NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nawet nie wiecie, jak jestem rozczarowany tym zespołem.
Chuck, podaj mi krople,
ja tu wysycham.
Rozmawialiśmy o tym. Póki nie zdejmę opaski, podajemy rzeczy.
Pracuję z jednym okiem.
Nie sądziłem, że któryś z was mnie zdradzi.
Tym bardziej dziwi mnie tożsamość zdrajcy.
48 GODZIN WCZEŚNIEJ
- 12,47. - Świetny pit stop.
- Szybko. - Tak już mamy.
Na pewno wszystko poszło?
Ostatni pit stop, będzie pierwsza dziesiątka!
- Co ty robisz? - No co?
Macie jakiś durny przesąd?
- To nie przesąd, tylko nauka! - Ale nas urządziłaś.
- Nie jest za późno. Tnij włosy. - Dwa lata zapuszczam grzywkę.
Nie ma mowy.
Chociaż trochę. Niewiarygodne.
Co?
- Wibracje? - Jest źle?
Chwila. Co się dzieje?
To powinno być przykręcone do auta.
Nauka znów wygrywa.
Nie ma mowy…
Egoistka.
Dzień dobry.
Czemu on nie nosi nowej koszulki?
Może nie poradził sobie z guzikiem?
Jak to ująć delikatnie?
Jestem kierowcą, więc jestem ważniejszy.
To samo mówił poprzedni, zanim go zwolniłem.
- Męska M. - Jasne.
Będzie widać sześciopak, nie patrzcie.
Jake, co robisz?
Głównie brzuszki.
Do tego dieta.
Dzień dobry.
Zapraszam wszystkich.
Dobrze wyglądacie w nowych strojach.
Po wczorajszym wyścigu wróciliśmy na 27. miejsce.
Za to koło było czwarte, tak że…
Brawa.
To płonące koło wyglądało świetnie.
Jak spadająca gwiazda.
Wiecie, czego bym sobie życzył? Czterech kół.
Teraz czas na dobre wieści:
W To Nie Stek są zachwyceni reakcjami na reklamę Jake’a.
- Dawaj, Jake. - No nie wiem.
Zrób swoje.
Ano.
W biurze pojawiły się ulepszenia, które bardzo mnie cieszą.
Od dziś zamieniamy śmieciowe jedzenie na zdrowsze alternatywy.
Z auta odpadło koło, ale problemem są pączki.
Nie próbowaliście nowości, są pyszne.
Na pewno jest dobry powód, dla którego Catherine każe nam jeść…
glony?
Kiepski strzał.
Chipsy z jarmużu? Jest coraz gorzej, nie ma tu nic dobrego.
Badania pokazują, że zdrowe jedzenie podnosi produktywność.
Czytałem o tym w Nudach.
Wiem, że zmiany nie są łatwe,
więc na osłodę dorzucam program pracownika miesiąca.
Żeby zmotywować zespół, dałaś sobie tytuł pracownika miesiąca?
Gratulacje, Catherine.
To niesamowite, bo jesteś z nami mniej niż miesiąc!
Wstawiłam to zdjęcie jako przykład.
Gdybym mogła wygrać, to bym je wkleiła.
Ten tytuł na pewno zrobi na ludziach wrażenie.
Dokładnie takie samo jak moje dwa Purpurowe Serca.
Miałeś jedno. Byłeś na nowej wojnie w weekend?
Każdej nocy toczę tę wojnę.
Duma was nie motywuje,
więc dorzucę 1000 dolarów w gotówce.
- Tak jest! - Wreszcie naprawię rynny.
To szyfr?
Nie.
Wiesz, jakie to smutne?
- Już tak. - Właśnie.
Masz chwilę?
Wiem, o co ci chodzi. Zgadzam się.
Daj mi pracownika miesiąca, a się dogadamy.
Co to znaczy?
Daj mi 1000 dolarów, ja ci kopsnę 300.
500 dolarów.
Gratuluję, zdałaś mój test.
Co zrobimy z Edem?
Gość zapomina o jednej z opon.
Nie zapomniał jej nałożyć, zapomniał ją przymocować.
Planowałem go zwolnić,
ale nie wiem, jak to zrobić.
Mam szalony pomysł: powiedz mu, że go zwalniasz.
Przygryź usta, żebyś się nie uśmiechnął.
Zatrudniłem Eda, bo jest silny i umie szybko przerzucać ciężkie rzeczy.
Ja jestem ciężki.
Cześć, Ed. Tutaj jesz lunch?
Co to?
Waldo.
Jest dziś smutny.
Pepper nie wróciła.
Chyba widziałem ją na poboczu.
„Spała”. Czaisz?
Musimy pogadać
o ostatniej niedzieli.
To moja wina.
Wiesz, co musi się teraz stać?
Tak jest. Muszę zjeść obiad, wrócić do gry i się poprawić.
Nie o to mi chodzi.
Twoja przyszłość nie leży tu.
Twoja przyszłość jest przy Pepper.
Marzę o tym.
Powiem wprost, choć nie chcę cię denerwować.
- Czas opuścić nasz zespół. - Co?
Catherine wyraziła się jasno.
Chcesz się wyżyć? Tam jest jej auto.
To czerwone, zaszalej.
- Nie chcę zepsuć naszej relacji. - Jasne.
- To dobrze. - Spakuję się i spadam.
Co powiesz na żółwika ręką bez śliny jeżozwierza?
- Na obu jest ślina, chodź tu. - Dobra.
Wścieklizna na kurtce.
Witaj, tu poczta głosowa Catherine Spencer,
prezeski Bobby Spencer Racing.
Nie mówmy już o mnie. Opowiedz mi o sobie po sygnale.
Chciałem tylko powiedzieć, że załatwiłem sprawę z Edem.
Byłem miły, ale stanowczy.
Tak jak z paniami.
To tylko żart.
Przy paniach zawsze jestem miły.
Nie muszę ci tego mówić, bo przecież cię nie podrywam.
Choć jesteś w porządku.
Wyglądasz na solidną kobietę.
Kevin mówi, że zwolnił Eda. Tu Amir, pa.
Kevin, musimy coś zrobić z Catherine.
Nie chcę, żeby wiedziała, że o niej rozmawiamy.
Teraz na pewno się dowie.
Ludzie ciągle to robią.
O co chodzi z żaluzjami? O kim mówicie?
- O Catherine. - Nie ma tam nic do jedzenia.
Zlizuję cukier z tabletek na ból głowy.
Czy tylko mnie martwią kamery, które wszędzie porozstawiała?
Nie chcę, żeby rząd mnie obserwował.
Jak obcinasz paznokcie w strefie załadunku?
- Wiemy o tym. - Dobra.
Co znaczą zasłonięte żaluzje? Kiedyś się pomyliłem przy rodzicach.
Wchodź, narzekamy na Catherine.
Te koszulki są tragiczne.
Co tam koszulki, tęsknię za Bobbym.
Odwiedzał mnie, pytał, jak leci, i przynosił rurki z kremem na urodziny.
Pytał, czy pogram w golfa, ja mówiłem, że nie gram w golfa.
Kupa śmiechu.
Kiedyś lubiłam przychodzić do pracy i spotykać Bobby’ego.
Teraz próbuję unikać Catherine.
Jesteś szefem. Musisz to naprawić.
Jest tragiczna, ale co zrobimy?
Próbowałem odejść, ale nic na mnie nie czeka.
Róbmy, co możemy, ale zachowujmy się jak na wojnie.
Trzymajmy się razem, jeśli chcemy przetrwać.
Jeśli chcesz przetrwać, postrzel się w łydkę i wezwij lekarza.
Nie masz żadnego Purpurowego Serca?
Jake, zauważyłeś, że przednie zawieszenie reaguje na…
- To pączek? - Całe pudełko, bierz.
Nie.
Mieliśmy tego nie jeść, to pewnie pułapka.
Rurki z kremem?
Nie.
- Co robisz? - Szukam dżemu.
To jest to.
Zrób to, co wszyscy: zgaduj.
Nie uda się? Trudno, męcz się.
Wpychaj to w siebie kęs za kęsem, licząc na to, że będzie lepiej,
choć nic nigdy się nie zmienia.
Jeśli kiedyś postanowisz wszystkich zabić, ostrzeżesz Chucka?
Dzień dobry.
- Nic ci nie jest? - Dzięki mnie wszystko gra.
Kot sąsiadki utknął na drzewie.
Siedział na samej górze, a ja dostrzegłem na niebie jastrzębia.
Powiedziałem: „Nie tym razem” i wskoczyłem na górę.
Że co? Od kiedy wskakujesz na rzeczy?
Gdy kot jest w niebezpieczeństwie, a ja czuję adrenalinę, mogę wszystko.
Rzecz w tym, że jastrząb się na mnie uwziął.
Chciałem go walnąć dłonią, ale zrobił unik.
Chciał mnie skubnąć, ale udało mi się go chwycić.
Pióra wszędzie, a ja dostałem szponem, schodząc na dół.
Walnąłeś jastrzębia i dostałeś pączki? Jesteś jak podniebny glina.
To nie moje.
No to czyje?
O nie. To pułapka.
Dzień dobry.
O nie.
Mną się nie martw.
Ale jastrząb ma przerąbane. Lata gdzieś tam bez piór.
- Amir! Spróbuj rurki z kremem. - Właśnie, Amir, skosztuj.
Dziękuję.
Mieliśmy nie jeść dobrych rzeczy.
Zmieniłam zdanie, bo też lubię się bawić.
Więc nam o tym mówisz.
Przepraszam, kiepski poranek.
Tak jak ty.
Kevin udaje, że widział jastrzębia
półtora tysiąca kilometrów od jego habitatu.
Dopracuj swoje kłamstwa.
KOCHAM BINGO
Nie mam swojej koszulki,
bo oblałam się kawą i tylko to miałam w samochodzie.
Babcia kupiła mi ją na wtorki z bingo.
Żadnych żartów, nie żyje.
Jest wspaniała.
W weekendy często noszę koszulkę „Rosé proszę”.
Ale luzacko.
Poza tym wszyscy nosimy uniformy na torze.
Moglibyśmy prezentować osobowość w biurze.
Chodzenie bez koszulki to osobowość?
Byłbym duszą towarzystwa.
Zauważyłeś, że Catherine przyniosła pączki?
O rany.
To oficjalne: skończyły nam się ciekawe tematy.
Wysłuchaj mnie.
Wczoraj wszyscy psioczą na zmiany, dzisiaj odkręca każdą z nich?
Możemy się strzyc w ciszy.
Jak rurki z kremem. Amir wspominał o tym na osobności.
Skąd wiedziała?
Dobra, zrobione.
To trochę dziwne.
Nie rozmawiałeś z nią?
Nie, a to znaczy, że ktoś inny rozmawiał.
Po tym, jak kazałeś nam trzymać się razem?
Może chodziło o pracownika miesiąca i 1000 dolarów.
To dobry motyw.
Robiłem więcej za mniej.
To mógł być każdy.
Amir jest słaby.
Catherine rozłupałaby go jak pistację.
Jake’a oszukasz kawałkiem sznurka.
- A Beth jest kobietą jak Catherine. - Dwie kobiety.
- Właśnie. - Jest i ona.
Najpierw idą do Izby Reprezentantów, głosują, potem Senat i…
- Bo nie chcesz… - Tak.
Catherine, co u ciebie?
Strzyżenie przy jedzeniu? Super.
Pamiętasz, jak wczoraj zwolniłeś Eda?
To nie było przyjemne, ale czasami nie masz wyjścia.
Dlatego wymierzam sprawiedliwość.
Kto niesie tę oponę?
To jest Ed.
Dokończę później, ty idź i wymierz sprawiedliwość.
Ed, możemy porozmawiać?
Co tam, szefie?
Fajna opaska, też taką kiedyś miałem.
- Co ci się stało? - Sprawa osobista.
Dziwię się, że cię widzę.
Mówiłeś, że się spakujesz i pojedziesz z powrotem do domu.
Dobrze, że dostałem wolne, dzięki temu miałem okazję pomyśleć.
No tak.
To moja wina.
To koniec twojej kariery przy oponach.
To znaczy?
Czas na nowe wyzwanie. Co jeszcze chciałbyś robić?
Chciałem rysować Garfielda, ale już kogoś mają.
Jakieś inne pomysły, póki nie umrze?
Cóż, zawsze chciałem…
zarządzać boksem jak Jerry.
Byłbyś w tym świetny.
Ale obaj rozumiemy, że nie będziesz tu już zmieniał opon.
- Nie? - Nie, to decyzja szefowej.
Czyli Catherine, jej biuro jest tam.
Dobra, Kevin. Dzięki. Doceniam to.
Jasne.
Dużo miłości.
Jerry.
Mam złe wieści. Awansowałem, wylatujesz.
Brawo, Chuck.
Po to tu jestem.
Silnik chodzi dobrze, jeśli trzęsą ci się plomby.
To ja go naprawiłem.
- Amir, to małostkowe. - Nie.
Zawsze tak jest.
Nie możesz powiedzieć: „Brawo, Amir. Jak pracownik miesiąca”.
Słyszałeś?
- Chce pracownika miesiąca. - Ciekawe.
Brakuje ci gotówki.
Robiłem zakupy po lekach na sen.
Chyba kupiłem sweter Pata Sajaka.
Albo go nosił, albo podpisał. Przyjdzie we wtorek po 15,00.
We wtorek muszę wyjść wcześniej, bo mam umówionego lekarza.
Co to ma być?
Możemy nosić, co chcemy.
Wyglądasz jak dziecko w polu dyń.
Miejsko-wiejski styl to przyszłość. Zobaczycie za pół roku.
Nie cierpiałeś naszych strojów, prawda?
Zrobiłbyś wszystko, żeby się ich pozbyć.
Oto moi ulubieńcy.
Gdzie? Kto? My?
Jesteś zabawny.
Nie jest.
- Rany. - Przesadziłem?
Wprost przeciwnie.
- Cudowne. - Dziękuję.
Spóźnione życzenia urodzinowe.
Wyczytałam, że też jesteś Bykiem.
Obyśmy za dużo nie walczyli.
Nie wierzę w astrologię. Byki są bardzo sceptyczne.
Twoich papierów nie znalazłam.
Zdjęcia też nie znajdziesz.
- Był pożar. - Kiedy?
Gdy Bobby założył mu teczkę.
Przyjęłam do wiadomości. Nie będę wam już przeszkadzała.
Wpadnij 7 września na tort i karaoke.
Kev, dasz radę z J.Lo i Ja Rule?
Nie nadałem im imion,
ale od kiedy noszę bokserki, mają się dobrze.
- Że co? - Co mówiłaś?
Muszę to przetrawić.
Wiedziała o wszystkim, o czym rozmawialiśmy.
Jedzenie, stroje, jej charakter i to, że nie znała naszych urodzin.
Wie, że o niej myślimy. Może to dobrze?
Nie w tym rzecz.
Ktoś od nas przekazuje jej informacje.
- Kto? - Nie wiem.
To może być każdy.
Jake jest dla mnie jak syn, a Chuck jak brat.
Amir jest jak ten gość, który wżenia się w rodzinę, a ty mówisz:
„Będzie dla niej dobry”.
Jesteśmy rodziną.
- Muszę wiedzieć, komu mogę ufać. - A ja kim jestem?
- Mamą. - Twoją?
- Nie. Ja jestem tatą. - Jesteśmy małżeństwem?
Nie wiem, ale pierwszą żonę straciłem w wypadku na roli.
Potrzebowałem pomocy przy dzieciach.
Znamy się z kościoła. Ty w życiu miałaś tylko pianino.
- Znowu żaluzje, co jest? - Mamy problem.
- Blaney w ogrodniczkach? Byłem pierwszy. - On ubiera się jak facet.
To, co tu mówimy, jest święte.
Jedno z was rozmawiało z Catherine.
Nie jestem zły, ale musicie coś zrozumieć.
Wybaczam wam, bo się przyjaźnimy, ale musicie się przyznać.
Dalej będę szanował osobę, która się zgłosi.
Serio?
Kevin, może to był zbieg okoliczności?
Beth… Jak tam pogoda w Prostaczkowie?
Nie wiem, tylko cię odwiedzam.
To nie jest żart. Wiedziała o urodzinach Amira.
- Nikogo nie obchodzą jego urodziny. - Nawet mnie.
Nie przyznacie się? Dobrze.
- Amir, otworzysz nagrania z monitoringu? - Nie mam hasła.
Hasło to „hasło”.
Sprawdź, kto rozmawiał z Catherine.
Dobra, koniec pracy, wszyscy wychodzą.
Beth się wróciła.
To głupie. Rzucanie oskarżeń nie pomoże.
Straciłaś swoją szansę.
A miałaś wychować moje wyimaginowane dzieci.
Nie rozmawiałam z Catherine.
- A co robiłaś? - Poszłam po jogurt.
To przestępstwo?
I banana.
Cztery rolki ręczników?
- I cały ser. - Zaraz by się zepsuł, nie ma za co.
Nie mam czasu na zakupy. Robię to od lat. Planuję to w budżecie.
Dobra. Chwila.
Chuck wychodzi z jej biura w szlafroku?
- Zaufałem ci. - Stary!
Opuść ją.
Na czas remontu przeprowadziłem się tutaj.
Najtrudniej jest ukryć się przed Beth, gdy robi zakupy.
Mamy prysznic na siłowni, po co iść do jej biura?
Tam mogę zdjąć słuchawkę i umyć swoje podwozie.
Idź dalej. Nie wierzę, że mnie podejrzewacie.
Dobra.
- Kevin coś robi. - Ale nic dziwnego.
Sortuję śmieci, idź dalej.
Nie segregujesz śmieci, wyrzucasz je razem, mówiąc:
„Przecież nie mam dzieci”.
Skoro moje tajemnice wyszły na jaw, to chcę wiedzieć, co on robił.
To jeżozwierze?
Martwiłem się o Waldo i Pepper po zwolnieniu Eda.
Dobra, wyłącz to.
Nie musimy tego oglądać.
Jastrząb w Charlotte.
Wstydź się.
Nie ma tego na taśmie, ale ktoś rozmawiał z Catherine.
Amir, wiesz, że to ty.
To nie ja.
Od kłamstw wychodzi mi pokrzywka.
Co z gościem, który tak bardzo chciał wyglądać
jak statysta z teledysku Kid Rocka?
Jake, chcesz coś dodać?
Nie jestem pewny, o czym mówimy.
Ktoś jest zdrajcą.
A może to ty jesteś zdrajcą!
Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Może oskarżasz nas, żebyśmy cię nie podejrzewali?
Kiepski moment, żeby zmądrzeć, Jake.
Zgadzam się z nim.
Pewnie ustawiłeś tę bójkę z jeżozwierzami,
żeby nas zmylić.
Ja nie wierzę, że robisz remont.
- Co ty na to? - Jak śmiesz?
Przestańcie! Dość!
- Dość! - Uwielbiam ser!
Kłócimy się bez powodu. Przecież jesteśmy przyjaciółmi.
Ktoś przypadkiem powiedział coś Catherine.
I co z tego?
Przyznajesz się?
Niewiarygodne! Nie będę w tym brała udziału!
Też mogę wyjść?
Chcesz opowiedzieć Catherine o tej rozmowie?
- Teraz wszędzie mam pokrzywkę. - Miała mu wychodzić od kłamstw.
Kłamałem! To moja reakcja na wszystko!
- Musimy pogadać. - To prawda.
Ktoś korzysta z mojego prysznica
i zużywa mnóstwo żelu.
To dziwne.
Posłuchaj,
mam dla ciebie historyjkę.
Nie obraź się, jeśli będę pisać SMS-a.
To znak, że piszę: „Rany, wspaniała historia”.
Gdy miałam 12 lat, przeczytałam pamiętnik siostry.
Dowiedziałam się, że pali. Nie wiedziałam, co zrobić.
Naskarżyć i stracić jej zaufanie czy pozostać lojalną?
Ależ się bałam.
Wolałabym go nigdy nie przeczytać.
Naskarżyłam, a rodzice dali mi rower.
Nasza relacja zmieniła się na zawsze.
Cieszę się, że mi to powiedziałaś.
Dziękuję, że wpadłaś.
Ktoś ci się podlizuje, sprzedając nasze tajemnice.
To nie poprawia morale.
Nikt tego nie robi.
Ktoś ci powiedział, na co narzekamy.
Jesteście źli, bo oddałam wam rzeczy, o których brak byliście źli?
Tak.
Powiedz, kto to był, a przywrócę porządek w warsztacie.
Z nikim nie rozmawiałam.
To skąd wiesz, co mówiliśmy?
Chuck podaj mi krople,
ja tu wysycham.
Rozmawialiśmy o tym. Póki nie zdejmę opaski, podajemy rzeczy.
Pracuję z jednym okiem.
Nie sądziłem, że któryś z was mnie zdradzi.
Tym bardziej dziwi mnie tożsamość zdrajcy.
To każdy z was.
Tego się nie spodziewałem.
Jestem sam na wyspie.
Nie mogę nawet pogadać z piłką.
Wszyscy jesteście winni, bo kryjecie kogoś, kto to zrobił.
Dla mnie nie istniejecie.
Beth i Catherine, bardzo ciekawe.
Nie było tematu. To Beth.
Kevin, wiem, kto jest kretem.
Oto nagranie z mojej poczty.
Wyglądasz na solidną kobietę.
Kevin mówi, że zwolnił Eda. Tu Amir, pa.
Kevin, musimy coś zrobić z Catherine.
Nie chcę, żeby wiedziała, że o niej rozmawiamy.
Wiadomość trwa 13 minut.
Pewnie się nie rozłączyłeś.
Te przyciski są bardzo blisko siebie.
Zagadka rozwiązana.
Grunt, że to za nami.
Beth, opisz przyciski na telefonie, żeby to się nie powtórzyło.
Wracamy do pracy?
To było piekło.
Chyba dostałem cukrzycy od tych rurek.
Oskarżyłeś bohatera wojennego o kłamstwo.
Co tu się działo?
Już mówię.
Chuck korzysta z twojego prysznica, a Beth kradnie jedzenie.
Ja walnąłem się w wózek widłowy, ale to nie znaczy,
że nie walczyłem z jastrzębiem.
Cios dłonią!
Chcę przeprosić.
Nie powinnam była słuchać do końca.
To jak czytanie pamiętnika siostry, żeby dostać rower.
Beth uwielbia tę historię.
Wiesz, że to ona paliła?
Nie słuchałam.
Nie rozumiem, czemu wszyscy mnie nienawidzą.
To nie tak.
Nagranie z poczty się z tobą nie zgodzi.
Nienawidzimy twoich metod i tyle. Poza tym jesteś super.
- Dzięki za rozmowę. - Posłuchaj, jesteś tu nowa.
Z twoim tatą coś nas łączy.
Gdy kogoś zatrudniał, miał do niego zaufanie.
To musi działać w dwie strony.
Gdy on miał jakiś pomysł, nie mówiłeś:
„To niemożliwe, tego się tak nie robi.
30 lat temu wygrałem w Talladedze”.
Nie wiem, kogo udawałaś, ale wygrałem w Darlington.
Za bardzo się spieszysz.
Od pączków do chipsów z jarmużu w dzień.
No dobra.
Wiem, że znasz się na swojej pracy.
Wiem, że powinnam ci ufać…
Czemu Ed wydaje polecenia w boksie?
Muszę się tym zająć, to jakiś żart.
Jeśli coś mi się stanie, daj wszystko Chuckowi.
A Beth daj 1000 dolarów na rynny.
- Kevin. - Tak?
Lubię się bawić.
Zapewne.
Ed, powinienem był mówić jaśniej. Jesteś super gościem, ale zwalniam cię.
Nie jesteś już w boksie.
Nie zarządzasz nim.
Już tu nie pracujesz.
Chcesz mnie uderzyć? Bij z tej strony, nie chcę tego widzieć.
Teraz wiem, co czuł Jerry, gdy go zwalniałem.
Wiesz, gdzie jest? Potrzebujemy go na piątek.
Dobra, Kevin. Dzięki za szczerość.
Rozwinę się dzięki temu.
Ale rozumiesz, że nie tutaj?
- Nie musisz powtarzać. - To jest trzeci raz.
Nie potrzebuję tej roboty. Świat stoi otworem.
Ed!
Jeżozwierzu, uderzę cię dłonią.
Sukinsyn.
Moje zdrowe oko.
Napisy: Jędrzej Kogut