Şimdi şunu dinleyin.
Buradayız, beraberiz.
"Geminin bizi almaya ne zaman döneceğini söylemek imkânsızdı.
Gelene kadar adada yalnızdık.
Bu nedenle Ramo'nun erkek olması gerekiyordu.
Yalnız olduğumuz için daha erken. Pek çok konuda yardımına ihtiyacım vardı."
Devam edeyim mi?
Sanırım zamanımız bu kadar.
Ama çok güzel okudun. Teşekkür ederim Mandy.
Pekâlâ, tebrikler.
Evden okulda ilk haftanızı atlattınız.
Çok tuhaf olduğunu biliyorum.
Yani teşekkür etmek istiyorum, işte, derse gelip dikkatinizi verdiğiniz için.
Çok iyi gidiyorsunuz ve…
Sizi özledim.
Evet. Dikkat edin. İyi hafta sonları.
Ya da ne kadar iyi olabilirse.
Pazartesi görüşürüz.
Hoşça kalın Bay Corman.
Hoşça kal Ramon.
Selam.
Pardon. S… Sakıncası yoksa ayakkabılarını çıkarabilir misin?
Hemen bir duş alacağım.
-Evet. -Ayakkabılarım…
Ayakkabıların tabanları. Şey…
-Çünkü virüs yere düşüyor yani… -Evet. Evet, sorun yok.
-Bir yazı okudum da. -Problem yok.
-Akşam yemeği getirdiğin için teşekkürler. -Tabii, tabii. Ne demek.
-Selam. -Hey.
Carl's hamburgeri tabağa mı koydun?
Evet. Ben…
-paket servisle ilgili bir yazı okudum… -Evet.
-Aman tanrım. Dostum, bu ne… -Pardon, ben…
-Sen… Ne, bunları mikrodalgaya mı koydun? -Evet.
İçinde salatayla domates var dostum. Salatayla domatesi mikrodalgaya koymazsın!
-Hayır, ben… Biliyorum. Biliyorum. -Yok, sebzeleri çıkarıp ekmeği kızartırsın
-eti de tavaya koyarsın. -Her şeyi m-mikrodalgaya koyup…
içinde olabilecek her şeyi öldürüyorsun.
-Vay. Siktir. -Evet.
Üzgünüm, bu durum kâbusumun tam olarak aynısı yani…
Evet, biliyorum. Şey… Evet, sorun yok.
Sa… Şunları bir saniye buzluğa koyayım sadece.
Böyle işe gitmeye devam mı edeceksin yani?
UPS dostum.
Ülkenin gayrisafi millî hasılasının yüzde altısını taşıyoruz, her gün.
Yani ekonomiye gerçekten zarar vermek istiyorsan UPS'i kapatırsın.
Evet, sanırım, ben sadece, işte…
Okullar kapandı, NBA kapandı…
Evet, UPS'i asla kapatmayacaklar. Bir hafta falan önce söylemiştim.
Olmuştur.
Bir hafta önce nasıl biliyordun ki yani?
Sen nasıl bilmiyordun?
İnsanların mallarına ihtiyaçları var. Kim götürecek?
-Sağ ol. -Tabii.
Vay.
Gerçekten kötü.
Pardon.
Önlem falan alıyorlar mı…
Ne gibi?
Maske veriyorlar mı veya…
Maskeler bir işe yaramıyormuş diyorlar.
Bir şey taktığın için daha güvende hissediyorsun, o kadar
-ama aslında bir işe yaramıyormuş. -Kim diyor bunu?
Hükûmet demedi mi? Duymadın mı?
-Evet, duydum. -Evet.
Ama insanlar mesafeli duruyor mu ya da…
-Korku içinde yaşamayacağım dostum. -Korku içinde yaşamalısın
-demiyorum ki. -Korku içinde yaşamayacağım.
Sadece, işte, gerçeği kabullenelim.
Gerçek. Peki, gerçek ne o zaman?
Nedir? Hadi üzerine konuşalım. Gerçek nedir?
Diyorum ki ben… güvenli mi, emin değilim.
Şu anda her gün işe gitmen.
Benim için mi, senin için mi?
İkimiz için de.
Peki. Anladım. Tamam.
Yani ne yapmamı öneriyorsun?
-Ne yapmalıyım sence? -Bilmiyorum.
Şey, evde oturup maaş alamadığım için üzgünüm.
Senin için gittiği gibi gitmedi dostum.
Dostum, dediğim…
İşe gitmeyi bırakırsam ne olur, biliyor musun? Biliyor musun?
Gabi için…
Ama virüsü kaparsan ne olur, biliyor musun?
-Evet, biliyorum. -Hayır, bilmiyorsun.
-Evet, biliyorum. -Bilmiyorsun!
Evet, hastalanırım ama muhtemelen iyileşirim.
-Bunu bilmiyorsun. -Evet, biliyorum.
-Hayır, sen… hiçbir şey bilmiyorsun. -Hiçbir şey bilmiyor muyum?
-Öyle demek istemedim dostum. Ben… -Ne dediğini duyuyor musun?
Çok yeni olduğunu söylüyorum.
Burada cahil biri varsa o sensin, ben değilim.
Şu anda hiç kimse hiçbir şey bilmiyor, onu diyorum.
Doğru. Dünyanın nasıl işlediğiyle alakalı hiçbir fikrin yok. Yok.
Hey, hey, evde takıl, birkaç ay çalışma.
Ama bana bir iyilik yap, ayakkabılarını kapıda çıkar
ve bu çizburgeri çok fena mikrodalgada beklet
çünkü bizi bunlar hayatta tutacak, öyle mi?
Bu boku yemiyorum.
-Alo? -Selam anne.
Ne oldu?
İşte, çok şey, değil mi?
Şey, evet. Yani ama onun dışında, sen iyi misin?
Ne, o kadar belli mi?
-Josh, iyi misin? -Hayır, hayır, iyiyim. Bir şey yok.
Victor için endişeleniyorum sadece.
Neden? İyi mi?
Evet, hayır, hasta falan değil. O… Ya da… bilmiyorum.
Belirtisi falan yok. İşte o…
İşe gitmeye devam etmek zorunda… yani evde kalamıyor.
-Doğru çünkü o bir… şey… -Evet, o… Doğru.
Yani evet, o… Onun için endişeleniyorum.
Onun için mi, kendin için mi endişeleniyorsun?
Yani ikisi de. İkisi de olabilir, öyle değil mi?
Ah, tabii. Hayır, tabii, elbette.
Her neyse, düşündüm de
belki gelip bir süre evde kalsam iyi olur.
Yani sorun olmazsa.
Hayır, tabii ki her zaman gelebilirsin.
Sadece böyle… muhtemelen… yani en akıllıca…
Tatlım, kendini açıklamana gerek yok.
İstediğin zaman gel.
Peki. Sağ ol.
Tabii ki.
Aslında, ben… düşündüm de…
Pardon, bu tuhaf gelebilir ama düşündüm de
on dört gün odamda kalsam iyi olacak.
Şey, ne demek istiyorsun?
Yani işte, Victor'la beraberiz
ve Victor da işteki o kadar insanla beraberdi
ve seni hasta etmeyi hiç istemiyorum.
İşte, önerilen şey kendimi 14 gün karantinaya almam.
Peki, şey, eğer bunu yapmak istiyorsan.
Yapmak istediğim değil. Ben… Ama bence…
-muhtemelen akıllıca olur… -Ne demek istediğimi biliyorsun.
Peki.
Ama bir de…
çok büyük bir yük olacaksa söyle ama ben…
Josh, ne yapmamı istediğini söyle.
Peki…
Bana yemek getirip kapımın önüne bırakmalısın bence.
Alo?
Josh, sen misin?
Evet. Gelme!
Peki, gelmem.
Selam!
Selam.
Şey, ben… yatıyorum şimdi.
Peki. İyi geceler.
Uyandın mı?
Evet!
Dün gece ciddi miydin…
Ne? Pardon, duyamıyorum.
Şey…
İçeri gelme!
Gelmiyorum.
Dün gece ciddi miydin? Yemeği kapıya bırak derken işte?
Evet.
Sorun olur mu?
"Fırtına iki gün boyunca sürdü
ve üçüncü gün ölülerimizi güneydeki dağlık buruna gömdük."
"Plajda ölmüş olan Aleut halkından insanları yaktık."
"Ondan sonra uzun günler boyunca kasaba sessizdi."
"İnsanlar sadece yemek bulmaya çıkıyorlardı.
Ve sonra geri gelip sessizce yiyorlardı."
-Selam! Selam. -Selam bebeğim. Selam, selam.
Vay, ne çok şey almışsın!
Şey, ben… Pek değil.
-Bu ne? -Ne?
-Bu ne? -Sürpriz.
Peki.
-Selam. -Selam.
Bir dakika, şuna bakayım.
-Alo? -Selam anne.
Selam. Neden arıyorsun? Hâlâ burada mısın?
Evet. Birbirimizi duyabilmemizi istedim sadece.
-Peki. Şey, ben biraz… -O… O kim?
Anne, biri az önce içeri girdi. Kim o?
-Seni sonra arayabilir miyim? -Hayır, bu ciddi.
Beni sonra arayamazsın.
-Peki. Teşekkür ederim. -Anne. An…
Biz birkaç şeyi… geri istedik…
-Alo. -Selam anne.
-Çok meşgulüm. Özür dilerim. Geri ararım. -Hayır, yapma… Yapma…
-Şu anda konuşamam. Hoşça kalın. -Yapma! Anne! Anne!
-İlgilenmen gereken bir şey mi var? -Hayır, hayır. Yok…
Yok, gerçekten. Rahat oturalım, olur mu?
Merhaba. Ben Ruth. Ne yapacağınızı biliyorsunuz.
Selam anne. Benim. Bunu biliyorsun. Evdeyim. Burada olduğumu biliyorsun.
Kapıdan giren her kimse burada olduğumu biliyor.
Ve bilmiyorsa da bilmesi lazım. Çünkü…
-Senin sorunun ne? -Yaptığınız güvenli değil!
-Güvenli. -Hayır, değil!
Son bir hafta boyunca neden burada oturdum sanıyorsun?
Eve yeni biri giriyorsa karantinaya girmesi gerekiyor.
-İki hafta. Bu… -Sen karantinadasın
çünkü Victor'la yaşıyordun ve o da işe gidiyordu.
-Larry'nin kaldığı yer… -Yani Larry?
Evet.
Ve üç haftadır evde oturuyor.
Tanıdığım herkesten daha uzun süredir.
Bunları biliyordu, tamam mı?
Bu tür konularda çok bilgilidir.
Ve bizimle kalmayı önerdiği için çok şanslıyız.
Şanslı mıyız?
-Josh… -Evde kaldığını nereden biliyorsun?
Sana söylemesinden mi?
Evet.
-Ve bu senin için yeterli mi? -Evet.
Peki.
Peki, onunla takılmak için sabırsızlanıyorum.
Ve seninle. Yaklaşık altı gün içinde.
Harika.
Telefon konuşmaların bitti mi artık?
Evet. Sonra konuşuru…
BUNLAR ŞARKI DEĞİL 2003
Ve dünya aynı kalıyor
İnsanlar asla değişmiyor
Şarkı üst üste çalıyor
İğne kanalında bir iğne
Hiç bitmeyen bir döngü
Geri alamadığımız şeyler
Ne yaptığının farkındaysan
Nasıl oluyor da devam ediyorsun Tekrar tekrar yapmaya?
Virgül.
Virgül temelde durmak istemenizdir.
Ama bir takım kurallar var ve insanlar der ki
"Ah, burası virgül koymak için doğru bir yer.
Burası virgül koymak için yanlış bir yer."
Ama o insanların hiçbiri Körlük'ü okumamıştır.
Hiç nokta koymadan bir sürü virgülle devam eder durur.
Ve bir şey diyeyim mi? Yanlış ama harika.
Virgülleri kullanmanın bir yolu budur.
Maalesef belli kurallardan test olacaksınız.
Virgüllerin, bir nevi eski moda kullanımlarıyla alakalı.
Ben de size o kuralları öğreteceğim.
Ama şunu bilin ki gerçek hayatta yazarken
o kuralların pek de önemi yok.
Hiçbir şey değişmeyecek
Şarkı üst üste çalıyor
Bir daha ve bir daha
Bu doğru ve yanlış.
Ve bence gerçekten tercih meselesi.
Farklı görüşleri merak ediyorum. Konuşup duruyorum.
Başka fikirlerini paylaşmak isteyen var mı?
Bunun doğru ya da yanlış olduğunu düşünen var mı?
Ya da ikisinin arasında bir yerde?
-Ne yaptığının farkındaysan -Hey.
-Nasıl oluyor da devam ediyorsun -Uyanık mısın?
-Tekrar tekrar yapmaya? -Hey! Uyan!
Ne yaptığının farkındaysan
Dostum, odamda ne işin var? Ölecek misin falan yoksa?
Yani. Bir noktada.
Harika. Genç ölüyorum ama o kadar da gençken değil, öyle mi?
Bilmem.
Ne dinliyorsun?
-Seni. -Gerçekten mi?
Hangi şarkıyı?
Şarkı olmadıklarını söylemiştin sanki.
Ne dediğimi biliyorsun.
On ikinci şarkı.
O biraz berbat.
Ben bayağı iyi buldum.
Yok, uzun süredir dinlemediğin için sana değişik geliyor.
Yani. Başkaları da sevmişlerdi. İşte…
-Bir dakika. Başkaları dinledi mi? -Evet.
Piyasaya mı sürdün? Yani… Ev kaydı falan gibi bir şey olarak mı?
Hayır. Demek istediğim, şey, işte, Şarkıyı çaldığım başkaları.
Peki.
Kime çaldın?
Kız arkadaşıma.
Peki.
Sadece kız arkadaşım değildi gerçi. Birlikte çalışıyorduk.
Yani şey gibi oldu…
-Evet. -Siz bir şey çıkardınız mı?
Evet. Sayılır.
Dinleyebilir miyim?
-Ne, şimdi mi? -Sanırım, evet.
Evet, ben istemem. Eğer sakıncası yoksa.
Peki.
-Sana bir soru sorabilir miyim ama? -Nedir?
Bunu kaydettiğinde aklından ne geçiyordu?
Hatırlamıyor musun?
Gerçekten mi?
Evet, hayır.
Bu çok kötü. Hatırlamalısın.
Üzgünüm.
Ben sana bir soru sorabilir miyim?
Evet.
Burada ne işin var?
Sadece… güvendeyim.
Evet!
Hayır.
Evet.
İşte geldi.
Tebrikler. Başardın.
Teşekkür ederim.
Nasıl hissediyorsun?
Şey, hâlâ koku alabiliyorum.
Harika. Yani bence yaptığın harika bir şey.
Herkes bu kadar kararlı olamaz.
-Sağ ol. -Otursana.
Teşekkür ederim.
Bu…
Üzerinde çalıştığım küçük bir şey. Boş oturmaktan işte.
Tabii.
Şey, bu…
Gerçekten bir fark yaratıyor.
Teşekkür ederim. Yumurta ister misin?
Tabii. Teşekkür ederim.
Harika, değil mi?
Evet.
Annen bir sürü şeyde çok iyi.
Kesinlikle öyle.
Gerçekten iyi.
Selam anne.
Selam.
Tuhaf zamanlarda yaşıyoruz, öyle değil mi?
Sanırım.
Haberleri yakından takip ediyor musun Josh?
Evet, muhtemelen biraz fazla.
Gerçek şeylere mi bakıyorsun
ya da tanıdığım birileri gibi ana akım sirk medyasına mı inanıyorsun?
-Yeter. -Hayır. Hayır.
Bayılıyorum bebeğim. Sana söylemiştim.
Böyle bir zamanda seninle olmak rahatlatıcı
çünkü önemli şeyleri düşünmüyorsun.
Kendi küçük dünyanda mutlusun.
Ve günün sonunda yanılgısız olan yol o.
Anda kalmak.
Josh, Larry ve ben her gün yürüyüşe çıkıyoruz.
Bize katılmak ister misin?
Birazdan öğrencilerimle dersim var. Yani…
Peki.
Okullar kapalı ama hâlâ öğretmenlik yapıyoruz.
Şey, saat kaçta? Programına göre hareket edebiliriz bence.
Bakıp emin olmam lazım.
Öğretmenlik yaptığın çocuklar kaç yaşındaydı demiştin?
On ve 11.
Bütün bunlarla onlar nasıl başa çıkıyor?
İşte, şey… çoğu zaman…
kendi küçük dünyalarında mutlular, tanıdığım birileri gibi.
Josh, kahretsin.
Tamam. Gerçekten… Tamam.
Tamam.
-Gerçekten… -Açık gri kareler.
Tamam.
-Bu harika… -Tamam.
-Gerçekten… Tamam. -…içgüdüsel olarak bir şeyleri bilmek.
Tamam.
Gerçekten… Tamam.
Tamam. Gerçekten…
Tamam. Gerçekten… Tamam.
SELAM DOSTUM N'ABER?
-Yapma. -Eğlenmene sevindim.
-Biraz al. -Tamam. Peki.
Çok acı.
-Beğenmedim. Benim için çok acı. -Gerçek çikolatanın tadı böyle.
Ben iyi olanlarla devam edeceğim, sağ ol.
Şeker dolu olduğu için iyi sanıyorsun.
Hayır, bence beğendiğim için iyi.
Sütlü çikolata gerçek kakaodan objektif olarak daha az zengin, inceliksiz bir tat.
-Benim için değil. Böyle iyiyim. -Bence "objektif olarak"
kalıbının anlamını bilmiyorsun.
-Sanırım ne sevdiğimi biliyorum… -Bir şey diyeyim mi?
Senin hakkında sevdiğim de bu. Çok tatlı.
Öğrenecek çok şeyin var. Yapacaksın. Yapacaksın.
-Selam. -Selam.
Larry nerede?
Telefonda.
Güzel.
-Neden böyle… -Öyle demek istemedim.
-Tek yaptığı… -Pardon. Demek istediğim,
baş başa kalmamız güzel. Sadece sen ve ben.
Yani bunca zamandır hiç yapamadık.
Lafını böldüm ama. Tek yaptığı ne?
Tek yaptığı sana karşı kibar ve nazik olmak.
Evet.
Bana karşı. Sana karşı değil.
-Kapatabilir miyiz? -Tamam, pardon.
-Başka bir şey konuşalım. -Harika.
-Kendisi pasif agresif. -Aman tanrım.
Seni küçümsüyor ve sanki bunu yapmıyormuş gibi davranıyor.
-Sevgi doluymuş gibi davranıyor ama… -Sevgi dolu zaten.
Sevgi bu değil.
Sevginin ne olduğunu çok mu iyi biliyorsun?
Senin kadar biliyorum. Ne yani, uzman falan mı oldun?
Üzgünüm ama bu uzun zaman önce babamla alakalı
söylemiş olabileceğim şeyle aynı…
-Babanla hiçbir alakası yok. -…ve sen de tamamen…
-Ona çok benziyor. -Benzemiyor.
Manipülasyon yapıyor ve kendini kötü hissettiriyor.
Ve sonra sen de seni daha çok sevmesini istiyorsun
çünkü bir sebepten bundan etkileniyorsun.
Peki. Bir saniyeliğine dinler misin?
Evet.
Sana Larry'nin mükemmel olduğunu söylemeyeceğim.
Bu… yaptığım bu değil.
Yani sen… Bunu ne sanıyorsun?
Neyi ne sanıyorum?
Bunu. Hiçbir şey mükemmel değil işte.
Bunu anlaman neden bu kadar zor, anlamıyorum.
Mükemmel partneri ya da mükemmel hayatı alamıyorsun.
Elindekiyle yetiniyorsun.
Ve hayatta olduğun için de şanslısın.
Bir sürü insandan daha iyi durumdasın.
Benimle alakalı konuşmuyorduk.
Evet, konuşuyorduk.
Peki, konuyu saptırıyorsun.
Sen ve Larry hakkında konuşuyorduk. Konu ben değilim.
Konu sensin.
Yaptığın şey bu. Sen… sen kusur buluyorsun.
Yani. Olabilecek en kötüsünü arıyorsun.
Her şey tam bir felaket oluyor.
-Öyle mi yapıyorum? -Evet, öyle yapıyorsun.
Zaten her şey tam bir felaket. Öyle değil mi?
Öyle mi?
Evet. Etrafına baksana.
Peki. Neye bakıyorum?
Hasta mısın?
Ne? Disneyland'i kapatmak zorunda kaldılar.
Bu mu yani?
Rock yıldızı olamadığın mı?
Öyle demedim…
Evet. Yani, başka kim rock yıldızı olmak istemişti, biliyorsun, değil mi?
Evet.
Peki.
Buradayız işte.
Soru şu, şimdi ne yapacağız?
"Nefesimi tuttum, bekledim."
"Sonra güverte boyunca yürüdüm
ve beni engellemeye çalışan bir sürü ele rağmen
kendimi denize attım."
ŞİKÂYET EDEMEM. HEY TEST OLDUM. NEGATİF, NE YARARI VARSA ARTIK
BİR DE…
"Başımın üzerinden bir dalga geçti ve aşağı indikçe indim.
Bir daha gün ışığını göremeyeceğimi düşünene kadar.
Yüzeye çıktığımda gemi uzaktaydı. Suların arasından sadece yelkenler görünüyordu.
Hâlâ tüm eşyalarımın içinde olduğu sepeti tutuyordum
ama çok ağırdı ve kollarımda o varken yüzemeyeceğimi anladım.
Batmasına izin vererek kıyıya doğru devam ettim."
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz