เหลือเชื่อเลย ดูนี่สิ มันแบบ…
ปิดกระเป๋าไม่ได้ ยัดของไปเยอะเกิน
ทำไมเราถึงบินกับสปีดีเจ็ต
เครื่องบินลำนึงของพวกเขา ไถลออกนอกรันเวย์เดือนก่อน
นี่ เป็นเพราะพวกเขาเสิร์ฟมินิเพรตเซล ที่คุณชอบบนเครื่องใช่ไหม
ก็ปัจจัยนึง ใช่ แต่ไม่ใช่ปัจจัยเดียว
แน่ใจนะว่าเราไม่ควรฝากคาเรนดูแลเด็กๆ
หนูดูแลไทเลอร์มาทั้งชีวิตนะ ถามจริง
แม่รู้ แต่บาร์บาราเพิ่งทิ้งเขาไป และเขารับมือกับความสูญเสียไม่ไหว
พอเขาเสียอย่างนึง ก็จะหมกมุ่นกับอีกอย่าง
นั่นสิ เราไม่อยากให้มี
สถานการณ์เสียช้อนคันโปรด เลยหมกมุ่นกับภูเขาไฟอีกครั้งหรอกใช่ไหม
ไม่เป็นไรหรอก หนูดูออก
แค่อย่าให้เขาติดหนึบละกัน
ขอดูบัตรเชิญหน่อย เราอาจไม่ต้องขนไปหมด
มันอาจเป็นแบบ… ไม่รู้สิ งานแต่งสไตล์โบโฮเก๋ๆ เดินเท้าเปล่า
ผมนึกว่าคุณเป็นคนได้บัตรเชิญ
ฉันจะได้ได้ไง ลอรี่เป็นเพื่อนคุณ
คุณเป็นคนไปเก็บจากตู้ไปรษณีย์
- มาหย่อนไว้ในตู้เหรอ - ต้องใช่แน่ๆ
แปลว่าคุณเห็นแล้วเหรอ
- คุณบอกผมว่าคุณเห็น - ฉันไม่เห็น
เอ๊ะ
เจสัน คุณแน่ใจ 100% ไหม ว่าเราได้รับเชิญไปงานแต่งนี้จริงๆ
นี่ ไทเลอร์ มานี่เร็ว ต้องคุ้มค่าเวลาแน่นอน
อย่างี่เง่าน่า เราได้รับเชิญอยู่แล้ว
คุณจำได้แน่ชัดไหมว่าเธอบอกว่า "กรุณามาร่วมงาน"
ใช่ เธอบอกว่า… เธอ… เธอบอกว่า
"ดูสถานที่จัดงานแต่งสุดอลังที่เราจะใช้นี่สิ"
แล้วเธอก็ส่งรูปมาเพียบเลยในแชตกลุ่มมหาลัย
- ขอดูข้อความหน่อย - อือ ได้ๆ
เจอแล้ว เห็นไหม นี่ไง
ไทเลอร์ เร็วสิ เดี๋ยวอดดูหรอก
ไม่ เจส ฉันว่าเธอแค่เล่าให้ฟังเฉยๆ
คุณจองโรงแรมไปงานที่เราไม่ได้รับเชิญได้ไง
ผมแค่เดาว่าเราจะได้รับเชิญ…
โอ๊ย จะบ้า
และผมอยากไปถึงไวๆ ก่อนไม่เหลือห้องราคาถูก
บางห้องนี่คืนละ 400 ปอนด์เลย สัญชาตญาณบอกให้ทำน่ะ ให้ตายสิ
เจริญละ นี่เราจองที่พักในทัสคานี
ไปงานแต่งที่เราไม่ได้รับเชิญงั้นสินะ
สุดจัด
เราจะไม่ได้เงินคืนใช่ไหมล่ะ
ยังไงเราก็ควรไปนะ
ไม่ ฉันไม่บุกไปงานแต่งนะ เจส
เราไม่เจอพวกเขาหรอก เราจะทำอะไรของเราไป
ผมว่าซานชิเมนโตมันกว้างใหญ่ออก
คือว่า…
ก็ใช่ มันคงเป็นงานแต่งเล็กๆ แหละ
- ใช่ - หวังว่าเราคงไม่บังเอิญเจอใคร
ถ้าเราไม่ได้รับเชิญ แปลว่าคงมีแค่ครอบครัวคนสนิท
ใช่เลย
และเราต้องใช้เวลาด้วยกัน
แค่เราสองคน ถูกไหม
- ตามนั้นเลย - หยาบคาย
อือ ได้ งั้นไปก็ไป
อะไรเนี่ย
ถ้าเอาชุดไปงานแต่งออกจากกระเป๋า
ก็จะปิดกระเป๋าได้สบาย
ว่ากันตรงๆ เถอะ
งานแต่งคือส่วนที่แย่ที่สุด ของการจัดงานแต่งในต่างประเทศ
- ใช่ - คุณเตรียมของขวัญยัง
- เตรียมแล้ว - อือ
- จะบอกอะไรให้ - ไม่
- พวกเขาจะไม่ได้แล้ว - ฝันไปเถอะ
เอาละ เรามีเซ็ตผ้าเช็ดปากหนึ่งเซ็ต และเราไม่ต้องไปงานแต่ง
ไงล่ะ
- ชักจะเข้าท่า - ดี ต้องงี้สิ
คุ้มจริงอะไรจริง
ยังปิดไม่ลงแฮะ ไทเลอร์ ขี่หลังพ่อที
(แคมเดนล็อก)
พอพวกเขามาเสิร์ฟ ผมขอมินิเพรตเซลของคุณนะ
- ได้ๆ - แจ๋ว
- โทษครับ คุณชอบมินิเพรตเซลไหม - เจสัน
พวกเขามีแบบอบรสออริกาโนด้วยนี่นา
อร่อยจะตาย หากินที่อื่นไม่ได้ด้วย
- เงียบที - เชื่อสิ ผมพยายามแล้ว
ฉันพยายามอ่านไอ้นี่อยู่
อะไร มันเปลี่ยนไปจากคราวก่อนที่บินเหรอ
พวกเขาอัปเดตอยู่เรื่อยๆ
มันต่างไปตามแต่ละสายการบิน และประเภทเครื่องบิน
ถ้าคุณไม่ชอบ คุณยังขอได้ใช่ไหม เพราะผมจะ…
หยุดขอมินิเพรตเซลคนอื่นซะทีได้ไหม
โทษทีๆ
ดับซะที ฉันฉี่จะแตกแล้ว
อย่างที่บอก รับๆ มาเถอะ ผมจะกินให้เอง
พวกเจ้าสาว แย่แล้ว ให้ตายเถอะ
- พวกเขาอยู่บนเครื่อง - ใคร
- แคลร์กับลอรี่ - ว่าไงนะ
วันนึงมีห้าเที่ยวบิน มาขึ้นอะไรลำนี้
- พวกเขาอยู่ไหน - ไม่ อย่ามองนะ
- เอาละ คลุมนี่ไว้ - อะไร
ซ่อนตัว
รับมินิเพรตเซลไหมคะ
- รับชากาแฟไหมคะ - ไม่ครับ
ไม่ค่ะ ขอบคุณ
- รับมินิเพรตเซลไหมคะ - รับครับ
ไม่เอาค่ะ ขอบคุณ ขอโทษนะคะ ขอบคุณค่ะ
รับชากาแฟไหมคะ
(ข้อเท็จจริงเรื่องแมงกะพรุน)
พวกเขาไปถึงแล้ว
(นิกกี้ ข้อความ)
(เครื่องบินขลุกขลัก ถ้าข้อความใหม่พวกนี้ เป็นข้อความสุดท้ายล่ะ ฮ่าๆ)
(ไทเลอร์เป็นไงบ้าง ติดหนึบยัง)
(เขาสบายดีค่ะ)
รู้ไหมว่าแมงกะพรุนมีมากกว่า 2,000 ชนิดแน่ะ
ไม่รู้
(แท็กซี่)
เราดูไม่กลมกลืนไปกับคนที่นี่เลยเนอะ
จริง นี่คือหนึ่งในสถานที่ที่สงบที่สุดในโลก
- นั่นสิ - เราผ่านฝันร้ายขั้นสุดมาแล้ว
เอาละ มาเร็ว เข้าไปข้างในกัน ผมเห็นคนอื่นขึ้นแท็กซี่ตามหลังเรามา
- ขอบคุณค่ะ - บายครับ
บายค่ะ
ร้านอาหารของเรา เสิร์ฟอาหารอิตาเลียนร่วมสมัย…
- แจ๋ว - โดยใช้ส่วนประกอบในท้องถิ่นตามฤดูกาล
แปลนโล่งเชียว ว่าไหม
จริง ค่อนข้างเปิดโล่งเลย เราถูกมองเห็นได้ง่าย
ที่นี่มีบูทไหมคะ
บูทเหรอครับ
ไม่เป็นไร เราใช้รูมเซอร์วิสก็ได้
- ใช่ รูมเซอร์วิส - ใช่ๆ รูมเซอร์วิส
โอเคครับ
- นี่กุญแจครับ แล้วก็… - ขอบคุณค่ะ
ตายแล้ว
ดูดีกว่าในรูปอีกนะเนี่ย
ลอรี่กับแคลร์ ผมได้ยินเสียงพวกเขา ใช่แน่ๆ
- เร็วเข้า ไปเลย - โอเค
- ขอบคุณครับ ไปเร็ว - ขอบคุณค่ะ
รีบเลย ให้ไว
สวยชะมัด
โอ้โฮ มาแล้วเหรอ
อะไรเนี่ย
แก๊งมหาลัยมากันครบเลย
เบ็ธ แอ็บบี้ ทิซ เจคกี้ด้วยเหรอ
อะไร… ทำไมเจคกี้มาด้วยล่ะ
- เจสัน มาเร็ว - เจคกี้ชอบเหยียดจะตาย
เร็วเข้า
มาเร็ว นั่นห้องเรา อยู่ตรงนั้น
- ไปเลย ไปๆ - อือ
ปิดประตู
พวกเขาดื่มกันอยู่ที่ลานข้างนอก
ใช่
อลังการจัง
ดูเหมือนว่าแอ็บบี้ไม่ดื่มนะ
ไม่คิดว่าเธอท้องอยู่หรอก ใช่ไหม
นิโก้มีแฟนใหม่แล้วเหรอ
แล้วเจสส์ ผมชอบเจสส์นะ
ให้ตายเถอะ
ผมนึกว่าผมกับลอรี่สนิทกันซะอีก
ผมช่วยเธอเผยรสนิยมทางเพศให้พ่อแม่รู้ โดยแสร้งว่าเราคบกัน
พวกเขาจะได้โล่งใจ ตอนรู้ว่าเธอชอบเพศเดียวกัน
- ดูอะไรอยู่เหรอ - "โอมิซิดิโอ อะ โรมา"
คุณพูดอิตาเลียนไม่เป็นนะ นิก
ก็ใช่ แต่ทีวีโรงแรมมีหนังเรื่องเดียว เจส
จะดูไอ้นี่หรือจะดูความเศร้านอกหน้าต่าง
อุ๊ต๊ะ นั่นแพทริเชียใช่ไหม
แพทริเชียได้รับเชิญ แต่เราไม่เหรอ
นั่นหมอจับเส้นของเธอ นิก ผมเป็นคนแนะนำเอง
หมอจับเส้นของเธอยังได้สนุกกับงาน ส่วนเราติดอยู่ในห้องเนี่ยนะ
เหลือเชื่อเลย แพทริเชียเนี่ยนะ
ยังไงก็เถอะ ผมคิดตารางเที่ยวของเราไว้แล้ว
เราออกไปสูดอากาศตอนหกโมงถึงหกโมงครึ่ง
แล้วเราก็นั่งชิลในห้องตั้งแต่หกโมงครึ่งถึงสี่ทุ่ม
จากนั้นเราจะออกไปเดินเล่นที่ลานข้างนอก
หลังจากฟ้ามืดแล้ว
พูดเป็นเล่น
หรือ… ไม่สิ อันที่จริง…
ผมเพิ่งเห็นว่ามีทัวร์สำนักแม่ชีในท้องถิ่น
เดี๋ยว อย่าเพิ่งตัดสิน ที่นั่นยังมีบ่อน้ำหินแบบดั้งเดิมอยู่
แหม ทำไมไม่รีบบอก
คุณบอกเองว่าอยากใช้เวลาด้วยกันให้มากกว่านี้
ใช่ เจส ในฐานะคู่รัก ไม่ใช่ตัวประกัน
ก็นะ…
แต่ก็ยังดีที่ได้เห็นทุกคนอีกครั้ง เนอะ
เราน่าจะขอให้คาเรนดูแลเด็กๆ จริงๆ นะ
ไม่มีใครรู้ว่าพวกแกคิดจะทำอะไร
แต่โมนาลิซาไม่ได้เป็นเพียงภาระหน้าที่เท่านั้น
เอาเท้าลงไป
เลโอนาร์โดพกภาพวาดนั้นติดตัวอยู่หลายปี
เขานำมาวาดใหม่ หลังออกจากเมืองฟลอเรนซ์ไปนาน
เอาละ สี่ทุ่มแล้ว ไปกันเถอะ
ฉันควรใส่ขายาวไหม คุณว่าพวกเขาจะจำขาฉันได้ไหม
นิก ผมว่าผมเองก็จำขาคุณไม่ได้ ไปกันเถอะ
โห เศร้าเลยงี้
แว่นกันแดดไม่ค่อยช่วยคุณพรางตัวเท่าไรเลย
เพราะมันปิดบังใบหน้าคุณ ได้น้อยกว่าคนที่มีขนาดหัวปกติ
โอเค ไปได้แล้ว
ได้
นิกกี้ เร็วเข้า
เดี๋ยวๆ เจส
เขากำลังจะบอกเธอ…
โอ้โฮ เห็นไหม
- เอาละ ไปได้แล้ว - โอเค
ดูเหมือนมันจะต้องสวยแน่ๆ ถ้าเรามองเห็นได้น่ะนะ
นั่นสิ ดีจริงๆ ที่ได้อยู่ในสถานที่ที่แสนวิเศษ
เหมือนอย่างที่คิดไว้
สีสดงดงามสไตล์ทัสคัน
คงจะใช่
โอ้โฮ
อยากว่ายน้ำจริงๆ เลย
เนอะ
แต่เราไม่มีชุดว่ายน้ำใช่ไหม
ใช่
ชอบเสียงนกฮูกจัง
คุณว่าเราควรเลี้ยงนกฮูกไหม หรือเป็นแค่ความคิดชั่ววูบตอนมาเที่ยว
ไว้ดูว่าคุณรู้สึกยังไงตอนขึ้นเครื่อง
ดูเราสิเนี่ย
แค่คู่รักธรรมดาที่มาพักผ่อนช่วงสุดสัปดาห์ดีๆ
ลอรี่ๆ
ลอรี่ อย่าทำแบบนี้สิ
ฉันมีสิทธิ์ออกความเห็น แคลร์
นี่ คุณแค่หาเรื่องทะเลาะ เพราะอยากระบายความกลุ้มใจ
- มันสำคัญนะ - วิธีที่ฉันกินซุปเนี่ยนะ
- ใช่ คุณซดซะขนาดนั้น - ไปเร็ว
มันร้อนนี่นา ฉันแค่ทำให้มันเย็นลงตอนกิน
ให้ตายสิ ใช่ คุณเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางอีกแล้วสินะ
คุณรีบไปหมด ทั้งซุป ทั้งงานแต่ง
โอเค อย่าเพิ่งแพนิก
เรารู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้
เราถึงเอาฟิดเจ็ตสปินเนอร์มาด้วย
ให้ตายสิ
ทำไมทุกครั้งที่คุณกังวลอะไร ถือว่าคุณมีความรับผิดชอบ
แต่ทุกครั้งที่ฉันกังวล คุณจะ "อ๋อ เป็นที่เธอเอง ใช่ๆ
เธอแพนิก เอาฟิดเจ็ตสปินเนอร์ให้เธอ"
เพราะฉันกังวลว่า โรงแรมมีตู้เย็นไว้แช่อินซูลินของป้าคุณไหม
ส่วนคุณมัวห่วงวิธีที่ฉันกินซุปน่ะสิ
แล้วจะให้ฉันซ้อมกินมื้อเย็นทำไม ถ้าคุณไม่รับฟังความเห็น
อย่านะ… ไม่ต้องพูดเลยว่าฉันไม่…
ว่าฉันไม่รับฟังความเห็น
แล้วผ้าคลุมเบาะล่ะ
ฉันส่งลิงก์ให้คุณ และคุณยอม… คุณยอมให้ใช้ผ้าลายทางสีน้ำเงินขาว
ฉันนึกว่าลายมันจะกว้างกว่านี้
เหลือเชื่อเลย ว้าว
(หยุด)
เจสๆ
มัวแต่ไปคุยกับผู้หญิงคนนั้น
เธอเกิดอาการแพนิกอยู่
- เออ ฉันก็เป็น - บ้าไปแล้ว
ไม่ต่างกันหรอก
ฉันทำไม่ได้ตลอดนะ เข้าใจไหม ฉันทำไม่ได้…
ฉันเขียนคำสาบานให้แล้ว
- ผ่านมา 35 นาทีแล้ว - ตัดสินใจมาเลย
เลสเบียนเถียงกันนานแค่ไหนนะ
ไม่มีผู้ชายมาพูดว่า "ก็ได้ แล้วแต่เลย" และเดินหนีไป ถูกไหมล่ะ
ผมได้ยินแคลร์บอกลอรี่
ว่าเธอรู้สึกไร้ตัวตนตอนกินมื้อเที่ยงเมื่อปี 2011…
และลอรี่รู้ดีว่าเธอพูดเรื่องอะไร
นั่นผู้หญิงสองคนนะ เจส
ไม่มีใครลืมอะไร
ที่เกิดขึ้นตลอดเวลาที่คบกันหรอก
ทำใจให้ชินซะ
นิก
เคยมีเซ็กซ์บนเตียงอาบแดดไหม ข้างๆ เครื่องผลิตคลอรีนน่ะ
เคย
นี่
นี่ เรากินอาหารในห้องเหมือนเดิมเถอะ
ไม่ เจส ฉันกินอีกมื้อในห้อง เหมือนถูกขังอยู่ในบ้านไม่ไหวแล้ว
ฉันรู้สึกเหมือนเจ้าของวิกิลีกส์เลย
โอ้โฮเฮะ ดูเมนูนั่นสิ
(วิลลา กอลลินา รอสซา อาหารเช้า - ไข่ก้อนเมฆอิตาเลียน)
- ไข่ก้อนเมฆอิตาเลียน - อะไรน่ะ
ฟลอเรนซ์ฟริตตาตาใส่มาสคาร์โปเน
แคนโนลี
เอาละ คนสุดท้ายไปแล้ว ทางสะดวก ไปเร็ว
เราขอ…
ขอโทษค่ะ ร้านอาหารปิดแล้วค่ะ
- ล้อเล่นใช่ไหม - ว่าไงนะ
อาหารหมดแล้วค่ะ
ไม่มีอะไรให้เรากินเลยเหรอครับ
ขอละครับ
นิก
ทำไมคนพวกนั้นจ้องเราล่ะ พวกเขาเอาแต่ชี้มานี่
อือ ไม่หรอก พวกเขาคิดว่าเราดัง
ว่าไงนะ ไหงงั้น
เพราะเราพรางตัวอยู่ตลอด
และเราออกจากห้องแค่ตอนที่ไม่มีคน
พวกเขาคิดว่าเราเป็นใคร
- พวกเขาคิดว่าคุณคือเซธ โรเกน - เซธ โรเกนเหรอ
ใช่ ฉันได้ยินพวกเขาหัวเราะคิกคักคุยกันว่างั้น
ไงครับ สาวๆ
- เจส - อะไร
- แล้วพวกเขาคิดว่าคุณคือใคร - พีอาร์ของคุณ
จริงๆ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก
ฉันว่าพีอาร์ของเซธ โรเกน คงเป็นคนที่น่าประทับใจอยู่เหมือนกัน
อือ คุณทำได้ดีซะด้วยสิ
ตัวจริงคุณหัวใหญ่กว่าในรูปเยอะเลย
ครับ หลายคนก็ว่างั้น
- หวัดดีจ้ะ นี่เราเอง - ไงลูก
เราแค่โทรมาถามไถ่อีกรอบ
เป็นไงกันบ้าง ทุกอย่างโอเคไหม
- ค่ะ ปกติดี - เขาติดหนึบรึยัง
โธ่เอ๊ย พ่อนั่นแหละติดหนึบ
เขาปกติดีค่ะ
หนูต้องวางแล้ว ขอให้สนุกกับการหลบหน้าเพื่อนนะคะ
- ได้จ้ะ โอเค บาย รักนะ… - บายจ้ะ
ยุ่งไหม แม่ต้องย้ายออกจากคลัง
ว่าไงนะ ทำไมล่ะคะ
บ้าจริง พวกเขาขึ้นค่าเช่า
เราใช้รถลูกได้ไหม เพราะแม่ขับรถที่นี่ไม่ได้
ที่สเปนด้วย แต่ที่นี่พวกเขาตรวจเข้ม ก็เลย…
โอเค ก็ได้ค่ะ
หนูแวะไปช่วงปลายสัปดาห์ก็ได้ค่ะ
- ไม่ แม่ต้องย้ายออกวันนี้ - วันนี้เหรอ
ใช่ ใช้เวลาไม่นานหรอก แม่เก็บของแล้ว
ค่ะ โอเค…
เดี๋ยวนะ หนูต้อง… ค่ะ โอเค ได้ หนูขอหยิบกุญแจก่อน
แม่ใกล้เก็บของเสร็จแล้ว
ถ้ามีลังก็เอาติดมาด้วยนะ
เทปกาวด้วย
ถุงพลาสติกด้วย
ไทเลอร์ ฉันต้องออกไปข้างนอก แคทมีเรื่องมาขอให้ช่วย
- นายจะดูแต่ไอ้นี่ใช่ไหม - ใช่
โอเค อย่าทำตัวแปลกๆ ล่ะ
(การเดินทางที่ยิ่งใหญ่ของแมงกะพรุน)
ก่อนมีไดโนเสาร์ โลกเรามีแมงกะพรุน
สัตว์หลายอวัยวะที่เก่าแก่ที่สุดในโลก…
ไร้สาระสิ้นดีเลย
ไปจากที่นี่กันเถอะ ขอละ
ไปไหนล่ะ สำนักแม่ชีเหรอ
ที่นั่นปลอดภัย ทำไมน่ะเหรอ
เพราะทุกคนจะอยู่ที่นี่ เตรียมตัวสำหรับงานแต่ง
นี่ จะไปที่นั่น หรือจะเติมน้ำให้เต็มอ่างแล้วนั่งดูมันไหลลงท่ออีก
เลือกเอา
- เถอะน่า - ก็ได้
เสียใจด้วยที่แม่ต้องไปจากที่นี่ แม่ชอบที่นี่นี่นา
ใช่ คนพวกนี้มีแต่คิดเรื่องเงิน
จริงเหรอ หนูนึกว่าเป็นการรวมตัวกันของศิลปินซะอีก
ใช่ แต่พวกเขาโดนอิทธิพล ของบิ๊กอาร์ตหรืออะไรก็ช่าง
หนูรู้ว่ามันยาก แต่ว่า…
หนูแค่อยากบอกว่าหนูซึ้งใจจริงๆ ที่แม่…
พยายามทำทุกอย่าง
หนูดีใจจริงๆ ที่แม่อยู่ที่นี่
อาการอกหักของไทเลอร์เป็นไงบ้าง
อ๋อ เขาสบายดีค่ะ
- เหรอ - ค่ะ
แมงกะพรุนเคลื่อนที่ตัวเดียวไปตามกระแสน้ำ
แต่พอกระแสน้ำมาบรรจบกัน ตัวอื่นๆ ก็มาร่วมวงด้วย
การรวมตัวกันขนาดใหญ่ที่เคลื่อนที่ไปด้วยกัน
เมื่อกระแสน้ำทะเลเบาบางลง พวกมันก็แยกจากกันอีกครั้ง
แล้วแมงกะพรุนก็ล่องลอย… ตัวเดียวต่อ
นี่มัน… นี่มันที่ไหนคะ
นั่นแฮมป์สเตดฮีธ
แม่มักเข็นลูกไปที่นั่นตอนลูกยังเล็ก
(11 กรกฎาคม 2011)
- แล้วลูกก็ปาขนมปังใส่เป็ด - ให้เป็ด
ไม่ ปาใส่มันนี่แหละ
ตอนเล็กๆ หนูเป็นคนยังไง
น่ากลัว
แม่ซื้อตุ๊กตาให้ลูก
แล้วลูกก็ชอบดึงแขนขามันหลุด
เหวี่ยงสุดๆ
- ทำไมหนูเป็นแบบนั้น - ไม่รู้สิ
ทำไมตั้งชื่อหนูว่า "พรินเซส"
เรื่องปกติของอีสต์เอ็นด์สมัยก่อนน่ะ สมัยนั้นทุกคนชื่อพรินเซส
ชนชั้นกลางไม่อยากรับเลี้ยงคนที่มีชื่อนั้น
ใครก็ตามที่ไม่ชอบตัวตนของลูก ไม่สมควรมีลูกอยู่ในชีวิตด้วย
หนูยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมแม่ถึงจากไป
ถ้าให้พูดตรงๆ แม่เองก็ยังพยายามเข้าใจอยู่เหมือนกัน
แม่นึกถึงเราไหม
ตลอดเวลา
ที่สเปนมีรูปเยอะกว่านี้อีก…
(เกาะสมุย 2014)
แต่แม่ต้องโยนทิ้งเพราะยัดลงกระเป๋าได้ไม่หมด
แม่ไม่ชอบทิ้งอะไรไว้
โอเค พยายามสนุกกันดีกว่า สำนักแม่ชีจะแย่สักแค่ไหนเชียว
อ๋อ ใช่ สนุกมาก ที่ดิสนีย์แลนด์ถึงมีเหมือนกันไง
ขอบคุณครับ
- นี่ คุณครับ ห้ามจับ - อย่า อย่าจับ
ขอโทษค่ะ
ไม่ๆ
อือ
ไปได้ยัง น่าเบื่อจะตายแล้ว
- เร็วเข้า นิก รีบเผ่น - นี่
มาเร็ว หาอะไรดื่มกัน
หวัดดีค่ะ
พรินเซสไม่รับสาย
ทั้งสองคนตายแล้วแน่ๆ เราน่าจะให้คาเรนดูแลพวกเขา
พยายามหยุดคิดเรื่องพวกเขาสักแป๊บได้ไหม
ลองดู
อ๊ะ ไม่เอาๆ รู้สึกเหมือนใจจะวูบ
นี่ จะบอกอะไรให้
ให้ผมคิดถึงพวกเขาเอง คุณจะได้หยุดคิด แบบนี้เป็นไง
- จริงเหรอ - จริง
- สัญญานะ - เริ่มเลยดีไหม
- ดี - หนึ่ง สอง สาม
โอ้โฮ ดีจัง
ให้ตายสิ คนอื่นรู้สึกแบบนี้เองเหรอเนี่ย
ทำต่อไป
โอเค การทบทวนความคิดตัวเองทำให้รู้ตัวว่า…
โห ได้ผลไวทันตาเลย
ฉันทำผิดหมดมาตลอด
ฉันเอาแต่รอให้ทุกอย่างพังทลาย
พรินเซสอาจมีวุฒิภาวะทางอารมณ์มากกว่าที่ฉันรู้
ฉันว่าเด็กทุกคนก็เป็นแบบนี้
อายุ 17 สมัยนี้เหมือน 30 กันหมด
และอายุ 40 ก็เหมือนอายุ 30 สรุปแล้วเราอายุเท่ากัน
ใช่แหละ อือ
ฉันต้องเลิกคิดร้ายได้แล้ว
ฉันต้องเรียนรู้ว่าบางทีอะไรๆ ก็คลี่คลายได้
ให้ฉันกังวลเรื่องอะไรแทนคุณไหม
คุณกังวลเรื่องมหาลัยนิดนึงก็ได้
ผมไม่รู้ว่าผมเป็นนักสังคมสงเคราะห์ได้ไหม นิก
ผมว่าผมอาจจะมีพลังเพื่อช่วยคนที่ผมรัก
แต่ผมไม่คิดว่าผมทำแบบนั้นเพื่อคนอื่นได้
แล้ว… คุณจะทำอะไร
กลับมาขับแท็กซี่อีกทีก็ได้มั้ง
ผมว่าผมต้องเรียนรู้ ว่าบางทีอะไรๆ ก็คลี่คลายไม่ได้
ไม่รู้สิ ไม่รู้เหมือนกัน
เดี๋ยวนะ สรุปว่าเราตาสว่าง ว่าเราเฮงซวยกันทั้งคู่เหรอ
ใช่ แต่เฮงซวยก็ไม่เป็นไร
ดูวิวของเราซะก่อน
เราเห็นเหมือนที่พวกผู้ชนะคนอื่นๆ ก็เห็น
เอาละ ที่ใหม่อยู่ไกลไหมคะ
เพราะหนูต้องกลับไปดูไทเลอร์ว่าเขาสบายดีไหม
เอ็นดูไทเลอร์จัง
เดี๋ยวนะ
ทำอะไรอยู่คะ
หาแฟลตใหม่
ว่าไงนะ
เพิ่งหาตอนนี้เหรอ
ใช่ ทำไมล่ะ
ทำไมยังไม่จัดการให้เรียบร้อยอีก
ก็แม่เพิ่งตกงานและย้ายออกนี่นา
หัวจะปวด
แม่ แบบนี้มันเครียดจริงๆ นะ เกิดอะไรขึ้นกับงานของแม่
แค่ไปได้ไม่สวยน่ะ
ก่อนหน้านี้ยังดีอยู่เลย
รู้ไหมว่าสิ่งต่างๆ ดีได้นานแค่ไหน
ก่อนที่มันจะกลายเป็นอย่างอื่น
ไม่เคยมีอะไรดีได้นานพอสำหรับแม่
เราวางแผนกันแล้วนะ แม่
แม่มองไม่เห็นที่นั่น ปลายทางของแผนน่ะ
นั่นมันสำหรับคนที่มีชีวิตต่างกัน
เยี่ยม
แล้วไง แม่จะนอนในรถเหรอ
ยังไม่ได้คิดถึงขั้นนั้น
คืนนี้แล้วนะ
เดี๋ยวก็หาทางได้แหละ
ทางออกมีมาเสมอ ไม่เป็นไรหรอก
ขอโทษค่ะ เกิดอะไรขึ้นคะ
เจ้าสาวไม่อยู่แล้วค่ะ
เธอตายแล้วเหรอ
ไม่ใช่ค่ะ เธอไปแล้ว
- ไม่มีใครหาเจอ - แย่จัง
ใช่ไหมล่ะคะ
โถ เลวร้ายจริงๆ เลย
เรื่อง "ป่องปุ๊ป ป่วนปั๊ป" ถ่ายทำนานมาก แต่เราก็กลายเป็นครอบครัวกันเนอะ
จะบ้าตาย เจสัน…
มีแต่ความทรงจำดีๆ ยินดีที่ได้รู้จัก
อือ ว่าไง
ลอรี่หายตัวไป เธอชิ่งไปแล้ว
หมายความว่าไง ไปไหน
ถามได้ดี เจส ไขปริศนาแล้ว
เราอยู่ในโรงแรมบนยอดเขา เธอจะไปซ่อนที่ไหนได้
- อือ เธออยู่นั่น - เหรอ
ทำไงดี คุณจะบอกพนักงานหรือว่า…
เจส เธอดูเศร้ามากนะ
จริงด้วย
โอย ไร้สาระจริงๆ
- ลอรี่ - ลอรี่
เจสัน อะไรกัน เดี๋ยวนะ นิกกี้ มาทำอะไรกันที่นี่
รู้ไหม…
รู้ไหมว่ามันคืออะไร
- โอเค - โอเค
ใช่ จำได้ไหมที่คุณส่งรูปที่นี่ให้เราดู
- โรงแรมน่ะ ใช่ - คุณส่งมาในแชตกลุ่มใช่ไหมล่ะ
ผมรู้สึกว่าดูดีชะมัดเลย
เราเลยจองที่นี่ตรงกับวันที่คุณจัดงานแต่งพอดี
ตรงกันเป๊ะ
ว่าไงนะ เหลือเชื่อเลย
- ใช่ บ้าไปแล้ว - บ้าสุดๆ
- ขอโทษที่เราไม่ได้เชิญพวกคุณ - ครับ
ค่าใช้จ่ายมันเกินงบน่ะ เลยจัดแค่งานเล็กๆ
กับหมอจับเส้น
อะไรเหรอ นิกกี้
เป็นเส้นทางเดินจากหินที่เก่าแก่จริงๆ
- โห เส้นทางเดินหินเก่าแก่นี่สวยมาก - อลังนะ
- หินใช่ไหม - น่าจะหินแหละ
ฉันว่าหินนะ
ทางเดินนี่เหลือเชื่อมาก
คุณโอเคไหม
ผมว่ามีคนตามหาคุณอยู่นะ
ใช่
เกิดอะไรขึ้น
ฉันมั่นใจเรื่องของเรา ตอนที่มีแค่ลอรี่กับแคลร์อยู่ด้วยกัน
ตอนนี้คนอื่นๆ บินมาร่วมงาน
มันกลายเป็นเรื่องจริงจัง
ใช่
ชีวิตที่เหลือของฉันเลยนะ
และนั่นคือผู้หญิงเปลือยคนสุดท้ายที่ฉันจะได้เห็น
เราแต่งงานกันมาแปดปีแล้ว…
- แปดปี ใช่ - ใช่
ผมว่าผมเห็นผู้หญิงเปลือย 30 คน ตลอดช่วงเวลานั้น
- จริงเหรอ - ใช่ ประมาณนั้น
เห็นเฉลี่ยปีละสี่คน
- อือ - ถ้าคุณนับ…
งานจัดแสดงศิลปะ ชายหาดฝรั่งเศส
ไม่นานมานี้ผมบังเอิญเดินเข้าไป ในห้องแต่งตัวของผู้หญิงตอนเล่นโยคะ
นั่นก็แปดคนจาก 30 คนแล้ว
อือ ฉันว่าเราแก้ปัญหาไม่ถูกจุดนะตอนนี้
ไม่หรอก ไม่ๆ
- มันก็แอบช่วยได้อยู่นะ - เหรอ
มันอาจเป็นแค่ความคิด
พอพูดออกมาดังๆ มันจะระเหยหายไป
ตอนนี้มีพวกป้าๆ มาร่วมด้วย
งั้นก็อย่าคิดว่ามันคือการใช้ชีวิตที่เหลือกับเธอสิ
ใช่
ลองคิดถึงการไม่ได้ใช้ชีวิตกับเธอ
มันทำให้คุณรู้สึกยังไง
- ไม่รู้สิ รู้สึกแย่มาก - นั่นไงล่ะ
ฉันว่าคำถามจริงๆ คือ…
พรุ่งนี้คุณยังอยากอยู่กับเธอไหม
อยากสิ
งั้นก็ไปเลย
แล้วก็ทำแบบนั้นไปเรื่อยๆ ในวันต่อๆ ไป
- คุณโอเคนะ - ค่ะ
- เนอะ - อือ คุณไม่เป็นไรแล้ว
- ค่ะ - ดี
งั้นก็ไปเลย เร็วเข้า
- ปีละสี่คนเหรอ - ปีละสี่คน ใช่
แต่ว่านะ
คุณเข้าห้องแต่งตัวของผู้หญิงได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
คุณจะได้เห็นบ่อยกว่าผม
- เด็ดเลย - จริงด้วยแฮะ
(ฝันให้ใหญ่เข้าไว้! รัก จากเซธ จุ๊บๆ)
(เพรตเซล)
(เสื้อผ้าและอื่นๆ)
เราน่าจะให้คาเรนดูแลเด็กๆ
ใช่
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี