NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Jakob.
Bırak beni.
Jakob, bu kadar yeter.
Bunu sevmedim.
Falke.
NETFLIX ORİJİNAL
CUMA 14.00'DE BAKKEN'DE BULUŞALIM
Sakin ol!
-Bırak! -Seni duyacaklar!
-Bırak! -Sakin ol!
Üzgünüm.
-Ne istiyorsun? -Üzgünüm.
-Seni korkuttuysam üzgünüm. -Neden beni takip ediyorsun?
Ona benzemiyorsun.
Siz kardeş misiniz ki?
Sen kimsin?
Kim olduğumu tahmin edebilir misin?
-Falke? -Aynen öyle.
Bizi duyabilirler.
Benimle gelmelisin. Gel.
Bir şey yapmayacağım.
Sana zarar vermeyeceğim.
Gel.
Acele et.
Burası...
Güzel. Buraya gel. Hadi.
Gel. Buraya gel.
Burada bizi duyamazlar.
Evet.
Pekâlâ.
Kayıt cihazın yanında mı?
Kaydet. Kaydetmelisin.
Pekâlâ. Harika.
Pekâlâ.
Daha önce hazır değildin. Tamam mı?
Artık elinde parçalar var. Ve benim parçalarımı anlayabilirsin.
Ve... Evet... 21.
-Pekâlâ, 21. -Evet.
-Kaybolan 21 mi? -Hayır. 21 parça, tamam mı?
-21, 22, 23. Einundzwanzig... -Anlayamıyorum.
-Ne parçası? -Yeter. Tamam.
23, 22, 21. Evet!
21...
-Şarkıyı dinledin mi? -Evet.
Evet, öyleyse biliyorsun.
-En önemli parça... -Şarkı en önemli...
Hayır kahrolası, şarkı değil.
Hayır. Hey, gitme.
Beynime elektrik verdiler. Diyorlar ki...
...Ostara, Ida'ymış.
-Ida, Ostara mıymış? -Evet.
Hepsi de kitapta yazıyordu.
Ne kitabı?
Jakob'un kitabı. Yumurta ve Ostara'yla ilgili her şey vardı.
Bunu çöz.
Bunu daha iyi açıklaman gerek.
-Hangi yumurtadan bahsediyorsun? -O yumurtadan.
Onu içti ve bu oldu.
-Ne oldu? -Kitabın söylediği şey.
O kitap şu an nerede?
Gitti. Yok.
Ama gerçek oldu.
Çünkü Jakob cezalandırıldı.
Amelia bir şey kaybetti, ben acı çekiyorum ve Ida da...
Ida da ne?
Kurban edildi.
Ona ne yaptın?
Ben yapmadım. Ona asla zarar vermem.
Kayboldukları gün ne oldu?
Bu o zaman olmadı.
-Daha önce oldu. -Daha önce mi? Peki...
Adada mı oldu?
Aynen öyle. Sonunda anladın. Anladın.
O adada ne oldu?
Gördüm...
Göreceğimi gördüm.
Ve çok... Bunun mantıklı bir açıklaması yok.
Yap hadi Falke.
Korkma.
Ida'ya ne oldu?
Bilmiyorum. Ida'nın annesine sor.
-Anneme mi yani? -Evet, annene.
-Neden? -Bunun olacağını biliyordu.
-Nereden bilebilir? -Çünkü Ida kapatılmıştı.
O kapatılmıştı ve Ida'nın annesi korkuyordu.
O nereden bilsin?
Bilmiyorum ama Ida'nın kaybolacağını biliyordu.
Ama...
Haklı olduğumu biliyorum ama henüz parçalar oturmuyor.
Tıkandım kaldım.
Yolum burada bitiyor. Ama sen yapabilirsin.
Gerçeği bulacaksın.
Peki nerede bulacağım?
Şoför.
Şoförde bazı parçalar var.
Ama o hastanede. Yapamam, o...
Aynen öyle. O daha yakın.
-O iyi değil. -Evet, peki ya sen?
Ona git.
Ekinoks.
Astrid.
Şarkıyı dinle Astrid.
Düzden ve tersten.
Torben?
Torben, duyuyor musun?
Benim Astrid.
Bana bir şey söylemeye çalışmıştın.
Mezuniyet kamyonuyla mı ilgiliydi?
Torben?
Beni duyabiliyorsan bir işaret verebilir misin?
Burada ne işin var?
Ona bir şey sormak istemiştim.
Gitmeni istiyorum.
İyileşecek mi?
Lütfen gider misin?
Torben, beni duyabiliyorsan bir işaret ver.
Seni duyamaz. O hiç kimseyi duyamaz.
Beyin ölümü gerçekleşti.
Bitti.
Artık orada hayat kalmadı.
Tamam ama uyanamıyor mu?
-Yarın fişini çekeceğiz. -Yapmayın.
-İstediğimizi yaparız. -Ya o...
Kocamın son anlarını onunla baş başa geçirebilir miyim?
Evet ama ya... Ya uyanırsa?
Anlamıyorsun, değil mi?
Bunu sen yaptın.
Hareket ediyor.
Parmağını oynattı. Torben? Hareket etti.
Keser misin şunu?
Bu ne cüret?
Harikaydı!
Tavşan yukarı, tavşan aşağı Tavşan midemde
Lene?
Astrid, sen misin?
Biliyordun.
Ida'nın kaybolacağını biliyordun.
Ne diyorsun?
Çıkmasına izin vermezdin.
Onu odasında tutardın.
Bu doğru değil Astrid.
Yanılıyorsun.
Hep kavga ederdiniz.
Tüm genç kızlar...
...ve annelerinin ettiği kadar.
O kamyona binmesini istememiştin, hatırlıyorum.
Saçmalıyorsun.
Sadece kendine göz kulak olmasını istiyordum.
Bu, o geziye gidemeyeceği anlamına gelmiyordu.
Ama o zamanlar küçüktün.
Bazı şeyleri farklı hatırlaman normal.
Sadece onu korumak istemiştim.
Her anne gibi.
Tıpkı seni de koruduğum gibi.
Ama...
Sen beni korumadın ki.
Yanımda yoktun.
-Yoktum. -Yoktun.
Ama suç bende değildi.
Astrid, o zamanlar sana inanan tek kişi bendim.
Ama Dennis'ti.
Seni benden uzaklaştıran Dennis'ti.
Ama hastaydım.
Sen de sürekli onu bulabileceğimi söyledin.
-Evet. -Dokuz yaşındaydım.
Dokuz yaşındaydım!
Geri geldi, değil mi?
Yüzünden okunuyor.
Hissedebiliyorum. Yine yaşıyorsun, değil mi?
-Hasta değilim. -Biliyorum.
Hasta değilsin.
Hiçbir sorunun yok.
Ida'yla aranda hep özel bir bağ olmuştur.
Evet.
Özel bir yeteneğin var.
Ona inan.
Senin hiçbir sorunun yok. Hayır.
Kapıyı açayım.
Peki.
Böyle yapınca gözlerin acıyor mu?
Çok kâbus görür müsün?
Onları uyanıkken mi görüyorsun?
Onlar geldiğinde hep uyanık oluyorum.
Seni uyandırıyorlar ama sadece uyurken oluyorlar.
Hayır, uyurken değil.
Gerçekçi geldiklerinden eminim.
Sık sık başın ağrır mı?
-Hayır. -Karnına bak.
İyice indir. Evet. Tekrar kaldır.
Bu tarafa. İşte böyle.
Eve gitmek istiyorum.
Evet.
O olmadan önce...
...bir şey duyuyor, bir koku alıyor ya da bir şey hissediyor musun?
Hayır, öncesinde değil ama bazen mağarada bir koku oluyor.
Güzel.
Şimdi uzan lütfen.
Hadi uzan bakalım. Lütfen...
Çok ufak bir acı hissedeceksin.
Derin bir nefes al.
Lütfen bir dakikalığına buraya gelin.
Bence bir sorunu yok.
-Sana söylemiştim. -Ama bu doğru olamaz.
Bence iyi olması iyi bir haber.
Bir sorunu olduğuna eminim.
Doktoru dinle Dennis.
Fizyolojik olarak hiçbir şeyi yok.
Görünürde bir şey yok. Tümör yok.
Epilepsi yok ve kan tahlilleri sıra dışı bir şey göstermiyor.
Bir sorunu yok diyorsunuz ama bir sorunu olduğu ortada.
Durumunuzu anlıyorum.
Neler yaşadığınızı biliyorum ve ben...
Ida?
Bırak beni!
Hemen bırak beni!
-Astrid, bana bak. -Bırak beni!
-Beni duyabiliyor musun canım? -Bırak beni!
Annene ne olduğunu anlat.
Hemen bırak beni!
Anne, bana inanmalısın.
Uydurmuyorum.
Kurtulmak için çabaladım.
Biliyorum.
Şimdi sakin ol bakayım.
Ben senin yanındayım.
Ama beni dinlemiyorsun.
Tabii ki dinliyorum. Söylediğin her şeyi dinliyorum.
Beni almaya geldi.
Biraz uyumaya çalış.
Daha önce hazır değildin.
Artık elinde parçalar var.
Ve benim parçalarımı anlayabilirsin.
-Ve... Evet... 21. -Kaybolan 21 mi?
Hayır, 21 parça. 21, 22, 23. Einundzwanzig...
Anlayamıyorum. Ne parçası?
Yeter. Tamam.
21 HAZİRAN
ÖĞRENCİLER KAYBOLDU
Bu gün dönümü.
KIŞ GÜN DÖNÜMÜ
YAZ GÜN DÖNÜMÜ
23 EYLÜL
DOĞUM GÜNÜM
22 ARALIK KIŞ GÜN DÖNÜMÜ
21 MEZUN MEZUNİYET TRAJEDİSİ
Düzden ve tersten.
Ostara
Astrid, sıra sende.
Hayır.
Astrid, sıra sende.
Neler oluyor burada?
Baba, hepsi bağlantılı.
Ben de bunun bir parçasıyım.
-Neler oluyor? -Bunun bir parçasıyım.
Bak.
Jakob, Amelia ve Falke ekinoks günü
Ida'yla birlikte adadaydı. Ekinoks günü.
Ida kayboldu.
Kaybolan tek kişi oydu çünkü o seçilmiş olandı, Ostara'ydı.
Bu adanın tanrıçasıydı.
Ne olduğunu ve nasıl olduğunu tam bilmiyorum
ama tarihlerle ilgili bir şey var.
Bir şey var. Falke 21'i deyip duruyor.
Ve 22'si, 23'ü. Sürekli bunu söylüyor.
Kaydettim.
Jakob 22 Aralık'ta öldü.
21 Mart'ta, ekinoks günü adadalardı.
21 Haziran'da hepsi kayboldu.
Bu...
...kış gün dönümü.
Ve ilkbahar ekinoksu ve 21'inde yaz gün dönümü.
Peki eksik olan ne?
Sonbahar ekinoksu.
23 Eylül'de.
Doğum günümde.
Ben de bu işin içindeyim baba.
-Görmüyor musun? -Canım.
Görmüyorsun.
Ya onlar görü değilse de...
Bunu dinlemelisin.
Evet.
Bunu gerçekten dinlemelisin.
Beni dinlemen çok önemli.
Hayır, yapma. Bana bak.
Bunu ciddiye almanı istiyorum.
-Alıyorum. -Beni ciddiye almanı istiyorum.
-İnan bana, seni ciddiye alıyorum. -Tamam. Dinle.
Dinleyeceğim.
-Şunu dinle. -Peki.
Peki. Biraz bekle. Dinle.
-Dinle. -Peki.
Bekle.
-Dinle. -Peki.
Biraz bekle. Bekle.
Oradaydı işte.
Dinle. "Astrid, sıra sende." diyor. Öyle demişti.
Öyle dedi.
Bu doğru olamaz.
-Astrid. -Beni dinlemiyorsun.
Dinlemiyorsun.
-Hayır. Sen dinle. -Az önce buradaydı. Bu...
Şimdi beni dinle. Gel.
Bir dakika önce mantıklı gelmişti.
-Bırak şunu. -Mantıklıydı.
-Bırak şunu. -Az önce mantıklı gelmişti.
Kayıt cihazını bırak. Ver.
Sakin ol. Otur bakalım yanıma.
Gel.
Birlikte oturalım.
Sakin ol tatlım, nefes al.
Bu suçluluk duygusundan kurtulmalısın.
Değil mi? Yanlış bir şey yapmadın. Elinden bir şey gelmezdi.
Ida'yı kurtaramazdın.
Elinden bir şey gelmezdi.
Senin suçun değil.
Ve şu Ostara bir peri masalı tatlım.
Sadece bir masal, değil mi?
Elinden bir şey gelmezdi.
Senin suçun yok. Geçti.
-Ama oradaydı. -Nefes al.
Seminerdekilerden iyi sonuçlar aldık...
Belki gidip orayı görebiliriz.
Gel tatlım.
-Baba, burada olmak istemiyorum. -Gel. Eşyalarını topla.
Gel tatlım.
Burası senin odan.
Evinde gibi hisset, tamam mı?
Güzelce yerleşmeye çalış.
Gel bir bakalım.
HOŞ GELDİN ASTRID
Niye burada yaşamalıyım?
Burada yaşamayacaksın. İyileşene dek burada kalacaksın, tamam mı?
Nasıl iyileşeceğim?
Şey...
Öncelikle sana bazı ilaçlar verecekler.
Kâbusları durdurmak için.
Tamam mı? Bu iyi bir şey.
Yani ilaçları alırsam artık kâbus görmeyecek miyim?
Hayır, görmeyeceksin.
Sonra her şey yoluna girecek.
Ama o zaman Ida nasıl geri gelecek?
Onu sonra düşünürüz.
Tamam mı?
Her şey yoluna girecek.
Peki Mikala'ya ne oldu?
Onu düşürdüm.
Merhaba.
Sorun ne? Bir şey mi oldu?
Evet.
Eve geliyorum.
Tamam.
Özür dilerim.
Özür dileme. Eve gel yeter.
Seni çok özledik.
Astrid.
Ben Mathias, Jakob'un kardeşi.
Merhaba.
Bu biraz garip gelebilir,
senin adına bir mektup aldım.
Benim adıma mı?
Evet, dükkândan alabilirsin. İstediğin zaman uğra.
Maalesef uğrayamam. Bornholm'a dönüyorum.
Tamam ama Jakob'dan.
Jakob'dan mı?
Evet, üstünde Romanya'dan olduğu yazıyor.
Marakeş diye bir yerden.
Pardon, bir yerde durabilir miyiz?
Al bakalım.
Teşekkürler.
Jakob, Romanya'da mı öldü?
Evet.
Nerede olduğunu biliyordun yani?
Neden yalan söyledin?
Geçmişi kurcalamak için gelmenden korktum.
Jakob'un tekrar kaosa sürüklenmesini istemedim, daha yeni kaçmıştı.
Jakob birkaç ay kadar önce tekrar borç almaya gelmişti.
Ama daha farklı ve daha sakin görünüyordu.
Huzur bulmuş gibiydi.
O intihar etmedi.
Sence onu biri mi öldürdü?
İntihar etmesi çok saçma.
Onu uzun zamandır bu kadar mutlu görmemiştim. Niye oraya gidip
-kendini öldürsün? -Orada ne yapıyordu?
Orası nasıl bir yer?
Bilmiyorum. Uzun zamandır aradığı şeyi bulduğunu söylemişti.
"Ostara kanda, nehirde suyun aktığı gibi akar."
Sana bir şey ifade ediyor mu?
Hayır.
Bir kitaptan koparılmış.
Lütfen beni de haberdar et.
JAKOB SKIPPER MARRAKESH ROMANYA
Selam, Astrid'i aradınız.
Şu anda cevap veremiyorum.
Mesaj bırakırsanız sizi ararım. Hoşça kalın.
Ne oldu? Neredesin?
Ara beni, tamam mı?
Yapmam gerekeni yaptım. Parçalarım onda.
Kapat şu boktan şarkıyı. Kes sesini!
Beni affedebilecek misin?
İşleri yoluna koyuyorum.
Her şey yerli yerinde. Her şey için bir yer var.
Ve orada...
Her şey yerli yerinde. Her şey için bir yer var.
Alt yazı çevirmeni: Fulden Ötgür