Ο κύριος Κόρμαν
Λοιπόν, η Μεγάλη Εικόνα.
Αυτό είναι το αγαπημένο μου.
Αν πάτε στο αστεροσκοπείο, έχουν τυπωμένη μια τεράστια εικόνα
στον τοίχο, που είναι μεγαλύτερος από το αμφιθέατρο.
-Μάντι. -Αυτό είναι όλο το σύμπαν;
Υπέροχη ερώτηση. Όχι. Αυτό είναι το τρελό.
Αυτή είναι μόνο μια φλούδα τους σύμπαντος.
Αν σηκώσετε το δάχτυλό σας…
Σηκώστε το. Ναι. Ωραία.
Αν βγαίνατε έξω τη νύχτα και κρατούσατε το δάχτυλο έτσι προς τον ουρανό,
θα καλύπτατε μόνο ένα ή δύο αστέρια, σωστά;
Αν, όμως, είχατε τηλεσκόπιο, θα βλέπατε όλο αυτό.
Όλα αυτά τα αστέρια και οι γαλαξίες και όλα αυτά στη φωτογραφία
χωρούν σε ένα μόνο δάχτυλο.
Και τελείωσε ο χρόνος μας.
Συγγνώμη. Κάτι ακόμα πριν κλείσουμε.
Έχω μια ερώτηση για την έρευνα που κάνω.
Σηκώστε το χέρι σας αν θα θέλατε να κάνουμε περισσότερη αστρονομία.
Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις. Ωραία.
Και σηκώστε το χέρι αν δεν θέλετε.
Ραμόν. Αλήθεια; Γιατί όχι;
Δεν ξέρω.
Με κάνει να νιώθω μικρός.
Καταλαβαίνω.
Μάλλον τώρα είναι μια καλή στιγμή να σας ρωτήσω πώς νιώθετε.
Έτσι όπως είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι.
Θέλει κάποιος να μοιραστεί πώς νιώθει;
Εντάξει, τέλεια.
Και πώς προέκυψε αυτή;
Από το Tinder ή… Πώς το λένε το άλλο; Bumble;
Γαμώτο. Μήπως στο Jdate;
-Ήταν όντως στο Jdate; -Όχι.
Η μάνα της δουλεύει με τη μάνα μου.
-Θεέ μου. -Ξέρω. Είναι φρικτό.
Εγώ δεν ήθελα, αλλά ήθελε η μάνα μου. Κι είπα "Εντάξει".
Αλλά μετά ήρθε η καραντίνα και νόμιζα ότι τη γλίτωσα.
Το ξανανέφερε, όμως, και τώρα πρέπει να το κάνω μέσω Zoom.
-Βαρέθηκες; -Όχι.
Γιατί θα χαιρόμουν τρελά να μην το συζητήσω.
Θεέ μου. Σόρι. Συγγνώμη. Είμαι κουρασμένος.
-Φαίνεσαι. -Άντε γαμήσου. Δεν φαίνομαι.
-Όχι, εννοώ, είσαι καλά; -Μπα, βλέπω εφιάλτες.
Τι βλέπεις;
Πολύ κόσμο χωρίς μάσκες.
-Όντως; -Όντως. Ναι.
-Πολύ παράξενο. -Γιατί; Είναι πολύ…
Τα δικά μου όνειρα δεν βγάζουν νόημα.
Και τέτοια βλέπω. Μα αυτά…
-Αυτά είναι τρομακτικά. -Ναι.
Τρέχω συνέχεια, προσπαθώντας να ξεφύγω.
"Φύγε μακριά μου, γαμώτο. Γιατί δεν φοράς μάσκα, ρε;" Κατάλαβες;
Μα όπου κι αν πάω, υπάρχει κάποιος άλλος χωρίς μάσκα.
Ναι.
Και μετά δεν θέλω να ξανακοιμηθώ, γιατί θα τους ξαναδώ.
Ναι.
Κόλλησε ένας στη δουλειά.
Στη δουλειά το κόλλησε;
Όχι. Σε οικογενειακό πάρτι, νομίζω.
-Δεν το παραδέχεται, αλλά είμαι σίγουρος. -Χριστέ μου.
Είναι καλά;
Δεν ξέρω.
Δεν έχω νέα του.
Εσύ είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά.
Είμαι καλά.
Παίζεις μουσική;
Ρωτάς επειδή…
-Είδες την κιθάρα; -Ναι.
Συγγνώμη.
Νιώθω άβολα τώρα. Θα τη μετακινούσα.
Άνοιξα το Zoom και την είδα στο βάθος και είπα…
Δεν θέλω να φανώ ο τύπος που λέει "Κοίτα, είμαι μουσικός,
επειδή έχω μια κιθάρα εκεί στο βάθος".
Λίγο… Ναι. Αλλά θα ήταν παράξενο να τη βγάλω τώρα.
Θα τραβούσε περισσότερο την προσοχή…
Ναι. Δεν περίμενα να τη δεις. Σόρι.
Δεν πειράζει. Δεν θα πούμε γι' αυτήν.
-Δεν πειράζει. -Όλα καλά. Δεν… Ναι.
Είμαι μουσικός. Περίπου.
Τι εννοείς "περίπου";
Καλή ερώτηση. Τι εννοώ;
Δεν το κάνω επαγγελματικά.
Ναι, το ξέρω.
Αυτό είναι καλό. Μην αγχώνεσαι.
Κάτσε. Πού το ξέρεις;
-Δάσκαλος δεν είσαι; -Ναι.
Ναι. Δεν θα είχα δεχθεί να βγω ραντεβού με έναν κανονικό μουσικό. Οπότε…
Κανονικό μουσικό;
Συγγνώμη. Εννοώ επαγγελματία
ή κάποιον από τον χώρο. Της μουσικής.
Μάλιστα. Τότε, βρήκες τον άνθρωπό σου.
Δεν εννοούσα ότι δεν είσαι κανονικός μουσικός.
-Μην αγχώνεσαι. Όλα καλά. -Ζητώ συγγνώμη.
-Είσαι σε γκρουπ ή… -Δεν χρειάζεται να ρωτάς τέτοια.
-Δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε. -Με ενδιαφέρει.
Πες μου.
Καλά. Όχι. Δεν είμαι σε γκρουπ.
Αλλά μπορείς να κάνεις πολλά και μόνος σου, φαντάζομαι.
Γράφοντας από πάνω και τέτοια.
Τι εννοείς "γράφοντας από πάνω";
Είναι όταν ηχογραφείς και παίζεις διάφορα κομμάτια μαζί.
Κατάλαβα. Οπότε, ετοιμάζεις κάποιο άλμπουμ;
Όχι.
Δηλαδή, τι είναι πια τα άλμπουμ;
Δεν ξέρω.
Ναι. Φτιάχνω ένα…
Δεν ξέρω τι φτιάχνω. Κάτι φτιάχνω. Θα είναι τέλειο.
Έχει τελειώσει, σχεδόν. Λίγα ντραμς χρειάζεται και… Ναι.
-Ωραίο ακούγεται. -Ευχαριστώ.
Πότε θα βάλεις τα ντραμς;
Τα ντραμς είναι δύσκολα. Είναι…
Η ηχογράφηση κανονικών ντραμς είναι το μόνο που δεν γίνεται στο σπίτι.
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις ψεύτικα, αυτό κάνουν όλοι, αλλά δεν είναι το ίδιο.
Οπότε…
-Μάλιστα. -Ναι.
Ωραία. Και πώς θα τελειώσεις το τραγούδι σου;
Γιατί;
Εγώ…
Μ' αρέσει να τελειώνω κάτι.
Κοίτα, δεν ξέρω τίποτα από μουσική. Οπότε…
Όλοι ξέρουν κάτι από μουσική.
Εγώ όχι.
Δεν έχεις ακούσει ποτέ μουσική;
Όχι, ακούω. Μ' αρέσει.
Απλώς δεν ξέρω τίποτα.
Το τελευταίο τραγούδι που άκουσες;
Δεν ξέρω.
Εντάξει. Ποιο σου αρέσει τώρα;
Δεν έχω ιδέα.
Εντάξει. Πες ένα CD που θυμάσαι να έχεις ως παιδί.
Δεν είχα CD.
Ήταν πολύ ακριβά. Το θυμάμαι αυτό.
Πολύ ακριβά. Σίγουρα.
Εκεί πήγαιναν όλα τα λεφτά μου. Ό,τι είχα, το έδινα για CD.
Γιατί τότε, ξέρεις,
ήταν ο μόνος τρόπος να ακούσεις μουσική.
Αν ήθελες να ακούσεις κάτι συγκεκριμένο.
Αλλιώς, μόνο ραδιόφωνο.
Εγώ άκουγα μόνο ραδιόφωνο.
Τι κακό έχει το ραδιόφωνο;
Ξέρεις κάτι; Τίποτα.
Εντάξει.
Τι;
Όχι. Απλώς…
Νομίζω ότι κάτι βρήκες.
Πού μεγάλωσες;
Εδώ.
-Ναι; Πού; -Στο Λ.Α.
Όχι, το ξέρω. Πού ακριβώς;
Στο Βάλεϊ.
Κι εγώ.
-Αλήθεια; Πού; -Στο Φαν Νάις.
Τι σύμπτωση. Οι γονείς μου ζουν στο Ραντσίτο.
Θα έχουμε παίξει σε κάνα πάρκο μαζί.
Δεν πηγαίναμε. Η μαμά μου τα σιχαινόταν.
Πώς γίνεται;
Τις παιδικές χαρές περισσότερο.
Απεχθάνεται την άμμο, μεταξύ άλλων.
-Γλυκύτατη ακούγεται. -Όπα. Να είσαι ευγενικός.
Καλά. Συγγνώμη.
Θες να τη δεις;
Ναι. Αυτή μας γνώρισε. Πρέπει να την ευχαριστώ.
Αυτή είναι.
-Οι γονείς σου; -Ναι.
-Πολύ γλυκό. -Ευχαριστώ.
Μ' αρέσει όταν ο κόσμος δεν χαμογελά στις φωτογραφίες.
Αλήθεια; Πώς κι έτσι;
Μου φαίνεται ειλικρινές, μάλλον.
Δηλαδή, δεν έχω ποτέ όρεξη να χαμογελάσω όταν με τραβούν φωτογραφία.
Ναι. Βασικά, δεν χαμογελούν ποτέ.
-Όχι μόνο στις φωτογραφίες. -Δεν μπορεί.
-Κι όμως, μπορεί.
Τι εννοείς;
Πέρασαν πολύ δύσκολη ζωή. Διαφορετική από τη δική μας.
Κι εκεί απ' όπου ήρθαν τότε ήταν πολύ άσχημα.
Ήρθαν εδώ χωρίς τίποτα και βρήκαν τον τρόπο.
Ναι. Κάπως έτσι ήταν κι οι προπαππούδες μου.
Πρόγονοι της μαμάς μου.
Έχω μόνο μία φωτογραφία του προπάππου μου
και δεν χαμογελά καθόλου.
-Από πού είναι; -Από τη Ρωσία.
Ρωσία.
-Ναι. Οι δικοί σου; -Από την Κορέα.
Αρκετοί μαθητές μου είναι πρώτης γενιάς.
Ήρθαν οι γονείς τους, φαντάζομαι. Όπως οι δικοί σου.
Είναι χαρακτηριστικό.
Τι εννοείς;
Όχι, εννοώ ότι καθένας τους είναι διαφορετικός, αλλά…
Ναι, είναι ένα παιδί και είναι…
Είναι από δω, αλλά οι γονείς της είναι από το Ιράν.
Κι αυτά που συζητάει ή αυτά που γράφει
είναι πολύ διαφορετικά από όσα σκεφτόμουν εγώ όταν ήμουν δέκα.
Κατάλαβες; Είναι…
Πήγαινε εκεί κάθε καλοκαίρι.
Αλλά πριν από μερικά χρόνια σταμάτησε.
Μάλλον φοβούνται την κυβέρνησή μας.
Αυτό είναι φρικτό.
Τη λυπάμαι πολύ,
αλλά πιστεύω ότι με κάποιον τρόπο αυτό την κάνει πιο δυνατή.
Είναι πολύ καλά ενημερωμένη, είναι ξύπνια και παθιασμένη.
Θα μεγαλώσει και θα διαπρέψει, να το ξέρεις.
Δηλαδή, θα στοιχημάτιζα πάνω της.
-Πώς τη λένε; -Νίκι.
Νίκι.
Πεινάς;
Ναι.
-Βέβαια. -Κι εγώ.
Και λέει "Με κάνει να νιώθω μικρός".
-Θεέ μου. -Ναι. Τον λατρεύω.
Είναι πολύ ειλικρινής και καλόκαρδος.
Εσένα το σύμπαν σε κάνει να νιώθεις μικρός;
Ναι. Εσένα όχι;
Δεν είναι το βασικό που σκέφτομαι όταν κοιτάζω τη φωτογραφία.
Ξέρεις τη Μεγάλη Εικόνα;
Ναι, καλέ. Εδώ μεγάλωσα.
-Έχω πάει στο Αστεροσκοπείο Γκρίφιθ. -Ναι. Σωστά.
-Μ' αρέσει πολύ η Μεγάλη Εικόνα. -Κι εμένα.
Είπες ότι σε κάνει να νιώθεις μικρός.
Ναι.
Μάλιστα.
Ναι, εγώ σκέφτομαι περισσότερο "Φοβερό που είμαι άνθρωπος".
Κατάλαβες; Με σώμα και εγκέφαλο και χέρια και μάτια.
Μπορώ να βλέπω και να κάνω πράγματα.
Μπορώ να είμαι μια τρελή και περίπλοκη μηχανή,
επειδή τι; Από ολόκληρο το διάστημα που είναι γεμάτο σκόνη και αέριες μάζες,
βρέθηκε ένας μικρός βράχος που είχε τις σωστές προϋποθέσεις;
Κι έχει ζεστό νερό,
οπότε τα σωματίδια του ωκεανού συγκρούονται
ξανά και ξανά για δισεκατομμύρια χρόνια,
μέχρι να κολλήσουν εντέλει και να αναπαραχθούν.
Κι από αυτό εξελίχθηκα εγώ;
Και τώρα κάθομαι εδώ και τρώω πεντανόστιμο κάρι με λαχανικά
και σου μιλάω στο Zoom.
Δηλαδή, τι;
Κάθε άλλο παρά μικρή νιώθω.
Κατάλαβες; Όλα τα άλλα είναι μικρά. Εγώ πώς βγήκα τόσο μεγάλη;
Ναι. Μεγάλος δεν ένιωσα ποτέ.
-Αλλά καταλαβαίνεις τι λέω. -Ναι. Είναι ένα θαύμα.
Όχι. Δεν είναι θαύμα.
Αυτό είναι το καλύτερο. Συνέβη στ' αλήθεια.
Τα θαύματα είναι ψεύτικα.
Όχι απαραίτητα.
-Αυτός είναι ο ορισμός του θαύματος. -Δεν είναι.
Εντάξει. Τι σημαίνει "θαύμα";
Εντάξει.
Θαύμα είναι κάτι που δεν μπορείς να εξηγήσεις.
Σωστά. Αλλά αυτό εξηγείται.
Δεν είναι μια ιστορία που σκαρφίστηκε κάποιος. Είναι η επιστήμη.
-Η επιστήμη είναι γεμάτη ιστορίες. -Πρόσεχε.
Τι;
-Μην είσαι αντιεπιστήμονας. -Δεν είμαι.
Ακούγεται σαν να είσαι.
Μόλις είπες ότι η επιστήμη είναι γεμάτη ιστορίες.
Οι ιστορίες είναι το αντίθετο της επιστήμης.
Οι ιστορίες μάς δημιουργούν μπελάδες.
Μισό λεπτό. Η επιστήμη, όπως την καταλαβαίνω εγώ,
είναι άνθρωποι που προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει, ναι;
Αλλά το τελειότερο με τους επιστήμονες είναι πως έχουν την ταπεινότητα
να παραδεχθούν πως δεν μπορούν να ξέρουν τίποτα με βεβαιότητα, με 100% βεβαιότητα.
Οπότε, βάζουν τα δυνατά τους.
Κοιτούν γύρω τους. Συγκεντρώνουν στοιχεία.
Και προσπαθούν να βγάλουν νόημα από όλα αυτά, λέγοντας μια ιστορία.
Αυτή η ιστορία ονομάζεται "υπόθεση".
Μετά, τεστάρουν την υπόθεσή τους συγκεντρώνοντας κι άλλα στοιχεία.
Κάποιες φορές κάνουν λάθος και αλλάζουν την ιστορία τους.
Κάποιες φορές έχουν δίκιο και κρατούν την ιστορία τους
μέχρι να βρουν νέα στοιχεία που διαψεύδουν την προηγούμενη ιστορία.
Και μετά πρέπει να βρουν νέα ιστορία.
Αυτά λες στους μαθητές σου;
Ναι.
Ναι, αυτά. Αυτό είναι το λογύδριό μου.
Μ' αρέσει.
Αλήθεια;
Ευχαριστώ.
Αλλά και πάλι δεν πρέπει να τους λες ότι η επιστήμη είναι ιστορίες.
Θα νομίσουν ότι όλα είναι ψεύτικα.
Εντάξει. Τι να τους λέω;
Μπορώ να λέω ότι είναι αληθινές ιστορίες.
Εντάξει.
Ιστορίες που ολοένα επαληθεύονται.
Τέλειο.
Ωραία.
Αυτό θα τους λέω στο εξής.
-Τέλεια. Μου αρέσει. -Εντάξει. Αν σου αρέσει.
Μ' αρέσει.
Εντάξει.
Αλήθεια;
Ναι.
Δεν σου φαίνεται.
Βασικά, όχι πια. Αλλά παλιότερα σίγουρα.
Σοβαρή κατάθλιψη;
Τι θα πει "σοβαρή";
Ότι ήταν σοβαρή.
Άραγε το άγχος μου είναι σοβαρό;
Έχεις άγχος;
Ναι. Έτσι νομίζω.
Θα το ήξερες αν ήταν σοβαρό.
Το νιώθω πολύ άσχημο.
Αυτό δεν θα πει σοβαρό.
Όχι, μια μέρα δεν πήγα στη δουλειά.
Εγώ δεν πήγα επτά βδομάδες.
Τι;
Όχι. Απλώς…
Θα νόμιζα ότι αυτό που έχω ήταν σοβαρό.
Θα κλείσουμε τα φώτα;
Βέβαια.
Δεν σε βλέπω πια.
Δεν πειράζει.
Θυμάσαι κάποτε που μιλούσαμε στο τηλέφωνο χωρίς να βλεπόμαστε στην κάμερα;
Ναι. Πολύ παλιά. Τον Φεβρουάριο.
Ακούω την ανάσα σου.
Λες και είμαστε δεκατετράχρονα.
Τι εννοείς;
Όπως τότε με τα αγόρια.
Μιλούσαμε στο τηλέφωνο ώρες ατελείωτες.
Σωστά. Ναι. Γιατί κανείς δεν οδηγούσε.
Οπότε, δεν υπήρχε πιθανότητα συνάντησης.
Ναι. Είχα ένα αγόρι.
Μπορείς να το πεις κι έτσι, δηλαδή.
Έτσι τον έλεγα τότε. "Το αγόρι μου".
Αλλά δεν συναντηθήκαμε ποτέ.
Όλα γίνονταν στο τηλέφωνο.
Ποια όλα;
-Όλα. -Τι;
Ξέρεις. Του έλεγα τι θα του έκανα.
Και τι έλεγες;
Δεν σου λέω.
-Γιατί; -Έτσι.
Καλά.
Έκανες ποτέ αυτά που είπες ότι θα του έκανες;
-Όχι. -Όχι;
Ναι, όχι. Απλώς δεν ήταν το ίδιο από κοντά.
Κατάλαβες; Ήταν αλλιώς από το τηλέφωνο.
Άρα, μάλλον ήταν καλό που το πρώτο μας ραντεβού ήταν έτσι.
Μάλλον.
Τι πιστεύεις ότι θα είχε συμβεί αν είχαμε βγει κανονικά;
Δεν ξέρω. Σιχαίνομαι τα ραντεβού.
-Κι εγώ. -Όχι. Τα σιχαίνομαι.
Όχι. Κι εγώ.
Με το που πηγαίνω, θέλω να τελειώσει.
Ναι. Γιατί συνήθως ξέρω μέσα στα πρώτα 60 δευτερόλεπτα
ότι δεν θα πάει πουθενά.
Ακριβώς.
Μου έλειψαν τα εστιατόρια.
Εμένα όχι.
Τα πρώτα ραντεβού δεν θα έπρεπε να γίνονται σε δημόσιο χώρο.
-Σε βάζουν στο άγχος της καλής απόδοσης. -Τι λες;
Πρέπει να είναι σε δημόσιο χώρο γιατί μπορεί ο άλλος να είναι βιαστής.
Εντάξει.
Δεν είναι οι άλλοι που με ενοχλούν τόσο.
Είναι η όλη συνθήκη.
Σαν συνέντευξη για δουλειά.
Καθόμαστε αντικριστά στο τραπέζι και αξιολογεί ο ένας τον άλλο.
Το νιώθω πολύ διαδικαστικό.
Και στο τέλος, υποτίθεται ότι πρέπει να φιληθείς.
Ποιος θέλει να φιλήσει κάποιον που μόλις γνώρισε;
Μόλις γνωριστήκαμε. Θέλω να σε φιλήσω.
Κι εγώ.
Αλήθεια;
Ναι. Έτσι νομίζω.
Αλλά δεν θα ήθελες αν είχαμε βγει κανονικά;
Μάλλον όχι.
Καληνύχτα.
Θα νόμιζα ότι δεν σου αρέσω.
Και δεν θα ήθελα να σε πιέσω, οπότε δεν θα σου τηλεφωνούσα άμεσα.
Και δεν θα πίστευες ότι το βλέπω σοβαρά, επειδή δεν σου τηλεφώνησα.
Ούτε εσύ θα μου τηλεφωνούσες, κι έτσι θα συνεχίζαμε τη ζωή μας.
Κοιμάσαι;
ΕΜΙΛΙ
ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΜΕ ΠΗΡΕ Ο ΥΠΝΟΣ! ΤΙ ΣΧΕΔΙΑ ΕΧΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΩΙΝΟ;
Τέλος πάντων. Είναι πολλά. Οπότε μάλλον πρέπει να κλείσω,
για να τα βάλω όλα αυτά σε μια παρουσίαση μέχρι το βράδυ.
Είναι πολλά.
Είναι…
Είναι συναρπαστικό.
Ναι. Για μένα, τουλάχιστον.
Ναι.
Ζούμε σε συναρπαστική εποχή.
-Τι; Τώρα; -Ναι.
Δεν θα την έλεγα και συναρπαστική.
Γιατί; Λόγω του COVID;
Ναι. Και για διάφορα άλλα.
Σωστά. Εγώ το λέω σε ευρύτερο πλαίσιο.
Υπάρχει πιο ευρύ πλαίσιο από μια παγκόσμια πανδημία;
Φυσικά.
Αυτό συμβαίνει μόνο για λίγους μήνες.
Ναι, αλλά μάλλον θα κρατήσει για πολύ.
Σωστά. Και για μερικά χρόνια να συνεχίσει,
εγώ μιλάω για την εποχή μας συνολικά.
Δεν ξέρω. Εμένα μου φαίνεται πως αυτή είναι η εποχή μας.
Πιστεύεις ότι θα χειροτερεύει στο εξής;
Αυτό συμβαίνει για πολλούς.
Όχι για τους περισσότερους.
Όχι μακροπρόθεσμα, αν δεις τα νούμερα.
Ναι, μα έλα τώρα.
Μήπως να δούμε ανθρώπινες ζωές και όχι νούμερα;
Ξέρεις με πολλούς φίλους το συζητάμε.
-Ποιο; -Και…
από όλους όσους ξέρουμε,
εκείνοι που φρικάρουν με ό,τι συμβαίνει είναι οι λευκοί άντρες.
-Κι εγώ… -Μάλιστα.
Νομίζω ότι φταίει το γεγονός πως είχατε πάντοτε το προνόμιο
να περιμένετε ότι τα πράγματα θα είναι καλά.
Και τώρα που αντιμετωπίζετε κάποια αντιξοότητα,
νιώθετε πως είναι το τέλος του κόσμου.
Δεν ξέρω τι να πω.
Δηλαδή, ναι. Είμαι λευκός και άντρας.
Αυτό είναι ένα προνόμιο.
Αλλά δεν νομίζω ότι ταιριάζω με αυτό που περιγράφεις.
Το ξέρω.
Αν πιστεύεις ότι εγώ πάντα περιμένω πως όλα θα πάνε καλά…
είναι επειδή δεν με ξέρεις.
Δεν πιστεύω ποτέ ότι όλα θα πάνε καλά.
Ίσως επειδή δεν τελειώνεις τίποτα.
Μάλλον πρέπει να φύγω.
Εντάξει.
-Γεια. -Γεια.
Γαμώτο.
Γεια. Καλέσατε την Έμιλι Σονγκ.
Αφήστε μήνυμα και θα σας καλέσω. Ευχαριστώ.
Γεια, είμαι ο Τζος.
Σου αφήνω μήνυμα στον τηλεφωνητή.
Δεν ξέρω αν τα ακούς ποτέ. Εγώ δεν τ' ακούω.
Αλλά ήθελα να σου πω συγγνώμη και δεν ήθελα να το κάνω με μήνυμα.
Λυπάμαι πολύ.
Ξέρω ότι κάποιες φορές είμαι αρνητικός και δεν θέλω να είμαι έτσι.
Αλλά επίσης σκεφτόμουν που είπες ότι δεν ξέρεις τίποτα από μουσική.
Συγγνώμη, θα είναι μεγάλο το μήνυμα. Απλώς άκουγα κάτι.
Ήταν το "Waterloo Sunset" των The Kinks.
Αλλά δεν έχει σημασία ποιο είναι, και αυτό είναι το θέμα.
Άκουγα το τραγούδι και προσπαθούσα να θυμηθώ σε ποιο άλμπουμ είναι.
Μετά, πότε κυκλοφόρησε. Μετά, πότε κυκλοφόρησαν άλλα άλμπουμ.
Και συνειδητοποίησα ότι δεν πρόσεχα το τραγούδι.
Ήμουν πολύ απασχολημένος
να σκέφτομαι ένα σωρό μικροπράγματα που δεν είχαν σημασία.
Αν δεν ήξερα τίποτα από όλα αυτά,
ίσως κατάφερνα να ακούσω στ' αλήθεια τη μουσική.
Και τότε σκέφτηκα…
ότι θα ήθελα πολύ να ακούσουμε μαζί μουσική, κάποια στιγμή.
Γιατί θέλω να δω πώς το κάνεις.
Μ' αρέσεις πραγματικά.
Εντάξει. Γεια.
-Γεια. Πέρασε. -Γεια. Ευχαριστώ.
Καλώς ήρθες. Αυτός είναι ο χώρος.
-Ωραίος είναι. -Ευχαριστώ.
Λοιπόν.
Θα πάρω το υπόλοιπο της πληρωμής σου.
-Πιστωτική; -Πλήρωσα από το τηλέφωνο.
Ήταν τα μισά από το τηλέφωνο και τα υπόλοιπα από κοντά.
Κατάλαβα, οκέι.
Εντάξει.
Αυτό σέρνεται σήμερα.
Δεν πειράζει.
Όχι, δεν πέρασε.
Μα πλήρωσα τα άλλα μισά με αυτήν την κάρτα. Οπότε…
-Θα ξαναπροσπαθήσω. -Ναι, γιατί…
Ίσως το μηχάνημα… Ίσως αργεί.
-Δεν εγκρίνεται. Μήπως ξεπέρασες το όριο; -Όχι.
-Ξεπέρασα το όριο. -Έχεις άλλη κάρτα;
Έχω, αλλά δεν τη χρησιμοποιώ ποτέ, βασικά.
Γιατί ξεπέρασα το όριο.
Ξεκίνησα με αυτή γιατί έχει χαμηλότερο επιτόκιο.
Και αποπληρώνω σιγά σιγά την παλιά.
Τότε θα έχει αρκετά για να πληρώσεις το υπόλοιπο.
Ισχύει. Απλώς είπα στον εαυτό μου ότι δεν θα τη χρησιμοποιώ αυτήν.
Σωστή απόφαση.
-Επίπονη. -Δεν με νοιάζει.
Συγγνώμη.
-Μπορούμε να το ξαναπάμε; -Το ξαναπάμε.
Λοιπόν, ιδού.
Λοιπόν, ιδού
Πουθενά αλλού
Λοιπόν, ιδού
Πουθενά αλλού
-Οι εποχές -Η εποχή
Η εποχή
Εντάξει…
Λοιπόν, ιδού
Λοιπόν, ιδού.
Λοιπόν, ιδού
Είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνουν ότι δεν θα πάψουμε ποτέ;
Πουθενά αλλού
Δεν θα πάψουμε…
Λοιπόν
Λοιπόν, ιδού
Η αποστολή που μας δόθηκε δεν είναι πάνω από τις δυνάμεις μας.
Πουθενά αλλού
Είμαστε εδώ μαζί.
Λοιπόν
Λοιπόν, ιδού
Πουθενά αλλού
Λοιπόν, ιδού
-Τώρα βλέπετε. -Πουθενά αλλού
Λοιπόν, ιδού.
Λοιπόν, ιδού. Λοιπόν…
Θες να το ακούσεις;
Ναι, μισό λεπτό.
-Από την αρχή; -Ναι. Ευχαριστώ.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού