NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dobra robota, Jessie.
- Na którym kończy? - Na 32.
- Cieszy cię jej słaby wyścig. - Skąd, ładnie sobie poradziła.
Wyprzedziła dwa auta.
- Nie potrąciła nikogo w boksie. - To był wypadek!
Raz to wypadek, trzy to usiłowanie zabójstwa.
To jej pierwszy duży wyścig, jestem dumna.
Jest niezłym kierowcą.
Sponsorzy na pewno się cieszą.
Czasami auta jadą za szybko i logo jest nieczytelne.
To dziwne.
Wywiad z nią? Była prawie ostatnia.
Sprawdzę, co u niej. Mam zdjąć kurtkę?
- Paszki, zostaw kurtkę. - Dobra.
Chcę podziękować właścicielce zespołu.
- Lizuska. - Kogo to obchodzi?
I najlepszemu kierownikowi, Kevinowi Gibsonowi.
Niezły wynik jak na debiut.
Ty też?
Daj jej mówić.
Jak się czujesz po pierwszym wyścigu o puchar?
Nie jestem zadowolona z wyniku, ale to tylko moja wina.
Auto było idealne.
Chuck Stubbs i Amir Lajani byli świetni.
Zna ich nazwiska? Co tu się wyprawia?
Nie wspomniałam o człowieku,
któremu tylko pilnuję samochodu.
Jake, wracaj do zdrowia, kolego.
Nasz zespół i nasz sport za tobą tęsknią.
Nie chcę mówić „idol”, ale…
Wybacz, muszę iść do zespołu.
Świetny debiut, mała.
Nie wiedziałem, że jestem twoim idolem.
Nie jesteś. Bałam się, że przesadzę, ale co tam.
Załóżmy, że miałeś w lodówce jedzenie,
które zjadła twoja dziewczyna.
Wkurzyłbyś się?
Jest wiele zmiennych.
Jakie jedzenie? Długo tam leżało?
Próbowałaś je ukryć?
Opowiadaj.
Poszliśmy do mojej ulubionej restauracji,
a ja zamówiłam ulubione danie.
- Ravioli z homarem. - Dają duże kawałki homara.
Zostawiłam sobie pół, a Frank je dojadł.
Frank zjadł coś ze swojej własnej lodówki?
To znaczy, że jest zdolny do wszystkiego.
Musisz uciekać.
Nie to chcesz usłyszeć, ale każdy wie,
że jeśli ich nie podpisałaś, to resztki są dla każdego.
Trzeba było spytać Amira.
Jeśli tak mówisz, to wiesz, że poległaś.
Jak minął weekend z…
Morgan?
Nie chodzi mi o pieniądze, ale wczoraj czułem się jak w Pretty Woman.
Zamiast sukienki kupiła mi buty i precla.
Powiedziałeś Catherine? Była wkurzona.
Mam to gdzieś. To nie jej sprawa.
Morgan nawet bawią moje historie.
Mnie bawiły za pierwszym i drugim razem,
ale po stu ciężko jest się zmusić.
Jedyna wada? Przyjaźni się z Catherine.
To spora wada.
Jak tatuaż na twarzy, ciężko to zignorować.
- Ale spełnia różne wymogi. - Masz jakieś?
Oczywiście.
- Od kiedy? - Od zawsze.
- Jakie? - Zabawna, seksowna…
Mam dwa wymogi.
- Mogę wejść? - Po co w ogóle pytasz?
Chciałem porozmawiać na torze, ale ciągle się rozmijamy.
- Chowałeś się za kontenerem. - Szukałem soczewek.
Nie nosisz ich.
Bo je zgubiłem, skup się.
Chodzi o ciebie i Morgan…
Mówiłem, że się nie umówimy,
potem poszliśmy na randkę i nie przeproszę za to.
- Kevin… - Jestem dorosłym facetem. Morgan też.
Ona jest kobietą, ale też dorosłą.
Nie dużą, po prostu dojrzałą. Nie starą.
Nie mów jej o tym.
Chciałam powiedzieć, że zdaje się być podekscytowana.
Nie rozumiem tego, ale jej zdaniem jesteś uroczy.
Brzmisz, jakby to miało być niemożliwe.
To możliwe, ale muszę przywyknąć.
Jak do macochy młodszej ode mnie o dwa lata.
- Załatwione. - Mam jeszcze jedną ważną rzecz.
Potrzebujemy nowego TIR-a. Auto musi dojeżdżać na tor.
Racja, ten ma półtora miliona przebiegu
i choć nie mogę tego udowodnić, jest nawiedzony.
Rozmawiałam z Morgan, ale jej nie przekonałam.
Skoro wy się dogadujecie,
mógłbyś mi tutaj pomóc.
Dobrze.
Tydzień temu kazałaś mi szukać nowej pracy.
Teraz mam wykorzystać związek, żebyś dostała to, czego chcesz.
Trzymaj się roli, bo ta może się odwrócić.
Wiem, że to niezręczne.
Poczułaś? Czy to trzęsienie ziemi? Nie, to zmiana ról.
Skończyłeś?
Mam też żart z tsunami, ale chyba starczy.
Nie musisz nic robić.
Zrobię to, bo zależy mi na zespole.
Zrobię to dzisiaj przy kulkach ziemniaczanych.
Widzisz?
Morgan nigdy ich nie jadła.
Co was w ogóle łączy? To nie ma sensu!
Myślisz, że to inna liga.
To zupełnie inny sport.
Miałeś na urodzinach Beyoncé?
Nie, ale Beth śpiewała jej piosenki.
Była pijana, ale dobrze jej szło.
Aż do „All the Single Ladies”, bo się rozpłakała.
Zepsuła nastrój.
Wolę mocno pochylone koła.
Podsterowność załatwimy klinami.
Mogę się tym zająć.
Znasz się na rzeczy, ułatwiasz nam robotę.
Byle za tydzień było tak, jak ja lubię.
A jakie ustawienia lubisz?
Takie jak moje kobiety. Śliczne i niezrozumiałe.
Jake dociska gaz i próbuje dojechać jako pierwszy.
Z paniami pewnie też.
To prawda.
Mówi, że nie znasz się na kobietach.
A ona się nie zna na chipsach i ekspresach do kawy.
Nazywasz, co widzisz?
Idę do biura Kevina.
Bo chcę, a nie dlatego, że akurat je widzę.
Nienawidzę jej!
Ja też.
O kim mówimy?
- O Jessie. - Ją zaczynam lubić.
Ponoć mam przeszywające spojrzenie. Wiem, co robi, ale to działa.
Ty też?
Pracuje z Chuckiem i Amirem.
Aż się ślinią, bo zna się na tych nudach.
Uspokój się.
Wielu świetnych kierowców jest jak ty.
Urodzili się z dodatkowym palcem
i do tej pory żałują, że go stracili?
Nie do tego piłem, ale tak.
Nie znają się na technice.
Naucz się czegoś o autach, pokonaj ją na jej boisku.
To by było spoko.
Mówiłbym: „W aucie jest coś, co obraca coś innego,
a ja wiem, co to jest”.
Od razu mam ciary.
Tamten palec to mały czy kciuk?
Ponoć wystawał prosto z dłoni.
Miałbyś przy sobie zegar słoneczny.
Nie było nas stać na specjalne rękawiczki.
Ostatnie okrążenie, ja i Rusty Wallace łeb w łeb.
Był tak blisko, że czułem jego perfumy.
Uwielbiał Paco Rabanne, kąpał się w nich.
Mówiliśmy, że wystarczy mu odrobina.
Zawsze szalał.
Na ostatnim zakręcie spojrzałem mu w oczy,
pokazałem środkowy palec i wyszedłem na prowadzenie.
- Wygrałeś? - Nie.
Zepsujesz puentę.
Wyrzucił mnie w ścianę,
a auto się obróciło i zatrzymało trzy metry przed metą.
To straszne.
Dopiero wtedy zrozumiałem, co to znaczy chcieć siku.
On zepsuł mi auto, ja zraniłem jego uczucia. Kto wygrał?
- Rusty Wallace? - Niestety.
- Co sądzisz, Frank? - Przezabawne.
Kolejna świetna historia.
A o czym była?
O jego karierze kierowcy.
Nie mówi o niczym innym.
Przestań się gapić w telefon.
Wszyscy razem mamy się męczyć przy tych nudach.
Zanudza cię fakt, że prawie zginąłem na antenie?
Może ty opowiedz historię fryzury, która ci się nie podobała.
- Grzywka? - Zawsze grzywka.
- To czemu ciągle to robisz? - Kevin.
Mam nową szefową,
musi wiedzieć, że jestem dostępny.
Żeby przyciągnąć twoją uwagę, muszę być szefową albo ravioli z homarem?
Trzeba było je podpisać, nie proszę o wiele.
- Obiecaj, że tacy nie będziemy. - Jasne.
Już wyłączam telefon.
- Dziękuję. - Rozumiem.
Kiedyś odebrałam telefon na pogrzebie.
Ludzie byli przerażeni,
ale skoro pochowałam prawnika, to potrzebowałam nowego.
Czym się zajmujesz?
Jestem analitykiem w Kinnane Bros.
Nie wierzę, Charles to mój znajomy. Będziesz na zbiórce na szpital?
Idziemy razem z Beth.
Chyba że proces za ravioli dalej trwa.
Przeszło mi.
Piwo zadziałało, dzięki, skarbie.
Kev, też powinieneś wpaść.
Nienawidzę szpitali.
Wiem, że to zły pomysł, ale zawsze chcę spojrzeć na sale.
Nie powinienem, ale i tak krzyczę: „Babciu! To nie były kolana?”.
Po czymś takim musisz szybko zniknąć.
Nie organizują gali w szpitalu.
Mielibyśmy chodzić po SOR-ze, pijąc szampana?
Frank, masz rację w temacie resztek.
Wiesz co, Morgan? Z chęcią pójdę.
Druga podwójna randka zapowiada się wytwornie.
Na początku ma być degustacja win.
Pojawią się wina z Doliny Loary.
To moja trzecia ulubiona dolina.
- Co ubierzesz na galę? - Pidżamę.
Kto stawiał, że podda się w sierpniu?
Nie idę, Frank leci do Nowego Jorku przez pracę.
Liczyłem na ciebie.
Morgan będzie pracować, z kim mam robić sobie jaja?
Moglibyśmy udawać parę z Anglii,
która uwielbia amerykańskie zwyczaje.
Tak jest.
To Matthew McConaughey.
Z brytyjskim akcentem, dlatego działa.
Tylko nie rób tego przy Morgan.
Macie plany na dziś?
Idziemy na galę charytatywną dla szpitala dziecięcego,
która nie odbywa się w szpitalu.
Zaprosiła cię? Nie wiedziałam, że idzie.
Jej pierwszy wybór był dostępny.
Chodź ze mną.
Nie miałam zamiaru iść.
To dobrze, bo ja też nie planowałam.
Rozmawialiście o TIR-ze?
Jak mówię, że coś zrobię, to to zrobię.
Powiedziałem, że to zrobię? To zrobiłem.
To dobrze, bo mam jeszcze jedną sprawę.
Znalazłam takie cacka.
Dzięki temu ludzie będą mówić:
„Catherine Spencer zarządza kozacką firmą.
Czy to nowy kostium? Jest wspaniały”.
Załatwione.
Nie załatwiłeś TIR-a.
Zapomniałem.
To czemu się nie przyznałeś?
Bo nie przemyślałem konsekwencji.
Z czego teraz korzystałeś?
Amir, nie mam czasu, muszę przygotować auto.
Kevin kazał posiedzieć z Jakiem, bo chciał się dowiedzieć czegoś o aucie.
Powinniśmy mu pomóc.
- Mówisz? - Tak.
Właśnie spytał o termos.
W trakcie wyścigu nie wymienimy resorów.
Klinem regulujemy napięcie.
Ja to zrobię.
Na koniec wyskakuje klaun?
Raz się już nabrałem.
To ważne?
Bez tego wbijesz się w ścianę, jadąc 300 na godzinę,
ale nie krępuj się.
Jak inaczej mam się nauczyć czegoś o autach?
Nie piszą o tym książek.
Nie do końca ogarniasz książki, prawda?
Przyniosłem ci coś.
Pomyślałem o niej, gdy Kevin o tobie wspomniał.
Psychika w NASCAR. Kozacko!
Fizyka w NASCAR.
Niech przeczyta, sam się dowie.
Walnął się przy okładce.
Trzysta stron? Będę to czytał wieki.
Taką mam nadzieję.
No dobra.
Tylko ja nie mam krawata.
Wyglądasz dostojnie.
Jakbyś nawet nie przeczytał zaproszenia.
Wiem, że tego nie widać, ale źle się czuję w takich sytuacjach,
więc nie zostawiaj mnie.
Masz najciekawszą pracę na sali, nie przejmuj się.
Jesteś kierownikiem w NASCAR.
Masz rację, będę się dobrze bawił.
Bilety na Perlmana, to byłoby coś.
Gdybym tylko wiedział, kim jest Itzhak Perlman.
To niesamowita historia.
Przez polio chodzi o kulach,
a został najlepszym skrzypkiem świata.
Niesamowite, ale na skrzypcach nie grasz nogami.
Kevin, nie żartuj o polio.
Nie żartuję o polio, Marco.
- Marco? - Polio.
Przestań!
Stan Fitzsimmons.
Chce mnie namówić na inwestycję. Wyglądam, jakbym się uśmiechała?
Albo to, albo oberwałaś w brzuch.
- Fitzy. - Nie oddzwaniasz.
Muszę to omówić z zespołem.
Morgan.
Kevin, to Stan i Michael.
- Jak leci? - Miło cię poznać.
Wybaczcie.
Muszę odebrać, to z Japonii.
- Pójdę z tobą. - Zaraz wracam.
Kevin, czym się zajmujesz?
Jestem kierownikiem zespołu NASCAR.
Brawo.
- Nad czym pracujesz, Michael? - Nad algami.
W teorii świetny pomysł, ale ilu już wpadło w tę dziurę?
Dziura.
Nie sądzisz, że się uda?
Może się uda, może się nie uda.
To zależy. Całość jest dosyć zwariowana.
Co dokładnie jest zwariowane?
Cała sytuacja.
- Sytuacja? - Cała.
- Jak to? - Kurde.
Jak rozwiążesz zmiany klimatyczne?
Wróciłbym do Michaela.
Moim zdaniem trzeba wykończyć algi.
Wykończyć algi?
To by była ekologiczna katastrofa.
Pozwól mi dokończyć.
Chodziło mi o to,
żeby wykończyć konkurencję algami.
Wszyscy się ze sobą zgadzamy.
- Nie rozumiem cię. - Właśnie.
To południowa Pensylwania, muszę odebrać.
Długo tu jeszcze będziesz?
Bo w nocy parking jest straszny.
Dam sobie radę.
Nie o tobie mówię.
- Skupiam się. - Poprawiasz czas?
Tak, twój czas.
Jadę trzysetny raz i nie zbliżyłam się na pół sekundy.
Przecież mówiłem.
- Nieważne, spadam. - Mogę ci powiedzieć, co źle robisz.
- Szybciej dodaj gazu na dwójce. - A jak wylecę?
A jeśli nie?
Miewasz wrażenie, że auto chce ci dać więcej, niż powinno?
Nie, durne auto nic mi nie mówi.
Bo nazywasz je durnym. Czasem mam wrażenie, że ono rozumie.
Nie wiesz, jak mnie to wkurza,
że tam wskakujesz i po prostu jesteś szybki.
- Wiesz, co robiłem? - Pchałeś drzwi podpisane „Ciągnąć”?
Czytałem o technikaliach, bo pozazdrościłem ci wiedzy.
Daleko doszedłeś?
To nieistotne.
- Pokazać ci, jak jadę? - To byłoby miłe.
Jesteś świetnym kierowcą, ale musisz zacząć jeździć na wyczucie.
Lubię mieć kontrolę.
Tak ci się wydaje.
- A jak stanie się coś złego? - Na przykład?
Też jesteś podniecona?
Nie.
Ja też, co za głupota.
Jak poszło, Nigel?
- Gdzie byłaś, gdy cię potrzebowałem? - Aż tak?
Myślałaś kiedyś o robieniu paliwa z alg?
- Nigdy. - Właśnie.
Morgan też była nudna?
Była super, ale…
- To się chyba nie uda. - Że co?
Przecież tak dobrze się bawicie.
Niewiele nas łączy.
Trzeba było ją widzieć.
Robiła interesy, urabiała ludzi. Czuła się jak ryba w wodzie.
Jak ja na grillu u Chucka.
Przechadzam się, jem żeberka, wysadzam stare lodówki.
Żałuję, że nie postawiliśmy lodówki dalej.
Widziałeś ją w pracy. Lubi swoją robotę, tak jak ty.
Ja wszędzie jestem taki sam, a to była prawdziwa ona.
Jesteśmy z innych światów.
Zawsze to robisz.
Spotykasz kogoś idealnego,
po czym doszukujesz się problemów.
Doktor Phil mówi, że to autosabotaż.
Wiesz, że nie jest lekarzem?
Wąsy chyba też są sztuczne.
Wiesz, kto to robi? Ty z Frankiem.
Nieprawda.
Zrobiłaś mu aferę o ravioli.
Ravioli z homarem! Tak się bawimy?
Zerwałeś z Mary, bo za krótko obcięła włosy.
Wyglądała jak mój wujek Rick.
A prawnik Todd?
Nosił naszyjnik z muszelek, tu musisz mnie poprzeć.
A Rita? Co z nią?
Spocone palce. Czułem, że trzymam za rękę żabę.
Zerwałaś z Ryanem, bo był zbyt czuły.
On był gejem.
To prawda.
Mój błąd.
Dobry facet.
Może oboje to robimy.
Lubisz Morgan, prawda?
Tak.
A prawdziwa Morgan lubi ciebie, to widać.
I słusznie. Jesteś niesamowity.
No weź.
Spider-Man jest niesamowity. Ja jestem spoko.
Idź się pobaw, zobacz, jak to się skończy.
Zakończ cykl.
Dr Phil?
Rachael Ray. Robi jedzenie i zmusza mnie do myślenia.
- Spóźniłam się? - Skąd, jesteś na czas.
Ja wpadłem wcześniej,
żeby zająć nasz stolik.
To tamten, ale i tak uroczo.
Siadłem przy nim, ale się chwiał,
więc miałem nadzieję, że zapomnisz.
Chciałem przeprosić za wczoraj.
Nie byłem dobrym towarzyszem.
To ja przepraszam, ciągle gdzieś znikałam.
Mogę być szczery?
Lepiej nie.
Te słowa nigdy nie zwiastują czegoś dobrego.
No dobra.
Kawa na ławę.
Bałem się, że pochodzimy z różnych światów,
ale wszystko przemyślałem i zrozumiałem,
że celowo szukam problemów.
Dr Phil mówi o autosabotażu.
On nie jest prawdziwym lekarzem.
Też to powiedziałem! Dlatego wiem, że to się uda.
- Co się uda? - My.
Tyle miałem do powiedzenia. Wchodzę w to na całego.
Bałem się o odległość, ale mam to gdzieś.
Mogę cię odwiedzać w Kalifornii.
Będzie łatwo? Nie.
Będzie warto? Na pewno.
Jesteśmy tego warci? Zdecydowanie.
Muszę coś zrobić.
Po prostu to zrobię i tyle.
Wyciągam serce i kładę je na środku stołu.
Jest twoje.
No tak.
To znaczy, że się zgadzasz?
- Mogę być z tobą szczera? - Lepiej nie.
Kevin, jesteś wspaniały i uwielbiam spędzać z tobą czas,
ale nie chcę teraz być w związku.
- Myślałam, że się bawimy. - Jasne, tylko się bawimy.
Mam pomysł na zabawę: zapomnijmy o tych trzech minutach.
Przepraszam, ale chyba chciałeś czegoś poważnego, a ja…
Pójdę już, zanim zrobi się niezręcznie.
Jesteśmy dorośli.
Możemy o tym wszystkim zapomnieć.
Nawet nie jest niezręcznie.
Jest dobrze.
Tylko…
muszę je schować.
- Idę. - Dobra.
Do zobaczenia.
- Poczekaj. - Przestań.
Prześpię się z tobą z litości, a potem z żalu kupię psa.
Nie chodzi o nas.
Catherine chce kupić nowego TIR-a…
Dasz mi pieniądze?
- Kevin. - To czek na TIR-a.
Rozmawiałam z Morgan.
Słyszałam, że już nie…
Proszę bardzo, powiedz: „A nie mówiłam?
Morgan chodzi tylko z mądrymi bogaczami, a ja oszukiwałem na maturze”.
Nie wiem, czemu ci to mówię.
Mam jakiś milion obelg…
Patrząc na ciebie, wymyśliłam nową.
Byłam na twoim miejscu.
To do dupy. Jest mi przykro.
Dziękuję, nic mi nie będzie.
Daj znać, żebym mogła zacząć cię obrażać.
I wróciła.
Tu jesteś.
Rozpiska podróży, czeki i lek na zgagę.
Nie potrzebuję go.
W Michigan jest ta knajpa z chili.
Wiem, że tam pójdziesz.
Wiem, że weźmiesz ostry sos. Oto lek na zgagę.
A ty dokąd?
Posłuchałam cię.
Wkurzam się na Franka o pierdoły.
Porozmawialiśmy i zaprosił mnie na romantyczny wypad.
Muszę lecieć.
Dzwoń, jeśli coś się stanie, ale nie dzwoń.
Zapomniałabym:
jak poszło z Morgan?
No wiesz…
wspaniale.
- Naprawdę? - Dzięki za radę.
Wiedziałam, że jesteście idealni.
No powiedz: „Beth miała rację”.
No mów.
Beth miała rację.
Zazwyczaj kazałabym ci powtarzać, aż zabrzmisz szczerze, ale Uber czeka.
Baw się dobrze, nie będę dzwonił.
- Gdzie są moje… - Na czapce.
Napisy: Jędrzej Kogut