Ο κύριος Κόρμαν
Τζος.
Ναι;
Τι κάνεις εδώ έξω;
Ήρθα για τη μητέρα μου.
Το ξέρω. Έλα μέσα.
Δεν έχουμε γνωριστεί.
Όχι. Σε έχω δει σε φωτογραφίες κι η μητέρα σου μου έχει μιλήσει για σένα.
-Θες καφέ; -Όχι, ευχαριστώ.
Κάθισε.
Αλλά όχι εκεί, εκείνη είναι σπασμένη.
Ξέρω ποια είναι σπασμένη, ευχαριστώ.
Ένα για την καρδιά κι ένα για τον καρκίνο του προστάτη.
Λυπάμαι.
Δεν χρειάζεται. Δεν είναι σοβαρό.
Δεν επηρεάζει την ερωτική ζωή.
Τέλεια.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω επιτέλους.
Τι σου έχει πει η Ρουθ για μένα;
Τίποτα.
Πολύ αστείο. Αυτά κάνει.
Όχι ιδιαίτερα.
Μα βέβαια. Την ξέρεις.
Έτσι νόμιζα.
Γιατί ήρθες τόσο νωρίς;
Για να γλιτώσω την κίνηση.
Καλά. Περίμενε να ετοιμαστώ.
Δες την πώς περπατά.
Γιατί πας τόσο αργά;
Σου είπα ότι είχα κάτι κρίσεις πανικού.
Νόμιζα πως ήσουν καλύτερα.
Είμαι. Καλύτερα με βλέπεις. Αλλά…
Κάποια πράγματα με αγχώνουν λίγο παραπάνω.
Όπως ο αυτοκινητόδρομος,
που είναι αντικειμενικά επικίνδυνος.
Όλοι θα έπρεπε να φοβούνται να οδηγήσουν εδώ.
-Αλλά το έχουμε συνηθίσει. -Σωστά.
Καλά, πήγαινε όσο αργά θες,
έτσι κι αλλιώς ήρθες από το σπίτι πολύ νωρίς.
Πώς γνωριστήκατε με τον Λάρι;
Δεν είναι τίποτα σοβαρό, αν αυτό ρωτάς.
Ναι, αλλά πόσο καιρό τα 'χετε;
Κάναν χρόνο.
Τι;
Μην το κάνεις θέμα τώρα.
Είναι τρελό. Εμείς λέμε τα πάντα μεταξύ μας.
Εσύ δεν μου λες τα πάντα.
Σου λέω πολλά.
Έναν χρόνο.
Δηλαδή, τι; Τα φτιάξατε τον Οκτώβριο;
-Ναι. Μόλις είχες χωρίσει με τη Μέγκαν. -Μάλιστα.
Ήσουν ευάλωτος.
Αποφάσισα να περιμένω να νιώσεις πιο δυνατός.
Πέρασε ένας χρόνος. Δεν είμαι πιο δυνατός;
Ξέρεις ότι δεν διαχειρίζεσαι καλά την ευτυχία των άλλων.
Δεν ξέρω τέτοιο πράγμα.
Κανείς μας δεν τη διαχειρίζεται καλά, αλλά εσύ το έχεις πιο πολύ απ' όλους.
Πώς ήσουν όταν η αδερφή σου παντρεύτηκε τον Άαρον;
-Χάρηκα πολύ. -Όχι, πίστευες ότι μπορούσε καλύτερα.
Βασικά…
Δεν καταλαβαίνω γιατί μισείς τόσο τον Άαρον.
Δεν τον μισώ. Είναι μια χαρά.
Κι είναι κακό το "μια χαρά";
Καθόλου.
Μάλλον επειδή είναι θρήσκος. Εσύ είσαι αντισιμητιστής.
Είμαι μισός Εβραίος.
Είσαι μισός αντισιμητιστής.
Αυτή είναι σοβαρή κατηγορία.
-Μην είσαι υπερευαίσθητος. -Δεν είμαι.
Μπορώ να κριτικάρω την οργανωμένη θρησκεία χωρίς να θεωρούμαι αντισιμητιστής.
Ναι, είμαι περήφανος που είμαι εβραίος.
-Αλήθεια; -Ναι.
Πώς κι έτσι;
-"Πώς κι έτσι"; Είμαι… -Ναι. Θέλω να ακούσω.
Πώς είσαι περήφανος που είσαι εβραίος;
Είμαι περήφανος για…
τον Μπομπ Ντίλαν, τους αδερφούς Κοέν, τη Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπεργκ,
-το μοσχαρίσιο στήθος και το στιφάδο. -Πάψε.
-Ακούγεσαι γελοίος. -Καλά, άλλο είναι το θέμα.
Με την Μπεθ δεν έχω πρόβλημα με τη θρησκεία,
αλλά με την ανάγκη ελέγχου.
Το έχω πει πολλές φορές.
Παντρεύτηκε έναν θρήσκο,
επειδή πιστεύει ότι έτσι θα διατηρήσει τον έλεγχο.
Αλλά δεν μπορείς να έχεις τον έλεγχο στα πάντα
και γι' αυτό είναι… Γι' αυτό είναι πάντα δυστυχισμένη.
Είσαι σίγουρος ότι αυτή είναι η δυστυχισμένη;
Κάνουμε μια στάση; Θέλω πιπί.
-Δεν περιμένεις να φτάσουμε; -Έχουμε άλλο τόσο.
Επειδή ο Άαρον είχε τη φαεινή ιδέα
-να μείνουν στη Βαλένσια. -Έλεος.
Αν οδηγούσες πιο γρήγορα, θα είχαμε φτάσει.
Νιώθω χίλιες φορές καλύτερα.
Ωραία.
Σου είπε η Ελίζαμπεθ τι να πάρεις στη Σάρα;
Ναι.
Κι εμένα, ναι. Μέχρι κι από πού να το πάρω μου είπε.
Μέρος της χαράς είναι κι η επιλογή του δώρου.
Ναι, αυτό λέω. Θέλει να ελέγχει τα πάντα.
Καλά, δεν έχεις άδικο σ' αυτό.
Χαίρομαι που γνώρισες κάποιον.
Ευχαριστώ.
Πάει καιρός.
Όχι και πάρα πολύς.
Δηλαδή, ναι. Αλλά τι πειράζει;
Δίκιο έχεις.
Υπήρξα άτυχη στους άντρες.
Δεν είπα αυτό.
Όχι, έτσι είναι. Πολύ άτυχη.
Ισχύει. Τι κάνεις έτσι;
Δεν ξέρω. Λόγω τύχης ή λόγω των επιλογών σου;
Ο πατέρας σου ήταν πολύ διαφορετικός όταν τον γνώρισα.
Δεν είχε τα προβλήματα που είχε μετά.
Ή τα είχε και επέλεγε να τα κρύβει.
Πιστεύω ότι τον θυμάσαι χειρότερο απ' ό,τι ήταν.
Καλά.
Δεν σας χτύπησε ποτέ.
Εξαρτάται τι εννοείς "χτύπησε".
Δεν κινδυνέψατε ποτέ.
-Κινδυνεύαμε απολύτως. -Πότε;
Κάθε φορά που οδηγούσε.
Γιατί λες ότι οδηγώ τόσο νευρικά;
Μιλάς για εκείνη τη μία φορά που…
Όχι. Πάρα πολλές φορές.
Τότε που παραλίγο να κάψει το σπίτι;
-Δεν έγινε έτσι. -Ήρθε η πυροσβεστική.
Χρησιμοποίησαν μάνικες και τέτοια.
Απλώς λέω.
Τον μπαμπά τον επέλεξες εσύ, όχι εγώ.
Οπότε, μπορεί εγώ να είμαι ο άτυχος.
Με πονάει πολύ αυτό που λες.
Πώς λες να νιώθω
όταν ο γιος μου με κατηγορεί για τη δυστυχία του;
Δεν είμαι δυστυχισμένος. Δεν είπα τέτοιο πράγμα.
Μπορεί να μην το ήθελες, αλλά αυτό είπες.
-Θες να… -Όχι, μια χαρά είμαι.
Ναι;
Παρακαλώ;
-Μαμά; -Γεια σου.
-Γεια! -Γεια.
Ορίστε.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Πήρατε στη Σάρα ό,τι σας είπα.
Ναι, έτσι μας είπες.
Ναι. Καμιά φορά δεν αρέσει στον άλλο να του λες τι να πάρει.
-Αλήθεια; -Όχι.
Μας άρεσε που πήραμε ό,τι μας είπες…
-Μπουνίτσες! -Μάλιστα.
-Ντέιβιντ! -Τι είναι αυτό;
Ένα παιχνίδι που παίζει.
-Παιχνίδι είναι; -Ναι.
Δεν έχω ιδέα πώς παίζεται, αλλά το βρίσκει ξεκαρδιστικό.
-Κάτι είναι κι αυτό. -Εντάξει.
-Αφού κάτι είναι. -Καλά.
-Γεια σας. -Γεια.
-Γεια.
Μ' αρέσει το μαλλί σου.
Κυρία Νόβερ;
-Πάντα έτσι κουρεύομαι. -Κάποιος κλαίει έξω.
-Ίσως έχασε στις μπουνίτσες. -Σκατά. Γαμώτο.
Συγγνώμη, Άμπι.
Μαμά, αν μπορείς να σερβίρεις τα κρουντιτέ,
θα με βοηθούσες πολύ. Ναι;
Θα μου δείξεις;
-Λοιπόν, πώς είσαι; -Καλά. Εσύ τι νέα;
Τίποτα σπουδαίο.
Πήρα καινούριο αμάξι, οπότε… Θα το είδες όταν φτάσατε.
Είναι στο πάρκινγκ. Ένα πράσινο Subaru.
Φοβερό. Συγγνώμη, ναι, δεν προσέχω πολύ τ' αμάξια.
Δηλαδή, τα προσέχω όταν οδηγώ, αλλά…
Ναι. Θες να το δεις;
-Ναι, βέβαια. -Αλήθεια; Δεν είσαι υποχρεωμένος.
-Όχι, ας το δω. -Μπα, δεν πειράζει.
-Καλά, θα το δω φεύγοντας. -Τέλεια.
-Πες αν θες να σ' το ανοίξω. -Ναι, τέλεια.
Τέλεια. Ωραία.
Άαρον!
-Πρέπει να φύγω. -Ναι.
Ωραίο το έτοιμο χούμους.
-Τζος. -Τι; Αλήθεια.
Είδες πόση ώρα τον αφήνουν να παίζει; Δεν είναι καλό.
Είδες τα μάτια του; Τρομακτικό.
Κι εσύ τόσο έπαιζες στην ηλικία του.
Καθόσουν ώρες ολόκληρες μπροστά στην οθόνη.
Και βγήκες μια χαρά.
Βγήκα;
-Τελείωσες; -Τι; Ανησυχώ γι' αυτόν.
-Δεν είναι αυτό. -Γιατί το λες;
Πάντα αντιπαθούσες τον Ντέιβιντ.
Δεν τον αντιπαθώ εγώ.
-Είναι κακός άνθρωπος. -Είναι επτά!
Μπορείς να είσαι κακός άνθρωπος και στα επτά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι θα μείνεις κακός.
Αν και δεν θα το έλεγα αυτό για τον Ντέιβιντ, έτσι που…
-Τον αφήνουν να παίζει… -Οι ντομάτες χάλασαν.
Έχουμε κουκουβάγιες στην αυλή;
-Ναι! -Έχουμε.
-Κάτι πρέπει να κάνουμε. -Ναι.
Είμαι ξύπνια τη μέρα, παρόλο που έχει μέρα και τη νύχτα.
Ναι. Την τελευταία φορά τα είπαμε για τις κουκουβάγιες,
τη μέρα κοιμούνται και τη νύχτα κυνηγούν.
Ναι, μα…
Θέλω να κυνηγήσω. Θέλω να πετάξω
και να κυνηγήσω να φάω ένα ποντίκι.
-Θες να πετάξεις τώρα; -Ναι.
Εντάξει. Έτοιμη; Πάμε.
Ωραία. Πετάει.
Πετάει πάνω από το λιβάδι. Ψάχνει ένα ποντίκι.
-Να ένα! Από κει! -Πού;
-Μέσα. -Μέσα. Ωραία, πάμε.
Ωραία. Προς τα πού;
-Πάνω. -Από δω;
-Ναι. -Εντάξει.
Και προσγειώθηκε.
Θα πιάσεις το ποντίκι;
Το 'πιασα.
Τώρα είναι ώρα να… Είναι ώρα να φάω το ποντίκι.
Εντάξει, ώρα για φαγητό.
Πώς ήταν;
Ωραίο, αλλά γιατί η κουκουβάγια τρώει το ποντίκι;
Επειδή πεινάει, φαντάζομαι.
Γιατί;
Για τον ίδιο λόγο που πεινάς κι εσύ.
Πρέπει να φας για να ζήσεις. Έτσι χτίζεται το σώμα σου.
Γιατί;
Γιατί η τροφή έχει θρεπτικά συστατικά και πρωτεΐνες.
-Γιατί; -Γιατί;
Καλή ερώτηση.
Επειδή έτσι έφτιαξε ο Θεός τον κόσμο;
Πού το άκουσες αυτό;
Αυτό είναι;
Σου είπαν το παραμύθι πώς δημιούργησε ο Θεός τον κόσμο σε επτά μέρες;
Δεν είναι παραμύθι.
-Δεν είναι; -Όχι!
-Είναι αστείο; -Ναι.
Ωραία, να σε ρωτήσω κάτι; Έχεις δει ποτέ τον Θεό;
-Ναι. -Αλήθεια;
Ναι. Εσύ τον έχεις δει;
Όχι.
Γιατί;
Δεν τον έχω δει στην πραγματικότητα,
αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να τον δεις εσύ.
Γιατί;
Επειδή… Κοίτα, ο Θεός είναι λίγο σαν το ποντίκι που έφαγες.
-Είναι ψεύτικος, μα τον νιώθεις αληθινό. -Τζος.
Γεια.
Γλυκιά μου, σε ψάχνουν οι φίλοι σου έξω.
Δεν χαιρετάς τον θείο Τζος;
Εντάξει. Αντίο, θείε Τζος.
Γεια σου, μωρό μου.
-Φύγε. -Να μιλήσουμε μια στιγμή;
Όχι, όχι τώρα.
Διαβάζεις το μπλογκ Things Organized Neatly;
Όχι.
Τι ψάχνεις;
Χαρτοπετσέτες γενεθλίων.
Δεν θέλω βοήθεια.
"Διάφορα";
Γαμώτο.
-Λυπάμαι. -Δεν λυπάσαι, Τζος.
Αν λυπόσουν, δεν θα το είχες κάνει εξαρχής.
Απλώς συζητούσαμε.
Το να λες σε ένα πεντάχρονο ότι δεν υπάρχει Θεός δεν είναι συζήτηση.
Είναι επιβολή των ιδεών σου στην κόρη μου.
Με ρώτησε αν τον έχω δει ποτέ. Να έλεγα ψέματα;
Δεν είναι ψέμα.
Θα ήταν αν το έλεγα εγώ.
Μπορείς να πεις μια ιστορία που την πιστεύουν
χωρίς να είναι αλήθεια.
Άρα, ούτε εσύ πιστεύεις ότι υπάρχει Θεός,
αλλά θες να πω στη Σάρα…
Πιστεύω ότι υπάρχει Θεός.
Απλώς σέβομαι το γεγονός ότι εσύ δεν το πιστεύεις.
Δεν είναι κανείς εδώ. Μπορείς να πεις τι πιστεύεις.
Αυτό πιστεύω.
-Αν δεν είχες παντρευτεί τον Άαρον… -Τον παντρεύτηκα.
Είσαι βλάκας μερικές φορές.
-Πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα. -Όχι βέβαια.
-Εσύ πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα. -Αλήθεια;
Ναι, ότι τα έχεις καταλάβει όλα.
Είναι ένας γέρος στον ουρανό κι όσο ακολουθείς τους κανόνες του,
όλα είναι υπό έλεγχο.
Ναι. Μάλλον
είναι ευκολότερο να είναι τα πάντα εκτός ελέγχου και να μη φταις εσύ.
Πιστεύεις ότι ο κόσμος είναι ένα χάος, επειδή οι ζωές μας ήταν ένα χάος.
Η δική σου είναι ακόμα.
Να ζήσεις και χρόνια πολλά
Χρόνια πολλά, Σάρα
Να ζήσεις και χρόνια πολλά
Αντίο, μωρό μου.
-Χρόνια πολλά. -Ευχαριστώ.
Αντίο, νεαρέ. Να είσαι φρόνιμος.
-Ευχαριστώ. -Αντίο, Άαρον.
-Αντίο, γλυκιά μου. -Σ' αγαπάω.
-Κι εγώ. Μην ανησυχείς.
Ευχαριστώ.
Τι έχεις πάθει;
Λυπάμαι.
Δεν λυπάσαι.
Αν λυπόσουν, δεν θα φερόσουν έτσι.
-Δεν προσπαθώ να φερθώ κάπως. -Ούτε και να μη φερθείς.
-Η Σάρα με ρώτησε αν… -Η Σάρα φταίει, δηλαδή;
Θα τα ρίξεις όλα στην πεντάχρονη ανιψιά σου;
Γιατί πριν έφταιγα εγώ για ό,τι πάει στραβά στη ζωή σου.
-Δεν είπα αυτό. -Αυτό είπες βασικά.
Ξέρεις πόσο ηλίθια βιβλία διάβασα για το πώς να είσαι καλός γονιός;
Ναι. Θυμάμαι το ράφι.
Δύο ράφια ήταν.
Ξέρεις πόσο φοβόμουν;
Αλλά μετά μεγάλωσες. Φαινόσουν μια χαρά.
Φερόσουν σαν να είχες ωραία παιδική ηλικία.
Οπότε σκέφτηκα ότι ίσως είχες ωραία παιδική ηλικία.
Θα μπορούσε να είναι και καλύτερη.
Αλλά θα μπορούσε και χειρότερη.
Μάλλον άφησα τον εαυτό μου να πιστέψει ότι…
ίσως τα κατάφερα.
Ότι ίσως αυτό ήταν το μοναδικό πράγμα που έκανα στη ζωή μου και άξιζε.
Ήμουν καλή μαμά για τα παιδιά μου.
Αλλά μάλλον κορόιδευα τον εαυτό μου, γιατί κι εκεί σκατά τα έκανα. Προφανώς.
Είχα ωραία παιδική ηλικία.
Μην το λες για να νιώσω καλύτερα.
-Νιώθω χειρότερα. -Είσαι…
Είσαι υπέροχη μητέρα.
-Πάντα ήσουν. -Σταμάτα, να χαρείς. Σταμάτα.
Άκου.
Θέλω πιπί.
Εντάξει.
Τι κοιτάς;
Τίποτα.
Όταν γνωριστήκαμε Ήμουν πιο μικρός
Από το πιο μικρό πλάσμα
Κατουριόσουν, πεινούσες
Με χρειαζόσουν
Είπες ότι μπορούσα να πετάξω Και πέταξα
Το θυμάμαι πριν μάθεις
-Μου έμαθες να μιλάω -Να μιλάς
Τώρα μιλάω σαν εσένα
Μου έμαθες να βλέπω
Όχι να κοιτώ Μα να βλέπω βαθιά, σαν εσένα
Το ήξερα ότι θα φύγεις μια μέρα
Αφήνοντας την αγάπη μου αθεράπευτη
Από τη στιγμή που άκουσα
-Η πρώτη μου λέξη ήταν "μαμά" -Την πρώτη σου λέξη που ήταν "μαμά"
Έπλασες το αγόρι που θα γινόμουν
Μα εκείνο το αγόρι εξαφανίστηκε Χάθηκε με τα χρόνια
Έγινες ένας όμορφος άντρας
Κάθε κύτταρό σου ίδιο Κάθε κύτταρο είναι ο γιος μου
Μα αρχίζουμε να μιλάμε
Κι η μάχη ξεκινά
Κι όταν πέσει ο κουρνιαχτός, μετανιώνω Βλέπω τι έκανα
Αν μπορούσα να σ' το πω αυτό
Αξίζεις αυτές τις τρεις λέξεις Που δεν μπορώ να βρω
Δεν υπάρχει άλλη
-Είσαι η μητέρα μου -Είσαι ο γιος μου
Μου ανήκεις
Πού και πού με τσαντίζεις
Λίγο περισσότερο από τους άλλους
Μου σπας τα νεύρα Και ξέρω ότι κι εγώ σπάω τα δικά σου
Το κάνουμε κι οι δυο
Δεν πρέπει να λέμε αυτό που νιώθουμε;
Αντ' αυτού σφραγίζω την καρδιά μου Και φέρομαι με πονηριά
Όταν χαμογελάς Είσαι ίδιος μ' εμένα
Με ανάμεικτα τα συναισθήματά μου
Όλα τα ελαττώματά μου Για δες τι δημιούργησα
Γιατί δεν μπορώ να πω Αυτό που έχεις ανάγκη ν' ακούσεις;
Μη με αφήνεις στο σκοτάδι, αγάπη μου
Αρχίζουμε να μιλάμε
Κι η μάχη ξεκινά
Κι όταν πέσει ο κουρνιαχτός, μετανιώνω Βλέπω τι έκανα
Αν μπορούσα να σ' το πω αυτό
Αξίζεις αυτές τις τρεις λέξεις
Που δεν μπορώ να βρω
Δεν υπάρχει άλλη
-Είσαι η μητέρα μου -Είσαι ο γιος μου
Μου ανήκεις Αν μπορούσα να σ' το πω…
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού