Oké, The Big Picture. Dit vind ik het allerleukste daar.
Als je naar het observatorium gaat, zie je een enorme foto hangen…
…aan een gigantische muur die groter is dan onze aula.
Mandy. -Dus dit is het hele universum?
Goeie vraag. Dat is… Nee. Dat is juist zo ongelooflijk.
Dit is maar een klein deel van het universum.
Dus, als je je vinger omhooghoudt…
Hou maar omhoog. Ja. Goed zo.
Als je 's avonds naar buiten gaat en je vinger zo omhooghoudt naar de lucht…
…zou je waarschijnlijk maar één of twee sterren bedekken, hè?
Maar als je een telescoop had, zou je dit allemaal zien.
Al die sterren en sterrenstelsels en alles op deze foto…
…is maar één vingerbreedte van het universum.
En de tijd is om.
Sorry. Nog één ding.
Ik moet een vraag stellen voor m'n eindejaarsenquête.
Dus hand omhoog als je meer astronomie wil doen.
Eén, twee, drie, vier. Top.
En hand omhoog voor nee.
Ramon. Waarom niet?
Ik weet het niet.
Ik voel me er gewoon nietig door.
Snap ik.
Dit lijkt me ook een goed moment om te vragen hoe iedereen zich voelt.
Met al dat thuiszitten en zo.
Wil iemand er iets over kwijt?
Oké, cool.
Waar ken je dat meisje van?
Tinder of… Wat is die andere? Bumble?
O, shit. Was het Jdate?
Was het echt Jdate? -Nee. Onze moeders zijn collega's.
O, mijn god. -Weet ik. Echt te erg.
Ik wilde het niet, maar m'n moeder stond erop. Dus ik zei: 'Oké.'
Maar toen kwam lockdown, dus ik dacht ervan af te zijn…
…maar toen begon ze er weer over en nu moet het op Zoom.
Verveel ik je? -Nee.
Ik zou hier liever niet over praten. -O, mijn god. Sorry. Ik ben 'n beetje moe.
Je ziet er ook moe uit. -Echt niet.
Nee, ik bedoel: gaat het? -Nee, ik heb alleen nachtmerries.
Waarover?
Over een hoop mensen zonder mondkapje.
Serieus? -Ja.
Wat raar. -Hoezo? Het is best…
Omdat mijn dromen nergens op slaan. -Die heb ik ook, maar deze zijn doodeng.
Ik probeer steeds voor ze weg te rennen.
'Rot op. Waarom dragen jullie geen mondkapje?' Ja, toch?
Maar waar ik ook ga, er is steeds iemand zonder mondkapje.
En dan wil ik niet meer in slaap vallen, want dan zie ik ze weer.
Een kerel op 't werk heeft het.
Kreeg hij het op het werk? -Nee. Op een familiefeestje, geloof ik.
Hij zegt van niet, maar ik denk 't wel. -Jezus.
Gaat het met hem?
Weet ik niet. Ik heb niks van hem gehoord.
Gaat het met jou?
Ja. Ja, prima.
Het gaat goed.
Maak je muziek?
Vraag je dat, omdat… Je zag de gitaar.
Sorry.
Dat is gênant, want ik wilde hem wegzetten.
Ik opende Zoom en toen zag ik hem en ik dacht…
Ik wil niet overkomen van: 'Kijk mij, ik ben muzikant…
…want mijn gitaar is te zien op Zoom.'
Alsof ik… Ik dacht: als ik hem nu wegzet, zou dat raar zijn.
Dan vestig ik er meer aandacht op, dus…
Ik dacht niet dat je 'm zou zien. Sorry. -We kunnen 't ook over iets anders hebben.
Geeft niet. -Nee, geeft niet. Ik… Ja.
Ik ben muzikant. Min of meer.
Hoezo, 'min of meer'?
Goeie vraag. Hoezo? Ik denk omdat ik het niet professioneel doe?
Nou, ja. Ja, dat weet ik.
Dat is juist goed. Geen zorgen. -Wacht. Hoe weet je dat?
Je bent leraar, toch?
Ja. Ik zou niet op date zijn gegaan met een echte muzikant, dus…
Een echte muzikant?
Sorry. Ik bedoelde een professional…
…of iemand in de business. Industrie.
Juist. Nou, dan ben ik je man.
Ik bedoelde niet dat je geen echte muzikant bent.
Geen zorgen. Geeft niet. -Sorry.
Zit je in een band of… -Dit hoeft echt niet.
Een ander onderwerp mag ook. -Nee, ik ben benieuwd.
Vertel.
Oké. Nee, ik zit niet in een band.
Maar je kunt veel dingen alleen doen.
Zoals overdubben en zo.
Oké. Wat is overdubben?
Dat is als je gaat opnemen…
…en verschillende stukken opneemt en ze samenvoegt.
Juist. Dus je maakt een album?
Ik bedoel, wat is een album tegenwoordig nog?
Geen idee. -Ja. Ik maak een…
Ik weet niet wat ik maak. Ik maak iets. Het wordt top.
Het is bijna af. Het heeft alleen nog drums nodig en… Ja.
Klinkt tof. -Dank je.
Wanneer ga je de drums doen? -Drums zijn moeilijk. Het is…
Echte drummuziek opnemen lukt nog steeds niet in een slaapkamer.
Je kunt nepdrums gebruiken en dat doet iedereen…
…maar dat is niet hetzelfde. Dus…
Hoe ga je je nummer dan afmaken?
Hoezo?
Ik…
Ik maak dingen graag af.
Luister, ik weet niks van muziek, dus…
Iedereen weet er wel iets van, toch?
Ik niet. -Luister je nooit naar muziek?
Jawel. Ik hou van muziek. Ik heb er alleen geen verstand van.
Welk nummer heb je voor 't laatst gehoord? -Ik zou het niet weten.
Oké. Welk nummer vind je nu mooi?
Ik heb echt geen idee.
Oké. Weet je nog welke cd je als kind had?
Ik had geen cd's.
Ze waren peperduur. Dat weet ik nog wel.
Peperduur. Klopt. Dat was al mijn geld. Ik gaf alles uit aan cd's…
…want dat was toen de enige manier om naar muziek te luisteren.
Als je iets specifieks wilde horen. Anders alleen de radio.
Ik luister alleen naar de radio. -Oef.
Oef? Wat is er mis met de radio?
Weet je? Niks.
Wat?
Nee, ik…
Ik denk dat je een punt hebt.
Dus, waar ben je opgegroeid? -Hier.
O ja? Waar? -LA.
Nee, ik bedoel: waar in LA? -De Valley.
Ik ook.
Echt? Waar? -Van Nuys.
Grappig. Mijn ouders wonen nog steeds in Ranchito.
Dan hebben we vast samen gespeeld in een park.
Nee, mijn moeder haatte parken. -Hoe kun je een park haten?
Het gaat meer om de speeltuinen.
Ze heeft een hekel aan zand, onder andere.
Leuke vrouw, zeg. -Hé. Aardig zijn.
Oké. Sorry, sorry.
Wil je haar zien?
Ja. Ze heeft ons voorgesteld. Ik moet haar bedanken.
Dit is ze.
Zijn dat je ouders?
Wat schattig. -Dank je.
Ik hou ervan als mensen niet lachen op foto's.
Echt? Waarom?
Het voelt gewoon oprecht.
Ik heb ook geen zin om te lachen als iemand een camera op mij richt.
Ja, maar ze lachen überhaupt nooit.
Niet alleen op foto's. -Dat kan niet.
Ja, min of meer wel.
Hoezo, 'min of meer'?
Ze hebben een moeilijk leven gehad. Heel anders dan wij.
En in hun geboorteland ging het destijds heel slecht.
En ze kwamen hier met niets en hebben iets opgebouwd.
Ja, net als mijn overgrootouders. Aan mijn moeders kant.
Ik heb maar één foto van mijn overgrootvader…
…en hij staat er niet lachend op.
Waar komt hij vandaan? -Uit Rusland.
Ja. En jouw ouders? -Korea.
Ik heb leerlingen uit de eerste generatie.
Hun ouders kwamen hier ook heen. Net als de jouwe.
Dat is… Dat is een ding.
Hoe bedoel je?
Nee, ik bedoel, ze zijn allemaal anders, maar…
Ja, er is één meisje en zij komt…
Zij komt hiervandaan, maar haar ouders komen uit Iran.
Sommige dingen waar ze over praat en schrijft…
…zijn zo anders dan de dingen waar ik aan dacht toen ik tien was.
Snap je? Zoals…
Ze ging bijvoorbeeld elke zomer terug.
Maar 'n paar jaar geleden kon ze niet meer gaan…
…omdat ze denk ik bang zijn voor onze regering.
En het is afschuwelijk…
…en ik heb enorm met haar te doen…
…maar ik denk wel dat ze er ergens sterker van wordt.
Ze is zo oplettend en scherp en gepassioneerd.
En ze gaat het echt maken later. Dat durf ik te wedden. Echt waar.
Hoe heet ze? -Nicki.
Heb je honger?
Best. -Ik ook.
Hij zei: 'Ik voel me er nietig door.'
O, mijn god. -Ja, echt een schat.
Hij is zo'n oprechte, bedachtzame jongen.
Voel jij je nietig door 't universum?
Ja. Jij niet?
Dat is niet het gevoel dat die foto bij me oproept.
Ken je The Big Picture?
Ja, ik ben hier opgegroeid.
Ik heb 't Griffith-observatorium gezien. -Juist.
Ik vind The Big Picture geweldig. -Ik ook.
Maar je voelt je er nietig door. -Dat is ook zo.
Juist.
Ik heb meer zoiets van: 'Wat gaaf dat ik een mens mag zijn.'
Snap je? Met een lichaam en hersenen en handen en ogen.
En ik kan dingen zien en doen.
Ik ben een waanzinnige, ingewikkelde machine…
…omdat, wat, tussen de lege ruimte en stofdeeltjes en gassen…
…er één rotsblokje is waar de condities precies kloppen?
En er is warm water…
…waardoor deeltjes in de oceaan miljarden jaren lang op elkaar blijven botsen…
…tot ze aan elkaar blijven plakken en zich reproduceren. En daar kom ik uit voort?
En nu zit ik hier gewoon en eet ik heerlijke curry met groente…
…en praat ik met jou op Zoom. Ik bedoel: serieus?
Dat is 't tegenovergestelde van nietig.
Alles is zo klein. Hoe kom ik zo groot?
Ja. Ik voel me nooit groot.
Maar je snapt wat ik bedoel. -O ja. Het is een wonder.
Nee. Het is geen wonder.
Dat is het toffe. Het is echt gebeurd. Weet je? Wonderen zijn nep.
Niet per se.
Dat is de definitie van een wonder. -Niet waar.
Oké. Wat is de definitie dan?
Een wonder is iets wat je niet kunt verklaren.
Ja, maar we kunnen dit wel verklaren.
Het is geen verzonnen verhaal. Het is wetenschap.
Wetenschap berust op verhalen. -Pas op.
Wat?
Niet zo antiwetenschap. -Dat ben ik niet.
Nou, zo klinkt het wel.
Je zei dat wetenschap berust op verhalen.
Maar verhalen zijn het tegenovergestelde van wetenschap.
Door verhalen komen we in de nesten.
Oké, maar wetenschap, voor zover ik het begrijp…
…gaat over mensen die proberen te ontdekken wat er speelt, toch?
Maar het toffe aan wetenschappers is dat ze bescheiden genoeg zijn…
…om toe te geven dat ze iets nooit 100 procent zeker kunnen weten.
Dus, ze doen hun best. Ze doen onderzoek. Ze vergaren bewijs.
En ze proberen het te verklaren door een verhaal te vertellen.
En dat verhaal heet 'n hypothese.
En dan testen ze hun hypothese door nog meer bewijs te vergaren.
En soms hebben ze het mis en moeten ze hun verhaal veranderen.
Soms hebben ze gelijk en mogen ze hun verhaal houden…
…tot ze nieuw bewijs vinden waaruit blijkt dat hun oude verhaal niet klopt…
…en dan moeten ze 'n nieuw verhaal bedenken.
Zeg je dat ook tegen je leerlingen?
Ja. Ja, klopt. Dat is mijn preek.
Klinkt goed. -Ja?
Nou, bedankt.
Maar je moet ze niet vertellen dat wetenschap op verhalen berust.
Dan denken ze dat alles verzonnen is.
Oké. Wat moet ik dan zeggen?
Of ik zeg dat het op ware verhalen berust.
Verhalen die steeds meer waar worden. -Top.
Cool. -Dat ga ik ze van nu af aan vertellen.
Mooi. Klinkt goed. -Oké, als jij het goed vindt.
Zeker. Zeker. -Oké.
Echt?
Dat lijkt me niks voor jou. -Niet meer, maar toen wel.
Ernstige depressie?
Wat betekent 'ernstig'?
Dat het ernstig was.
Zou mijn angst ernstig zijn?
Heb je last van angst? -Ja, ik denk van wel.
Maar je merkt het echt wel als het ernstig is.
Het voelt heftig.
Dat is niet ernstig. -Nee. Ik heb een dag niet gewerkt.
Ik heb zeven weken niet gewerkt.
Wat?
Nee, nee, nee. Het is gewoon…
Ik dacht dat het ernstig was wat ik had.
Zullen we het licht uitdoen?
Oké.
Nu kan ik je niet zien. -Dat geeft niet.
Weet je nog toen mensen elkaar belden zonder elkaar in beeld te zien?
O ja. Eeuwen geleden in februari.
Ik hoor je nog steeds ademen.
Het is net alsof ik 14 ben.
Hoe bedoel je?
Met jongens en zo. We hingen urenlang aan de telefoon.
Juist, ja. Omdat niemand kon rijden. Dus zo kon je niet afspreken.
Ja. Ik had een keer een vriendje.
Zo kun je hem wel noemen.
Zo noemde ik hem destijds, 'mijn vriendje'…
…maar we zagen elkaar nooit.
Alles ging telefonisch.
Wat allemaal?
O, echt alles. -Wat?
Je weet wel. Ik zei hem wat ik met hem zou doen.
Aha. Wat zei je dan precies?
Dat zeg ik niet.
Waarom niet? -Daarom.
Heb je ooit gedaan wat je tegen hem zei?
Het was niet hetzelfde in het echt.
Dat telefoneren had gewoon iets.
Misschien maar goed dat onze eerste date via de computer was.
Misschien.
Wat zou er zijn gebeurd als we op een echte date waren gegaan?
Geen idee. Ik haat daten.
Ik ook. -Nee. Ik haat het.
Nee. Ik ook.
Zodra ik er ben, wil ik altijd dat het voorbij is.
Juist.
Want in de eerste 60 seconden weet ik meestal dat het nergens heen gaat.
Precies.
Ik mis uit eten gaan wel. -Ik niet.
Eerste dates horen niet in het openbaar te zijn.
Het is te geforceerd. -Hoe kom je daarbij?
Ze moeten altijd in 't openbaar zijn, stel dat de man een verkrachter is.
Maar ik stoor me niet zozeer aan de mensen, maar…
…aan de hele situatie.
Net een sollicitatiegesprek.
Je zit tegenover elkaar aan tafel en je beoordeelt elkaar allebei…
…en dat voelt zo zakelijk.
En op het eind hoor je misschien te zoenen.
Wie wil er nu zoenen met iemand die je net kent?
Wij kennen elkaar net. Ik wil je zoenen.
Ik jou ook.
Echt?
Ja, ik denk het wel.
Maar niet als we op een echte date waren?
Vast niet, hè?
Fijne avond.
Dan zou ik denken dat je me niks vond.
En dan zou ik me niet willen opdringen, dus dan zou ik je niet meteen bellen.
En dan zou jij denken dat ik niet serieus was…
…omdat ik niet belde.
Dus dan zou jij mij niet bellen en zouden we verdergaan met ons leven.
Slaap je?
SORRY DAT IK IN SLAAP VIEL! PLANNEN VOOR HET ONTBIJT?
Hoe dan ook, het is veel, dus ik kan maar beter gaan…
…want ik moet er vandaag nog een presentatie van maken.
Dat is inderdaad veel.
Dat is…
Dat is geweldig.
Vind ik wel in elk geval.
We leven in een geweldige tijd.
Wat? Nu?
Ik zou het niet geweldig noemen. -Waarom? Vanwege COVID?
Ja, en een hoop andere dingen.
Ja, maar ik bedoel op macroniveau.
Meer macro dan 'n wereldwijde pandemie bestaat niet.
Tuurlijk wel.
Dit speelt pas een paar maanden.
Ja, maar het zal waarschijnlijk nog lang duren.
Misschien nog een paar jaar, maar ik bedoel het hele tijdperk waarin we leven.
Dit voelt als het tijdperk waarin we leven.
Denk je dat 't alleen maar bergafwaarts gaat?
Dat geldt voor veel mensen.
Niet voor de meesten. Niet op de lange termijn als je naar de cijfers kijkt.
Ja, maar kom op. Kijk naar hun levens in plaats van de cijfers.
Ik heb het er met veel van mijn vrienden over gehad.
Waarover? -En van alle mensen die we kennen…
…zijn de witte mannen degenen die hier panisch voor zijn.
En ik…
Ik denk dat het komt omdat jullie altijd het voorrecht hebben gehad…
…om te verwachten dat alles wel goed komt.
En nu jullie met tegenslag te maken krijgen…
…lijkt het alsof de wereld vergaat.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Ik bedoel, ja. Ik ben een witte man en ik…
…weet dat dat 'n voorrecht is.
Maar ik denk niet dat ik tot die categorie behoor.
Weet ik.
Als je zegt dat ik denk dat alles wel goed komt…
…dan ken je me niet.
Ik denk nooit dat dingen wel goed komen.
Misschien maak je daarom niks af.
Ik moet gaan.
Oké.
Shit.
Dit is Emily Song. Spreek iets in en ik bel je terug.
Hoi, Emily. Met Josh.
Ik laat maar een voicemail achter.
Geen idee of je je voicemails ooit beluistert. Ik niet.
Maar ik wilde sorry zeggen en niet in een sms'je, dus…
Het spijt me echt.
Ik weet dat ik soms negatief kan zijn en zo wil ik niet zijn.
Maar ik zat ook te denken dat je zei dat je niks van muziek weet.
Sorry, dit wordt 'n lange voicemail, maar ik luisterde naar iets.
'Waterloo Sunset' van The Kinks.
Maar het doet er niet toe welk nummer en dat is het punt, dat ik…
Ik luisterde ernaar en bedacht me van welk album het was…
…en in welk jaar dat album uitkwam en welke andere albums dat jaar uitkwamen.
En ik besefte dat ik niet zat te luisteren.
Ik was zo druk bezig…
…met het denken aan al die onbenullige dingen.
En als ik al die dingen niet zou weten…
…zou ik misschien gewoon naar de muziek kunnen luisteren.
En toen bedacht ik me…
…dat ik graag een keer samen met jou naar muziek wil luisteren…
…want ik wil zien hoe jij het doet.
Ik… Ik vind je erg leuk.
Hé. Kom binnen. -Hoi. Dank je.
Welkom. Dit is de studio.
Mooi. -Dank je.
Oké.
Als je de rest even wil betalen.
Creditcard. -Ik heb toch via mijn telefoon betaald?
Ja, de ene helft en de andere helft betaal je nu.
Juist, oké.
Hij is langzaam vandaag. -Geeft niet.
Nee, betaling mislukt.
Maar ik heb de andere helft met diezelfde kaart betaald, dus…
Ik probeer het nog eens. -Ja, want hij is langzaam.
Nee. Negatief saldo misschien? -Dat kan niet.
Je hebt gelijk. -Heb je nog een kaart?
Ja, maar die gebruik ik nooit.
Want ik heb die leeggehaald…
…dus ik nam deze vanwege de lagere rente en ik betaal de oude langzaam terug.
Dus dan heb je genoeg om de rest van de sessie te betalen.
Klopt, maar ik had me voorgenomen om die kaart niet te gebruiken.
Dit is de juiste beslissing.
Dit doet pijn. -Nou en?
Sorry.
Nog een keer, alsjeblieft? -Yep, komt ie.
Hoor eens.
Hoor eens
Nergens anders
Hoor eens
Nergens anders
De tijden -De tijd
De tijd
Hoor eens
Hoor eens.
Hoor eens
Zouden ze niet beseffen dat wij nooit zullen opgeven?
Nergens anders
We geven nooit op.
Hoor eens
Wij zijn opgewassen tegen onze taak.
Nergens anders
We doen dit met z'n allen.
Hoor eens
Nergens anders
Hoor eens
Hoor eens. -Nergens anders
Hoor eens
Hoor eens. Hoor…
Wil je hem horen?
Ja, momentje.
Vanaf het begin? -Ja, bedankt.
Vertaling: Inge van Bakel