Josh.
Evet?
Burada ne işin var?
Annemi almaya geldim.
Biliyorum. İçeri gelsene.
Tanışmamıştık.
Hayır. Seni fotoğraflardan biliyorum. Annen de senin hakkında çok şey anlattı.
-Kahve ister misin? -Hayır, sağ ol.
Şey, otursana.
Ama ona oturma. O kırık olan.
Hangisinin kırık olduğunu biliyorum, sağ ol.
Biri kalbim için, biri de prostat kanseri için.
Üzüldüm.
Sorun değil. Yok gibi.
Seks hayatımı etkilemiyor.
Bu harika.
Sonunda tanıştığımıza sevindim.
Ruth benimle alakalı sana ne anlattı?
Hiçbir şey.
Çok komik. Tam onluk bir şey.
Pek değil aslında.
Tabii ki öyle. Onu tanıyorsun.
Tanıdığımı sanıyordum.
Neden bu kadar erken geldin?
Trafiğe yakalanmak istemedim.
Peki. Gidip hazırlanayım.
Şu gidişe bak.
Neden bu kadar yavaş sürüyorsun?
Söyledim ya, birkaç panikatak geçirdim.
İyileştiğini sanıyordum.
İyileştim. Bu iyileşmiş hâlim. Ama ben sadece…
Bazı şeyler beni biraz daha fazla geriyor işte.
Otobanda araba kullanmak gibi ki bu arada gayet tehlikeli bir şey.
Herkes otobanda araba kullanırken gergin olmalı.
-Hepimiz alıştık sadece. -Doğru.
Bu kadar yavaş kullanmanın bir önemi yok
çünkü zaten evime çok erken geldin.
Peki Larry'yle nasıl tanıştınız?
Ciddi bir şey değil. Sorduğun buysa tabii.
Ama yani ne kadardır görüşüyorsunuz?
Yaklaşık bir senedir.
Ne?
Bunu o kadar büyütme.
Bu inanılmaz. Genelde birbirimize anlatırdık.
Bana her şeyini anlatmıyorsun ki.
Çok şey anlatıyorum.
Bir sene.
Ne yani, geçen ekim ayında mı görüşmeye başladınız?
-Evet. Megan'dan daha yeni ayrılmıştın… -Evet.
…hassas hissediyordun.
Sen biraz daha güçlenene kadar beklemeye karar verdim.
Bir sene olmuş. Biraz güçlendim mi bari?
Diğer insanlar mutluyken pek iyi durumda olmadığını biliyorsun.
Bilmiyorum.
Yani hiçbirimiz iyi olmuyoruz ama sen hepimizden daha kötü oluyorsun.
Vay be.
Kız kardeşin Aaron'la evlendiğinde nasıl olmuştun?
-Onun adına çok mutluydum. -Hayır, daha iyisi olurdu, diyordun.
Yani…
Ama Aaron'dan neden bu kadar çok nefret ettiğini bilmiyorum.
Aaron'dan nefret etmiyorum. Bir sorunu yok.
Sorunu olmamasındaki problem ne peki?
Hiç.
Bence çok dindar olduğu için. Sen antisemitiksin.
Ben yarı Yahudiyim.
Yarı antisemitiksin.
Bu çok ciddi bir suçlama, biliyorsun.
-Aşırı hassas olma. -Aşırı hassas değilim.
Antisemitik olarak damgalanmadan da örgütlenmiş dini eleştirebilirim.
Evet, Yahudi olmaktan gurur duyuyorum.
-Gerçekten mi? -Evet.
Nasıl olur?
-"Nasıl olur" mu? -Evet. Duymak istiyorum.
Yahudi olmaktan nasıl bir gurur duyuyorsun?
Gurur duyduğum…
Bob Dylan ve Coen kardeşler ve Ruth Bader Ginsburg
-ve göğüs eti rostosu ve sebze güveci. -Sus artık.
-Anlamsız şeyler söylüyorsun. -İyi ama olay o değil.
Beth'le olan sorunum dindar olduğu için değil ki.
Kontrol hastası olduğu için.
Bunu pek çok kez söyledim.
Dindar bir adamla evlendi
çünkü böylece kontrolü elinde tutabileceğini düşünüyor.
Ama işin gerçeği her şeyi kontrol edemezsin
ve bu yüzden o hep… Bu yüzden hep mutsuz.
Mutsuz olanın o olduğundan emin misin?
Bir yere çekebilir miyiz? Çişimi yapmam gerekiyor.
-Oraya gidene kadar bekleyemez misin? -Daha yolun yarısındayız.
Çünkü Aaron muhteşem bir fikirle
-ta Valencia'ya taşınmaya karar verdi. -Aman tanrım.
Daha hızlı kullanıyor olsaydın çoktan varmıştık.
Çok daha iyi hissediyorum.
Güzel.
Elizabeth Sara için ne alacağını söyledi mi?
Evet.
Bana da, evet. Nereden almam gerektiğini bile söyledi.
Hediyeyi seçmek eğlencenin bir parçası sanıyordum.
Evet yani ben de bunu diyorum işte. Kontrol hastası.
Bu konuda haksız değilsin.
Bak, biriyle tanışmana sevindim.
Teşekkür ederim.
Yani epey olmuştu.
O kadar da olmadı.
Yani oldu ama ne fark eder?
Sanırım haklısın.
Erkekler konusunda şanssızım.
Öyle demedim.
Yok, öyle. Çok şanssızım.
Öyle. Bu da ne demek şimdi?
Bilmem. Şans mı, seçimlerin mi?
Baban onunla tanıştığımda çok farklıydı.
Sonradan çıkan sorunları yoktu.
Ya da vardı ama sen görmemeyi tercih ettin.
Bence olduğundan daha kötü hatırlıyorsun.
Peki.
Sana hiç vurmadı.
Vurma tanımına bağlı.
Hayatın tehlikede olmadı.
-Kesinlikle tehlike altındaydık. -Ne zaman?
Araba kullandığı her sefer.
Sence ben neden bu kadar gergin bir şoförüm?
Tek bir seferden bahsediyorsun…
Hayır. Pek çok sefer oldu.
Bir seferinde evi neredeyse yakacaktı.
-Evi yaktığı falan yoktu. -İtfaiye arabası gelmişti.
Hortumlarını falan kullandılar.
Söylüyorum işte.
Babamı seçen sendin, ben değil.
Yani belki de şanssız olan benimdir.
Bunu söylemen benim için çok kırıcı.
Nasıl bir his sence?
Oğlunun acınası hayatı yüzünden seni suçladığını bilmek.
Ben acınası değilim. Öyle demedim.
Öyle demek istememiş olabilirsin ama dedin.
-Alayım mı… -Hayır, böyle iyiyim.
Merhaba?
-Anne? -Merhaba.
-Hey! -Selam.
Al bakalım.
-Al bakalım. -Teşekkür ederim.
Teşekkür ederim.
Sara'ya ikiniz de istediğimi almışsınız.
Evet, öyle söyledin.
Evet. Yani bazen insanlara ne alacaklarını söyleyince alınıyorlar.
-Gerçekten mi? -Hayır.
Sana tam olarak istediklerini almaktan keyif aldık…
-İlk yumruk! -Peki.
-David! -İlk yumruk da ne?
Oynadığı bir oyun.
-Oyun muymuş? -Evet.
Kurallar hakkında hiçbir fikrim yok ama çok komik olduğunu düşünüyor.
-Bu da bir şey. -Peki.
-Hiç yoktan iyidir. -Peki.
-Selam millet. -Selam.
-Merhaba. -Hey. Selam.
-Saçının şekline bayıldım. -Selam.
Bayan Nover?
-Hep aynı kestiriyorum. -Biri dışarıda ağlıyor.
-İlk yumruğu kaybetmiştir belki. -Siktir. Sikeyim.
Özür dilerim Abby.
Anne, kuriditeleri tabaklara dizebilirsen
çok makbule geçer, olur mu?
Gösterebilir misin?
-N'aber? -İyidir dostum. Senden n'aber?
Ne olsun, ne olsun.
Yeni arabamı aldım. Geldiğinde görmüşsündür herhâlde.
Garaj yolunda. Yeşil bir Subaru.
Güzel. Pardon, tabii. Arabaları fark etme konusunda kötüyüm.
Yani araba kullanırken fark ediyorum ama…
Evet. Gelip bakmak ister misin?
-Evet, tabii. -Aslında mecbur değilsin.
-Hayır. Bakabilirim. -Yok. Önemli değil.
-Giderken bakarım o zaman. -Harika.
-Açmamı istersen söyle. -Tamam, harika.
Harika. Güzel.
Aaron!
-Gitmem lazım. -Tabii.
Costco'dan alınmış humusa bayılırım.
-Josh. -Ne? Öyle.
O şeyle ne kadar çok zaman geçirmesine izin veriyorlar. Hiç doğru değil.
Gözlerini gördün mü? Korkutucu.
Onun yaşındayken sen de o kadar video oyunu oynuyordun.
Yani saatlerce ekranın başında otururdun.
Ve gayet de iyisin.
Öyle miyim?
-Bitti mi? -Ne? Onun için endişeleniyorum.
-Hayır, endişelenmiyorsun. -Neden böyle diyorsun?
David'le hep bir alıp veremediğin oldu.
David'le alıp veremediğim bir şey yok.
-Kötü bir insan sadece. -Yedi yaşında!
Evet ama yedi yaşındayken de kötü bir insan olabilirsin.
Kötü bir insan olarak kalacağın anlamına gelmez.
Yine de bunu David için söyleyemem. Özellikle de ona…
-Oynamasına izin veriyorlar… -Domatesler bozulmuş.
Arka bahçede baykuş mu var?
-Evet! -Varmış.
-Bu baykuşla ilgili bir şey yapmalıyız. -Evet.
Geceleri ayakta olsam bile gündüz uyanığım.
Biliyorum, evet. Baykuşlarla ilgili en son konuştuğumuz gibi.
Gündüzleri uyurlar ve geceleri avlanırlar.
Evet ama…
avlanmak istiyorum. Yani uçmak istiyorum
ve akşam yemeğim için bir fare avlamak istiyorum.
-Şimdi uçmak ister misin? -Evet.
Tamam. Hazır mısın? Hadi gidelim.
Vay canına. Pekâlâ, uçuyoruz.
Kırların üzerinde uçuyor. Bir fare arıyor.
-Bir tane var! Şurada! -Ne tarafta?
-İçeride. -İçeride. Tamam, gidiyoruz.
Peki. Ne taraftan?
-Yukarıda. -Buradan mı?
-Evet. -Tamam.
Ve yere iniş yaptı.
Fareyi yakalayacak mısın?
Yakaladım.
Şimdi fareyi akşam yemeğinde yeme zamanı.
Peki, akşam yemeği vakti geldi.
Nasıldı?
İyiydi ama baykuş fareyi neden yer?
Acıkmış olduğu için bence.
Neden?
Senin acıkma sebebinle aynı sebepten.
Yaşamaya devam etmek için yemen lazım. Vücudun yiyecekten oluşuyor.
Neden?
Çünkü yiyeceklerde her çeşit besin maddesi ve protein var.
-Neden? -Neden mi?
Bu güzel bir soru.
Tanrı dünyayı öyle yarattı diye mi?
Bunu nereden duydun?
Öyle mi?
Biri sana Tanrı'nın dünyayı yedi günde yarattığı hikâyesini mi anlattı?
O bir hikâye değil.
-Değil mi? -Hayır!
-Bu komik mi? -Evet.
Peki, sana bir soru sorabilir miyim? Tanrı'yı hiç gördün mü?
-Evet. -Öyle mi?
Evet. Sen hiç gördün mü?
Hayır.
Neden?
Yani ben onu gerçek hayatta görmedim
ama sen de göremezsin anlamına gelmez.
Neden?
Neden mi?
Çünkü… Şey, Tanrı az önce akşam yemeğinde yediğin fare gibi.
-Hayalî ama gerçekmiş gibi gelebilir. -Josh.
Selam.
Tatlım, arkadaşların dışarıda seni arıyor.
Josh dayına hoşça kal desene.
Peki. Hoşça kal Josh dayı.
Hoşça kal canım.
-Git buradan. -Çok kısa konuşabilir miyiz?
Hayır, şimdi olmaz.
Muntazam Düzenlenmiş Eşyalar blogunu gördün mü?
Hayır.
Ne arıyorsun?
Doğum günü peçetelerini.
Yardıma ihtiyacım yok.
"Çeşitli"?
Kahretsin.
-Bak, üzgünüm. -Hayır, değilsin Josh.
Üzgün olsaydın daha başından yapmazdın.
Sohbet ediyorduk sadece.
Beş yaşında birine Tanrı'nın olmadığını söylemek sohbet değildir.
Kızıma kendi fikirlerini empoze etmektir.
Onu görüp görmediğimi sordu. Ne yani, yalan mı söyleyecektim?
Bu yalan değil.
Söyleseydim yalan olurdu.
Bir çocuğa hikâye anlatıp onu inandırabilirsin.
Doğru olması gerekmez.
Tanrı'nın gerçek olduğuna sen bile inanmıyorken
-Sara'ya anlatmamı beklediğin… -Tabii ki Tanrı'ya inanıyorum.
Senin inanmadığın gerçeğine saygılı olmaya çalışıyorum.
Kimse yok. Gerçekten ne düşündüğünü söyleyebilirsin.
Gerçekten düşündüğüm şey bu.
-Peki Aaron'la evlenmeseydin o zaman… -Ama evlendim.
Bazen çok salak olabiliyorsun.
-Gerçekten. Her şeyi bildiğini sanıyorsun. -Her şeyi bildiğimi sanmıyorum.
-Sen her şeyi bildiğini sanıyorsun. -Ben mi sanıyorum?
Evet. Her şeyi çözdüğünü sanıyorsun.
Gökyüzünde yaşlı bir adam var ve kurallarına uyduğun sürece…
her şey kontrol altında kalıyor.
Evet. Sanırım
kontrolden çıksalar daha kolay olurdu. Hiçbir şey senin hatan olmazdı.
Bizim hayatımız kaos içinde olduğu için tüm dünyayı kaos içinde sanıyorsun.
Ve seninki hâlâ öyle.
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar, sevgili Sara
Mutlu yıllar sana
Hoşça kal tatlım.
-Mutlu yıllar. -Sağ ol.
Hoşça kal genç adam. Uslu ol.
-Sağ ol Ruth. -İyi geceler Aaron.
-Pekâlâ. Hoşça kal tatlım. -Seni seviyorum.
-Ben de seni seviyorum. Dert etme.
Sağ ol.
Sorunun ne senin?
Bak, üzgünüm.
Üzgün değilsin, tamam mı?
Çünkü üzgün olsaydın böyle davranmazdın.
-Hiçbir şekilde davranmaya çalışmıyorum. -Davranmamak için de çabalamıyorsun.
-Sara'nın bana sorduğu… -Şimdi de Sara'nın suçu mu oldu?
Her şeyin suçunu beş yaşındaki yeğenine mi atacaksın?
Çünkü daha önce hayatında kötü giden her şeyin suçlusu bendim.
-Ben öyle demedim. -Bayağı dedin.
İyi bir ebeveyn olmak üzerine yazılmış kaç salak kitap okudum, biliyor musun?
Evet. O rafı hatırlıyorum.
İki raftı.
Ne kadar korkuyordum, farkında mısın?
Ama sonra büyüdün işte. Sorunun yok gibiydin.
İyi bir çocukluk geçirmiş biri gibi davranıyordun.
Ben de düşündüm ki işte, belki de iyi bir çocukluktu.
Yani daha iyi olabilirdi, anlıyorum.
Ama kesinlikle daha kötü olabilirdi.
Sanırım kendimi inandırmaya başlamıştım…
belki de başardığıma.
Belki de hayatımda yaptığım tek kayda değer şey buydu.
Çocuklarıma iyi bir anne olmak.
Sanırım kendimi kandırıyormuşum. Görünüşe göre onda da batırmışım.
Anne, çocukluğum iyi geçti.
Kendimi iyi hissedeyim diye söyleme
-çünkü daha da kötü yapıyor. -Sen…
Sen muhteşem bir annesin.
-Hep öyle oldun. -Lütfen sus. Lütfen sus artık.
Bak.
Çişimi yapmam lazım.
Peki.
Neye bakıyorsun?
Hiç.
İlk tanıştığımızda Daha gençtim
Genç bir şeyin olabileceğinden daha genç
Altın ıslaktı Karnın açtı
Bana hâlâ ihtiyacın vardı
Uçabileceğimi söyledin Ben de uçtum
Hatırlıyorum, sen daha bilmiyorken
-Bana konuşmayı öğrettin -Konuşmayı
Artık senin gibi konuşuyorum
Bana görmeyi öğrettin
Görmeyi değil Senin yaptığın gibi daha derine bakmayı
Biliyordum Bir gün beni bırakacağını
Çaresi yok İçimdeki sevginin
Duyduğum andan beri
-Ve ilk kelimemin, anne -İlk kelimeni, anne
Olacağım çocuğu şekillendirdin
Ama çocuk ortadan kayboldu Zamanla yok oldu
Ve dönüştüğün adam Çok güzel biri
Her parçası hâlâ aynı Her parçası hâlâ benim oğlum
Ama işte konuşmaya başlıyoruz
Ve savaş başlıyor
Ve ortalık yatıştıktan sonra Yaptığımı görünce hasta oluyorum
Keşke sana diyebilseydim
Her şeyden çok hak ediyorsun Bulamadığım o üç küçük kelimeyi
Başkası yok
-Sen benim annemsin -Sen benim oğlumsun
Sen benimsin
Bazen beni sinirlendiriyorsun
Çoğu insandan biraz daha fazla
Sinirlerimi bozuyorsun Ve ben de senin, eminim
Kesinlikle ikimiz de
Gerekmiyor mu? Hissettiklerimizi söylememiz
Onun yerine kalbimi saklıyorum Ve numara yapıyorum
Ve gülümsemen Benim yansımam
Hissettiğim her şeyle karışık
Tüm kusurlarım Bak ne olmasına sebep oldum
Neden söyleyemiyorum? Duymaya en çok ihtiyacının olduğunu
Beni karanlıkta bırakma hayatım
İşte konuşmaya başlıyoruz
Ve savaş başlıyor
Ve ortalık yatıştıktan sonra Yaptığımı görünce hasta oluyorum
Keşke sana diyebilseydim
Her şeyden çok hak ediyorsun
Bulamadığım o üç küçük kelimeyi
Başkası yok
-Sen benim annemsin -Sen benim oğlumsun
Sen benimsin Keşke sana diyebilseydim…
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz