‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎แม่บ้านไม่รู้สึกประหลาดใจ ‎ที่ได้เห็นรอยเท้าเปื้อนโคลน
‎มีหลายครั้งในหนึ่งปี ‎ที่หล่อนจะเริ่มวันใหม่ด้วยการถูพื้น
‎ไปตามเส้นทางเดิมเสมอ
‎จากประตู ไล่ไปถึงปีกอาคารต้องห้าม ‎แล้วก็กลับมาที่เดิม
‎ประตูมันติดครับ
‎มันติด เราก็เลยเปิดไม่ได้
‎จริงๆ นะครับ
‎แล้วรอยเลอะตรงทางเดินล่ะ
‎ก็แค่โคลนนิดหน่อยเอง
‎ฉันจะยกโทษให้พวกเธอ
‎แต่เกรงว่าฉัน…
‎จะไม่เชื่อที่เธอพูด
‎นั่นแหละปัญหา
‎ไมลส์
‎ไมลส์ ฉันเพิ่งถูตรงนั้นไปนะ
‎ขอยืมหน่อยได้ไหมคะ
‎- คุณจะทำ… ‎- ไม่ใช่ฉัน
‎เธอต่างหาก
‎เธอทำเรื่องที่ไม่น่ายอมรับลงไป ‎ฉะนั้นเธอจะต้องถูพื้นให้เสร็จ
‎- ไม่ยุติธรรมเลย ‎- นี่
‎ก็แค่เศษโคลนเอง
‎เธอต้องถูพื้นให้เสร็จ
‎ระหว่างที่ฟลอร่ากับฉันไปเก็บตุ๊กตา
‎ถ้าหากว่า…
‎คุณไม่ถือสานะคะ คุณโกรส
‎อ๋อ ไม่จ้ะ ไม่มีปัญหา
‎ที่จริงเราก็เคยคุยเรื่องนี้กันแล้ว
‎ใช่ไหม ไมลส์
‎ทุกๆ สองสามสัปดาห์ เด็กสองคนนี้ ‎จะออกไปวิ่งเล่นตอนกลางคืน
‎ส่วนสาวใช้คนนี้ ‎ก็ต้องคอยเช็ดโคลนให้พวกเขา
‎อรุณสวัสดิ์
‎ขอตัวก่อนนะโอเว่น
‎- ไงคะโอเว่น ‎- ไงฟลอร่า
‎มาเร็ว
‎หนูไม่ชอบห้องใต้ดินเลย
‎ข้างล่างนั่นน่ากลัวสุดๆ
‎หนูขอนั่งดื่มน้ำส้มรอกับโอเว่นได้ไหม
‎ขอโทษค่ะ ‎หนูไม่ได้อยากทำตัวเสียมารยาทนะ
‎หนูก็แค่ไม่ค่อยชอบห้องใต้ดิน
‎มันน่ากลัวสุดๆ น่ะค่ะ
‎ได้ไหมล่ะคะ
‎ฉันไปแป๊บเดียวค่ะ
‎พี่ชายใครก็ไม่รู้โยนตุ๊กตาของน้อง ‎ลงไปในปล่องทิ้งผ้า
‎อ๋อ ได้สิครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎บางครั้งพี่ชายก็น่ากลัวสุดๆ ว่าไหม
‎เขาไม่ได้น่ากลัวนะคะ
‎จริงๆ นะ
‎เธอเป็นเด็กที่จิตใจดีมาก
‎ดูสิฉันเจอใคร
‎มันชื่ออะไรเหรอ
‎หล่อนจำไม่ได้ค่ะ
‎เธอจะแขวนมันไว้ในห้องไหม
‎ไว้ป้องกันภัยร้ายน่ะ
‎ไม่ค่ะ หนูปลดมันลงแล้ว
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะมันไม่ได้ผลค่ะ
‎ไมลส์
‎เธอไปแต่งตัวเลยก็ได้
‎ไมลส์
‎ไมลส์ เป็นอะไรหรือเปล่า
‎(หกเดือนก่อน)
‎เอาล่ะ เด็กๆ
‎ไปนั่งที่นะ
‎นั่งตามที่ของตัวเองได้
‎สวัสดี อรุณสวัสดิ์
‎ยินดีต้อนรับ
‎อรุณสวัสดิ์สุภาพบุรุษทั้งหลาย
‎- อรุณสวัสดิ์คุณพ่อสแต็ก ‎- อรุณสวัสดิ์คุณพ่อสแต็ก
‎คริสต์มาสของพวกเธอ ‎คงจะสนุกสนานรื่นเริงดีนะ
‎- ครับ ‎- ครับ
‎วิเศษมาก
‎มากันเกือบทุกคนแล้วสินะ
‎ถ้าอย่างนั้นก็…
‎เปิดเทอมใหม่
‎ยินดีด้วย ดูเหมือนทุกคนจะผ่านพ้น ‎ปิดเทอมฤดูหนาวมาได้
‎แม้จะมีบางคนหายหน้าหายตาไป
‎เกรงว่าไบรอัน ดันแคน ‎จะต้องขาดเรียนไปสักระยะ
‎- ว่ามา ‎- เขาไม่สบายเหรอครับ
‎เปล่าหรอกคุณฮูเปอร์ ‎ไม่มีอะไรสาหัสมาก
‎เขาหกล้มบาดเจ็บนิดหน่อย
‎ตอนนี้เขาพักรักษาตัวอยู่ ‎ไม่นานก็จะกลับมา
‎ถ้าอย่างนั้นก็…
‎เริ่มเรียนเลยดีไหม
‎พระคัมภีร์
‎"ที่ไหล่เขามีสุกรฝูงใหญ่กำลังหากิน
‎เหล่าผีชั่วร้ายนั้นอ้อนวอนพระองค์
‎ขอพวกข้าเข้าสุกรนี้
‎ให้พวกข้าสิงมัน
‎ดังนั้นพระเยซูทรงอนุญาต
‎ผีโสโครกจึงออกไปเข้าสิงสุกร
‎ฝูงสุกรวิ่งกระโดดจากหน้าผา
‎ลงทะเลสาบ แล้วสำลักน้ำตาย"
‎ทีนี้…
‎เราก็ได้รู้จักกันแล้ว
‎พระวรสารทั้งสาม
‎สามเรื่องราวที่เล่าต่างกันเล็กน้อย ‎จากเหตุการณ์เดียวกัน
‎สามสถานที่ที่อาจเป็นจุดกำเนิดเรื่อง
‎แต่ใจความหลักๆ ยังคงเหมือนกัน
‎ลูกากับมาระโกบันทึกว่า ‎พระเยซูเรียกขานผีชื่อกอง
‎แต่มัทธิวละชื่อมันไว้
‎ลูกากับมาระโกเล่าว่า ‎ให้ผีออกจากร่างชายคนหนึ่ง
‎มัทธิวเล่าว่าจากชายสองคนให้เข้าสิง…
‎ตรงส่วนนี้ผู้นิพนธ์ทุกคนเห็นพ้องกัน
‎สุกรฝูงหนึ่ง
‎ซึ่งกระโดดลงทะเลสาบไป
‎ซึ่งกระโดดลงทะเลสาบไป ถูกต้อง
‎แต่ทำไมแมทธิวต้องทำตัวขวางโลก ‎ด้วยล่ะครับ
‎ขวางโลกแปลว่าอะไร
‎แปลว่าเขาปัญญานิ่มไงล่ะ
‎นี่ ระวังคำพูดคำจาด้วย ‎โอเบอร์เมินน์ เตือนครั้งสุดท้ายนะ
‎มิลเลอร์ ถามได้ดีมาก
‎ทำไมเนื้อหาในพระวรสารถึงแตกต่างกัน
‎นั่นก็เพราะ…
‎ใครๆ ก็ผิดพลาดได้
‎แม้กระทั่งผู้นิพนธ์พระวรสารเหล่านี้
‎แม้กระทั่งพ่อ ซึ่งพ่อต้องย้ำกับ ‎พ่อแม่ของพวกเธอบางคนด้วย
‎ถ้าพวกเขาบังเอิญรู้ว่าเราคุยอะไรกัน
‎พวกมันต้องได้รับอนุญาตเหรอครับ
‎ปีศาจน่ะ
‎- คำอนุญาตเรื่อง… ‎- เข้าสิงสุกร
‎แน่นอน
‎แล้วพวกมันต้องขออนุญาตสิงเขาไหม
‎พวกมันต้องขอสิงชายคนนั้นไหม
‎เป็นคำถามที่ดีมาก วินเกรฟ
‎และนั่นเป็นบทเรียนของเรื่องที่สำคัญมาก
‎ดังนั้นขอบคุณที่ถามขึ้นมานะ
‎เราทุกคนมีอิสระในการตัดสินใจ
‎มันคือหนึ่งในพรล้ำค่า ‎ที่พระเจ้าทรงประทานให้เรา
‎พรที่แม้แต่ปีศาจในเรื่องก็ช่วงชิงไปไม่ได้
‎ปีศาจร้ายมีอยู่บนโลก
‎และเราต่างถูกล่อหลอก
‎แต่เราไม่ได้ถูกควบคุม
‎ดังนั้น ใช่แล้ว
‎ต้องมีคำอนุญาตจากชายคนนั้น
‎เช่นเดียวกับคำอนุญาตจากเรา
‎วันนี้พอแค่นี้
‎วินเกรฟ
‎ขอคุยด้วยหน่อย
‎เช้านี้ครูใหญ่ฝากสิ่งนี้มาให้พ่อ
‎ไม่บ่อยที่นักเรียนจะได้จดหมาย ‎ตั้งแต่เปิดเทอมวันแรก
‎และดูจากลายมือบนหน้าซองแล้ว
‎- น่าจะส่งมาจาก… ‎- น้องสาวผม
‎เขาใส่ใจมากที่ส่งจดหมายมารอเธอ
‎มันคงทำให้เธอรู้สึกสบายใจขึ้นแน่ๆ
‎จะว่าไป วันนี้เธอถามคำถามได้ดีนะ
‎ขอบคุณครับ
‎ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
‎แล้วก็ วินเกรฟ…
‎พ่ออยากให้เธอรู้ว่าห้องนี้ ‎เปิดรับคำถามทุกรูปแบบ
‎ไม่ใช่เฉพาะเรื่องเรียน
‎แต่เป็นเรื่องอะไรก็ได้
‎พ่อพร้อมรับฟัง ‎เช่นเดียวกับครูท่านอื่นๆ
‎ดังนั้นหากเธอต้องการปรึกษา
‎เราก็ยินดีรับฟัง
‎ที่พ่อจะบอกคือ ‎เธอไม่ได้สู้ตามลำพังหรอกนะ
‎ขอบคุณครับ
‎เอาล่ะ เธอไปได้แล้ว
‎อ้อ
‎ยอห์น บท 16 ข้อ 22
‎ไม่ยาวมาก เชื่อพ่อสิ ‎แต่มันช่วยได้ในหลายๆ โอกาส
‎ยอห์น บท 16 ข้อ 22
‎"ขณะนี้ท่านมีความทุกข์โศก
‎แต่เราจะเห็นท่านอีก
‎และใจท่านจะยินดี
‎จะไม่มีผู้ใดช่วงชิงความยินดีจากท่านได้"
‎วินเกรฟ
‎ใกล้ได้เวลาแล้ว
‎เราลงไปดีไหม
‎วินเกรฟ
‎ปัญหาเริ่มจากสิ่งที่มักจะเป็น ‎จุดเริ่มต้นของเรื่องร้าย
‎อุบัติเหตุ
‎หรือตามที่ถูกเรียกเช่นนั้น
‎วินเกรฟ
‎ไมลส์
‎วินเกรฟ
‎นายนอนเตียงล่างก็ได้
‎ขอบใจ
‎- ฉันดีใจนะที่นายไม่เป็นไร ‎- อือ
‎นายทำแบบนั้นทำไม
‎ทำอะไร
‎นายกระโดดลงไปทำไม
‎แค่ตามหากุญแจดอกที่ใช่
‎ว่าไงนะ
‎ฉันไม่ได้กระโดด
‎ฉันตกต้นไม้
‎- ฉันเห็นกับตา ‎- ฉันตก
‎แล้วแต่
‎ถ้านายอยากได้อะไร
‎ก็บอกฉันได้นะ เข้าใจไหม
‎ราตรีสวัสดิ์ ไมลส์
‎คุณพ่อสแต็ก
‎มีอะไรเหรอคุณแบงก์ส
‎- สู้กัน ‎- สู้กัน
‎นี่ แยกเดี๋ยวนี้
‎แยกเดี๋ยวนี้
‎วินเกรฟ
‎ฮูเปอร์
‎ครับ
‎- เป็นอะไรไหม หายใจออกไหม ‎- ครับ
‎ดี พ่อจะพยุงเธอนั่งนะ
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎คลายเน็กไทออก
‎ดีมาก
‎เอาล่ะ ทุกคนกลับไปที่ห้องเรียนเดี๋ยวนี้
‎ไปซะ ทุกคนเลย
‎เธอเป็นคนเริ่มก่อนงั้นเหรอ
‎เขาทำเรื่องไม่ดีกับเธอหรือยังไง
‎หรือว่าเขาพูดจาไม่ดี
‎ถึงทำให้เธอโมโห
‎ฟังนะ ไมลส์
‎พ่ออยากช่วยเธอ ‎แต่เธอก็ต้องยอมให้พ่อช่วย
‎ให้พ่อเข้าใจเรื่องราว
‎และไม่ใช่แค่พ่อ พ่อแม่ของฮูเปอร์
‎พวกเขาอาจกดดันให้พักการเรียนเธอ
‎และครูใหญ่ก็จะยินดีช่วยกล่อมพวกเขา
‎แต่ว่า…
‎พ่อจัดการก่อนจะเกิดเรื่องนั้นแล้ว
‎ครูใหญ่กับพ่อคุยกันแล้ว
‎และพ่อพูดชัดเจนว่า ‎พ่อมีหน้าที่ดูแลความเป็นอยู่ของเธอ
‎และผลักดัน…
‎การทำใจ
‎แต่ว่านะ วินเกรฟ
‎นี่ไม่ใช่หนทางที่ถูก
‎ฟังนะ พ่อเข้าใจว่าเธอกำลังเผชิญกับอะไร
‎หรือไม่ พ่อก็อาจไม่เข้าใจ
‎พ่อคงไม่เข้าใจ ดังนั้น…
‎เล่าให้พ่อฟังได้ไหม
‎ช่วยสอนให้พ่อรู้
‎บางครั้งเราทุกคนก็เผลอทำเรื่องเลวร้าย
‎มันเกิดขึ้นได้ เพราะมันถูกฝังไว้ ‎ในตัวเราตั้งแต่แรก
‎แต่จะมีความเสียใจ
‎ความรู้สึกผิด
‎ความรู้สึกผิดบาปมหันต์
‎ที่เผาไหม้อยู่ในอกของเธอ นั่นแหละ...
‎คือสิ่งที่จำแนกเราจากปีศาจ ‎ในสายตาพระผู้เป็นเจ้า
‎ไม่มีใครปราศจากความผิด
‎เว้นแต่ดวงจิตที่ยังไม่เกิดและสรรพสัตว์
‎เหมือนพิดจ์ที่อยู่ตรงนั้น
‎มีเพียงพวกมันที่เป็นผู้บริสุทธิ์
‎งั้นก็ไม่ยุติธรรมน่ะสิครับ
‎อะไรไม่ยุติธรรมล่ะ
‎สิ่งที่พระเยซูทำกับหมูพวกนั้น
‎ในเรื่องเล่าของปีศาจ
‎ก็อาจจะใช่
‎นี่เป็นหนทางที่พระเจ้ามอบให้
‎ฟังดูซ้ำซาก พ่อรู้ แต่มันก็…
‎เป็นเรื่องจริง
‎และความตายคือสิ่งที่มีเพื่ออาลัย
‎ไม่ใช่เกรงกลัว
‎และเธอต้องรับมือกับความตาย…
‎ยิ่งกว่าที่เด็กวัยเดียวกันควรจะได้เจอ
‎มากมายนัก
‎พวกเขาไปที่ชอบๆ แล้ว ไมลส์
‎พ่อไม่ได้รู้ทุกเรื่อง แต่ว่า…
‎พ่อรู้เรื่องนั้นดี
‎พวกเขาไปที่ชอบๆ แล้ว
‎พวกเขาจะไม่กลับมาแล้ว
‎ใช่แล้วล่ะ
‎ไม่ยุติธรรมอีกแล้ว
‎เธอพูดถูก
‎ทำไมคนเลวถึงได้ฟื้นขึ้นมา
‎แต่พวกเขากลับตาย
‎เด็กชายวินเกรฟ…
‎เธอมีอะไรอยากจะพูดไหม
‎มีหรือเปล่า
‎ฉันตั้งใจจะไล่เธอออกนะ หนุ่มน้อย ‎ฉันหมายความตามนั้น
‎แต่คุณพ่อสแต็ก…
‎ผมจะให้คุณพ่อเป็นคนพูดแล้วกัน
‎วินเกรฟ
‎ไมลส์
‎ความผิดของเธอไม่อาจถูกลดทอน
‎ไม่อาจหลีกเลี่ยงด้วยการไม่พูดถึง ‎หรือส่งเธอกลับบ้านได้
‎มันจะติดตัวเธอไป
‎เข้าใจหรือเปล่า มัน…
‎จะคงอยู่กับเธอ
‎แต่ความเสียใจ
‎หรือการแสดงความสำนึกผิด
‎ก็ไม่อาจลบล้างความผิดได้
‎พ่อจะไม่โกหกเธอหรอก แต่มันเป็นขั้นแรก
‎ที่จะนำไปสู่การแก้ปัญหา
‎สู่ความดีงาม
‎พ่อรู้ว่าเธอเจอเรื่องร้ายๆ มามาก
‎ไม่ต้องมาสงสารผม
‎พ่อแม่ของเธอ…
‎และพี่เลี้ยงของเธอ
‎- มันเลวร้ายเกินกว่าที่เราจะเข้าใจ ‎- งั้นก็อย่า
‎และภาระนั้นอาจทำให้คนคนหนึ่ง ใครก็ตาม
‎ลงมือกระทำเรื่องเลวร้าย ‎แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตั้งใจ
‎มันอาจกดดันคนคนหนึ่ง
‎- ดลใจให้เขาทำเรื่องที่… ‎- เราไม่ได้ถูกบังคับ
‎สิ่งที่ท่านอนุศาสนาจารย์อยากบอก
‎คือให้เราเริ่มจากการขอโทษ ‎จากนั้นก็แก้ปัญหาต่อ
‎เขาพูดถูกเรื่องสถานการณ์พิเศษของเธอ
‎แต่อย่างน้อยเธอก็ต้องขอโทษให้ได้
‎เห็นแก่สวรรค์เถอะ ‎อย่างน้อยเธอก็ต้องขอโทษ
‎พูดสิ
‎นกตัวนั้นตายก็เพราะเธอนะ วินเกรฟ
‎ไม่ได้แปลว่ามันจากไปนี่
‎ว่ายังไงนะ
‎ผมเสียใจครับ
‎พ่อรู้ว่าเธอเสียใจ ไมลส์
‎พ่อรู้ และพ่อก็รู้ด้วยว่า…
‎- ถ้าเราร่วมใจ… ‎- ผมเสียใจที่ไม่ได้เล่นแรงกว่านี้
‎ตัดหัวมัน ลากไส้มันออกมาละเลง ‎หรือไม่ก็เผามัน
‎ผมเสียใจที่ไม่ได้ทำให้หนักกว่านี้
‎ดี ถ้าอย่างนั้น
‎ช่วยต่อสายถึงคุณอา ‎ของเด็กชายวินเกรฟให้ด้วย
‎(ห้องอาจารย์ใหญ่)
‎ขอโทษนะครับคุณพ่อ
‎ผม…
‎ผมต้องหากุญแจที่คุณบอกให้เจอ
‎เท่านั้นเอง
‎ดังนั้นจึงยากที่ระบุสาเหตุ ‎ที่ไมลส์ถูกไล่ออก
‎เขาถูกไล่ออกโทษฐานทำร้ายร่างกาย
‎อุบัติเหตุ การกระทำผิด
‎การทะเลาะวิวาท
‎และท้ายที่สุด
‎หมิ่นประมาท
‎ไม่มีใครล่วงรู้ได้ว่า ‎เขาทำเรื่องพวกนั้นทำไม
‎มีเพียงจดหมายจากฟลอร่า
‎ซึ่งถูกส่งมาเมื่อเขาเข้าเรียน ‎และถูกลืมอยู่ในหอนอน
‎ที่พอจะเป็นคำใบ้ให้ได้
‎ว่าเหตุใดเขาจึงดิ้นรนให้ตัวเอง ‎ถูกส่งกลับบ้านเหลือเกิน
‎(กลับบ้านนะ)
‎"กลับบ้านนะ"
‎เสร็จแล้วครับ
‎จ้ะ เดี๋ยวฉันเข้าไปดูนะ
‎- จะพาพวกมันเข้าบ้านหรือยัง ‎- อีกเดี๋ยวค่ะ
‎ตามใจ
‎สะอาดเอี่ยมเชียว
‎- เธอคงเรียนรู้มาจาก… ‎- โรงเรียนประจำ
‎จ้ะ สะอาดเหมือนมืออาชีพทำเลยล่ะ
‎ไม่ลองไปสอนน้องเธอจัดห้องดูล่ะ
‎เขาคงคิดว่ามันวิเศษไปเลย
‎- แต่… ‎- วิเศษเลยจ้ะ
‎ทำอะไรกันอยู่
‎ดูเหมือนแฮนนาห์จะได้พักหนึ่งวัน
‎- คุณหนูเขาพาเด็กๆ ทำงานบ้านน่ะ ‎- แหงล่ะ
‎จริงเหรอเนี่ย
‎ดีมาก
‎เด็กๆ ทำได้ดีไหม
‎ไร้ที่ติเลย
‎แบบนี้ก็สบายดีนะ
‎ไม่รู้สิ ฉันกลับรู้สึกขี้เกียจ ‎เหมือนคนสันหลังยาว
‎แหม ยอมรับมาเถอะน่า
‎- คุณดีใจจะตายที่ได้พักบ้าง ‎- คงใช่มั้ง
‎ฉันแค่ไม่ชอบเห็นพวกเขา ‎ถูกลงโทษก็เท่านั้น
‎เด็กๆ ไม่ใช่คนแรก ‎ที่ย่ำโคลนเลอะทางเดินนี่นา
‎เธอก็น่าจะรู้นี่
‎ทุกครั้งที่ฉันเห็นเธอเดินดุ่มๆ เข้าบ้าน
‎มือฉันก็เอื้อมไปหาไม้ถูพื้นทันที
‎อย่างแรกนะ…
‎จะบอกให้รู้ว่าฉันเช็ดเท้าตลอด ‎และอย่างที่สอง…
‎แล้วตอนที่พวกเขาขังหล่อนไว้ในตู้ล่ะ
‎เรื่องนั้นจะโทษพวกเขาก็ไม่ถูก
‎พวกเขาเจอการสูญเสียมา ‎เป็นธรรมดาที่จะทำตัวแปลกๆ
‎คุณแก้ตัวให้พวกเขาตลอดไม่ได้นะ
‎คุณตามเก็บกวาดให้พวกเขา ‎โอเว่นหุงหาอาหาร รีเบกก้า…
‎รีเบกก้าคอยโอ๋พวกเขา
‎แต่ผู้หญิงคนนี้…
‎- สั่งให้พวกเขาทำงานหนัก ‎- ขอทีเถอะ
‎ทำไมล่ะ
‎มันได้ผลดีออก
‎ได้ผลกับฉันก็แล้วกัน
‎ดูแสงแห่งความหวัง ‎ของการดัดนิสัยอย่างฉันสิ
‎ขอบคุณพระเจ้า ทำดีมาก
‎- แจ๋ว ‎- แฮนนาห์
‎- จินโทนิคไหม ‎- ไม่ล่ะ
‎ขอบคุณนะ แต่ฉันไม่เอา
‎เหล้าจินมีไว้ให้คนเศร้าดื่ม
‎นี่ โอเว่น
‎คิดยังไงกับพี่เลี้ยงคนใหม่
‎- นินทาไม่ดีนะ ‎- อะไรกัน
‎แค่ถามตามประสาชาวคริสต์เอง
‎เอาอย่างนี้ก็ได้
‎ถ้าให้คะแนนจากศูนย์ถึงอเมริกัน
‎จะให้หล่อนเท่าไร
‎- อเมริกัน ‎- อเมริกัน
‎สรุปตามนี้สินะ
‎ถึงฉันจะคิดว่าสวยไปหน่อยก็เถอะ
‎นายว่าเขาสวยไหมล่ะ โอเว่น
‎เจมี่
‎ดูเขาทำหน้าสิ
‎ถึงกับพูดไม่ออกเลย
‎เขาตอบไม่ได้ล่ะ
‎ความรักไม่เคยราบรื่นในบลายนี่นา
‎- เราแค่พูดเล่นน่า ‎- ฉันรู้
‎แต่มันก็เริ่มจากการพูดเล่นนี่แหละ
‎ไม่ต้องห่วง ในสายตาผมมีแค่คุณ ‎แฮนนาห์
‎พักผ่อนกันตามสบายนะคุณผู้หญิง
‎อุ๊ย เกือบลืมไปเลย
‎บนเพดานในห้องครัวมีรอยร้าว
‎อีกสักพักช่วยเข้าไปดูให้ทีได้ไหม
‎ตรงไหนล่ะ
‎ข้างเตา อยู่สูงขึ้นไปทางเพดาน ‎มองยังไงก็เห็น
‎ฉันจะไปดูให้
‎เก่งมากเด็กๆ สู้ๆ นะ
‎ฟลอร่า ทำความสะอาดให้ด้วยเหรอ
‎น่ารักมากเลยจ้ะ
‎ด้วยความยินดีค่ะ
‎หนูเอาของของคุณใส่ตู้เสื้อผ้า ‎กับลิ้นชักให้หมดแล้ว
‎คุณโกรธหนูเหรอคะ
‎หนูเจอแว่นอันนี้ด้วย
‎หนูไม่ได้ทำเลนส์แตกนะคะ จริงๆ นะ
‎- มันเป็นแบบนี้อยู่แล้ว ‎- ไม่เป็นไรจ้ะ
‎ฉันไม่โกรธ
‎ฉันขอตัวแป๊บนะจ๊ะ
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ก็เด็กนี่นะ
‎ชอบทำให้เหนื่อย
‎ใช่
‎พูดให้ถูกก็คือคน
‎ทุกคนนั่นแหละ
‎ฉันถึงได้ชอบต้นไม้มากกว่า
‎ต้นไม้คุยด้วยง่าย
‎และถ้าฉันไม่ชอบต้นไหน
‎หรือมีต้นไหนมองฉันแปลกๆ
‎ฉันก็จัดการได้ตลอด
‎นึกออกใช่ไหม
‎ดังนั้นถ้าเธออยากได้คำแนะนำ ‎ในการเลี้ยงเด็ก ฉันก็จะ…
‎เริ่มจากตรงนั้นแหละ
‎ยิ้มออกแล้วนี่
‎ไม่แย่เท่าไรใช่ไหมล่ะ
‎อือ
‎อยู่ที่นี่ฉันร้องไห้ ‎วันละสามหรือไม่ก็สี่ครั้ง
‎ถ้าให้พูดตรงๆ ก็ห้าครั้ง
‎คิดว่าฉันใช้อะไรรดน้ำต้นไม้บ้าๆ พวกนี้ล่ะ
‎น้ำตาแห่งความระทมจากบ่อที่ไร้ก้นบึ้ง
‎น้ำตานี่แหละ
‎ฉันถึงได้ได้งานนี้ไงล่ะ
‎เธอทำดีแล้วรู้ไหม
‎เธอทำดีแล้ว
‎ขอบคุณนะ
‎ยินดีเสมอ
‎เอาล่ะ
‎งั้นก็กลับไปทำงานกันเถอะ
‎สู้เขา คุณพี่เลี้ยง
‎จะไปไหนน่ะ
‎กลับไปที่สวนครับ ‎ยังเหลือวัชพืชที่ต้องถอนต่อ
‎ตั้งใจจะทำตัวดีๆ แลกเวลาพักสินะ
‎ขอให้เป็นบ่ายที่ดีนะ เจมี่ที่รัก
‎ที่รักงั้นเหรอ
‎อย่าๆ อย่าใส่มาก ‎ไม่งั้นเขาจะมาจับเธอนะ
‎ใครคะ
‎ตำรวจอาหาร
‎ข้อหาทำร้ายร่างเกลือ
‎มุกอะไรเนี่ย
‎นายเป็นคนน่ารักนะโอเว่น ‎แต่ช่วยหุบปากได้ไหม
‎คุณเคลย์ตัน
‎ขอคุยด้วยได้ไหมครับ
‎จ้ะ ได้สิ
‎สองต่อสองครับ
‎เราทำกันเองได้ ใช่ไหม
‎ค่ะ
‎บ้านวินเกรฟค่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีครับ
‎ว่าไงจ๊ะ
‎ผมอยากขอโทษครับ
‎สำหรับทุกอย่าง
‎ที่ขังคุณไว้ในตู้เสื้อผ้าและทำทางเดินเลอะ
‎ทั้งหมดเลย
‎แต่ที่สำคัญที่สุด ‎คือการที่ผมงอแงเหมือนเด็ก
‎บางครั้งผมก็ลืมตัวเวลาอยู่กับฟลอร่า
‎โอ้โฮ
‎นี่มัน…
‎ผมคิดว่าฟลอร่าก็แค่ ‎คิดถึงคุณเจสเซิลเอามากๆ
‎เราเลยหาเกมเล็กๆ น้อยๆ เล่น ‎เพื่อไม่ให้เขาเศร้า
‎เหนื่อยน่าดูเลยนะครับ
‎ที่ต้องรับมือกับเด็กๆ
‎เด็กเวร
‎นี่
‎ไอ้เด็กเปรต
‎นี่ เขาก็แค่เด็กน่า
‎ฉันจะฆ่าเขา
‎- สาบานว่าฉันจะ... ‎- นี่ แค่ดอกไม้ไม่กี่ดอกเอง
‎แหงล่ะ ช่างมันก็ได้
‎เด็กผู้ชายตัดดอกไม้ไปไม่กี่ดอก
‎- จะโวยวายทำไม ‎- มันยังไม่ถึงเวลาตัด
‎คือฉันแค่…
‎ฉันมีวิธีทำงานของฉัน ‎และฉันไม่ชอบให้ใคร
‎- เข้ามายุ่มย่ามในสวน ‎- เธอพูดถูกแล้วล่ะ
‎เธอพูดถูกแล้ว
‎ฉันจะไปคุยกับเขาให้
‎แน่ล่ะ
‎นี่ ลองมองย้อนกลับไป ‎ตอนที่เธอประสาทเสีย
‎จนฉันต้องปลอบเธอได้ไหม
‎สิบนาทีพอนะ
‎พวกเธอต้องแปรงฟัน ล้างมือ ‎ใส่ชุดนอนให้เรียบร้อย
‎ราบรื่นดีไหมวันนี้
‎ยอดเยี่ยมเลยล่ะค่ะ
‎ตอนนี้...
‎ฉันเตรียมเรื่องเซอร์ไพรส์ไว้ให้พวกเด็กๆ
‎มาเล่นด้วยกันได้นะคะ
‎โอ…
‎คงไม่ได้หรอกจ้ะ
‎- ไม่สบายเหรอคะ ‎- เปล่าจ้ะ
‎คือว่า ช่วงนี้ฉันนอนไม่ค่อยหลับ
‎ฉันเลยว่าจะเข้านอนแล้ว
‎- ค่ะ ‎- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ
‎- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ ‎- ฝันดี
‎เอาล่ะ เด็กๆ ตั้งแถว
‎ชุดนอนท่าทางเรียบร้อยดี
‎ไหนขอดูมือหน่อย
‎ดีมาก
‎ดี ฟันล่ะ
‎พวกเธอทำได้ดีมาก
‎ดังนั้นฉันจะให้รางวัล
‎เราจะเล่นเกมกัน
‎เกมอะไรก็ได้
‎รีบเล่นรีบเข้านอนได้ใช่ไหมคะ
‎เราไม่ควรอยู่นอกห้องจนดึกดื่น
‎แน่นอนจ้ะ
‎งั้นเล่นซ่อนหา
‎ได้สิ เล่นซ่อนหา ได้เลย
‎- เธออยากเล่นไหมไมลส์ ‎- นะคะ
‎สิบ เก้า แปด
‎เจ็ด หก
‎ห้า สี่
‎สาม
‎สอง หนึ่ง
‎พร้อมหรือไม่ ฉันจะหาแล้วนะ
‎พวกเธอไม่ได้มาซ่อนที่นี่ใช่ไหม
‎ปีกนี้เข้าไม่ได้ ไม่ว่ากรณีไหน
‎เข้าใจไหม
‎- จับได้แล้ว ‎- พระเจ้า ไมลส์
‎- จับได้แล้ว ‎- ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายหา
‎- และปีกนี้ก็ห้าม… ‎- ฉันจะเริ่มนับถึงสิบ
‎ตอนนี้ถึงตาเธอวิ่งไปซ่อนแล้ว
‎ฉันจะหาเธอให้เจอ
‎ใจเย็นก่อนนะ
‎ใจเย็นก่อน
‎หนึ่ง
‎สอง สาม
‎- สี่ ‎- ไมลส์
‎- ห้า ‎- พอแล้ว เลิกเล่น
‎- เจ็ด แปด ‎- ไมลส์
‎เก้า
‎ไมลส์
‎ฟลอร่า
‎ออกมาได้แล้ว เลิกเล่นแล้ว
‎นี่
‎บ้าเอ๊ย
‎ฉันจะเรียกตำรวจนะ
‎ฉันจะ…
‎ฉันจะเรียกตำรวจนะ
‎แดนี่
‎ผมรู้สึกไม่ค่อยดี
‎- ตายแล้ว ‎- ฉันเห็นเขาค่ะ
‎สาบานเลยก็ได้
‎ที่หน้าต่าง
‎ผู้ชายคนเดียวกันกับเมื่อวาน
‎ฉันจะไปล็อกประตูนะ
‎นี่
‎ไม่เป็นไรนะๆ เขาฟื้นแล้วค่ะ
‎- ขอบคุณสวรรค์ ‎- เขาฟื้นแล้ว
‎- โล่งอกไปที ‎- เขาฟื้นแล้ว
‎เขาฟื้นแล้ว
‎คำบรรยายโดย: ชญาธิป วีระขจร