‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มากันแล้ว
‎หวัดดี เอาเลย
‎เต็มที่กันเลยนะ
‎ฟาลเก้ เอาตํารานั่นมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ ‎ฉันต้องการตําราเล่มนั้น ฟาลเก้
‎ฟาลเก้ เอามาเดี๋ยวนี้เลย
‎- มานี่ซิ ‎- หนูอยากเข้าบ้าน
‎แอสทริด ไงจ๊ะ
‎ดีใจจังที่ได้เจอ
‎อุ๊ย
‎อยากรู้ความลับอะไรไหม
‎ลับสุดยอดเลยนะ มาใกล้ๆ สิ
‎ชีวิตคืออภิมหาความสิ้นหวัง
‎- เข้าใจไหม ‎- ปล่อยหนูนะ
‎อีด้า ลูกไปไม่ได้ ลูกต้องอยู่ที่นี่
‎- แม่เสียสติแล้ว หลบไป ‎- อีด้า ไม่นะ ฟังก่อน อีด้า
‎หนูเกลียดแม่
‎ไปให้พ้น
‎บอกว่าไปให้พ้นไง
‎นี่ฉันเอง
‎พี่อารมณ์ไม่ดีเหรอ
‎เปล่าหรอก แอสทริด มันเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตพี่
‎พี่จะอารมณ์ไม่ดีเรื่องอะไร
‎ฉันไม่รู้
‎พี่ขอโทษนะ
‎พี่ขอโทษ
‎- ฉันไม่ชอบเวลาพี่อารมณ์เสีย ‎- ไม่
‎มานี่สิ
‎เอาไป
‎มันเหมาะกับเธอมากกว่า
‎น่ารักใช่ไหมล่ะ
‎อืม
‎พอดีกับหัวเธอเลย
‎ทีนี้ไปได้แล้ว
‎- นี่ แอสทริด อีด้าอยู่ข้างในหรือเปล่า ‎- ค่ะ
‎ขอบใจ
‎บางคนบอกว่าชีวิตต้องเดินไปข้างหน้า ‎แต่การจะเข้าใจมันต้องมองย้อนกลับหลัง
‎เคียร์เคกอร์ดได้กล่าวเอาไว้
‎ดูซิว่าใครมา
‎เด็กจบใหม่ที่อายุน้อยที่สุดในเดนมาร์ก ‎น่ารักจริงๆ เลย ลูกพ่อ
‎ของอีด้าเหรอ เหมาะกับลูกนะเนี่ย
‎เฮ้ย! อีกสองนาที!
‎สนุกกับมันบ้างเถอะ
‎ไม่ทันไรก็จบแล้ว เวลาน่ะเดินเร็วเหลือเชื่อ
‎จากนั้นลูกจะมองย้อนมาและเห็นว่า ‎วันนี้เป็นวันเริ่มต้นของชีวิตลูก
‎หนูว่าไม่ใช่หรอก
‎ใช่สิ อนาคตอยู่แทบเท้าลูกแล้ว
‎ฟังนะ
‎พ่อภูมิใจจริงๆ ลูกสองคนเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่พ่อมี
‎สาวน้อยของพ่อ
‎นี่!
‎ขึ้นรถได้แล้ว เราต้องไปกันแล้ว
‎มีที่อื่นให้ไปอีก
‎อีด้า อยู่ที่นี่แหละ
‎- ไม่ใช่ตอนนี้ ‎- ขอร้องล่ะ อีด้า
‎ลูกต้องฟังแม่
‎เดี๋ยว เลเน่ หยุดนะ
‎- พอๆ ‎- ลูกห้ามไป
‎เลเน่
‎ทําอะไรเนี่ย คุณกําลังจะทําให้ลูกอึดอัดตาย
‎ขอบใจที่แวะมานะ
‎(อนาคตรออยู่)
‎- อะไรกัน ‎- เราพบรถขนเด็กที่จบการศึกษาครับ
‎คนขับไม่ได้สติ ส่วนเด็กๆ หายไป
‎- ไม่นะ ‎- เลเน่ ใจเย็นๆ ก่อน
‎- อย่าเพิ่งตื่นตูม ‎- เราให้สายตรวจออกตามหาอยู่
‎- หายไปเมื่อไหร่ครับ ‎- เราไม่ทราบเวลาครับ
‎รู้แค่ว่าหายไปกันหมด ‎และดูเหมือนว่าจะไปยังที่เดียวกัน
‎- ใจเย็นไว้ ‎- คุณแม่ง
‎ทําไมไม่ฟังฉัน
‎พวกเขาปาร์ตี้กันมา ‎แถมยังเป็นวัยรุ่น คุณต้องสงบสติ
‎ต้องอยู่ที่ไหนสักที่แหละ ถูกไหม
‎มันจบแล้ว
‎(ผลงานจาก NETFLIX)
‎ว่ากันว่าถ้ากระจกแตก คุณจะโชคร้ายไปเจ็ดปี
‎เพราะมีแนวคิดที่ว่านั่นคือจิต ‎วิญญาณของคุณที่แตกสลาย
‎แต่เบื้องหลังความเชื่อนี้น่าจะเป็นเพราะ ‎ในอดีตกระจกเป็นสิ่งที่มีค่ามาก
‎และนี่เป็นวิธีขู่ให้ข้าทาสบริวารดูแลมันให้ดี
‎คุณกําลังฟัง "เสียงแห่งรัตติกาล"
‎รายการพิศวงที่เกิดขึ้นจากฉันและคุณ
‎ที่ซึ่งอะไรก็เกิดขึ้นได้ ตอนนี้ ‎เป็นเวลาที่พวกคุณจะได้โทรเข้ามา
‎จับมือฉันและเล่าถึงความรู้สึก
‎เกี่ยวกับความเชื่อทางไสยศาสตร์ ‎มีผู้ฟังคนนึงอยู่ในสายแล้ว สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีค่ะ ฉันชื่อกีธ่า
‎สวัสดีค่ะ กีธ่า คุณเปิดวิทยุไว้ข้างๆ อีกแล้ว
‎รบกวนปิดเวลาโทรมาด้วยนะคะ
‎หวัดดีครับ
‎ไงจ๊ะ เจ้าปูน้อย
‎ไงคะ
‎น่ารักมากเลย ให้แม่เหรอ
‎มันยังไม่เรียบร้อยดี หนูต้องใส่กากเพชรเพิ่ม
‎โรยใส่ให้ทั่วเลย
‎นี่ก็สวยแล้วนะ
‎เจ้าปูน้อยอยู่ไหนนะ ก้ามปูอยู่นี่
‎เจ้าปูน้อยๆ และแล้ว
‎- เจ้าปูน้อยก็พร้อม ‎- เราจะทําอะไรคะเนี่ย
‎เจ้าปูน้อย
‎- หวัดดีค่ะ พ่อ ‎- ไง ลูกรัก
‎หนูขอดูไอแพดได้ไหม
‎ได้ ครึ่งชั่วโมงพอนะ
‎- ไงคะ ‎- เป็นไง
‎ว้าว คุณดูดีนะ
‎- กลิ่นหอมด้วย ‎- ขอบคุณนะ
‎- เป็นเพราะจะออกไปข้างนอกใช่ไหม ‎- ใช่แล้ว
‎ดีจังนะ ไปไหนเหรอคะ
‎- คุณไม่อยากรู้หรอก ‎- อยากสิ
‎ฉันแค่เห็นคุณในเมืองกับผู้หญิงคนนั้นน่ะ
‎คนที่
‎- เป็นแฟนคุณ ไม่ก็... ‎- เปล่าๆ
‎- ไม่ใช่แฟน เราแค่ดื่มกาแฟกัน ‎- โอเค ค่ะ
‎เมืองนี้มันเล็กมาก ‎แถมฉันก็อยู่เมืองนี้ ดังนั้นถ้าคุณ...
‎เราแค่ไปดื่มกาแฟกันนะ
‎แล้วคืนนี้จะออกบ้านไม่ใช่เหรอ
‎คุณย้ายออกไป
‎- ปีนึงแล้ว ถูกไหม ‎- ใช่
‎เราจะไม่ทําแบบนี้ โอเคนะ
‎- ไม่ทําแบบนี้ ‎- ทําไมล่ะ
‎ฉันคิดถึงคุณ
‎- คุณทําแบบนี้เพราะเห็นผมจะไปเดต ‎- ไม่ใช่เลย
‎- ใช่ มันใช่ ‎- ไม่ใช่สักหน่อย
‎มันไม่ยุติธรรม
‎คุณต้องการแบบนี้เอง
‎ฉันไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
‎โดนเต็มเปา
‎- คุณนี่งี่เง่าจริง ‎- คุณเองก็หลอกง่าย
‎ไม่สําเร็จหรอกน่า
‎- วันนี้ผมจะให้ไซม่อนคุมคีย์บอร์ดนะ ‎- ได้
‎ไม่ว่าอะไรใช่ไหม
‎กลับเข้าสู่รายการค่ะ มีผู้ฟังอยู่ในสายแล้ว
‎สวัสดีค่ะ คุณเข้าใจความรู้สึก
‎เวลาเคาะโต๊ะหรือ ‎ทําอะไรเพื่อปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย...
‎- มันไม่ช่วยหรอก ‎- สวัสดีค่ะ นี่ใครคะ
‎ถ้าพวกเขาต้องการเรา พวกเขาก็จะเอาเราไป
‎- นี่ใครคะเนี่ย ‎- มีความเป็นจริงอีกอย่าง
‎ที่อยู่เบื้องหลังโลกความจริงที่เราอยู่
‎สัญญาณขาดๆ หายๆ นะคะ
‎- คุณเปิดเสียงฉันออกลําโพงหรือเปล่า ‎- ได้ยินฉันไหม
‎ฉันอยู่ที่นั่น แอสทริด ฉันอยู่ตรงนั้น
‎น่าเสียดาย ฉันว่าเราคงต้อง...
‎มันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‎ตัดไปที่สายถัดไป
‎อย่าวางนะ นี่ฉันเอง ยาคอบ
‎ยาคอบ สคิปเปอร์ ‎มันเหมือนเหรียญวิเศษที่ฉันให้เธอ
‎ไม่มีอะไรที่หายไปโดยสิ้นเชิง
‎- เหรียญวิเศษอะไร ‎- จําฉันไม่ได้เหรอ
‎ฉันรู้จักอีด้า พี่สาวเธอ ‎รู้ด้วยว่าทําไมเขาถึงหายไป
‎คุณเป็นใครเนี่ย
‎สิ่งที่เธอเรียกว่าไสยศาสตร์ ‎มันมีอยู่จริง มีบอกในตําราหมดเลย
‎- เราต้องมาเจอกัน ‎- นี่ใคร
‎ฉันอยู่ที่นั่น ฉันเห็นตอนพวกเขาหายไป
‎- ต้องการอะไรจากฉัน ‎- ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในวันนั้น
‎ฮัลโหล
‎ไม่ เอาเขากลับมา
‎ต่อสายกลับมาใหม่
‎- ผมไม่ควรตัดสายทิ้งหรอกเหรอ ‎- ไม่ โทรกลับหาเขา
‎เป็นบ้าอะไร โทรสิ
‎โทรหาเขาใหม่!
‎- ผมไม่รู้ชื่อเขา ‎- ทําไมไม่จดเบอร์เขาไว้
‎- คนที่โทรมาชื่ออะไร ‎- ผมไม่รู้
‎- ไอ้มือใหม่เฮงซวย! ‎- แอสทริด เกิดอะไรขึ้น
‎(พบนักเรียนจบใหม่สามคน ‎แต่ที่เหลืออยู่ที่ไหน)
‎(ยาคอบ สคิปเปอร์ ‎อะมีเลีย ไกส์เลอร์ และฟาลเก้ กราฟเซ่น)
‎(นักเรียนจบใหม่ 21 คนยังสาบสูญ)
‎คิดอะไรอยู่เหรอ ลูกรัก
‎หนูคิดว่าอีด้าคงไม่กลับมา
‎พ่อก็คิดถึงพี่เขาเหมือนกัน
‎คิดถึงอยู่เสมอ
‎แต่ทุกคนยังมีหวังใช่ไหมล่ะ
‎- ว่าไง มีอะไรเหรอ ‎- ไง
‎ขอบคุณที่มานะ วีร่ามาด้วยหรือเปล่า
‎- ใช่ อยู่ในรถน่ะ ‎- โอเค งั้นเรา
‎- ไปเดินเล่นกันดีไหม ‎- ได้สิ
‎ขอบคุณนะ
‎ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นตอนที่อีด้าหายไป
‎โอเค
‎ฉันเลยตัดสินใจจะทํารายการวิทยุเกี่ยวกับเรื่องนี้
‎แล้วก็จะกลับไปโคเปนเฮเกน
‎คุณไม่เคยอยากพูดถึงพี่คุณ ‎ตอนนี้จะทํารายการเรื่องนี้ซะงั้น
‎มันจําเป็นน่ะ
‎- แค่สองสามอาทิตย์ ‎- แล้ววีร่าล่ะ
‎เดี๋ยวฉันก็กลับ
‎หนูเห็นใจแม่
‎พ่อเห็นใจเราทุกคน
‎นอนลงเถอะ
‎(ช่างทํากุญแจ)
‎นี่เป็นกุญแจคลังของเทศบาล แล้วเจอกัน
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีค่ะ ที่นี่เลขที่ 106 ใช่ไหม
‎ครับ มีอะไรให้ช่วยครับ
‎คุณคือยาคอบ สคิปเปอร์ หรือเปล่า
‎ฉันชื่อแอสทริด คุณคงพยายามติดต่อฉันอยู่
‎เปล่า
‎- คุณไม่ใช่ยาคอบเหรอ ‎- ไม่ใช่ครับ
‎โอเค
‎- ฉันเจอที่อยู่ของเขา ‎- เขาแค่เอาที่อยู่ไปใช้น่ะ
‎โอเค
‎รู้ไหมคะว่าฉันจะหาเขาเจอได้ที่ไหน
‎- ไม่รู้เลยครับ ‎- เพราะว่าฉันกําลัง
‎ทํารายการเกี่ยวกับ
‎ผมไม่อยากข้องเกี่ยวอะไรด้วย ‎เก็บของของคุณแล้วไปซะ
‎เขาพยายามโทรหาฉันเมื่อสองวันก่อน
‎เขาต้องการอะไร
‎ฉันไม่รู้ค่ะ
‎พี่สาวฉันเป็นหนึ่งในคนที่หายไป
‎พี่คุณชื่ออะไร
‎อีด้าค่ะ
‎- ตอนนั้นพวกเขาคบกัน ‎- ใช่
‎ผมจําเธอได้
‎เควิน
‎- ดูร้านให้หน่อยได้ไหม ‎- ได้สิ
‎ไปหลังร้านกัน
‎ยาคอบเป็นน้องชายผม
‎เขาใช้ที่นี่เป็นที่รับเอกสารเท่านั้นแหละ ‎ผมเลยคิดว่าคงช่วยอะไรคุณไม่ได้
‎- ผมไม่ได้เจอเขาเป็นชาติแล้ว ‎- คุณรู้ไหมว่าเขาน่าจะอยู่ที่ไหน
‎ที่ไหนก็เป็นไปได้ทั้งนั้น
‎ยาคอบเป็นคนที่คุณเรียกได้ว่ากําลังค้นหาอยู่
‎ค้นหาอะไรคะ
‎เขาว่ายังไงตอนที่โทรมา
‎สิ่งหนึ่งที่เขาบอกคือเขาเห็นคนอื่นๆ หายไป
‎เขาไม่เห็นอะไรหรอก ‎ผมบอกเลย อย่าเชื่อทุกอย่างที่เขาพูด
‎- ทําไมล่ะคะ ‎- พวกนั้นทําชีวิตเขาพัง
‎ทั้งข่าวลือ ข่าวในหนังสือพิมพ์
‎ป้ายความผิดให้เขากับอีกสองคนที่เหลือรอด
‎อะมีเลียกับฟาลเก้ พวกเขายังติดต่อกันอยู่ไหม
‎คิดว่าไม่นะ
‎คุณเจอเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‎นานมากแล้วล่ะ
‎ขอโทษด้วยนะ
‎ถ้าคุณได้ข่าวหรือเกิดเขา...
‎โผล่มา ช่วยโทรหาฉันได้ไหมคะ
‎ได้เลย
‎- คุณชื่ออะไรคะ ‎- มาเธียส
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ไม่มีปัญหา
‎ลาก่อนค่ะ
‎ลาก่อน
‎ไงจ๊ะ
‎ไง บัสเตอร์
‎- เป็นไง ลูกรัก ‎- หวัดดี บัสเตอร์
‎- ว่าไง ‎- สวัสดีค่ะ พ่อ
‎เข้ามาสิ
‎- ไง บัสเตอร์ที่รัก ‎- ขึ้นไปเลย
‎- ค่ะ ‎- สวัสดีจ้ะ ดีใจที่ได้เจอนะ
‎ว่าไง เข้ามาสิ
‎คนพูดเสมอว่าบอร์นโฮล์มเป็นเกาะที่แดดสดใส
‎ทุกครั้งที่พ่อไป ฝนตกไม่ลืมหูลืมตาตลอดเลย
‎ใช่ค่ะ ครั้งหนึ่งมีหิมะด้วยนะ
‎- เหรอ ‎- วันนึงค่ะ ใช่
‎เราไม่มีเลยเนอะ
‎เราปั้นสโนว์แมนให้วีร่า ‎ปักแครอทกับของตกแต่งอื่นๆ
‎งั้นเหรอ
‎ใช่ค่ะ
‎- ลูกพูดสําเนียงบอร์นโฮล์มหรือเปล่า ‎- พอเถอะ
‎- พ่อพูดแบบนี้ทุกที ‎- ก็สําเนียงบอร์นโฮล์มมันประหลาดที่สุด
‎โทษที แต่มันประหลาดจริง ผมมีหลานอยู่คนนึง
‎- ที่พูดสําเนียงบอร์นโฮล์ม ‎- ไม่จริงสักหน่อย
‎- ผมโทรคุยกับหลาน ‎- ลูกหนูไม่ได้พูดสําเนียงบอร์นโฮล์ม
‎"นูกําลังนังรถเขาเมือง" หลานผมพูดแบบนั้น
‎สําเนียงเพี้ยนชัดๆ
‎ขําๆ น่ะค่ะ
‎ลูกอาจคิดว่ามันน่ารัก แต่มันประหลาดมากนะ
‎เธอจะอยู่โคเปนเฮเกนนานแค่ไหน
‎ยังไม่รู้เลยค่ะ
‎- ดีจังที่เธอมาที่นี่ ‎- หนูก็ดีใจที่ได้พักที่นี่ค่ะ
‎- มันยอดมากเลยล่ะ ‎- มาทํางานเหรอจ๊ะ
‎- ใช่ค่ะ ‎- งานอะไรเหรอ
‎หนูกําลังพัฒนารายการวิทยุ
‎รายการเกี่ยวกับอะไร
‎เรื่องในอดีตค่ะ
‎อะไรนะ
‎หนูอยากจะ...
‎ลองตรวจสอบเรื่องที่เกิดขึ้น
‎หนูต้องลองดู
‎จะได้เข้าใจ...
‎หนูว่าจะติดต่ออะมีเลีย
‎- เพื่อนของอีด้าที่... ‎- ไม่ อย่าทําอย่างนั้น
‎- หยุดเลย ‎- พ่อคะ หนูตัดสินใจเอง
‎ไม่ได้ ลูกต้องหยุดเดี๋ยวนี้เลย
‎อย่าจุดชนวนเรื่องนั้น
‎ลูกไม่รู้หรอกว่าจะไปเจอกับอะไร
‎- แต่หนูต้องลอง ‎- ไม่
‎พ่อไม่ต้องการ
‎- หยุดเลย ‎- มันเป็นการตัดสินใจของหนู
‎มันไม่ใช่การตัดสินใจของลูก คดีนั้นปิดไปแล้ว
‎เหรอคะ แล้วพวกเขาหาอีด้าเจอไหมล่ะ
‎(พวกเขาปิดบังอะไรอยู่ ‎สามนักเรียนจบใหม่ที่ไม่ได้หายไป)
‎(ไม่น่าเป็นไปได้ว่าจะไม่เห็นอะไร)
‎(ผู้สืบสวนฮาราล์ด เบิร์ช กล่าว)
‎คุณทํางานมาหลายปี ทําคดีมาก็มาก
‎แต่ไม่มีคดีไหนเหมือนคดีนี้ ‎เด็กจบการศึกษาทั้งชั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอย
‎- จากนั้นพวกเขาก็โผล่มา ‎- ยาคอบเหรอ
‎รวมทั้งอะมีเลียกับฟาลเก้ ‎เรามีแค่สามคนนี้ให้สอบสวน
‎นักเรียน 21 คนไม่มีทางหายไป ‎โดยไม่มีใครเห็นได้แน่
‎ผมมั่นใจว่าสามคนนั้นต้องรู้อะไรสักอย่าง ‎ต้องเห็นอะไรบ้างแหละ
‎เรานิ่งเฉยไม่ได้ มันมีบางอย่าง ‎แต่พวกเขาแค่ไม่พูดออกมา
‎- ค่ะ ‎- เราเลยไม่คืบหน้า
‎- แล้วทําไมปิดการสอบสวนล่ะคะ ‎- ผมเปล่า
‎ผมถูกถอน พวกเขาบอกว่าผมจัดการไม่ได้
‎บอกว่าผมหมกมุ่นและมองคดีไม่ออก ‎นั่นมันเหลวไหลสิ้นดี
‎ผมเลยทําสําเนาเทปทั้งหมดแล้วจากมา
‎ผมไม่ไหวแล้ว พอกันที ‎คุณเอาทุกอย่างที่ผมมีไปได้เลย
‎บทสนทนานี้...
‎ไม่มีการลงบันทึกเอาไว้
‎- เข้าใจค่ะ ‎- มันสําคัญมาก
‎ค่ะ
‎เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว เธอเองก็ ‎นั่งอยู่นี่มาหลายชั่วโมง ยาคอบ
‎แต่ช่วยเล่าทุกอย่างให้เราฟังตั้งแต่ต้นอีกทีได้ไหม
‎รถบรรทุกกําลังแล่น จากนั้นก็เบรก ‎แล้วคนอื่นๆ ก็หายไป
‎- แล้วตอนนั้นเธอทํายังไง ‎- เราก็เดิน
‎- เดินออกมาจากจุดเกิดเหตุเหรอ ‎- ฟังนะ
‎เรากําลังตกใจแล้วแม่งไม่รู้ว่าควรทํายังไง
‎ไม่คิดจะโทรหาตํารวจเลยเหรอ
‎ทุกอย่างมันสับสน เราไม่ได้คิดถึงขั้นนั้น
‎- ทําไมคุณถึงไม่เชื่อผม ‎- มันฟังดูไม่น่าเป็นไปได้
‎ผมล้มหัวกระแทกสลบไป ผมไม่รู้เรื่องบ้าอะไร...
‎เขาไม่มีรอยฟกช้ําหรือแผลเลย
‎- หัวก็ไม่ได้โดนกระแทก ‎- คิดว่าเขาโกหกเหรอคะ
‎ผมว่าเขาถูกบังคับให้โกหก เขาอาจสมรู้ร่วมคิด
‎หรือไม่ก็โดนขู่ ไม่รู้สินะ แต่เขาปิดบังอะไรแน่ๆ
‎ส่วนเทปนี้
‎อะมีเลีย ไกส์เลอร์ ให้ปากคําหลังเกิดเหตุ
‎หนูนั่งอยู่หลังรถ ตรงท้ายๆ
‎หนูรู้สึกไม่ดีจนต้องไปอ้วก
‎- จากนั้นเกิดอะไรขึ้น ‎- จากนั้น‎...
‎- อยู่ดีๆ รถก็เบรกอย่างแรง แล้ว... ‎- อืม
‎หนูก็ร่วงลงมาที่พื้น หนูนึกว่าหนูจะตายซะแล้ว
‎อีด้า เพื่อนสนิทเธอ ‎ก็อยู่ในกลุ่มเด็กที่หายไปใช่ไหม
‎ค่ะ
‎เธอจําได้ไหมว่าตัวเองทําอะไร ‎หลังจากที่รถบรรทุกเบรก
‎หนูมองขึ้นไป อีด้าก็หายไปแล้ว หายไปกันหมด
‎ใช่ ยกเว้นพวกเธอสามคน ถูกไหม
‎หนูก็ไม่รู้ว่าทําไม เราไม่รู้อะไรเลยค่ะ ‎ไม่ได้ทําอะไรเลยด้วย
‎- แล้วทําไมถึงหนี ‎- เธอดูเสียใจจริงๆ นะคะ
‎- เราตกใจกลัว ก็เลยหนี ‎- จะมองว่าเสียใจก็ได้
‎มองว่าสํานึกผิดก็ได้เหมือนกัน
‎นี่ของฟาลเก้ กราฟเซ่น
‎ตอนนั้นผมกลัว
‎- ทําไมถึงกลัว ไปทําอะไรมา ‎- เปล่า
‎นี่ เธอเล่าให้ฉันฟังได้นะ
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ทําอะไร
‎แต่ยาคอบล่ะ ยาคอบทําอะไรหรือเปล่า
‎- เขาเป็นคนเริ่มครับ ‎- เริ่มอะไร
‎- เรื่องทั้งหมด เขาพาเราไปที่นั่น ‎- ยาคอบน่ะเหรอ
‎เขาหว่านล้อมเรา
‎- หว่านล้อมทุกคนเหรอ ‎- ครับ
‎แต่หลักๆ ก็อีด้า
‎- อีด้าไหน ‎- อีด้า อเกอร์สคอฟ
‎คนที่หายไป
‎เธอไม่ได้อยากทํา ผมก็ไม่อยาก
‎- แต่พวกเขาบอกว่าผมต้องทํา ‎- ทําอะไร ฟาลเก้
‎- ผมไม่รู้ว่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวข้องกันยังไง ‎- เขาฆ่าเหรอ
‎- ฆ่าใคร ‎- เพื่อนร่วมชั้นของเธอ
‎- มีแค่เราสี่คน ‎- ใครบ้าง
‎อีด้า ยาคอบ อะมีเลีย แล้วก็ผม
‎- แล้วคนที่เหลือล่ะ ‎- พวกเขาไม่ได้ไปด้วย
‎- พวกเขาก็อยู่บนรถไม่ใช่เหรอ ‎- ผมพูดถึงเกาะนะ
‎เกาะอะไร ฟาลเก้
‎- เกาะในตําราไง ‎- ตําราอะไร
‎- ตําราของยาคอบ ‎- งั้นเพื่อนๆ เธอก็อยู่บนเกาะเหรอ
‎ไม่ใช่ มีแค่พวกเรา
‎ฉันไม่เข้าใจว่าเธอพูดเรื่องอะไร
‎ผมก็ไม่รู้ ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
‎ผมว่าเราคงไปทําอะไรไม่ดีไว้ที่นั่น
‎- ทําอะไร ที่ว่าไม่ดีน่ะ ‎- เราพังมัน
‎หลังจากนั้นทุกอย่างก็เลวร้ายไปหมด
‎เขาพูดเรื่องอะไรคะ เกาะที่ว่าคืออะไร
‎เราตรวจสอบดูแล้วและเจอเกาะที่เขาพูดถึง
‎แต่ไม่มีร่องรอยของเด็กๆ ที่หายสาบสูญ
‎นี่เป็นคดีที่การหาสมมติฐานนั้นแทบเป็นไปไม่ได้
‎พวกเขาถูกฆ่า ถูกฝัง หนีไปกับลัทธินิกายไหน
‎หรือว่าถูกลักพาตัว มันเกิดอะไรขึ้น ‎สิ่งเดียวที่ผมมั่นใจ
‎คือสามคนนั้นต้องรู้อะไรสักอย่าง
‎ไม่ได้ผลหรอก
‎ฉันมาหาลาร์ส ไกส์เลอร์ เขาอยู่ที่นี่หรือเปล่าคะ
‎ลองไปที่ทูฟส์สิ
‎- ทูฟส์เหรอ ‎- ผับที่ชื่อทูฟส์
‎ไปตามถนนนี่แหละ
‎โอเค ขอบคุณค่ะ
‎ลาร์ส ไกส์เลอร์ มาดื่มที่นี่หรือเปล่าคะ
‎- ลาร์สเหรอ นึกไม่ออกแฮะ ‎- เหรอคะ
‎- ไม่คุ้นเลย ‎- โอเค
‎- ขอโทษด้วย ‎- หมายถึงลาเด็นหรือเปล่า
‎นั่งอยู่โน่น
‎ลาเด็น มีคนมาหาแน่ะ
‎- ขอเบียร์อีกขวดนะคะ ‎- ได้เลย
‎- ไม่เอาแก้วเหมือนกันใช่ไหม ‎- ไม่ต้องค่ะ
‎ขอโทษนะคะ คุณพ่อของอะมีเลียใช่ไหม
‎เบียร์หน่อยไหมคะ
‎ไม่แน่ใจว่าคุณจําฉันได้ไหม ‎ฉันแอสทริด เป็นน้องสาวของอีด้า
‎ฉันอยากจะ
‎- คุยกับอะมีเลีย ‎- เธอไม่อยู่นี่
‎- เธอหายตัวไป ‎- เอ่อ ฉันว่าไม่...
‎ฉันเข้าใจว่าเธอยังอยู่นะคะ
‎รู้ไหมคะว่าเธออยู่ที่ไหน
‎- ไม่เข้าใจหรือยังไง ‎- ฉันถามว่า...
‎ไม่เข้าใจที่พูดหรือไง
‎เธอไม่อยู่ที่นี่แล้ว
‎ตายไปแล้วเหรอคะ
‎ใช่ จะว่าอย่างนั้นก็ได้
‎อยากรู้ความลับอะไรไหม
‎สมน้ําหน้าเธอแล้ว
‎คุณเอาแต่วุ่นวายกับลูก
‎หยุดเลย ก็ลูกเราไม่ยอมกินไม่ยอมนอน
‎มันผิดปกติ นี่ไม่ใช่แอสทริด
‎- ลูกต้องการความสนใจ ‎- ไม่ใช่ ลูกว้าวุ่นใจ
‎เหมือนกับเรา ลูกไม่ปกติ ต้องไปหาหมอ
‎ไม่ต้องตรวจหรอก ลูกเราไม่ได้เป็นอะไรทั้งนั้น
‎คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง
‎แล้วฉันเป็นบ้าด้วยไหม
‎พอที ให้ลูกไปคุยกับใครสักคนจะเป็นไรไป
‎คุยกับนักจิตวิทยาเด็ก
‎แอสทริด
‎ลูกเดินละเมอ แอสทริด ตื่น
‎ลูกกําลังฝัน
‎ตื่นเถอะ ลูกรัก
‎มานี่
‎มา
‎หนูเห็นพวกเขา
‎เห็นพวกเขายังไง
‎ในความมืด
‎มันเป็นที่ที่น่ากลัว
‎เขาเรียกว่าอาการป่วย เวลาที่ลูก...
‎แต่มันคือเรื่องจริง
‎มันอาจรู้สึกสมจริง แต่เวลาเรา ‎คิดถึงใครมากๆ มันก็จะเป็นแบบนี้
‎พ่อจะปกป้องลูก พ่อสัญญา
‎พ่อจะอยู่เคียงข้างลูก
‎ตลอดไป
‎เราหลายคนใช้เวลานานกว่าจะทําใจได้
‎มันไม่ใช่เรื่องง่าย ลูกเองก็ด้วย
‎ใช่ค่ะ
‎ลูกกับเดวิดลําบากไหม
‎มันไม่เกี่ยวกันเลยนะคะ
‎พ่อเข้าใจว่ามีลูกเล็กมันไม่ง่าย
‎พ่อคะ ยาคอบ สคิปเปอร์ โทรหาหนู
‎อย่างนี้นี่เอง
‎เขาโทรเข้ามาในรายการสด แล้วบอกว่า
‎เขาเห็นเพื่อนๆ หายไป
‎พ่อไม่อยากพูดหรอกนะ ‎แต่ยาคอบ สคิปเปอร์ น่ะจิตป่วย
‎- มีบางอย่างชอบกล ‎- ค่ะ
‎- ซึ่งมันชอบกลตั้งแต่ตอนนั้น ‎- ค่ะ แต่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่
‎ที่ตอนนี้เขาโทรมาบอกว่ารู้อะไรบางอย่าง
‎หนูเพิ่งได้ดูเทปการสอบสวน
‎เขาปิดบังอะไรบางอย่างอยู่
‎- ฟังนะ ‎- หนูดูออก
‎ฟังพ่อ ลูกรัก พ่อรู้ว่าลูกรู้สึกยังไง
‎- ค่ะ แต่... ‎- พ่อเข้าใจความรู้สึกลูก
‎พ่อตกอยู่ในสภาพนั้นมาไม่รู้กี่ครั้ง
‎ถูกไหม
‎แต่ลูกต้องยอมรับว่าตอนนั้น ‎ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ค่ะ
‎และเราต้องอยู่กับมันให้ได้
‎จริงไหม
‎มานี่มา
‎(เจอกันคืนนี้ ‎พ่อ)
‎บัสเตอร์
‎ไง มีอะไร
‎เป็นอะไรไป
‎อย่า!
‎- จํากล่องของตัวเองนะ ‎- ครับ
‎ไปกันได้แล้ว
‎แอสทริด
‎แอสทริด เลิกเรียนแล้วนะ
‎- แอสทริดพูดค่ะ ‎- เขาโทรแล้วว่ายังไง
‎- หา ‎- นี่ใครคะ
‎ยาคอบพูดว่ายังไงตอนที่โทรไป
‎- บอกมา ‎- นั่นคุณเหรอ มาเธียส
‎คุณบอกว่าน้องผมโทรไป แล้วเขาพูดว่าอะไร
‎คือเขาพูดว่า...
‎- ว่าอะไร ‎- เอ่อ...
‎ช่างเถอะ ตอนนี้เขาตายแล้ว เขาฆ่าตัวตาย
‎- อะไรนะ ‎- เขาโดดลงมา
‎- อะไรกัน ‎- น้องผมตายแล้ว
‎เมื่อไหร่คะ
‎ไม่สําคัญหรอก
‎- คุณไม่ต้องตามหาเขาแล้ว ‎- ตั้งแต่เมื่อไหร่...
‎คําบรรยายโดย: พฤกษา รุ่งศิริทิพย์