σταλιά!
Όλοι το ξέρουν. Από πού είστε;
Παρί.
Ήρθατε απ' το Παρίσι να δείτε το Μαρμπλ Αρτς; Τρελοί είστε;
Σταθείτε πιο μακριά απ' την Αψίδα του Θριάμβου. Αυτό είναι το Μαρμπλ Αρτς!
Μαρμπλ Αρτς.
-Θεέ μου! -Πάμε.
Μαρμπλ Αρτς.
Κάμπερλαντ Γκέιτ, εντάξει.
Προς τα πού;
-Από δω! -Ναι;
-Γιατί χειροκροτούν; -Νομίζουν ότι τρέχουμε για φιλανθρωπία.
-Γεια σου, φιλαράκι. -Γεια.
Μας πας στην άλλη άκρη του πάρκου;
Όχι, φιλαράκι. Μην τα παρατάτε, σχεδόν φτάσατε.
-Θα τα καταφέρετε. -Δεν τρέχουμε μ' αυτούς!
Δεν θα σας βοηθήσω να κάνετε ζαβολιά. Δεν θα ήταν δίκαιο για τους άλλους.
-Μα εμείς δεν… -Όχι, όχι.
-Δεν βοηθάω ζαβολιάρηδες. Με τίποτα. -Πάμε.
-Συγγνώμη! -Συγγνώμη!
-Ευχαριστώ, φίλε!
-Γεια σας! -Γεια! Πού ήσασταν;
-Έμεινε κανένα παιδί; -Τι;
-Παιδιά. -Δεν νομίζω.
Δεν πειράζει.
Γνωρίσαμε ένα απίστευτο κοριτσάκι.
Περάσαμε όλο το απόγευμα μαζί. Νομίζω πως μας συμπάθησε πολύ. Και…
-Νίκι. -Ήταν… γλυκύτατη.
Νίκι!
Συγγνώμη. Την…
Εδώ είσαι; Ανησύχησα για λίγο.
-Πάμε στο λεωφορείο; -Να πάρω το σακίδιό μου.
Έλα, πάμε να το πάρουμε.
-Να σου βγάλω το αυτοκόλλητο. -Εντάξει.
Έρχομαι αμέσως. Δεν αργώ.
Κάποια απλώς δεν είναι έτοιμα.
-Εντάξει, γλυκιά μου. Έλα, πάμε. -Εντάξει.
ΠΡΙΝΣΕΣ
Γιατί κλαις;
Γιατί όταν βρίσκεις το κατάλληλο,
κλαις.
ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ
ΟΝΟΜΑ: ΝΙΚΙ ΝΙΟΥΜΑΝ, ΤΖΕΪΣΟΝ ΡΟΣ
ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΣΤΕ: ΠΡΙΝΣΕΣ
Χαρούμενη;
Ναι.
Τότε, γιατί κατέβασες το κεφάλι;
Σκάσε!
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου