NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
7 CEVAPSIZ ARAMA
O UÇAĞA BİNDİN Mİ Kİ?
BEN İYİYİM. ÖZÜR DİLERİM
Geldik.
Orası.
Yolun geri kalanını yürü.
MARAKEŞ'E HOŞ GELDİNİZ
Yardımcı olabilir miyim?
Evet. Pardon, ben...
...bu adresi arıyordum.
Burası mı?
İsmim Astrid ve şeyi arıyorum...
Astrid mi?
Beni tanımadın mı?
Amelia?
NETFLIX ORİJİNAL
Küçük kuş hep onun yanına uçarmış. En iyi arkadaşlarmış.
Ama şey yılı olarak da bilinen yılda...
-Tavşan Yılı. -Evet.
Her şey değişmiş.
İlkbahar tanrıçası Ostara, her zamanki gibi kuşla dönünce
bir tavşan sürüsü çayırda onlarla buluşmuş.
Bir tavşan diğerlerinden daha büyük ve daha güçlüymüş.
-Tavşan Kral. -Kuşa bakmış.
Ve o kadar âşık olmuş ki kendinden geçmiş.
Ve tüm gece dans etmiş.
Sabah Ostara eve gideceği zaman kuş gitmek istememiş.
-Süre doldu. -Geliyorum.
Acele edeyim.
Kuş, Tavşan Kral'la kalmış. Ostara eve yalnız dönmüş ve üzgünmüş.
Bir sonraki ilkbaharda oraya geri döndüğünde
çayır yumurtayla doluymuş. Yumurtalardan biri çatlamış.
Ve tatlı, küçük bir Paskalya tavşanı üzerine atlamış
ve Ostara keyiften dört köşe olmuş.
O günden beri Paskalya tavşanı Paskalya yumurtası getirir.
Gece çabuk geçer tatlım. Sabah yine gelirim.
-İyi geceler tatlım. -İyi geceler.
Yine geleceğim.
-Buraya kaçıncı gelişin? -Bu ilk gelişim.
Alışırsın.
Yakında eve gideceğim.
Bana da öyle demişlerdi. Bu benim yedinci seferim.
Ama ben bir daha gelmeyeceğim. Hasta değilim.
Annem özel olduğumu söylüyor.
Evet, özel delileriz.
Sen olabilirsin ama ben değilim.
Öyleyse neden buradasın?
Çantalarını alır mısın lütfen? Teşekkürler.
Şimdi gelmen çok iyi oldu.
60 günlük sessizliğim yeni bitti.
Çok güzel, değil mi?
Cybele, hürmetler.
Sana neden Cybele dedi?
Çünkü benim adım bu.
Amelia'ya ne oldu?
Gitmesine izin verdim ve gitti.
O acı çeken bir ruhtu.
Sevdiği tek kişi Ida'ydı.
Ama bu ona iyi gelmiyordu.
Amelia, hem Ida'yı istiyordu hem de Ida olmak istiyordu.
Bu yüzden Ida ortadan kaybolunca geriye bir şey kalmadı.
Ben de onu terk edip gömdüm.
Ve artık Cybele var.
Ve Cybele anı yaşar ve Cybele ışıktır.
Jakob'un öldüğü yeri arıyorum.
Burada mı oldu?
Evet.
O da Amelia gibi hayatını burada sonlandırmayı seçti.
Astrid, gel.
Peki.
Merhaba.
Jakob?
Sen çok iyi bir kızsın.
Babasının kızısın.
-Bu ben miyim? -Hayır, ben değilim.
Erkek olsaydım böyle olurdum.
Selam, niye burada oturuyorsun?
Tapulu malın mı?
-Tapulu malı mı? -Sanmıyorum.
Hayır, genelde birlikte otururuz.
Günaydın.
Yerlerinize oturun.
Umarım hafta sonu güzel geçmiştir.
Kitaplarınızın 73'üncü sayfasını açın. Dördüncü bölüm.
Başlayalım.
Panteizm. Ne demek bu?
Yunancada "pan" her şey, "teos" da tanrı demek.
"Panteizm." Tanrı her şeydir. Her şey de tanrı.
Evren. Doğa. Siz ve ben.
Merhaba.
Aramız iyi mi?
Bana kızgın mısın?
Bir şey demeyecek misin?
-Cevap... -Hiçbir şey yapmak zorunda değilim.
Ama...
-...sendin... -Ne bendim?
Ne yaptım?
Sen ve ben demiştin.
Hadi yapalım şunu Falke.
Tamam.
