Błogosławiony dzień, Ciotko Lydio.
Poprzednio…
Wiesz, dlaczego wzniesiono ten pomnik?
Żebyś zawsze mogła nad nami czuwać.
Tak, inspirujemy świat dobrymi pracami, Agnes.
- Dziecko kopie? - Nie mogę się doczekać.
- Ciąża jest bardziej widoczna. - Huldo!
Wykonałaś cudowną pracę nad tymi dziewczętami.
Są wspaniałe!
Gdzieś tam jest wasz przyszły mąż.
Dziś go poznacie.
Przepraszam. Obowiązki wzywają.
Mógłbyś mnie zastąpić?
Garth miał zostać Komendantem.
A gdyby nim był, mógłby być mój.
Nie pozwól im upijać moich dziewcząt.
Porozmawiam z nimi.
Napijemy się czegoś?
- Shu, chyba zwymiotuję. - Jest pijana.
Szkoda, że taka obiecująca dziewczyna wszystko zaprzepaściła.
Otrzymałam Boże błogosławieństwo tak jak Rut i Lea.
Swoją Mocą uczyni mnie płodną.
- Chwała. - Gratulacje.
Spełniłam twoje oczekiwania?
Bynajmniej. Wiele dziewcząt było upojonych. Zawiodłaś.
- Jak miałam…? - Wciąż musisz się wykazać.
Ciotko Widalo? Chyba nadszedł czas,
by omówić naszą wizję przyszłości.
Chwała Panu.
- Tak. Z przyjemnością. - Przepraszam.
TESTAMENTY
Dziewczęta, pospieszcie się.
W obecnych czasach jestem obiektem zainteresowania.
Nie dla świata poza Gileadem.
Ale dla dziewcząt.
Błogosławiony dzień. Ruchy.
Przestań tak łazić. Stresuje mnie to.
- Wyluzuj. - Jak?
A co? Co się dzieje?
Ciotki wybierają kandydatów.
Po dwóch, trzech na osobę. Potem są wizyty w domu i śluby.
A potem dożywocie.
Nie mów tak.
- Czemu? - Pamiętaj o postawie, Ava.
Nieważne. Wszystko w rękach Boga.
Albo Ciotek.
Jest jakaś różnica?
Może i jestem dla nich zagadką, ale one nie są nią dla mnie.
Zaczynajmy, dobrze?
Jehosheba chce władzy.
Hulda ochrony.
Ale nie wiem, czego chce Agnes.
Jeszcze nie.
Ich los jest w moich rękach.
Niezamężna kobieta, wybierająca mężów każdej z dziewcząt.
Chichot losu.
Znowu odwołali lekcje?
Czwarty raz w tym miesiącu.
No i dobrze. Mam bałagan w klasie.
Akurat posprzątam.
Kto miał kupić kawę?
- Vivian. - A gdzie ona jest?
Spóźniłaś się. Masz kawę?
Coś się dzieje.
Na zewnątrz są ludzie.
- Uzbrojeni. - To dziwne.
Keith, chcą z tobą pogadać.
Ze mną?
Dobra.
Co się dzieje?
- Nie! - O Boże.
Ręce na widoku.
Ruchy!
Dalej!
Nie ociągać się!
Macie wszystko oddać.
Biżuterię, telefon, wszystko, co macie przy sobie. Torby.
Włóżcie rzeczy do pojemników.
Spokojnie. Niedługo je pani odzyska.
Ruchy, żwawo.
Odwal się. Już idę.
Nie dotykaj mnie.
- Dokąd…? - Ruchy!
Ruszać się!
Hej! Wy dwie!
„Susan Snyder”.
Jest pani w ciąży?
Nie dotykaj mnie!
Nie ma pani męża?
Mam partnera.
Zabierzcie ją.
- Przepraszam, dokąd…? - Nie pomożesz jej.
- Ze mną. - Zabieraj łapy.
- Dokąd ją zabieracie? - Co się dzieje?
Co on robi? Tylko dlatego, że jest w ciąży?
- Nic nie rozumiem. - Trochę…
Okazało się, że doszło do zamachu stanu.
Wymuszonej zmiany władzy.
- Pierwszej z wielu zmian. - Co się dzieje?
- Nikt nie wiedział, do czego dojdzie. - Co oni robią?
- O Boże. - Co z nimi zrobią?
- Co się dzieje? - Co…?
Co chcecie im, kurwa, zrobić?
Puśćcie ją!
Na ziemię!
Grzesznicy nie ukryją się przed boskim okiem.
Puśćcie ich!
Te kobiety zapłacą za swoje grzechy.
- O nie. - Zamknij oczy.
Z Jego Mocą.
- Nie! - Siadaj!
Na ziemię!
Zamknijcie się! Wracajcie na miejsca.
O Boże!
Na ziemię. Szybko.
No już! Na ziemię.
Dość tego!
Komendant Maddox wyraził zainteresowanie Becką.
Brzmi obiecująco.
Komendant Maddox poczęstował Beckę alkoholem na balu,
a ty chcesz go za to nagrodzić?
Becka nie ma innego wyjścia. Niestety…
Widalo, może powinnaś zająć się Huldą.
Trzeba przeprowadzić weryfikację.
Wprowadź ją.
- Jestem gotowa. - Wejdź.
- Błogosławiony owoc. - Tak, tak.
Zdejmij bieliznę i usiądź.
Chwała.
Gratulacje.
Zamknij się i wstawaj.
- Już. - Nie zabieraj jej.
Nie dotykaj mnie. Zostaw mnie.
- Ruchy. - Proszę!
Dokąd je zabierają?
- Nie. - Chodź ze mną.
Nie wiem, kurwa.
Matka nadal się do mnie nie odzywa.
Przez incydent na balu.
To nie twoja wina.
Kogo to obchodzi?
A jeśli skończy z Komendantem z Kolonii?
To skończę z Komendantem z Kolonii.
Wiesz, że twoje przyjaciółki ryzykowały życiem,
żeby ratować twoją reputację?
Przed złymi dziewczynami.
Zazdrosna suszona śliwka.
Jak cię nazwała?
Suszoną śliwką.
Taką, która nigdy nie stanie się Zieloną.
Mam dobre wieści.
Bóg pobłogosławił Huldę.
Jest oficjalnie Zielona i gotowa do zamążpójścia.
Możecie świętować.
Wystarczy.
Huldo, przekroczywszy próg dorosłości,
otrzymałaś od Boga ważną lekcję.
Jak powinno zostać ukarane dziewczę,
które dopuszcza się przemocy wobec innego dziewczęcia?
Należy jej wychłostać ręce.
Dobrze.
Huldo,
przytrzymaj ręce Shunammite na biurku.
Huldo!
Uczenie dziewcząt było jak oprawienie twardego mięsa na steka.
Rozbijanie tłuczkiem, marynowanie i zmiękczanie.
Widziałam, jak to działa.
- Na sobie i innych kobietach. - Morda! Stać!
Ręce przy sobie, dupku.
Nie!
- Nie! - Podaj dalej.
- Wstawaj! Ruchy! - Nie!
Po jednej dla każdej.
Weź i podaj dalej.
Jedna kromka.
- Przyniosę. - Zabijcie nas w końcu!
Niektóre jadły łapczywie,
ale ja postanowiłam jeść jak najdłużej.
Przeżuwanie i połykanie odciąga uwagę od mętliku w głowie.
I zabija czas.
Wstawaj, mówię!
Nie. Jestem przy tobie.
Chodź!
Nie!
Już dobrze.
Przepraszam.
Za co?
Za kawę. Zapomniałam, że teraz moja kolej.
Czego bym nie zrobiła za filiżankę kawy.
Z mlekiem.
Ciepłym mlekiem.
Jesteś świetną nauczycielką, Lydio.
Dziękuję.
Ty też.
Podajcie dalej.
Po jednej butelce.
Podajcie dalej.
Weź kilka łyków. Nie wiemy, kiedy dostaniemy więcej.
Jedna kromka, jedna butelka.
Chcesz chleb? Proszę.
Podajcie tutaj.
Tak, poproszę.
Podaj.
Przykro mi z powodu twojej koleżanki.
Mnie też.
Szybko się nauczyłam, że przyjaźń w Gileadzie jest ciężarem.
Przynosi tylko ból i cierpienie.
Próbowałam przekazać tę wiedzę moim dziewczętom.
Najpierw Podręcznym, a potem moim cennym kwiatom.
Nie zawsze się udawało.
Rachel, usiądź.
- Jak twoje ręce, Shu? - Dobrze.
Mam ochotę spoliczkować Jehoshebę.
Chyba powinnyście przystopować z policzkowaniem.
Mam plotkę z gabinetu pielęgniarki.
Penny zaczęła rodzić.
Cudownie.
Nie, Huldo. To za wcześnie. Prawda?
To jej trzecia ciąża. Poprzednie straciła.
Panie, miej w opiece Penny i jej dziecko.
Chroń je.
Daj im siłę, uzdrowienie i nadzieję.
Amen.
- Wstawaj. - Pomocy! Nie!
- Puszczajcie. - Uspokój się.
- Nie! - Chodź.
Zróbcie nam miejsce.
Boże.
Mizogini, którzy otwarcie gardzą kobietami?
Nie ma się czego bać.
Ale mężczyźni, którzy rozumieją siłę kobiet
i chcą ją kontrolować, zamiast jej zaprzeczać…
Nic mnie tak nie przeraża.
Sama dam radę usiąść.
Dobry wieczór.
Albo dzień dobry. Straciłem rachubę.
Komendant Judd, Synowie Jakuba.
Mam za zadanie zająć się kobietami.
Decyduję o waszym przydziale w ramach nowego porządku.
Jakiego porządku? Nic nam nie powiedzieli.
Pięćdziesiąt osiem.
Mówi pan o moim wieku?
- Tak. - Niezamężna?
Tak. Czy to ważne?
Miałaś aborcję.
Byłam bardzo młoda.
Wiesz, że obecnie to przestępstwo jest karane śmiercią,
a prawo działa wstecz?
Kocham dzieci. Dlatego chciałam uczyć.
Tak.
Kobietom od dawna mówiono, że mogą osiągnąć równość
w życiu zawodowym i publicznym.
Segregacja ich raczej nie ucieszy,
ale muszą się dostosować.
Taka jest wola Boga.
Żeby przeżyć, trzeba zachować cierpliwość.
I mieć wielu sojuszników. Wszędzie.
Pochwalam waszą pracę.
Zdziwiłabyś się, ile kobiet powiedziało to samo,
licząc, że to coś zmieni.
Mogę zaproponować coś, co zmieni wasz plan na lepszy.
Zamieniam się w słuch.
Jeśli kobiety i mężczyźni mają funkcjonować oddzielnie,
należałoby to faktycznie wcielić w życie.
Na pewno ma pan lepsze rzeczy do roboty niż takie nieistotne niuanse.
Kto nauczy dziewczęta, jak być kobietami,
a kobiety, jak być oddanymi Bogu?
Delegowanie zadań to jedna z Jego wielu cnót.
Wstawaj! Ruchy!
Przeprowadzono jakieś dochodzenie?
Nie, ale co, jeśli ktoś zapyta o pochodzenie Agnes Mackenzie?
Jest córką Podręcznej. Nie ma w tym nic wstydliwego.
Nie byle jakiej Podręcznej.
Nie nam to osądzać. Zostawmy to Bogu.
Musimy zapobiec możliwej endogamii,
żeby dzieci Gileadu mogły rozkwitnąć.
Czy co do tego jesteśmy zgodne?
- Błogosławiony dzień. - Komendancie Judd, co za niespodzianka.
Mogę w czymś pomóc?
W związku z nową ofensywą przeciwko Mayday kilku Komendantów przeniesiono na front.
Nie będą brali udziału w ożenku w tym sezonie.
Dziękujemy, Komendancie.
Pańska pomoc jest niezbędna, by przydzielić dziewczęta.
Jak się ma pańska żona? Słyszałam, że doszło do komplikacji.
Ciężko mi siedzieć w domu i patrzeć na to, co się dzieje.
Niepotrzebnie kłopocze się pan problemami tych kobiet.
Proszę odpocząć.
Może masz rację, Ciotko Lydio.
Proszę zostawić to mnie.
Po tych wszystkich latach nadal mi pan nie ufa?
Uwaga, dziewczęta.
Wychowanie fizyczne kończy się za dwie minuty.
Nie zapomnijcie się rozciągnąć
- po wysiłku fizycznym. - …i 48, 49, 50.
- Dobrze. - Jeszcze raz.
Agnes, teraz ty.
Agnes?
- Wybacz, rozkojarzyłam się. - Co ty nie powiesz.
Ale lipa.
Za kilka tygodni zostanę tutaj sama.
Nie chciałam dostać okresu.
Kogo to obchodzi?
Kto by chciał brać ślub?
Miarkuj się, Becka.
Po incydencie na balu
powinnaś zdać się na łaskę Ciotki Lydii.
Może mi się poszczęści i nikt mnie nie zechce.
Wtedy zostanę z tobą, Shu.
Co z tobą?
Chodzi o nasze życie. Niektóre dałyby wszystko za dobrą partię.
Co?
Agnes.
Następna grupa.
- Teraz wy. Kolana wyżej. - Agnes.
Zakochałam się.
I jest mi źle.
W kim?
W Garthie. Moim strażniku.
Skąd wiesz, że jesteś w nim zakochana?
Kiedy jestem przy nim, robi mi się gorąco.
Najpierw na skórze i policzkach.
A potem w brzuchu.
Czułaś się tak kiedyś?
Nie.
Ale cieszę się.
Nie przysługuje mu żona…
Tak, ale…
przynajmniej wiesz, jakie to uczucie, nie?
To błogosławieństwo.
Agnes Mackenzie,
nie powinnaś iść na zajęcia?
Tak, Ciotko Lydio.
Mogę w czymś pomóc?
Tak, Ciotko Lydio.
Może.
Mam pytanie. A raczej prośbę.
Prośbę?
Jeśli mogę ją mieć, Ciotko Lydio.
W porządku.
Mój Strażnik, który wykazał się odwagą w autobusie
- podczas ataku Mayday… - Wiem.
Wkrótce będzie Komendantem.
Może mogłabyś go dopuścić do ożenku…
w tym sezonie.
Może po to Bóg go ochronił.
Zastanowię się.
Dziękuję za twoją łaskę, Ciotko Lydio.
- Chwała. - Idź na lekcję.
Spóźnialskie dziewczęta to same kłopoty.
Z Bogiem.
To ostatni dzień ich dzieciństwa.
Niewinność można stracić na tak wiele sposobów.
Panno Clements.
Wyglądasz na wypoczętą.
Twierdzisz, że chcesz do nas dołączyć.
Czas to udowodnić.
Jesteś gotowa?
Tak.
Nie. Proszę.
Błagam. Nie mogę.
- Nie, proszę. - Powiem to tylko raz.
Ci, którzy nie są z nami,
są przeciwko nam.
To jak będzie?
Boże, błagam. Pomóż mi.
Pomóż mi.
Proszę.
Nie.
Grzesznicy nie ukryją się przed boskim okiem.
Te kobiety zapłacą za swoje grzechy.
Dawniej cechowała mnie niezłomność,
ale po kilku dniach kompletnie się zatraciłam…
i nic po niej nie zostało.
Liczyło się tylko przetrwanie.
Proszę, nie chcę umierać.
Proszę, nie.
Proszę, nie chcę umierać.
Lydio, nie. Proszę.
Z Jego Mocą.
Hulda ma przydział.
Zostało tylko kilka wolnych miejsc.
Którzy Komendanci zostali?
Mam jeszcze jednego.
Gartha Chapina.
Strażnika?
Nie kwalifikuje się.
Niedługo to się zmieni.
Tak, ale inni Komendanci służą Gileadowi znacznie dłużej.
Ludzie służą Gileadowi na wiele sposobów.
Dalej, wykrztuś to z siebie.
A więc już wiesz.
Pan zsyła na nas cierpienie, ale okazuje współczucie,
gdyż dobrowolnie nikogo nie nęka.
Chwała Jego słowom.
Czy nie czas, by rozważyć Podręczną?
To już nie twoja działka.
Ale mogę w tym pomóc.
Po przyjacielsku.
Jeszcze nie.
Gdy będzie pan gotów, wie pan, że może na mnie liczyć.
Jak zawsze, droga Ciotko Lydio.
Jesteś nieoceniona.
Chwała.
Byłam feniksem powstającym z popiołów
czy karaluchem?
Nie byłam już pewna,
ale wciąż żyłam.
Panno Clements, zapraszam.
Musimy zaprojektować stroje dla podopiecznych.
Twoich podopiecznych.
Moich?
Pomyślałem, że zechcesz mieć decydujące słowo.
Ten.
Jest trochę szorstki.
Może nie być miły w dotyku.
Myślę, że nie będzie.
W starym świecie
najbardziej przeszkadzał mi nacisk na wygodę, łatwość i swobodę.
Rozbestwiliśmy się ponad miarę.
Dziecko Penny jest z Bogiem.
Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem będą pocieszeni.
Ludzie szybko zapominają, że dobre rzeczy
nie pojawiają się bez trudów i znoju.
Biedna Penny.
Sadzonka musi przebić się przez ziemię, by poczuć promienie słońca.
Huldo, zrobiłam ją dla ciebie.
Naprawdę?
Nie, zrobiłam ją dla siebie na szczęście.
Ale może ci się przydać w swataniu.
Nie zużyj całego.
Czas na mnie.
Mam dziś pierwsze spotkanie z krawcem.
Niedługo twój tata wybieli mi zęby.
Pa.
Błogosławiony dzień.
Do jutra.
Na razie.
Pan rzucił nam dziś wyzwanie.
Obyśmy zasłużyły na Jego dary,
nawet jeśli takimi się nie jawią.
Wiem, że rzadko kogoś chwalimy,
ale chcę ci powiedzieć, że jesteś wzorową Perłą.
Nie tylko dzisiaj.
Jestem wdzięczna, że mogę służyć.
Pomimo wcześniejszych wybryków.
Potrzeba czasu, by przywyknąć do Gileadu.
Też popełniałam błędy.
Nie jesteś z Gileadu?
Skąd jesteś?
Łączy nas ziemia. Z prochu jesteśmy, w proch się obrócimy.
Ale jak wylądowałaś w Gileadzie?
Jak zostałaś Ciotką?
Do tego potrzeba powołania.
A ja je miałam.
Poniekąd byłam pierwszą Perłową Dziewczyną.
Możesz już iść.
Sprawdziłyśmy powiązania krwi.
Nasze pary są bez skazy.
Tak, Ciotko Lydio.
Trzeba to uczcić.
Każdy sezon niesie trudności,
a ten był szczególnie inspirujący.
Niechaj Zielone zawrą związki małżeńskie zgodnie z wolą Pana.
Błogosławiony Owoc.
Niech Bóg otworzy.
Czas przekazać nowinę rodzinom dziewcząt.
Otrzymają cudowne wieści.
Zrobiłyśmy wszystko, by je nauczyć i przygotować.
Nie wiedzą jednak, że życie jest długie.
A swoje okrucieństwo pokazuje, gdy każe ci trwać,
wiedząc, co zrobiłaś i co czyniono, gdy biernie patrzyłaś.
Ale jaki mamy wybór?
Możemy jeno trwać.
Kontroluję kobiecą stronę ich przedsięwzięcia żelazną pięścią
w skórzanej rękawicy i wełnianej rękawiczce.
Obiecałam, że nauczę je, jak być kobietami.
Kobietami oddanymi Bogu.
Obiecałam coś jeszcze.
Po tym, co spotkało moje dziewczęta w Jezebel, po upadku Bostonu,
po tym, jak pętla na mojej szyi zaczęła się luzować,
obiecałam dokumentować wszystko
i wszystkich.
Tak, Ciotki miały ten przywilej,
że mogły pisać.
Jedyne piśmienne kobiety w Gileadzie.
Judd Pani Jensen – zabójstwo
O czym pisałam?
O zbrodniach słabych mężczyzn i zbyt wielu kobiet?
To było zabronione.
To mogłoby obalić rządy mężczyzn wybranych przez Boga.
Zdeprawowane i krwawe ślady przeszłości muszą zostać wymazane,
by ustąpić miejsca moralnie czystemu pokoleniu.
Ale wśród tych krwawych odcisków są też te pozostawione przez nas,
których nie da się tak łatwo usunąć.
Niech Bóg ma w opiece dziewczęta,
bo ja chyba nie dam rady.
Napisy: Małgorzata Banaszak