Hadi, aç.
Aman tanrım. Bayıldım.
- Yaşasın. - Çok güzeller.
Bu fikir aklımıza sen "Bu ayakkabıları alın" diye
e-posta atınca geldi.
- Sağ olun. - Mutu yıllar canım.
- Seni seviyoruz. - Sağ olun.
- Deneyeceğim. - İyi ki doğdun.
Evet, hadi.
İYİ Kİ DOĞDUN SAYGILAR - JASON
"İyi ki doğdun. Saygılar, Jason."
SENİ ÇOK SEVİYORUM, ANNEN
Kuralımı bilirsin. Bir kalıp seçer ölene dek kullanırsın.
İstisna yok.
Bak, böylece saatlerce uğraşmazsın, güven bana.
- Çok zekice. - Evet ahbap.
Tamam, Barnet'a gidiyorum.
- Evet. Staja mı? - Evet, sabırsızlanıyorum aslında.
- Öyle mi? - Kitaplardan bıktım.
Gerçek dünyaya çıkıp bir fark yaratmak istiyorum.
- Anlarsın ya? - Vaka ne?
İstifçilik bozukluğu olan bir kadın.
Evet, inan, onunla bir saat geçireyim, evi Danimarkalı mimarlarınkine benzer.
Hayır, her şeyi değiştirebileceğini düşünerek içeri dalma.
J, bazen çok eril tepkiler veriyorsun.
Sağ ol. Çok naziksin.
Peki.
Vic nerede? Princess'a ilk sürüş dersini verecekti.
Ararım.
- Alo? - Tamirci Victor Ross.
BABA
Kuzey Londra ve Batı Essex'in bir numaralı tamircisi.
- Kimle görüşüyorum? - Adım Doreen.
- Peki Doreen. Sen kimsin? - Victor'ın asistanı.
Evet, Vic'e ulaşmaya çalışıyoruz Doreen.
- Uygulamamızı indirdiniz mi? - Uygulamanız mı? Hayır.
Bizimle en kolay, uygulamayla iletişime geçersiniz.
- Tamam. Peki. - Tamam. Peki.
Sizi bekleteceğim.
- Sağ ol Doreen. - Ne oluyor?
- Nasıl? - Evet.
- Hoş. - Değil mi?
- Dedem arabayı park ediyormuş. - Onunla konuştun mu?
- Beklemedeyim. - Uygulamayı kullanmalısın.
- Belli. - İnanılmaz.
Geldi.
Evet. Bunu tamamen unutmuştum.
Ofisteki Kerry bu akşam bir yerde çalacak.
Eminim berbat olur
ama gidip Kerry'yi desteklesem iyi olur sanırım.
- Evet, çok hoş. Ben varım, evet. - Evet
ama stajda çok meşgul olmaz mısın?
Hayır. Hayır, işim…
- O zamana kadar biter. - Öyle mi?
Harika.
- Selam. - Evet, işte geldi.
- Kim bu Doreen? - Asistanım mı?
Asistan mı? Ne zamandır?
Başlangıç tarihinden emin değilim ama Doreen'e sorar mısınız?
- Hayır. - Hadi, gidelim.
Dede, dersten sonra beni güzellik salonuna götürür müsün?
Kat'le yaş günü bakımı yaptıracağız.
- Evet, olur. - Sağ ol.
Ama bunları Doreen'e sor.
Ben de gidiyorum.
- Tamam? - Dinle.
Durum değişir de yetişemezsen hiç sorun değil.
Hayır… Gitmek istiyorum. Sabırsızlanıyorum.
Sürekli Kerry'den bahsediyorsun, tanışmak güzel olur.
Yüz yüze. Tamam.
- Seni seviyorum. Şans dile. - Ben de seni. Güle güle.
BEYAZ ASLAN - KERRY HOWELL PERŞEMBE 24 EKİM
Tamam, bu Harriet James. Yetmiş üç yaşında takıntılı bir istifçi.
- Tamam. - Komşular, hijyen
ve yangın tehlikesinden şikâyet etmiş.
Bu altıncı ziyaretimiz. Daha ilk günler yani.
Söylemem lazım, sabırsızlanıyordum.
Çok tatmin edici bir iş.
Evet, bazen canım şarkı söylemek istiyor.
Pardon.
Girmeden önce.
Daha iyi bir uzman olmamı sağlayacak ipuçların varsa
minnettar olurum.
- İçecek teklif ederlerse… - Şey…
- …sade kahve iste. Asla sütlü isteme. - Hayır.
Su kaynarken de izle.
- İzleyeyim. - Evet.
Bunu not almayacağım.
Tamam. İşimiz kısa sürecek.
Cephede Hayat Kurtarmak'a dönmem lazım.
Tabii. Tabii ki. Vay.
İnanılmazsın. Bunu söylemek istedim.
Avustralyalı itfaiyeciler hakkında bir realite programı.
- Evet, güzelmiş. - Evet.
Merhaba, Harriet, yine benim, Chrissy.
Evet, bugün yanımda bir adam var.
Ne adamı? Erkek istemem.
Hiçbirimiz istemiyoruz ama elimizden geleni yapıyoruz.
Biraz hevesli. En azından rutubeti kafaya takmaz.
- Ayakkabılarımı çıkarayım mı? - Yok, çıkarma.
- Kalsın mı? - Evet.
- Tamam. - Tamam, içeri.
- Evet. - Sağ ol.
- Ben de geliyorum. - Hayır, sağ ol.
Harriet. Pardon. İzninle.
NASIL BİR EŞSİNİZ ÖĞRENMEK İÇİN TESTİ ÇÖZÜN.
EVİNİZ DÜZGÜN GÖRÜNÜYOR MU?
BAZEN
EŞİNİZ DIŞINDA BİRİNE KARŞI BİR ŞEY HİSSEDİYOR MUSUNUZ?
Nikki!
- İyi misin? - Evet.
Avukatlar Honduras'ı resmî varış yerleri listesinden siliyormuş.
Evet. O konuda üzgünüm.
- İyi bir fikir sanmıştım. - Bilemezdin.
- Rehinelerden haber var mı? - Elçilik açılınca haber gelir.
- Doğru. - Denemeye değerdi.
Botanik bahçeleri çok güzel.
- Öyle. - Evet.
Akşama geliyor musun?
Evet, evet, tabii.
- Orada görüşürüz. - Tamam.
Hayatta kaçırmam.
EVET
SONUÇLARINIZI GÖRÜN!
%23 KÖTÜ BİR EŞSİNİZ!
Gitti mi?
Evet.
- Çok sinirliydi, değil mi? - Evet.
O kadar sinirli insanlar yola çıkmamalı.
Kaldırımdaydı.
Sonunda değildi.
- Arabadan kaçıyordu. - Ve başardı.
Bence herkesin çıkardığı ders bu olmalı.
JOSHUA ALTBACK SAÇ VE GÜZELLİK
Tamam, Kat hâlâ cevap vermedi. İçeride buluşacağız herhâlde.
Peki, ben burada beklerim.
Arabada mı oturacaksın?
- Evet. - Ama biz…
Yüz bakımı ve manikür yaptıracağız. Birkaç saat sürer.
Burada beklerim.
Peki.
- Radyoyu açacak mısın? - Hayır.
- Kitabın var mı? - Yok.
Öylece oturup ileri mi bakacaksın yani?
Evet.
Üzgün müsün?
Hâlimden memnunum.
Sen burada boş boş bakarken içeride nasıl keyif çatacağım?
Torpido gözünce bir portakal var. Kırk dakikaya falan onu yiyeceğim.
- Monotonluğu önler, evet. - Evet.
Peki bebeğim, destek planının şurasına bir imza at.
- Hayır, imzalamam. - Tamamdır.
Bu durumda o formu imzalamadığını onaylayan
şu formu imzala.
Sonra da bu konuşmayı yaptığımızı doğrulayan bu formu.
Tamam.
İşte oldu.
Çok sağ ol. Tamam, bu da senin kopyan. İşte buyur.
- Sağ ol. - Bu da benim.
Tamam. Peki.
Gününün keyfini çıkar.
Pardon, ne oluyor?
Pardon… Neden gidiyoruz? Hiçbir şey yapmadık.
Hayır, formu imzalamadı.
Hayır ama sorunu halletmek için ne yapacağız?
İki kez daha reddedince terapi seçenekleri sunacağız
ve onları da reddedecek ve o seçenekler bitince bir olay raporu
ve koruma kararıyla bunu belgeleyeceğiz.
Bir destek planı, yeni bir plan tasarlayıp bir sosyal hizmet amirine imzalatacağız.
Tamam. Peki. Bu yığının formlarımız olmadığına emin miyiz?
Belki de bizden önce ev boştu.
Hey, bak, içeri gidip bir daha deneyelim.
İstifçiler hakkında bir sürü çalışma okudum…
Öyle mi? Başından söylesene.
Sen halledersin o zaman.
- Ben gideyim. - Hayır.
Bu durumun merkezinde her zaman bir travma olur
ve ne olduğunu çözebilirsek ona yardım edebiliriz.
Hem kokuya da alıştım
ve gidersek bir dahakine yeniden alışmam gerekir, yani…
- Hayır. - Harriet.
Atlantik'te gelişmem imkânsızdı.
Kültürel anlamda okyanus ölü bir bölge.
- Ama şimdi çölü mü geçmek istiyorsun? - Atacama'yı, evet. At sırtında.
Hiç mi ders almadın?
Tam tersi. Bir okyanusu geçemedim. Okyanusun tam tersi ne?
Bir şeyleri geçmeye çalışmayı keser misin?
Endişelendiğin oysa
- deri işime engel olmaz. - Dur.
Scott, durmalısın. Artık dayanamıyorum.
Daha fazla projeye tahammül edemem. Yetti.
Ne demek istiyorsun? Bu arada parka buradan gidilmiyor.
Seni parka götürmüyorum.
Senin için yeni bir projem var
ve bence kendini verirsen, tamamen verirsen
çevrendeki insanların hayatları ölçülemez şekilde iyileşir.
Nedir?
Peki Scott, seni terapiye getiren nedir?
Karım.
Merhaba? İşte orada.
Formlarınızı imzalamam.
Formları unutalım mı? Sadece…
…sohbet edelim, olur mu?
Sen ve ben?
Bak, anlıyorum.
Ne zor olduğunu biliyorum. Cidden ama…
Bana dokundu! Buna saldırı derler.
- Evet, formu… - Bırak formları!
Saldırı değildi. Yapma. Bunu biliyorsun.
- Bence canın yanıyor. - Öyle, evet!
Hayır, elin değil. Duygusal acı.
- Kim bu salak? - Bir kitap okumuş.
Bazı sorunlar olduğundan endişeleniyoruz, tamam mı?
Sağlığın ve esenliğin hakkında
ve toplu olarak ele alındıklarında Harriet, bazı oldukça…
Tanrı aşkına, 73 yaşındayım.
- Sadede gel. - Evinde çok fazla eşya var!
- Kim demiş? - Komşun.
Şu tarafsa ondan şikâyetçiyim.
Çok iri bir kadın.
- Öyle bir şeye karışamam, değil m? - Neden? Sağlık ve esenlik diyorsun ya.
Bak, dinle… Dinle.
Hadi, şurada biraz…
- Biraz yol açalım mı? - Yapma… Ben…
Acil bir durum olduğunda
girip çıkabileceğini bilirsem giderken içim rahat eder.
Şunu şuraya.
Peki.
Halloldu mu?
Özür dilerim… Ben…
Açmam lazım. Bu… Kısa tutarım.
Alo?
Selam, benim.
Aradım
çünkü sana bir şey söylemek istedim,
Kerry'yle tanışmadan önce yani.
Bebeğim, üzgünüm, konuşamam
ama sanırım konsere gelemeyeceğim ne yazık ki.
Peki.
Çok yazık.
Neden? Her şey yolunda mı?
Sandığımdan uzun sürüyor. Bir kâbus yaşıyorum.
Cidden mi? Hiç mi iyi yanı yok?
ÖZGÜRLÜK MANDELA 27 YIL SONRA SALIVERİLDİ
Nelson Mandela özgür.
Sonra da Cessna 172 Skyhawk uçurmayı öğrendim,
tek motorlu, sabit kanatlı bir uçak
ve o sırada tam onaylı dalgıç eğitmeni olmanın
- sadece altı hafta sürdüğünü öğrendim… - Tüm bunları neden yaptın sence?
Yani ben… Her zaman birçok hobim oldu.
Ben böyleyim.
O neden peki Scott? Kimsin sen?
Muhtemelen anlamışsınızdır, ben birçok şeyim.
Şairim. Heykeltraşım.
Ulusal Yeterlilik Belgesi standartlarında, kendim değerlendirdim.
- Ben… - Hayır. Yaptıkların değil.
Sen kimsin?
Çünkü bu projeler dikkat dağıtmak içinmiş gibi geldi
ve neden kaçmaya çalıştığını merak ediyorum.
Kendinden mi acaba?
Kendimden mi?
Kendinle vakit geçirmekten. Gerçek sen olmaktan.
Kim o peki?
Sen söyle.
İletişim eksiliği oldu sanırım.
- Unuttu mu? - Hayır.
Benim hatamdı sanırım. Mesaj atıp hatırlatmayı unuttum…
Üç tür insan vardır.
Bence daha fazla var.
Bazı insanlar dolu akü gibidir, onlara güvenebilirsin.
Bazıları boş aküdür ve sorun olmaz çünkü uzak durursun.
En tehlikeli insanlar, yarı dolu akülerdir…
Çünkü seni umutlandırırlar, onlara güvenirsin
ve en önemli anda yarı yolda bırakırlar.
Bir millî parkın ortasında kalakalırsın.
Birinin nasıl biri olduğunu nasıl anlarız?
Kendine "Seninle neden bir millî parka gideyim ki?" diye sor.
Podcast yapmalısın.
Hiç başlama. Meşgulüm.
Yapmalısın.
JOSHUA ALTBACK SAÇ VE GÜZELLİK
Cildine nasıl bakıyorsun?
Yüzünü neyle yıkarsın?
Hiçbir şeyle. Şampuanın yüzüme akmasına izin veririm.
Ölü deriyi çok fazla alma.
İlaçlarımı alırken kimlik göstermek zorunda kalmayayım.
Bir yerden sonra kaldıramıyorsun.
Karşındaki çok uzun zamandır acı çekiyorsa bir şey yapman gerek.
Evet. Hayır, bence bu terapi bana çok iyi gelecek.
Tamam. Scott'a da iyi gelecek mi?
- Ne? - Yani…
- Evet. Evet, Scott'a da iyi gelecek. - Evet.
- Neyse, sağ ol. Davetin için sağ ol. - Evet. Sorun değil.
Aslında… Söylemem gereken bir şey var.
Nikki!
Merhaba!
Kerry, bu, kardeşim Karen.
- Selam. - Merhaba.
Geldiğin için sağ ol.
Hayır, sorun değil. Bakıyorum…
Ona doğruyum.
İple çekiyorum.
Yani bakıyorum ve ona doğruyum…
İple çekiyorum!
Cidden.
- Bu da neydi? - İş arkadaşımdan çok hoşlanıyorum.
Harika.
Geçip gider sanmıştım ama bir ay oldu.
- Bir şey oldu mu? - Ne? Hayır!
Hayır, olmadı tabii.
Pardon, üzüldün mü?
- Biraz, evet. - Karen!
Eğlenceli olurdu. Bugünlerde sadece Stevie'de dedikodu var,
o da hangi çocukların okuyamadığı hakkında.
Suçluluk hissediyorum.
Göz gezdirmenin zararı olmaz. Sadece ürünleri deneyemezsin
- ama onu hemen alıp çıkardım. - Tamam, peki. Bunun hiç faydası yok.
Sanırım o da benden hoşlanıyor ve bu tehlikeli geliyor.
Tanrım, kendimi acayip evli hissettim.
Ondan hoşlanmamaya çalışıyorum. Bu…
Çok zor.
Evet. Ondan hoşlanmamak zor.
Bir daha deneyebilir miyiz? Lütfen?
Bu işin bir prosedürü var ve bugünlük yapabileceğimizi yaptık.
Ama bu formların hiçbiri sorunu çözmüyor.
- Değil mi? - Evet.
Bürokrasiden hepimiz nefret ederiz ama bürokrasi olmayan yerlerde çalıştım
ve inan bana, olmadığında özlüyorsun.
Artı beş dakikaya tuvaleti kullanmak zorunda kalacağım
ve bu da bir kabus senaryosu yani…
Sağ ol.
Bir saniye. Bekle! Bekle. Dur.
Bak. Bu vakalar bataklık gibidir, tamam mı?
Her yönüyle eşit şekilde ve ince ince ilgilenirsin.
Çok derine inersen batarsın.
- Çöpleri atsak bari. - Ne?
İstemediğini bildiğimiz şeyleri götürelim. Ne dersin?
- Tamam, peki. - Hadi.
Tamam.
- Nereye? - Dış mekân formlarını almaya.
Aman tanrım.
Tamam millet. Alkışlarınızla Kerry Howell.
Geldiğiniz için sağ olun.
Arkadaşımdır.
Evet, ilk olarak bir aşk şarkısıyla başlayacağız.
Adı da
"Ofisteki Kız."
Bu sensin.
Dünya soğuk geldiğinde
Yolumu buluyorum
En yumuşak fısıltılarınla
Geceyi delen
Şafak gibi
Kalbimin en mükemmel ışığısın
Hey
Onunla masasında tanıştım
Çok, hım, hoş görünüyordu!
"Ne haber kızım? O gün farelerle takılmıştık" dedim
Ciyak, ciyak! Patronluk yapar
Satış'ı balyoz gibi yönetiyor Ama soğukkanlı takılıyorum
Baskı yok, dram yok Onda o hava vardı
Bilirsiniz, kraliçe gibi parlıyordu Tırnakları tam, havası var…
Daha çok kardeşimin arkadaşı.
Başını dik tutar Asla saklanmaz
Patron kadın enerjisi
O böyle akar Patronluk yapar…
Harriet.
Selam. Haberler iyi.
Senin adına çöplerini dökeceğiz.
- Kimin çöplerini? - Senin.
Evden hiçbir şey alamazsınız.
- İzniniz yok. - Hayır, bu garaj yolunda,
evde değil.
- İzninle. - Nereye?
- Sadece… - Neredeydi…
Harriet?
Bu ne…
Vay canına. Ne yapıyor bu?
Harriet. Hadi ama!
Harriet, hayatım. Geri gidiyoruz.
Lütfen, bak! Biliyorum, anlıyorum. Gelmemizden hoşlanmıyorsun
ama bize yardım etmezsen buraya gelecek,
eşyalarını ve muhtemelen seni de çıkaracaklar
ama iş birliği yaptığını gösterebilirsek onları uzak tutabilirim.
Atmayı sorun etmeyeceğin bir şey, herhangi bir şey var mı?
Harriet, sadece bir kalem olamaz. Yapma. Anlamlı bir şey lazım.
Colin'imi hastaneden son kez çıkarırken bu kalemle imza atmıştım.
Ölmesinden iki hafta önce.
Çok çabuk gitti.
Hastalık onu bitirdi.
Hoşlarına gitmedi ama burada kendisiyle ilgili şeylerin
arasında olabilecekken orada ölmesine izin veremezdim.
Anladım. Bunların hepsi onun yani.
Peki, tamam. Tamam.
Vefat edeli ne kadar oldu?
- Sekiz yıl. - Sekiz yıl.
Emin olmak için soruyorum, o… O hâlâ…
Golders Green Krematoryumu.
Tanrı onu korusun.
- Kırk yıl evli kaldık. - Kırk yıl mı? Vay.
Her şeyde hatırası var.
Kalem kalsın. Kalsın
ama aklına önemi olmayan, götürebileceğim bir şeyler geliyorsa
önemli olanları tutmana yardım edebilirim.
Hayır. Al.
Bunlara fazla sıkı sıkıya tutunuyordum.
- Oymuş gibi ama değil. - Hayır.
Sadece bir kalem.
Kimse bunların ardını görmüyor. Kimse beni görmüyor…
…ama sen gördün.
Sağ ol.
Yok, bu… Sağ ol.
Üzme kendini, tamam mı? Zaferler küçük olacak,
- o yüzden keyfini çıkarmayı öğren. - Biliyorum. Evet. Öğrenirim.
Harika! Kaybettim sanmıştım.
Floresan ışıklar Ama sen daha parlaksın
Ofis sandalyesinden taht Daha sıkısı yok
Bir kez yavaşça dön Beni yörüngene çek
Dünya sessizde Zorlamaya gerek yok
Hoşlanmama durumun ne?
Evet, durum iyi
ve kaydettim. Unutursam diye.
Aklıma takıldı…
Merhaba? Scott?
Ne yapıyorsun?
Neden tüm projelerini atıyorsun?
Hayatım bir simulakrum.
Pardon, o ne demek?
Orijinali olmayan bir şeyin temsili.
Tüm bunlar, yoktan var ettiğim bir Scott çünkü…
Korkuyordum.
Altından seveceğim bir Scott çıkmamasından korkuyordum…
…ama kendimle yüzleştim…
NE BANKACI NEFRET ETMEYİ SEVDİĞİNİZ ADAM
…ve artık sadece "Scott"ım.
Piyasaya çıkardığın vücut bakımı ürünlerinin adı değil mi o?
SADECE SCOTT EL SABUNU
Onlar da simulakra.
Artık tamamen kendimim
ve ilk sözlerim sadece şunlar:
"Aşkım, umarım benden hoşlanırsın."
Görüyorum da iradesini kırmışsın.
Evet. Bu iyi. Artık daha kolay.
CEPHEDE HAYAT KURTARMAK
Merhaba!
- Selam. - Staj nasıldı?
Sistem beni yıkmış olabilir.
- Ne, şimdiden mi? - Evet.
Daha yarım gün oldu. Kalifiye bile olmadın.
Bana göre olduğundan emin değilim Nik. Penny değilim, öyle diyeyim.
Hayır.
Henüz değilsin ama olacaksın.
- Öyle mi dersin? - Evet.
Sıradan birine âşık olmadım ben, haberin olsun.
- Sen nasılsın? Gecen nasıldı? - İnanılmaz, mükemmel.
- Tam ihtiyaç duyduğum şeydi. - Öyle mi? Kadın iyi miydi?
Hayır! Rezaletti. Korkunçtu!
Cidden hayatımda gördüğüm en kötü şeydi.
DOĞUM GÜNLERİMDE BENİ DÜŞÜNÜR MÜYDÜN?
MANDELA'NIN MİRASI
SONUÇLARINIZI GÖRÜN!
SONUÇ %92 İYİ BİR EŞSİNİZ!
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü