NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Astrid, kapıyı aç!
Astrid, hemen çık dışarı!
-Kahve? -Teşekkürler.
Sanırım Jakob'un cenazesine gideceğim.
Peki.
Gelecek misin? Cumartesi günü.
Hayır, gelmeyeceğim.
Sende hiç Ida'nın eşyası var mı?
Sence Lene'da var mıdır?
Bilmiyorum.
Onu görmeye mi gideceksin?
Bunu yapma.
Neden?
Çünkü annen iyi değil
ve sana da iyi gelmiyor.
Çok manipülatör.
Artık başa çıkabilirim baba.
Onu 20 yıldır neredeyse hiç görmedin.
Hayır ama...
...Bornholm'a taşınmadan hemen önce görmüştüm.
Evet, ben de bunu anlatmaya çalışıyorum.
Bu hoşuma gitmiyor.
Hey! Astrid, dikkatli ol.
Dikkatli ol.
Annenin çaydanlığıyla oynama.
-Yere düşmesini istemeyiz. -Peki.
Ida, saat yedi buçuk oldu.
Geliyorum.
Güle güle.
Görüşürüz.
Üzgünüm, çeyrek kala demiştin.
-Özür dilerim, ben... -Hadi.
Düzgün bir selam versene.
-Merhaba. -Merhaba.
-Tam senlik hareket. -Merhaba.
Gelmek istersen ön parti cuma günü Patrick's'te.
Belki.
-Vay be, çok kaba. -Ne?
Ben görünmez miyim? Beni göremiyor musun?
Bu kadar hassas olmayı bırak.
Onlarla parti yapmak bile istemiyorum ki.
Aslında çok iyi insanlar.
Tabii sığ ve gülünç insanları seviyorsan.
-Merhaba. -Merhaba.
-N'aber? -Pazar gecesi ne yapıyorsunuz?
-Bizim için plan yaptım. -Hiçbir şey.
-Ne oldu? -Mümkün değil.
-Ne olduğunu bile bilmiyorsun. -Evet ama fark etmez.
Neden?
-Annemi biliyorsun. -Bunu halledebiliriz.
Halledemeyiz.
Ama Amelia'da kalacağını söyleyebilirsin.
Evimi gördün mü?
-Hayır, hiç gelmedim. -Aynen öyle.
Annenin hayatına bu kadar karışmasına izin veremezsin.
Vermiyorum Jakob.
Evet, veriyorsun.
Bunu konuşmak dahi istemiyorum.
Gizlice kaçamaz mısın? Kaçabilirsin, değil mi?
Hem ne yapacağız ki?
-Yine mi ruh çağıracağız? -Hayır.
Geçen sefer içine ettin. Bardağı oynattın.
Hayır. Olmuyordu ki.
Bakın, onu unutun. Bu seferki bambaşka.
Bu seferki gerçek.
NETFLIX ORİJİNAL
Neden hem punk dinleyip hem de anarşist olamayayım?
Hem punk müzik dinleyip hem de anarşist olabilirsin
ama hem punk müziğin izinden gidip...
Ida, tamponun var mı?
Sanmıyorum.
Peki ya pedin?
-Ida, pedin var mı? Çok önemli. -Yok.
-Bir bakar mısın? -Yok Amelia.
Hani reglimiz uyumluydu? Genelde öyle olurdu.
Hayır, hiçbir zaman değildi.
Anarşizm, kusursuz sistemi aramaktır.
Yani hem komünist hem de anarşist...
-Gerçekten seksi biri. -Ne?
Ona nasıl baktığını gördüm.
Hiç de öyle bakmıyorum.
-Evet, bakıyorsun. -Hayır.
İyi görünüyor.
Tam senin tipin.
Ona çıkma teklif etmelisin.
Bunu yapabilirsin.
-Biri liderlik edebilir... -Erkekler bunu seksi bulur.
Ben yaparım. Bir şey diyeceğim.
-Hayır. Yapma. -Hey Stolli.
-Efendim? -Ida, Stengade'de
-ona eşlik eder misin diye soruyor. -Hayır, sormuyor.
Çok mutlu olurmuş.
-Cuma günü mü? -Evet.
-Elbette. -Harika.
-Şahane. -Git buradan.
Rica ederim. Sonra teşekkür edersin.
Çok aptalsın.
Şuna bak Jakob.
-Hangisi? -En iyisi bu.
Senin tipin olduğunu düşünmezdim.
Falke, o benim tipim değil.
Çok komiksin.
Neden böylesin?
Ben annem çıldırmadan eve gideyim.
Görüşürüz.
-Ama birlikte yürüyebiliriz. -Bugün olmaz Falke.
-Selam. -Selam.
Saat yedi Ida.
Sakin ol.
Bir anlaşmamız vardı.
Arkadaşlarımlaydım.
Kuralları biliyorsun ve evimde yaşıyorsan o kurallara uyacaksın.
Daha 18 yaşında. Bence sorun olmaz.
Sen de bana karşı çıkma.
Anlaşmamız saat altıydı ve ona uysan iyi edersin.
-Burası hapishane gibi. -Hiç genç olmamış gibi davranıyorsun.
Anlamıyorsun.
Dünya değişti.
Evet ama o artık çocuk değil.
Selam Lene.
Astrid.
Girebilir miyim?
Gel.
Ben hallederim.
Lütfen...
Şey, ben...
Çay yapayım.
Teşekkürler.
-Buraya oturabilirsin. -Teşekkürler.
Evet.
Burası tam hatırladığım gibi.
Düşününce tuhaf geliyor, değil mi?
Şu anda...
...Ida'nın kaybolduğu zamanki hâlinden...
...daha büyüksün.
Evet.
Ama aslında hiç zaman geçmemiş gibi.
Ama şu an sana bakınca...
...kaybettiğim...
...bunca zamanı...
...görebiliyorum.
-Kaybettiğimiz. -Evet.
Ama sen ve Dennis hayatınıza devam ettiniz.
Seni tekrar görmek çok güzel.
Gördüğüm kadarıyla saçını boyamışsın.
Evet.
Bunu hatırlıyor musun?
-Ida çok severdi. -Evet.
Kos gezimizde almıştık.
Buna dokunamazdım.
Hayır, dikkat et.
Bir şey olacağından değil de...
Senin de artık çocukların varmış. Nasıl olduğunu bilirsin.
Küçük bir kızım var.
O da senin gibi huysuz mu?
Hatırlamıyor musun?
Sen hep biraz huysuzdun.
Hayır. O günlerden pek bir şey hatırlamıyorum.
Ve anlayamamıştık. Ida'ya alışkındık
ve o çok mutlu ve sosyal biriydi ve...
Seni özledim.
Daha iyi misin?
-Evet. -Yani...
...sen...
...iyileştin mi?
Bu... Affedersin.
Sürekli bunu yapıyor.
Bilmiyorum. Tamir ettirdim ama...
Anlattı da... Kibar bir delikanlıydı.
Ne yapmam gerektiğini de anlattı.
Merhaba.
Anneme hâlâ kızgın mısın?
O deli.
Sadece seni korumaya çalışıyor.
Bunu sana o mu söyletiyor?
Hayır.
Onu dinleme Astrid.
Ebeveynlerine güvenemezsin.
Ama ben hep yanında olacağım.
Biliyorsun, değil mi?
O ne?
Senin için yaptım.
Bu kuşun türü ne?
Sanırım kanarya.
Çok güzelmiş.
Teşekkürler.
Ama o sadece seni seviyor.
Yaptığı şeyin adı sevmek değil.
Ne peki?
Kontrol.
İkisi çok farklı.
LİSE YILLIĞI 1999
IDA, BİR SONRAKİ RAHİBE TERESA VE DOKTOR OLACAK
SEVİŞMEK İSTEDİĞİ HOCA: HENRIK
Burada ne işin var?
Buraya giremezsin.
Burası Ida'nın.
Affedersin.
Evet.
Girmeden önce sorabilirdin.
Burası...
Her zaman aynı kalmalı, tamam mı?
Onu güzel karşılayabilmesi için.
Geri döndüğünde.
Selam.
-Selam. -Ne yapıyorsun?
Hiçbir şey.
Skipper'ı bekliyorum. Prova yapacağız.
Ne dinliyorsun?
Yaptığımız demoları.
Dinleyebilir miyim?
Elbette.
Ostara
Davulu ben çalıyorum.
Ostara
Ostara kim?
Bilmiyorum. Skipper'ın yazdığı bir şey.
Selam.
N'aber? Ne yapıyorsunuz?
Henrik'le konuşmam gerek.
Henrik.
Yarınki ödev ne?
Öğrenmek için önemli olan sana uygun olanı okumaktır, tamam mı?
-Yani... -Yani...
Kalbini dinle.
Kalbimi mi dinleyeyim?
Kalbini dinle.
Evet? Gitmek istiyor musunuz?
Yeni şarkıları dinledim.
-Bizimkileri mi? -Evet.
Pekâlâ. Ne düşünüyorsun?
Bence gayet iyi.
Peki.
Rahatsız ettim, üzgünüm.
-Gazeteciyim ve... -Beklemen gerekiyor.
Lanet olsun!
Ben bir gazeteciyim ve 1999'da kaybolan öğrencilerle ilgili
bir program hazırlıyorum.
Ben o zamanlar okulda değildim ama hatırlıyorum elbette.
Henrik adında bir öğretmenin adının geçtiği bir yıllık buldum.
Soyadını bulmama yardım eder misiniz?
Bu işin arkasında o üçü vardı, değil mi?
Hani şu kaybolmayanlar.
-Bu kanıtlanmadı. -Öyle mi?
Ben kanıtlandı sanıyordum.
Şoförün kuzeniyle aynı sokakta oturuyordum.
O gece kamyonu süren adamın. Komaya girmişti.
-Kim, şoför mü? -Evet.
Bilincini tamamen yitirmişti.
İyileşti mi?
Orada bekle.
-Kim? -Şoför?
Bilmiyorum.
Artık orada yaşamıyoruz.
-Adının Henrik olduğundan emin misin? -Evet.
O yıl Henrik adında bir öğretmenin kaydı yok.
Çok garip.
Sınıf öğretmenlerinin kim olduğu yazıyor mu?
Belge kayıp gibi görünüyor.
-Kimsenin kaydı yok. -Öyle mi?
Belgelerimiz genelde düzenli olur.
İyi geceler. Ben yatıyorum.
Tamam tatlım. İyi geceler.
İyi geceler.
Amelia?
Jakob?
Falke?
Amelia?
Ne yapıyorsunuz?
-Yüzünü görmeliydin. -Gerçekten korktum.
-Buraya gel. -Çok kötüsünüz. Neden yaptınız?
-Sakin ol. Kes şunu. -Bunu neden yaptınız?
-Affedersin. Seni görmek harika. -Bunu bana niye yaptınız?
Kurucular burada gömülü.
Neyin kurucuları? Kim bunlar?
Kim olduklarını bilmiyorum ama sembole bakın.
Ve burada.
"Michael Remolino."
1830'dan 1880'e.
-Masonlar mı? -Hayır.
Ve Gregers Turbilhao. 1880'den 1957'ye.
Ama bu ne demek?
-Bu bir sır. -Dur. Kes şunu.
-Öyle. -Ne yapıyoruz?
İşte geliyor.
Merhaba.
Teşekkürler.
-Merhaba. -Merhaba.
Başınız sağ olsun.
Teşekkürler.
Seni öyle pat diye aradığım için kusura bakma.
Hiç önemli değil.
Mathias.
Bu bir Grimorie.
-O nedir? -Bir sihir kitabı.
Sembole baksanıza.
Aynısı.
Ve sadece biri senden daha büyük bir bedel öderse ondan kurtulabilirsin.
-Sen ne ödedin? -Ruhumu.
Yani sana ruhumu artı bir kron verirsem onu alabilir miyim?
Aslında onu çaldım.
-Kimden? -Hepsini okumadım.
Ve büyük bir kısmını anlamadım.
Ayinlerle falan alakalı bir sürü çılgın şey.
Bence epey bir eski.
Kötü Ruh'taki kitap gibi mi?
Gerçek olması dışında evet.
-O gerçek değil. -Bak, gerçek olduğunu biliyorum.
Jakob, nedir bu?
Cyning diyor ki...
"Bizim için nasıl bir hediyen var?
Hediye vermelisin.
Haz arıyorsan önce acı çekmelisin."
Daha gösterişli okuyabilir misin Jakob?
Cyning diyor ki
"Canını verin.
Çok şey kaybedecek olanın.
İsteyerek ver ki
herkes acı çekmesin."
Hiçbir şey anlamadım. Cyning de kim?
Kral. Yani...
...canını isteyerek ver ki
cezalandırılmayasın.
Kime?
Ölüme sanırım.
Peki kral kim?
Şey...
Bir adanın haritası var.
Anladığım kadarıyla ekinoksta orada bir tören varmış.
Ekinoks mu?
Gündüzle gecenin eşit olduğu gün.
Bu bir ayin.
Ostara diye biri için.
Gitmeliyiz.
-Ne kaybederiz ki? -Hayır.
Adanın yerini biliyor musun?
-Evet, biliyorum. -Falke, bu gerçek değil.
Hayır, gerçek.
-Deli saçması. -Kaybedecek bir şeyimiz yok.
-Bizimle dalga geçiyor. -Hayır, geçmiyorum.
Garip ayinlerin döndüğü bir ada yok.
Ya varsa?
-Sen uydurdun. -Uydurmadım.
Gerçek olduğunu nereden biliyorsun?
Değilse bile eğlenceli bir yolculuk olur.
Ben gelirim. Yüzündeki ifadeyi görmek için.
Peki.
Hep sen ve ben vardık kardeşim.
Biz ekiptik. Biz Skipper çocuklarıydık.
Biz Helsinge'nin sert çocuklarıydık.
Bize bulaşmaya kimse cüret edemezdi.
Bana...
Yardım etmeye çalıştım...
...ama izin vermedin.
Kardeşin bir katildi ve bunu biliyorsun.
Şimdi olmaz.
Kızımı öldürdü.
Hepsini öldürdü.
Öyle değilmiş gibi davranıyorsunuz
ama hepiniz biliyorsunuz.
Gitmenizi rica ediyorum...
Utanmalısınız!
Dokunma bana! İkiyüzlüler!
Siz bir avuç ikiyüzlüsünüz! Hepiniz!
Kızım öldü!
Burada olmaya hakkım var!
Kafandan neler geçtiğini hiçbir zaman bilemedim.
Bazen her şeyin...
-...anlamsız olduğunu düşünüyorum. -Evet.
Annem önceden hep bir karahindibanın içinde
mahsur kalan ufak bir adamın
hikâyesini anlatırdı. Adam bağırırmış
ama kimse onu duymazmış.
Bazen ben de öyle hissediyorum.
Herkes yalnız ve hiçbir şey bir fark yaratmıyor.
Başka bir şey yapmayı seçersen bir fark yaratırsın, değil mi?
Özgür irade diye bir şey yok Jakob.
Özgür iradeye
sahip olduğuna inanıyorsan sahip olmasan da bir şey değişmez.
-Ama sahip olduğuma inanmıyorum. -Öyleyse inanmaya başla.
Yapamam. Bu işler öyle olmuyor.
Ben reenkarnasyona inanıyorum.
Bu çok aptalca Jakob.
O zaman her şey anlamsız olur.
Sonraki hayatında her şeyi baştan yaparsın.
Öyle mi düşünüyorsun?
Her şey önceden belirlenmiş.
Küçük karahindibada ne kadar bağırırsak bağıralım...
...hiçbir önemi yok.
Her şey anlamsız.
Bu da anlamsız mıydı?
İyi değil miydi?
Elbette.
Arkadaş olduğumuz için garip mi?
İlk seferimdi.
Özür dilerim, bilmiyordum.
Özür dileme Jakob.
Sana deli oluyorum.
Bunun karşılıklı olmadığını düşünüyordum.
Ben de öyle düşünüyordum.
Evet, tabii.
Bu Marakeş olayı nedir?
Bilmiyorum.
Orası beni hep çekmiştir.
Yazdan sonra taşınıyorum.
Ben de geleceğim.
Ne?
-Seninle geleceğim. -Ne diyorsun?
Ciddiyim.
Seninle geleceğim.
Her gün nargile içeriz.
Bol şekerli çay içeriz.
Bunu ne zaman yaptırdın?
Nedir bu?
Bir tarih.
Onu görebiliyorum.
Neyin tarihi?
Öleceğim günün tarihi.
Peki ne zaman öleceğini nereden biliyorsun?
Dışarı.
Çabuk.
Ne yaptınız?
Papazkaçtı oynadık.
Peki.
Sonra Thea bana sinirlendi.
Papazı masanın altına attığımı söyledi.
-Atmış mıydın? -Evet.
Yoksa kaybedecektim.
Tatlım?
Annenle biraz konuşabilir miyim?
-Hoşça kal anne. -Hoşça kal. Seni seviyorum.
-Git odanda oyna. -Tamam.
Selam. İyi gidiyor mu?
Sanırım.
İyi gidiyor.
Program ilerliyor mu?
Evet.
Peki babanla Isobel iyi mi?
Evet, biraz...
-Her zamanki gibi işte. -Pekâlâ.
Başka?
Şey...
Beni unutma, olur mu?
Hayır, her gün senden bahsediyoruz.
Başka? Bugün ne yaptın?
Bugün Vera okul gezisine katıldı.
Servis şoförü azarladığı için biraz üzgündü.
Koltuklarda çok zıplamışlar.
Sürekli çocuklarla olduğu için
alışkındır diye düşünmüştüm.
Ne zaman geleceğini biliyor musun?
Henüz değil.
Son günlerde her şeyi düşünüyorum.
Gitmeden önce söylediklerini.
1999'DAKİ ÖĞRENCİLERİN ŞOFÖRÜ
-Öyle mi? -Bizi.
Belki de haklısındır.
ŞOFÖR KOMADAN UYANDI
Belki de haklısındır.
Evet. Hangi konuda?
-İkimiz konusunda. -Evet.
Çalışmıyorsun, değil mi?
Hayır.
-Bu kadar aptal olduğuma inanamıyorum. -Hayır. Buradayım.
-Buradayım. Dinliyorum. -Hayır, dinlemiyorsun.
Sorun da bu ya zaten. Beni hiç dinlemiyorsun.
Kayboluyorsun. Her şey her zaman seninle ilgili.
Sonra konuşuruz.
Merhaba, ben Astrid Agerskov.
Torben Brink'le konuşabilir miyim?
-Selam. -Selam.
Ben Astrid.
-Buyur. -Teşekkürler.
Paltonu buraya as.
-Şu an uyuyor. -Pekâlâ.
Ama birazdan uyanır.
Peki.
-Kapıyı kapatır mısın? -Tabii.
Örgü örer misin?
Hayır, pek örmem.
Hatta hiç örmem.
Ben yeni başladım.
-Peki. -Gerçekten tavsiye ederim.
-Peki. -Ruha iyi geliyor.
Şimdi de çorap örüyorum.
Öyle mi?
Çoraba her zaman ihtiyaç olur.
Bence de.
-Ne kadar çok o kadar iyi. -Evet.
Doris?
Bu o.
Gel.
Umalım da keyfi yerinde olsun.
İçeri gel. İlacını içmesi gerek.
Hadi, aç ağzını bakayım.
Hadi ama Torben.
Torben, ağzını açar mısın?
Onu zorlamam gerekiyor yoksa içmiyor.
Güzel.
Pekâlâ.
Kız seninle konuşmak istiyor.
-Hangi kız? -O.
-Kız. -Kahve ister misin?
Evet, lütfen. İsterim.
Merhaba.
Adım Astrid.
Bir şey sorabilir miyim?
Seni tanıyorum.
Sanmıyorum.
Oynamak ister misin?
22.
21.
23.
Bir şey sorabilir miyim?
Bir mezuniyet kamyonunu sürdüğünüzü hatırlıyor musunuz?
Şuna bakın.
-Kızlar ve erkekler. -Evet.
Tanıdığınız kimse var mı?
Onlardan hoşlanmadım.
-Neden? -Onlar iyi değil.
Neden?
Peki ya bu? Ida? Onu hatırlıyor musunuz?
O mutlu değil.
Hem de hiç.
Kız...
...gitti.
O nerede?
Gitti.
Hoşça kal tatlım!
Pardon, ona ne oldu?
Anlaması güç.
Beyin taramasında bir şey çıkmadı ama üç yıl komada kaldı.
Sonra da onu eve getirdim.
Ama insan 18 yılın sonunda alışıyor.
Ölüm bizi ayırana dek.
-Sigara ister misin? -Hayır, sağ olun.
Ama bazı avantajları da var.
Sigara konusunda hep tepemdeydi.
Hiç kendine geliyor mu?
Hiç ona bir anlığına da olsa ulaşabiliyor musunuz?
"Kendine" mi? O da ne?
Artık bu adam oldu.
Ama onu göndereyim de
başkası ilgilensin diye düşünmedim dersem yalan olur.
Ama yine de
arada bir bana öyle bir bakıyor ki...
Sanki...
...eski Torben
hâlâ oralarda bir yerlerde gibi.
Torben, lanet olsun.
Torben?
Ambulans çağır.
Torben, beni duyabiliyor musun?
Sakin ol bakalım.
Acele etsene! Yanındayım
Geçti, sakin ol Torben.
İşte böyle.
Sakin ol, tamam mı? Yanındayım.
Alt yazı çevirmeni: Fulden Ötgür