‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎หญิงแม่บ้านรู้ดีกว่าคนส่วนใหญ่
‎ว่าประสบการณ์อันโชกโชน ‎จะมิร้างลาความเจ็บปวด
‎และเพราะหล่อนตระหนักถึงเรื่องนี้ ‎ตั้งแต่เริ่มเรียกบลายว่าบ้าน
‎หล่อนจึงมักหาทางสงบจิตใจ
‎ในกิจวัตรประจำวัน
‎และมันมักได้ผลเสมอ
‎ทุกเวลา
‎เราหวังพึ่งอดีตไม่ได้
‎นั่นคือสิ่งที่ผมได้เรียนรู้จากการดูแลแม่
‎โรคจิตเสื่อมเป็นแบบนี้ใช่ไหมล่ะครับ
‎มันให้บทเรียนผมไว้มากทีเดียว
‎เราคิดว่าเรื่องราวต่างๆ ‎ถูกกักเก็บไว้ในความทรงจำแล้ว แต่…
‎ความทรงจำก็เลือนหาย ไม่ก็ผิดพลาด
‎เราทุกคนมีสิทธิ์ตายได้ทุกเมื่อ
‎หรือไม่ก็หลงลืมทั้งชีวิตที่ผ่านมา ‎ซึ่งไม่ต่างอะไรจากการตาย
‎ดังนั้นคุณลองคิดดูสิ
‎เราจะไปหวังพึ่งอนาคตก็ไม่ได้
‎ไม่มีอดีต
‎ไม่มีอนาคต
‎พระเจ้า ฉันรู้ว่ามันน่ากลัว ‎แต่ว่านะโอเว่น…
‎นายยังหนุ่มอยู่
‎นายมีอดีต และนายมีอนาคต
‎ฉันขอเถียงว่านายพึ่งพามันได้ทั้งคู่
‎พ่อหนุ่มเมาแอ๋ที่น่าสงสารเอ๊ย
‎- รู้ไหมผมเห็นอะไร ‎- อะไรเหรอ
‎คุณใช้เวลามากมาย ‎เพื่อดูแลเอาใจใส่คนอื่น
‎มันคืองานของฉัน
‎มันมีมากกว่านั้นใช่ไหมล่ะ
‎ถ้าคุณจะลองยกความรับผิดชอบนั้น ‎ออกจากบ่า
‎แล้ววางมันลงสักหนึ่งนาที…
‎ตัวผมทำได้
‎ช่างแม่ง
‎ผม…
‎ขอโทษที่พูดแบบนั้น
‎ผมไม่น่าพูดเลย
‎มันเป็นคำพูดที่เลวร้าย ‎แต่ผมก็จะพูดอยู่ดี
‎มันทำให้เราโล่งใจได้นิดหนึ่ง
‎มันไม่เลวร้ายหรอก
‎ไม่ว่าจะชอบใจหรือไม่ ‎ผมก็หลุดจากพันธนาการแล้ว
‎และตอนนี้ผมก็คิดว่า…
‎ผมอาจจะกลับไปอยู่ปารีส
‎ก็นาย…
‎คือ นาย…
‎นายทำได้ไม่ใช่เหรอ นาย…
‎- ผมทำได้ ‎- ใช่
‎และรู้ไหม…
‎คุณก็ทำได้เหมือนกัน
‎พูดตามผมนะ
‎แฮนนาห์ โกรสในปารีส
‎จะให้ฉันไปทำอะไรที่ปารีสล่ะ
‎กินครัวซองต์ ดื่มไวน์ดีๆ
‎และใช้ชีวิตไง แฮนนาห์
‎ใช้ชีวิต
‎ทำอะไรก็ได้ ‎ที่ใจเรานึกอยากในขณะนั้น
‎คุณกับผม
‎ขณะที่เรายังไปได้
‎ขอโทษที่ขัดจังหวะ ‎แต่ฉันจะไปเค้งแล้ว
‎มาเถอะโอเว่น ได้เวลากลับแล้ว
‎ก็ได้ ถึงเวลานอนแล้วสินะ
‎ไว้ผมจะยกหูหานะ
‎มุกเจื่อนเหลือเกิน
‎ขับรถดีๆ นะ
‎ฉันรู้จักเส้นทางดี ไม่เป็นไรหรอก
‎ไม่เป็นไร
‎แฮนนาห์ใช่ไหมครับ
‎โอเว่น ชาร์มาครับ
‎ยินดีที่ได้พบ
‎ค่ะ
‎ค่ะ ใช่แล้ว
‎ขอโทษนะคะ ‎วันนี้ฉันสับสนนิดหน่อย
‎แถมปกติ ‎ฉันไม่ค่อยถนัดสัมภาษณ์งาน…
‎คือฉันจะสะดวกใจกว่า ‎ถ้าเป็นคนที่นั่งอีกฝั่งของโต๊ะแทน
‎แต่ชาร์ล็อตต์ คุณนายวินเกรฟน่ะ
‎เธอต้อง…
‎ค่ะ เอาล่ะ ฉันพร้อมแล้ว
‎แฮนนาห์ โกรสค่ะ ยินดี…
‎ยินดีที่ได้พบ เชิญค่ะ
‎ถ้าอย่างนั้นคุณ…
‎คุณก็เคยเรียนที่ปารีสเหรอคะ
‎ครับ สองปี
‎ครับ ถ้าให้พูดตามตรง ‎ก็เป็นสองปีที่ดีที่สุดในชีวิต
‎ผมเคยอยู่ที่ภัตตาคารในเลอ มาเรส์
‎เกรงว่างานนี้อาจจะน่าเบื่อ ‎สำหรับคุณแล้วล่ะ
‎ฉันแน่ใจว่ามีภัตตาคารหรู ‎ที่ต้องการฝีมือคุณอยู่
‎ฉันหมายถึง…
‎ทำไมอยากทำงานที่บลายล่ะ
‎- เพราะมันใกล้บ้านครับ ‎- ตอบตรงดีนะคะ
‎ผมซื่อเกินไปต่างหาก ‎คงเป็นอาการทางจิตอย่างหนึ่ง
‎ไม่หรอกค่ะ ความซื่อสัตย์ ‎ไม่ใช่โรคทางจิตเลย
‎ผมมองว่างานนี้เป็นโอกาสที่ผม ‎จะได้ขัดเกลาฝีมือ
‎ที่ปารีสผมเป็นรองหัวหน้าเชฟ
‎ซึ่งแปลว่าผมได้ทำแค่งานหั่นผัก
‎ที่นี่ผมจะได้ประกอบอาหารเอง
‎ผมว่ามันจะเป็นประสบการณ์ ‎ในการเรียนรู้ที่ดี
‎แต่คุณจะได้ทำอาหารให้เด็กสองคน
‎ฉันไม่แน่ใจว่านี่เป็นประสบการณ์ ‎แบบที่คุณต้องการนะ
‎ไมลส์อายุเจ็ดขวบและเลือกกิน ‎ฟลอร่าห้าขวบ และ…
‎น่ารักอ่อนหวาน
‎จริงๆ ก็ทั้งคู่นั่นแหละ
‎พวกวินเกรฟจะมาพักที่นี่ ‎ในช่วงวันหยุดและฤดูร้อน
‎พวกเขาดีกับฉันเสมอ
‎ฉันรู้ว่าพูดแบบนี้ฟังดูแบ่งชนชั้น ‎เจ้านายกับคนใช้ แต่…
‎ที่นี่คือบ้านของฉัน ‎และฉันภูมิใจในบ้านหลังนี้มาก
‎เราต้องการคนครัว ‎ที่ตั้งใจจะอยู่ยาวสักระยะ
‎เอ่อ…
‎เมื่อไหร่ที่แม่ผม…
‎นั่นแหละครับ เมื่อไหร่ที่ท่าน…
‎ผมไม่ได้จะพูดเรื่องนี้เลย
‎แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผล
‎ถ้าคุณอยากรู้ ‎ว่าทำไมผมถึงมาสมัครงานนี้
‎เมื่อวานแม่ผมคิดว่าปีนี้คือปี 1962
‎และคิดว่าผมเป็นคุณตา
‎นี่แหละสาเหตุที่ผมมาที่นี่
‎เพื่อหาเงินเลี้ยงตัวเอง ‎ระหว่างที่ดูแลแม่และ…
‎ผมไม่รู้ว่ามันจะนานเท่าไร…
‎แต่ผมไม่ชิ่งหนีไปแน่
‎ผมสัญญาได้ ผมไม่ใช่คนแบนนั้น
‎คุณคงลำบากมากสินะ
‎ใช่ครับ
‎และก็ไม่
‎เคยอ่านงานของโทมัส เมอร์ตันไหมครับ
‎ไม่ค่ะ ไม่เคย
‎- มันเป็นยังไงเหรอ ‎- ท่านเป็นนักพรต
‎ท่านกล่าวไว้ว่า
‎เมื่อเราก้าวข้ามจิตสำนึกและอัตลักษณ์
‎และทุกสิ่งที่ยึดครอง ‎สมองใหญ่ของเราได้…
‎เราก็จะ…
‎เข้าถึงวิชชา…
‎แหล่งความรู้มหาศาลที่ไม่สิ้นสุด ‎หรืออะไรทำนองนั้น
‎ดังนั้นถ้าเราลองยกตัวอย่าง ‎คนที่เป็นโรคจิตเสื่อม
‎ซึ่งจิตสำนึกของพวกเขา ‎โรยราลงทุกวัน ถูกไหมครับ
‎เราก็จะเห็นสิ่งที่อยู่ข้างใต้ และมัน…
‎ฟังนะ ผม…
‎ผมไม่รู้ว่ามันคือวิชชาไหม
‎แต่…
‎ผมกำลังเรียนรู้หลายสิ่ง ‎เกี่ยวกับการมีชีวิต
‎เยอะมากจริงๆ
‎คุณโกรส
‎พวกเขามาแล้ว
‎ขอโทษนะคะ ฉันขอ…
‎ขออนุญาต…
‎คุณโกรส
‎พวกวินเกรฟมาแล้วค่ะ
‎จ้ะ ขอบคุณที่มาบอก
‎- ว่าไงไมลส์ ‎- ไงฮะ
‎- แฮนนาห์ที่รัก ‎- สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีค่ะคุณโกรส
‎สวัสดีจ้ะฟลอร่า ‎เทอมนี้เรียนหนังสือสนุกไหม
‎- ระวังด้วยจ้ะ ‎- ไปซะแล้ว
‎ขึ้นบันไดไปเลยนะ
‎เฮ้อ ว่าไปนั่น
‎คำพูดฉัน ‎เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาเด็กๆ ทั้งวัน
‎เป็นยังไงบ้างคะ
‎อ๋อ ก็เหมือนเดิมค่ะคุณนาย
‎คุณโกรส ดีใจที่ได้กลับมาครับ
‎ยินดีที่ได้ต้อนรับคุณกลับค่ะ
‎สวัสดีแฮนนาห์
‎- ดีใจที่ได้เจอคุณนะ ‎- เช่นกันค่ะ
‎อาทิตย์นี้เราจะดื่มชากัน
‎ฉันจะรอฟังคุณเล่านะ ‎ว่าทุกอย่างเฉื่อยชาไม่เปลี่ยนแค่ไหน
‎ด้วยความยินดีอย่างยิ่งเลยค่ะ
‎คุณจะขนกระเป๋าพวกนั้น ‎เข้ามาเองใช่ไหม
‎จะไปเดี๋ยวนี้แหละ
‎แฮนนาห์
‎พระเจ้าช่วย
‎ฉัน…
‎ขอโทษค่ะ ฉัน…
‎ฉัน…
‎นึกว่าคุณกลับไปแล้วซะอีก
‎ปกติคุณจะกลับไปก่อน…
‎แซมจะมารับคุณไหม
‎ไม่ค่ะ
‎เขาเป็นอะไรหรือเปล่า
‎ฉันไม่รู้ว่าเขาเป็นยังไงหรอกค่ะ
‎ดูเหมือนตอนนี้เขา…
‎เขาจะสบายดี
‎ยังไงเขากับ…
‎ผู้หญิงคนนั้น พวกเขา…
‎พวกเขาสบายดี
‎ตายแล้ว
‎ฉันให้คนไปส่งคุณได้นะ
‎ฉันไม่ปล่อยให้คุณ ‎เดินกลับเมืองเด็ดขาด
‎ฉันจะหาคนไปส่งให้
‎- ไม่งั้นก็ขับไปเอง ‎- ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉัน…
‎หรือไม่คุณก็อยู่ที่นี่ได้
‎นานเท่าที่คุณต้องการ
‎จะอยู่ตลอดไปก็ได้
‎มาเถอะ ไปหาอะไรดื่มกัน
‎จะเอาอะไรล่ะ
‎เฮ้ย
‎- หยุดนะ ‎- ไมลส์
‎หยุดเดี๋ยวนี้เลย
‎ไม่ตลกนะพวก ‎อย่าเล่นแบบนี้อีก เข้าใจไหม
‎ไม่งั้นฉันจะอัดนายให้ไส้แตก
‎ไม่ได้ล้อเล่น
‎ฉันจะฆ่านายแน่
‎ลองหือดูสิ
‎แหม หน้าคุณแดงแจ๋เชียว
‎เวลาคุณหน้าแดงก็สวยดีนะ
‎ไมลส์
‎เราทุกคนมีสิทธิ์ตายได้ทุกเมื่อ
‎หรือไม่ก็หลงลืมทั้งชีวิตที่ผ่านมา ‎ซึ่งไม่ต่างอะไรจากการตาย
‎ดังนั้นคุณลองคิดดูสิ
‎เราจะไปหวังพึ่งอนาคตก็ไม่ได้
‎ไม่มีอดีต
‎ไม่มีอนาคต
‎ช่วงเวลาของเราคงจะเป็นเหมือน…
‎บทในหนังสือ
‎ไม่สิ
‎เครื่องหมายเหรอ
‎ไม่ใช่เครื่องหมายหรอกครับ
‎ไม่ใช่
‎พวกมันเหมือน…
‎เหมือน…
‎ขอโทษครับ
‎รอก่อนสิ
‎- งั้นเหรอ ‎- ปีเตอร์
‎ใกล้ได้เวลามื้อเที่ยงแล้ว ‎ไปที่ห้องครัวเดี๋ยวนี้
‎กินเสร็จค่อยมาเล่นกับอาปีเตอร์
‎ช้าหน่อย ‎เดี๋ยวก็หัวแตกเพราะล้มหรอก
‎อย่ามาแตะตัวฉัน
‎อย่ามาพูดกับฉัน ‎เหมือนฉันเป็นแค่อีตัวคนหนึ่ง
‎หายหัวไป แล้วพอกลับมา ‎ก็ทำเหมือนว่าทุกอย่างปกตินะ
‎- ฉันไม่ยกโทษให้หรอก ‎- ว่าไงนะ
‎คุณพูดจาสั่วๆ ใส่ฉัน ‎แล้วก็ไม่ยอมติดต่อมาตั้งหลายวัน
‎- เบาหน่อยสิ ‎- อย่ามาสั่งฉันนะ
‎ไม่ได้สั่ง ผมแค่ไม่เข้าใจ ‎ว่าทำไมคุณโมโหนัก
‎ครั้งล่าสุดที่ฉันเจอคุณ
‎คุณเอาแต่ด่าเรื่องที่ฉันยัดแป้งเค้ก ‎ของโอเว่นเข้าปาก
‎ไม่เอาน่า ผมลืมไปหมดแล้วเบ็กส์
‎- แต่ฉันไม่ลืม ‎- เบ็กส์ ผม…
‎ฟังนะ ผมขอโทษ
‎ผมขอโทษ
‎มานี่มา
‎ขอร้องล่ะ นี่
‎ผมไม่รู้จักตัวเองในตอนนั้นด้วยซ้ำ
‎ผมคงแค่หึงคุณมากกว่าที่คิด
‎อย่าริอ่านพูดกับฉันแบบนั้นอีก
‎ไม่ ไม่ทำแล้ว
‎ผมสัญญา จริงๆ นะ
‎ผมสัญญา
‎ตกลงไหม
‎ตกลง
‎ดีกันนะ
‎ขอจูบได้ไหม
‎จริงๆ เลยแฮนนาห์
‎คุณน่าจะให้เครื่องดูดฝุ่นพักบ้างนะ
‎ใช้ชีวิตบ้างเถอะ
‎แฮนนาห์
‎คุณทำผมตกใจหมด
‎คุณขึ้นมาทำอะไรบนนี้
‎เฮนรี่ขอให้ผมมาเอาของให้
‎จากโต๊ะเครื่องแป้งของชาร์ล็อตต์
‎เขาเป็นผู้ชายที่อ่อนไหว
‎เอาของในกระเป๋าเสื้อออกมา
‎ให้ตายเถอะแฮนนาห์ ‎เลี้ยงข้าวผมก่อนสิ
‎ก็ดี
‎เฮนรี่วานให้คุณมาเอาสร้อยนั่นงั้นเหรอ
‎ใช่ครับ
‎- เขาจะเอามันไปทำอะไร ‎- ผมไม่รู้หรอก
‎ผมแค่มาทำตามคำสั่ง
‎รู้ไหม ชาร์ล็อตต์เคยบอกฉันว่า ‎สร้อยเส้นนั้นมีอายุมากกว่า 400 ปี
‎ราคาของมันคงหลายพันปอนด์
‎ใครเห็นก็คงไม่คิด ‎ว่ามันจะแพงขนาดนั้น จริงไหม
‎คุณคงเดาไม่ออกเลย
‎คนเราพอทำความสะอาดบ้านมาหลายปี
‎ก็จะรู้ตำแหน่งของของทุกอย่างในบ้าน
‎เฮนรี่อาจวุ่นวายจนไม่ทันสังเกต ‎ว่าคุณกำลังทำอะไร
‎แต่ฉันรู้
‎- แล้วผมทำอะไรอยู่ล่ะ ‎- หยิบฉวยของที่ไม่ใช่ของตัวเอง
‎รู้ใช่ไหม…
‎ว่ามันเป็นความผิดพลาด
‎ที่คิดว่าพวกเขาเป็นครอบครัวของคุณ
‎ว่าบ้านหลังนี้เป็นบ้านคุณ
‎พวกเขาก็อยู่ส่วนพวกเขา ‎เราก็อยู่ส่วนเรา แฮนนาห์
‎เราคือคนรับใช้
‎คิดว่าอะไรจะเกิดขึ้น ‎ตอนที่เขาสั่งให้คุณถูพื้นล่ะ
‎หือ คิดว่าเฮนรี่จะรับดูแลคุณเหรอ
‎หรือคิดว่าจะเป็นเด็กๆ
‎รู้ไหมว่ามีแม่บ้านกี่คน ‎ที่ยังอยู่บ้านเจ้านายต่อหลังเกษียณ
‎พวกเขาใช้ชีวิตต่อไป แฮนนาห์
‎สลัดคนซื่อสัตย์อย่างเราๆ ‎ทิ้งไว้ข้างหลัง
‎คุณน่ะเหรอซื่อสัตย์
‎ขอสร้อยคอคืนด้วย
‎นี่ครับ
‎ขอบคุณ
‎รู้ไหม…
‎คุณน่าจะดีกับผมกว่านี้นะ แฮนนาห์
‎เพราะแค่ผมพูดคำเดียว…
‎คุณก็จะถูกไล่ออกโดยที่ไม่ได้อะไร ‎นอกจากค่าจ้างงวดสุดท้าย
‎ที่นี่คือบ้านของฉัน ปีเตอร์ ควินท์
‎คุณต่างหากที่ต้องไปก่อนฉัน
‎ผมมองว่างานนี้เป็นโอกาสที่ผม ‎จะได้ขัดเกลาฝีมือ
‎ที่ปารีสผมเป็นรองหัวหน้าเชฟ
‎ซึ่งแปลว่าผมได้ทำแค่งานหั่นผัก
‎ที่นี่ผมจะได้ประกอบอาหารเอง
‎ผมว่ามันจะเป็นประสบการณ์ ‎ในการเรียนรู้ที่ดี
‎คุณจะได้ทำอาหารให้เด็กสองคน และ…
‎ขอโทษนะคะ
‎คือว่า มันอาจฟังดูแปลกๆ แต่…
‎เราคุยเรื่องนี้ไปแล้วไม่ใช่เหรอ
‎ครับ
‎แต่เราต้องทำอีกรอบ
‎ทำไมล่ะ
‎คุณบอกผมสิ
‎หา
‎ไม่เป็นไรครับ
‎มาคุยกันต่อดีกว่า
‎ที่ปารีสผมเป็นรองหัวหน้าเชฟ ‎ซึ่งแปลว่าผมได้ทำแค่งานหั่นผัก
‎ที่นี่ผมจะได้ประกอบอาหารเอง
‎ผมว่ามันจะเป็นประสบการณ์ ‎ในการเรียนรู้ที่ดี
‎คุณจะได้ทำอาหารให้เด็กสองคน
‎ฉันไม่แน่ใจว่านั่นจะเป็นประสบการณ์ ‎แบบที่คุณต้องการ
‎- ไมลส์อายุเจ็ดขวบและเลือกกิน ‎- ไมลส์
‎เล่าเรื่องของเขาอีกสิครับ
‎เขาเป็นเด็กแบบไหน
‎โอ
‎ไมลส์เป็นเด็กดีค่ะ
‎เขาน่ารักมาก
‎เขาเป็นเด็กมีปัญหา ‎แต่ลึกๆ แล้ว เขาเป็นเด็กดี
‎มีปัญหาเหรอ
‎ค่ะ เขาเปลี่ยนไป ‎ตั้งแต่ตอนที่พ่อแม่ตาย
‎แต่จะมีเด็กคนไหนบ้างที่ไม่เปลี่ยน
‎เขาเคยใจร้ายไหม
‎ทำไมถึงถามแบบนั้นล่ะ
‎เด็กผู้ชายใจร้าย ‎ได้อย่างน่าเหลือเชื่อ
‎ผมน่าจะรู้ดี
‎- ผมก็เคยเป็น ‎- โอ ไมลส์เป็นเด็กดีค่ะ
‎ตามที่คุณพูด
‎เขาเป็นจริงๆ
‎เขาเป็นเด็กดี
‎- และเขาไม่มีวันทำให้ฉัน… ‎- เสียใจ
‎จะพูดแบบนี้ใช่ไหม
‎- อะไรดลใจให้คุณพูดแบบนั้น ‎- ฉันไม่รู้ ก็คุณถามนี่
‎ก็ได้ เขาจะไม่ทำให้คุณเสียใจ
‎แต่คุณยอมรับเองว่าเขาไม่เหมือนเดิม
‎ตั้งแต่พ่อแม่เขาตาย
‎ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
‎ไมลส์ โดมินิค วินเกรฟ
‎เธอคิดว่าตัวเองกำลังทำอะไร
‎นี่
‎อะไรเข้าสิงเธอถึงได้ทำแบบนี้
‎สูบบุหรี่ในวันที่อากาศแจ่มใสไงครับ
‎คุณล่ะทำอะไร
‎ฟังนะ ไมลส์…
‎ฉันรู้ว่าเธอคิดถึงปีเตอร์
‎และฉันรู้ว่าการที่เขาหนีไป ‎ทำให้เธอสับสน
‎เธออยากเก็บไฟแช็กของเขาไว้ฉันไม่ว่า
‎ตราบใดที่เธอใช้มันอย่างปลอดภัย
‎แต่ไม่ว่ายังไง ‎เธอก็ห้ามสูบบุหรี่เด็ดขาด
‎หรือว่าเธออยากจะป่วยตาย ‎อย่างทรมานล่ะ
‎โถ แฮนนาห์
‎จริงๆ เลย
‎ไมลส์
‎จริงๆ เลย
‎ไมลส์
‎ไมลส์ เรายังคุยกันไม่จบนะ
‎ไมลส์
‎คุณพระคุณเจ้า
‎ไมลส์
‎อ้าว ไงคะ
‎ไงคะ ไมลส์ได้เข้ามาในนี้ไหม
‎เมื่อกี้
‎มานั่งสิ
‎ฉันจุดเทียนให้คุณแล้ว ‎หวังว่าคุณคงไม่ถือนะ
‎จุดเทียนให้ใครคะ
‎ต้องอย่างนี้สิ
‎ตัดใจแล้วก้าวไปสู่สิ่งที่ดีกว่า
‎จุดให้แซมไงล่ะ
‎เขาอาจยังไม่ตาย ‎แต่ก็ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ จริงไหม
‎ฉันว่าคนเขาไม่จุดเทียนเพื่อ ‎แสดงความอาลัยถึงคนเป็นนะ
‎ปกติเขาก็ไม่ทำกันหรอก
‎แต่สำหรับเขาเป็นกรณีพิเศษ
‎มานั่งสิ ฉันมีเรื่องที่อยากคุยกับคุณ
‎คุณจะว่ายังไง ‎ถ้าฉันจะให้คุณมาประจำที่บ้าน
‎โอ…
‎- งั้นฉันก็ต้องขายบ้าน ‎- ใช่แล้ว
‎และคุณจะได้เงินเก็บไว้ตั้งตัวกองใหญ่
‎และแน่นอนว่า ‎เราจะจ่ายเงินชดเชยให้คุณด้วย
‎เอ่อ แต่แซม…
‎เราจุดเทียนให้เขาแล้วไม่ใช่เหรอ
‎เพราะแซมจากไปแล้ว
‎ขอบคุณสำหรับข้อเสนอนะคะ
‎ขอบคุณจริงๆ ชาร์ล็อตต์ แต่ว่า…
‎แซมเขา…
‎เขาแค่กำลังสับสนในตัวเอง
‎เดี๋ยวเขาก็กลับมา
‎อย่างแน่นอน
‎เขาจะกลับมา
‎ตลกดีนะ
‎การแต่งงานก็มีมุม ‎ที่คล้ายศาสนาเหมือนกัน
‎คุณถูกสอนให้งมงายในพระเจ้า ‎แม้จะมองไม่เห็นพระองค์
‎และคุณถูกสอนในเชื่อในตัวสามี ‎โดยไม่ลืมหูลืมตา
‎แม้ว่าคุณแทบจะไม่ได้เจอหน้าเขา
‎แต่มันอยู่บนความเป็นจริงไหม
‎คุณจะเชื่อมั่นในสิ่งๆ หนึ่ง ‎ได้จนถึงเมื่อไหร่
‎ฉันหมายถึงเชื่ออย่างสุดหัวใจ
‎ทั้งที่ไม่เห็นมัน
‎ความเชื่อในทั้งสองสิ่งล้วนมีขอบเขตนะ
‎แล้วทางเลือกอื่นคืออะไรคะ
‎ไม่เชื่อในสิ่งใดเหรอ
‎แล้วยังไงต่อ
‎คุณยังจะเหลืออะไร ‎เมื่อถึงคราวจนตรอกถ้าคุณ…
‎ไม่เหลืออะไรเลยนอกจากศรัทธา
‎ฉันหมายถึง…
‎ฉันยังรักเขา
‎ให้ตายเถอะ ฉันรักเขา
‎ฉันยังรักเขาอยู่
‎และสิ่งที่เขาทำก็…
‎มันเลวร้าย แต่ว่า…
‎ค่ะ
‎ใช่ มันเลวร้าย
‎ฉันเคยเป็นลูกแหง่ติดพ่อ
‎ว่าไงนะ
‎จนกระทั่งฉันโตขึ้น ‎แล้วก็เลิกติดพ่อไปโดยปริยาย
‎ฉันเป็นหญิงที่มีความคิดอ่าน
‎ความปรารถนา และความทะเยอทะยาน
‎และพ่อฉันก็ไม่ส่งเสริมเรื่องพวกนั้นเลย
‎ในความเห็นพ่อ ‎ความฝันของฉันมันไกลเกินตัว
‎และเขารู้สึกว่าจำเป็นต้อง ‎คอยย้ำฉันให้เจียมตัวเสมอ
‎ดังนั้นเมื่อคุณเจอใครสักคน…
‎ที่มองเห็นตัวตนคุณจริงๆ
‎คนที่เชื่อมั่นในตัวคุณจริงๆ
‎บางครั้งก็มากกว่าที่คุณเชื่อในตัวเอง
‎ว่าคุณมีสติปัญญาพอ
‎และมีความสามารถพอ ‎และบอกคุณเช่นนั้น…
‎คุณจะยึดเหนี่ยวพวกเขาไว้ ‎และไม่ยอมปล่อยไป
‎แม้ว่าพวกเขาจะมีข้อบกพร่อง
‎แม้ว่าพวกเขาจะไม่สมบูรณ์แบบ
‎ต่อให้ต้องยอมสูญเสียตัวตนไปเล็กน้อย
‎เธอก็รู้ว่าเธอไม่จำเป็น ‎ต้องสูญเสียตัวตน เพื่อตามหาความสุข
‎ไม่เหรอคะ
‎ทุกคนก็ทำแบบนี้นี่นา
‎ไม่เสมอไปหรอก
‎ฉันรู้ว่าคุณจะพูดอะไร ‎ดังนั้นอย่าพูดเลย
‎ถ้าเธอรู้ว่าฉันจะพูดอะไร ‎งั้นเธอก็คงรู้ว่าทำไมฉันถึงพูด
‎ฉันรู้ค่ะ ฉันรู้
‎ฉันไม่เคยเจอใครที่เหมือนเขา
‎- ฉันรู้ว่าเขาไม่ได้สมบูรณ์แบบ ‎- มันมีมากกว่านั้นไม่ใช่เหรอ
‎ขอโทษที่ต้องพูดแบบนี้นะ ‎รีเบกก้า แต่…
‎เขาทำให้ฉันกลัวจนหัวหด
‎คุณไม่รู้จักเขา แฮนนาห์ คุณไม่รู้
‎เขาทำให้ฉันกลัวเหมือนกัน
‎แต่เป็นความกลัวที่ดีที่สุด
‎บางครั้งการอยู่กับเขา ‎ก็ทำให้ฉันกลัว แต่…
‎มันก็ทำให้ฉันตื่นเต้นและสนุก
‎และเป็นครั้งแรกในชีวิต
‎ที่เสียงเล็กๆ ในหัวที่คอยบอกว่า ‎ฉันไม่ดีพอหายไป
‎มันหายไป
‎และฉันไม่เคยรู้สึกมีชีวิตเท่านี้มาก่อน
‎โธ่ ที่รัก
‎นี่ มันมีความแตกต่าง
‎ระหว่างรู้สึกดีกับรู้สึกมีชีวิตอยู่นะ
‎สองอย่างนี้ไม่เหมือนกันเสมอไป
‎ดูเธอสิ
‎สารรูปเธออย่างกับคนที่ไม่ได้นอน ‎มาหนึ่งสัปดาห์
‎คุณกังวลเกินไปเองค่ะ
‎- ฉันเคยคบผู้ชายแบบเขามาแล้ว ‎- ไม่
‎ไม่ ไม่จริงหรอก
‎เธอเป็นคนบอกฉันเอง
‎เธอบอกฉันว่า ‎เธอไม่เคยเจอใครที่เหมือนเขา
‎และถ้าเธอได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง
‎จริงๆ เลย แฮนนาห์
‎รีเบกก้า
‎ขอโทษแล้วกันที่พูดถึงเรื่องนั้น
‎รีเบกก้า
‎นี่
‎ขอความเห็นหน่อยสิรีเบกก้า
‎ต้องเติมเกลือในสตูไหม
‎คะ
‎หงุดหงิดอะไรอยู่เหรอ
‎ไม่ละค่ะ ขอบคุณ ฉันไม่หิว
‎น้ำผึ้งหวานที่สุดไซร้ ‎ย่อมน่าระอาไปเพราะโอชะนั้นเองหนอ
‎และรสที่หวานล้างความอยากกินได้ที่ก่อ
‎กลิ่นหอมน่าอร่อยเชียว
‎เบ็กส์ ขอยืมตัวคุณสักแป๊บได้ไหม
‎หลายปีก่อนเราเจอปัญหาหนูรุกราน
‎คนสวนคนก่อนเอากาวดักหนูพวกนี้มา
‎กับแผ่นกระเบื้องเคลือบกาว ‎ที่ใหญ่ประมาณนี้
‎ไม่มีขดลวด ไม่มีกรง
‎ไม่มีความรุนแรง เขาว่าอย่างนั้น
‎ไม่มีความรุนแรง
‎ไม่กี่วันต่อมา
‎ฉันเจอกับดักอันหนึ่งที่มีบางอย่างติดอยู่
‎บางอย่างที่ค่อนข้างเล็ก แต่ไม่ใช่หนู
‎ฉันคิดว่าน่าจะเป็นหนอนผีเสื้อ
‎แล้วฉันก็หยิบมันขึ้นมา ฉันมองมัน
‎มันคือขา
‎ขาของหนู
‎หนูเคราะห์ร้ายอยู่ห่างออกไปไม่กี่ฟุต ‎มันกัดขาตัวเองให้ขาดเพื่อหนี
‎สัตว์ที่น่าสงสารเลือดไหลจนตาย
‎ผู้ชายคนนั้นคือกาวดักหนู
‎และเมื่อรีเบกก้ารู้ตัว ‎เธอจะพาตัวเองออกมาไม่ได้ทั้งหมด…
‎เธอจะคิดว่าตัวเองไหว
‎จนกระทั่งรู้ตัวว่าติดหล่ม
‎ไม่ยอมรับความจริง
‎ผมมองว่างานนี้เป็นโอกาส ‎ที่ผมจะได้ขัดเกลาฝีมือ
‎ที่ปารีสผมเป็นรองหัวหน้าเชฟ ‎ซึ่งแปลว่าผมได้ทำแค่งานหั่นผัก
‎ที่นี่ผมจะได้ประกอบอาหารเอง
‎มันจะเป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่ดี
‎เราต้องการคนครัว ‎ที่ตั้งใจจะอยู่ยาวสักระยะ
‎เมื่อถึงเวลานั้นผมไม่ชิ่งหนีไปแน่
‎ผมสัญญาได้
‎ไม่สิ
‎ผมจะติดอยู่ในกาวดักหนู ‎ของเมืองนี้เหมือนทุกคน
‎คุณคงเคยได้ยินเรื่องกาวดักหนูแล้ว
‎เราเคยคุยเรื่องนั้นครั้งหนึ่ง
‎ยังครับ ยังไม่เคย
‎ในทางเทคนิค
‎แต่ผมคิดเรื่องนั้นอยู่หลายสัปดาห์ ‎หลังจากที่เราคุยกัน
‎ใคร่ครวญว่ามันจะรู้สึกยังไงบ้าง
‎เวลาที่กาว…
‎เกาะกุมตัวเรา…
‎ก่อนที่เราจะทันรู้ตัว
‎ความน่าสะพรึงกลัว
‎ที่เย็นเยียบและไร้ก้นบึ้ง…
‎เมื่อตระหนักว่า ‎เราอาจติดอยู่ตรงนั้นไปตลอด
‎คุณว่าหนูจะมีสติปัญญา ‎ระลึกถึงเรื่องนั้นได้ไหม
‎หนูมันจะรู้หรือเปล่าเมื่อถึงจุดจบ
‎เราล่ะ
‎เราเหรอ
‎ผู้คน
‎เราจะรู้ตัวหรือเปล่าเมื่อติดกาวนั่น
‎หรือเมื่อน้ำรอบกายเราเดือดพล่าน
‎หรือเราจะนั่งเฉยๆ
‎ทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อน
‎ผมไม่เป็นไร
‎ไม่ยอมรับความจริง
‎น่ากลัว
‎น่ากลัว นี่มันน่ากลัว
‎- ระวังล่ะ ‎- น่ากลัว
‎อยู่ต่อนะ
‎- พรุ่งนี้เช้าผมต้องไปธนาคาร ‎- อยู่ต่ออีกหน่อยเถอะ
‎ก็อยากอยู่หรอก
‎ผมมีเรื่องที่ต้องบอกคุณ
‎อะไรคะ
‎เรื่องอะไร
‎ชีวิตนี้ผมไม่เคยมีอะไร ‎เป็นของตัวเองเลย
‎ผมไม่เคยมี…
‎เงิน หรือว่า…
‎ครอบครัว…
‎หรือว่า…
‎ความรัก
‎หรือความปลอดภัย
‎จนกระทั่งผมเจอคุณ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ผมกำลังทำการใหญ่
‎การใหญ่เพื่อเราทั้งคู่
‎ฉันไม่ค่อยเข้าใจที่คุณพูดเลย
‎เราไม่เหมือนพวกเขา เบ็กส์
‎เข้าใจไหม ไม่เหมือน
‎เฮนรี่ไม่มีวันรับคุณเป็นศิษย์
‎เขาไม่มีวันยกผมเป็นหุ้นส่วน
‎สิ่งเดียวที่คนอังกฤษให้ค่าก็คือชนชั้น
‎และคุณกับผม…
‎เราจะเป็นแค่คนรับใช้เสมอ ‎ในสายตาพวกเขา
‎ใช่ไหมล่ะ
‎และลึกๆ เราต่างก็รู้ดีแก่ใจ
‎แต่สิ่งเดียวที่คนอเมริกันสนใจ…
‎ก็คือเงิน
‎และ…
‎ผมก็มีเงินมากพอ
‎ที่สหรัฐฯ
‎คุณจะเป็นทนายความแบบไหนก็ได้ ‎ตามที่ใจปรารถนา
‎ผมจะเป็นอะไรก็ได้
‎และเราจะได้สิ่งที่เราเป็นได้ไว้ในมือ ‎เมื่ออยู่อเมริกา
‎ด้วยเงิน
‎เข้าใจที่ผมพูดไหม
‎ดังนั้นผม…
‎ผมต้องการให้คุณเก็บกระเป๋า ‎และเตรียมไปจากที่นี่
‎- คืนพรุ่งนี้ ‎- พูดอะไรของคุณ
‎- ฉันไปเฉยๆ ไม่… ‎- เถอะนะ
‎ได้โปรด ทำเพื่อผมทีเถอะ
‎แล้วผมสัญญาว่าจะอธิบายทุกอย่าง ‎เมื่อผมกลับมา
‎คุณเชื่อใจผมไหม
‎ค่ะ ฉันเชื่อ
‎เตรียมตัวให้พร้อม
‎และห้ามบอกใครทั้งนั้น
‎ไม่ว่าใคร เข้าใจไหม
‎ผมมีเรื่องที่ต้องจัดการ
‎แล้วผมจะกลับมาหาคุณ ผมสัญญา
‎ผมสัญญา
‎ผมรักคุณนะ
‎เราจะไปจากที่นี่
‎เราจะไปจากที่นี่กัน
‎นึกถึงอนาคตของเราสิ คุณกับผม
‎ที่อเมริกา
‎ท่านลอร์ด…
‎กับท่านหญิง
‎ไม่สิ ราชินีกับเด็กคอกม้าต่างหาก
‎เอาล่ะ
‎นี่เป็นหนึ่งในตอนโปรดของฉัน
‎ฉันไม่ค่อยได้เข้ามา ‎ในตอนนี้บ่อยนัก แต่…
‎ฉันชอบทุกครั้งที่มา
‎เพราะว่าเขา…
‎คุณก็เห็นแล้วนี่
‎เขาเป็นตัวเองมากจริงๆ ในตอนนี้
‎ก่อนที่เรื่องจะเลวร้าย
‎แต่ฉันไม่เคยเจอคุณในตอนนี้เลย
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎- คุณเข้ามาในความ… ‎- ขอโทษจริงๆ
‎- ฉันขอโทษ… ‎- อย่าออกไปจะดีกว่า
‎เรื่องมันน่าจะเกิดตอนนี้แหละ
‎ฉันไม่เคยกล้าดูมันเลย
‎- ขอโทษจริงๆ คุณ… ‎- แฮนนาห์
‎ฉันขอโทษ
‎ทำไมยังไม่นอนอีก
‎ฉัน…
‎นอนไม่หลับเหรอ
‎เราได้ยินเสียง
‎เสียงจากข้างล่าง
‎แล้วบ้านตุ๊กตาของฟลอร่าก็…
‎มีอะไรแปลกๆ
‎ฉันว่ามันไม่มีอะไรหรอก
‎พวกเธอสองคนกลับไปนอนเถอะ
‎ฉันบอกให้กลับไปนอนไม่ใช่เหรอ
‎ปีเตอร์
‎อย่า ไมลส์ อย่าไป
‎ฉันบอกให้กลับไปนอนไม่ใช่เหรอ
‎ทำหน้าแบบนั้นทำไม
‎กลับไปนอนไป
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- หมายความว่ายังไง ‎- หล่อนทำอะไรคุณ
‎ใครกัน
‎รีเบกก้าเหรอ
‎นายยังเด็กเกินกว่าที่จะฟังนะ หนุ่มน้อย
‎นั่นอะไรน่ะ
‎มันคือ…
‎หญิงสาวค่ะ
‎จากทะเลสาบ
‎หล่อน…
‎คุณจำไม่ได้เหรอ
‎ไม่
‎อะไรกัน
‎ไม่นะ ไม่
‎ตุ๊กตาตัวนี้น่าขนลุกดีนะ
‎เธอทำเองเหรอ
‎หนูเคยเห็นหล่อน
‎คนอื่นๆ
‎พวกเขาบอกว่า…
‎"อย่าอยู่ใกล้หล่อน"
‎คนอื่นๆ นี่ใคร
‎ไม่นะ
‎หล่อนกำลังกลับมา
‎หยุดนะ
‎หยุดสิ
‎หยุดนะ ปล่อยฉัน
‎ปล่อยฉัน
‎นังสารเลว
‎ปล่อยฉัน
‎ผมมองว่างานนี้เป็นโอกาส ‎ที่ผมจะได้ขัดเกลาฝีมือ
‎ที่ปารีสผมเป็นรองหัวหน้าเชฟ ‎ซึ่งแปลว่าผมได้ทำแค่งานหั่นผัก
‎ที่นี่ผมจะได้ประกอบอาหารเอง
‎- มันจะเป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่ดี ‎- อีกแล้วเหรอ
‎- ครับ ดูเหมือนเราจะทำแบบนี้อีกแล้ว ‎- ทำไมกัน
‎คุณบอกผมสิ
‎ทั้งหมดนี่คือคุณนี่นา
‎ผมก็คือคุณ ไม่ใช่เหรอ
‎เราทำแบบนี้มาตั้งแต่เกิดเรื่อง จริงไหม
‎ขอโทษทีค่ะ
‎ช่วงนี้ฉันกำลังกลุ้ม
‎โอเว่นใช่ไหมคะ
‎รู้อะไรไหม
‎ครับ ใช่แล้ว
‎- โอเว่น ‎- คืออย่างนี้…
‎ตอนนี้ฉันกำลังฝันอะไรที่แปลกที่สุด
‎- เหรอครับ ‎- ค่ะ แต่…
‎มันแปลกมาก
‎ฉันกำลังฝันด้วยฝันของคนอื่น
‎นอนหลับ
‎ในยามหลับนั้นยังฝัน
‎โอ ยากจริงหนอ
‎หากหลับใหลเมื่อมรณา
‎เราจักพานพบฝันใด
‎หลังดับวังวนทุกข์ของชีวิตเสีย
‎ฝันถึงอะไรครับ
‎เอ่อ ปีเตอร์ค่ะ
‎แล้วก็…
‎จริงๆ ฉันก็ไม่รู้
‎มีผู้หญิง
‎ค่ะ มีผู้หญิงนอนบนเตียงกับเขา
‎ตายจริง
‎- ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม ‎- ไม่เคยเหรอ
‎รีเบกก้า
‎อีกสองปีต่อจากนี้
‎ยังไม่ถึงเวลาสินะ
‎คงต้องปรุงแต่งต่ออีกหน่อยสินะ
‎เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น
‎อีกครั้งนะครับ
‎- คุณคือแฮนนาห์ โกรส ‎- ค่ะ
‎ปีนี้คือปี 1987
‎คุณอยู่ที่บลาย
‎โดมินิคตายแล้ว ชาร์ล็อตต์ตายแล้ว
‎รีเบกก้าตายแล้ว
‎ปีเตอร์หายตัวไป
‎คุณคิดว่าอย่างนั้น
‎ฟลอร่าอายุแปดขวบ
‎ส่วนไมลส์…
‎มีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับไมลส์
‎ปีเตอร์ ควินท์
‎ถอยออกมาจากเขาเดี๋ยวนี้ ได้ยินไหม
‎ตำรวจตามหาตัวนายกันให้วุ่น
‎และเมื่อพวกเขารู้ว่านายกลับมา…
‎แฮนนาห์ โกรส
‎ถอยไป ไมลส์
‎- ไม่หรอก ‎- ต้องถอย
‎ไมลส์ ถอยออกไป
‎จริงๆ เลยแฮนนาห์ ‎เคยเบื่อตัวเองที่เป็น…
‎- ไมลส์ ‎- คุณมันน่าเบื่อจริงๆ
‎- แล้วคุณก็ไม่รู้ตัวว่า… ‎- ต้องเลิกแส่ตอนไหน
‎ให้ตายเถอะ นังบ้านี่
‎ทำไมไม่รู้จักเลิกแส่เรื่องชาวบ้านนะ
‎- ไมลส์ ‎- ไม่
‎ตอนอื่นผมอาจฟัง แต่ไม่ใชตอนนี้
‎และเชื่อผมสิ
‎ไม่มีอะไรจะทำให้ผมดีใจไปกว่า
‎การถูกตำรวจที่คุณพูดถึงจับอีกแล้ว
‎ที่จะได้ถูกลากออกจากที่ดินผืนนี้
‎ไปให้พ้นจากกับดักที่น่ารังเกียจนี่
‎แต่ผมก็ทำไม่ได้ใช่ไหมล่ะ
‎ไม่ได้
‎เพราะอะไร
‎เพราะเธอตายแล้ว
‎และมันก็น่าเสียดาย…
‎ที่คุณต้องตามเรามา
‎มันกำลังไปได้สวยแท้ๆ
‎จริงๆ เลย แฮนนาห์
‎คุณโกรส เกิดอะไรขึ้นครับ
‎อะไรกัน
‎คุณโกรส ‎ผมกำลังฝันอะไรที่ประหลาดมาก
‎ไมลส์ เขามาแล้วๆ
‎เขามาแล้ว ‎แถมเขายังสวยกว่าที่ฉันคิดไว้อีก
‎เขามาแล้วเหรอ
‎ไงจ๊ะไมลส์ ยินดีที่ได้พบ
‎ยินดีที่ได้พบครับ คุณผู้หญิง
‎แหม เป็นสุภาพบุรุษซะด้วย
‎ส่วนคุณคงจะเป็นคุณโกรสสินะคะ
‎สวัสดีค่ะ แดนี่ค่ะ
‎อ้อ ขอโทษที ฉัน…
‎ตายจริง ฉันมัวแต่เหม่ออยู่
‎จ้ะ ฉันชื่อแฮนนาห์ โกรส ยินดี…
‎- ยินดีที่ได้พบนะ ‎- เช่นกันค่ะ
‎เดินทางสะดวกไหม ‎เธอมาถึงครบ 32 สินะ
‎ค่ะ ราบรื่นดีมาก
‎อ๋อ ดีแล้วจ้ะ
‎วิเศษมาก โอเว่นเป็นคนหนุ่มที่ใช้ได้
‎- เขาเป็นคนดีนะ ‎- ค่ะ
‎เอาล่ะ เข้าไปในบ้านกันดีกว่า
‎คุณเคลย์ตันคงอยากเห็นตัวบ้าน
‎- จะแย่แล้ว ‎- ค่ะ
‎งั้นก็ตามมาเลย
‎- เอาล่ะ จะให้เรียก… ‎- เรียกว่าแดนี่ก็ได้ค่ะ
‎เราหวังพึ่งอดีตไม่ได้
‎นั่นคือสิ่งที่ผมได้เรียนรู้
‎จากการดูแลแม่
‎โรคจิตเสื่อมเป็นแบบนี้ใช่ไหมล่ะครับ
‎มันให้บทเรียนผมไว้มากทีเดียว ‎หรืออาจจะไม่
‎แต่นั่นคือบทเรียนสำคัญที่สุด
‎เราหวังพึ่งอดีตไม่ได้
‎เราคิดว่าเรื่องราวต่างๆ ‎ถูกกักเก็บไว้ในความทรงจำแล้ว แต่…
‎ความทรงจำนั้นเลือนหาย
‎เราอาจเลือนหายได้ทุกเมื่อ
‎ปารีส
‎พูดตามผมนะ ‎แฮนนาห์ โกรสในกรุงปารีส
‎จะให้ฉันไปทำอะไรที่ปารีสล่ะ
‎ไม่รู้สิ
‎กินครัวซองต์กับดื่มไวน์ชั้นดี
‎และใช้ชีวิตไง แฮนนาห์
‎ใช้ชีวิต
‎ทำอะไรก็ได้ ‎ที่ใจเรานึกอยากในขณะนั้น
‎ไปกับผม
‎ตอนที่เรายังไปได้
‎ตกลง
‎ตกลง โอเว่น ฉัน…
‎ฉันจะไปปารีสกับนาย
‎ตกลง
‎- ไว้จะยกหูหานะ ‎- ไม่ เดี๋ยว
‎ไม่…
‎ฉันรู้จักเส้นทางดี ไม่เป็นไรหรอก
‎รอก่อนสิ
‎ได้โปรด
‎ไม่เป็นไร
‎ให้ตาย ดูสารรูปนายสิ
‎โอเว่น
‎เดี๋ยว
‎อย่าเพิ่งไป
‎รอด้วย
‎เธอคือแฮนนาห์ โกรส
‎ปีนี้คือปี 1987 เธออยู่ที่บลาย
‎ไมลส์อายุสิบขวบ
‎ฟลอร่าอายุแปดขวบ
‎เธอคือแฮนนาห์ โกรส ‎ปีนี้คือปี 1987 เธออยู่ที่บลาย
‎ไมลส์สิบขวบ ฟลอร่าแปดขวบ
‎เธอคือ…
‎เธอคือแฮนนาห์ โกรส
‎แฮนนาห์ โกรส
‎เธอคือแฮนนาห์ โกรส
‎คำบรรยายโดย: ชญาธิป วีระขจร