EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Ik ben Hannah Grose. Het is 1987.
Dominic is dood.
Charlotte is dood. Rebecca en Peter zijn dood.
Ik ben dood.
Ja.
Ik wil ze helpen.
Maar dat kan niet.
Nee.
En waarom niet? -Ik glijd weg, Owen.
Ik voel het, zelfs nu, en…
…ik wil niet wegglijden.
Ik wil hier bij jou blijven.
Maar dat kan niet.
Nee, dat kan niet.
Hier.
Hier, op dit moment…
…dacht ik: wat een vreemde en charmante man.
Het was zo lang geleden dat ik het gevoel was vergeten, maar…
Ik keek naar je…
…en ik vergat mezelf bijna.
Ik heb geprobeerd niet aan je te denken.
Heel hard, maar ik…
Ik dacht vaak aan je.
Aan waar we heen zouden gaan als we Bly zouden verlaten.
Waar we zouden wonen.
Je zou je restaurant openen.
Ik zou die heerlijke recepten proeven…
…die je had bedacht in die prachtige, gekmakende geest van je.
Ik denk altijd dat ik de rest van mijn dagen met jou wil doorbrengen.
Luisterend naar je stomme woordspelingen, je hand vasthouden en…
Ik hield van je, Owen.
Ik had het moeten zeggen.
Wat een leven zou dat geweest zijn. -Zou dat niet geweldig zijn geweest?
Ik ben liever hier.
Deze.
Deze dag met jou.
Weet ik, schat.
Maar ik denk…
…dat je me moet waarschuwen, toch?
Je moet me helpen.
Dat doe ik toch?
Daar.
Je moet me daar helpen.
Je moet ons allemaal daar helpen.
Hier ben ik jou.
Dit ben ik niet.
Dit ben jij gewoon.
Je hield van me…
…dus ik zal altijd hier zijn.
Maar je wilt niet dat ik lijd of dat de kinderen lijden.
Maar ik weet niet waar ik daarna heen ga.
Wees dapper in de dood.
We weten beiden dat je niet zo egoïstisch bent om in 'n herinnering te blijven.
Hou op.
Flora. Naar binnen.
Verstop je.
Laat haar gaan.
Nu.
Stop.
Alsjeblieft.
Laat haar gaan.
Alsjeblieft.
we liggen, mijn liefde en ik
onder de treurwilg
Help me.
Miles, help me.
Ik heb je je vrijheid gegeven.
En jij laat die aan je voorbijgaan.
Help me.
Oom Henry.
Zet haar neer.
Oom Henry.
Help. -Kom op, zet haar nu neer.
Ik zei: zet haar neer.
Oom Henry.
Help me.
Je vermoordt hem.
Help. Hou op.
Help.
Oom Henry.
Help.
Is dat Henry's auto?
Niet jullie, niet hier.
Nee, wat doen jullie hier?
Dit klinkt gestoord, maar we hadden allebei een vreselijke droom…
…dus we reden gewoon en…
Het meer.
Ze hebben jullie nodig bij het meer.
Help.
Help me.
Help me, alsjeblieft.
Het komt goed, schat.
Je voelt het niet.
Oké? Ik voel het wel voor je.
Ik stop je nog één laatste keer weg.
Ga maar, schat.
Laat mij dit deel doen.
Laat me erin.
Het is jij.
Het is ik.
Het is wij.
Mama.
Kom maar, lieverd.
Het is al goed.
Ga.
Dani. -Henry, hé.
Owen probeerde Henry te reanimeren, die tussen leven en dood zweefde.
Al snel zou Flora eindeloos droomspringen in Bly.
Zo was het gegaan als de au pair op dat kritieke moment niet zei wat ze zei.
Iets wat ze niet helemaal begreep…
…maar iets wat ze in haar botten voelde. Ze moest het proberen.
Het is jij.
Het is ik.
Het is wij.
Voelde je dat?
Als hij de put doorzoekt, zeg dan tegen Owen dat het me spijt.
Zeg dat ik van hem hou. En de rest, ja, het is gewoon…
Het spijt me zo, Miles.
Het spijt me.
Het is wij.
Nee. -Het is oké.
Het is oké.
Oké.
-Het is oké.
De au pair nodigde Viola uit in haarzelf.
En de uitnodiging was aangenomen.
Op dat moment was Viola's betovering over Bly verbroken.
Oom Henry.
En alle gevangen geesten werden vrijgelaten.
Oom Henry.
Het spijt me zo.
Hannah, waar is… Waar is Hannah?
De volgende dag hielp Owen vijf mannen uit de stad…
…om het lijk van de huishoudster uit de put halen.
Er werd aangenomen dat het een ongeluk was. Een ongelukkige val.
In de dagen daarna heerste er een kalmte over Bly Manor…
…voor het eerst in eeuwen.
De lucht was anders, lichter.
Alles wat ooit op het terrein vastzat, was nu weg.
Naar een andere plek.
Je vader heeft me dit geleerd.
Hij had er 'n trucje voor.
Voor veel dingen, eigenlijk.
Mijn favoriete…
…was toen hij me leerde hoe ik lappen op mijn broek kon naaien.
Kon papa naaien?
Ja, heel goed zelfs.
Kun je me leren om lappen op dingen te naaien?
Als je wilt.
Heb je nog andere verhalen, oom Henry?
Over jullie vader?
Ja, heel veel. En ook over jullie moeder.
Ik vertel jullie al mijn verhalen.
Nadat de huishoudster uit de put was gehaald…
…zeiden sommigen dat de kok met haar naar de lijkschouwer reed.
En daar stond hij erop om haar zelf schoon te maken…
…wat hij deed met een zachte handdoek, lavendelzeep…
…en de grootste zorg.
Hij bleef bij haar tot ze begraven was.
En hij bleef van haar houden.
Men zegt, en dat geloof ik, dat hij nog steeds van haar houdt.
Ben je bijna klaar?
Ik werd afgeleid.
Dat geeft niet. Ik help je wel.
Wat is er?
Geen idee.
Ik voel haar.
Hierbinnen.
Het is zo stil, maar…
…ze is hierbinnen.
En dit…
…deel van haar…
…dat hierbinnen is, is niet…
…vredig.
Het is stil, maar…
…het is niet…
…vredig, het is…
…woede.
En ik heb het gevoel dat ik loop…
…door een dichte…
…overwoekerde…
…jungle.
En ik zie niets anders dan het pad voor me.
Maar ik weet…
…dat er…
…een ding is…
…dat verborgen is.
Dit boze, lege, eenzame beest.
Het kijkt naar me.
Het spiegelt mijn bewegingen.
Het is net uit mijn zicht…
…maar ik voel het, ik weet dat het er is.
En het wacht.
Ze wacht.
Uiteindelijk…
…zal ze me meenemen.
Wil je gezelschap?
Terwijl je op je beest wacht?
Wil je gezelschap?
Kom je ons bezoeken?
Dat ligt aan waar jullie heen gaan. -Amerika, denk ik.
Nou, dat gaat me wel lukken.
Ik denk dat we daarheen gaan.
Eerst een tijdje, tenminste.
En dan waarheen?
Nou, dat is het ding met avonturen, dat hoor je niet te weten.
Dat maakt het leuk.
Voor jou.
Weet je zeker dat je deze wilt geven? -Je moet hem hebben.
Jij bent het.
Dank je, Flora.
Nou, goed gedaan, baas.
Het beste. Wees voorzichtig.
Ik weet niet hoe ik je ooit kan bedanken.
Ik ben zo blij.
Jullie hebben elkaar nu.
Ik weet het.
Zo hoort het.
Ik…
Ik heb zo verdomd veel geluk, hè?
En jij ook, Miss Clayton.
Waar zouden wij ellendige mensen zijn…
…zonder de vrijgevigheid van onze beteren?
En geluk.
Gaat het, Poppins?
Ja.
Het noorden ziet er wel plattelands uit. Er is veel groen.
Over een paar weken kunnen we de trein nemen. Met kerst naar Vermont.
Dat kan leuk zijn.
Je zult lachen, maar…
…ik wil daar al heen sinds ik als kind White Christmas zag.
Vermont hoeft niet. -Nee, dat is het niet.
Sneeuw klinkt leuk.
Maar ik…
We kunnen de kerst beter niet plannen.
Dat is nog zo ver weg. -Eén dag tegelijk.
Ja, ik weet het. Sorry. Ik ben gewoon…
Ik denk… -Realistisch?
Dat is oké.
Eén dag tegelijk vind ik prima.
Zolang die dagen maar met jou zijn.
Eén dag tegelijk is wat we hebben.
Dat is eigenlijk wat iedereen heeft.
De dagen werden maanden, de maanden werden meer.
En voor de au pair het doorhad, was er al een jaar voorbij.
Een reis rond de zon en ze was er nog steeds.
Ze was nog zichzelf.
Ik heb iets voor je.
O ja?
Ja.
Is dat een maanbloem?
Ja.
Ze zijn erg zeldzaam, weet je.
Ik heb een probleem.
Wij hebben eigenlijk 'n probleem, Poppins.
O, nee.
Kijk…
…ik ben je niet zat.
Helemaal niet.
Ik ben blijkbaar nogal verliefd op je.
Eén jaar werden er twee.
En die twee leken zich tot een eindeloze tijd uit te rekken.
Drie…
…vier, vijf jaar gingen voorbij.
En er was vrede.
Vijfentwintigduizend kronen? -Nee.
Vijfentwintigduizend dollar? -Nee.
Hoe komen dollars hierbij?
Eindelijk, diep in het hart van de au pair, was er vrede.
En die vrede werd jarenlang bewaard…
…wat langer is dan sommigen van ons ervaren.
Hoeveel jaar in deze keuken? Ik kook nog steeds slecht.
Wat is er gebeurd?
Op straat gevonden.
Ik wilde hem redden.
Geef maar hier.
Moet ik blijven roeren?
Ja, kijk of jij het kunt redden.
Wat is hier aan de hand?
Dat is het probleem. Je wortels zijn…
Dani, waarom zit er… -Het zit zo…
Je bent mijn beste vriendin.
En mijn grote liefde.
Ik weet niet hoelang we hebben…
…maar hoelang het ook is, ik wil het met jou doorbrengen.
Ik weet dat we niet echt kunnen trouwen, maar dat kan me ook niks schelen.
We kunnen de ringen dragen en dan weten wij het, oké? En…
…dat is voor mij genoeg.
Als dat 't voor jou ook is.
Dat is voor mij wel genoeg, ja.
Ik hou van je. -Ik ook van jou.
Wat een geweldig nieuws. Ik ben zo blij voor jullie.
Dank je. -Bedankt.
Owen, deze plek is zo mooi.
Dank je.
Ik ben er wel tevreden mee.
We hebben veel vaste klanten, dat is fijn. De bestelling is al klaar als ze komen.
Het heeft iets als je een plek hebt waar mensen graag naar terugkomen.
Mooi. -Ja.
En niemand heeft geklaagd over de naam?
EEN BOTERE PLEK
Oké.
Af en toe rollen mensen met hun ogen.
Maar ik zal nooit vergeten hoe geïrriteerd ze was…
…toen ze eindelijk moest lachen. En niets was beter dan de lach van die vrouw.
Ja.
Op Hannah.
Heb je nog van Henry gehoord?
Ik spreek hem af en toe. -Merci.
We hebben de kinderen al lang niet gesproken. Maar ze groeien op…
…en gaan de wereld in.
Welk kind wil nou met oude mensen praten?
Gaat het? -Ja hoor, prima.
Ik probeer te gaan als het kan, weet je?
Een paar maanden geleden waren ze trouwens hier op vakantie.
Terug voor avontuur.
Henry, Miles, Flora…
…Flora's vriendje.
Flora's vriendje?
Ze is 12.
Ze is 17.
Ja. -Jezus.
En hoteldebotel. Henry is doodsbang.
Als hij nog dronk, dronk hij zich het graf in.
En ze zijn gelukkig?
Ja.
Het is wel interessant hoe ze over Bly praten.
Hadden jullie het erover?
Nee. Dat is juist zo interessant.
Ze herinneren zich er niets van.
Wat? -Niets?
Nee.
Alleen de kinderen. Henry…
…weet alles nog.
Maar ik noemde Hannah en Flora vroeg me over wie ik het had.
Zo gaat het dus al een tijdje. -Dus…
Dus als ze zich Hannah niet meer herinneren…
Dus ze zijn alles gewoon vergeten?
Ze weten dat ze vroeger in Bly woonden.
Ze herkenden Hannahs foto, maar alleen als de vrouw die daar met hen verbleef.
De details, de specifieke momenten, de…
Alle angst waarvan we bang waren dat het hun leven zou verzieken…
…is vervaagd.
En alleen de vorm is nog over.
Bly was hun zomerhuis.
Ze woonden er toen ze klein waren.
Denk je dat Henry het ze zal vertellen?
Zou jij dat doen?
Ik bedoel, het gaat goed met ze.
Laat ze maar gewoon, vind ik.
Laat ze hun leven leiden zoals het hoort. Zonder iets wat over hen heen hangt.
Dat verdienen ze.
Wij allemaal.
Gaan we praten?
Nee dus.
Jezus.
Wat is er?
Gaat het?
Wat is er gebeurd? -Ik zag haar.
Ze is daar.
Wat zag je?
Haar.
Ik blijf haar maar zien.
Oké.
Goed.
Oké.
Het is weg. -Weg?
Echt? -Het is oké.
Het komt wel goed. Je mag niet het ergste denken.
We weten niet wat dit betekent. We…
We kunnen nog zo veel jaren samen zijn.
We hebben nog zo veel jaren.
We houden 't in de gaten en het komt goed.
Oké?
Het komt goed.
Ik doe voortaan wel de afwas.
Goed?
Je bakt er toch niks van.
Kom hier.
Het is oké.
Het komt wel goed.
Het was een lange rij, maar ik heb het.
Ons partnerschap is officieel geregistreerd.
We trouwen wel weer als het kan.
Dit is voor nu wel genoeg.
Het is oké.
Oké.
Zie je haar?
Ik zie alleen jou.
Sorry. Al dat water, ik besefte niet… -Het is oké.
Water ruim je makkelijk op.
Ik ben zo moe, Jamie.
Ik weet het.
Ik voel me elke dag vervagen, maar ik ben er nog en…
Ik snap niet hoe dat kan. -Je bent er nog.
Je bent hier.
Het is alsof ik je voor me zie…
…en ik voel dat je me aanraakt…
…en elke dag…
…leven we ons leven…
…en dat weet ik ook…
…maar het is alsof ik 't niet helemaal voel.
Ik ben niet eens meer bang voor haar.
Ik staar gewoon naar haar…
…en het wordt steeds lastiger om mezelf te zien.
Misschien moet ik dat accepteren.
Nee. -Misschien moet ik dat doen en gaan.
Nee.
Nog niet.
Het is oké. Als jij niks kunt voelen…
…dan voel ik alles voor ons allebei.
Maar niemand gaat ergens heen.
Oké?
Je bent er nog.
Wat als…
…ik hier naast je zit…
…maar ik eigenlijk haar ben?
Eén dag tegelijk.
De au pair wist dat het zover was.
Het beest had inderdaad op de loer gelegen en uiteindelijk toegeslagen.
En ze kon het belangrijkste niet riskeren, haar belangrijkste persoon.
Geen dag langer.
Dus de hovenier keerde nog één laatste keer terug naar Bly Manor.
De hovenier zei de woorden die ze jaren geleden had gehoord.
Dat deed ze met alle macht.
Jij, ik, wij.
Wij.
'Neem me mee', riep ze in haar hart.
'Sleep me naar beneden, net als de anderen.'
Maar de dame in het meer was nu anders.
De dame in het meer was ook Dani.
En Dani zou dat niet doen, nooit.
Niemand zou zelfs nog worden meegenomen.
En nog steeds is niemand meegenomen.
De rest van haar leven keek de hovenier naar weerspiegelingen…
…in de hoop haar gezicht te zien, haar eigen dame in het meer.
Ze liet haar deur 's nachts open, op een kiertje, mocht ze ooit terugkomen.
Ze wachtte tot haar geliefde terugkeerde.
Jaren gingen voorbij…
…en terwijl ze onder water sliep, verdwenen de herinneringen van de au pair.
Net als Viola voor haar, net als de kinderen…
…zou ook zij haar verleden vergeten.
Ze wist niets meer van de hovenier, niets van hun leven samen.
De details, de specifieke momenten waren vervaagd.
Meer tijd zal verstrijken en het water zal haar fijne trekken wegspoelen.
Van haar mooie, perfecte gezicht.
Maar ze zal niet hol of leeg zijn.
En ze trekt anderen niet tot haar lot.
Ze zal slechts het terrein van Bly bewandelen, onschuldig als een duif…
…voor al haar dagen.
Het enige spoor van wie ze was, blijft achter…
…in het geheugen van haar geliefde.
Het spijt me.
Ik zei toch…
…dat het verhaal niet echt kort was?
Mijn god.
Dus is het waar?
Welk deel?
Ik bedoel…
…als ik naar Engeland zou vliegen en Bly Manor zou bezoeken…
…zou ik…
…dan een blik kunnen werpen op deze dame in het meer?
Nee.
Als je naar Engeland zou vliegen, zou je geen plek met die naam vinden.
Als je 't landhuis wel vond…
…zou je haar kunnen zien.
Maar je kunt niet weten wanneer ze wakker is.
Jezus, is 't al zo laat?
Grote dag morgen.
Rust wat uit.
Goed. Zullen we?
Ik blijf hier nog even.
Gaat het?
Prima.
Ik geniet van het vuur.
Goed. Ik hou van je. -Ik hou zoveel van je.
Welterusten. -Trusten.
Hij is wat maf.
Maar verdomme, wat hou ik veel van hem.
Zo hoort het.
Ik vond je verhaal mooi. -Mooi.
Maar je had het begin verkeerd opgezet. -Is dat zo?
Ja.
Je noemde het 'n spookverhaal.
Dat is het niet. -Niet?
Een liefdesverhaal.
Dat is hetzelfde.
Nou, als je het navertelt, zorg dan voor die verandering.
Zit je ergens mee?
Nee.
Niet echt.
Ik blijf steeds denken…
…aan die gekke, waanzinnige man met wie ik morgen trouw.
Ik hou van hem. Meer dan ik dacht dat ik van iemand kon houden.
En het gekke is dat hij net zoveel van mij houdt.
We hebben geluk.
Soms, als ik naast hem zit in die fijne stilte…
…dat heb je alleen met je zielsverwant, die evenveel van je houdt als jij van hem…
…dan begin ik doodsbang te worden…
…dat hij zal…
…voor ik ga en wat moet ik dan doen?
Hoe moet ik een leven leiden zonder hem?
Sorry.
Ik weet niet wat er gebeurt. Ik ben een wrak.
Nee, dat ben je niet.
Ik huil zo vaak, zonder goede reden.
Je moet niet denken aan elkaar verliezen.
Laat dat nu niet over je geluk hangen.
Geniet van die fijne stilte met hem.
Je hebt iets zeldzaams.
Maar als de tijd eenmaal komt…
…jaren en jaren later, welteverstaan…
…wordt het zwaar en het wordt niet makkelijker.
Maar…
…uiteindelijk, na een tijd…
…zul je kleine momenten en stukjes van je leven ontdekken…
…die je aan hem doen denken.
En ze zullen dom zijn…
…of ze zullen treurig zijn, en dan huil je urenlang.
Maar ze blijven 'n deel van hem.
En je houdt ze goed vast.
Dan is het alsof hij hier is…
…bij jou.
Ook al is hij weg.
En jij hebt morgen een belangrijke dag.
Een fijne dag met je gekke, prachtige, gestoorde man.
Je moet slapen.
Bedankt.
Ik wil je even knuffelen.
Dat mag.
Weet je, het is wel gek.
Ik dacht dat je het verzon, vanwege die naam.
Die naam?
Maar toen dacht ik: hoe weet ze dat?
Het is vast gewoon toeval.
Mijn tweede naam is Flora.
Is dat zo?
Welterusten.
Ondertiteld door: Federico Fernández