ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Η οικονόμος ήξερε, και μάλιστα πολύ καλά,
ότι η δυνατή εμπειρία δεν είναι ποτέ γαλήνια.
Κι επειδή το ήξερε απ' όταν θεώρησε το Μπλάι σπίτι της,
πάντα κατάφερνε να επιστρέφει στη γαλήνη μέσω της καθημερινής ρουτίνας της.
Και πάντα έπιανε.
Πάντα.
Δεν μπορούμε να βασιζόμαστε στο παρελθόν.
Αυτό έμαθα φροντίζοντας τη μαμά.
Αυτό, άλλωστε, δεν είναι η άνοια;
Μάλλον έμαθα πολλά απ' αυτό.
Νομίζουμε ότι το έχουμε παγιδεύσει στις αναμνήσεις μας, αλλά…
οι αναμνήσεις ξεθωριάζουν ή είναι λάθος.
Ο καθένας μας μπορεί να πεθάνει ανά πάσα στιγμή.
Ή να ξεχάσει ολόκληρη τη ζωή του, που είναι σαν θάνατος.
Και έτσι, σκέψου το,
ούτε στο μέλλον μας μπορούμε να βασιζόμαστε.
Ούτε στο παρελθόν.
Ούτε στο μέλλον.
Είναι τρομακτικό, το ξέρω. Αλλά, Όουεν…
είσαι νέος.
Έχεις παρελθόν, έχεις μέλλον.
Εγώ πιστεύω ότι μπορείς να βασιστείς και στα δύο.
Είσαι μεθυσμένος, γλυκό μου αγόρι.
-Ξέρεις τι παρατήρησα; -Τι;
Αφιερώνεις πάρα πολύ χρόνο στη φροντίδα των άλλων.
Δουλειά μου είναι.
Είναι κάτι παραπάνω.
Αν μπορούσες να αφήσεις για λίγο αυτήν την ευθύνη στο πλάι…
Εγώ μπορώ.
Στον διάολο.
Μα…
Λυπάμαι που το λέω…
Δεν πρέπει να το πω.
Είναι απαίσιο αυτό που θα πω, αλλά θα το πω.
Μου 'φυγε ένα βάρος.
Δεν είναι απαίσιο.
Τώρα πια αποδεσμεύτηκα, είτε μ' αρέσει είτε όχι.
Και τώρα σκέφτομαι…
να επιστρέψω στο Παρίσι.
Τότε…
Δηλαδή…
Ναι, θα μπορούσες.
-Ναι. -Ναι.
Ξέρεις…
Κι εσύ μπορείς.
Πες το μαζί μου.
Η Χάνα Γκρόουζ στο Παρίσι.
Και τι θα κάνω στο Παρίσι;
Θα τρως κρουασάν και θα πίνεις καλό κρασί.
Και θα ζεις, Χάνα.
Θα ζεις.
Θα κάνουμε ό,τι μας καπνίσει κάθε στιγμή.
Εμείς οι δύο.
Τώρα που μπορούμε.
Συγγνώμη για τη διακοπή, αλλά θα γίνω κολοκύθα.
Όουεν, πρέπει να πάμε σπίτι.
Είναι ώρα;
Θα τα πιούμε αργότερα.
Πόσο έχεις ξεπέσει.
-Να προσέχετε. -Ξέρω τον δρόμο, μην ανησυχείς.
Όλα καλά.
Η Χάνα;
Όουεν Σάρμα.
Χαίρω πολύ.
Ναι…
Σωστά…
Συγγνώμη, είμαι λίγο σαστισμένη σήμερα.
Οι συνεντεύξεις για δουλειά δεν είναι…
Εννοώ ότι νιώθω πιο άνετα στην απέναντι πλευρά.
Η Σάρλοτ, όμως, η κα Γουίνγκρεϊβ
έπρεπε να…
έπρεπε…
Λοιπόν, εγώ είμαι έτοιμη.
Χάνα Γκρόουζ…
Χαίρω πολύ. Παρακαλώ.
Λοιπόν…
σπούδασες στο Παρίσι.
Ναι, δύο χρόνια.
Η καλύτερη περίοδος της ζωής μου.
Δούλεψα σε εστιατόριο στο Λε Μαραί.
Φοβάμαι ότι εδώ θα πλήξεις.
Μπορείς να πας σε κάποιο ακριβό εστιατόριο.
Δηλαδή… Γιατί θες να δουλέψεις στο Μπλάι;
-Είναι κοντά στο σπίτι. -Ειλικρίνεια.
Είμαι υπερβολικά ειλικρινής, μάλλον είναι παθολογικό.
Όχι, η ειλικρίνεια δεν είναι παθολογική.
Το θεωρώ ευκαιρία να βελτιώσω τις ικανότητές μου.
Στο Παρίσι ήμουν σου-σεφ, άρα έκοβα μόνο λαχανικά.
Εδώ θα τα ετοιμάζω όλα εγώ.
Θα είναι πολύ διδακτική εμπειρία.
Θα μαγειρεύεις για δύο παιδιά.
Δεν ξέρω αν θέλεις αυτήν την εμπειρία.
Ο Μάιλς είναι εφτά και επιλεκτικός. Η Φλόρα είναι πέντε…
και μια γλύκα.
Και οι δύο είναι.
Οι Γουίνγκρεϊβ έρχονται γιορτές και καλοκαίρια.
Είναι καλοί μαζί μου. Ξέρω ότι θυμίζει υπηρέτες κι αφεντάδες.
Αλλά εδώ είναι το σπίτι μου και το φροντίζω.
Θέλουμε έναν μάγειρα που θα μείνει.
Ναι…
Όταν η μαμά μου…
τότε θα πρέπει να…
Δεν σκόπευα να το πω.
Αλλά είναι ο βασικός λόγος που κάνω αίτηση για τη δουλειά.
Χτες, η μητέρα μου νόμιζε ότι είμαστε στο 1962.
Κι ότι εγώ ήμουν ο παππούς μου.
Γι' αυτό βρίσκομαι εδώ.
Για να βγάζω το ψωμί μου όσο τη φροντίζω.
Δεν ξέρω πόσο καιρό θα…
Αλλά δεν θα το σκάσω.
Στον λόγο μου, δεν είναι το στιλ μου.
Πρέπει να είναι δύσκολο.
Είναι.
Και δεν είναι.
Έχεις διαβάσει Τόμας Μέρτον;
Όχι, δυστυχώς όχι.
-Πες μου. -Ήταν μοναχός.
Έχει πει
ότι αν προσπελάσεις τη συνείδηση και την ταυτότητα
και όσα βρίσκονται μπροστά στον εγκέφαλο,
τότε…
φτάνεις σε μια υπερβατικότητα…
μια αστείρευτη πηγή, πες το όπως θες.
Επομένως, αν κάποιος πάσχει από άνοια, για παράδειγμα,
και η συνείδηση φθείρεται κάθε μέρα,
βλέπεις πέρα από αυτήν και…
Εντάξει…
δεν ξέρω αν είναι υπερβατικό.
Αλλά…
μαθαίνω τι σημαίνει να ζεις.
Μαθαίνω πάρα πολλά.
Κυρία Γκρόουζ.
Ήρθαν.
Συγγνώμη… Μου…
Μου επιτρέ…
Κυρία Γκρόουζ.
Ήρθαν οι Γουίνγκρεϊβ.
Ωραία, ευχαριστώ.
-Γεια σου, Μάιλς. -Γεια.
-Χάνα! -Γεια.
-Γεια σας, κα Γκρόουζ. -Γεια σου, Φλόρα μου. Πώς πήγε το σχολείο;
-Προσεχτικά! -Έφυγε!
Κατευθείαν επάνω!
Ποιον κοροϊδεύω; Σήμερα δεν ακούνε τίποτα.
Πώς είστε;
Ξέρετε τώρα… Όπως πάντα, κυρία.
Κυρία Γκρόουζ, χαίρομαι που γύρισα.
Μεγάλη μου χαρά, κύριε.
Γεια σου, Χάνα.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Παρομοίως, κύριε.
Θα πιούμε τσάι αυτήν την εβδομάδα. Θα μου πεις πόσο στάσιμα είναι όλα.
Θα το ήθελα πολύ, κυρία.
Θα φέρεις μέσα τις αποσκευές τώρα;
Αμέσως.
Χάνα;
Θεέ μου.
Εγώ…
Συγγνώμη, κυρία.
Να…
Νόμιζα ότι είχες φύγει.
Συνήθως φεύγεις πριν…
Θα έρθει ο Σαμ να σε πάρει;
Όχι.
Είναι καλά;
Δεν μπορώ να ξέρω, κυρία.
Μάλλον είναι…
μια χαρά.
Αυτός και…
αυτή, όποια κι αν είναι…
είναι μια χαρά.
Θεέ μου…
Θεέ μου.
Θα σου κανονίσω αμάξι.
Δεν θα γυρίσεις με τα πόδια.
Θα σου κανονίσω αμάξι.
-Ή θα σε πάω εγώ. -Δεν χρειάζεται…
Ή μπορείς να μείνεις εδώ.
Όσο θέλεις.
Για πάντα, αν χρειαστεί.
Έλα. Πάμε να πιούμε κάτι.
Τι θέλεις;
-Κόφ' το! -Μάιλς!
Σταμάτα αμέσως!
Δεν είναι καθόλου αστείο. Μην το ξανακάνεις αυτό!
Ειδάλλως, θα σε κάνω τόπι στο ξύλο, δεν κωλώνω.
Θα σε πατήσω κάτω!
Για να σε δω.
Αναψοκοκκίνισες.
-Είσαι όμορφη όταν κοκκινίζεις. -Μάιλς!
Ο καθένας μπορεί να πεθάνει ανά πάσα στιγμή.
Ή να ξεχάσει ολόκληρη τη ζωή του, που είναι σαν θάνατος.
Και έτσι, σκέψου το,
ούτε στο μέλλον μας μπορούμε να βασιζόμαστε.
Ούτε στο παρελθόν.
Ούτε στο μέλλον.
Οι στιγμές είναι μόνο…
Κεφάλαια.
Όχι…
Καθοριστικές;
Όχι, δεν είναι αυτό.
Δεν είναι.
Είναι…
σαν…
Με συγχωρείς.
Περίμενε, σε παρακαλώ!
-Τι; -Πίτερ!
Σε λίγο τρώμε. Γρήγορα στην κουζίνα. Θα παίξετε μετά με τον θείο Πίτερ.
Μην τρέχετε, θα σπάσετε κάνα κεφάλι!
Μη μ' αγγίζεις!
Μη μου μιλάς σαν να 'μαι καμιά τσούλα.
Εξαφανίζεσαι και μετά γυρίζεις σαν να μην τρέχει τίποτα.
-Αυτά δεν περνάνε σε μένα. -Τι;
Μου μιλάς άσχημα κι έχω να σε δω μέρες!
-Μη φωνάζεις. -Μη μου λες τι να κάνω.
Δεν σου λέω. Δεν καταλαβαίνω γιατί θυμώνεις.
Την τελευταία φορά παραληρούσες γιατί δοκίμασα το μίγμα του Όουεν.
Έλα τώρα, το ξέχασα κιόλας, Μπεκς.
-Εγώ δεν το ξέχασα. -Μπεκς…
Εντάξει, συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Εδώ είμαι.
Σε παρακαλώ. Έλα.
Δεν αναγνώρισα τον εαυτό μου.
Μάλλον την έχω πατήσει για τα καλά.
Δεν θα μου ξαναμιλήσεις έτσι.
Όχι, ποτέ.
Σου δίνω τον λόγο μου.
Το υπόσχομαι.
Εντάξει;
Εντάξει.
Εντάξει;
Μπορώ να σε φιλήσω;
Ειλικρινά, Χάνα.
Άσε λιγάκι τη σκούπα.
Ζήσε λίγο.
Χάνα.
Με τρόμαξες.
Τι κάνεις εδώ πάνω;
Ο Χένρι ζήτησε να πάρω μερικά πράγματα.
Από την τουαλέτα της Σάρλοτ;
Είναι συναισθηματικός τύπος.
Για να δω τι έχεις στην τσέπη σου.
Χριστέ μου, Χάνα. Βγάλε με πρώτα για φαγητό.
Πολύ καλά.
Ο Χένρι ζήτησε να του το πας;
Ακριβώς.
-Και τι το θέλει αυτό; -Δεν ξέρω.
Εγώ ακολουθώ διαταγές.
Η Σάρλοτ μου 'πε κάποτε ότι αυτό το κολιέ είναι 400 ετών.
Πρέπει να αξίζει χιλιάδες.
Δεν του φαίνεται, πάντως. Δεν θα πήγαινε το μυαλό μου.
Όταν καθαρίζεις επί χρόνια ένα σπίτι, ξέρεις πού βρίσκεται το καθετί.
Ο Χένρι έχει τα χάλια του και δεν βλέπει τι σκαρώνεις.
-Εγώ, όμως, όχι. -Και τι σκαρώνω;
Παίρνεις ξένα πράγματα.
Ξέρεις…
ότι είναι λάθος, έτσι;
Το να τους θεωρείς οικογένειά σου.
Το να το θεωρείς σπίτι σου.
Είναι αυτοί. Και μετά είμαστε κι εμείς, Χάνα.
Είμαστε το προσωπικό.
Τι πιστεύεις ότι θα γίνει όταν γεράσεις;
Τι; Πιστεύεις ότι θα σε φροντίσει ο Χένρι;
Ή μήπως τα παιδιά;
Ξέρεις πολλές οικονόμους που μένουν μετά τη σύνταξη;
Η ζωή τους συνεχίζεται, Χάνα.
Κι αφήνουν πίσω τους έντιμους ανθρώπους σαν εμάς.
Είσαι έντιμος;
Το κολιέ, σε παρακαλώ.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Ξέρεις κάτι;
Θα 'πρεπε να μου φέρεσαι καλύτερα.
Μια κουβέντα να πω
και θα σε πετάξουν στον δρόμο χωρίς αποζημίωση.
Εδώ είναι το σπίτι μου, Πίτερ Κουίντ.
Εσύ θα φύγεις πολύ πριν από μένα.
Το θεωρώ ευκαιρία να βελτιώσω τις ικανότητές μου.
Στο Παρίσι ήμουν σου-σεφ, άρα έκοβα μόνο λαχανικά.
Εδώ θα τα ετοιμάζω όλα εγώ.
Θα είναι πολύ διδακτική εμπειρία.
Θα μαγειρεύεις για δύο παιδιά και…
Συγγνώμη.
Θα ακουστεί περίεργο αυτό, αλλά…
το έχουμε ξανακάνει αυτό;
Ναι.
Αλλά πρέπει να το ξανακάνουμε.
Γιατί;
Εσύ πες μου.
Ορίστε;
Δεν πειράζει.
Συνεχίζουμε.
Στο Παρίσι ήμουν σου-σεφ, άρα έκοβα μόνο λαχανικά.
Εδώ θα τα ετοιμάζω όλα εγώ.
Θα είναι πολύ διδακτική εμπειρία.
Θα μαγειρεύεις για δύο παιδιά.
Δεν ξέρω αν θέλεις αυτήν την εμπειρία.
-Ο Μάιλς είναι εφτά και επιλεκτικός. -Ο Μάιλς;
Μίλα μου γι' αυτόν.
Πώς είναι σαν παιδί;
Είναι καλό παιδί.
Είναι γλυκός.
Μπελάς, αλλά κατά βάθος είναι καλό παιδί.
-Μπελάς; -Άλλαξε από τότε που έχασε τους γονείς.
Λογικό, όμως.
Γίνεται σκληρός;
Γιατί το λες αυτό;
Τα αγοράκια γίνονται πολύ σκληρά.
Εγώ ξέρω.
-Ήμουν κι εγώ. -Ο Μάιλς είναι καλό παιδί.
Ναι, το είπες.
Είναι καλό παιδί.
-Ποτέ δεν θα… -Σε πλήγωνε.
Αυτό θα έλεγες;
-Γιατί το λες αυτό; -Δεν ξέρω, εσύ ρωτάς.
Εντάξει, δεν θα σε πλήγωνε.
Πάντως, έχει αλλάξει από τότε που πέθαναν οι γονείς του.
Δεν εννοούσα αυτό.
Μάιλς Ντόμινικ Γουίνγκρεϊβ!
Τι κάνεις εκεί;
Τι στο καλό σε έχει πιάσει;
Απολαμβάνω ένα τσιγαράκι στη λιακάδα.
Εσύ τι κάνεις;
Άκου, Μάιλς… Το ξέρω ότι σου λείπει ο Πίτερ.
Κι ότι έχεις απορίες για τον τρόπο που έφυγε.
Μπορείς να κρατήσεις τον αναπτήρα του, αν προσέχεις.
Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορείς να καπνίζεις.
Εκτός κι αν θες έναν φρικτό θάνατο.
Χάνα… Ειλικρινά, δηλαδή…
Μάιλς!
Ειλικρινά.
Μάιλς!
Δεν τελειώσαμε!
Μάιλς!
Θεέ μου.
Μάιλς!
Γεια.
Γεια σας. Ήταν εδώ ο Μάιλς;
Τώρα μόλις;
Έλα να καθίσεις.
Το άναψα εγώ, ελπίζω να μη σε πειράζει.
Για ποιον είναι;
Έτσι σε θέλω!
Προχωράς και ξεπερνάς.
Για τον Σαμ.
Δεν έχει πεθάνει, αλλά κανείς δεν είναι τέλειος.
-Δεν ανάβουμε κεράκια για τους ζωντανούς. -Κανονικά όχι.
Αλλά αυτός είναι ειδική περίπτωση.
Κάθισε, θέλω να σου μιλήσω.
Πώς θα σου φαινόταν αν μετατρέπαμε τη θέση σου σε εσωτερική;
Θα πρέπει να πουλήσω το σπίτι.
Ακριβώς. Και έτσι θα έχεις ένα καλό κομπόδεμα.
Κι ο μισθός σου θα προσαρμοστεί αναλόγως.
Μα ο Σαμ…
Του ανάβουμε το κεράκι του.
-Αφού ο Σαμ έφυγε. -Αφού ο Σαμ έφυγε.
Ευχαριστώ πολύ για την πρόταση. Ειλικρινά, αλλά…
Ο Σαμ…
περνάει μια φάση.
Και θα γυρίσει.
Αλήθεια.
Θα γυρίσει.
Περίεργο.
Ο γάμος θυμίζει τη θρησκεία κατά κάποιον τρόπο.
Σου λένε να πιστεύεις τυφλά στον Θεό, παρόλο που δεν τον βλέπεις.
Και να πιστεύεις τυφλά στον σύζυγό σου, παρόλο που τον βλέπεις σπάνια.
Είναι ρεαλιστικό, όμως;
Πόσο καιρό μπορείς να πιστεύεις σε κάτι,
να πιστεύεις πραγματικά, χωρίς να το βλέπεις;
Υπάρχουν όρια.
Και τι εναλλακτική υπάρχει;
Να μην πιστεύεις;
Και μετά;
Τι κάνεις όταν βρίσκεσαι σε αδιέξοδο
και το μόνο που έχεις είναι η πίστη;
Δηλαδή…
ακόμα τον αγαπώ.
Μα τον Θεό.
Ακόμα τον αγαπώ.
Και αυτό που έκανε…
ήταν φριχτό, αλλά…
Ναι.
Ήταν φριχτό.
Ο πατέρας μου μου 'χε αδυναμία.
Ορίστε;
Μέχρι που μεγάλωσα και έπαψε να μου έχει.
Ήμουν μια γυναίκα που είχε άποψη, επιθυμίες και φιλοδοξίες.
Και ο πατέρας μου δεν τις ενθάρρυνε.
Κατά τη δική του άποψη, τα όνειρά μου ήταν άφταστα για μένα.
Και πίστευε ότι έπρεπε να μου το θυμίζει διαρκώς.
Γι' αυτό, όταν βρίσκεις κάποιον…
που σε καταλαβαίνει εντελώς,
που πιστεύει, ενίοτε περισσότερο από ό,τι εσύ,
ότι είσαι πολύ έξυπνη
και πολύ ικανή, και σ' το λέει κιόλας,
τον κρατάς γερά και δεν τον αφήνεις να φύγει.
Ακόμη κι αν έχει μερικά ελαττώματα.
Ακόμα κι αν δεν είναι τέλειος.
Ακόμη κι αν χάσεις λιγάκι τον εαυτό σου.
Μπορείς να ευτυχήσεις χωρίς να χάσεις τον εαυτό σου.
Σίγουρα;
Όλοι το κάνουμε.
Όχι πάντα. Όχι.
Ξέρω τι θα πεις, άσε.
Αφού ξέρεις τι θα πω, ξέρεις γιατί θα το πω.
Το ξέρω, εντάξει;
Δεν έχω γνωρίσει κανέναν σαν αυτόν.
-Δεν είναι τέλειος. -Και όχι μόνο.
Συγγνώμη που το λέω, Ρεμπέκα, αλλά…
εμένα με τρομοκρατεί.
Δεν τον ξέρεις, Χάνα.
Κι εμένα με τρομάζει.
Αλλά με τον καλύτερο τρόπο.
Φοβάμαι μαζί του μερικές φορές, αλλά… είναι συναρπαστικό και διασκεδαστικό.
Και πρώτη φορά στη ζωή μου
χάθηκε αυτή η φωνή μέσα μου που μου λέει ότι δεν αξίζω.
Έφυγε.
Πρώτη φορά νιώθω τόσο ζωντανή.
Αγάπη μου.
Υπάρχει διαφορά
ανάμεσα στο να νιώθεις όμορφα και να νιώθεις ζωντανή.
Δεν είναι πάντα το ίδιο.
Δες τον εαυτό σου.
Φαίνεται ότι έχεις να κοιμηθείς μια βδομάδα.
Ανησυχείς υπερβολικά.
-Έχω γνωρίσει τέτοιους άντρες. -Όχι.
Δεν ισχύει αυτό.
Εσύ η ίδια μου 'πες ότι δεν έχεις γνωρίσει κάποιον σαν αυτόν.
Δεν μπορείς να τα έχεις όλα.
Χάνα, ειλικρινά…
Ρεμπέκα;
Κακώς μίλησα.
Ρεμπέκα.
Θέλω τη γνώμη σου, Ρεμπέκα.
Είναι ανάλατο;
Ορίστε;
Τι μαγειρεύεις εσύ;
Όχι, ευχαριστώ. Δεν πεινάω.
"Και το πιο γλυκό μέλι το σιχαίνεσαι από την πολλή του γλύκα.
Και την όρεξη χαλάει."
Μυρίζει υπέροχα.
Μπεκς, να σε απασχολήσω λίγο;
Είχαμε ποντίκια λίγα χρόνια πριν.
Ο παλιός κηπουρός αγόρασε παγίδες κόλλας, κάτι πλάκες τόσο μεγάλες,
με κόλλα από πάνω.
Χωρίς ελατήρια, χωρίς κλουβιά.
Χωρίς βία. Έτσι είπε.
Χωρίς βία.
Λίγες μέρες αργότερα, βρήκα μια παγίδα που κάτι είχε πιάσει.
Κάτι πολύ μικρό. Δεν ήταν ποντίκι.
Μια κάμπια, σκέφτηκα.
Σήκωσα την παγίδα για να δω.
Ήταν ένα πόδι.
Το πόδι ενός ποντικιού.
Το ποντικάκι ήταν πιο πέρα. Μάσησε το πόδι του για να ξεφύγει.
Πέθανε από αιμορραγία το άμοιρο.
Αυτός είναι παγίδα κόλλας.
Κι όταν η Ρεμπέκα το καταλάβει, δεν θα ξεφύγει αρτιμελής, θα…
Θα νομίζει ότι είναι καλά.
Μέχρι να καταλάβει ότι έχει κολλήσει.
Άρνηση.
Το θεωρώ ευκαιρία να βελτιώσω τις ικανότητές μου.
Στο Παρίσι ήμουν σου-σεφ, άρα έκοβα μόνο λαχανικά.
Εδώ θα τα ετοιμάζω όλα εγώ. Θα είναι πολύ διδακτική εμπειρία.
Θέλουμε έναν μάγειρα που θα μείνει.
Όταν έρθει η ώρα, δεν θα το σκάσω.
Αυτό το υπόσχομαι.
Όχι.
Θα κολλήσω σε αυτήν την πόλη-παγίδα, όπως όλοι.
Εσύ ξέρεις από παγίδες κόλλας.
Το έχουμε συζητήσει αυτό.
Όχι ακόμα.
Τυπικά.
Αλλά το σκεφτόμουν για καιρό μετά.
Σκεφτόμουν αυτήν την αίσθηση…
Την κόλλα…
να δένει…
πριν καν το καταλάβουμε.
Αυτός ο απύθμενος…
τρόμος που σε παγώνει…
όταν συνειδητοποιείς ότι καθηλώθηκες για πάντα.
Πιστεύεις ότι ένα ποντίκι μπορεί να το συνειδητοποιήσει;
Ξέρει ένα ποντίκι πότε ήρθε το τέλος;
Εμείς το ξέρουμε;
Εμείς;
Οι άνθρωποι.
Ξέρουμε πότε πατάμε στην κόλλα;
Ή πότε βράζει το νερό γύρω μας;
Ή καθόμαστε εκεί;
Λέγοντας ότι θα περάσει;
Θα περάσει.
Άρνηση!
Μακάβριο…
Θεέ μου, αυτό είναι… μακάβριο.
-Πρόσεχε. -Είναι μακάβριο.
Μείνε.
-Πρέπει να πάω στην τράπεζα το πρωί. -Μείνε λίγο, σε παρακαλώ.
Μακάρι να μπορούσα.
Πρέπει να σου πω κάτι.
Τι;
Τι 'ναι;
Ποτέ δεν είχα τίποτα στη ζωή.
Δεν είχα ποτέ…
χρήματα…
ούτε οικογένεια…
ούτε…
αγάπη και ασφάλεια.
Μέχρι που βρήκα εσένα.
Τι συμβαίνει;
Θα κάνω κάτι μεγάλο. Κάτι μεγάλο και για τους δυο μας.
Δεν σε καταλαβαίνω.
Δεν είμαστε σαν αυτούς, Μπεκς.
Εντάξει; Δεν είμαστε.
Ο Χένρι δεν θα σε κάνει ποτέ ασκούμενη. Ούτε εμένα θα με κάνει συνέταιρο.
Τους Άγγλους τους νοιάζει η κοινωνική τάξη.
Εμείς οι δύο…
θα είμαστε πάντοτε προσωπικό γι' αυτούς.
Σωστά;
Το ξέρουμε κι οι δύο κατά βάθος.
Οι Αμερικανοί, όμως, νοιάζονται μόνο…
για το χρήμα.
Και…
έχω βαρεθεί.
Στις ΗΠΑ
μπορείς να γίνεις ό,τι δικηγόρος θέλεις.
Μπορείς να γίνεις τα πάντα.
Θα μπορούμε να κάνουμε πολλά στην Αμερική.
Με λεφτά.
Καταλαβαίνεις τι λέω;
Γι' αυτό,
φτιάξε βαλίτσες και να 'σαι έτοιμη να φύγουμε.
-Αύριο βράδυ. -Τι λες; Δεν μπορώ να…
Σε παρακαλώ. Κάν' το για μένα.
Σου υπόσχομαι ότι θα σου εξηγήσω όταν γυρίσω.
Με εμπιστεύεσαι;
Ναι.
Να 'σαι έτοιμη να φύγουμε.
Και μην το πεις σε κανέναν.
Σε κανέναν απολύτως. Κατάλαβες;
Έχω κάποιες δουλειές να κάνω
και μετά θα έρθω να σε πάρω, στον λόγο μου.
Στον λόγο μου.
Σ' αγαπώ.
Θα φύγουμε από εδώ.
Θα φύγουμε από εδώ!
Θα δεις πόσα πολλά θα καταφέρουμε εμείς οι δύο
στην Αμερική.
Ένας λόρδος…
και η λαίδη του.
Όχι.
Μια βασίλισσα και…
ο ιπποκόμος της.
Λοιπόν…
Είναι από τις αγαπημένες μου.
Δεν με βλέπω πολύ συχνά σε αυτήν, αλλά…
αλλά μ' αρέσει όταν συμβαίνει.
Γιατί είναι…
Τον είδες.
Είναι ο εαυτός του.
Πριν να γίνει το κακό.
Εσένα δεν σε έχω ξαναδεί εδώ, όμως.
Τι κάνεις εδώ;
-Πώς τρύπωσες στην… -Χίλια συγγνώμη.
-Συγγνώμη… -Καλύτερα να μη βγεις.
Νομίζω ότι τώρα συνέβη.
Ποτέ μου δεν μπορώ να το δω.
-Συγγνώμη, δεσποινίς… -Χάνα!
Συγγνώμη.
Γιατί δεν κοιμάστε;
Εγώ…
Δεν είχατε ύπνο;
Κάτι ακούσαμε.
Από κάτω.
Και το κουκλόσπιτο της Φλόρα… Κάτι περίεργο.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Γυρίστε στο κρεβάτι.
Σας είπα να πάτε στο κρεβάτι.
Πίτερ!
Όχι, Μάιλς, μην πας!
Σας είπα να πάτε στο κρεβάτι.
Τι μούτρα είναι αυτά;
Στο κρεβάτι.
Τι έγινε;
-Τι εννοείς; -Τι σου έκανε;
Ποια;
Η Ρεμπέκα;
Είσαι πολύ μικρός για να σου πω.
Τι 'ναι αυτό;
Είναι…
η κυρά.
Της λίμνης.
Είναι…
Δεν θυμάσαι;
Όχι.
Τι;
Όχι…
Είναι τρομαχτική, πάντως.
Εσύ την έφτιαξες;
Την έχω ξαναδεί.
Οι άλλοι…
λένε…
"Μην την πλησιάζεις".
Ποιοι άλλοι;
Όχι…
Γύρισε.
Σταμάτα.
Σταμάτα!
Σταμάτα, άφησέ με.
Άφησέ με!
Καριόλα!
Άφησέ με!
Το θεωρώ ευκαιρία να βελτιώσω τις ικανότητές μου.
Στο Παρίσι ήμουν σου-σεφ, άρα έκοβα μόνο λαχανικά.
Εδώ θα τα ετοιμάζω όλα εγώ.
-Θα είναι πολύ διδακτική εμπειρία. -Άντε πάλι.
-Φαίνεται ότι το επαναλαμβάνουμε. -Γιατί;
Εσύ πες μου.
Εσύ το προκαλείς.
Εγώ είμαι εσύ, έτσι;
Και αυτό το κάνουμε από τότε που συνέβη, έτσι;
Συγγνώμη.
Περνάω δύσκολα.
Όουεν είπαμε;
Ξέρεις κάτι;
Φυσικά. Ναι.
-Όουεν. -Ξέρεις…
Βλέπω κάτι παράξενα όνειρα.
-Αλήθεια; -Ναι, αλλά…
Πολύ παράξενα.
Βλέπω το όνειρο κάποιου άλλου.
"Να κοιμηθείς.
Κι αν στον ύπνο σου έρθει όνειρο;
Ιδού ο κόμπος.
Γιατί στου θανάτου τον ύπνο τι όνειρα ενδέχεται να έρθουν,
όταν θα 'χουμε φύγει απ' τον μάταιο τούτο κόσμο;"
Τι όνειρα;
Βλέπω τον Πίτερ. Και…
Δεν ξέρω.
Μια γυναίκα. Μια γυναίκα στο κρεβάτι μαζί του.
Θεέ μου!
-Δεν την ξέρω αυτήν τη γυναίκα. -Όχι;
Η Ρεμπέκα.
Είναι δύο χρόνια μετά.
Όχι ακόμα.
Πρέπει να δέσει λίγο ακόμη.
Εντάξει, λοιπόν.
Πάμε ξανά.
-Είσαι η Χάνα Γκρόουζ. -Ναι.
Βρισκόμαστε στο 1987.
Είσαι στο Μπλάι.
Ο Ντόμινικ πέθανε, η Σάρλοτ πέθανε.
Η Ρεμπέκα πέθανε.
Ο Πίτερ εξαφανίστηκε.
Έτσι νομίζεις.
Η Φλόρα είναι οχτώ.
Και ο Μάιλς…
Κάποιο πρόβλημα έχει ο Μάιλς!
Πίτερ Κουίντ!
Μακριά απ' το παιδί, μ' ακούς;
Η αστυνομία σε ψάχνει.
Κι όταν μάθουν ότι γύρισες…
Χάνα Γκρόουζ…
Φύγε, Μάιλς.
-Δεν θα φύγει. -Θα φύγει.
Μάιλς, φύγε.
-Ειλικρινά, Χάνα, δεν έχεις βαρεθεί… -Μάιλς…
…να είσαι ειλικρινά τόσο βαρετή; Δεν ξέρεις πότε…
Να σταματήσεις να ανακατεύεσαι.
Γαμώ το κέρατό μου!
Γιατί δεν σταματάς να ανακατεύεσαι;
-Μάιλς; -Όχι.
Συνήθως ναι, αλλά όχι τώρα.
Και πίστεψέ με,
το μόνο που θα με χαροποιούσε τώρα
θα ήταν να με συλλάβει η αστυνομία που ανέφερες.
Να με σύρουν απ' αυτό το κωλο-κτήμα!
Να φύγω απ' αυτήν την απαίσια παγίδα!
Δεν μπορώ, όμως. Έτσι;
Δεν μπορείς.
Γιατί;
Έχεις πεθάνει.
Κι είναι πολύ κρίμα
που δεν άντεξες και μας ακολούθησες.
Όλα πήγαιναν πολύ καλά.
Ειλικρινά, Χάνα!
Κυρία Γκρόουζ; Τι συμβαίνει;
Τι…
Κυρία Γκρόουζ, βλέπω ένα παράξενο όνειρο.
Μάιλς! Ήρθε!
Κι είναι πιο όμορφη απ' ό,τι φανταζόμουν.
Να τη!
Γεια σου, Μάιλς. Χαίρω πολύ.
Χαίρω πολύ, κυρία μου.
Τι τζέντλεμαν.
Εσείς θα είστε η κα Γκρόουζ.
Γεια σας. Ντάνι.
Συγγνώμη, ήμουν…
Είχα αφαιρεθεί. Συγγνώμη. Χάνα Γκρόουζ.
-Χαίρω πολύ. -Επίσης.
Πώς ήταν το ταξίδι; Βλέπω ότι έφτασες χωρίς προβλήματα.
-Τέλειο. -Ωραία.
Υπέροχα. Εξαίρετος νέος ο Όουεν.
-Καλό παιδί. -Ναι.
Ώρα να επιστρέψουμε.
Η δεσποινίς θα ανυπομονεί να δει το σπίτι.
-Ναι. -Εντάξει, πάμε.
Μπορείτε να με λέτε Ντάνι.
Δεν βασιζόμαστε στο παρελθόν.
Αυτό έμαθα…
φροντίζοντας τη μαμά.
Αυτό, άλλωστε, δεν είναι η άνοια;
Μάλλον έμαθα πολλά απ' αυτό. Μπορεί κι όχι.
Αυτό είναι το σημαντικό.
Δεν μπορούμε να βασιστούμε στο παρελθόν.
Νομίζουμε ότι το έχουμε παγιδεύσει στις αναμνήσεις μας, αλλά…
οι αναμνήσεις ξεθωριάζουν.
Κι εμείς μπορεί να ξεθωριάσουμε.
Παρίσι.
Πες το μαζί μου. Η Χάνα Γκρόουζ στο Παρίσι.
Και τι θα κάνω στο Παρίσι;
Δεν ξέρω.
Θα τρως κρουασάν και θα πίνεις καλό κρασί.
Και θα ζεις, Χάνα.
Θα ζεις.
Θα κάνουμε ό,τι μας καπνίσει κάθε στιγμή.
Εμείς οι δύο.
Τώρα που μπορούμε.
Ναι.
Ναι, Όουεν, θα…
Θα έρθω στο Παρίσι μαζί σου.
Ναι.
Θα τα πιούμε αργότερα.
Όχι, στάσου.
Όχι…
Ξέρω τον δρόμο. Μην ανησυχείς.
Περιμένετε.
Σας παρακαλώ.
Όλα καλά.
Έχεις τα χάλια σου.
Όουεν!
Περίμενε!
Είσαι η Χάνα Γκρόουζ.
Έχουμε 1987, είσαι στο Μπλάι.
Ο Μάιλς είναι δέκα,
ο Φλόρα οχτώ.
Είσαι η Χάνα Γκρόουζ. Έχουμε 1987, είσαι στο Μπλάι.
Ο Μάιλς είναι δέκα, ο Φλόρα οχτώ.
Είσαι…
Είσαι η Χάνα Γκρόουζ…
Η Χάνα Γκρόουζ…
Είσαι η Χάνα Γκρόουζ…
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη