จอช
ครับ
นายมาทำอะไรข้างนอกนี่
ผมมาหาแม่ผม
รู้แล้ว งั้นก็เข้ามาก่อน
เรายังไม่เคยเจอกัน
ใช่ คือฉันรู้จักนายจากรูปภาพน่ะ
และแม่นายเล่าเรื่องนายให้ฟังเยอะเลย
- เอากาแฟไหม - ไม่ครับ ขอบคุณ
นั่งก่อนสิ
แต่อย่านั่งที่เก้าอี้ตัวนั้นนะ ตัวนั้นมันหัก
ผมรู้ว่าตัวไหนหัก ขอบคุณครับ
มียาสำหรับโรคหัวใจ กับยาสำหรับโรคมะเร็งต่อมลูกหมากน่ะ
เสียใจด้วยนะครับ
อ้อ ไม่เป็นไร ฉันแทบไม่ได้ทำกิจกรรมนั้นอยู่แล้ว
ไม่ได้กระทบชีวิตบนเตียงหรอก
เยี่ยมเลยครับ
ดีใจนะที่ในที่สุดก็ได้เจอนาย
รูธพูดถึงฉันให้นายฟังยังไงบ้าง
ไม่พูดเลย
ตลกจัง เธอเป็นคนแบบนี้แหละ
จริงๆ แล้วไม่ใช่หรอก
ใช่สิ นายก็รู้จักเธอดี
ผมเคยคิดว่าผมรู้
ทำไมมาเร็วจัง
ผมไม่อยากขับรถตอนรถติดน่ะ
โอเค แม่ไปแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อน
เธอช่างน่าหลงใหลจริงๆ
ทำไมขับรถช้านักล่ะ
ผมบอกแม่แล้วว่าผมมีอาการแพนิก
แม่นึกว่าลูกดีขึ้นแล้ว
ใช่ไง ตอนนี้ผมดีขึ้นแล้ว แต่ผมแค่…
มีบางอย่างทำให้ผมวิตกเพิ่มขึ้นหน่อย
อย่างการขับรถบนฟรีเวย์เนี่ย
ซึ่งตามกฎหมายแล้วมันเป็นเรื่องอันตราย
ทุกคนควรรู้สึกวิตกที่ขับรถบนฟรีเวย์
- แต่ประเด็นคือทุกคนชินกับมัน - นั่นสินะ
งั้นมันก็คงไม่สำคัญว่าลูกจะขับช้าแค่ไหน
เพราะลูกโผล่มาที่บ้านแม่ตั้งแต่หัววัน
ว่าแต่แม่กับแลร์รีเจอกันได้ไง
ไม่ได้จริงจังอะไรหรอก ถ้าลูกอยากรู้ละก็
แต่แม่เดตกันมานานแค่ไหนแล้ว
ประมาณปีนึง
ว่าไงนะ
อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่น่า
บ้าไปแล้ว ปกติเรามีอะไรก็เล่าให้กันและกันฟังนี่นา
ลูกไม่เห็นเล่าให้แม่ฟังทุกอย่างเลย
ผมบอกแม่เยอะก็แล้วกัน
ปีนึงแน่ะ
สรุปยังไง แม่เริ่มคบเขาเมื่อตุลาคมปีที่แล้วเหรอ
- ใช่ ลูกเพิ่งเลิกกับเมแกน… - แหงละ
ลูกกำลังอยู่ในช่วงเปราะบาง
แม่เลยตัดสินใจว่าจะรอให้ลูกเข้มแข็งก่อน
ผ่านมาตั้งปีนึงแล้ว ผมเข้มแข็งขึ้นสักนิดรึยังล่ะ
ลูกมักจะห่อเหี่ยวเวลาเห็นคนอื่นมีความสุข
เรื่องนั้นผมไม่รู้
ไม่มีใครรู้หรอก แต่ลูกอาการหนักกว่าคนอื่นๆ
ว้าว
นี่ ลูกเป็นยังไง ตอนที่พี่สาวของลูกแต่งงานกับแอรอน
- ผมยินดีกับเธอ - ไม่เลย ลูกคิดว่าเธอหาได้ดีกว่านี้
ก็นะ…
แต่แม่ไม่รู้ว่าทำไมลูกถึงเกลียดแอรอนนัก
ผมไม่ได้เกลียดแอรอน เขาก็นิสัยดี
แล้วนิสัยดีมันผิดตรงไหน
ไม่ผิด
แม่ว่าเป็นเพราะเขาเคร่งศาสนามาก ลูกเป็นพวกต่อต้านยิว
ผมมีเลือดยิวในตัวครึ่งนึงนะ
อีกครึ่งนึงต่อต้านยิวไง
กล่าวหากันแบบนี้มันร้ายแรงมากนะ
- อย่าอ่อนไหวเกินไปหน่อยเลย - ผม่ไม่ได้อ่อนไหวเกินไป
ผมวิจารณ์ศาสนาที่ก่อตั้งขึ้นมาได้ โดยไม่ต้องถูกตราหน้าว่าต่อต้านยิว
ใช่ ผมภูมิใจที่เป็นคนยิว
- จริงอะ - ใช่
ได้ไงกัน
- "ได้ไงกัน" งั้นเหรอ - ใช่ แม่อยากฟัง
ลูกภูมิใจที่เป็นคนยิวยังไง
ผมภูมิใจใน…
บ็อบ ดีแลน และพี่น้องโคเอ็น และรูธเบเดอร์ กินสเบิร์ก
- และเนื้ออกวัวกับเครื่องเคียง - พอแค่นั้นเลย
- ลูกฟังดูเหลวไหลมาก - ก็ได้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ปัญหาของผมกับเบธไม่ใช่เพราะเธอเคร่งศาสนา
แต่เธอเป็นพวกชอบบงการชีวิตคนอื่น
ผมเคยพูดไปหลายรอบแล้ว
เธอแต่งงานกับคนเคร่งศาสนา
เพราะเธอคิดว่า มันจะช่วยให้เธอควบคุมคนอื่นได้ต่อไป
แต่ความจริงก็คือเราควบคุมทุกอย่างไม่ได้
เพราะงี้เธอถึง… เธอถึงอมทุกข์อยู่เสมอไงล่ะ
ลูกแน่ใจนะว่าเธอคือคนอมทุกข์
หาที่จอดรถหน่อยได้ไหม แม่ฉี่จะแตกแล้ว
- รอไปถึงที่นั่นก่อนไม่ได้เหรอ - เราเพิ่งมาได้ครึ่งทางเอง
ก็เพราะแอรอนดันมีความคิดดีๆ ที่จะย้ายบ้าน
- ไปอยู่ไกลถึงวาเลนเซีย - โอ๊ยตาย
ถ้าลูกขับเร็วกว่านี้ ป่านนี้เราคงไปถึงแล้ว
รู้สึกดีขึ้นเป็นกองเลย
ดีแล้ว
เอลิซาเบธได้บอกลูกไหม ว่าให้ซื้ออะไรไปฝากซาร่า
บอกครับ
แม่ก็ด้วย ใช่ เธอบอกด้วยซ้ำว่าต้องไปซื้อที่ไหน
แม่ว่าส่วนที่สนุกก็คือการได้เลือกของขวัญเอง
นั่นไง ผมก็บอกอยู่ว่าเธอเป็นพวกบงการคนอื่น
เรื่องนี้ลูกพูดถูก
นี่ ผมดีใจนะที่แม่ได้เจอใครสักคน
ขอบใจจ้ะ
รู้ไหม มันผ่านมาพักนึงแล้ว
ไม่ได้นานขนาดนั้นซะหน่อย
นานสิ แต่แล้วยังไงล่ะ
แม่ว่าลูกพูดถูก
แม่โชคร้ายเรื่องผู้ชายมาตลอด
ผมไม่ได้พูดนะ
ไม่ แม่เป็นแบบนั้นจริงๆ โชคร้ายมาก
แม่เป็นจริงๆ นี่ แบบนั้นหมายความว่าไงกัน
ไม่รู้สิ มันเป็นที่โชคหรือเป็นที่แม่เลือกเองล่ะ
ตอนที่แม่เจอพ่อของลูก เขาไม่ใช่คนแบบนี้
เขาไม่ได้มีปัญหามากมายอย่างที่เขามีตอนหลัง
หรือไม่เขาก็มีอยู่แล้ว แต่แม่เลือกที่จะมองไม่เห็น
แม่ว่าลูกจดจำเขาได้เลวร้าย กว่าความเป็นจริงซะอีก
โอเค
เขาไม่เคยตีลูก
ขึ้นอยู่กับว่าแม่นิยามคำว่าตีว่ายังไง
ลูกไม่เคยต้องเจออันตรายอะไรเลย
- เราตกอยู่ในอันตรายชัดๆ - เมื่อไรกัน
ทุกครั้งที่เขาขับรถล่ะ
ทำไมแม่ถึงคิดว่าผมประหม่าตอนขับรถแบบนี้
ลูกแค่พูดถึงครั้งเดียวตอนที่…
ไม่เลย หลายครั้ง บ่อยมาก
หรือตอนที่เขาเกือบเผาบ้านล่ะ
- เขาไม่ได้เกือบเผาบ้านซะหน่อย - รถดับเพลิงยังมาเลย
พวกเขาต่อท่อดับเพลิงพวกนั้นด้วย
ผมแค่พูดเฉยๆ
แม่มีสิทธิ์ได้เลือกพ่อ แต่ผมไม่มี
เพราะงั้นอาจจะเป็นผมนี่แหละที่โชคร้าย
พูดแบบนี้แม่เสียใจมากนะ
ลูกคิดว่าแม่รู้สึกยังไง
ที่ลูกชายตัวเองโทษแม่ ว่าทำให้ชีวิตของเขาต้องทนทุกข์
ผมไม่ได้ทนทุกข์ ผมไม่ได้พูดเลย
ลูกอาจจะไม่ได้ตั้งใจ แต่ลูกทำไปแล้ว
- แม่อยากให้ผม… - ไม่ต้อง แม่ทำเองได้
หวัดดีจ้า
- แม่เหรอ - หวัดดีจ้ะ
- เฮ้ - หวัดดีค่ะ
นี่จ้ะ
- เอ้านี่ - ขอบคุณนะ
ขอบคุณ
ทั้งสองคนเอาของมาให้ซาร่าตามที่บอกเป๊ะ
อือ ก็พี่สั่งเราไว้นี่
ใช่ บางทีคนเราก็เคือง เวลาคนอื่นขอให้ซื้ออะไรมาให้
- จริงเหรอ - ไม่เลย
เราสนุกกับการได้หาซื้อของตามที่ลูกขอมา…
- หยิกก่อนได้บุญ - โอเค
- เดวิด - หยิกก่อนได้บุญคืออะไร
เกมที่เขาเล่นอยู่น่ะ
- เกมเหรอ - ใช่
ฉันไม่รู้ว่ากฎการเล่นคือยังไง แต่เขาคิดว่ามันฮาดี
- ก็ได้อยู่ - โอเค
- ใช่ว่าไม่ได้เลย - โอเค
- เฮ้ ทุกคน - เฮ้
- หวัดดี - เฮ้ หวัดดีครับ
- ฉันชอบทรงผมที่นายทำจัง - เฮ้
คุณโนเวอร์คะ
- ทรงผมประจำของผมเอง - มีคนร้องไห้อยู่ข้างนอกค่ะ
- สงสัยแพ้เกมหยิกก่อนได้บุญ - อ๊ะ ฉิบ แม่งเอ๊ย
โทษจ้ะ แอบบี้
แม่คะ ถ้าแม่พอจะจัดจานอาหารให้หน่อย
จะช่วยหนูได้มากเลย ได้ไหมคะ
พาฉันไปดูหน่อยได้ไหม
- เป็นไงบ้างล่ะ - สบายดี คุณล่ะเป็นไง
ไม่มีอะไรมากหรอก
เพิ่งได้รถคันใหม่ คุณคงได้เห็นแล้วตอนคุณมาถึง
จอดอยู่ตรงทางเข้าบ้านน่ะ ซูบารุสีเขียว
ดีจัง โทษที ผมไม่เก่งเรื่องการสังเกตรถ
ผมสังเกตตอนที่ขับเอง แต่ว่า…
ใช่ คุณอยากไปดูหน่อยไหม
- ได้ เอาสิ - จริงเหรอ ผมไม่ได้บังคับคุณนะ
- ไม่หรอก ผมไปดูได้ - ไม่ละ ไม่เป็นไร
- งั้นไว้ผมค่อยดูตอนขากลับละกัน - เยี่ยมเลย
- ถ้าอยากเปิดดูข้างในก็บอกผมนะ - ครับ ดีเลย
แจ๋ว ดีจัง
แอรอน
- ผมต้องไปก่อนนะ - ครับๆ
ผมชอบฮัมมัสจากร้านคอสต์โก
- จอช - อะไร ผมชอบจริงๆ
เห็นไหมว่าพวกเขาปล่อยให้เด็กๆ อยู่กับของพวกนั้นนานแค่ไหน แบบนี้ไม่โอเคเลย
แม่เห็นแววตาแกไหม น่ากลัวชะมัด
ตอนลูกอายุเท่าแก ลูกก็เล่นวิดีโอเกมบ่อยไม่แพ้กัน
ลูกจะนั่งอยู่หน้าจอเป็นชั่วโมง
แล้วลูกก็โตมาปกติดีนี่นา
ใช่เหรอ
- จบเรื่องรึยัง - อะไร ผมแค่เป็นห่วงแก
- ไม่ใช่ เปล่าเลย - อะไรทำให้แม่พูดแบบนั้น
เดวิดมักจะมีอะไรขัดหูขัดตาลูกเสมอ
ผมไม่ได้ขัดหูขัดตาเดวิดซะหน่อย
- แกก็แค่เป็นเด็กไม่ดี - แกเจ็ดขวบเองนะ
ใช่ แต่คนเรานิสัยเสียได้แม้จะอายุเจ็ดขวบ
ไม่ได้แปลว่าจะนิสัยไม่ดีไปตลอด
ถึงผมจะไม่กล้าฟันธงเรื่องนั้นกับเดวิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าพวกเขา…
- พวกเขาปล่อยให้แกเล่น… - มะเขือเทศพวกนี้ไม่ได้เรื่องเลย
มีนกฮูกอยู่ในสวนหลังบ้านด้วยเหรอเนี่ย
- ใช่ค่ะ - มีจริงๆ ด้วย
- เราต้องทำอะไรสักอย่างกับฮูกตัวนี้ - ค่ะ
หนูตื่นช่วงกลางวัน แม้ว่าหนูจะใช้ชีวิตตอนกลางคืนก็ตาม
น้ารู้จ้ะ ครั้งที่แล้วเราที่คุยกันเรื่องนกฮูก
พวกมันจะนอนตอนกลางวัน แต่พอตกกลางคืน พวกมันจะออกล่าเหยื่อ
ใช่ค่ะ แต่ว่า…
หนูอยากล่าเหยื่อ หนูเลยจะออกบิน
และล่าหนูสักตัวมากินเป็นมื้อเย็น
- อยากบินตอนนี้เลยเหรอ - ใช่ค่ะ
โอเค พร้อมนะ ไปกันเลย
โอเค บินได้แล้ว
เจ้าฮูกบินอยู่เหนือทุ่งหญ้า มันกำลังมองหาหนู
- ตรงนั้นมีตัวนึง ทางนั้นค่ะ - ทางไหน
- ข้างใน - ข้างใน โอเค ไปละนะ
โอเค ทางไหนต่อ
- ข้างบนค่ะ - บนนี้เหรอ
- ค่ะ - โอเค
แล้วมันก็ร่อนลงบนพื้น
จะไปจับหนูไหม
จับได้แล้วค่ะ
ตอนนี้ถึงเวลากินหนูเป็นมื้อเย็นแล้ว
โอเค ได้เวลามื้อเย็นแล้ว
อร่อยไหม
ก็ดีค่ะ แต่ว่าทำไมนกฮูกต้องกินหนูด้วย
น้าว่าคงเป็นเพราะมันหิวแหละ
ทำไมล่ะคะ
เหตุผลเดียวกับที่เราหิวไงล่ะ
เราต้องกินเพื่อให้มีชีวิตรอด ร่างกายของเราสร้างมาจากอาหาร
ทำไมคะ
เพราะอาหารมีโปรตีนและสารอาหารทุกชนิดเลย
- ทำไมคะ - ทำไมน่ะเหรอ
เป็นคำถามที่ดีนะเนี่ย
เป็นเพราะว่าพระเจ้าสร้างโลกมาแบบนี้เหรอคะ
หลานไปได้ยินมาจากไหน
จริงไหมคะ
มีคนเล่าเรื่องให้หลานฟัง ว่าพระเจ้าสร้างโลกในเจ็ดวันเหรอ
มันไม่ใช่เรื่องเล่าซะหน่อย
- ไม่ใช่เหรอ - ไม่ใช่ค่ะ
- ตลกขนาดนั้นเลย - ค่ะ
โอเค ขอถามอะไรหน่อยสิ หลานเคยเห็นพระเจ้าไหม
- เคยค่ะ - เคยเหรอ
ค่ะ น้าเคยเห็นไหม
ไม่เคย
ทำไมคะ
น้ายังไม่เคยเจอในชีวิตจริง
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะมองไม่เห็นท่าน
ทำไมคะ
ทำไมเหรอ
เพราะว่า… พระเจ้าก็คล้ายๆ กับหนู ที่หลานเพิ่งกินเป็นมื้อเย็นไป
- มันคือการแสร้งทำ แต่รู้สึกเหมือนเป็นจริง - จอช
หวัดดี
เฮ้
ลูกจ๊ะ เพื่อนๆ ของลูกตามหาลูกอยู่ข้างนอกแน่ะ
ลูกบอกลาน้าจอชก่อนดีไหม
โอเค บายค่ะ น้าจอช
บายจ้ะ หลานรัก
- ไปให้พ้น - เราคุยกันสักเดี๋ยวไม่ได้รึไง
ไม่ได้ ไม่ใช่ตอนนี้
พี่เคยดูบล็อกเรื่องจัดบ้านให้เรียบร้อยบ้างไหม
ไม่เคย
หาอะไรอยู่เหรอ
กระดาษเช็ดปากลายวันเกิด
ฉันไม่ต้องให้ใครมาช่วย
"เบ็ดเตล็ด" นี่ล่ะ
บ้าเอ๊ย
- นี่ ผมเสียใจ - ไม่ นายไม่เสียใจเลย จอช
ถ้านายเสียใจ นายคงไม่ทำตั้งแต่แรก
เราแค่คุยกันเอง
การบอกเด็กห้าขวบว่าพระเจ้าไม่มีจริง ไม่นับว่าเป็นการคุยกัน
แต่นายกำลังปลูกฝังความคิดพวกนั้นลงในหัวลูกฉัน
แกถามผมว่าเคยเห็นพระเจ้าไหม อะไรล่ะ จะให้ผมโกหกแกรึไง
มันไม่ใช่การโกหก
ถ้าผมพูดไปมันก็ใช่
เราเล่าเรื่องให้เด็กฟัง และปล่อยให้เด็กเชื่อไปแบบนั้น
โดยไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องจริงก็ได้
พี่เองยังไม่คิดเลยสินะว่าพระเจ้ามีจริง
แต่พี่อยากให้ผมบอกซาร่า…
ฉันเชื่อในพระเจ้าอยู่แล้ว
ฉันพยายามเคารพข้อเท็จจริงที่ว่านายไม่เชื่อ
ไม่มีใครอยู่ตรงนี้อีก พี่บอกมาตรงๆ ก็ได้ว่าคิดยังไง
นั่นคือสิ่งที่ฉันคิดจริงๆ
- และถ้าพี่ไม่ได้แต่งงานกับแอรอน ก็คง… - แต่ฉันแต่งแล้ว
บางทีนายก็โง่เง่าเหลือเกิน
- บอกตามตรง นายคิดว่านายรู้ทุกอย่าง - ผมไม่ได้คิดว่าผมรู้ทุกอย่าง
- พี่นั่นแหละคิดว่ารู้ทุกอย่าง - ฉันคิดว่าฉันรู้ทุกอย่างเหรอ
ใช่ พี่คิดว่าทำทุกอย่างได้ตามที่วางไว้
มีตาแก่คนนึงอยู่บนท้องฟ้า และตราบใดที่พี่ทำตามกฎของเขา
ทุกอย่างก็จะอยู่ภายใต้การควบคุม
ใช่ๆ ฉันว่านะ
มันคงง่ายกว่าถ้าควบคุมสิ่งต่างๆ ไม่ได้ เพราะถึงยังไงนายก็ไม่ผิดอะไรอยู่แล้ว
นายคิดว่าโลกทั้งใบวุ่นวาย เพราะชีวิตของเราวุ่นวาย
แต่ชีวิตของนายยังวุ่นวายอยู่เลย
สุขสันต์วันเกิด
สุขสันต์วันเกิด ซาร่าที่รัก
สุขสันต์วันเกิด
บายจ้ะ หลานรัก
- สุขสันต์วันเกิดนะ - ขอบคุณค่ะ
ไปก่อนนะหนุ่มน้อย เป็นเด็กดีล่ะ
- ขอบคุณครับ รูธ - ฝันดีจ้ะ แอรอน
- เอาละ บายนะลูก - รักแม่นะ
- รักแม่จังเลย - แม่ก็รักลูก ไม่ต้องห่วงนะ
ขอบคุณค่ะ
ลูกเป็นอะไรของลูกเนี่ย
นี่ ผมเสียใจ
ลูกไม่ได้รู้สึกเสียใจหรอก โอเคนะ
เพราะถ้าลูกเสียใจ ลูกจะไม่ทำตัวแบบนี้
- ผมไม่ได้พยายามจะเป็นแบบไหนทั้งนั้น - ลูกไม่พยายามที่จะไม่เป็นแบบไหนต่างหาก
- ซาร่าถามผมว่า… - โยนความผิดให้ซาร่างั้นเหรอ
ลูกจะโทษหลานสาววัยห้าขวบของลูก สำหรับทุกอย่างงั้นเหรอ
เพราะก่อนหน้านี้ ทุกสิ่งที่แย่ๆ ในชีวิตลูกเป็นความผิดของแม่
- ผมไม่ได้พูด - ลูกพูดเอง
รู้ไหมว่าแม่เคยอ่านหนังสืองี่เง่ามากี่เล่ม เพื่อเรียนรู้วิธีเป็นแม่ที่ดี
ครับ ผมจำชั้นหนังสือได้
มีตั้งสองชั้น
รู้ไหมว่าตอนนั้นแม่กลัวแค่ไหน
แต่แล้วลูกก็เติบโตขึ้นมาได้ ถูกไหม ลูกก็ดูปกติดี
ลูกทำตัวเหมือนคนที่มีวัยเด็กที่ดี
แม่เลยคิดว่ามันน่าจะเป็นวัยเด็กที่ดีแหละ
มันอาจจะดีกว่านั้นได้ แม่เข้าใจ
แต่มันก็อาจเลวร้ายกว่านั้นได้เหมือนกัน
แม่ว่าแม่เริ่มปล่อยให้ตัวเองเชื่อ…
ว่าแม่อาจจะทำได้แล้ว
บางทีนั่นอาจเป็นสิ่งหนึ่งในชีวิตที่แม่ทำ ที่มันคุ้มค่าจริงๆ
แม่เป็นแม่ที่ดีของลูกๆ
สงสัยแม่คงหลอกตัวเอง เพราะเห็นได้ชัดว่าแม่ก็ทำพังเหมือนกัน
แม่ ผมมีวัยเด็กที่ดีแล้ว
อย่ามาพูดให้แม่รู้สึกดีขึ้นเลย
- เพราะมันยิ่งทำให้รู้สึกแย่ - แม่…
แม่เป็นแม่ที่ยอดเยี่ยมมาก
- เป็นมาตลอด - ขอทีเถอะ หยุดเลย แม่ขอนะ หยุดพูดเลย
นี่
แม่ปวดฉี่
โอเค
มองอะไรอยู่เหรอ
เปล่าครับ
ตอนเราเจอกัน ฉันยังเด็ก
ยังเล็กกว่าสิ่งใดที่มี
เจ้าร้องไห้ เจ้าร้องหิว
เจ้ายังต้องการแม่คนนี้
แม่บอกว่าฉันจะโบยบิน และฉันก็ทำให้ดู
แม่จดจำได้ก่อนที่เจ้าจะรู้
- แม่สอนให้ฉันพูด - สอนให้พูด
ตอนนี้ฉันพูดได้เหมือนแม่
แม่สอนให้ฉันมองเห็น
ไม่ใช่แค่ดู แต่มองให้ลึกถึงข้างในอย่างที่แม่ทำอยู่
แม่รู้ว่าสักวันเจ้าต้องจากอกแม่ไป
ไม่มีสิ่งใดมาแทนความรักที่แม่มีให้
นับจากวินาทีแรกที่แม่ได้ยิน
- และนับจากคำแรกของฉัน แม่จ๋า - คำแรกของเจ้า แม่จ๋า
แม่ขัดเกลาให้ฉันเติบโตมา
แต่หนุ่มน้อยคนนั้นเลือนหายไปตามกาลเวลา
และผู้ชายที่ลูกเป็นนี้ คือคนที่งดงามแสนดี
ทุกส่วนยังคงเดิม ยังเป็นลูกชายคนเดิมคนนั้น
แต่ โอ้ คำพูดคำจาของเรา
ทำให้เราเริ่มทะเลาะกัน
เมื่ออารมณ์เย็นลง เราเสียใจในสิ่งที่ทำ
ถ้าเพียงได้บอกออกไป
ว่ามีค่ามากกว่าคำสามคำ ที่หล่นหายไปมากแค่ไหน
ไม่มีใครอื่นอีก
- แม่คือแม่ของฉัน - เจ้าคือลูกชายของแม่
เราคือครอบครัวเดียวกัน
เวลาที่เจ้าโกรธเคืองแม่
แค่มากกว่าคนส่วนใหญ่นิดหน่อย
เจ้าทำให้แม่รำคาญ และแม่มั่นใจว่าทำให้เจ้ารำคาญเช่นกัน
เราทั้งคู่ต่างรู้กันดี
เราไม่พูดในสิ่งที่เรารู้สึก
กลับกันฉันปิดบังความในใจ หยิบยื่นให้แต่มารยา
เมื่อเจ้ายิ้ม แม่เห็นภาพสะท้อนของตัวเอง
ผสานกับทุกสิ่งที่แม่รู้สึก
ทุกข้อผิดพลาดของแม่ ดูสิว่าแม่แสดงอะไรออกมา
ทำไมฉันถึงไม่กล้าบอก คำที่แม่อยากได้ยินที่สุด
อย่าทิ้งให้แม่ไม่รู้อยู่ในความมืด ลูกรัก
โอ้ คำพูดคำจาของเรา
ทำให้เราเริ่มทะเลาะกัน
เมื่ออารมณ์เย็นลง เราเสียใจในสิ่งที่ทำ
ถ้าเพียงได้บอกออกไป
ว่ามีค่ามากกว่าคำสามคำ
ที่หล่นหายไปมากแค่ไหน
ไม่มีใครอื่นอีก
- แม่คือแม่ของฉัน - เจ้าคือลูกชายของแม่
เราคือครอบครัวเดียวกัน ถ้าเพียงได้บอกออกไป…
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี