ஆம். ஆக, நல்ல செய்தி மட்டும்தான் உள்ளது.
அவளது மதிப்பெண்கள் சிறப்பாக உள்ளன, அவள் வகுப்பில் அற்புதமாக இருக்கிறாள்.
நன்றாக கேள்விகள் கேட்கிறாள், அவளுக்கென கருத்துகளும் கொண்டுள்ளாள்.
கண்டிப்பாக அவள் வளர்ந்தபிறகு,
வாழ்க்கையில் அவள் என்ன செய்ய விரும்புகிறாளோ அவளால் அதைச் செய்ய முடியும்.
சரி.
என்ன?
இல்லை. நன்றி. அது மிகவும் கனிவாக உள்ளது.
உண்மையாகத்தான் சொன்னேன்.
இல்லை, எனக்குத் தெரியும்.
-சரி. உங்களுக்கு ஏதேனும் கேள்விகள்... -நான்...
நானும் அவளைப் போலத்தான் இருந்தேன்.
-சரி. -ஆம்.
ஓ, கடவுளே. என் பதினோரு வயதில் அனைத்திலும் ஏ கிரேடுதான் எடுப்பேன்.
-அருமை. -அடக் கடவுளே.
ஐந்தாம் வகுப்பில்? நான்தான் கணிதத்தில் சிறந்தவளாக இருந்தேன்.
-கணிதத் தேர்வுகளில் 100 எடுப்பேன். -அற்புதம்.
அதாவது, அது முக்கியமாகத் தோன்றவில்லை, ஆனால் அப்போது அது நன்றாக இருந்தது.
என்னிடம் அனைவரும் இதையேதான் சொல்வார்கள், தெரியுமா?
“இவள் மிகவும் புத்திசாலி. அவள் கவனம் செலுத்தினால் எதையும் செய்ய முடியும்.”
அது என்ன கொடுத்தது, சரியா?
நீங்கள் அதைப் பேச வேண்டுமா?
-இல்லை. -இல்லை, பரவாயில்லை.
நான் எப்படியும் போக வேண்டும். நீங்கள் சென்று அதை கவனியுங்கள்.
-நன்றி. இல்லை, பரவாயில்லை. -பரவாயில்லை. நாம்...
பரவாயில்லை. உங்கள் நேரத்தை ஒதுக்கியதற்கு நன்றி.
சரி. நன்றி.
-பை. -பை-பை.
யோ. நீ உன் அப்பாவிடம் தயவுசெய்து பேசுகிறாயா?
-அவர் உன்னை அழைத்தாரா? -என்னை அழைத்துக்கொண்டே இருக்கிறார்.
-அவரிடம் என் எண்ணைக் கொடுக்காதே என்றேன். -பத்து வருடங்களுக்கு முன் கொடுத்ததா?
-என்னை என்ன செய்யச் சொல்கிறாய்? -அதை எடுக்காதே.
-நண்பா, அவர் அழைப்பதை நிறுத்த மாட்டார். -உன் ஃபோனை ஆஃப் செய்துவிடு.
எனக்கு ஒரு மகள் இருக்கிறாள், நண்பா. என்னால் ஃபோனை ஆஃப் செய்ய முடியாது.
-நீ... கொஞ்ச நேரத்தில் அவர் நிறுத்துவார், சரியா? -தயவுசெய்து ஃபோனை எடு.
-முடியாது. அப்படிச் செய்யாதே. -நான் ஃபோனை எடுக்கிறேன்.
யோ, ஆர்ட்டி. ஹேய். எப்படி இருக்கிறீர்கள்?
ஹலோ? விக்டர்?
ஹாய், அப்பா.
ஜோஷ், கடவுளே. நன்றி.
நள்ளிரவில் நீங்கள் விக்டருக்கு கால் செய்யக்கூடாது.
எனக்கு மாரடைப்பு ஏற்பட்டுள்ளது. உனக்குக் கேட்கிறதா?
நம்பு. எனக்கு பயமாக இருக்கிறது.
நன்றாகத்தான் பேசுகிறீர்கள்.
-நான் மருத்துவமனைக்குச் செல்ல வேண்டும். -எனில் மருத்துவனைக்குச் செல்லுங்கள்.
-என்னிடம் கார் இல்லை. -கடைசியாக உங்களைப் பார்த்தபோது ஒன்று இருந்தது.
ஆம். எத்தனை ஆண்டுகளுக்கு முன் பார்த்தாய்?
பாருங்கள். உண்மையில் மாரடைப்பு வந்துள்ளதெனில், 911 எண்ணை அழைக்க வேண்டும்.
இல்லை, அவர்கள் சரியான நேரத்தில் வர மாட்டார்கள்.
ஐயோ கடவுளே, நான் பொய் சொல்கிறேன் என நினைக்கிறாயா? நான் பொய் சொல்லவில்லை.
7:30 மணியிலிருந்து என் இடது கையை என்னால் உணர முடியவில்லை.
அப்போதுதான் நான் முதலில் கால் செய்தேன், ஆனால் நீ எடுக்கவில்லை.
இது இன்னும் மோசமாகிக்கொண்டிருக்கிறது, சரியா?
என் நெஞ்சு வலிக்கிறது. என்னால் மூச்சு விட முடியவில்லை.
எனக்கு மயக்கம் வருகிறது. அடக் கடவுளே. இப்போது எனக்கு மயக்கம் வருகிறது.
நான் சுற்றுகிறேன். நான் சுற்றுகிறேன். நான் சுற்றுகிறேன்.
அடக் கடவுளே. நான் சுற்றுகிறேன். நான் சுற்றுகிறேன். நான் சுற்றுகிறேன்.
கடவுளே.
-பின்னால் ஏறுங்கள். -என்ன?
இது தொற்றுக்காலம். நீங்கள் முகமூடி கூட அணியவில்லை.
-பின்னால் ஏறுங்கள். -சரி.
-அது நல்ல இடம். -நீ வண்டியை ஓட்டுகிறாயா?
நீங்கள் என் பெயரில் கிரெடிட் கார்டு எடுத்துள்ளீர்கள்.
என்ன?
நீங்கள் என் பெயரில் கிரெடிட் எடுத்துள்ளீர்கள் எனக் கூறினேன்.
-நீ என்ன சொல்கிறாய் என எனக்குத் தெரியவில்லை. -அவர்கள் என்னிடம் கடன் சேகரிப்பவர்களை அனுப்பினர்.
அவை எல்லாம் ஏமாற்று வேலைகள்.
சான்டா மோனிகாவில் உள்ள சே ஜே’ஸில் அது பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
-நிறைய பேர் ஜே’ஸுக்குச் செல்வார்கள். -நான் போகமாட்டேன், நீங்கள்தான் போவீர்கள்.
அதனால் என்ன? அவர்களுக்கு உன் அப்பா எங்கே சாப்பிடுவார் என தெரிந்துள்ளது.
அதைக் கண்டறிவது கடினம் இல்லை.
அந்த ஆளின் அப்பா எங்கே சாப்பிடுவார் என என்னால் சொல்ல முடியும்.
நாளை வரை நேரம் கொடு. நான் அந்தத் தகவலைக் கூறுகிறேன்.
நீ உன் அடையாள எண்ணைக் கூறவில்லைதானே?
ஈஸ்ட் ஹாலிவுட் மருத்துவமனை ஆம்புலன்ஸ்
சரி, குட் நைட்.
என்ன? டாக்ஸி டிரைவர் போல என்னை இறக்கிவிட்டுப் போகப் போகிறாயா?
ஆம், உங்களுக்கு கார்தானே தேவைப்பட்டது.
-ஆம். -அதனால் செல்லுங்கள்.
நீ என்னுடன் வரவில்லையா?
இல்லை. நான் இப்போது உங்களுடன் மருத்துவமனைக்குள் வரவில்லை.
என்ன நடக்கிறது என உங்களுக்குத் தெரியுமா?
சரி. நீ போகவில்லை எனில் நானும் போகவில்லை.
-நீங்கள் கண்டிப்பாகப் போகிறீர்கள். -ஏன்? அதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை.
-உங்களுக்கு மாரடைப்பு இருந்தால் பயனுள்ளது. -அவசியமில்லை.
சரி. உங்களுக்கு உண்மையில் மாரடைப்பு ஏற்படவில்லை.
ஓ, இல்லை. எனக்கு ஏற்பட்டது. இப்போது இல்லை என நினைக்கிறேன்.
என்ன, அது மோசமான விஷயமா? நான் இப்போது சாக வேண்டும் என விரும்புகிறாயா?
அதாவது, எனக்கு மோசமான அறிகுறிகள் இருந்தன. கடவுள் புண்ணியத்தால் அவை குறைகின்றன.
வா, போய் குடிக்கலாம்.
-வெளியேறுங்கள். -அட.
-எங்கே போகிறாய்? -வீட்டிற்குப் போகிறேன்.
-அங்கே போய் என்ன செய்யப் போகிறாய்? -தூங்கப் போகிறேன். இப்போது காலை 2 மணி ஆகிறது.
இப்போது நீ வீட்டுக்குப் போனால் எப்படியும் உன்னால் தூங்க முடியாது.
வா. ஒரே ஒரு நைட்கேப் சாப்பிடலாம்.
-பார்கள் மூடப்பட்டுள்ளன. -எனக்கு ஒரு இடம் தெரியும். அது...
நான் குடிப்பதில்லை என உங்களுக்குத் தெரியுமல்லவா? நான் 13 வயதிலிருந்து குடிக்காமல் உள்ளேன்.
அது உங்களுக்கு நினைவில்லையா?
சரி, பரவாயில்லை. காஃபி சாப்பிடலாம்.
-எல்லாமே மூடியிருக்கும், அப்பா. -எனில் நாம் மெக்டொனால்ட்’ஸுக்குப் போவோம்.
நான் மெக்டொனால்ட்’ஸுக்குள் வருவதாக இல்லை!
மெக்கஃபே
நீ ஒன்று குடிக்கிறாயா? உனக்காகத்தான் வாங்கினேன்.
இல்லை, வேண்டாம்.
சரி. ஒருவேளை உன் முடிவை மாற்றிக்கொண்டால்,
அதற்காக நான் ஒன்றை மட்டும் குடிக்கிறேன்.
-என் முடிவை மாற்ற மாட்டேன். -சரி.
அடக் கடவுளே. நான் இரண்டிலிருந்தும் குடித்துவிட்டேன் என நினைக்கிறேன்.
-எனக்குக் கவலையில்லை. -சரி.
சரி... நீ எப்படி இருக்கிறாய்?
நான் நன்றாக இருக்கிறேன். நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்?
நான் அதற்கு எப்படிப் பதிலளிக்க வேண்டும் என நினைக்கிறாய்?
உண்மையிலேயே எப்படி இருக்கிறேன் என கேட்கிறாயா அல்லது கடமைக்குக் கேட்கிறாயா?
-இப்போது என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறாய்? -அதைப்பற்றி ஏன் கேட்கிறீர்கள்?
எனக்குத் தெரிய வேண்டும், ஏனெனில் நான் உண்மையிலேயே எப்படி இருக்கிறாய் எனத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
அதாவது, உனக்கு என்மீது ஆர்வமில்லாமல் இருக்கலாம், ஆனால், நான் வயதானவன், சலிப்பானவன்.
நீ இளமையானவன். உன்னிடம் நிறைய விஷயங்கள் இருக்கும்.
உங்களை ஏமாற்றுவதற்காக வருந்துகிறேன்.
-நீ எப்போதும்... -உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?
எனக்கு எதுவும் வேண்டாம். உன்னைப் பற்றி தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
உன் வாழ்க்கையைப் பற்றி கேட்க வேண்டும். உன் மனதில் என்ன உள்ளது என்று.
நீ என் மகன். எனக்கு எல்லாமே தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
சொல். எது வேண்டுமானாலும் பேசலாம். இன்று என்ன செய்தாய்?
மற்றவர்கள் போல பிரெட் செய்தாயா?
இந்தத் தொற்றுக் காலத்தில் அனைவரும் பிரெட் செய்வதாகக் கேள்விப்படுகிறேன்.
அனைவருக்கும் ஈஸ்ட் தேவைப்படுகிறது ஆனால் யாருக்கும் கிடைப்பதில்லை.
உனக்கு ஈஸ்ட் கிடைக்கிறதா?
இல்லை. வேலை செய்கிறேன்.
-சிறு வேலைகள் கிடைக்கிறதா? ஸ்கைப்பிலா அல்லது... -சிறுவேலைகள் அல்ல. அது முழுநேரப் பணி.
ஓ, இல்லை, உன் வாழ்க்கைக்காக அதைச் செய்யும்போது அது கடினமான வேலை என எனக்குத் தெரியும்.
நான் ஒரு ஆசிரியர்.
ஓ, சரி. எது போல? தனிப்பட்ட பாடம் எடுப்பவரா?
நான் ஐந்தாம் வகுப்பு ஆசிரியர். வேன் நைஸ் வெஸ்ட் எலிமென்டரி.
இரு, நீ... நீ பள்ளியில் ஆசிரியராக இருக்கிறாயா?
ஆம். அதாவது, இப்போது அது ஜூமில் நடக்கிறது, ஆனாலும் ஆம்.
-உனக்கு கல்வித் தகுதி வேண்டாமா? -என்னிடம் ஆசிரியருக்கான பட்டம் உள்ளது.
கடவுளே.
வேலை எப்படி இருக்கிறது?
எனக்கு மிகவும் பிடித்துள்ளது.
அற்புதமான விஷயம். உண்மையில், நான் உன்னை நினைத்து மிகவும் பெருமைப்படுகிறேன்.
நீ இந்த நாளை எனக்கு மகிழ்ச்சியாக்கிவிட்டாய். இந்த ஆண்டையே எனக்கு மகிழ்ச்சியாக்கிவிட்டாய்.
உனக்குப்... பிடித்த ஒன்றைக் கண்டுபிடித்து அதைச் செய்துகொண்டிருக்கிறாய்.
வேறு என்ன வேண்டும்? நீ ஆசிரியராக இருக்கிறாய். குழந்தைகளுக்கு நீ உதவுகிறாய்.
உன் அருகில் நிற்பதாலேயே நான் நல்ல மனிதனாக உணர்கிறேன்.
எனக்குத் தெரிந்த அனைவரையும் இப்போதே அழைத்து என் மகன் ஆசிரியர் என கூற வேண்டும்.
சரி.
நீ செய்வது அற்புதமான விஷயம் என நினைக்கிறேன்.
-உண்மையாக. -நன்றி.
நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்?
நானா? ஓ, உனக்குத் தெரியும்.
நான்... உண்மையில் நான் நிறைய படிக்கிறேன்.
டிவியை ஆஃப் செய்துவிட்டு புத்தகத்தைப் படிக்கிறேன்.
-நீ "கிரைம் அண்ட் பனிஷ்மெண்ட்" படித்துள்ளாயா? -இல்லை.
அது அற்புதமாக இருக்கும். மிகவும் ரஷ்ய பாணியில் இருக்கும்.
பணத்திற்காகவோ வேறு எதற்காகவோ இல்லாமல் ஒரு வயதான பெண்ணைக் கொல்லும்
ஒருவனைப் பற்றிய கதை.
அவரைக் கொல்ல அவனுக்கு எந்தவொரு காரணமும் இல்லை.
ஆனால், அவன் ஏன் செய்தான் என நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
அவன் பைத்தியமாகி வருகிறான், ஆனால் நம்மால் அதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும், ஏனெனில்
-அவன் பேசுவதற்கு யாரும் இல்லை... -நாம் என்ன செய்கிறோம்?
என்ன... நான் பேசுகிறேன். நாம் மீண்டும் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்.
-ஆனால் நாம் எதைப் பற்றியும் பேசவில்லை. -சரி. உனக்கு எதைப் பற்றி பேச வேண்டும்?
ஒன்று சொல்லவா? நாம் ஏன்...
-நான் போகிறேன். -பெத் எப்படி இருக்கிறாள்?
-குழந்தைகள் எப்படி இருக்கிறார்கள்? -நன்றாக இருக்கிறார்கள்.
-நான் அவர்களை அடிக்கடி பார்ப்பதில்லை. -என்னைவிட அதிகமாகப் பார்ப்பாய்.
அதாவது, இளையவளை நான் பார்த்ததேயில்லை. சாரா, அதுதானே அவள் பெயர்?
-ஆம். -இதை உன்னிடம் சொல்ல வேண்டியதில்லை.
தன் பேத்தியைப் பார்க்க அனுமதிக்கப்படாமல் இருப்பது
எனக்கு மிகவும் வேதனையாக உள்ளது.
அது ஏன் என உனக்குத் தெரியுமா? ஏனெனில் நான் குழப்பத்தில் இருக்கிறேன்.
அதாவது, உன் தங்கை எப்போது அதிகமாக உணர்ச்சிவசப்படுவாள்,
ஆனால் அது இன்னொரு வகையான பரிமாணம்.
நான் மைதானத்திற்கு சிலமுறை தாமதமாக வருவேன், திடீரென...
நீங்கள் தாமதமாக வந்ததற்காக அல்ல. நீங்கள் போதையில் டேவிட்டை கீழே போட்டுவிட்டீர்கள்.
-மன்னிக்கவும். நான் அன்று போதையில் இல்லை. -நான் அங்கு இருந்தேன்.
-நீ என்னை போதையில் பார்த்திருக்கிறாய். -நீங்கள் அன்று முழு போதையில் இருந்தீர்கள்.
-நீ கேட்க மறுக்கிறாய். -நான் எதைக் கேட்க மறுக்கிறேன்?
நான் கீழே விழுந்த மற்றொரு குழந்தையைக் காப்பாற்ற முயற்சி செய்தேன்.
உனக்கு நினைவுள்ளதா எனத் தெரியவில்லை, ஏனெனில் நீ என்னைத் தோற்றுப் போனவனாக
இருப்பதைப் பற்றிய கதையைத் தேர்வுசெய்துள்ளாய்.
ஆனால் அங்கு இன்னொரு குழந்தை அதன் பெயர் தெரியவில்லை, அதில் ஏறியது,
அதன் பெற்றோர் அங்கு எங்கேயும் இல்லை. ஒருவேளை ஃபோனில் பேசிக்கொண்டிருந்திருக்கலாம்.
நான் மட்டும்தான் அருகில் இருந்தேன். அந்தக் குழந்தை கீழே விழத் தொடங்கியது, சரியா?
என் ஒரு கையை எப்படியோ அவனுக்கு அடியில் கொண்டுசென்றுவிட்டேன்.
அப்படிச் செய்யவில்லை எனில் அவனுக்கு கழுத்து உடைந்திருக்கும்.
ஆம், நான் ஒரு கையை டேவிட்டிடம் இருந்து எடுக்க வேண்டியிருந்தது.
ஆம், அவன் நழுவி தரையில் விழுந்தான், முதுகு படும்படி விழுந்தான்.
காயம் எதுவும் இல்லை, பயந்துவிட்டான், அவ்வளவுதான்.
ஆனால் கடைசியில் நான் பயங்கரமானவன்.
அது என் முடிவு இல்லை.
உன் உதவிக்கு நன்றி.
இருந்தாலும், டேவிட்டைப் பற்றி யார் கவலைப்படுவார்? அவன் எப்போதும் ஒரு குட்டிச் சாத்தான் தான்.
சாரா எப்படிப்பட்டவள்?
அவள் டேவிட்டை விட வித்தியாசமானவள். அற்புதமானவள்.
நன்றி கடவுளே.
அவளைப் பற்றி சொல்.
-அவளுக்கு என்ன வயது? -ஐந்து.
அடக் கடவுளே.
அவள்...
அவளுக்கு அமைதியான சத்தங்கள் பிடிக்கும்.
தனியாக இருக்க முடிந்தால் நாங்கள் இருவரும்
கொல்லையில் அமர்ந்துகொண்டு,
காற்று அல்லது ஆந்தையின் சத்தங்களைக் கேட்டுக்கொண்டிருப்போம்.
நாங்கள் கேட்டவற்றை மற்றவரிடம் கூறிக்கொள்வோம்.
நாங்கள் மிகவும் அமைதியாகப் பேசிக்கொள்வோம். யார் அமைதியாக பேசுகிறார் எனப் பார்ப்போம்.
-அது ஒரு பழக்கம். -நிச்சயமாக.
-நாம் அதைத்தான் செய்வோம். -நாம் எதைச் செய்வோம்?
யார் அமைதியாக பேசுவார். அது நமது விளையாட்டுகளில் ஒன்று.
-இல்லை. -ஆம்.
-விளையாடுகிறாயா? உனக்கு நினைவில்லையா? -இல்லை.
உனக்கு மிகவும் சிறுவயது. அவள் வயதுதான் இருக்கும்.
அவள் வளர்ந்தபிறகு உன்னுடன் விளையாடியதையும்
-மறக்க வாய்ப்புள்ளது. -நினைவில் வைத்திருப்பாள்.
இது நியாயம் இல்லை. இது பைத்தியக்காரத்தனம்.
அதாவது, நீ சிறுவயதாக இருக்கும்போது நீயும் நானும்
அடிக்கடி அமைதியாகப் பேசிக்கொள்வோம்.
-மிக அமைதியாகப் பேசுபவரே வென்றவர். -மன்னிக்கவும். எனக்கு நினைவில்லை.
என்ன சொல்வதென்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
என் இதயம் நொறுங்கிவிட்டது.
நாம் ஒன்றாக செய்த பல விஷயங்கள் உனக்கு நினைவில் இருக்காது.
ட்ரூபடோரில் நான் வாசித்த இரவு உனக்கு நினைவுள்ளதா?
நீங்கள் அதைப் பற்றி அடிக்கடி பேசுவீர்கள்.
இல்லை, நான் சொன்னதைக் கேட்கவில்லை. நீ அங்கிருந்தாய்.
-ஆம், தெரியும். ஃபோட்டோவில் பார்த்தேன். -ஃபோட்டோவில் இருந்து இல்லை. உனக்கு நினைவுள்ளதா?
இருக்கலாம். சரியாக நினைவில்லை. நான் சிறுவயதாக இருந்தேன்.
நீ அங்கு வர மிகவும் விரும்பினாய். அது நினைவுள்ளதா?
நான் வெளியே செல்லத் தயாராகும்போது நீ என்னுடன் வர மிகவும் விரும்பினாய்.
“என் மகன் நான் ட்ரூபடோரில் வாசிப்பதைப் பார்க்க வேண்டும்” என ரூத்திடம் கூறினேன்.
நீ சிறிய குழந்தை என்று அவள் கூறினாள். நீ தூங்கிவிட்டாய். பிறகு நான்...
“சரி. இதைப் பற்றி நான் விவாதிக்கப் போவதில்லை.
என் கலை வாழ்க்கையில் இதுதான் அற்புதமான இரவு. நான் இங்கு
உட்கார்ந்து விவாதிக்கப் போவதில்லை” என்று கூறினேன்.
அதனால் வெளியே சென்று காரில் ஏறிவிட்டேன்.
நான் செல்வது அவளுக்குக் கேட்பதற்காக அந்தத் தெருவைச் சுற்றிச் சென்றேன்.
காரை விட்டு வெளியே இறங்கி, திரும்பி வீட்டை நோக்கி நடந்தேன்.
உன் படுக்கையைறை ஜன்னலில் ஏறி உன்னை வெளியே தூக்கிச் சென்றேன்.
அதனால்தான் அந்த ஃபோட்டோவில் நீ இரவு உடையுடன் இருப்பாய், ஏனெனில் உன்னை தெரியாமல் தூக்கிசென்றேன்.
சரியா? பிறகு நாம் காரில் ஒன்றாக சென்றோம்,
நீயும் நானும் மட்டும், ஹாலிவுட்டிற்கு கோல்ட்வாட்டர் பள்ளத்தாக்கு வழியாக சென்றோம்.
அது உனக்கு நினைவில்லையா?
-இருக்கலாம். -முயற்சி செய்து பார்.
அதைச் சொல்வது கடினம். ஆம், எனக்கு எது நினைவிருக்கலாம்.
அதுதான் என் வாழ்வின் அற்புதமான தருணம். நான் மிகைப்படுத்தவில்லை. அதுதான் உண்மை.
உன்னை முன்னிருகையில் அமர்த்தி ட்ரூபடோருக்குச் சென்றது.
இன்றுவரை என் மனதில் வைத்திருக்கும் தருணம் அதுதான், ஏனெனில்
அதாவது, அந்த நிகழ்ச்சியே... அவ்வளவு ஏமாற்றமாக இல்லை.
அது பெரிதாக சொல்லுமளவிற்குச் சிறப்பானதாக இல்லை.
இருக்கைகள் நிரம்பவில்லை. அது செவ்வாய்க் கிழமை இரவு.
அங்கிருந்தவர்கள் இழிவானவர்கள்,
நல்ல பாடலை எழுதியதற்காக பாராட்டு பெறக் கூட தகுதியற்ற
ஒரு மோசமான ராக் அண்ட் ரோல் பேண்டாக அவர்களை நினைத்தார்கள்.
அதாவது, நம்மிடம் மார்ஷல் ஸ்டாக்ஸ் ஸ்பீக்கர்கள், டோன் ஃபில்டர் பெடல்
மற்றும் ஸ்லாஷ் அல்லது பஃப் போன்ற முட்டாள்தனமான பெயர்கள் கொண்ட சாதனங்களோ, அல்லது
ஸெப்லின் போன்று வர விரும்புபவர்களிடம் இருப்பதோ இல்லையெனில் யாரும் நம்மை விரும்பமாட்டார்கள்.
இதுதான் கடவுள் கைவிட்ட என் வாழ்க்கையின் கதை.
ஆனால் நீ...
நீ மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தாய்.
நீ அந்த மேடையின் பக்கத்தில் இருந்தாய்,
ஏனெனில் ட்ரூபடோரில் பின்புறம் கிடையாது.
உன்னை என்னால் பார்க்க முடிந்தது, சரியா?
நான் பாட முயலும்போது அந்த வெறுப்பேற்றும் நபர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொள்வதைப் பார்த்து
நான் வருத்தப்பட்டு, களைப்படையும்போதும்,
என்னைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் உன்னைப் பார்ப்பேன்.
உன் முகத்தில் உள்ள பார்வையிலேயே அது தெளிவாகத் தெரிந்தது...
நீ அந்த இசையை உண்மையாக ரசித்துக்கொண்டிருந்தாய், சரியா? மேலும்...
அதுவாவது உனக்கு நினைவுள்ளதா? நான் பாடியது உனக்கு நினைவுள்ளதா?
உள்ளது.
நினைவுள்ளது, இல்லையா?
அதாவது, என்னைப் பற்றி பெருமையாக சொல்வதற்காக இல்லை, ஆனால் நீ பிறந்ததில் இருந்தே
நான் பாடும்போதெல்லாம் அது உனக்குப் பிடித்துவிடும்.
நீ தவழ்வதற்கு முன்னே நீ ஒரு இசைக் கலைஞனாக வருவாய் என்று எனக்குத் தெரியும்.
இசைத் துறையில் சொல்லவில்லை. அதாவது...
உண்மையான இசைக் கலைஞன். நீ எப்போதும் அதை ஆழமாக உணர்கிறாய்.
நான் உன்னைத் தூக்கிக்கொண்டு வீட்டில் பாடிக்கொண்டே நடந்துகொண்டிருப்பேன்.
அதுதான் நீ குழந்தையாக இருக்கும்போது வழக்கமான செயல்.
நீ சோகமாக இருந்தாலோ, அழுதாலோ “அவனை என்னிடம் கொடு” என்பேன்,
சில பாடல்களுக்குப் பிறகு நீ அமைதியாகிவிடுவாய்.
பிறகு தூங்கும்போது தினமும் இரவு நான் உனக்குப் பாடுவேன். ஒரே பாடலை பல ஆண்டுகளாகப் பாடினேன்.
அது உனக்கு நினைவுள்ளது, சரியா?
அந்தப் பாடல் நினைவுள்ளதா?
-வெண்ணிலவு நதி -அப்பா.
அப்பா, பாடாமல் இருக்கிறீர்களா?
மிகவும் அகலமானது
உன்னை ஒருநாள் நான் கடப்பேன்
ஓ, கனவு காண்பவரே, இதயத்தை நொறுக்குபவரே
நீ எங்கு சென்றாலும் நானும் அந்த வழியில் வருவேன்
இரண்டு வழிமாறியவர்கள்
உலகத்தைப் பார்ப்பதற்காக செல்கிறோம்
பார்ப்பதற்கு பெரிய உலகம் உள்ளது
நாம் இருவரும் ஒரே வானவில்லின் முடிவை நோக்கித்தான் செல்கிறோம்
எதிர்காலத்தில் காத்துக்கொண்டிருக்கிறோம்
என் சரியான நண்பனே
வெண்ணிலவு நதியும் நானும்
பிறகு நான் “குட் நைட். நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்” என்று கூறுவேன்.
நீ என்ன சொல்வாய்?
நான் வீட்டுக்குப் போக வேண்டும். காலையில் எனக்கு வேலை உள்ளது.
ஆம். எனக்கும்தான்.
உங்களுக்குமா?
-ஆம். என்ன, நீ ஆச்சரியப்படுகிறாயா? -ஆம்.
ஓரிரு வருடங்களில் நிறைய நடக்கலாம். அதாவது, எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகிறது, இரண்டா?
-கிட்டத்தட்ட மூன்று. -ஆம், அதனால்...
-என்ன செய்கிறீர்கள்? -என்ன கேட்கிறாய்?
வேலை இருப்பதாகக் கூறினீர்களே? என்ன வேலை செய்கிறீர்கள்?
ஓ, ஆம். நான்... மீண்டும் சேல்ஸுக்க்கு சென்றுவிட்டேன்.
தொடர்ந்து ஃபோனில் பேசிக்கொண்டு, காசோலைகளைப் போட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன்.
அது ஒரு மோசமான வேலை.
-தொற்றுக் காலத்தில் மக்கள் பொருள் வாங்குகின்றனரா? -சிலர் வாங்குகின்றனர்.
ஆனால் இந்தப் பிரச்சினைக்கு முன்பாகவே இந்த வேலை மாறிவிட்டது.
இதில் நேர்மையே இருப்பதில்லை.
வாடிக்கையாளர்... ஃபோனை எடுப்பதற்கு முன்பே நம்மை வெறுப்பார்.
அதாவது, இது... நீடிக்காது. நான் இதிலிருந்து வெளியே வரப் போகிறேன்.
-சரி. -ஆம்.
நான் பணம் சேமித்து வருகிறேன்.
20 ஆயிரம் டாலரை நான் சரியான நேரத்தில் சேர்த்து விட்டால், எனக்கான பாதை கிடைத்துவிடும்.
என்ன?
நீங்கள் 20 ஆயிரம் டாலரைச் சேர்க்க முயலும்போது
நீங்கள் போலியான மாரடைப்பு என்று சொல்லி என்னை அழைத்துள்ளீர்களா?
நீங்கள்தான் நான் என்ன வேலை செய்கிறேன் எனக் கேட்டீர்கள். நான் கேட்கவில்லை.
நான் வாய்ப்பைத் துரத்திக்கொண்டிருக்கிறேன்,
பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது நீ கேட்டதால் அதைப் பற்றி கூறுகிறேன்.
-அவ்வளவுதான். -சரி.
அட. இது சக் ஃபெர்கசன். உனக்கு சக்கைத் தெரியும்.
நாம் அன்று அவனது படகுவீட்டில் மரினாவில் கழித்தோம்.
-அந்தப் படகு நினைவுள்ளதா? -ஆம், நினைவுள்ளது என நினைக்கிறேன்.
ஆம். சக் கடந்த 20 ஆண்டுகளாக மினி ஸ்டோரேஜ் பிஸினஸை நன்றாக செய்து வருகிறான்.
மக்களிடம் தங்களுக்குத் தேவையில்லாத பொருட்கள் நிறைய உள்ளன.
அவற்றைத் தூக்கிப் போட விரும்பமாட்டார்கள். அவற்றை எங்காவது வைக்க வேண்டும்.
சக் அதுபோல பல இடங்களில் வைத்துள்ளான்,
பெரும்பாலும் மத்திய கலிஃபோர்னியாவில்,
ஆனால் லான்காஸ்ட்டரில் புதிதாக ஒன்றைப் பார்த்து வருகிறான். அதைப் பற்றி என்னிடம் சொன்னான்.
அதன் நிர்வாகம் சரியாக இல்லாததால் அதை வாங்கி, வருவாயை அதிகமாக்குவான்.
அதிகமாக லாபம் கிடைக்கும். மேலும், அது மந்த நிலையால் அது பாதிக்கப்படாது.
இந்தக் காலத்திலும் அவை சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன,
ஏனெனில் மக்கள் தங்கள் வீட்டை இழக்கத் தொடங்கும்போது,
பொருட்களை அவர்கள் எங்காவது வைக்க வேண்டியிருக்கும்.
அதில் போட்ட முதலை இரண்டு ஆண்டுகளில் மீட்டுவிடலாம்.
நான் சக்கிடம் பேச வேண்டும், ஆனால் நீ விரும்பினால் அதில்
-உன்னைச் சேர்க்க முடியும். -இதைத்தான் கூறினேன்.
-இல்லை, நான் உன்னிடம் இதைத் திணிக்க... -அப்பா, என்னிடம் 20 ஆயிரம் டாலர்கள் இல்லை.
-என்னிடம் டாலர்களே இல்லை. -உன்னிடம் நான் பணத்துக்காக வரவில்லை.
என்னிடம் பணம் இல்லை, ஆனால் வங்கியில் இருந்தாலும் உங்களிடம்
கொடுக்க மாட்டேன், ஏனெனில் அதை வைத்து என்ன செய்வீர்கள் என நம் இருவருக்கும் தெரியும்.
-அது உண்மையில்லை. -நான் வீட்டிற்குப் போகிறேன்.
ஹேய், அது உண்மையில்லை என நான்... என் வாழ்க்கையைப் பற்றி உனக்கு ஒன்றும் தெரியாது!
ஹேய்!
ஹேய், என்னிடமிருந்து விலகிச் செல்லாதே.
பார், நான்... நான் முன்பு போல இல்லை.
நீங்கள் எப்போதும் இருந்தது போலத்தான் இருக்கிறீர்கள்.
என்னால் உங்களுக்கு உதவ முடியாது.
நீயும் என்னைப் போலத்தான்.
இல்லை. நான் என் வாழ்க்கை முழுவதும் உங்களைப் போல இல்லாமல் இருக்க முயன்று வருகிறேன்.
என்னைப் போலவே நீயும் உன்னையே வெறுக்கிறாய்!
நீ செய்திருக்க வேண்டிய விஷயங்களையும் ஏன் அவற்றை செய்யவில்லை என்றும் உன்னால்
சிந்திக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.
இப்போது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது.
உன் மூளை என்னைப் போலவே தொடர்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
வித்தியாசம் என்னவென்றால், நான் என்னைத் தவிர வேறு யார்மீதும் பழிபோடமாட்டேன்.
நீ என்மீது பழிபோடுகிறாய்.
அது நன்றாக இருக்கிறதல்லவா?
நம் தவறு அல்ல, வேறொருவருடையது என நினைப்பது.
ஆம். நன்றாக இருக்கும்.
போதைமருந்து போல.
ஹேய். நீங்கள் எங்காவது போக வேண்டுமா?
என்னைப் பற்றி கவலைப்படாதே.
ஜோஷ்! ஹேய், எழுந்திரு. நீ இதை இழக்கவிடமாட்டேன்.
நீ இதைப் பார்க்கலாம். வா. இதோ.
இது கடினம் என்று எனக்குத் தெரியும், ஆனால் நம்மால் செய்ய முடியும்.
அது கண்டிப்பாக மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். ஒரு விண்கல் வருவதாகக் கூறினேன் அல்லவா?
இதுதான் எல்லாவற்றின் முடிவு என்று கூறினேன்.
அதோ. தெரிகிறதா? நீங்கள் பயப்படாதீர்கள்.
அது வலிக்காது. மிகவும் வேகமாக முடிந்துவிடும்.
நீ பார்த்ததிலேயே இதுதான் பிரகாசமான ஒன்றாக இருக்கும், பிறகு அது முடிந்துவிடும்.
ஆனால் பரவாயில்லை, ஏனெனில் நாம் அதைப் பார்க்கிறோம். நான் உங்களை நேசிக்கிறேன்.
உங்கள் இருவரையும் நான் மிகவும் நேசிக்கிறேன்.
உங்களை நேசிக்கிறேன்.
நரேஷ் குமார் ராமலிங்கம்