Jakob ölmeden kısa süre önce beni aradı.
Sanırım buradan aradı.
-İrtibatta olduğunuzu bilmiyordum. -Değildik.
Anlamsız konuşuyordu ve...
Kafayı yemiş gibiydi.
Ida kaybolmadan hemen önce bir şey gördüğünü söyledi.
Ve bir kitapla ilgili bir şey.
Ve bana bu sayfayı göndermiş ama öldükten sonra elime geçti.
Hakkında bir şey biliyor musun?
Ya da nereden olduğunu?
Hayır.
Nasıl görünüyordu?
Korkmuş muydu yoksa...
Jakob olanlardan sonra hiçbir zaman iyileşemedi.
Gel.
Jakob öleceği günün özel bir gün olacağına kendini inandırmıştı.
18 yaşındayken koluna dövmesini yaptırdığı tarihte de öldü.
22 Aralık.
Yılın en karanlık günü.
Güneş battığında zili çalarız.
Bize sağladığı ışığa teşekkür etmek için.
Buraya neden Marakeş adını verdiniz?
Marakeş Ida'yla benim hayalimdi.
Ve Ida kaybolunca...
...oraya tek başıma gittim.
Ama Marakeş pek hayal ettiğimiz gibi değildi.
O yüzden burayı yapmam gerekti.
Cybele, seni bekliyorlar.
Akşam duası.
Bize katılmaz mısın?
-Hazır olduğunda gel. -Teşekkürler.
Astrid, akşam yemeği vakti.
Bir dakika.
Yaptığın şey tehlikeli. Seni gördüm.
İlaç sana yardım ediyor.
Bitmesini istemiyor musun?
Ablamı arıyorum. Bir mağarada mahsur kaldı
ve o ilacı alırsam bir daha o mağaraya gidemezmişim.
Ve onu sadece ben geri getirebilirim.
Ama gerçek değiller ki. Büyükler öyle diyor.
-Beni görebiliyor musun? -Evet.
-Peki ben gerçek miyim? -Evet.
Öyleyse gördüklerimizin gerçek olmadığını nereden biliyorsun?
Ben bir şey görmüyorum. Sesler duyuyorum.
Ne diyorlar?
Dinlemiyorum ki.
Belki bir şey söylemek istiyorlardır.
Mağaranın ablama giden yolu göstermek istemesi gibi.
Belki de sesler yardım etmek istiyordur.
Yemeğin bitti mi?
Öyleyse tabağını mutfağa koy. Hikâye saati başlayacak.
Korkmuyor musun?
Evet, çok.
-Astrid? İyi misin? -Evet.
Gel. Şimdi başlıyoruz.
Duvara tıklayabilirsin.
Daha önce odanda kalan çocukla öyle yapardık.
İki tık "Tamam." demek.
Al bakalım.
Aferin.
Işığı açık bırakayım mı? Tamam.
İyi uykular.
Ida?
Burada ne arıyorsun?
Burada olmamalısın.
Cybele, bana bak.
Sakin ol.
Cybele, bana bak.
Sakin ol.
BEN HASTA DEĞİLİM
Ben hasta değilim.
Okula bir daha dönmeyecek misin?
Astrid, rahat bırak onu. Çık dışarı.
Yataktan çıkma, olur mu tatlım?
Bir şeye ihtiyacın var mı?
-Beni rahat bırak yeter. -Tamam, peki.
Elbette.
-Yatakta kalmasına izin mi verdin? -O hasta.
Üç hafta oldu. Doktora görünmesi gerekmiyor mu?
-Kes şunu. -Hayır, sınavlarından kalacak.
Telafi sınavlarına girer. Dünyanın sonu değil.
Ida? Hemen kalkmalısın.
-Rahat bırak kızı. -Hayır, bırakmayacağım.
Hepimizin kalbinin kırıldığı oldu
ama bunun çözümü yataktan çıkmamak değil.
Anlamıyorsun.
Nane çayı.
İyi gelir.
Canım benim.
Ne zamandır kusuyorsun?
Birkaç gündür.
Hamile misin?
-Ne yapacağımı bilmiyorum. -Merak etme.
Sana yardım edeceğim.
Bir yolunu buluruz.
-Marakeş'e gidecektim. -Gideceksin. Dinle...
Gideceksin.
-Aldırsam olmaz mı? -Elbette olur ama...
Bence aldırmamalısın.
Bence çok pişman olursun.
Bir zamanlar dünyanın en iyi hediyesini almıştım.
Ne olduğunu biliyor musun?
Seni.
Hepsi geçecek.
Astrid.
Geri istiyorum. Falke, kitap sendeyse hemen geri ver.
Eyvah!
Daha farklı, daha sakin görünüyordu.
Bunca zamandır aradığı şeyi bulduğunu söylemişti.
Bu kitap ne? Ne yazıyor?
Sayfayı hatırlamadığını söylemiştin.
Bana söylemediğin bir şey mi var?
Cevap ver!
Pekâlâ.
Bu kitaptaki her şey gerçek oldu.
Hiçbir şey rastgele değil. Jakob, Falke ve benim geride kalmamız bile.
Anlamıyorum.
Bu sayfa ne anlama geliyor? Neden Jakob bunu bana gönderdi?
-Seni uyarmak istedi. -Neye karşı?
Ekinoks bir döngüdür ve 21 yılda bir kendini tekrar eder.
O da bu sene demek.
Yine olacak.
Ida, Ostara'ydı ve kayboldu.
Jakob sıradakinin sen olduğunu düşündü. Ostara kanda akar.
Öyle yazıyor.
Ama o bilmiyordu.
-Kardeş olmadığınızı bilmiyordu. -Ama biz kardeşiz.
Bilmiyor musun?
-Tanrım, affedersin. -Ne demek istiyorsun?
Annene sor.
O daha iyi bilir.
Ne oluyor lan? Ida?
İyi misin?
Ida?
Ida? Burada ne işin var?
-Buralarda mı yaşıyorsun? -Hayır.
Nereye gidiyorsun?
Sadece...
...kaçmalıyım.
Kaçmadan önce...
...biraz ısınıp bir kahve içmek istemez misin?
Hemen ileride oturuyoruz.
Konuşabiliriz.
Hadi.
Gel.
Bugün misafir beklemiyordum.
Lisa'nın. Çok garip şeyler okuyor.
Al bakalım.
-Teşekkürler. -Neden kaçmak istiyorsun?
Kalmak için bir sebebim yok.
Her zaman kalmak için bir sebep vardır. Aile, okul...
...arkadaşlar.
Bende hiçbiri yok.
Pekâlâ. Ben de bazen böyle hissederim.
Gerçek sandığım her şeyin aslında öyle olmadığı ortaya çıktı.
Kendimi tanıyamıyorum.
Bunun kötü bir şey olması gerekmez.
Öyle.
Ida, insan 18 yaşındayken kendini tanıyamaz.
80 yaşındaki birçok insan bile kendini tanıyamıyor.
-Lavaboyu kullanabilir miyim? -Evet, koridorun sonunda.
Affedersiniz.
BABAM
IDA, OSTARA'YDI
Kalkış esnasında tüm elektronik cihazlarınızı kapatınız.
BEŞ SAAT SONRA KASTRUP'TAYIM. SENİNLE KONUŞMAM GEREK
Ona yardım ettiğimi sanıyordum.
Hasta olmadığımızı söyledim.
Evet.
Bu hastalığın zor kısmı hasta olduğunu düşünmemen.
Bilemiyorsun.
Ida'yı kurtarabileceğimi sanmıyorum.
Hayır.
Hiçbirimiz kurtaramayız.
Geri dönmeyecek, değil mi?
Döneceğini sanmıyorum.
Her şey yoluna girecek. Söz veriyorum.
Ve artık kâbuslar da bitecek, tamam mı?
Aferin.
Astrid?
Burada ne işin var?
Ne? Burada olduğumu Dennis mi söyledi?
Neler oluyor Astrid?
Çok şey oluyor. Evet.
Eve gitmeliyim.
Babamın yanına gitmeliyim.
En azından seni bıraksam?
Olur.
Teşekkürler.
Radyo programı nasıl gidiyor?
-İyi. -Pekâlâ.
Knud'la tanıştım ve uzun zamandır işe gitmediğini söyledi.
İki aydır uğramadığını.
-Bana yalan söylüyorsun. -Hayır.
Hayır. Sadece sana her şeyi anlatma fırsatı bulamadım...
Anlatmak istedim ama çok fazla şey oldu.
Ama son zamanlarda pek çalışamadım.
Neden dönüyorsun?
Ne? Şimdi nereye gidiyoruz? Anlamıyorum.
Senin için endişelendik.
Nereye gidiyoruz?
Profesyonel yardıma ihtiyacın var. Yardıma ihtiyacın var.
Sen de diğerleri gibisin.
-Kenara çek. -Astrid.
Beni dinlemen...
-Astrid! -Dön!
Alt yazı çevirmeni: Fulden Ötgür