EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Astrid, doe open.
Astrid, kom er nu uit.
Koffie? -Bedankt.
Ik wil naar Jakobs begrafenis.
Oké.
Ga je mee? Het is zaterdag.
Nee, ik ga niet.
Heb je iets van Ida's spullen?
Zou Lene iets hebben?
Geen idee.
Ga je naar haar toe?
Doe dat niet.
Waarom niet?
Omdat je moeder ziek is en het niet goed voor je is.
Ze is zo manipulatief.
Ik kan het nu wel aan, pap. -Je hebt haar in 20 jaar amper gezien.
Nee, maar...
Ik zag haar voor ik naar Bornholm ging. -Precies. Dat bedoel ik.
Ik vind het niks.
Hé, Astrid, pas op.
Jeetje.
Speel niet met mama's theepot.
We willen niet dat hij valt. -Oké.
Ida, het is half acht.
Ik kom eraan.
Doei.
Tot ziens. -Tot ziens.
Pardon, je zei kwart voor.
Sorry, ik... -Kom op.
Begroet me eens fatsoenlijk.
Hoi. -Hoi.
Echt iets voor jou. -Hé.
Vrijdag preparty bij Patrick. Kom je ook? -Misschien.
Wauw, zo onbeleefd. -Wat?
Ben ik onzichtbaar? Zie je me niet?
Stel je niet zo aan.
Ik wil niet eens met die mensen feesten.
Ze zijn eigenlijk best aardig.
Als je van oppervlakkige en rare mensen houdt.
Hé. -Hoi.
Alles goed? -Wat doe je zondagavond?
Ik heb een plan. -Niets.
Wat? -Dat gaat niet gebeuren.
Je weet niet eens wat het is. -Nee, nou en?
Hoezo dan?
Mijn moeder. Dat weet je. -Dat lossen we op.
Dat kan niet.
Zeg gewoon dat je bij Amelia logeert.
Heb je mijn huis gezien? -Nee, nog nooit.
Precies. -Je ma kan niet je hele leven bepalen.
Doet ze niet, Jakob.
Echt wel.
Ik wil er niet over praten.
Kun je niet wegglippen? Dat kan, toch?
Wat gaan we eigenlijk doen?
Toch niet weer ouija? -Nee.
Dat verpestte jij. Je bewoog het glas.
Nee. Het werkte niet.
Laat maar. Dit is totaal anders.
Dit is echt.
EEN NETFLIX-ORIGINAL
Hoezo kan 'n anarchist geen punkfan zijn?
Je kunt naar punk luisteren en 'n anarchist zijn...
...maar je kunt niet zowel de punk- als de...
Ida, heb je een tampon bij je?
Ik denk het niet.
Maandverband dan?
Ida, heb je maandverband? Het is belangrijk.
Kijk even. -Heb ik niet, Amelia.
Ik dacht dat we synchroon liepen. -Nee, dat lopen we nooit.
Anarchisme is zoeken naar het perfecte systeem.
Dus je kunt een communist en...
Hij is echt knap. -Wat?
Ik zie hoe je naar hem kijkt. -Ik kijk helemaal niet.
Echt wel.
Niet waar. -Hij ziet er goed uit.
Precies jouw type.
Vraag hem gewoon mee uit. Je kunt het. Mannen vinden dat sexy.
Ik doe het wel. Ik zeg iets. -Nee. Niet doen.
Hé, Stolli? -Ja?
Ida vraagt of je mee wilt naar Stengade.
Niet waar. -Ze zou 't leuk vinden.
Vrijdag? -Ja.
Ja hoor. -Mooi zo.
Fantastisch. -Je gaat.
Graag gedaan. Bedank me later maar. -Je bent zo stom.
Moet je deze zien, Jakob.
Welke? -Dit is de beste.
Hij leek me niet jouw type.
Falke, hij is niet mijn type.
Je bent zo belachelijk. Waarom doe je zo?
Ik ga naar huis voor mijn moeder flipt. Later.
We kunnen samen lopen. -Vandaag niet, Falke.
Hoi. -Hoi.
Het is zeven uur, Ida.
Doe rustig.
We hadden een afspraak.
Ik was bij m'n vrienden.
Je kent de regels...
...en zolang je in mijn huis woont, volg je de regels.
Ze is 18. Het komt wel goed.
Spreek me niet tegen.
De afspraak is zes uur en je moet je eraan houden.
Dit is een gevangenis. -Je doet alsof je nooit jong was.
Je snap het niet.
Dit is een andere wereld.
Ja, maar ze is geen kind meer.
Hoi, Lene.
Astrid.
Mag ik...
Kom binnen.
Dat hoeft niet.
Alsjeblieft...
Ik zal wat thee zetten.
Bedankt.
Ga daar maar zitten. -Bedankt.
Ja.
Deze plek is nauwelijks veranderd.
Gek om te bedenken, hè?
Dat...
...je nu ouder bent...
...dan Ida toen ze verdween.
Ja.
Maar het lijkt alsof er geen tijd verstreken is.
Maar als ik nu naar je kijk, dan...
...zie ik dat...
...ik al die tijd...
...verloren heb...
Die hebben we allemaal verloren. -Ja.
Maar jij en Dennis gingen door.
Wat fijn om je weer te zien.
En je hebt je haar geverfd.
Goed.
Herinner je je dit nog? Ida was er gek op. -Ja.
We kochten hem tijdens die reis naar Kos.
Ik mocht hem nooit aanraken.
Nee, voorzichtig.
Het is niet dat je niet...
Nou, je hebt zelf kinderen, hoor ik. Dus je weet hoe het is.
Ik heb een dochtertje.
Is ze net zo chagrijnig als jij?
Weet je dat niet meer? Je was altijd een beetje chagrijnig.
Nee. Ik herinner me weinig van vroeger.
En we begrepen het niet. We waren aan Ida gewend...
...en zij was altijd zo vrolijk en extravert en...
Ik heb je gemist.
Gaat het nu beter?
Ja. -Ik bedoel...
...werd je...
...gezond?
Ja.
Dat... Sorry.
Hij gaat maar door. Dat doet hij altijd.
Ik weet het niet. Ik heb hem laten repareren, maar...
En hij legde het ook uit, een aardige jongeman...
...die zei wat ik moest doen.
Hoi.
Ben je nog boos op mam?
Ze is gek.
Ze probeert je te beschermen.
Moest je dat van haar zeggen?
Nee.
Luister niet naar haar, Astrid.
Je kan je ouders niet vertrouwen.
Maar ik ben er altijd.
Dat weet je toch?
Wat is dat?
Heb ik voor jou gemaakt.
Wat voor vogel is het?
Een kanarie, denk ik.
Hij is mooi.
Bedankt.
Maar ze houdt gewoon van je.
Wat ze doet is geen liefde.
Wat is het dan?
Het is macht.
Dat is anders.
IDA WORDT VOLGENDE MOEDER TERESA EN DOKTER
LERAAR DIE ZE WIL DOEN: HENRIK
Wat doe je hier?
Je mag hier niet komen.
Dit is van Ida.
Sorry.
Ja.
Je kunt het ook eerst vragen.
Het moet er hetzelfde uitzien als altijd, toch?
Zodat ze zich welkom voelt.
Als ze terugkomt.
Hoi.
Hé. -Wat doe je?
Niets. Ik wacht op Skipper. We hebben repetitie.
Waar luister je naar? -Wat demo's die we hebben gemaakt.
Mag ik horen?
Ja, natuurlijk.
Ik speel de drum.
Wie is Ostara?
Geen idee. Dat is iets wat Skipper schreef.
Hoi.
Hé, wat doe je hier?
Ik wilde Henrik spreken.
Henrik.
Wat is het huiswerk voor morgen?
De sleutel tot leren is lezen wat je aanspreekt.
Dus... -Dus...
Volg je verlangens.
Mijn verlangens?
Volg je verlangens.
Dus, zullen we weggaan?
Ik hoorde de nieuwe. -Ons nieuwe nummer?
Ja. -Oké. Wat vind je ervan?
Ik vind hem heel goed.
Oké.
Pardon, ik ben een journalist... -Even geduld.
Ik ben journalist. Ik maak een programma over de scholieren die in '99 verdwenen.
Ik werkte toen nog niet hier, maar ik herinner het me natuurlijk wel.
Ik vond een jaarboek waarin een leraar genaamd Henrik wordt genoemd.
Kun je me helpen zijn achternaam te vinden?
Die drie zaten erachter, toch?
Degenen die niet verdwenen. -Dat is niet bewezen.
Ik dacht van wel.
We woonden in de straat van de chauffeurs neef.
Degene die de truck bestuurde. Hij lag in een coma.
De chauffeur? -Ja.
Hij was helemaal weg.
Is hij hersteld?
Blijf daar.
Wie? -De chauffeur?
O, dat weet ik niet. We wonen daar niet meer...
Weet je zeker dat hij Henrik heet? -Ja.
We hadden geen Henrik als leraar geregistreerd dat jaar.
Dat is vreemd.
Kun je zien wie hun mentor was?
Het document lijkt te ontbreken. Niemand is geregistreerd.
Onze papieren zijn meestal wel in orde.
Welterusten. Ik ga naar bed.
Oké, schat. Welterusten.
Welterusten.
Amelia?
Jakob?
Falke?
Amelia?
Wat doe je?
Je had jezelf moeten zien. -Ik was bang.
Kom. -Zo gemeen. Waarom deed je dat?
Rustig maar, stop. -Waarom deed je dat?
Sorry. Leuk je te zien. -Waarom doe je me dit aan?
De ingewijden liggen hier begraven. -Ingewijd waarin? Wie zijn dat?
Weet ik niet, maar kijk naar het bord.
En hier.
Michael Remolino.
Van 1830 tot 1880.
Zijn dit Vrijmetselaars? -Nee.
En Gregers Turbilhao. Van 1880 tot 1957.
Wat betekent dit?
Het is een mysterie. -Stop. Hou op.
Echt. -Wat doen we?
Daar komt hij.
Hoi.
Bedankt.
Hoi. -Hé.
Ik vind het zo erg.
Bedankt.
Sorry dat ik je zomaar belde. -Maak je geen zorgen.
Mathias.
Dit is een Cyprianus.
Wat is dat? -Een magisch boek. Kijk naar het teken.
Dat is hetzelfde.
Je komt er pas van af als iemand meer betaalt dan jij.
Hoeveel heb jij betaald? -Mijn ziel.
Dus ik kan 't kopen met m'n ziel en één kroon?
Ik heb het gestolen. -Van wie?
Ik las het, maar ik begrijp er weinig van.
Veel rare dingen over rituelen. Ik denk dat het heel oud is.
Is het als het boek in Evil Dead? -Dit is wel echt.
Dat is niet echt. -Ik weet dat het echt is.
Jakob, wat is dat?
Cyning zegt:
'Welke giften hebt u voor ons?
Giften die u moet geven.
Als u genot zoekt, moet u eerst lijden.'
Kun je het nog pretentieuzer lezen, Jakob?
Cyning zegt:
'Geeft uw leven. Dat wat u niet kan missen.
Geeft het gewillig of iedereen zal lijden.'
Ik snap het niet. Wie is Cyning?
Dat is de koning. Dus...
...je moet je leven vrijwillig geven of je wordt gestraft.
Geven aan wie?
De Dood, denk ik.
Wie is de koning?
Nou...
Er is een kaart van een eiland. Tijdens de equinox is er een ceremonie.
Equinox?
Dan is de nacht net zo lang is als de dag.
Het is een ritueel voor ene Ostara.
Laten we gaan.
Wat valt er te verliezen? -Weet je waar het is?
Ja, ik weet waar het is. -Het is niet echt.
Nee, dit is echt.
Onzin. -We kunnen het proberen.
Hij neemt ons in de maling. -Niet.
Er is geen eiland met rare rituelen. -En als het er wel is?
Je verzint dit. -Niet waar.
Hoe weet je of het waar is?
Anders is het gewoon een leuke reis. -Ik ga. Om je gezicht te zien.
Prima.
Het was altijd jij en ik, broertje. Wij waren het team. De Skipper-jongens.
Helsinge's stoere jongens.
Niemand durfde met ons te sollen.
Even kijken...
Ik wilde je helpen, maar dat wilde je niet.
Je broer was een moordenaar. Dat weet je.
Niet nu.
Hij heeft mijn dochter vermoord.
Hij heeft ze allemaal vermoord.
Jullie doen alsof je neus bloedt, maar jullie weten het.
Ik moet je vragen om te vertrekken. -Schaam je.
Raak me niet aan. Hypocrieten.
Stelletje hypocrieten. Jullie allemaal.
Mijn dochter is dood.
Ik mag hier zijn.
Ik wist nooit wat er in je hoofd omging.
Soms heb ik het gevoel...
...dat alles zinloos is, weet je? -Ja.
Mijn moeder vertelde vroeger een verhaal over een kleine man...
...die vastzat in een paardenbloem. En niemand hoorde hem.
Zo voel ik me soms.
Iedereen is alleen en niets maakt een verschil.
Als je iets anders doet, maakt het wel een verschil, toch?
Niet als er geen vrije wil is.
Als je gelooft dat je een vrije wil hebt, maakt het niet uit of je het echt hebt.
Maar dat geloof ik niet. -Doe dat dan maar.
Dat kan niet. Zo werkt het niet.
Geloof je in reïncarnatie?
Dat is echt dom, Jakob.
Dan doet niks er niet meer toe. Je volgende leven is dan een herkansing.
Dat snap je toch wel? Alles is vooraf bepaald.
We kunnen schreeuwen wat we willen in de paardenbloem...
...maar niks doet er echt toe. Alles is zinloos.
Was dat ook zinloos?
Was het niet fijn?
Jawel.
Is het gek omdat we vrienden zijn?
Het was mijn eerste keer.
Sorry, dat wist ik niet.
Verontschuldig je niet, Jakob.
Ik ben gek op je.
Het is niet wederzijds, denk ik.
Ik dacht ook van niet.
Ja hoor.
Wat heb je met Marrakesh?
Geen idee.
Die plek trek me aan.
Na de zomer verhuis ik.
Ik ga mee.
Wat?
Ik ga met je mee. -Wat zeg je?
Ik meen het.
Ik ga met je mee.
We gaan elke dag waterpijp roken en heel zoete thee drinken.
Heb je die al lang?
Wat is het?
Een datum.
Dat zie ik.
Welke datum?
Mijn sterfdag.
En hoe weet jij wanneer je gaat sterven?
Eruit. Schiet op.
Wat deden jullie?
We waren aan het zwartepieten.
Oké.
En toen werd Thea boos op me.
Ze zei dat ik de boer onder de tafel gooide.
Had je dat gedaan? -Ja.
Anders zou ik verliezen.
Schat? Mag ik even met mama praten?
Doei, mama. -Doei. Ik hou van je.
Ga in je kamer spelen. -Ja.
Hoi. Gaat het goed?
Ja, ik denk het wel.
Het gaat wel goed.
Ook met het programma?
Ja.
En zijn je vader en Isobel in orde?
Ja, het is...
...een beetje zoals altijd. -Oké.
En wat nog meer?
Nou...
Vergeet je me niet?
Nee, we praten elke dag over je.
Wat nog meer? Wat heb je vandaag gedaan?
Vandaag ging Vera op schoolreisje.
Ze was boos omdat de buschauffeur had gesnauwd.
Ze sprongen te veel. Je zou denken dat de chauffeur gewend was aan die kinderen.
Weet je wanneer je terugkomt?
Op dit moment niet.
Ik denk de laatste tijd over alles na.
Over wat je zei voor je ging.
Ja? -Over ons.
Misschien heb je gelijk.
CHAUFFEUR UIT COMA
Misschien heb je gelijk.
Ja? Waarover?
Over ons twee. -O ja.
Je werkt nu toch niet, hè?
Nee.
Wat ben ik toch stom. -Nee, ik ben hier.
Ik ben er. Ik luister. -Niet waar.
Dat is het probleem. Je luistert nooit naar me.
Je verdwijnt. Het gaat altijd om jou.
Ik spreek je later.
Hoi, dit is Astrid Agerskov.
Mag ik Torben Brink spreken?
Hoi. -Hoi.
Ik ben Astrid.
Kom binnen. -Bedankt.
Hang je jas daar maar op.
Hij slaapt nu. -Oké.
Maar hij zal zo wakker worden.
Oké.
Wil je de deur sluiten? -Ja.
Brei jij ook?
Nee, niet echt.
Helemaal niet, eigenlijk. -Ik ben er net mee begonnen.
Oké. -Ik kan het echt aanbevelen.
O ja? -Goed voor de geest.
Ik brei nu sokken.
Ja?
Je hebt altijd sokken nodig.
Dat vind ik ook.
Je kunt niet genoeg hebben. -Nee.
Doris?
Dat is hem.
Kom.
Hopelijk is hij in een goede bui.
Kom binnen. Hij moet z'n medicijnen nemen.
Vooruit, open je mond.
Kom op, Torben.
Torben, wil je je mond openen?
Ik moet hem dwingen, anders neemt hij het niet in.
Goed zo.
Oké.
Het meisje wil je spreken.
Welk meisje? -Zij.
Meisje. -Wil je koffie?
Ja, graag. Dat wil ik wel.
Hoi.
Ik ben Astrid.
Mag ik je iets vragen?
Ik ken jou.
Dat denk ik niet.
Wil je spelen?
Tweeëntwintig.
Eenentwintig.
Drieëntwintig.
Mag ik je iets vragen?
Weet je nog dat je een truck bestuurde?
Kijk eens.
Jongens en meisjes. -Dat klopt.
Herken je iemand?
Ik mag ze niet.
Hoezo niet? -Ze zijn niet aardig.
Hoezo?
En deze, Ida, herinner je je haar nog?
Ze is niet blij. Helemaal niet blij.
Het meisje is weg.
Waar is ze?
Ze is weg.
Aju paraplu.
Pardon, maar wat is er met hem gebeurd?
Het was lastig te achterhalen. Op de hersenscan was niks te zien...
...maar hij lag drie jaar in coma. En toen moest ik deze man meenemen.
Maar je went eraan na 18 jaar.
Tot de dood ons scheidt.
Sigaret? -Nee, dank je.
Maar er zijn ook voordelen.
Hij zeurde altijd over het roken.
Maar is hij nooit zichzelf?
Dring je nooit tot hem door, al is het maar even?
'Zichzelf'? Wat is dat? Nu is hij die vent.
Maar ik zou liegen als ik zei dat ik geen verzorgingstehuis had overwogen.
Maar aan de andere kant, soms kijkt hij me even aan...
...en dan is het alsof...
...de oude Torben er toch nog ergens in zit.
Verdomme, Torben.
Torben?
Bel een ambulance.
Torben, kun je me horen? Torben?
Rustig aan.
Schiet op, verdomme. Ik ben hier.
Rustig maar, Torben.
Goed zo.
Rustig maar. Ik ben bij je.
Ondertiteld door: Federico Fernández