ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ξαπλώναμε η αγάπη μου κι εγώ
Κάτω από την κλαίουσα ιτιά
Τώρα ξαπλώνω μοναχή
Και κλαίω πλάι στο δεντρί
Και τραγουδώ "Αχ, ιτιά μου μοναχή"
Πλάι στο δέντρο και κλαίμε μαζί
Και τραγουδώ "Αχ, ιτιά μου μοναχή"
Ώσπου η αγάπη μου ξανά να 'ρθεί
ΒΟΡΕΙΑ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ 2007
Την προσοχή σας, παρακαλώ.
Το γεύμα σας μπορεί να περιμένει λιγάκι. Πρώτα, όμως…
η νύφη ζήτησε να βγάλω λόγο. Νόμισα ότι αστειευόταν.
Γιατί να προκαλέσεις τέτοια συμφορά
στον ίδιο σου τον γάμο;
Αλλά μου το εξήγησε.
"Προς Θεού, καλέ, όχι στον γάμο.
Στο γεύμα-πρόβα."
Στην πρόβα της δεξίωσης, για όνομα του Θεού.
Θα επικαλεστώ το δικαίωμα του μισομεθυσμένου Άγγλου με τζετ λαγκ
να πω ελεύθερα τη γνώμη μου.
Διότι θέλω να σας προειδοποιήσω.
Εσείς, νεαροί μου, δεν έχετε την παραμικρή ιδέα
πού πάτε και μπλέκετε.
Ακούστε τα φριχτά νούμερα.
Ξέρετε άραγε ότι οι μισοί γάμοι στην εποχή μας
δεν καταλήγουν σε διαζύγιο;
Αυτό σημαίνει ότι έχετε πιθανότητες να δείτε ο ένας τον άλλον να πεθαίνει.
Κι αυτή είναι η προτιμώμενη έκβαση.
Όταν αγαπάς αληθινά κάποιον,
αποδέχεσαι ότι ο κόπος να τον αγαπάς…
αξίζει τον πόνο να τον χάνεις.
Αυτό είναι.
Έτσι γίνεται.
Κι αν αυτό σας τρομάζει όσο τρομάζει κι εμένα,
βάλτε το στα πόδια.
Πάρτε ναρκωτικά σε μια παραλία στο Μπαλί!
Αρχίστε την πνευματική αναζήτηση!
Βάλτε το στα πόδια τώρα που μπορείτε, που είστε νέοι και δυνατοί.
Το εννοώ, αρνούμαστε να μείνουμε εδώ.
-Αυτή αρνείται. -Δεν ήξερα ότι μπορούμε να μείνουμε.
Το κάστρο έχει τρεις σουίτες, ο Τζακ ήθελε να μείνουμε.
-Μία βραδιά. -Πριν το γαμήλιο ταξίδι.
Αύριο μόνο, μετά τη δεξίωση, για να είμαστε κοντά στο δωμάτιο.
-Αρνήθηκα, ιδίως μετά τις ιστορίες. -Περίμενε, μόνο ιστορίες;
-Δεν την είδες; -Όχι, καλέ, δεν την είδα.
Αν έβλεπα μια νεκρή καλόγρια να κλαίει στους διαδρόμους,
-δεν θα παντρευόμασταν εδώ. -Ιστορία είναι.
Ήταν μοναστήρι για κάποια χρόνια, τη δεκαετία του '40.
Έτσι το πλασάρουν.
Με ιστορίες φαντασμάτων χρεώνουν παραπάνω.
Καλές οι ιστορίες με φαντάσματα, αλλά δεν θα κοιμηθώ εδώ.
Εμείς γαμήλιο ταξίδι πήγαμε Ιρλανδία.
Μας προειδοποίησαν για τον Σέιμους, τον μικρό σταβλίτη.
Αυτός ο Σέιμους!
Έλεγαν ότι ένα άλογο τον κλότσησε και του έλιωσε το κεφάλι.
-Είναι πιο τρομακτικό όταν υπάρχει παιδί. -Ναι, φτιάχνει ατμόσφαιρα, έτσι;
Ξέρω μια ιστορία.
Δηλαδή…
δεν είναι δική μου. Ανήκει σε γνωστό μου άτομο.
Και δεν είναι πολύ σύντομη.
Νομίζω ότι έχουμε αρκετό χρόνο
και αρκετό κρασί.
Γιατί όχι;
Εντάξει.
Ιστορία με φαντάσματα.
Επαναλαμβάνω, δεν συνέβη σε μένα.
Αλλά είναι μια ιστορία με φαντάσματα κάθε είδους.
Κι αν ένα παιδί προσθέτει στην εντύπωση
άλλο ένα στρίψιμο της βίδας,
τι λέτε για δύο παιδιά;
ΛΟΝΔΙΝΟ 1987
Η δασκάλα ήταν μια νέα γυναίκα, μοναχική από επιλογή.
Ήρθε αγωνιώντας στο Λονδίνο για μια αγγελία εργασίας...
κάποιου λόρδου Χένρι Γουίνγκρεϊβ.
Ο ανιψιός του κι η ανιψιά του
χρειάζονταν γκουβερνάντα.
Θέση πλήρους απασχόλησης και εσωτερική,
στο πατρικό του στο Έσεξ, ένα πραγματικά καλό μέρος,
απομονωμένο στην εξοχή.
-Η δεσποινίς Κλέιτον; -Μπορείτε να με λέτε Ντάνι. Γεια σας.
Καθίστε, παρακαλώ.
-Είστε δασκάλα; -Ναι.
Ήμουν.
-Τετάρτης δημοτικού. -Στις ΗΠΑ.
Είστε καιρό στην Αγγλία;
Περίπου έξι μήνες.
Και σε αυτό το διάστημα των έξι μηνών…
Ερωτεύτηκα το Λονδίνο.
Αν είναι δυνατόν.
Τσάι; Καφέ;
Όχι, ευχαριστώ. Η τέχνη του τσαγιού μού διαφεύγει.
Το έχω συνηθίσει σε κανάτα.
Γεμάτη παγάκια.
Και φέτες λεμόνι.
Εδώ είναι εντελώς διαφορετικό.
Ναι, πράγματι.
Δεν έχετε εμπειρία ως γκουβερνάντα.
Βασικά…
έχω εμπειρία με παιδιά, κε Γουίνγκρεϊβ.
Στη σχολική αίθουσα, όχι ως εσωτερική πλήρους απασχόλησης.
-Γι' αυτό απάντησα στην αγγελία σας. -Τα παιδιά είναι υπέροχα.
Εξαίσια παιδιά η ανιψιά μου κι ο ανιψιός μου.
Αλλά… δύσκολα παιδιά και τα δύο.
Ο Μάιλς γύρισε νωρίτερα από το οικοτροφείο.
Χρειάζεται πρόγραμμα,
πειθαρχία όσο ποτέ, φοβάμαι.
Να ρωτήσω γιατί τον έστειλαν πίσω; Το εαρινό τρίμηνο δεν…
Θα τον διδάξετε κατ' οίκον, για να μη μείνει πίσω.
Υπό αυτό το πρίσμα,
ίσως σας χρησιμεύσει η σχολική σας εμπειρία.
Το ίδιο ισχύει για τη Φλόρα, την ανιψιά μου.
Θα της κάνετε μαθήματα.
Στην αγγελία γράφετε ότι πρόκειται για εργασία στην εξοχή.
Στο Μπλάι,
το εξοχικό της οικογένειας.
Τα παιδιά έχουν συνηθίσει το Μπλάι,
εκεί περνούσαν καλοκαίρια και γιορτές με τους γονείς τους…
πριν αποβιώσουν.
Είναι ένα πραγματικά καλό μέρος.
Υπάρχει κι άλλο προσωπικό. Μάγειρας και κηπουρός ζουν στην πόλη.
Η οικονόμος είναι εσωτερική, αλλά τα παιδιά…
θα είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη.
Εμένα θα με ειδοποιήσετε μόνο σε περίπτωση ανάγκης.
Είμαι πολύ απασχολημένος.
Καταλαβαίνω.
Ξέρετε…
είχα αναλάβει στο σχολείο ιδιαίτερα καθήκοντα
φροντίζοντας παιδιά με αυξημένες ανάγκες.
-Ένα είχε χάσει τους γονείς… -Ποιο είναι το πρόβλημα;
Ορίστε;
Το πρόβλημα. Πόσο είστε;
Τριάντα ετών;
Γύρω στα 25;
Αναρωτιέμαι…
τι πρόβλημα υπάρχει.
Είστε νεότερη από τις συνήθεις υποψήφιες.
Τι ωθεί μια γυναίκα της ηλικίας σας
να παρατήσει τη ζωή της για να φροντίσει τα παιδιά κάποιου άλλου;
Και ιδίως μια ζωή στην Αμερική. Και σε θέση πλήρους απασχόλησης.
Το βρίσκω περίεργο,
για να είμαι ειλικρινής.
Κι εγώ το βρίσκω περίεργο.
Αναφέρομαι στην αγγελία.
Θέση πλήρους απασχόλησης σε ωραία έπαυλη με δύο εξαίσια παιδιά.
Είδα την αγγελία έξι μήνες πριν.
Όταν πρωτοήρθα στο Λονδίνο.
Κι έκτοτε τη βλέπω κάθε μήνα.
Μια θέση που καλύπτεται εύκολα.
Έτσι όπως την περιγράψατε, δηλαδή.
Κι εγώ αναρωτιέμαι.
Τι πρόβλημα υπάρχει;
Ιδού η απορία.
Ευχαριστώ.
Γεια χαρά, Τζέιμς.
Το ξέρω ότι δεν θα προσληφθώ. Και δεν τρέχει τίποτα.
Αλλά ήταν η πιο περίεργη συνέντευξη για δουλειά.
Ας κάνουμε μια πρόποση, κε Γουίνγκρεϊβ.
Εκτός κι αν το προτιμάτε με τσάι.
Επομένως…
τώρα μπορείς να μου πεις.
Έχω μεγάλη περιέργεια.
Σε τι αναφέρεσαι;
Στο πρόβλημα.
Όχι.
Έλα τώρα!
Καλά…
Η φαντασία, θα έλεγα.
-Κανείς δεν θέλει τη δουλειά. -Έλα τώρα. Κανείς;
Βρήκαμε κάποια για λίγο καιρό.
Το περσινό καλοκαίρι.
Μια νεαρή με προοπτικές.
Τα παιδιά τη συμπαθούσαν.
Και μετά έφυγε.
Δηλαδή… πέθανε.
Αυτή έφταιγε, για να το πω καθαρά. Αυτή το διάλεξε, για να το πω πιο καθαρά.
Αλλά πέθανε στο κτήμα.
Οι άνθρωποι είναι προληπτικοί. Ιδίως στην επαρχία.
Και βγήκε μια ιστορία.
Μικρά παιδιά, σε ένα τεράστιο σπίτι, με τους γονείς να έχουν πεθάνει.
Τώρα πέθανε και η γκουβερνάντα.
Παρόλο που οι γονείς πέθαναν εξωτερικό.
Παρόλο που η γκουβερνάντα προέβη σε αυτοχειρία.
Γι' αυτό, λοιπόν, η ιστορία προηγείται της θέσης εργασίας
στα γραφεία ευρέσεως εργασίας.
Κανείς δεν θέλει τη θέση.
Προκαταλήψεις…
φαντασία.
Εσύ;
Τι πρόβλημα έχεις εσύ;
Εγώ…
έπρεπε να φύγω.
Έχεις διδάξει ποτέ σε μια τάξη με 25 παιδιά;
Φοβάμαι πως όχι.
Λοιπόν…
τα συμπαθείς…
τα αγαπάς.
Ακόμη και τα χειρότερα.
Δεν μπορείς αλλιώς.
Και προσπαθείς να βοηθήσεις...
αλλά είναι πάρα πολλά.
Κι εσύ είσαι πολύ μικρή.
Κι έτσι…
Η αγγελία έλεγε…
δύο παιδιά.
Δεν ξέρω λεπτομέρειες, αλλά ξέρω από παιδιά.
Ίσως να κάνω τη διαφορά.
Θα μπορούσα να κάνω τη διαφορά.
Ουσιαστική διαφορά.
Με μόνο δύο.
Και μετά παρατήρησα ότι ήταν θέση…
πλήρους απασχόλησης, εσωτερική.
Και μου 'κοψε ότι κάποιον έχασαν.
Ξέρω από θάνατο.
Ξέρω από απώλειες.
Θα μείνω κι άλλο στην Αγγλία.
Αρκετά, θα 'λεγα.
Βρήκα δουλειά.
Ναι, δοκιμαστικά, μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.
Αλλά ίσως παραταθεί…
Ναι, ξέρω ότι τελικά θα μείνω παραπάνω, αλλά βρήκα δουλειά.
Όχι.
Δεν κρύβομαι από τίποτα.
Με πληγώνεις όταν το λες αυτό.
Το ξέρεις ότι με πληγώνεις.
Τέλος πάντων…
Θα μπορείς να με βρίσκεις στο σπίτι.
Θα σου τηλεφωνήσω μόλις μάθω τον αριθμό.
Σ' αγαπώ, μαμά.
-Η δεσποινίς Κλέιτον; -Ναι!
-Όουεν. -Γεια.
-Χαίρω πολύ. -Παρομοίως.
-Έλα από εδώ. -Ναι.
Έχω βαλίτσες.
Μια χαρά.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη. Επαρχιακοί δρόμοι.
Πόση ώρα κοιμόμουν;
Κάμποση.
Σε επηρεάζει η διαφορά ώρας;
Όχι.
Δεν κοιμάμαι καλά τώρα τελευταία.
Τα χόστελ δεν είναι και πολύ ήρεμα.
Θα δεις ότι εδώ είναι πιο ήσυχα.
-Πανέμορφο. -Βρίσκεις;
Ορίστε;
Δεν μπορώ να πω.
Γεννήθηκα στο Μπλάι.
Στην πόλη, όχι στην έπαυλη.
Ξέφυγα για λίγο.
Έζησα λίγο στη Γαλλία.
-Έλα! -Σπούδαζα σεφ.
Κι εγώ που σε πέρασα για σοφέρ.
Αυτό το κάνω μόνο όταν μου το ζητάει ο Χένρι.
Εδώ που τα λέμε, είμαι χάλια οδηγός.
Αλλά καλός μάγειρας.
Γιατί γύρισες;
-Από τη Γαλλία. -Κάτι οικογενειακά.
Έτσι πληρώνω τα έξοδά μου, όσο είμαι εδώ.
Και βρίσκομαι κοντά.
Μπορείς να καθηλωθείς και σε χειρότερα μέρη, πάντως.
Ποτέ δεν μ' άρεσε το Μπλάι.
Οι κάτοικοι, οι περισσότεροι δηλαδή, γεννιούνται και πεθαίνουν εδώ.
Όλη η πόλη είναι σαν βαρυτικό πηγάδι.
Εύκολα καθηλώνεσαι.
Θεέ μου, αυτό είναι…
Όπως είπα, το ερωτεύεσαι.
Μπορώ να συνεχίσω με τα πόδια;
Και τραγουδώ "Αχ, ιτιά μου μοναχή"
Πλάι στο δέντρο και κλαίμε μαζί
Και τραγουδώ "Αχ, ιτιά μου μοναχή"
Ώσπου η αγάπη μου ξανά να 'ρθεί
Τι όμορφο τραγούδι!
Ποιο τραγούδι;
-Αυτό που τραγουδούσες. -Είστε η δεσποινίς Κλέιτον!
Σίγουρα.
Είστε πολύ όμορφη.
Το είχα πει στον Μάιλς.
Είναι πραγματικά θεσπέσιο!
Εσύ θα 'σαι η Φλόρα.
Ελπίζω να μη σε τρόμαξα.
Καθόλου. Σας περιμέναμε.
Χαίρομαι πολύ που ήρθατε.
Η κα Γκρόουζ θα θέλει να σας δει. Κι ο Μάιλς.
Και ο Όουεν και η Τζέιμι.
Τον γνώρισα τον Όουεν.
-Πότε τον γνωρίσατε; -Στο αυτοκίνητο.
Και αυτό τι είναι;
Αυτό;
Μια χαζομάρα είναι.
Μια στιγμή.
-Πανέμορφη λίμνη. -Σας παρακαλώ.
Είναι ένα βρομερό έλος.
Έχει και βδέλλες τώρα, φριχτές, σαν σαλιγκάρια-βαμπίρ.
Και έχει κι απαίσια σκαθάρια.
Σιγά τη χαζολίμνη.
Υπάρχουν και πιο ωραία πράγματα.
Είναι πραγματικά θεσπέσιο που σας γνώρισα.
Μάιλς!
Ήρθε!
-Κι είναι πιο όμορφη απ' ό,τι φανταζόμουν! -Να τη!
Γεια σου, Μάιλς.
Χαίρω πολύ, κυρία μου.
Τι τζέντλεμαν.
Εσείς θα είστε η κα Γκρόουζ.
-Γεια σας. -Ζητώ συγγνώμη.
Είχα αφαιρεθεί.
Με λένε Ντάνι.
Χαίρω πολύ. Χάνα Γκρόουζ.
Βλέπω ότι έφτασες χωρίς προβλήματα.
Πώς ήταν το ταξίδι;
Τέλειο.
-Υπέροχα. -Ναι.
Εξαίρετος νέος ο Όουεν.
Καλό παιδί.
Ώρα να επιστρέψουμε.
Η δεσποινίς θα ανυπομονεί να δει το σπίτι.
Ναι.
Εντάξει, πάμε.
-Και… -Μπορείτε να με λέτε Ντάνι.
Ανοησίες.
Θα την αποκαλείτε δεσποινίς Κλέιτον, όπως είπαμε.
Η πρώτη ματιά στο Μπλάι δεν προκάλεσε δυσφορία,
ούτε κάποιο προαίσθημα.
Ήταν όπως το περιέγραψε ο λόρδος Γουίνγκρεϊβ,
ένα πραγματικά καλό μέρος.
Και την υποδέχτηκε με ανοιχτές αγκάλες.
Ο προθάλαμος.
Πραγματικά θεσπέσιος!
-Πανέμορφο… -Ελάτε!
Κι αυτή είναι η κουζίνα.
Πραγματικά θεσπέσια!
Κι αυτός είναι ο Όουεν. Ο μάγειρας.
Κι είναι…
-θεσπέσιος. -Πραγματικά.
Καλώς τους.
Γεια και πάλι.
Γεια!
Γεια σου, Φλόρα.
Ελάτε.
Όλοι οι πίνακες είναι αυθεντικοί,
δηλαδή έχουν ζωγραφιστεί στο χέρι.
Και είναι πραγματικά θεσπέσιοι.
Η σχολική αίθουσα.
Είναι…
αρκετά βαρετή.
Αυτές είναι οι υπέροχες σκάλες, αλλά μην ανεβαίνετε τρέχοντας.
Αν πέσετε, θα χτυπήσετε. Αυτά τα σκαλιά δεν αστειεύονται καθόλου.
Η κα Γκρόουζ λέει ότι κάνουν ζημιά στα γόνατα.
Αν κι εγώ δεν έχω θέμα.
-Πανέμορφο. -Όντως. Είναι παράδεισος για τα παιδιά.
Προσοχή, όμως, στις σκάλες, κάνουν ζημιά στα γόνατα.
Εδώ έμεναν οι γονείς μας.
-Δεν μπαίνουμε πια. -Δεν μπαίνουμε πια. Τα σκέπασαν όλα.
Η πτέρυγα αυτή μένει κλειστή.
Και όλα σκεπασμένα, αλλά από κάτω…
όλα είναι
πραγματικά θεσπέσια!
-Ας την αφήσουμε να ξεκουραστεί. -Ασφαλώς.
Αλλά πρέπει να της δείξουμε τον κήπο με τα αγάλματα.
Θα τα δει όλα, Φλόρα.
-Θα σε δούμε αφού τακτοποιηθείς. -Και θα σας δείξουμε το υπόλοιπο σπίτι.
Φλόρα!
Έρχομαι.
Συγγνώμη. Μπορώ να περάσω;
Ναι. Φυσικά.
Καλύτερα να χτυπάς στο εξής.
Ασφαλώς.
Ήθελα απλώς να σας πω ότι χαιρόμαστε όλοι που ήρθατε.
Και να σας δώσω αυτό.
Δεν είναι τίποτα το ιδιαίτερο.
Κάτι μικρό, για το καλωσόρισμα.
Σ' ευχαριστώ.
Είναι πολύ όμορφο.
Θα τελειώσω ό,τι έκανα και θα σε δω σε λίγο.
Ασφαλώς.
Σ' ευχαριστώ.
Ελπίζω να το πέτυχα.
Με δυσκολεύει ακόμη το τσάι.
Καλό είναι, χρυσή μου.
Έτοιμο το βραδινό!
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Ο Όουεν μαγειρεύει υπέροχα.
Μου έχει φτιάξει το καλύτερο σάντουιτς με μακαρόνια και τυρί. Ήταν θεϊκό.
Λοιπόν; Τι θέλει μια Αμερικανίδα στην Αγγλία;
Και ιδίως στο Μπλάι.
Ήθελα να ταξιδέψω, να γνωρίσω τον κόσμο.
Και πώς σας φαίνεται;
-Το Μπλάι ή ο κόσμος; -Εγώ θέλω να πάω στην Αυστραλία.
Ή στη Φλόριντα, γιατί μοιάζει με το όνομά μου.
Σωστά.
-Είναι πανέμορφα εδώ. -Ναι.
Ξέρω ότι το λέω συνέχεια, αλλά ειλικρινά δεν βρίσκω άλλη λέξη.
-Μπορώ να σκεφτώ μερικές. -Σταμάτα, Όουεν.
-Του αρέσει να με κουρδίζει. -Της αρέσει το κούρδισμα.
Δεν θα φας μαζί μας;
Όχι απόψε, γλυκιά μου. Πρέπει να πάω στη μαμά μου.
Πολύ κρίμα.
Ίδια η μάνα μου κι εσύ.
Είναι καλύτερα;
Πολύ καλύτερα. Κάθε μέρα και καλύτερα.
Λοιπόν…
Καληνύχτα σου, νεαρή μου.
Καληνύχτα και σε σένα, Φλόρα.
Θεέ και Κύριε.
Καλή όρεξη.
Ζει με τη μητέρα του;
Ζει για χάρη της.
Γι' αυτό γύρισε από το Παρίσι.
Αρρώστησε. Σοβαρά, λένε.
-Τι κρίμα. -Ναι.
-Είπε ότι είναι καλύτερα. -Κάθε μέρα και καλύτερα.
Έτσι λέει, αλλά φεύγει όλο και πιο νωρίς.
Παλιά έμενε και τρώγαμε μαζί.
Ίσως καλυτέρευσε και μπορεί να τρώει, και φεύγει νωρίτερα για να της μαγειρέψει.
Έχεις δίκιο, γλυκιά μου.
Δεν θα φας;
Ναι…
-Πιο μετά. -Εντάξει.
Θα σας δώσω συμβουλές.
Ευχαριστώ.
Θα ήθελα να ήμουν ξωτικό.
Ξωτικό σαπουνόφουσκας.
Κοντεύεις.
Τι;
Είναι χαζομάρα, συμφωνείτε;
Ναι, είσαι ένα χαζούλι.
Πού το βρήκατε αυτό;
-Ποιο; -Το κοκαλάκι πεταλούδα.
Μου το χάρισε ο Μάιλς.
Κακώς το έκανε.
Γιατί;
Γιατί δεν σας ανήκει.
Σε ποιον ανήκει;
-Στη δίδα Τζέσελ. -Ποια είναι αυτή;
Η άλλη.
Πριν από εσάς.
Συγγνώμη…
Δεν…
Συγγνώμη.
Λάθος έκανα. Δεν πειράζει, τελικά.
Μπορώ να βγω;
-Μπορώ να παίξω με τις κούκλες μου; -Ναι, 15 λεπτά.
-Ξέρεις, έχω περάσει από διάφορα σχολεία. -Αλήθεια;
Ακόμη κι από οικοτροφείο.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο.
Δεν είναι άσχημα.
Πάντως…
τώρα είσαι σπίτι, έτσι;
Μπορείς να μου μιλήσεις για ό,τι θες.
Για το σχολείο.
Για ό,τι έγινε εκεί.
Στον λόγο μου, έχω ακούσει τα πάντα.
Πολύ ευγενικό.
Καληνύχτα, Ντάνι.
Καληνύχτα.
Η κα Γκρόουζ θεωρεί ότι πρέπει να με φωνάζεις δίδα Κλέιτον.
Δεν σου άρεσε;
Ορίστε;
Η πεταλούδα.
Δεν…
Η Φλόρα…
-Μου φάνηκε ότι στεναχωρήθηκε. -Πάντα στεναχωριέται.
Αν και δεν το παραδέχεται ποτέ.
Αλλά χαίρεται που ήρθατε.
Κι εγώ το ίδιο.
Ευχαριστώ που με κάνετε να νιώθω ευπρόσδεκτη.
Ώρα για ύπνο.
Τελείωσα.
Τέλειος συγχρονισμός.
Εγώ είμαι αυτή;
Καλέ, όχι. Εσείς είστε ο εαυτός σας.
Μια κούκλα είναι.
Μου την έσκασες.
Ποιοι είναι όλοι αυτοί;
Κούκλες είναι, καλέ.
Εσύ, νεαρή μου, έχεις πολλές κούκλες.
Και θα μάθουμε… να τις μαζεύουμε όλες πριν πάμε για ύπνο.
Βάλτε την πίσω.
Θα μείνει…
εκεί.
Κι είστε όλοι στο κρεβάτι σας.
Ώρα για ύπνο.
-Είναι υπέροχο που είστε εδώ. -Σ' ευχαριστώ, Φλόρα.
Αλλά πρέπει να μου υποσχεθείτε κάτι.
Φυσικά.
Πρέπει να μου υποσχεθείτε ότι…
θα μείνετε στο δωμάτιό σας.
Μη βγείτε καθόλου το βράδυ.
Μείνετε στο κρεβάτι μέχρι το πρωί.
Δεν μπορώ να το υποσχεθώ.
Αν κι είναι καλός κανόνας για εσάς…
Πρέπει, όμως.
Εντάξει.
Απόψε, τουλάχιστον.
Ύπνο, τώρα.
Τη νύχτα, η γκουβερνάντα δεν ησύχασε.
Όπως τα είχε πει η Φλόρα.
Τα δωμάτια μεγάλωναν τη νύχτα.
Λες και το σπίτι είχε πάρει μια βαθιά ανάσα
όταν ο ήλιος χάθηκε...
κι είχε διασταλεί περιμένοντας με αγωνία το πρωί.
Η αίσθηση της διαστολής δεν αφορούσε μόνο το εσωτερικό.
Ατενίζοντας έξω, παρατήρησε ότι η βεράντα και όλο το μέρος,
το γκαζόν και ο κήπος και ό,τι έβλεπε απ' το πάρκο
ήταν αδειανά, ένα μεγάλο κενό.
Ένα κενό που σε καλούσε να το εξερευνήσεις.
Μια χαρά είναι.
Τι όμορφη μέρα.
Δεν θα βαρεθώ ποτέ εδώ, αλήθεια.
Τι συμβαίνει;
Έχω θυμώσει μαζί σας.
Δεσποινίς Κλέιτον! Δείτε τι βρήκα!
Βγήκατε απ' το δωμάτιο χτες. Ενώ μου υποσχεθήκατε.
-Δεσποινίς Κλέιτον! -Πώς το ξέρεις;
Δεν πρέπει να βγαίνετε.
Ελάτε να δείτε!
-Γιατί; -Για να μη σας δει.
Ποιος;
Η κυρά.
Ποια κυρά;
-Η κυρά της λίμνης. -Φλόρα.
Δες, Φλόρα.
Δεσποινίς Κλέιτον.
Κοιτάξτε.
Είμαι δασκάλα εδώ και εννέα χρόνια, Μάιλς.
Σχεδόν όλη σου τη ζωή.
Όλον αυτόν τον καιρό,
πολλά παιδιά προσπάθησαν να με τρομάξουν με διάφορους τρόπους.
Και ξέρεις τι έμαθα;
Είμαι πιο γενναία απ' ό,τι νομίζουν όλοι.
Κι εγώ μαζί.
Δεν ήθελα να σας τρομάξω. Ήξερα ότι δεν θα φοβόσασταν.
Αλήθεια;
Ασφαλώς. Το κατάλαβα εξαρχής.
Αυτό το έκανες και στο σχολείο;
Έκανες φάρσες;
Πλάκες;
Ποτέ δεν κατάλαβα ποιο το νόημα.
Ο θείος σου μου είπε για τα θέματα στο σχολείο.
Μιλήσατε με τον θείο μου;
Φυσικά, αφού με προσέλαβε.
Ρώτησε για εμάς;
Δεν σταματούσε να μιλάει για εσάς.
Του λείπετε κι οι δύο.
Πάρα πολύ.
Δεν του λείπουμε.
Φυσικά και του λείπετε.
Να του τηλεφωνήσουμε να δούμε;
Η καρδιά της γκουβερνάντας ένιωσε τον πόνο του αγοριού.
Όμως, όπως και ο καιρός στο Μπλάι, η διάθεσή του άλλαζε απότομα.
Ήλιος, σύννεφα, βροχή εμφανίζονταν απροειδοποίητα.
Έτσι άλλαζε κι η διάθεση των παιδιών.
Λες κι ο χρόνος κι η φύση είχαν… κρυφούς νόμους
μόνο γι' αυτά.
Καλώς την.
Μου το έσκασαν.
Άσε, θα απαντήσω εγώ. Κάθισε.
Χαλάρωσε.
Αν μπορείς.
Εμπρός;
Τι φαγητό έχει;
-Λουκάνικα με πουρέ. -Εμπρός;
Εμπρός;
Φλόρα, μη.
-Ποιος ήταν; -Δεν ξέρω, το 'κλεισαν.
-Πάλι; -Ξανά;
Μας κάνουν φάρσες.
-Θα έκαναν λάθος. -Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
-Δεσποινίς Κλέιτον. -Ευχαριστώ.
Η κηπουρός δεν συστήθηκε καν στην γκουβερνάντα.
Σχεδόν αγνόησε την ύπαρξή της.
Την αντιμετώπισε σαν να ήταν εκεί από πάντα.
Οι υπόλοιποι υπέθεσαν ότι γνωρίζονταν ήδη,
που, κατά βάθος,
αυτό ένιωσε κι η γκουβερνάντα όταν την πρωτοείδε.
Ποιος σκέφτηκε να ταΐσει αυτά τα γκρέμλιν;
Δεν είμαστε γκρέμλιν.
Είμαστε πολύ καλά παιδιά.
Σοβαρά;
Εγώ δεν το νομίζω.
Εσύ τι λες, Όουεν;
Δεν μπορώ να ξέρω…
Πρέπει να τους ρίξουμε νερό για να μάθουμε.
Κάπως έτσι;
Ορίστε.
-Πάρε. -Τέλεια. Ευχαριστώ.
Μήπως κάποιος…
δούλευε στο κτήμα σήμερα;
-Κάνας μάστορας; -Όχι, δεν νομίζω.
Γιατί είδα κάποιον στο παραπέτο, όταν ερχόμουν.
Στο παραπέτο;
Ναι.
-Δεν πάει το μυαλό μου. -Εγώ δεν ήμουν.
Ασφαλώς όχι. Σίγουρα είδες κάποιον εκεί;
Σιγουρότατα. Χαιρέτησα και δεν με χαιρέτησε.
Περνάνε περιπατητές κατά καιρούς. Χαζεύουν τους κήπους.
Αν κάποιος έφτασε ως το παραπέτο…
-Μόνο μέσα απ' το σπίτι βγαίνεις εκεί. -Απ' την παλιά πτέρυγα.
Και πού δεν πάμε;
Στην παλιά πτέρυγα.
Ιδέα σου θα 'ταν, χρυσή μου.
-Δεν θα φας καθόλου; -Έχω ήδη φάει.
-Ήρθα να σας κάνω παρέα. -Δοκίμασέ το.
Φλόρα, μη.
Βρήκες κανέναν;
Όχι.
Δεν βρήκα.
Αλλά…
βρήκα κάτι…
Συγγνώμη… Μήπως διακόπτω;
Όχι, καθόλου.
Τι βρήκες;
Της Φλόρα είναι.
-Αχ, Φλόρα μου. -Έχω δει κι άλλα.
Μην τα κατακρίνεις τα παιδιά.
Ιδίως μετά απ' όσα πέρασαν.
Σου είπε ο κος Γουίνγκρεϊβ για τους γονείς τους.
Απλώς ότι πέθαναν.
Πριν από δύο χρόνια.
Ο Μάιλς ήταν μόλις οχτώ, η Φλόρα έξι.
Μεγάλη συμφορά για δύο μικρά παιδιά, και σαν να μην έφτανε αυτό…
υπήρχε και συνέχεια.
Η προκάτοχός σου…
-Η δεσποινίς Τζέσελ; -Ναι.
Η Ρεμπέκα.
Θεέ μου.
Η Ρεμπέκα η καημένη.
Ήταν…
μια λαμπρή κοπέλα.
Φιλόδοξη, πανέξυπνη.
Ευγενική.
Αλλά…
υπήρχε ένας άντρας.
Μόνο αυτό μπορεί να συντρίψει μια τέτοια γυναίκα.
Όλου του κόσμου η αισχρότητα κρυμμένη στις αρετές του.
Καλύτερα να μη συζητάμε γι' αυτόν.
Έφυγε απ' την πόλη.
Με τα χρήματα του Χένρι και την καρδιά της καψερής.
Έκλεψε πολλά αυτός ο μακρυχέρης.
Κι έτσι όπως την έβλεπα τις τελευταίες μέρες…
τσακισμένη εντελώς…
αδειανή.
Είχε χαθεί πολύ προτού αφεθεί στη λίμνη.
Η Φλόρα τη βρήκε.
Και η Τζέιμι βρήκε τη Φλόρα.
Μόνο να σ' το περιγράψει…
Το σώμα της Ρεμπέκα στη λίμνη,
με το πρόσωπο στο νερό.
Και η μικρή Φλόρα…
πετρωμένη…
να κοιτάει.
Και… να σκεφτείς ότι με ενοχλούσε να ακούω τα παιδιά
να τρέχουν στο σπίτι και να κάνουν φασαρία.
Αλλά τις επόμενες εβδομάδες…
πόσο φρικτή ήταν η σιωπή που επικρατούσε.
Τώρα…
όταν τα ακούω…
να φωνάζουν,
να ουρλιάζουν, να στριγγλίζουν,
είναι ο πιο όμορφος ήχος στον κόσμο.
-Συγγνώμη… -Όχι.
-Δεν πειράζει. -Κοίτα κάτι χάλια.
Είναι φυλαχτό.
Ένα μικρό παιχνίδι της Φλόρα για να μας προστατεύει.
Εμάς.
Θεέ μου, αυτά τα παιδιά…
Προσπαθούν με τον τρόπο τους.
Καλύτερα να επιστρέψω.
Ο Όουεν και η Τζέιμι θα σχολάσουν σε λίγο.
Προσέχω εγώ τα παιδιά πριν τον ύπνο, αν θες χρόνο.
Τι είναι αυτά τα κεριά;
Ένα χρέος.
Αυξάνονται τα κεριά με τον καιρό.
-Λυπάμαι. -Μην το ξαναπείς.
Έχω υπάρξει και παραμένω ευτυχισμένη γυναίκα.
Καλησπέρα, δεσποινίς Κλέιτον.
Ώρα για ύπνο.
Αλήθεια;
Δεν νομίζω.
Τέρμα τα παιχνίδια, Μάιλς.
Σ' αρέσει να παίζεις, Ντάνι;
Όχι πριν από τον ύπνο.
Είναι ιδανική στιγμή για παιχνίδι.
Μη φέρεσαι περίεργα, Μάιλς!
Φέρεται περίεργα καμιά φορά.
Κι εσύ…
καραμελάκι μου…
Φαντασία.
Τη λατρεύω…
τη φαντασία σου.
Και όλοι στο σπίτι αυτό είναι πολύ τυχεροί
που με τη φαντασία σου μας προστατεύεις.
Υποσχέσου μου, όμως,
ότι όσο μας προστατεύεις,
θα προστατεύεις τον εαυτό σου πρώτα
και δεν θα πας στο παραπέτο.
Εντάξει.
Είστε πραγματικά.
Τι είμαι;
Πραγματικά θεσπέσια.
Καληνύχτα, κοριτσάκι μου.
Συγγνώμη!
Πρέπει να αρχίσεις να τα μαζεύεις όλα. Δεν θέλω να σπάσω…
Πού τη θες απόψε;
Στο κουκλόσπιτο ή στη συρταριέρα;
Δεσποινίς Κλέιτον;
Έρχομαι να σε σκεπάσω.
Στην ντουλάπα υπάρχει ανεμιστήρας.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ χωρίς αυτόν.
Σωστά, στην ντουλάπα μου.
Θα μου τον φέρετε; Ζητώ συγγνώμη.
Ασφαλώς.
Λοιπόν…
ορίστε.
Θα κοιμηθεί μαζί σου απόψε.
Λοιπόν, για να δούμε.
-Δεν τον βλέπω. -Θα 'ναι κάτω από ρούχα.
Εντάξει.
Παιδιά.
Τέρμα τα παιχνίδια, είπα. Ανοίξτε.
Ανοίξτε την πόρτα.
Ανοίξτε!
Προσπαθώ!
Μάιλς!
Προσπαθώ!
Φλόρα!
Κόλλησε. Προσπαθούμε πολύ!
Λοιπόν, δεν είναι αστείο.
Ανοίξτε.
Πρέπει να βρούμε το κλειδί. Κόλλησε.
-Συγγνώμη. -Το κλειδί είναι στην πόρτα.
Γύρνα το κλειδί.
Δεν το βρίσκουμε.
Μιλάω σοβαρά.
Ανοίξτε την πόρτα!
Μάιλς!
Φλόρα;
Ανοίξτε την πόρτα!
Όχι!
Ανοίξτε την πόρτα!
Παιδιά!
Αφήστε με να βγω!
Χίλια συγγνώμη.
Ειλικρινά λυπούμαστε.
Για ύπνο!
Κατά λάθος έγινε.
Για ύπνο! Τώρα!
Συγγνώμη.
-Μη θυμώνετε, σας παρακαλώ. -Θα το συζητήσουμε το πρωί.
Βγήκατε έξω;
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη