ΑΠΟΚΟΠΗ & ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΗ ΦΩΝΗΤΙΚΩΝ
Ο κύριος Κόρμαν
-Θεέ μου. -Ξαναπές το!
Ξαναπές το, μαλακιστήρι!
Ξαναπές το, είπα!
Πρινς Λάιφ!
Ναι, το φαντάστηκα.
-Έφαγε γερή, έτσι; -Κινητά στις τσάντες.
Όχι στην τσέπη, στην τσάντα. Ευχαριστώ.
Αρχικά, χαρούμενο Χαλοουίν.
Όσοι μασκαρευτήκατε, είστε φοβεροί.
Μισέλ, τα σπας ως πριγκίπισσα.
Ολίβια, Τσαν-Λι ντύθηκες;
-Ναι. -Ωραίο.
Ραμόν, τέλειο κοτόπουλο.
Εσείς τι ντυθήκατε, κύριε;
Είμαι ο Άροου από το The Point!
Ένα άλμπουμ του Χάρι Νίλσον. Ψάξτε το.
Αλλά μιας και λέμε για αυτοέκφραση, σήμερα έχουμε καλλιτεχνικά.
Μακάρι να είχαμε κάθε μέρα.
Αλλά έχουμε την εβδομαδιαία καλεσμένη μας, την ταλαντούχα Πέρι-Γκέλερ,
που θα μας δείξει ένα ωραίο πρότζεκτ.
Χωρίς άλλη καθυστέρηση, η κα Πέρι-Γκέλερ.
Εντάξει.
Ευχαριστώ, κύριε Κόρμαν, για την όμορφη εισαγωγή.
Σήμερα, που είναι Χαλοουίν, σκέφτηκα να κάνουμε μάσκες.
Ξέρατε ότι η λέξη "μάσκα" σήμαινε "περσόνα" στην αρχαία Ρώμη;
Δηλαδή, "προσωπικότητα".
Κάθε άνθρωπος έχει μια περσόνα.
Κι εσείς θα έχετε, κι ας μην το ξέρετε.
Αυτό θα πει ότι όλοι φοράμε μάσκες.
Πείτε "ευχαριστώ" στην κα Πέρι-Γκέλερ.
-Ευχαριστούμε, κυρία. -Παρακαλώ, Ραμόν.
-Τέλεια ήταν. -Ευχαριστώ.
Ναι. Και η στολή σου είναι πάρα πολύ ωραία.
Είναι κάποιο θαλάσσιο πλάσμα που έφαγε πολύ πλαστικό;
Ακριβώς.
-Αλήθεια; -Ναι.
Για πλάκα το είπα. Αυτό ντύθηκες;
-Αυτό ντύθηκα. -Είναι τραγικό.
Είναι η Μέρα των Νεκρών, οπότε…
Έχεις πεθάνει κιόλας;
Τι λες να παθαίνει ένα θαλάσσιο πλάσμα
-όταν τρώει πολύ πλαστικό; -Σωστά.
Έχω ακούσει ότι ένα τρελό ποσοστό της θαλάσσιας χλωρίδας εξαφανίζεται.
Πράγματι. Αλλά τουλάχιστον κάνουμε ωραίες στολές.
Σωστά.
Μέσα από το σκοτάδι γεννάται η τέχνη, λένε.
Έτσι λένε;
Έτσι νόμιζα. Ίσως το σκαρφίστηκα.
-Δεν νομίζω. -Ούτε εγώ.
Αλλά έχουμε αρκετό σκοτάδι τώρα.
Ναι, έτσι φαίνεται.
Τι είπες ότι ντύθηκες; Κάτι από ένα άλμπουμ;
Ναι, το The Point!
Γιατί;
Μάλιστα.
Ναι, αυτό είναι το θέμα. Τον δίσκο συνοδεύει μια ιστορία.
Είναι μια χώρα, η Αιχμή.
Όλοι έχουν μια αιχμή στο κεφάλι τους,
εκτός από ένα παιδί που έχει στρογγυλό κεφάλι.
Και δεν είναι εύκολο να είσαι στρογγυλεμένος
σε μια χώρα όπου όλοι είναι αιχμηροί.
Έχει όμως κι έναν φίλο, έναν μπλε σκύλο, τον Άροου. Αυτό ντύθηκα.
-Είσαι ο σκύλος; -Ναι.
Και το παιδί σου;
Δεν ξέρω.
Είναι ωραία στολή. Μ' αρέσει.
Ευχαριστώ. Όχι σαν τη δική σου.
-Είναι τέλεια. -Ευχαριστώ.
Ναι, μακάρι να είχα κάπου να τη δείξω.
Δεν θα βγεις;
Μπορεί. Δεν ξέρω. Εσύ;
-Ναι! Χαλοουίν είναι. -Εντάξει.
Η αγαπημένη μου γιορτή. Η μόνη που με νοιάζει.
Τολμηρή δήλωση.
Ναι. Αλήθεια λέω.
Αν θες να τα ξαναπούμε, θα μπορούσα…
να σου πω πού θα πάω ή…
Εντάξει.
-Εντάξει. -Εντάξει.
ΕΛΑ, ΘΑ ΒΓΕΙΣ ΑΠΟΨΕ;
Πετάω ψηλά στον ουρανό
Αναρωτιέμαι γιατί θέλω κι άλλη Οπτική γωνία
Γεια σου.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Τελειώσαν τα ωραία γλυκά;
Όχι, τι εννοείς;
-Ήθελες και τα πήρες αυτά; -Ναι.
-Σ' αρέσουν αυτά; -Ναι, πολύ.
Συγγνώμη, μήπως σε πειράζει;
Όχι, είναι απλώς παράξενο, γιατί είναι απαίσια.
-Πώς και δεν το ήξερα; -Πού θες να ξέρω, ρε;
Όλα καλά;
Ναι, συγγνώμη. Απλώς
η Γκάμπι θα κάνει γιορτές με τη Βανέσα, οπότε…
Μαλακία.
Δεν είναι σωστό. Κόρη σου είναι. Έχουμε Χαλοουίν.
Ναι, δεν φταίει κανείς. Έτσι βγήκε το πρόγραμμα.
Την έχει για Χαλοουίν, επειδή την είχα για Πάσχα…
Καλά, ποιος χέστηκε για το Πάσχα;
Εγώ.
-Τότε, μην παραπονιέσαι, ναι; -Καλά.
Τι να κάνουμε απόψε;
ΝΤΑΞ ΜΟΝΟΣ Ή ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ;
Να παίξουμε κάνα Call of Duty;
-Εγώ θα βγω. -Όντως;
ΕΓΩ +1 ΓΥΝΑΙΚΑ
-Χαλοουίν είναι. Πάντα βγαίνω. -Μαλακίες.
Ποτέ δεν βγαίνεις. Εδώ και χρόνια.
Όχι, κάθε χρόνο βγαίνω.
Μαζί σου δεν βγαίνω, γιατί έχεις την οικογένεια.
Ξέρω τι έχω. Ευχαριστώ.
Γιατί μιλάς έτσι; Εγώ είπα
-ότι στεναχωριέμαι για την κόρη μου. -Σόρι.
-Συγγνώμη. -Καλά.
Πού θα πας;
Βασικά, θα βρεθώ με τη δασκάλα των καλλιτεχνικών.
-Άντε! Αλήθεια; -Ναι.
Ήρθε σήμερα και πήρα το τηλέφωνό της.
Μπράβο, ρε.
Και πού θα την πας;
Το σκέφτομαι. Θες;
Μπα. Έσκασα από τα γλυκά.
Τι εννοείς το σκέφτεσαι;
Περιμένω νέα.
Από εκείνη;
Όχι.
Από ποιον;
Από τον Νταξ.
-Για όνομα. Όχι. -Ρε φίλε.
Κατάλαβα. Εγώ δεν έχω αρκετούς ακόλουθους.
Τι είναι αυτά που λες; Σε ποιον τα λες αυτά;
Δεν με παίρνεις ποτέ όταν βγαίνεις μ' αυτόν.
-Βγαίνω σπάνια μαζί του. -Την περασμένη βδομάδα βγήκατε.
-Πριν μήνες ήταν. -Μαλακίες. Πρόσφατα ήταν.
Ήταν η πρώτη φορά μετά από χίλια χρόνια.
-Πριν χωρίσω με τη Μέγκαν. -Καλά.
Φίλος της είναι. Δεν τον συμπαθώ καν.
-Και γιατί βγαίνετε; -Αυτός βγαίνει συνέχεια.
Ξέρει τους πάντες. Εγώ δεν έχω ιδέα.
Θέλω να βγω με την κοπέλα. Πρέπει να την πάω κάπου.
Καλά, εντάξει. Αλίμονο. Καλά να περάσεις. Εντάξει;
Θες να έρθεις;
Εσύ θες να έρθω;
-Βασικά… -Σκέψου το λίγο ακόμα.
-Άντε γαμήσου. Δεν έρχομαι. -Είναι μασκέ και δεν ήξερα αν έχεις στολή.
Έχω στολή, φίλε μου.
Λες ο Νταξ να περίμενε στην ουρά;
ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Ευχαριστώ.
Πάμε.
Θέλω ένα αναψυκτικό. Έχω παράξενη γεύση.
Θα πω στη δασκάλα ότι ήρθαμε.
Εντάξει.
-Όλα καλά; -Ναι.
Εντάξει.
Συγγνώμη.
Φίλε. Τι σκατά;
-Θεέ μου. -Όλα καλά;
Εντάξει.
Μας συγχωρείτε.
Σκατά.
Σόρι.
Τι λέει;
Γιούχου!
Πρέπει να μείνεις 8 δεύτερα πάνω στον ταύρο.
Ωραία. Τι γίνεται;
Ωραία, ρε. Κάνω τη δουλειά μου, διασκεδάζω τον κόσμο.
Τι ντύθηκες; Σόνικ;
-Όχι, Άροου. -Τι γίνεται; Είμαι ο Βίκτορ.
Ναι, φίλε. Είμαι ο Νταξ. Η φίλη σου;
Έρχεται.
Ωραία. Μια χαρά.
Συγγνώμη, να σου πω μια στιγμή;
-Ναι. Θα είμαι εδώ. -Σούπερ.
Φίλε, νόμιζα ότι θα ερχόσουν με γυναίκα.
Ναι, έρχεται.
Ναι, ωραία. Αλλά έφερες αρχίδια.
Το ξέρω. Προέκυψε μετά που μιλήσαμε και…
Υπάρχει μια αναλογία αγοριών-κοριτσιών.
Ο τύπος που με πληρώνει τα προσέχει αυτά.
-Με γάμησες, φίλε. -Ναι, αλλά περιμέναμε στην ουρά…
Να σου πω κάτι; Γάμα το. Δεν με πληρώνει και ποτέ.
Ας πάρει τ' αρχίδια μου.
-Πώς είπαμε τον φίλο σου; -Βίκτορ.
-Βίκτορ. Παιχταρά μου. -Ναι; Συγγνώμη.
Άκου, φίλε, χαίρομαι που ήρθατε.
-Βέβαια. -Αν θέλετε κάτι, πείτε μου.
Εντάξει, τέλεια. Σε ακολουθώ στο Instagram.
Τι; Αλήθεια;
-Ναι. -Σ' ευχαριστώ.
Είναι πολύ σημαντικό. Σ' αρέσουν αυτά που ανεβάζω;
Ναι, ωραία είναι.
Και βέβαια είναι. Αυτό λέω κι εγώ.
Δεν θα πω ψέματα.
Θέλει επένδυση σε χρόνο για να διατηρείς την επαφή.
Αλλά πλέον είναι το μόνο που μετρά.
-Το προφίλ σου; -Το δικό μου;
-Ναι. -Γιατί;
Γιατί φαίνεσαι καλό παιδί και μ' αρέσει η ζώνη σου.
Θα σε κάνω ταγκ, θα σου φέρω ακόλουθους.
-Σοβαρολογείς; -Ναι.
Σου φαίνομαι για μαλάκας; Θα έλεγα ψέματα;
-Πες μου. -Καλά.
Είναι "Ο Άλλος Βίκτορ Μοράλες".
-Ενωμένα. Ναι. -Ωραία.
Υπάρχουν πολλοί μ' αυτό το όνομα, αλλά οκέι…
-Έτσι με λένε… -Ωραίος. Για να δούμε.
-Μπα, δεν χρειάζεται. -Γαμώτο, ρε. Έχεις 443.
Φίλε, πλησιάζεις τους 500.
Απόψε μπορεί να τους φτάσουμε, αδερφέ.
-Αλήθεια; -Ναι, ρε.
Δεν λέω ότι θα είναι εύκολο, αλλά γίνεται.
Τζος, φέρε τον Μπαμπαστρούμφ
-με τα μυτερά αυτιά… -Δεν πειράζει.
-Θέλετε κάνα ποτό; -Ποτό;
Αχ, μωρέ, είσαι πολύ ευγενικός.
Κακώς σε χώρισε η Μέγκαν.
Χοντράδα.
-Πες ότι δεν το 'πα. -Παίζω.
Έλα, φίλε. Με ξέρεις. Σε πειράζω. Βότκα με σόδα.
-Ευχαριστώ. -Εγώ, Coca-Cola.
-Coca-Cola; -Ναι, τέλεια.
Ευχαριστώ.
ΖΑΡΑ ΑΚΟΜΑ ΤΡΩΤΕ;
ΣΟΡΙ, ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΚΑΘΥΣΤΕΡΟΥΝ
Μάλιστα, ντύθηκες γατούλα. Να μαντέψω, είσαι ανεξάρτητη;
Αν σε αφήσω μόνη σου με ένα μπολ γάλα,
θα είσαι ευχαριστημένη;
Ναι.
Εσύ, κουνελάκι. Τι κουνελάκι είσαι;
Δεν ξέρω.
Μαλάκας.
Στο Χαλοουίν, οι γκόμενες νομίζουν ότι είναι πιο σέξι απ' όσο είναι.
-Γεια, θα… -Μου δίνεις άλλα τρία Jameson με πάγο;
Ξέρεις, ήμουν πριν από σένα.
-Έλα. -Έλα.
Σόρι. Έκανα μια ώρα.
Όλα καλά. Έρχεται το κορίτσι σου;
-Μόλις μου έστειλε. -Τέλεια.
Πού είναι ο Νταξ; Έχω το ποτό του.
-Δεν έχω ιδέα. -Τέλεια.
Να τον ψάξουμε;
-Μάλλον. -Καλά. Εντάξει.
Συγγνώμη.
Να περάσουμε.
Ωραία. Εντάξει. Έντονο. Ένταση.
Ντύθηκες Σόνικ, σαν εμένα.
Ίδια στολή.
-Όχι, ντύθηκα Άροου. -Μα είμαστε ολόιδιοι.
Θα ξανακάνω τη χώρα μας πλούσια.
Τραμπ!
Το καλιφορνέζικο όνειρο
Θεέ μου.
Το καλιφορνέζικο όνειρο
-Γαμώτο. -Το λατρεύω το τραγούδι!
-Είναι τέλειο. -Φοβερό…
Να σου πω κάτι τρελό;
-Τι; -Απ' τα 30 και μετά
είναι αλλιώς να τα τραγουδάς αυτά.
Μικρότερος ήταν σαν να σκεφτόμουν
"Έτσι θα γίνω".
Θα με διδάξει ο Άντονι Κίντις,
όπως ο Όμπι-Ουάν Κενόμπι τον Λουκ Σκαϊγουόκερ.
Και ενσαρκώνω την ασύλληπτη ενέργεια αυτού του τύπου.
Είναι μέρος της εκπαίδευσής μου, για να γίνω σαν τους Chili Peppers
και τον Χοβ και τον Μπάουι κι όλους τους θεούς του χώρου.
Αλλά γέρασα πια και δεν συνέβη. Βέβαια, τα πάντα μπορούν να συμβούν.
Αλλά το θέμα είναι ότι ξέρω πως δεν θα γίνω σαν αυτούς,
γιατί, αν ήταν, θα είχε συμβεί μέχρι τώρα.
Γι' αυτό πλέον, όταν τραγουδάω, δεν είναι σαν να εκπαιδεύομαι.
Δεν το βλέπω πια έτσι. Είμαι ένας θαυμαστής.
Ρώτα όποιον μουσικό θες από την απαρχή του κόσμου,
όλοι θα σου πουν ότι λατρεύουν τους θαυμαστές τους.
Από καρδιάς, καταλαβαίνεις; Με νιώθεις στο…
Σαν να… Εκεί μέσα. Κατάλαβες;
-Ναι. -Ναι.
Όχι εντελώς. Όχι.
Όχι, μάλλον με τον Τζος πρέπει να τα πεις αυτά. Εγώ φταίω.
Να μου λείπει, φίλε.
-Γαμώτο. -Τι;
Έφτασα τους 467.
-Τι; Τέλεια, ρε. -Ναι.
-Τι σου είπα, αδερφέ; -Ωραία.
-Τι σου είπα; Για να δω. -Εντάξει.
Λοιπόν, έλα εδώ. Δες αυτό το ποστ.
-Ναι. -Έχεις τέσσερα σχόλια
και δεν έχεις απαντήσει. Πρέπει να κρατάς επαφή,
να τους κάνεις να νιώθουν ισότιμοι.
-Καταλαβαίνεις; Ναι. -Μάλιστα. Ναι.
Ναι, αλλά τι να πω εκεί;
Πρέπει να βρεις το ύφος σου.
-Να 'σαι καλά, φίλε. -Δεν το εννοούσα έτσι.
-Λοιπόν, με τι ασχολείσαι; -Είμαι υπεύθυνος διαδρομών της UPS.
-Τέλεια. Όχι, μια χαρά είναι. -Ναι.
Πολύ καλό, φαίνεται αυθεντικό.
Αυτό θέλει ο κόσμος.
-Ναι, ρε. -Αν ρωτήσεις…
Το ξέρω αυτό το γελάκι. Η δικιά σου είναι;
-Ναι. -Θα έρθει;
-Νομίζω. -Νομίζεις;
Φέρε το τηλέφωνο. Με δυο μηνύματα θα είναι εδώ.
-Εντάξει είμαι, ευχαριστώ. -Καλώς, όπως θες.
Πρέπει να δω κάτι, θα τα πούμε μετά.
Εντάξει. Ναι.
Ωραίος τύπος. Ωραίος.
ΕΙΣΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΚΕΙ;
ΕΛΑ ΑΠΟ ΔΩ
"Έλα από δω".
Τι;
Είσαι ξενέρας, φίλε.
Θες να φύγουμε; Πάμε να φάμε τίποτα;
Στείλ' της πάλι.
Της έστειλα.
Αλήθεια; Πότε;
-Τι της είπες; -Δεν σου λέω.
Καλά.
Πάμε να φύγουμε.
Ναι.
Μου φάνηκε αλήθεια, δεν ξέρω.
-Γάμα την, ρε. -Μην το κάνουμε αυτό.
-Αν φέρεται μαλακισμένα… -Μην την κακολογείς.
Δεν βοηθάει. Ας μην το συζητάμε άλλο.
Δες εκεί. Να χαιρετήσουμε;
Ναι. Ξέρω 'γώ;
-Ακόμα εδώ είστε; -Ναι.
Είμαι στους 471, φίλε. Δεν τα κατάφερα.
Μπα, πρέπει να κρατήσεις την επαφή. Θα γίνει.
-Ναι. -Θα σας πάει κάποιος ή…
Εγώ δεν ήπια, οπότε…
Σούπερ. Πώς τα περάσατε, φίλε;
Το κορίτσι σου δεν ήρθε, έτσι; Γάμα την.
Ευχαριστώ.
-Δεν χρειάζεται… -Πέντρο!
Ευχαριστώ που με φρόντισες. Το εκτιμώ.
Ο ντιτζέι; Φοβερός. Απίστευτος, πραγματικά.
Αν μπορέσεις, κοίτα το, ναι;
Ορίστε.
Κράτα τα. Καλά να περάσεις.
Έτοιμοι;
Αυτός ο τύπος έχει 1,6 εκατ. ακόλουθους.
-Πού το ξέρεις. -Δουλειά μου είναι.
-Τι κάνει; -Ό,τι κι εγώ.
-Αλλά καλύτερα, μάλλον. -Κι εσύ τι κάνεις;
Ο τύπος είναι παντού. Όλοι τον προωθούν, και λέει ότι κάνει μουσική.
-Ναι, εντάξει. -Έτσι. Για πέταμα.
Μέχρι κι αυτός το ξέρει. Το λέει.
Μάλλον αυτό αρέσει στον κόσμο.
Δεν ξέρω. Γυμνάζεται πολύ.
Κι εγώ, ρε φίλε, αλλά δεν είμαι σαν αυτόν.
Θα έχει καλύτερα γονίδια.
Ή ντοπάρεται.
Αλλά η καλή ντόπα είναι ακριβή.
Αυτό είναι το παράξενο.
Ο τύπος οδηγά Model X.
Και με 1,6 εκατ. ακόλουθους, πάλι δεν βγάζεις τόσα.
Οπότε, μάλλον έχει περιουσία.
Δεν μιλάει για τους γονείς του, λέει ότι είναι αυτοδημιούργητος.
Αυτό λένε όλοι στον χώρο.
Οπότε λες "Εξαγόρασε ακόλουθους". Αλλά όχι, τα λάικ τον επιβεβαιώνουν.
Δεν ξέρω, είναι και όμορφος.
-Δηλαδή, μου τη σπάει. -Ναι. Γάμα τον.
Λες να είναι ευτυχισμένος; Πραγματικά;
Εγώ θα ήμουν στη θέση του.
Αν έπαιρνα αγάπη από τόσο κόσμο.
Αυτό είναι το λάθος σου.
Μη σε νοιάζει τι πιστεύουν οι άλλοι, γιατί οι πιο πολλοί
-είναι ζώα. -Χόντρυνε το πράμα.
-Όχι όλοι, ρε φίλε. -Όχι, αλλά οι περισσότεροι.
Κανείς δεν έχει λόγο για ό,τι σκέφτεται.
Δεν τους αρέσει κάτι επειδή τους αρέσει.
Απλώς νομίζουν ότι έτσι πρέπει. Γιατί αρέσει στους άλλους.
Έχεις τσαντιστεί επειδή σε έφτυσε αυτή. Δεν ξέρεις τι λες. Κοίτα…
Τέλος πάντων. Ωραίο το "Γάμα τον κόσμο, δεν δίνω δεκάρα". Αλλά ξέρεις κάτι;
Εγώ δίνω δεκάρα. Και δεν φοβάμαι να το πω.
Θέλω να είμαι αρεστός.
-Αλλά δεν είμαι. -Έλα τώρα. Δεν ισχύει.
Μη με παρεξηγείς. Τα βγάζω πέρα.
Κάνω ό,τι κάνω, ό,τι κι αν είναι αυτό.
Αλλά αν δεν είσαι πολύ καλός, αν δεν τα σπας,
κανείς δεν νοιάζεται. Δεν έχω αληθινούς φίλους.
Χωρίς παρεξήγηση.
Αλλά σε ξέρω πιο πολύ καιρό απ' όλους
και δεν μας θεωρώ φίλους. Δεν νοιάζεσαι για μένα.
-Δεν ισχύει. -Άντε γαμήσου.
Υποτίθεται ότι είσαι καλό παιδί και το ξέρουν όλοι.
Αλλά φέρσου σαν άντρας και παραδέξου το όταν ακούς την αλήθεια.
Δεν νοιάζεσαι για μένα!
Με παίρνεις μόνο όταν θες να πηδήξεις.
Εντάξει, φίλε.
-Μαλάκα. -Εντάξει. Όλα καλά. Έλα.
Γάμα τον. Εντάξει.
Είναι σπαστικό.
-Ξαναπές το, μαλάκα! -Χαλάρωσε.
-Ξαναπές το! -Χαλάρωσε.
Είσαι κότα και δεν το ξαναλές, παλιομαλάκα;
Λες να έχω χρόνο να ασχολούμαι με αρχιδάκια;
-Είσαι μεγάλος και τρανός; -Εντάξει…
-Πιο τρανός από σένα, ξεκωλιάρη. -Παιδιά…
-Φύγετε, παιδιά. -Κάτσε.
Και το μπλε τσουτσέκι με τα αυτιά… Δεν τα 'χω μαζί σου.
-Χαλαρώστε. -Κάνε κάτι,
-αντί να μιλάς σαν κοριτσάκι… -Ναι; Θες να…
-Γαμώτο. -Όπα!
Χαλαρώστε, ρε.
-Έλεος! -Γαμώτο!
Μαλάκα.
ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΝΕ
Εγώ και τα αγόρια μου σου σπάσαμε τα μούτρα, μικρέ.
Έλα!
Τι σκατά, Τζος; Έλα!
Γαμώτο.
Τι σκατά;
Θεέ μου!
Τι σκατά παίχτηκε;
Τον είδατε τον έναν που…
Δεν μπορούσε να ρίξει ούτε μία. Τον διέλυσα!
-Τον διέλυσες. -Εντελώς.
Είδες τον Βικ που πέταξε τον άλλον;
-Εντελώς τρελό. -Τον πέταξες στον αέρα!
Τον έκανα το πουτανάκι μου.
Και τον ξανάφησες κάτω.
-Ναι. -Πολύ καλό.
Προέχει η ασφάλεια.
-Κι αυτός εδώ; -Ναι.
Έριξε κάμποσες. Λέω "Για δες".
Παράξενο θέαμα.
Δεν το έχω ξανακάνει στη ζωή μου.
Ναι. Αλλά έτσι γίνεται.
-Τρελό. -Έτσι γίνεται, όμως.
Ενστικτωδώς. Υποστηρίζεις αμέσως τους φίλους σου.
Ρε φίλε! Όπως όταν ο Χουλκ
λέει "Θα σε σκοτώσω".
Πετάχτηκες από το πουθενά και του την άστραψες.
-Το είδα, ρε! -Πού το έκρυβες αυτό;
-Πραγματικά, δεν ξέρω. -Πού;
-Κάπου βαθιά. -Ναι.
Θέλω κι εγώ.
Σοκαρίστηκε ο τύπος.
Σκεφτόταν "Ο μπλε μαλάκας…
Αυτός ο μπλε τύπος με γάμησε".
-Δεν είμαι μπλε τύπος. Είμαι ο Άροου. -Το ξέρω!
Αυτός δεν το ήξερε.
Σκεφτόταν "Από πού ήρθες εσύ, γαμώτο;"
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ; ΜΕ ΑΓΝΟΕΙΣ;
ΘΑ ΤΑ ΕΜΑΘΕΣ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΝΤΑΞ
ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ; ΗΣΑΣΤΑΝ ΜΑΖΙ;
-Τζος! -Ναι.
-Το είδες; -Ναι.
Τώρα το βλέπω.
Ήμασταν μαζί πριν λίγο. Είναι…
-Τον αφήσαμε πριν πέντε ώρες. -Δεν ξέρω. Ναι.
-Ήταν μια χαρά. -Ήταν μια χαρά.
Έλεγε όλο αστεία και τέτοια. Ήταν…
-Μια χαρά δεν ήταν; -Ναι.
-Γαμώτο. -Τι;
Έφτασα τους 500.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού