‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎แอสทริด เปิดประตู
‎แอสทริด ออกมาเดี๋ยวนี้
‎- กาแฟไหม ‎- ขอบคุณค่ะ
‎หนูว่าจะไปงานศพยาคอบ
‎เอาสิ
‎พ่อจะไปด้วยไหมคะ เป็นวันเสาร์พอดี
‎ไม่ พ่อไม่ไป
‎พ่อมีของของอีด้าหลงเหลืออยู่ไหม
‎คิดว่าเลเน่จะมีไหมคะ
‎ไม่รู้สิ
‎ลูกจะไม่ไปเจอแม่ใช่ไหม
‎อย่าไปเลย
‎ทําไมคะ
‎เพราะแม่ของลูกไม่ปกติ
‎และมันไม่ดีกับลูก
‎แม่เขาน่ะเจ้าเล่ห์มาก
‎ตอนนี้หนูรับมือได้ค่ะ พ่อ
‎ลูกแทบไม่ได้เจอแม่มา 20 ปีนะ
‎ก็ไม่ แต่...
‎หนูเจอก่อนย้ายไปบอร์นโฮล์มไงคะ
‎นั่นแหละที่พ่อพูดถึง
‎พ่อไม่ชอบ
‎นี่ แอสทริด ระวังหน่อย
‎ให้ตายสิ
‎อย่าเอากาน้ําชาของแม่มาเล่น
‎- เดี๋ยวจะตกแตก ‎- ค่ะ
‎อีด้า เจ็ดโมงครึ่งแล้วนะ
‎มาแล้วๆ
‎ไปนะคะ
‎แล้วเจอกัน
‎เจอกัน
‎โทษนะ ไหนว่าจะมาตอน 45
‎- โทษที ฉัน... ‎- มาเถอะ
‎มาทักทายกันดีๆ
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎- เธอเป็นแบบนี้ทุกที ‎- ไง
‎มีปาร์ตี้ที่บ้านแพทริค ‎วันศุกร์นะ เผื่อเธออยากจะไป
‎อาจจะนะ
‎- แหม หยาบคายจริง ‎- อะไรเหรอ
‎ไม่เห็นหัวฉันหรือไง เธอเห็นฉันไหม
‎อย่าอ่อนไหวไปหน่อยเลย
‎ฉันไม่อยากปาร์ตี้กับคนพวกนั้นด้วยซ้ํา
‎ที่จริงพวกเขานิสัยดีนะ
‎แหงล่ะ ถ้าเธอชอบ ‎พวกไม่เอาถ่านไม่เอาไหนน่ะนะ
‎- หวัดดี ‎- ไง
‎- ว่าไง ‎- คืนวันอาทิตย์พวกเธอทําอะไร
‎- ฉันมีแผนให้เรา ‎- ก็ว่างอยู่นะ
‎- อะไร ‎- ไม่ได้หรอก
‎- เธอยังไม่รู้เลยว่ามันคืออะไร ‎- จะอะไรก็ช่าง
‎ทําไมล่ะ
‎- แม่ฉันไง เธอก็รู้ ‎- ฟังนะ เราจัดการได้
‎ไม่มีทาง
‎บอกว่ามาค้างบ้านอะมีเลียก็ได้นี่
‎เคยมาเห็นบ้านฉันยัง
‎- เปล่า ไม่เคย ‎- นั่นไง
‎เธอจะให้แม่บงการชีวิตเธอไม่ได้
‎ฉันเปล่า ยาคอบ
‎เธอทําแบบนั้นอยู่
‎ฉันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้
‎แอบออกมาไม่ได้หรือไง
‎ได้ใช่ไหมล่ะ
‎ว่าแต่จะทําอะไรเหอะ
‎- ไม่เอาผีถ้วยแก้วแล้วนะ ‎- ไม่ๆ
‎คราวที่แล้วเธอขยับถ้วย เสียเรื่องหมด
‎ไม่ ก็มันไม่ได้เรื่อง
‎ฟังนะ ลืมมันไปซะ คราวนี้จะไม่เหมือนกัน
‎อันนี้ของจริง
‎(ผลงานจาก NETFLIX)
‎ทําไมฉันถึงจะชอบพังก์ ‎แล้วนับถืออนาธิปไตยด้วยไม่ได้
‎นายฟังแนวพังก์และนิยมอนาธิปไตยได้
‎แต่นายจะนิยมทั้งสองอย่าง...
‎อีด้า มีผ้าอนามัยแบบสอดไหม
‎ฉันว่าไม่นะ
‎แล้วแบบธรรมดาล่ะ
‎- อีด้า มีแบบแผ่นไหม นี่เรื่องใหญ่นะ ‎- ไม่
‎- ดูให้หน่อย ‎- ฉันไม่มี อะมีเลีย
‎ฉันนึกว่าเมนเรามาพร้อมกันซะอีก
‎ไม่เคยซะหน่อย
‎อนาธิปไตยคือการค้นหาระบอบที่สมบูรณ์แบบ
‎ดังนั้นเราอาจเป็นคอมมิวนิสต์กับอนาธิปไตย...
‎- เขาแซ่บเนอะ ‎- อะไรนะ
‎ฉันเห็นสายตาที่เธอมองเขา
‎ฉันไม่ได้มองอะไรเลย
‎- เห็นๆ อยู่ ‎- เปล่า
‎เขาดูดีทีเดียว
‎เป็นสเปกเธอ
‎เธอแค่ต้องชวนเขาไปเดต
‎เธอทําได้
‎- ผู้นําจะมีคนเดียวจนกว่า... ‎- พวกผู้ชายคิดว่ามันฮอต
‎ฉันจัดการเอง เดี๋ยวชงให้
‎- ไม่ อย่านะ ‎- นี่ สโตลี่
‎- หา ‎- อีด้าอยากรู้ว่า
‎- นายอยากจะไปผับกับเธอไหม ‎- ฉันเปล่าถามนะ
‎เธอคงจะดีใจมาก
‎- วันศุกร์เหรอ ‎- ใช่
‎- เอาสิ ‎- เยี่ยมเลย
‎- แจ๋ว ‎- ตกลงไปนะ
‎ดีใจที่ได้ช่วย ไว้ขอบคุณกันทีหลัง
‎ยัยบ้าเอ๊ย
‎ดูนี่สิ ยาคอบ
‎- อันไหน ‎- อันนี้เด็ดสุด
‎ฉันว่าเขาไม่ใช่สเปกเธอนะ
‎ฟาลเก้ เขาไม่ใช่ทางฉันเลย
‎พวกเธอนี่เพี้ยนชะมัด
‎ทําไมเป็นแบบนี้เนี่ย
‎ฉันกลับบ้านก่อนที่แม่จะเหวี่ยงดีกว่า
‎ไว้เจอกัน
‎- เราเดินไปด้วยกันได้นะ ‎- วันหลังนะ ฟาลเก้
‎- กลับมาแล้วค่ะ ‎- ไง
‎ทุ่มนึงแล้วนะ อีด้า
‎ใจเย็นๆ ค่ะ
‎เราตกลงกันแล้ว
‎หนูไปกับเพื่อนมา
‎ลูกรู้กฎของบ้าน
‎แล้วถ้ายังจะอยู่บ้านนี้ ลูกก็ต้องทําตามกฎ
‎ลูก 18 แล้ว ไม่เป็นไรหรอกน่า
‎อย่ามาขัดฉัน
‎เราตกลงกันว่าหกโมง ลูกก็ควรทําตามนั้น
‎ที่นี่เหมือนคุกไม่มีผิด
‎ทําอย่างกับไม่เคยเป็นวัยรุ่นมาก่อน
‎คุณน่ะไม่รู้อะไร
‎โลกนี้มันไม่เหมือนเดิม
‎ใช่ แต่ลูกเราไม่ใช่เด็กแล้ว
‎สวัสดีค่ะ เลเน่
‎แอสทริด
‎หนูขอ...
‎เข้ามาสิ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎เชิญเลย
‎งั้นแม่
‎จะไปเตรียมชาให้นะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎นั่งสิ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เอ้อ
‎ที่นี่เหมือนเดิมเลยนะคะ
‎พอมาคิดดูแล้ว มันก็แปลกนะ
‎ที่ว่า...
‎ตอนนี้ลูกแก่กว่า...
‎แก่กว่าอีด้าตอนที่หายตัวไป
‎ค่ะ
‎แต่เหมือนกับว่าเวลาไม่ได้ผ่านไปเลย
‎ตอนนี้พอแม่มองลูก
‎แม่เห็นได้ว่า
‎ตลอดเวลา
‎ที่แม่สูญเสียไป
‎เราทุกคนต่างสูญเสียค่ะ
‎ใช่
‎แต่ลูกกับเดนนิสทําใจได้แล้ว
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอลูกอีกครั้ง
‎ลูกทําสีผมด้วย
‎จริงสิ
‎จํานี่ได้ไหม
‎- อีด้าชอบมันมาก ‎- จําได้ค่ะ
‎เราซื้อตอนไปเที่ยวที่เคโอสคราวนั้น
‎หนูถูกห้ามไม่ให้แตะต้องมัน
‎ไม่ ระวัง
‎ไม่ใช่ว่าลูกไม่...
‎ได้ข่าวว่าตอนนี้ลูกเองก็มีลูก ‎ลูกก็รู้ว่ามันเป็นยังไง
‎หนูมีลูกสาวค่ะ
‎หลานหน้าบูดแบบที่ลูกชอบทําหรือเปล่า
‎จําไม่ได้หรือไง
‎ลูกเคยอารมณ์เสียอยู่ตลอด
‎ไม่ค่ะ
‎เรื่องเมื่อก่อนหนูจําไม่ค่อยได้หรอก
‎แล้วเราก็ไม่เข้าใจ เราเคยชินกับอีด้า
‎ที่เป็นคนร่าเริง เข้ากับคนอื่นง่าย แล้วก็...
‎แม่คิดถึงลูกนะ
‎ลูกดีขึ้นบ้างไหม
‎- ค่ะ ‎- แม่หมายถึง
‎ลูกดีขึ้น
‎เป็นปกติหรือยัง
‎นั่นแหละ
‎นั่นมัน... ขอโทษที
‎มันเป็นแบบนี้ตลอดเลย
‎ไม่รู้ทําไม แม่ซ่อมมันแล้วแต่...
‎พ่อหนุ่มช่างซ่อมอธิบายให้แม่ฟังแล้ว
‎เขาบอกวิธีแก้แล้วด้วย
‎ไง
‎พี่ยังโกรธฉันอยู่ไหม
‎แม่น่ะบ้า
‎แม่แค่พยายามปกป้องพี่
‎แม่บอกให้เธอพูดแบบนี้เหรอ
‎เปล่า
‎อย่าไปฟังแม่เลย แอสทริด
‎เราเชื่อใจพ่อแม่ไม่ได้
‎แต่เธอมีฉันเสมอนะ
‎รู้ใช่ไหม
‎นั่นอะไร
‎ฉันทํามาให้พี่
‎นกอะไรเหรอ
‎นกขมิ้นละมั้ง
‎น่ารักดี
‎ขอบใจนะ
‎แต่แม่แค่รักพี่
‎สิ่งที่แม่ทําไม่ใช่ความรัก
‎แล้วคืออะไร
‎มันคือการควบคุม
‎ต่างกันมากนะ
‎(อีด้ากลายเป็นแม่ชีเทเรซ่ากับคุณหมอ)
‎(คุณครูที่เธอมีใจ เฮนริค)
‎เข้ามาทําอะไรในนี้
‎ลูกไม่ได้รับอนุญาตนะ
‎นี่มันห้องของอีด้า
‎ขอโทษค่ะ
‎อืม
‎ลูกควรขอก่อน
‎มันต้อง...
‎มันต้องดูเหมือนเดิมเสมอ ถูกไหม
‎พี่สาวลูกจะได้รู้สึกอบอุ่น
‎ในตอนที่กลับมา
‎ไง
‎- ไง ‎- ทําอะไรอยู่น่ะ
‎เปล่า
‎ฉันรอสคิปเปอร์อยู่ เรามีซ้อมกัน
‎นายฟังอะไร
‎ก็แค่เดโม่เพลงที่เราทําน่ะ
‎ขอฟังได้ไหม
‎ได้อยู่แล้ว
‎ฉันตีกลองน่ะ
‎ออสทารานี่ใคร
‎ฉันก็ไม่รู้ สคิปเปอร์เป็นคนเขียนเพลง
‎หวัดดี
‎ว่าไง ทําอะไรกันน่ะ
‎ฉันต้องคุยกับเฮนริคน่ะ
‎เฮนริค
‎พรุ่งนี้ต้องส่งการบ้านอะไรคะ
‎สิ่งสําคัญในการเรียนรู้คือตีความสิ่งที่เราสัมผัสถึง
‎- ฉะนั้น... ‎- งั้น...
‎ทําตามที่ใจอยาก
‎ตามที่ใจอยากเหรอ
‎ทําตามที่ใจอยาก
‎ว่าไง ไปกันเลยไหม
‎ฉันฟังผลงานใหม่แล้ว
‎- เพลงใหม่เราเหรอ ‎- ใช่
‎เธอคิดว่าไง
‎ฉันว่ามันยอดมาก
‎โอเค
‎ขอโทษที่รบกวนนะคะ
‎- ฉันเป็นนักข่าว... ‎- รอก่อนค่ะ
‎โอย บ้าจริง
‎ฉันเป็นนักข่าวค่ะ กําลังทํารายการวิทยุ ‎เกี่ยวกับนักเรียนที่หายสาบสูญในปี 1999
‎อ๋อ ตอนนั้นฉันไม่ได้ทํางานที่นี่ ‎แต่ฉันจําเรื่องนี้ได้แม่น
‎ฉันเจอหนังสือรุ่นระบุถึงครูที่ชื่อเฮนริค
‎ช่วยหานามสกุลให้หน่อยได้ไหมคะ
‎สามคนนั้นอยู่เบื้องหลังใช่ไหม
‎คนที่ไม่ได้หายไปน่ะ
‎- ยังยืนยันไม่ได้ค่ะ ‎- เอ๊ะ
‎นึกว่าชัดแล้วซะอีก
‎เราเคยอยู่บนถนนเส้นเดียวกับญาติของคนขับรถ
‎คนที่ขับรถบรรทุกคืนนั้นน่ะ โคม่าเลยนะ
‎- คนขับน่ะเหรอคะ ‎- ใช่
‎สมงสมองไปหมด
‎แล้วหายไหมคะ
‎รอตรงนั้นแหละ
‎- หมายถึงใคร ‎- คนขับน่ะค่ะ
‎อ๋อ ไม่รู้สิ
‎เราไม่ได้อยู่บ้านนั้นแล้ว
‎- แน่ใจเหรอว่าเขาชื่อเฮนริค ‎- ค่ะ
‎ในระเบียนครูปีนั้นไม่มีคนชื่อเฮนริค
‎แปลกจัง
‎ดูให้ได้ไหมคะว่าครูประจําชั้นพวกเขาเป็นใคร
‎ดูเหมือนว่าเอกสารจะหายไปนะ
‎- ไม่มีข้อมูลในระเบียนเลย ‎- เอ๊ะ
‎ปกติเอกสารเราจะเรียงเป็นระเบียบ
‎ฝันดีนะคะ หนูจะไปนอนแล้ว
‎โอเค ลูกรัก ราตรีสวัสดิ์
‎ราตรีสวัสดิ์
‎อะมีเลีย
‎ยาคอบ
‎ฟาลเก้
‎อะมีเลีย
‎ทําอะไรเนี่ย
‎- เธอน่าจะได้เห็นหน้าตัวเอง ‎- ฉันกลัวจริงนะ
‎- เข้ามาในนี้ ‎- แสบจริง ทําแบบนี้ทําไม
‎- เอาน่า พอเถอะ ‎- ทําทําไมเนี่ย
‎- ขอโทษ ดีใจที่ได้เจอเธอนะ ‎- ทําไมทําแบบนั้นกับฉัน
‎สมาชิกผู้ก่อตั้งถูกฝังอยู่ที่นี่
‎สมาชิกผู้ก่อตั้งอะไร พวกเขาเป็นใคร
‎ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นใคร แต่ดูที่ป้ายสิ
‎นี่ด้วย
‎มิคาเอล เรโมลิโน่
‎ปี 1830 ถึง 1880
‎- พวกองค์กรฟรีเมสันเหรอ ‎- ไม่ใช่
‎และนี่เกรเกอส์ เทอร์บิฮาโอ ‎ปี 1880 ถึง 1957
‎แล้วมันหมายความว่าไง
‎- ความลึกลับไงล่ะ ‎- หยุด หยุดเลย
‎- พูดจริง ‎- เราจะทําอะไรเนี่ย
‎เดี๋ยวก็รู้
‎สวัสดีครับ
‎ขอบคุณครับ
‎- ไงครับ ‎- สวัสดีค่ะ
‎เสียใจด้วยจริงๆ นะคะ
‎ขอบคุณครับ
‎ผมขอโทษที่โทรไปแบบนั้น
‎ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
‎มาเธียส
‎นี่คือกรีมัวร์
‎- อะไรน่ะ ‎- ตําราไสยเวท
‎ดูสัญลักษณ์สิ
‎เหมือนกันเลย
‎และมันจะจากเราไป
‎ก็ต่อเมื่อมีคนจ่ายให้มากกว่าที่เราจ่าย
‎- นายจ่ายด้วยอะไร ‎- วิญญาณฉัน
‎งั้นถ้าฉันให้วิญญาณบวกเงินหนึ่งโครน ‎จะขอซื้อต่อได้ไหม
‎ที่จริงฉันขโมยมาน่ะ
‎- จากใคร ‎- ยังอ่านไม่หมดเลย
‎แถมมีหลายส่วนที่ไม่เข้าใจ
‎มีพวกพิธีกรรมประหลาดๆ เยอะมาก
‎มันคงจะเก่ามากแล้ว
‎เหมือนหนังสือในเรื่องผีอมตะหรือเปล่า
‎แต่ไอ้นี่เป็นของจริง
‎- ไม่จริงหรอกน่า ‎- นี่ ฉันรู้ว่ามันจริง
‎ยาคอบ นั่นเขียนว่าไง
‎ท่านประมุขกล่าวว่า
‎"เจ้ามีของกํานัลอะไรมาให้เรา
‎ของกํานัลที่เจ้าต้องถวาย
‎หากเจ้าแสวงหาความสุข ‎เจ้าจักต้องทนทุกข์เสียก่อน"
‎อ่านให้มีลีลากว่านี้ได้ไหม ยาคอบ
‎ท่านประมุขกล่าวว่า
‎"เอาชีวิตเจ้ามา
‎ชีวิตที่ชอกช้ํามหันต์
‎จงมอบมันด้วยความเต็มใจ
‎มิฉะนั้นทั้งผองจะพบภัย"
‎ไม่เห็นจะเข้าใจ "ประมุข" นี่เป็นใคร
‎พระราชาไง แปลว่า...
‎เราต้องเต็มใจมอบชีวิตให้
‎ไม่งั้นก็ต้องรับโทษ
‎มอบให้กับอะไร
‎น่าจะเป็นความตาย
‎แล้วใครคือพระราชา
‎เอาเป็นว่า
‎มันมีแผนที่เกาะ
‎เท่าที่ฉันเข้าใจ ที่นั่นจะมีพิธีในวันวิษุวัต
‎วันวิษุวัตเหรอ
‎มันคือวันที่กลางคืนจะยาวนานเท่ากับกลางวัน
‎เป็นพิธีบูชา
‎บุคคลที่ถูกเรียกว่าออสทารา
‎เราควรไป
‎- ไม่เสียหายอะไรนี่ ‎- ไม่อ่ะ
‎นายรู้เหรอว่าเกาะอยู่ไหน
‎- รู้สิ ‎- ฟาลเก้ มันใช่เรื่องจริงที่ไหน
‎นี่เรื่องจริงนะ
‎- ฟังดูไร้สาระ ‎- เราไม่มีอะไรจะเสีย
‎- ตานี่ปั่นหัวเราเล่น ‎- เปล่าซะหน่อย
‎ไม่มีเกาะกับพิธีบูชาบ้าๆ หรอก
‎แล้วถ้ามีล่ะ
‎- นายปั้นเรื่อง ‎- ฉันเปล่า
‎นายรู้ได้ไงว่ามันจริง
‎ถ้าไม่จริงก็ถือว่าไปเที่ยวสนุกๆ
‎ไปก็ได้ อยากรู้ว่านายจะทําหน้ายังไง
‎ได้
‎ที่ผ่านมามีแค่นายกับฉัน น้องพี่
‎เราเป็นทีมเดียวกัน พี่น้องสคิปเปอร์
‎คู่หูสุดแกร่งแห่งเฮลซิงเงอร์
‎ไม่มีใครกล้าแหยมกับเรา
‎ขอผม...
‎ฉันพยายามช่วยนาย แต่...
‎นายไม่ยอม
‎น้องชายคุณเป็นฆาตกร คุณเองก็รู้
‎เอาไว้ก่อน
‎เขาฆ่าลูกสาวฉัน
‎เขาฆ่าทุกคน
‎พวกคุณทําทีว่าเขาไม่ผิด
‎ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ
‎ผมต้องขอให้คุณออกไป
‎พวกคุณควรละอายใจ
‎อย่ามาแตะฉัน ไอ้พวกปากว่าตาขยิบ
‎เสแสร้งกันทั้งนั้น พวกแกทุกคน
‎ลูกสาวฉันตาย
‎ฉันมีสิทธิ์มาที่นี่
‎ฉันไม่รู้เลยว่านายคิดอะไรอยู่
‎(ยาคอบ สคิปเปอร์ ‎ปี 1980 ถึง 2019)
‎บางครั้งฉันแค่รู้สึกว่า
‎- ทุกสิ่งมันไร้ความหมาย รู้ไหม ‎- อืม
‎แม่ฉันเคยเล่าเรื่องนี้ให้ฟัง
‎เรื่องชายตัวจิ๋ว
‎ที่ติดอยู่ในดอกแดนดิไลออน เขาตะโกน
‎แต่ไม่มีใครได้ยินเขา
‎นั่นเป็นสิ่งที่บางทีฉันก็รู้สึก
‎ทุกคนต่างก็โดดเดี่ยว ไม่มีอะไรเปลี่ยนมันได้
‎ถ้าเธอเลือกที่จะทําสิ่งอื่น ‎มันก็จะเกิดความแตกต่าง ถูกไหม
‎ถ้าไม่มีอิสระในการตัดสินใจ ‎ก็เป็นไปไม่ได้ ยาคอบ
‎ถ้าเพียงแต่เธอเชื่อ
‎ว่าเธอมีเจตจํานงเสรี จะมีหรือไม่มีมันก็ไม่สําคัญ
‎- แต่ฉันไม่คิดอย่างนั้น ‎- งั้นก็เริ่มคิดสิ
‎ไม่ได้ มันไม่ง่ายแบบนั้น
‎ฉันเชื่อในการกลับชาติมาเกิด
‎นั่นมันงี่เง่ามากนะ ยาคอบ
‎งั้นก็ไม่มีอะไรสําคัญเลยสิ
‎เพราะชาติหน้าก็ได้มาแก้ตัวใหม่
‎นายเข้าใจใช่ไหม
‎ทุกอย่างมันถูกกําหนดเอาไว้แล้ว
‎เราจะตะโกนในดอกแดนดิไลออน ‎แค่ไหนยังไงก็ได้ แต่...
‎ไม่มีผลอะไรหรอก
‎ทุกอย่างมันไร้ความหมาย
‎นี่ก็ไร้ความหมายด้วยไหม
‎ไม่ดีเหรอ
‎ดีสิ
‎เพราะเป็นเพื่อนกันเลยแปลกๆ ใช่ไหม
‎นี่ครั้งแรกของฉันน่ะ
‎ขอโทษที ฉันไม่รู้
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก ยาคอบ
‎ฉันคลั่งเธอมากนะ
‎แค่ไม่คิดว่าใจเราจะตรงกัน
‎ฉันก็ไม่คิดเหมือนกัน
‎นั่นสิเนอะ
‎ชอบอะไรที่มาร์ราคิชเหรอ
‎ไม่รู้สิ
‎ฉันรู้สึกว่าถูกที่นั่นดึงดูด
‎ฉันจะย้ายไปหลังฤดูร้อน
‎ฉันจะไปด้วย
‎อะไรนะ
‎- ฉันจะไปกับเธอ ‎- พูดอะไรเนี่ย
‎ฉันพูดจริงๆ
‎ฉันจะไปกับเธอ
‎เราจะได้สูบฮุคคาทุกวัน
‎ดื่มชาใส่น้ําตาลเยอะๆ
‎มีตั้งแต่เมื่อไหร่
‎มันคืออะไร
‎วันที่น่ะ
‎รู้แล้ว
‎วันที่อะไร
‎วันที่ฉันจะตาย
‎แล้วนายรู้ได้ไงว่าจะตายเมื่อไหร่
‎ออกไป
‎เร็วเข้า
‎ลูกทําอะไรบ้าง
‎เล่นอีแก่กินน้ําค่ะ
‎โอเค
‎จากนั้นเธียก็โมโหหนู
‎เธอว่าหนูแอบทิ้งอีแก่ไว้ใต้โต๊ะ
‎- แล้วทํารึเปล่า ‎- ใช่ค่ะ
‎ไม่งั้นหนูก็แพ้
‎ลูกรัก
‎พ่อขอคุยกับแม่หน่อยได้ไหม
‎- บายค่ะ แม่ ‎- บาย รักลูกนะ
‎- ไปเล่นในห้องไป ‎- ค่ะ
‎ไง เรื่องไปได้สวยไหม
‎ค่ะ ฉันคิดว่าอย่างนั้น
‎ไปได้ดีเลย
‎แล้วก็จะมีรายการใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ
‎พ่อคุณกับอีโซเบลสบายดีนะ
‎ค่ะ มันออกจะ...
‎- เหมือนเดิม อย่างที่รู้ ‎- โอเค
‎มีอะไรอีก
‎ก็...
‎พวกคุณไม่ได้ลืมฉันไปแล้วใช่ไหม
‎ไม่เลย เราพูดถึงคุณทุกวัน
‎อะไรอีก วันนี้คุณทําอะไรบ้าง
‎วันนี้วีร่าไปทัศนศึกษา
‎ลูกอารมณ์เสียนิดหน่อย ‎เพราะโดนคนขับรถบัสว่าเอา
‎เด็กๆ กระโดดบนที่นั่งมากเกินไป
‎ใครๆ ก็คงนึกว่าคนขับชินแล้ว
‎เพราะต้องขับส่งเด็กทุกวี่วัน
‎คุณจะกลับมาเมื่อไหร่
‎ตอนนี้คงยังน่ะ
‎ผมเพิ่งมาคิดๆ ดู
‎ถึงเรื่องทุกอย่าง
‎ทั้งอะไรที่คุณพูดไว้ก่อนไป
‎- ว่าไงเหรอ ‎- เรื่องเรา
‎คุณอาจจะพูดถูก
‎(คนขับรถฟื้นจากโคม่า)
‎คือคุณอาจพูดถูก
‎อืม เรื่องอะไร
‎- เรื่องเราสองคนไง ‎- อ้อ ใช่
‎ไม่ได้ทํางานอยู่ใช่ไหมเนี่ย
‎เปล่า
‎- ไม่อยากเชื่อว่าผมจะโง่ขนาดนี้ ‎- ไม่ๆ ฉันอยู่นี่ไง
‎- ฉันอยู่นี่ ฉันฟังอยู่ ‎- ไม่ คุณไม่ได้ฟัง
‎นั่นแหละปัญหา คุณไม่เคยฟังผมเลย
‎คุณหายไป มีแต่เรื่องตัวคุณเองเสมอ
‎ไว้ค่อยคุยละกัน
‎สวัสดีค่ะ ฉันชื่อแอสทริด อเกอร์สคอฟ
‎ขอคุยกับทอร์เบ็น บริงค์ ได้ไหมคะ
‎- สวัสดีค่ะ ฉันแอสทริด ‎- สวัสดี
‎- เข้ามาสิ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎แขวนเสื้อไว้ตรงนั้นนะ
‎- ตอนนี้เขาหลับอยู่ ‎- โอเคค่ะ
‎แต่เดี๋ยวก็คงตื่นแล้วล่ะ
‎ค่ะ
‎- ช่วยปิดประตูให้ด้วย ‎- ได้ค่ะ
‎คุณถักไหมพรมไหม
‎ไม่ ไม่ค่อยค่ะ
‎พูดว่าไม่เลยจะดีกว่า
‎ฉันเพิ่งเริ่มถัก
‎- โอเค ‎- ฉันแนะนําให้ได้นะ
‎- ค่ะ ‎- มันดีต่อจิตวิญญาณเรา
‎ตอนนี้ฉันถักถุงเท้าอยู่
‎เหรอคะ
‎ก็มันต้องใช้ตลอดนี่นะ
‎ฉันก็คิดแบบนั้น
‎- กี่คู่ก็ไม่เคยพอ ‎- จริงค่ะ
‎ดอริส
‎เขาตื่นแล้ว
‎มาเถอะ
‎หวังว่าเขาจะอารมณ์ดีนะ
‎เข้ามาเลย เขาแค่ต้องกินยาก่อน
‎มา อ้าปากสิ
‎เร็วเข้า ทอร์เบ็น
‎ทอร์เบ็น อ้าปากหน่อยได้ไหม
‎ฉันต้องบังคับ ไม่งั้นเขาก็ไม่กิน
‎ดีมาก
‎เอาละ
‎สาวน้อยอยากคุยกับคุณแน่ะ
‎- สาวน้อยไหน ‎- คนนี้ไง
‎- สาวน้อย ‎- กาแฟไหม
‎ขอบคุณค่ะ ดีเลย
‎สวัสดีค่ะ
‎ฉันชื่อแอสทริด
‎ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‎ผมรู้จักคุณ
‎ฉันว่าไม่นะคะ
‎มาเล่นกันไหม
‎ยี่สิบสอง
‎ยี่สิบเอ็ด
‎ยี่สิบสาม
‎ขอถามหน่อยได้ไหมคะ
‎จําได้ไหมว่าคุณขับรถขนเด็กที่จบการศึกษา
‎ดูนี่สิคะ
‎- เด็กๆ ‎- ใช่แล้ว
‎จําใครได้บ้างไหม
‎ผมไม่ชอบเด็กพวกนี้
‎- ทําไมล่ะ ‎- พวกเขานิสัยไม่ดี
‎ทําไมคะ
‎คนนี้ล่ะคะ อีด้า จําเธอได้ไหม
‎เธอไม่มีความสุข
‎ไม่มีความสุขสักนิด
‎เด็กผู้หญิง
‎ไปแล้ว
‎ไปไหนคะ
‎เธอไปแล้ว
‎บ๊ายบาย โบกมือลา
‎ขอโทษนะ เขาเป็นอะไรเหรอคะ
‎มันยากที่จะระบุ
‎ผลสแกนสมองไม่พบอะไร แต่เขาโคม่าไปสามปี
‎จากนั้นฉันก็ต้องเอาตานั่นกลับบ้าน
‎แต่ผ่านไป 18 ปี เราก็ชินแล้ว
‎จนกว่าจะตายจากกันไปนั่นแหละ
‎- เอาซักมวนไหม ‎- ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‎แต่ก็ดีเหมือนกันนะ
‎เมื่อก่อนเขาบ่นเรื่องที่ฉันสูบบุหรี่ตลอด
‎เขาไม่เป็นตัวเองอีกเลยเหรอ
‎คุณเคยเข้าถึงเขาได้บ้างไหม
‎เป็น "ตัวเอง" หมายความว่าไง
‎ก็ตอนนี้เขาเป็นแบบนั้น
‎แต่คงเป็นการโกหก
‎ถ้าจะบอกว่าฉันไม่เคย ‎คิดจะส่งเขาไปให้คนอื่นดูแลแทน
‎แต่ก็อีกนั่นแหละ
‎มีบางครั้งที่เขามองฉัน
‎แล้วมันรู้สึกเหมือนว่า...
‎ทอร์เบ็นคนเดิม
‎ยังอยู่ที่ไหนสักแห่งในตัวเขา
‎ทอร์เบ็น บ้าจริง
‎ทอร์เบ็น
‎เรียกรถพยาบาลที
‎ทอร์เบ็น ได้ยินฉันไหม
‎ใจเย็น ทําใจดีๆ ไว้
‎เร็วสิ ให้ตาย ฉันอยู่นี่แล้ว
‎ทําใจดีๆ ไว้ ทอร์เบ็น
‎อย่างนั้นแหละ
‎เย็นไว้นะ ฉันอยู่นี่แล้ว
‎คําบรรยายโดย: พฤกษา รุ่งศิริทิพย์