ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Η οικονόμος είχε συνηθίσει τα λασπωμένα χνάρια.
Αρκετές φορές τον χρόνο ξεκινούσε τη μέρα σφουγγαρίζοντας.
Και πάντα η διαδρομή ίδια.
Από την πόρτα ως την απαγορευμένη πτέρυγα και πίσω.
Κόλλησε η πόρτα.
Και δεν μπορούσαμε να την ανοίξουμε.
Ειλικρινά.
Ποιος λέρωσε τον διάδρομο;
Λίγη λάσπη είναι.
Σας συγχωρώ.
Δυστυχώς, όμως…
δεν σας πιστεύω.
Αυτό είναι το θέμα.
Μάιλς!
Μάιλς, μόλις σφουγγάρισα εκεί!
Μου επιτρέπεις;
-Τι θα… -Όχι εγώ.
Εσύ.
Ήταν απολύτως απαράδεκτο, γι' αυτό θα τελειώσεις το σφουγγάρισμα.
Είναι άδικο!
Λίγη λάσπη είναι.
Εσύ θα τελειώσεις το σφουγγάρισμα, η Φλόρα κι εγώ θα πάμε για την κούκλα.
Εφόσον…
συμφωνεί η κα Γκρόουζ.
Ναι, φυσικά. Δεν υπάρχει θέμα.
Άλλωστε, την έχουμε ξανακάνει αυτήν τη συζήτηση, Μάιλς.
Κάθε λίγο και λιγάκι αυτοί οι δύο το σκάνε μεσάνυχτα
και το κορόιδο καθαρίζει τις λάσπες.
Καλημέρα σας.
Μας επιτρέπεις, Όουεν.
-Γεια σου, Όουεν. -Φλόρα.
Πάμε.
Δεν μ' αρέσει το κελάρι. Είναι πραγματικά τρομακτικά εκεί κάτω.
Μπορώ να μείνω και να πιω πορτοκαλάδα με τον Όουεν;
Συγγνώμη, δεν θέλω να φανώ αναιδής.
Απλώς… το σιχαίνομαι το κελάρι.
Είναι πραγματικά τρομακτικό.
Σε πειράζει; Ένα λεπτάκι θα κάνω.
Κάποιος πέταξε την κούκλα της αδερφής του στα άπλυτα.
Κανένα πρόβλημα.
Ευχαριστώ.
Οι αδερφοί είναι πραγματικά τρομακτικοί καμιά φορά, έτσι;
Μα δεν είναι.
Κατά βάθος δεν είναι.
Έχεις καλή καρδιά, δεσποινίς.
Δες ποια βρήκα.
Πώς τη λένε;
Δεν θυμάται.
Θα την κρεμάσεις στο δωμάτιό σου;
Για να σε φυλάει;
Όχι, την κατέβασα.
Γιατί;
Γιατί δεν κάνει τίποτα.
Μάιλς!
Πήγαινε να ντυθείς.
Μάιλς;
Μάιλς, είσαι καλά;
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ
Λοιπόν, παιδιά, στις θέσεις σας.
Βρείτε πού κάθεστε.
Γεια.
Καλώς ήρθατε.
Καλημέρα, κύριοι.
Καλημέρα, πάτερ Στακ!
Υποθέτω ότι όλοι σας απολαύσατε τα Χριστούγεννα.
Μάλιστα.
Εξαίσια.
Έχουμε πλειοψηφία.
Λοιπόν.
Εαρινό τρίμηνο.
Συγχαρητήρια, βγάλατε τον χειμώνα, αλλά όχι χωρίς ορισμένες απώλειες.
Ο Μπράιαν Ντάνκαν θα λείψει κάποιο διάστημα.
-Ορίστε; -Αρρώστησε;
Όχι, κε Χούπερ. Δεν έχει τίποτα το σοβαρό. Κάπου σκόνταψε.
Αναρρώνει και θα επιστρέψει σύντομα.
Επομένως…
Ξεκινάμε;
Με τη Βίβλο.
"Κοντά στο όρος, έβοσκε ένα μεγάλο κοπάδι από χοίρους.
Τα ακάθαρτα πνεύματα τον παρακάλεσαν
'Στείλε μας στους χοίρους, για να μπούμε μέσα τους'.
Και τους το επέτρεψε.
Τα ακάθαρτα πνεύματα βγήκαν και μπήκαν στους χοίρους.
Τα ζώα όρμησαν προς τον γκρεμό,
έπεσαν στη λίμνη, όπου και επνίγησαν."
Επομένως…
ιδού.
Τρία Ευαγγέλια,
τρεις διαφορετικές αφηγήσεις του ίδιου γεγονότος.
Μπορεί να συνέβη σε τρία διαφορετικά μέρη.
Όμως, σε αδρές γραμμές δεν αλλάζει.
Ο Χριστός έδιωξε τους δαίμονες,
τη Λεγεώνα, κατά Λουκά και Μάρκο, ο Ματθαίος δεν ονομάζει,
από έναν άνθρωπο, κατά Λουκά και Μάρκο,
από δύο κατά Ματθαίο.
Και τους έβαλε, κι εδώ συμφωνούν κι οι τρεις,
σε ένα κοπάδι χοίρων.
-Που μετά έπεσε στη λίμνη. -Έπεσε στη λίμνη, πολύ σωστά.
-Γιατί ο Ματθαίος ήταν αντιδραστικός; -Τι θα πει αντιδραστικός;
Κωλόπαιδο θα πει.
Μίλα καλά, Όμπερμαν, δεν θα το ξαναπώ.
Μίλερ, εξαιρετική ερώτηση.
Γιατί διαφέρουν οι καταγραφές;
Διότι…
ο άνθρωπος δεν είναι αλάνθαστος.
Ακόμη κι οι Ευαγγελιστές.
Ακόμη κι εγώ, και θα το υπενθυμίσω στους γονείς σας,
μόλις αντιληφθούν τη συζήτηση.
Χρειάζονταν άδεια οι δαίμονες;
-Τι άδεια; -Για να μπουν στους χοίρους.
Ναι, φυσικά.
Και για τον άλλον;
Χρειάζονταν άδεια για τον άντρα;
Εξαιρετική ερώτηση, Γουίνγκρεϊβ.
Αυτό είναι το μήνυμα εδώ. Ευχαριστώ που ρώτησες.
Όλοι μας έχουμε την ελευθερία της επιλογής.
Είναι ένα από τα πολυτιμότερα δώρα που μας έκανε ο Θεός.
Ένα δώρο που ούτε οι δαίμονες της ιστορίας δεν υφάρπαξαν.
Το κακό υπάρχει.
Και μπαίνουμε σε πειρασμό.
Αλλά χωρίς εξαναγκασμό.
Ναι…
χρειάζονταν την άδειά του.
Όπως και τη δική μας.
Εντάξει, κύριοι.
Γουίνγκρεϊβ.
Να σου πω λίγο.
Ο διευθυντής μου 'δωσε αυτό σήμερα το πρωί.
Οι μαθητές σπανίως λαμβάνουν επιστολές από την πρώτη μέρα.
-Απ' τον γραφικό χαρακτήρα φαίνεται… -Η αδερφή μου το 'στειλε.
Πολύ ευγενικό που το έστειλε εκ των προτέρων.
Για να νιώσεις σαν στο σπίτι σου.
Έκανες μερικές εξαιρετικές ερωτήσεις σήμερα, να ξέρεις.
Ευχαριστώ, κύριε.
Παρακαλώ.
Γουίνγκρεϊβ…
σε αυτήν την αίθουσα μπορείς να κάνεις ό,τι ερώτηση θέλεις.
Όχι μόνο για τα μαθήματα. Αλλά και για ό,τι σου αρέσει.
Εδώ είμαι,
όπως και άλλοι απ' το προσωπικό, αν έχεις ανάγκη να μιλήσεις.
Θα σε ακούσουμε.
Δεν θα το περάσεις μόνος, αυτό εννοώ.
Ευχαριστώ, κύριε.
Εντάξει. Να μη σε καθυστερώ.
Κατά Ιωάννη, 16:22.
Είναι σύντομο, στον λόγο μου, μ' έχει βοηθήσει πολλές φορές.
Κατά Ιωάννη, 16:22.
"Εσείς, λοιπόν, τώρα λυπάστε.
Αλλά θα σας ξαναδώ
και θα χαρεί η καρδιά σας.
Και κανείς δεν θα σας αφαιρέσει τη χαρά αυτήν."
Γουίνγκρεϊβ!
Κοντεύει η ώρα.
Να κατέβουμε;
Γουίνγκρεϊβ;
Γουίνγκρεϊβ!
Τα προβλήματα άρχισαν όπως συνήθως.
Με ένα ατύχημα.
Έτσι θα το αποκαλούσαν.
Γουίνγκρεϊβ!
Μάιλς!
Γουίνγκρεϊβ!
Πάρε το κάτω κρεβάτι.
Ευχαριστώ.
-Χαίρομαι που είσαι καλά. -Ναι.
Γιατί το έκανες;
Ποιο;
Γιατί πήδηξες;
-Έψαχνα το σωστό κλειδί. -Τι 'πες;
Δεν πήδηξα.
Έπεσα.
-Σε είδα να πηδάς. -Έπεσα.
Καλά…
Αν χρειαστείς κάτι,
εδώ είμαι, εντάξει;
Καληνύχτα.
Πάτερ Στακ!
Τι συμβαίνει, κε Μπανκς;
Ξύλο!
Σταματήστε!
Χωριστείτε!
Γουίνγκρεϊβ!
Χούπερ;
Χούπερ!
Ναι…
-Είσαι καλά; Αναπνέεις; -Ναι.
Ωραία.
Σήκω. Δόξα τω Θεώ.
Λύσε τη γραβάτα σου.
Έτσι μπράβο.
Πίσω στις τάξεις σας.
Όλοι σας.
Εσύ το ξεκίνησες, δηλαδή;
Σε προσέβαλε με κάποιον τρόπο;
Σου είπε κάτι;
Κάτι που σε θύμωσε;
Κοίτα, Μάιλς…
Θέλω να σε βοηθήσω,
αλλά πρέπει κι εσύ να με βοηθήσεις να καταλάβω.
Να καταλάβουν κι οι γονείς του Χούπερ.
Μπορεί να ζητήσουν αποβολή.
Κι ο διευθυντής θα θέλει να τους καθησυχάσει.
Αλλά…
προνόησα ήδη.
Μίλησα με τον διευθυντή…
και του τόνισα ότι η ευημερία σου αποτελεί δική μου ευθύνη
και προτεραιότητα,
από εδώ και στο εξής.
Όμως, Γουίνγκρεϊβ,
δεν είναι τρόπος αυτός.
Καταλαβαίνω τι περνάς.
Μάλλον, ξέρεις τι; Μπορεί να μην καταλαβαίνω.
Ίσως όχι.
Γι' αυτό, πες μου.
Γίνε δάσκαλός μου.
Όλοι κάνουμε φρικτά πράγματα ενίοτε.
Είναι αναμενόμενο, έτσι είμαστε φτιαγμένοι.
Αλλά αυτό το αίσθημα μετάνοιας,
αυτή η ενοχή,
η τρομερή ενοχή
που σου καίει το στέρνο,
αυτή μας κάνει να ξεχωρίζουμε στα μάτια του Θεού.
Κανείς δεν είναι αθώος.
Εκτός από…
τις ψυχές που δεν έχουν έρθει ακόμη και τα ζώα.
Όπως η Πιτσούνα.
Μόνο αυτοί είναι αθώοι.
Τότε, δεν ήταν δίκαιο.
Ποιο;
Αυτό που έκανε ο Χριστός στους χοίρους. Στην ιστορία με τους δαίμονες.
Ίσως όχι.
Άγνωστες οι βουλές του Κυρίου.
Κοινότυπο, το ξέρω, αλλά…
ισχύει.
Τον θάνατο πρέπει να τον πενθούμε, όχι να τον φοβόμαστε.
Εσύ αντιμετώπισες τον θάνατο
περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε στην ηλικία σου.
Πολύ περισσότερο.
Βρίσκονται σε καλύτερο μέρος.
Δεν τα ξέρω όλα,
αλλά αυτό το ξέρω.
Είναι σε καλύτερο μέρος.
Δεν θα γυρίσουν.
Δυστυχώς όχι.
Κι αυτό άδικο είναι.
Πράγματι.
Γιατί μπορούν να γυρίσουν οι κακοί...
κι όχι αυτοί;
Κύριε Γουίνγκρεϊβ…
θα ήθελες να πεις κάτι;
Οτιδήποτε.
Σκοπεύω να σε αποβάλω, νεαρέ, πραγματικά.
Ο πάτερ Στακ, όμως…
Εξήγησε εσύ, πάτερ.
Γουίνγκρεϊβ…
Μάιλς.
Αυτό που έκανες δεν μπορεί να περιοριστεί,
δεν μπορεί να εξαφανιστεί αν δεν το συζητάμε ή αν πας σπίτι.
Θα σε ακολουθεί.
Καταλαβαίνεις;
Μένει μαζί σου.
Η μετάνοια, όμως,
ή η επίδειξη μετάνοιας,
δεν θα το εξαφανίσει αυτό, ψέματα δεν θα σου πω.
Είναι, όμως, το πρώτο βήμα προς κάποια συγχώρεση.
Προς τη χάρη.
-Το ξέρω ότι έχεις περάσει πολλά. -Μη με λυπάστε.
Οι γονείς σου… κι η γκουβερνάντα σου.
-Ούτε που μπορούμε να το διανοηθούμε. -Μη.
Ένα τέτοιο βάρος
ωθεί τον καθένα να κάνει απαίσια πράγματα, χωρίς να το θέλει.
Μπορεί να τον ωθήσει να προβεί σε πράξεις που…
Δεν εξαναγκαστήκαμε.
Ο ιερέας εννοεί
ότι θα ξεκινήσουμε με μια συγγνώμη και από εκεί θα προχωρήσουμε.
Έχει δίκιο ως προς τις ιδιαίτερες συνθήκες,
αλλά θα πρέπει να επιμείνω στη συγγνώμη.
Προς Θεού, είναι το λιγότερο!
Μίλα!
Ένα ζώο είναι νεκρό εξαιτίας σου, Γουίνγκρεϊβ.
Δεν σημαίνει ότι χάθηκε.
Τι είπες;
Λυπάμαι.
Το ξέρω, Μάιλς.
Το ξέρω, όπως ξέρω κι ότι εσύ κι εγώ…
Λυπάμαι που δεν έκανα χειρότερα.
Να κόψω το κεφάλι του, να το ξεκοιλιάσω ή να το κάψω.
Λυπάμαι που δεν έκανα χειρότερα.
Μάλιστα.
Καλέστε στο τηλέφωνο τον θείο του κου Γουίνγκρεϊβ.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ
Συγγνώμη, πάτερ.
Εγώ…
ήθελα να βρω το κλειδί σου.
Αυτό μόνο.
Επομένως, ήταν δύσκολο να καθοριστεί ο λόγος της αποβολής του Μάιλς.
Αποβλήθηκε, όπως αποδείχτηκε, για έναν τραυματισμό,
ένα ατύχημα,
ένα έγκλημα,
έναν καβγά
και τέλος…
μια προσβολή.
Γιατί τα έκανε όλα αυτά, κανείς δεν καταλάβαινε.
Μόνο το γράμμα της Φλόρα,
που το πήρε όταν έφτασε και το άφησε στο σχολείο,
δίνει ένα πιθανό στοιχείο
για ποιον λόγο προσπάθησε τόσο πολύ να τον στείλουν σπίτι.
ΓΥΡΝΑ ΣΠΙΤΙ
"Γύρνα σπίτι."
Τελείωσα.
Εντάξει, έρχομαι σε ένα λεπτάκι.
Θα ξαναμπούν στο σπίτι;
Πιο μετά.
Εντάξει.
Λαμπίκος!
-Αυτό το έμαθες… -Στο οικοτροφείο.
Ναι. Από επαγγελματία, θα έλεγα.
Έλα να το μάθεις στην αδερφή σου. Θα το θεωρήσει θεσπέσιο.
-Μα… -Θεσπέσιο.
Τι γίνεται εδώ;
Η Χάνα έχει ρεπό.
-Η δεσποινίς έστρωσε τα παιδιά. -Καλά.
Σοβαρά;
Ωραία.
Πώς τα πάνε;
Τέλεια!
Δεν θα με χαλούσε.
Δεν ξέρω, εγώ θα ένιωθα τεμπέλα, καμιά αχαΐρευτη.
Έλα, παραδέξου το.
-Σου αρέσει αυτό το διαλειμματάκι. -Μάλλον.
Αλλά δεν μ' αρέσει να τα βλέπω τιμωρία.
Όλοι βάζουν λάσπες στο σπίτι. Εσύ πρώτη και καλύτερη.
Όποτε σε βλέπω να μπαίνεις σπίτι,
το χέρι μου πάει μόνο του στη σφουγγαρίστρα.
Πρώτον…
πάντα σκουπίζω τα πόδια μου, να ξέρεις. Και δεύτερον…
-Την κλείδωσαν στην ντουλάπα. -Μην τα κατηγορείς.
Είναι αναμενόμενη η παράξενη συμπεριφορά.
Μην τα δικαιολογείς άλλο.
Εσύ καθαρίζεις όταν λερώνουν. Ο Όουεν τα ταϊζει, η Ρεμπέκα…
Η Ρεμπέκα τα παραχάιδεψε.
Αυτή εδώ, όμως…
τα 'στρωσε στη δουλειά.
-Έλα τώρα! -Τι;
Αυτή η μαλακία πιάνει.
Έπιασε με μένα.
Είμαι το λαμπρό παράδειγμα του σωφρονισμού.
Τι ωραία, είσαι φοβερός.
-Ναι. -Χάνα;
-Τζιν με τόνικ; -Όχι.
Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.
Το τζιν είναι ποτό της θλίψης.
Λοιπόν, Όουεν… Πώς σου φαίνεται η γκουβερνάντα;
-Κουτσομπόλα. -Χριστιανικό ενδιαφέρον λέγεται.
Καλά.
Απ' το μηδέν ως το Αμερικανίδα, τι βαθμό της βάζετε;
-Αμερικανίδα. -Αμερικανίδα.
Έκλεισε.
Υπερβολικά όμορφη, ίσως.
Τη βρίσκεις όμορφη, Όουεν;
Τζέιμι!
Κοίτα τον!
Του κόπηκε η μιλιά. Δεν μπορεί να απαντήσει.
Τα ειδύλλια δεν ευημερούν στο Μπλάι.
Πλάκα κάνουμε.
Το ξέρω. Έτσι, όμως, αρχίζουν όλα.
Μόνο για σένα έχω μάτια, Χάνα.
Απολαύστε το διάλειμμα.
Παραλίγο να το ξεχάσω.
Έχει μια ρωγμή το ταβάνι της κουζίνας. Θα ρίξεις μια ματιά;
Σε ποιο σημείο;
Δίπλα στην κουζίνα, προς το ταβάνι. Ξεχωρίζει.
Θα το δω.
Έτσι μπράβο, για πάμε!
Φλόρα! Καθάρισες! Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Δεν κάνει τίποτα.
Έβαλα τα πράγματά σας στην ντουλάπα και στη συρταριέρα.
Θυμώσατε μαζί μου;
Βρήκα κι αυτά.
Δεν τα έσπασα εγώ, αλήθεια.
-Έτσι ήταν. -Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει.
Μου επιτρέπεις;
Είσαι καλά;
Παιδιά.
Σε ξεπατώνουν.
Ναι…
Οι άνθρωποι γενικά.
Όλοι.
Γι' αυτό προτιμώ τα φυτά.
Τα βρίσκεις μαζί τους.
Κι αν κάποιο δεν μ' αρέσει ή τυχόν με στραβοκοιτάξει,
μπορώ να το…
Ξέρεις.
Αν θέλεις συμβουλές ανατροφής παιδιών…
εγώ από εκεί θα άρχιζα.
Ορίστε.
Δεν είναι πολύ χάλια.
Ναι.
Εγώ κλαίω τρεις ή τέσσερις φορές τη μέρα εδώ πέρα.
Πέντε, για να είμαι ειλικρινής.
Πώς θαρρείς ότι ποτίζω τόσα φυτά;
Απ' το ατέρμονο πηγάδι μου γεμάτο απαρηγόρητα δάκρυα.
Έτσι.
Έτσι πήρα και τη δουλειά.
Τα πας πολύ καλά.
Πολύ καλά.
Σ' ευχαριστώ.
Δεν κάνει τίποτα.
Λοιπόν.
Τα κεφάλια μέσα. Πάρ' τα πάνω σου, Μαίρη Πόπινς.
Για πού το 'βαλες;
Πάω ξανά στον κήπο. Έμειναν κάτι ζιζάνια.
Θες ρεπό λόγω καλής συμπεριφοράς;
Καλό απόγευμα, Τζέιμι, γλυκιά μου.
"Γλυκιά μου";
Όχι, μη βάζεις πάρα πολύ, αλλιώς θα σε πάνε μέσα.
-Ποιος θα με πάει μέσα; -Η αστυνομία κουζίνας. Για αλατοκτονία.
Θεέ μου!
Είσαι υπέροχος άνθρωπος, Όουεν. Τι θες και μιλάς;
Δεσποινίς Κλέιτον; Μπορώ να σας μιλήσω;
Ναι, φυσικά.
Ιδιαιτέρως.
-Το σηκώνουμε εμείς, σωστά; -Σωστά.
Οικία Γουίνγκρεϊβ.
Εμπρός;
Λοιπόν;
Θέλω να ζητήσω συγγνώμη.
Για όλα.
Που σας κλείδωσα, που λέρωσα τον διάδρομο.
Για όλα.
Κυρίως, όμως, επειδή φέρθηκα παιδιάστικα.
Ενίοτε παρασύρομαι απ' τη Φλόρα.
Είναι…
Νομίζω ότι στη Φλόρα λείπει αφάνταστα η δις Τζέσελ.
Και παίζουμε παιχνίδια για να ξεχνιέται.
Είναι εξουθενωτικό…
να ασχολείσαι με παιδιά.
Το κωλόπαιδο…
Το μαλακισμένο κωλόπαιδο!
Παιδί είναι.
Θα τον σκοτώσω.
-Μάρτυς μου ο Θεός… -Μερικά λουλούδια είναι.
Ωραία, άρα δεν πειράζει.
Έκοψε κάτι λουλούδια. Τι πειράζει…
Δεν ήταν έτοιμα να κοπούν!
Απλώς…
Έχω το σύστημά μου, δεν θέλω άλλους στον κήπο μου…
Όχι, έχεις δίκιο.
Έχεις δίκιο.
Θα του μιλήσω.
Φυσικά.
Μπορούμε να επιστρέψουμε στη φάση που εσύ τα έχανες κι εγώ σε ηρεμούσα;
Δέκα λεπτά, εντάξει;
Βούρτσισμα δοντιών, πλύσιμο χεριών και πιτζάμες!
Ήταν καλή μέρα;
Υπέροχη μέρα.
Λοιπόν…
Έχω ετοιμάσει μια μικρή έκπληξη για τα μικρά…
Έλα κι εσύ, αν θες.
Δεν μπορώ.
-Είσαι καλά; -Μια χαρά.
Απλώς δεν κοιμάμαι καλά τελευταία.
Θα πάω να ξαπλώσω.
-Εντάξει. -Καληνύχτα.
-Καληνύχτα.
Ωραία, στις θέσεις σας!
Οι πιτζάμες φαίνονται εντάξει.
Για να δω χέρια.
Ωραία.
Εντάξει. Δόντια!
Ήσασταν τόσο φρόνιμα,
που για επιβράβευση
θα παίξουμε ένα παιχνίδι.
Ό,τι παιχνίδι θέλετε.
Αλλά δεν θα αργήσουμε να πάμε στο κρεβάτι, έτσι;
Δεν πρέπει να μένουμε μέχρι αργά.
Δεν θα μείνουμε.
Κρυφτό!
Εντάξει, κρυφτό!
-Συμφωνείς, Μάιλς; -Σε παρακαλώ.
Δέκα, εννιά, οχτώ,
εφτά,
έξι,
πέντε,
τέσσερα,
τρία,
δύο…
Ένα. Φτου και βγαίνω!
Δεν πιστεύω να είστε εδώ.
Η πτέρυγα είναι απαγορευμένη.
Εντάξει;
-Σε βρήκα! -Αμάν, ρε Μάιλς!
-Σε βρήκα. -Εγώ σε ψάχνω. Κι η πτέρυγα…
Θα αρχίσω να μετράω και θα κρυφτείς εσύ τώρα.
Θα σε βρω.
Μη σφίγγεις.
Ένα!
Δύο! Τρία!
-Τέσσερα! -Μάιλς!
-Πέντε! -Δεν παίζουμε άλλο!
-Εφτά! Οχτώ! -Μάιλς!
Εννιά!
Μάιλς!
Φλόρα!
Βγείτε έξω, δεν πάει!
Γαμώτο…
Θα καλέσω την αστυνομία, ρε. Θα…
Θα καλέσω την αστυνομία, ρε!
Ντάνι.
Δεν νιώθω καλά.
-Θεέ μου. -Τον είδα.
Μα τον Θεό.
Στο παράθυρο.
Ο ίδιος με χτες.
Θα κλειδώσω.
Εντάξει, δεν έπαθες τίποτα. Συνήλθε!
-Δόξα τω Θεώ. -Συνήλθε.
-Πάλι καλά. -Συνήλθε.
Συνήλθε.
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη