Selam.
Buyurun.
Sorun olmazsa.
-Sağ ol. -Ne demek.
Ben de şey oldum, "Peki. Selam. Merhaba. Bana bu şekilde davranamazsın."
Evet. Evet, hayır. Kesinlikle. Dedim ki "İkimiz de eşek kadar yetişkiniz
ama birimiz çocuk gibi davranıyor."
Kendi hayatından nefret etmesi benim suçum değil.
Kendine hâkim olacak ve acısını benden çıkarmayacak. Evet.
Salatayı soğansız sipariş ettim. Soğansız gelmek zorunda.
Bu hemen olması gereken bir şey.
-Biliyorum. -Buyurun.
Böyle bir etkileşime ihtiyacım yoktu, hele hele bugün, anlıyor musun?
Size iyi…
Sikeyim.
Aman tanrım Victor.
Özür dilerim. Sizi korkutmak istememiştim.
Ellerim dolu. Yere koyabilirsin.
Evet, tabii. Buyurun. Ben hallederim. Merak etmeyin.
Hafta sonu Dodgers maçına gidiyor musun?
Biletim vardı
-ama verdim. -Ne? Verdin mi?
Evet. Son gittiğimizde kızım çok ilgilenmedi.
Eskiden ilgilenirdi ama artık ilgilenmiyor… Başka bir şey yapacağız.
-Sorun değil. Evet. -Kızın kaç yaşında?
-On üç. -Ergenlik yılları zordur.
-Daha iyiye gidecek mi? -Bilemem ki.
Kızım babasıyla yaşıyor, erkek kardeşi de benimle
ve o da nefret ettiğim.
-Peki. -Ben…
-Hoşça kal. Sonra görüşürüz. -Evet. Peki.
İyi hafta sonları, tamam mı?
Hey, Victor, çok mu ciddi anlattım?
İyiydiniz. Hayır. Olması gerektiği kadar ciddiyet vardı.
-Evet. Hoşça kalın. -Hoşça kal.
Eğer benimle Dolaşmaya çıkmak istersen
Arabanın üç tekerinin üzerinde Altın jantlarla
Ah, neden böyle yaşıyorum? Hey, para yüzünden olmalı!
Eğer benimle dolaşmaya çıkmak istersen Benz E'nin arkasında marihuana içeriz
Ah, neden böyle hissetmek zorundayım? Hey, para yüzünden olmalı!
-Dostum. -Hey.
-Ne oluyor burada? Bolonez sos mu o? -Hayır efendim.
-Bu benim özel lazanya sosum. -İsa aşkına. Gerçekten mi?
-Adını söylemesen olur mu lütfen? -Pardon, pardon, pardon.
-Yarın Gabi geliyor. -Burada değil ama, değil mi?
Hayır ama onun önünde ağzından kaçabilir.
-Tamam ama dur bir dakika. Bu Gabi'ye mi? -Evet.
Ama yarına kadar burada olmayacak.
Olmayacak. Ama artık benimle yemek yapmaktan hoşlanmadığı için
onunlayken bunu yapamıyorum.
-Ben de bir gün önceden yapayım dedim. -Evet ama ne yapacaksın?
Pişirip buzdolabına mı koyacaksın?
Ne?
-Yarın o yedikten sonra alabilirsin. -Ama diyorum ki kendi payımı ayırsam…
Neyin pazarlığını ediyorsun ki?
-Neyin var senin? -Taze olsun diye…
-Mutfağımdan çıkar mısın lütfen? -Peki.
Sikeyim.
-Hola. -Selam.
Gabi, baban geldi!
Vay, ormanvariymiş.
Ormanvari değil.
Hayır, hayır, iyi göründüğünü söylemeye…
Gaba Gaba, n'aber?
Böyle mi kalacağım? Alo?
Ne oluyor?
Bir grup kız dün gece Adriana'da kalmışlar.
Onu davet etmemişler.
-Neden ki? -Bilmem.
Bütün gün böyleydi.
Hayır, hayır. Başka bir şey giymen lazım.
-Neden? -Gabi, annenin sözünü dinle.
Böyle iyiyim.
-İyi şanslar. -Tabii.
Ee, ne istiyorsun?
Aç değilim demiştim.
Biliyorum ama öğle yemeği zamanı. Bir şey yemen lazım, değil mi?
Evet ama öğle yemeği zamanı olması aç olmam gerektiği anlamına gelmiyor.
Bedenime kulak vermeye çalışıyorum.
Peki. Bede… Peki.
Peki şimdi bir şey alsam, sonra karnın acıktığında yesen?
-Acılı tavuk ister misin? -Vegan bir şeyleri var mı?
Ne, vegan mısın artık?
Vegan olduğumdan değil, sadece vegan yiyorum.
Ama vegan değilsin. Son görüştüğümüzde sosisli sandviç yemiştin.
Evet ve iğrençti. Midem üç gün boyunca ağrıdı.
Evet. Bağırsakların düzgün çalışmadığı için ağrıdı.
-Yeter. -Hiç düzgün çalışmadı ki.
Konuşma artık. Aç değilim.
-Gidebilir miyiz artık? -Arabaya servisteyiz.
Tamam mı? Önümde araba var, arkamda araba var, kaldırım taşı var
ve kocaman bir menü var.
-Nereye gitmemi istersin? -Burada durmak mı zorundayız yani?
Kendime acılı tavuklu bir sandviç aldıktan sonra istediğini yapabilirsin.
Nasıl? Kulağa iyi geliyor mu?
Tamam mı? Tamam.
En azından kakamı normal yapıyorum.
Selam.
-Sen iyi misin? -Evet.
Ne yapıyorsun?
Pencereden dışarı bakıyorum.
-Hey, Gabi geldi. -Tamam.
-Benden bir şey… Tamam. -Ben iyiyim. Selam Gabi.
Selam.
Tamam. Eşyalarını bırak. Yürüyüşe gideceğiz.
Gelemem. Çok ödevim var.
Hep aynı şeyi söylüyorsun. Sonra telefonda arkadaşlarınlasın.
Ödev yapıyorum.
Hava almaya ihtiyacın var, tamam mı? İnsanların havaya ihtiyacı var.
İşte hava. Hava alıyorum.
-Güzel değil mi? -Sanırım.
-Daha da güzelleşecek. -Ne zaman?
Yakında.
Dodger maçına neden gitmedik?
Ciddi misin?
-İki hafta önce korkunç olduğunu söyledin. -Öyle demedim.
Tam olarak "Bir daha buraya gelmek istemiyorum" dedin.
Her neyse. Sen ne zaman istersen dönebiliriz.
Yapma ama. Vegan değil misin?
Egzersize falan meraklı olman lazım.
-Değil mi? -O bir klişe.
Her şey yolunda mı?
Hey, şunu sonra yapabilir misin lütfen?
-Hayır, yapamam. -Yapma ama doğadayız. Hadi.
Hey. Her neyse
-eminim bekleyebilir… -Hayır, bekleyemez.
Onlar senin değil, benim arkadaşlarım. Üzgünüm ama ne dediğini bilmiyorsun.
Peki. Benim de arkadaşlarım var.
-Aynı şey değil, hem de hiç. -Evet ama nasıl olduğunu hatırlıyorum.
-O zamanlar farklı olduğuna eminim. -Farklıdır ama bence bir bakıma da aynı.
Mesela kızların nasıl olabileceğini biliyorum.
-Gerçekten mi? -Evet.
Peki. Kızlar nasıl oluyor?
Cidden acımasızlar. Özellikle de birbirlerine karşı.
Her neyse.
Mija, kendini dışlanmış falan hissedersen hep yanında olduğumu biliyorsun, değil mi?
Hep yanında olacağım.
Her zaman. Hiçbir yere gitmiyorum.
Annem Adriana'yı mı anlattı? Neden anlattı ki? Çok aptal.
Annene öyle diyemezsin. Anladın mı beni?
Tamam. Bu kadar yeter. Telefonunu ver.
-Hayır. Baba, bunu yapmam lazım. -Evet. Kibarca istiyorum.
-Lazım değil. Telefonu ver. -Hayır.
-Sana sonra veririm. -Bırak.
Telefonu ver bana.
Mija, parasını ben ödüyorum yani vereceksin.
Kahrolası ellerini üzerimden çek!
Beni dinle. Hiçbiri önemli değil, tamam mı? Önemi yok.
Öyle olduğunu sanıyorsun çünkü kafan sürekli içinde, tamam mı?
Bir gün boyunca bakmazsan kendini çok daha iyi hissedeceksin.
İnan bana.
Çok yaşlısın.
Tek yaptığım vizyon sahibi olmaktı. Ve o vizyona ulaşmaya çalıştım.
Ve bunu yaparken sevgiyi yaymaya çalıştım.
Sizi seviyorum çocuklar. Gerçekten seviyorum.
Pekâlâ.
Hoşça kalın.
Pekâlâ. Neden bahsettiğimi anladın mı?
Bir noktada tamamen numara yapıyordu ama.
-Hiç anlamamışsın. -Hayır ama ortasına doğru.
Hissetmedin mi? Burnunu biraz fazla çekmiyor muydu?
-Baba, beni dinle. -Ne?
Bu video yayımlandıktan sonra
-kaybettiği takipçi sayısı 75.000. -Peki.
Yani rujlarda cıva olmadığından ve güvenli olduklarından
emin olmak için Çin'e gidip fabrikada duramazdı ki.
Yani teknik açıdan onun suçu değil.
Ama herkes sorun oymuş gibi gösteriyor
ve ne kadar çok çalıştığının farkında bile değiller.
-Ne kadar çok çalıştığını biliyor musun? -Evet.
Sabah 6.30'da kalkıyor, saçı ve makyajı için iki saat harcıyor.
Ve tüm içeriğini kendisi çekip kurguluyor.
Yani tek bir şey kötü gitti diye toplumun ona sırtını dönmesi
adil değil.
Yani tek bir şey sayılmaz ki. Zehirli makyaj malzemesi satmadı mı?
Bu… Bu çok tehlikeli. Bence hesap vermesi lazım.
-Aman tanrım. Sen ciddi misin? -Evet.
Zorlandıklarında kaç kişiyi destekledi, biliyor musun?
Ama o zorlandığında kimse ona destek olmak istemiyor.
-Pekâlâ, böyle olmak zorunda değilsin. -Nasıl?
Bu kadar duygusallaşma tatlım. Benim fikrim bu sadece.
-Hep böyle yapıyorsun. -Ne yapıyorum?
-Bunu sevdiğimden aptal hissettiriyorsun. -Yapma ama.
-Yapma, niyetim o değildi. -Boş ver gitsin.
Pekâlâ.
Bu gecelik bu kadar yeter.
-Biraz uyuyalım. Evet. -Olur.
Hadi.
Televizyon izleyeceğim. Yorgun değilim.
Yapma. Yatma vaktin çoktan geçti. Hadi.
-Yatma vaktim mi? -Geç oldu. Her neyse. Hadi.
-Bugün cumartesi. -Dostum, yeterince rahat davrandım.
Annen bu vakte kadar asla izin vermez.
-Konuyu ona getirme. -Getirmiyorum. Kalkar mısın lütfen?
-Hayır. -Bu tartışmaya girmeyeceğim.
Lütfen kalk. Yoruldum. Lütfen kalk.
Koltukta uyumana izin veremem, tamam mı? Bu doğru olmaz. Lütfen. Teşekkür ederim.
Tanrım. Neden bu kadar zorlaştırman gerekiyor?
Şey… Hey.
Hiç önemi yok. Kimin umurunda?
Baksana. Birini çeviririz.
Gördün mü? Yani…
-…şurada da pizza lekesi vardı… -Umurumda değil.
Bak, benimle vücudunla alakalı konuşmak istemediğinin farkındayım.
-Baba. -Ama regl kazaları çok normal.
Konuşma artık lütfen.
Lisede çıktığım kızın başına sürekli gelirdi.
Kapat çeneni! Kapat çeneni, tamam mı?
Bu hafta sonu burada olmak istemedim. Annem zorladı.
Peki…
annende olsan neyi farklı yapardın?
Kendi yatağımda olurdum ve annemin sıcak yastığını kullanırdım.
Sıcak yastığımız yok ama kendimiz yapabiliriz.
-Aman tanrım. -Hayır, hayır. Halledeceğim.
Sen orada kal.
Bir saniye.
Hey. Havlu ısıttım. Sıcak yastık gibi oldu.
İstemiyorum.
Aynı işi görecek, söz veriyorum.
-Aynı işi görmeyecek. -Daha denemedin bile.
Gidebilir misin lütfen?
Senin için yapabileceğim başka bir şer var mı?
Peki.
GABI İÇİN
-İyi misin? -Evet, ağrıyor sadece.
-Elemanların sıcak yastığı var mı? -Hayır, tabii ki yok.
Bir şey diyeyim mi? Bende işe yarayan bir şey var.
İstersen gösterebilirim.
Gerçekten mi?
Burası senin odan mı?
Babamın odası ama buradayken ben kullanıyorum.
O da koltukta uyuyor.
Duvarlardaki aptal şeylere bakma.
Göreceksin. Bu, baskıyı hafifletecek.
Aman tanrım. Hemen hissettim.
Güzel.
Selam.
Merhaba.
Bölmek istememiştim. Devam edin.
-Baba, bu Caroline. -Selam Caroline. Ben Victor.
Selam. Ben şeyin…
Aman tanrım.
Josh mı?
Evet.
Ben de adını hep unutuyorum. Sorun yok.
Ben banyodayken geldi.
Ama bana dansa giderken öğrendiği bir şeyi göstermek istedi
ve ağrıları gerçekten geçiriyor.
Sıcak yastığı olmadığı için sıcak havlu kullanmamı istedi.
Yani ben de denedim ve işe yarıyor.
Aslında bu güzel görünüyor.
-Ben de katılsam… sorun olur mu? -Tabii. Gelsene.
Beline iyi gelir.
Peki, bir bakalım.
-Kaydır bakalım. -Peki.
Tanrım. Evet, işe yarıyor.
Josh'ı ne zamandır tanıyorsun?
Sanırım geçen hafta konuşmaya başladık.
-Konuşmak derken? -Mesajlaşmak.
Mesajlaşmaya devam edecek misiniz?
Açıkçası muhtemelen hayır.
Yani seks mi kötüydü?
Hey.
Acele eder misin lütfen? Geç kalmak istemiyorum.
Gabi?
-Az kaldı. -Peki, teşekkür ederim.
On dakika falan.
Yeni ayakkabılarını nereden aldın?
Ne?
Yapma. Air Jordan'ların. Nereden aldın?
Eşyalarımı mı karıştırdın?
Yepyeni bir çift ayakkabıyı bütün hafta yanında dolaştırıyorsun
ve bir kere bile giymiyorsun.
Ne oluyor? Olay nedir?
Hiçbir şey. Onlar benim.
Annenin 120 dolarlık ayakkabı almadığını biliyorum.
Almış olamaz. Nereden aldın?
Ödünç aldım, tamam mı?
Peki. Madem ödünç aldın neden bu kadar defansifsin?
-Çünkü. -Neden?
Bana güvenmiyorsun.
Hayır. Bu doğru değil. Sana güveniyorum.
Ama bana her zaman doğruyu söylersin, öyle değil mi?
Adriana'dan ödünç aldım, tamam mı? Geri verecektim, tamam mı?
Fotoğraf çekildikten sonra geri verecektim.
Vincent için tatlı bir fotoğraf çekmek istemiştim.
Pekâlâ.
Kahretsin. O kadar yakın değil miyiz?
Yeni ayakkabılara ihtiyacın olduğunu söyleyemiyor musun hayatım?
-Konuyu neden kendine getiriyorsun? -Getirmiyorum. Konu sensin.
Arkadaşından çalmışsın.
Fotoğraftan sonra geri verecektim.
Evet ama kötü olan da o değil mi? En kötüsü.
Ayakkabıyı bir oğlanın dikkatini çekmek için mi istedin?
Bu çok saçma.
-Hiçbir şey bilmiyorsun. -Evet, her şeyi biliyorum.
-Senin olduğunu bildiğim gibi… -Evet, evet. Biliyorum.
Duydum.
Çok harikayım ve çok tatlıyım ve bu yüzden benden hoşlanırlar.
-Evet. -Evet, hayır.
Hiç de bunu söylemeyecektim.
Bütün hafta sonu tam bir baş belası gibi davrandın.
Şimdi de küçük bir hırsız olduğunu öğreniyorum.
Evet. En azından şunu biliyorum, kendi evine parası yetmeyen
bir şoför olmayacağım.
İşimle gurur duyuyorum.
Anladın mı beni?
Ve çok da iyi yapıyorum.
Ve Josh'la yaşamamın tek sebebi
sana ihtiyacın olan her şeyi verebilmek.
Hayatıma bakıp acınası hâlde olduğunu düşünüyorsun.
Hayır mija. Hayır, öyle değil.
Ve iyi bir hayat sadece Air Jordan'lar sayesinde oluyor sanıyorsan…
…hayat seni çok fena hayal kırıklığına uğratacak.
Mutluluk, kardeşlerim
Bugün birbirimizi seviyorsak O dirildiği için
O dirildi
Şükürler olsun
O dirildi
-Her şeyini aldın mı? -Evet.
-Emin misin? -Evet.
Peki.
-Hey, hey, hey. -Hola.
Hafta sonunuz nasıldı?
"Merhaba" yok mu? Hiçbir şey yok demek.
Adriana'nın Air Jordan'larını çaldım.
-Bu hafta sonu mu? -Hayır, daha önce.
Peki, o yüzdenmiş demek.
Ama kilisedeyken bir plan yaptım.
Sizin için küçük işler yaparım, Jessica'ya bakıcılık yaparım.
Ona Jordan'ları alabilecek parayı biriktirene kadar.
Evet, güzel bir başlangıç ama aynı zamanda önümüzdeki ay boyunca cezalısın.
Cezalı mıyım? Artık kimse kimseye ceza vermiyor.
Çocuklar ceza alıyor diye hep anlatıyorsun.
-Sikeyim. -Hey!
Böyle konuşmaya devam edersen iki ay olacak. Anladın mı?
Peki. Yani artık beraber çalışıyorsunuz.
Belki de bunu evliyken yapmalıydınız.
-İki ay! -Yok artık Gabi.
-Bu saçmalık nereden çıkıyor? -Belki sizdendir.
İkiniz de çok iyisiniz de sanki. Sen evli bir adamla berabersin.
Senin evinde de tuhaf bir kadın kalıyor.
Gerçekten. İkinizin de ne yaptığınız hakkında hiçbir fikri yok.
-Tuhaf kadın benim değil. -Richard…
-Boşanmak üzereler… -Josh'ın kız arkadaşıydı.
-Gerçi bir kadına sahip olamazsın… -Neden bilmiyorum…
Bana kendini açıklamana gerek yok.
Bize bunu neden yaptırıyor ki?
-Senin kızın işte. -Senin.
-Emin misin? -Yani evet. Senin kızın.
Bu işi beceremiyor muyuz?
-Tamamen değil. Hayır. -Emin misin?
Kısmen muhtemelen.
-Çoğu insandan daha iyiyiz ama. -Kendi anne babamızdan daha iyiyiz.
-Senin anne babandan daha iyiyiz. -Hey.
Ne? Bir şey mi dedin?
-Bir şey duydum. -Hayır. Aksanımdandır.
-Dinle, benim… Evet. -Tutmayayım. Sen git.
İyi şanslar. Birkaç haftaya görüşürüz.
Tabii.
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz