"Babamın evinde kalacak çok yer var.
Öyle olmasa
size söylerdim. Çünkü size yer hazırlamaya gidiyorum.
Gider ve size yer hazırlarsam
yine gelip sizi yanıma alacağım…
siz de benim bulunduğum yerde olasınız diye."
"Yüreğiniz sıkılmasın."
-Kimse gelmedi. -Hayır.
Daha çok insan gelir sanmıştım.
-İnsanlar onu severdi, değil mi? -Evet. Yok, tabii ki. Uçuş falan yüzünden.
Yüz kişilik yemek hazırlattım.
Eminim bir noktada hepsi yenecektir.
Evet, sağ ol.
Öldüğünü biliyorum ama hâlâ burada gibi geliyor.
Yani neden şu an burada olamasın ki?
Ama hayır, gözlerim onu arıyor.
Çok mantıklı.
Son gecesinde… mutlu muydu?
Tabii.
gecenin sonunda, sonra…
-Kavgadan sonra demek istiyorsanız. -Evet, doğru, kavgadan sonra.
Ama ondan sonra, yemek yedik
ve espriler yapıyordu ve o…
Gerçekten mutlu görünüyordu.
Ama partide mutlu muydu? Hayatından keyif alıyor muydu?
Evet.
Partide kimlerle konuştu?
-Birkaç yumruk attı ama? -Evet, attı.
-Ve düşüp kafasını vurdu, öyle mi? -Doğru.
-Yerde ne kadar yattı? -Tatlım.
O kadar uzun süre değil. Hemen kalktı.
-Peki farklı görünmüyor muydu? -Hayır.
Göz bebekleri farklı görünüyor muydu?
-Fark etmedim. -Yeter.
-Neler olduğunu anlamak istiyorum sadece. -Anlayabileceğimizi sanmıyorum.
VICTOR İYİ MİSİN?
Ve daha ne kadar yaşar, bilmiyorum.
Ziyaretine gelsek iyi olabilir.
Annemle babam oradaydı.
HAYIR
Onlarla oturmuş televizyon izliyordu.
Tony Robbins seminerine gitmek istediğini söylemişti.
Kaliforniya'ya taşındığında.
-Öyle mi? -Evet.
Hiç Tony Robbins seminerine gidebildi mi acaba?
Bilmiyorum. Hiç bahsetmedi.
Peki. Gitmiş olsaydı bahsederdi herhâlde.
Evet, sanırım. Tony Robbins hayranları Tony Robbins'ten epey bahsederler.
Hep Tony Robbins'e gitmek istemişti ve… artık hiç gidemeyecek.
Tony Robbins çok büyük bir adam.
Biliyorum.
Senin gibi bir arkadaşı olduğu için şanslı olduğunu söyleyebilirim.
-Ne kadar süredir… -Pardon. Şey…
Tabii. Tabii.
Çok pardon.
Pardon.
Selam.
Bu tuhaf oldu.
Evet.
İçeriye dönmek istemiyorum.
Ben de.
Onu gerçekten özleyeceğim.
Evet, ben de.
Hesabı doğrulanmış tek arkadaşım oydu.
İçeride beni görmezden mi geliyordun?
Sadece konuşmak ister misin, bilemedim.
Bence sen konuşmak ister misin, bilemedin ve bana atıyorsun.
Peki, özür dilerim.
Sorun değil. Aslında ben özür dilerim. Şey olmama gerek… ben…
-Tanrım. -Sorun yok.
Yok. Bugün gerçekten boktan bir gün.
Öyle.
-Gerçekten nasıl öldü? -Kafasını çarptı.
-Sence öyle mi oldu gerçekten? -Ne demek istiyorsun?
Kendini öldürmemiş midir sence?
Neden böyle bir şey diyorsun?
Bilmiyorum. Özür dilerim. Çok tuhaf sadece.
Bunun ihtimali ne ki?
-Yok, öyle bir kafa travması, oluyor. -Hayır.
Bütün olaydan bahsediyorum.
Lisede onunla arkadaş bile değildik.
Sonra aynı dönem LA'e taşındık.
O seninle tanıştı.
Sonra ikimizi tanıştırdı ve neysek o olduk.
Ve hepsi neyin yüzünden? Onun mu? Dax Peterson'ın?
Matematik 2 dersinden?
Ve şimdi de cenazesindeyim.
Ne sikim iş bu?
Bunun bir anlamı olmalı. Öylesine olmuş olamaz.
Hayır, bence öyle.
Peki.
-Güneş çıktı. -Çok şükür.
-Neye bakıyorsun? -Hiç.
Hadi, neye bakıyorsun?
Saçını genelde toplamazsın.
Hayır. Bu iyi bir şey miydi?
Bir gözlem sadece.
Öğretmenlik nasıl gidiyor?
İyi.
-Ve? -Ne?
-Yani ben… -Neden soruyorsun?
Çünkü soruyorum. İlgileniyorum.
Peki.
Yani açıkçası seviyorum.
Bazen sinir bozucu olabiliyor ama her gün uyandığımda
ne yaptığımı ve neden yaptığımı biliyorum.
İyi hissettiriyor.
Vay, bu harika. Bunu duyduğuma gerçekten sevindim.
-Öyle mi? -Evet.
-Neden öyle dedin ki? -Ne?
Korkunç bir insan gibi oluyorum.
-Onu demek istemedim… -Josh,
tabii ki senin için mutluyum. Mutlu olmanı istiyorum.
Özür dilerim.
-Uçağın bu gece mi? -Evet, saat 10.00'da.
-Müthiş, o uçuşu biliyorum. -Evet, peki ya sen?
Hayır. Yarın.
Burada olduğuma göre annemle babamı göreyim diye düşündüm.
Demişken, gitmeliyim.
Annem için bir şeyler alacağım.
Peki. Selam söyle.
Meşgul değilsen gelebilirsin.
Bence ben havaalanına gideyim. Daha erken bir uçak var mı diye.
Yok.
Evet, biliyorum.
Açıkçası son bir sene çok sıkıntılı geçti.
Cosmo, neredeyse dört kere öldü
ve her seferinde annem ameliyat ettirdi
ve yine canlandı.
-Bu biraz zalimce değil mi? -Hayır, ona ihtiyacı var.
Yani kediyi rahat bıraksa daha iyi…
Anlıyorum. Ama tüm dünyası o.
Onun her şeyi o.
Peki ya Frank?
Onun için üzülüyorum.
Yani o çok mutsuz bir kadın. Gerçekten öyle.
O kediyi çok seviyor.
Onun uyanıp da Cosmo'yu…
-Aman tanrım. -Geçti.
-Pardon. -Sorun yok.
Vay, çok iyi geldi ya.
Sen de yapmalısın. Bir ağla.
Böyle iyiyim.
Hadi. Bence iyi gelecek.
İsteseydim de yapabileceğimi sanmıyorum.
Affedersiniz. Ne olduğunu gördüm.
İyi misiniz? Sizi rahatsız mı ediyor?
Evet, ediyor.
Birini aramamı ister misiniz?
Olabilir.
Komik değil.
Bayağı komik. Hadi ama.
Suratına bak.
Bu yüzden buradan çıkmak için hep can atıyordum.
Kimsenin espri anlayışı yok.
LA'de de farklı bir tepki almazdın bence.
Sen seviyordun. Yani…
-Biriyle çıkıyor musun? -Seninle bunu konuşmak istemiyorum.
-Yapma. İkimiz de bunu düşünüyorduk. -Düşünmeyi konuşmaya tercih ederim.
Nereye gidiyoruz?
Son durak. Annemin özel meyve dükkânı.
Biraz acıktım aslında. Daha çok yemeliydim.
Yüz kişilik yemek vardı.
Biliyorum. Duydum.
-Annesiyle mi konuştun? -Evet.
Üzücü.
Arkada Ritz kraker var. Çünkü Cheryl Ritz yemeli.
-Biraz alabilir miyim? -Evet.
Çok fazla mutsuz anne var. Anlamı ne acaba?
Bir anlamı yok.
Ruth nasıl?
İyi. Ve
tutsak hâlde.
Tutsak mı?
Siktir.
-Bir tane ister misin? -Batırdın, ha?
Toplayacağım.
Kimseyle çıkmıyorum.
-Ne dedin? -Kimseyle çıkmıyorum.
Peki.
Yani neredeyse çıktığım insanlar oldu.
Evet.
Benim de oldu.
Acınası bir şey. Benden hoşlanmıyorlar.
Uygulamalarda kırar geçirirsin sanmıştım. Çok zararsızsın.
-Sağ ol. -Bir şey değil.
-Aslında çok match'im oluyor. -Gördün mü?
Evet, match olduğum insanların çoğu cevap bile vermiyor.
Onun nesi var?
İyi değil. "İnsanlar" derken?
-Kadınlar. -Emin olmak istedim.
Evet. Sonsuz seçeneğinin olmasının bir faydası var mı, bilmiyorum.
-Onun nesi var? -Hangisinin?
-Az önce elinde tuttuğunun. -Yok. Hayır.
TAZE SEBZE VE MEYVE
Cidden mi? Heyecan verici.
Evet. Aşırı heyecanlıyım. Cidden iyi yorumlar aldım.
Covell'den birkaç ay izin alıp turneye çıkacağım.
-Vay! -Boktan bir minibüs falan aldım.
Cam silecekleri çalışıyor.
İşimize yarardı.
Evet. Yani, o zaman Gabriel ve Elena'yla Austin'de
o hafta sonunu geçirmezdik.
-Gabriel ve Elena. -Evet, şu manyaklar.
Şimdi baktığımda bence o ikisi müziğimizi beğenmiyordu bile.
Bence beğeniyorlardı.
Vücutlarımızı da beğeniyorlardı.
Hâlâ yapmalıydık diyorsun.
-Diyorum. Evet. -Yapamazdım.
Homofobiksin.
Bir adamla seks yapmak istememek homofobiklik değil.
-Onunla seks yapmayacaktın. -Bence aklındaki buydu.
-Hayır, izlemek istiyordu. -Neyi, seninle beni mi?
Ve hatunu.
Gerçekten mi?
-Evet, sanırım. -Siktir ya.
-Hiç anlamamışım. -Vay, hata ettin dostum.
Albümü tebrik ederim ama. Çok iyi.
Teşekkür ederim.
Evet, biraz zaman aldı ama ben…
Sanırım öyle bir ses buldum ki sadece bana ait, anladın mı?
Şehirde çaldığında gelip izlemem lazım.
Kesinlikle. Lütfen.
Peki ya sen? Çalıyor musun?
-Bunu konuşmak zorunda değiliz. -Hayır. Sorun yok. Evet, çalıyorum.
-Öyle mi? -Biliyorsun, ben hep çalacağım.
Evet, tabii. Biliyorum.
Pardon, çalmadığını söylemiştin de.
Uzun zaman önceydi. Biz ayrıldıktan hemen sonra falandı.
Peki.
Evet, ben…
bir şeyler yapıyorum.
Öyle mi? Nasıl bir şey?
Hey. İyi misin?
Evet, pardon.
-Son birkaç gün çok stresli geçti. -Evet.
Bak, özür dilerim. Ben…
kaygı bozukluğu atakları yaşıyorum.
Hey, sorun yok.
Pardon. Ben biraz… biraz…
-yürüyeyim de geçsin. -Peki.
Paketleri indirelim, sonra seni havaalanına götüreyim.
Hayır. Bunu yapmana gerek yok.
İstiyorum.
Seni görmek güzel.
Evet. Seni görmek de güzel.
Josh?
Aman tanrım. Sen misin o?
Selam Cheryl.
Gel de bir sarıl bana!
Hayır. Anne, paketleri indireceğiz,
-sonra Josh'ı havaalanına götüreceğim. -Olmaz.
Frank! Josh gelmiş!
Çocuklar, bu elmalar berbat. Poşete koymadan kontrol etmeniz lazım.
-Yeter. -Onu dinleme.
-Seni gördüğüme sevindim. -Ben de Frank.
-Baksana, sonunda yaşlanmışsın. -Sus.
Ne? Ne demek istediğimi anlıyor. Gerçekten yaşlı değilsin.
Önünde hâlâ koca bir hayat var. Benim aksime.
-Flaş haber. -Yine ne oldu?
İşte bundan bahsediyorum.
Dünyanın sonu geliyor, biz de aptal hayatlarımızı yaşıyoruz.
-Neye katlanıyorum, görüyor musun? -Kokuyu alıyor musun? Çok kötü.
Yedi gün, 24 saat. 365 gün.
Cosmo nasıl?
İyi değil. Ama dayanıyor çünkü o bir savaşçı.
Ve sorduğun için teşekkür ederim.
Tanrım, seni özledim.
Anne.
Ben de seni Cheryl.
-Anne. -Yok, gerçekten.
Keşke seni yeniden görebilmem için bunun yaşanması gerekmeseydi.
Tanrım, çok korkunç. Annesi aklımdan çıkmıyor.
Evet.
-Sana ne hazırlayayım? -Hayır, gitmeliyiz.
Josh bu kadar yolu geldikten sonra ona bir şey hazırlamazsam olmaz.
Ne istiyorsun?
-Meyve sosu var mı? -Yapma.
Beni biliyorsun. Hep vardır.
-Meyve sosu falan istemiyorsun. -Kesinlikle istiyorum.
Josh meyve sosuma hep bayılmıştır.
Çok iyi.
Bazen kaşıkla yiyorum.
-Değil mi, Frank? -Yiyor.
Malzemelerini öğrendiğin günü hatırlıyor musun?
Yine mi yapıyoruz?
Evet, komik. Ne demiştin?
Peynir ve krema. İki yanlış şey nasıl doğru gelebiliyor?
Biraz daha şarap içmem lazım.
Çalışmayı özlemiyorum. Topluluğu özlüyorum.
İnsan yalnız hissedebiliyor. Ve haberler de hep üzücü, üzücü.
İşte, birbirimize tutunmalıyız çünkü elimizdeki tek şey bu.
Bırakırsak kayboluruz.
Şu şarkınız gibi. Çok tatlıydı.
-Şarkının adı neydi Meg? Sevdiğim. -"Sevdiği."
Dinlesek ya?
-Hayır. Hayır, dinlemeyelim. -Evet. Hadi ama, muhteşem.
Daha başarılı olmalıydı.
Anne. Hayır.
-İşte burada. -Anne. Lütfen.
Kaç numaraydı Josh?
Yedinci şarkı ama Megan haklı.
Dinlemesek daha iyi.
Bu şarkıya bayılıyorum. İnsanı hemen içine alıyor.
Bir gün daha geçiyor Ve sen kayboluyorsun
Sesin çok güzel Meggie. Küçüklüğünden beri.
Aşk zaman alır derler Peki neden benimkini harcadın bebeğim?
Dürüst ol şimdi
İkiniz neden yürütemediniz ki?
Anne, tanrı aşkına!
Şu an bunu yaptığına inanamıyorum.
Onu anlamıyorum.
Evet, kendini dinlemek hep zor olur.
Kariyerini yeterince desteklemediğimi söyleyip duruyor.
Onun şarkılarını çalınca da sinirleniyor.
Eski şarkıları.
Yani elindeki tek şey bu.
Yani…
Sürekli yeni albümden bahsediyor.
İşte, üzerinde çalışıyor ve sonra bitiyor.
Sonra gerçekten bitmemiş oluyor. Yakında dinlersiniz, diyor.
Ama hiç dinleyemiyorum. Ve ne kadar süre geçti?
Bilmiyorum bile.
Onun için endişeleniyorum işte.
Çünkü 31 yaşında ve bu…
Bir kadın için…
Sonsuza dek barda çalışamazsın, değil mi?
İşte sen mantıklıydın.
Ve seninle bir an önce evlenmesini söylemiştim.
Sonsuza dek nişanlı kalamazsınız ya.
Birlikte o kadar iyiydiniz ki.
Siktir. Cheryl, iyi misin?
-Temizlemek için bir şey getireyim. -Aman tanrım. Sorunun ne senin?
-Benim suçum değil. -Kimin suçu peki?
-Geldim. -Bunu yapmak zorunda değilsin.
Frank ve ben hallederiz.
Öğle yemeğinde ne halt yedin sen?
Yardım etsene!
-Josh, bırak. -Önemli değil.
Yapmanı istemiyorum. İğrenç.
Hem de nasıl. Benim de kusasım geliyor.
Kapat çeneni!
Evet?
Selam.
Annen meyve sosunu kustu.
-Ne? -Pardon. Komik değil.
Evet.
Yani tuvalete değil. Üzerine kustu.
Masaya, yere, her yere.
-Aman tanrım. -Evet.
-Aman tanrım. -İyi haber, baban artık uyanık.
Evet, bu iyi.
Olmaz.
Dax öldü.
Kafamız karışmasın bence.
Ya karışmadıysa?
Geri dönemem.
Peki.
Neden gittin?
Bunu şu an yapmayalım.
Hayır, bence suratıma söylemen lazım.
Suratına söyledim. Çok defa Josh.
Benden çok önce sen beni bırakmıştın.
Öyle. Vazgeçmeyi seçen sendin.
Altı yıl boyunca birlikte kurduğumuz her şeyden.
-Benimle konuşmadın bile. -Ne diyorsun sen?
Tek yaptığımız birlikte kurduğumuz şeyleri konuşmaktı.
Evet ve sen bıraktın.
Ve bir gün, bitti, dedin. Artık grubumuz yok.
-Bitti. -Bitmişti.
O grubun bir yere gittiğini falan sanıyorsan
hayal görüyorsun demektir.
Tabii.
Özür dilerim. İnan bana. Ben de bunu istemedim.
Ama bir noktada, işte…
Yetişkin olmanın zamanı geldi, demiştik işte.
Aile istiyoruz, demiştik.
Bunun olabilmesi için yapmam gerektiğini düşündüğüm şeyi yapıyordum.
Ve yaptığımda da…
beni artık istemiyordun.
İşi olan normal bir adamla beraber olmak istemedin.
Bunu yapma.
Beni sığ bir pislikmişim gibi gösterme.
Senden öğretmen olduğun için ayrılmadım.
Ayrıldım çünkü sevdiğim adamla sevdiğim şeyi yaptığımı sanıyordum.
Eskiden sevdiğim.
Ama evet, görünüşe göre hayal görüyormuşum.
Öyle demek istemedim.
İkimiz için en iyi olanı yapmaya çalışıyordum.
Hayır, çalışmıyordun. Kendin için en iyisini yapıyordun.
Ve ben yalnız devam etmeye çalıştığımda,
tek başıma, kendimi çok küçük hissettirdin.
Kendimi geri zekâlı küçük bir kız gibi hissettim.
Adamın gördüğü yaklaşan tehlikeyi göremeyen.
Öyle demedim. Sana asla geri zekâlı demedim.
-Hayır. Biliyorum. -Asla demedim.
Haklı olduğundan o kadar emindin ki.
Tanrım, dünyaya bakışın Josh,
sadece öyle olabilirmiş gibi.
Hâlâ haklı olduğunu düşünüyorsun. Hâline bak.
Şu an bunu düşünüyorsun.
Bu canımı ne kadar çok yakıyor, biliyor musun?
Sevdiğin insanın sana inanması gerekir.
Ve bana asla inanmadın. Yapabileceğimi asla düşünmedin.
Bunu kimse yapamaz bence.
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz