ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Δεν κουνιέται.
Είσαι σίγουρη; Δεν μ' αρέσει αυτό.
Ούτε εμένα.
Δεν διαφωνούμε, απλώς…
δεν καταλαβαίνω πώς αυτό είναι παιχνίδι.
Στα παιχνίδια δεν πρέπει να τρέχει αίμα.
Βλέπεις;
Συνέρχεται.
Είχατε απορροφηθεί;
Πού πήγατε, αν επιτρέπεται;
Γιατί όχι;
Φίλη μας είναι.
-Όχι! -Τρομάζει, κοιτάξτε.
Δεν σας ακούει. Καλύτερα να της το εξηγήσετε εσείς.
Ελάτε, φοβάται.
Τι συμβαίνει, Μάιλς;
Σας είπα,
το θεωρώ λάθος.
Ξέρεις…
είναι περίεργη η ζωή σε κάτι τέτοια.
Καμιά φορά…
το σωστό μοιάζει λάθος και το λάθος μοιάζει σωστό.
Εκεί διαφέρουν οι ενήλικες απ' τα παιδιά.
Βλέπουν τη συνολική εικόνα. Τώρα τη βλέπεις κι εσύ.
Και το ξέρω.
Όπως το πουλάκι στο σχολείο.
Τότε…
σου φάνηκε λάθος.
Αλλά έτσι γύρισες πίσω στη Φλόρα. Γιατί σε χρειαζόταν.
Έκανες αυτό που έπρεπε για να προστατεύσεις τη Φλόρα.
Δεν είναι το ίδιο.
Προς Θεού, όχι.
Όταν βοηθάς να μη μιλήσει κάποιος, δεν συγκρίνεται με το πουλάκι.
Αλλά δεν έκανες τίποτα κακό. Εντάξει;
Κανείς σας.
-Τίποτα κακό. -Χτύπησε.
Όχι, δεν χτύπησε, απλώς…
φοβάται.
Δεν ξέρει ακόμη…
ότι δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.
Σας παρακαλώ, μη φοβάστε.
Μπορείς να τη στείλεις να απορροφηθεί; Κάπου ωραία.
Μέχρι να νιώσει λίγο καλύτερα.
Πού θα θέλατε να πάτε;
Αν μπορούσατε να διαλέξετε. Πείτε την καλύτερη ανάμνησή σας.
Δεν είναι τόσο απλό, Φλόρα.
Γιατί όχι;
Γιατί δεν έχει ξανακάνει ταξίδι στα όνειρα.
Θέλει εξάσκηση.
Θυμάσαι;
Είναι πολύ έξυπνη.
Θα μάθει γρήγορα.
Πιο γρήγορα από μένα.
Είναι διαφορετικό, Φλόρα.
Δεν είναι το ίδιο.
Ανεκτίμητα κειμήλια.
Δηλαδή…
Ανεκτίμητα κειμήλια.
Δεν χάθηκαν, εκλάπησαν.
Είναι…
Δηλαδή…
Δεν χάθηκαν, εκλάπησαν.
Μπεκς, παρασύρεσαι.
Παρασύρεσαι. Μείνε μαζί μου.
Μπεκς!
Όλα καλά.
Θα είναι μια χαρά, παιδιά, απλώς ονειροταξιδεύει.
Θα γυρίσει.
Αυτό που προέχει είναι…
να σκεφτούμε
τι θα κάνουμε με τη φιλενάδα μας.
Γιατί μπορεί να μας δημιουργήσει μπελάδες, έτσι;
Γι' αυτό πρέπει να βρούμε έναν τρόπο
να τη βοηθήσουμε.
Και επίσης…
ίσως να τη βοηθήσουμε να ονειροταξιδέψει κι εκείνη.
Δεν θέλετε να το κάνει; Θέλετε να μάθει;
Όχι!
Δεν είναι πάντα πολύ βολικό.
Και εμένα δεν μου αρέσει πολύ,
όταν συμβαίνει αναπάντεχα.
Τις άλλες φορές, όμως,
είναι πραγματικά θεσπέσιο.
Θα σας αρέσει.
Αλλά…
υπάρχουν διαφορετικά κλειδιά, έτσι;
Η Χάνα χτυπάει την πόρτα.
Μάιλς, θέλω να πεις ακριβώς αυτό που θα σου πω.
Τι;
-Όταν χτυπήσει ξανά την πόρτα, πρέπει… -Όταν χτυπήσει;
Όταν ξαναχτυπήσει, θέλω να της μιλήσεις, αλλά χωρίς να της ανοίξεις.
Και θα πεις ό,τι ακριβώς σου πω.
Δεν ακούω… κανέναν να χτυπάει την πόρτα.
Όχι…
Παρασύρεται.
Τι να κάνουμε;
Ποτέ δεν ξέρουμε πότε θα επιστρέψεις.
Όχι.
Αυτό έχεις να μου πεις;
Μετά από τόσον καιρό…
αυτό έχεις να πεις;
Για δες εδώ.
Δες κι εσένα.
Και για δες εδώ.
Βγήκες;
Βγήκα.
Πόσον καιρό, αυτήν τη φορά;
Για πάντα.
Θα μπορούσαν να πουν ότι θεραπεύτηκα.
Το είπαν. Είπαν ότι θεραπεύτηκα, ότι μπορώ να φύγω.
Όχι ότι είχα κάποιο πρόβλημα, αλλά τέλος πάντων.
Τι θέλεις, μαμά;
Λίγη βοήθεια μόνο.
Προσπαθώ να κάνω μια νέα αρχή.
Είναι δύσκολο.
Κι οι γιατροί…
δεν σου δίνουν τίποτα.
Ούτε καν ένα χαρτί,
κάτι που να λέει ότι είσαι καλά.
Πίτι, φοβάμαι.
Αν δεν μπορέσω να πιάσω σπίτι…
αν δεν μπορέσω να βρω δουλειά…
δεν έχω άλλη επιλογή.
Πού να πάω; Στον πατέρα σου;
Αυτός σ' έστειλε, έτσι;
Θα σε σκότωνε, αν μπορούσε.
Γι' αυτό που του έκανες.
Γι' αυτό που του έκανα εγώ;
Συνέχεια το λέει.
Γι' αυτό που του έκανα εγώ;
Τώρα μόλις σου είπα ότι δεν θέλω να καταλήξω στον πατέρα σου.
-Μετά απ' ό,τι έκανε; -Ούτε στον δρόμο. Πού να πάω;
Μαζί το προβάρατε αυτό;
Πού θες να πάω;
Στον πατέρα σου;
Στον δρόμο;
Στο αφεντικό σου;
Με εκβιάζεις.
Λόρδος Χένρι Γουίνγκρεϊβ;
Είναι απίστευτο πόσο ψηλά έφτασες.
Σε προετοίμασε
και ήρθες να με εκβιάσεις.
Υποθέτω ότι δεν έχει ιδέα για το ποινικό μητρώο ανηλίκων.
Έχει σφραγιστεί, έτσι;
Πολύ περίεργο που δεν το ξέρει.
Δεν έχω καθόλου λεφτά, μαμά.
-Δηλαδή δεν είσαι πλούσιος, Πίτι; -Όχι.
Αλλά δουλεύεις για έναν πλούσιο.
Συγχώρα με αν το παρερμήνευσα.
Ανεκτίμητα κειμήλια. Δεν χάθηκαν, εκλάπησαν.
Συγγνώμη, χάθηκαν και εκλάπησαν είναι το ίδιο και το αυτό για μένα.
Δυστυχώς, όμως, τα κλεμμένα κειμήλια είναι το λιγότερο.
Τι εννοείτε;
Ο κος Γουίνγκρεϊβ ζήτησε πλήρη απογραφή,
και φαίνεται ότι ο κος Κουίντ ήταν μεγάλος κλέφτης
και μάλλον έχει διαπράξει υπεξαίρεση.
Φυσικά.
Εσένα σου είπε κάτι, Ρεμπέκα; Το παραμικρό, έστω;
Θα το εκμυστηρευόταν σε εσάς;
Βασικά…
ήμασταν…
-Ήμουν… -Κατάλαβα. Σας εκμυστηρεύτηκε κάτι;
Εγώ…
Σε παρακαλώ, Ρεμπέκα.
Αν ξέρεις οτιδήποτε, πρέπει να το πεις.
Όχι…
Είπε…
Ανέφερε ότι θα του έρχονταν κάποια λεφτά.
Κάποια λεφτά;
Ας πούμε, 250.000 λίρες;
-Πόσες; -Όχι!
-Είπε μόνο να φτιάξω βαλίτσα. -Βαλίτσα;
Μάλιστα.
Θα πηγαίναμε στην Αμερική μαζί.
Υπέροχο ακούγεται.
Είπε μόνο ότι είχε σχέδιο και ότι θα ζούσαμε μαζί στις ΗΠΑ.
-Δεν ήξερα… -Και σας φάνηκε λογικό;
Με μισθό μπάτλερ;
Δεν είναι μπάτλερ.
Δεν υποψιαστήκατε κάτι.
Όχι… Όχι έτσι όπως το παρουσιάζετε.
Είστε σίγουρη ότι δεν ανέφερε πού βρήκε τα χρήματα;
-Όχι. -Δεν είστε σίγουρη;
-Ή δεν σας είπε; -Δεν είπε.
Ούτε καν στην κοπέλα του;
Της είπε να φτιάξει βαλίτσα χωρίς εξηγήσεις;
Δεν μπορώ να σας βοηθήσω.
Εγώ θα περίμενα να το πει στην κοπέλα του, αν τη νοιαζόταν.
-Όχι, δεν θα… -Αν την αγαπούσε, θα της έλεγε κι άλλα.
-Δεν θα… -Αλλά έφυγε χωρίς εσάς τελικά.
Δεν θα το έσκαγε!
Έχετε δίκιο.
Μάιλς;
-Έπρεπε να 'σαι στο κρεβάτι. -Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Νιώθω ότι δεν θα κοιμηθώ ποτέ ξανά.
Άκουσα τι είπε ο αστυνομικός, πριν φύγει.
Ήμασταν κι οι δύο στη σκάλα.
Μην ανησυχείς. Γύρνα στο κρεβάτι.
Έχετε δίκιο. Δεν το έσκασε.
Τους το είπαμε, αλλά δεν μας πίστεψαν.
Τι δεν πίστεψαν, Μάιλς;
Για το τέρας.
Το τέρας τον πήρε και ήταν απαίσιο, νομίζαμε ότι τον…
Αλλά είναι ακόμα εδώ,
όλα θα πάνε καλά.
Μου είπε να σας πω να μην ανησυχείτε.
Μην ανησυχείτε.
Εδώ είναι ακόμα.
Μάιλς;
Μάιλς!
Χρησιμοποίησε το μίξερ.
Είναι πιο ξεκούραστο.
Μίξερ; Τι 'μαι; Κάνας ερασιτέχνης;
Το μίξερ τραυματίζει τα μόρια γλουτένης, Χάνα μου.
Τι λες; Δεν θέλουμε να πάθουν τίποτα τα μόρια γλουτένης.
-Η ζαχαροπλαστική είναι χημεία. -Ναι.
Όπως και το σφουγγάρισμα. Ένα μέρος χλωρίνη, δύο μέρη νερό
και μπόλικο απορρυπαντικό με άρωμα λεμόνι.
Αλήθεια, πάρε το ρημαδομίξερ.
Τι είναι αυτό;
-Ζύμη. -Άψητη ζύμη;
Εξαιρετικά, πεινάω σαν λύκος.
Οι ιδιοφυΐες δεν βιάζονται, Τζέιμι.
Διότι το μίξερ τραυματίζει τα μόρια γλουτένης, απαράδεκτο.
Και τι θα απογίνουμε αν τα μόρια γλουτένης δεν είναι στην εντέλεια;
Πάλι κάνει μάθημα φυσικής και μαγειρικής;
Εξαιρετική διάλεξη.
Χημεία είναι.
-Ασφαλώς. -Τι;
Γεια σου, Ρεμπέκα.
Σήμερα θα φάμε πιο αργά. Κάτι παίζει με τα άτομα γλουτένης.
Θα ενημερώσω τα παιδιά.
Κάθισε λίγο, έλα να πιούμε ένα τσάι.
Έχει ακόμη ζεστό νερό.
Τα παιδιά μπορούν 15 λεπτά μόνα τους.
Δεν διψάω, ευχαριστώ.
Λέω να πάω να πάρω λίγο αέρα.
Κάνει λίγη ζέστη σήμερα.
Πώς πάει, κοπελιά;
Ήρθες να περηφανευτείς, Τζέιμι;
Να μου πεις ότι είχες δίκιο γι' αυτόν; Ότι είναι και κωλόπαιδο και κλέφτης;
Αυτό κάνουμε εδώ;
Δεν ήρθα να μιλήσω γι' αυτόν.
Κάποιος πρέπει να σου πει ότι αυτή η στιγμή είναι…
δική σου.
Μια στιγμή που περίμενες εδώ και πολύ καιρό.
Και τώρα που έφτασε, δεν τη βλέπεις γιατί κλαίγεσαι.
Κι είπα να το τονίσω. Γιατί θα ήθελα να μου το λέγανε.
Σε τι αναφέρεσαι;
Μίλα στο άφαντο αφεντικό μας.
Πες του να γίνεις ασκούμενη.
Κι όλη αυτή η τραγωδία; Ο Κουίντ; Κι όλο αυτό το βάρος;
Μπορεί να σε δικαιώσει. Τώρα.
Να κυνηγήσεις τη δικηγορία.
Να κυνηγήσεις τον στόχο που είχες, πριν καν μάθεις ότι υπήρχε Πίτερ Κουίντ.
Αυτό είναι…
Λυπάμαι που πονάς.
Δεν σου αξίζει.
Λυπάμαι που το βλέπω.
Αν υπάρχει κάτι, οτιδήποτε, που μπορώ να κάνω για να βοηθήσω,
πες μου, σε παρακαλώ.
Θα χαρώ να βοηθήσω.
Σ' ευχαριστώ.
Μπεκς.
Τι…
-Πού στο καλό ήσουν; -Ησυχία, σε παρακαλώ.
Είπες ότι θα γύριζες, μου 'πες να πακετάρω.
-Θα σ' ακούσουν, σε παρακαλώ. -Ωραία! Να μ' ακούσουν.
Να καλέσουν την αστυνομία, έκλεψες.
-Το ξέρω, αλλά… -Τους έκλεψες.
Σου είπα ότι θα το έσκαγα μαζί σου και μ' έκανες συνεργό.
Θα με ωθούσες στο έγκλημα χωρίς να έχω την παραμικρή ιδέα!
-Δεν είναι έτσι. -Έφυγες.
-Δεν έφυγα. -Χωρίς ένα σημείωμα.
-Ποτέ… -Ποτέ τι;
Ποτέ δεν μ' αγάπησες;
-Ποτέ δεν είπες αλήθεια; -Ποτέ δεν σ' άφησα.
Εδώ ήμουν.
Όλον αυτόν τον καιρό.
Αλλά δεν μπορούσα…
Δεν μπορούσες να με δεις, όχι αμέσως. Έπρεπε να βρω έναν τρόπο για να…
μπορέσεις να με δεις.
Θα πρέπει να σκεφτείς κάτι καλύτερο.
Κάτι πολύ καλύτερο.
-Μπεκς, μη… -Τι είναι;
Φοβάσαι μη σε χαστουκίσω; Γιατί το αξίζεις.
-Όχι… -Το αξίζεις.
Άκουσέ με, σε παρακαλώ! Μόνο λιγάκι.
Δεν σε άφησα ποτέ, Μπεκς.
Κι ούτε πρόκειται.
Δεν θα έφευγα ποτέ χωρίς εσένα και δεν φεύγω, γι' αυτό είμαι εδώ.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη που χωριστήκαμε…
όσο κι αν κράτησε. Δεν…
Δεν ξέρω πόσο κράτησε…
Τι σημαίνει αυτό;
Αυτό θα σε στεναχωρήσει.
Θα με στεναχωρήσει;
Δεν είμαι μόνο στεναχωρημένη.
Σε παρακαλώ…
τέντωσε το χέρι σου.
Ορίστε;
Γιατί;
Τέντωσε το χέρι σου.
Σε παρακαλώ…
σκέψου…
τι είναι αυτό…
το μοναδικό…
που θα με κρατούσε μακριά σου.
Δεν…
Μπορώ να βγω, δίδα Τζέσελ;
Δεσποινίς Τζέσελ;
Ρεμπέκα;
Ακόμα εδώ είσαι;
Είσαι καλά;
Ναι… μάλλον.
-Τα παιδιά κοιμούνται. -Το ξέρω.
Ανησυχώ για σένα, γλυκιά μου.
Καλά είμαι.
Κλάσματα;
Ναι.
Δεν τα άντεχα όταν ήμουν μικρή.
Η Φλόρα…
είναι πολύ καλή.
Ξέρεις…
μια φίλη κάποτε αναφέρθηκε στα κλάσματα και στο πένθος του χωρισμού της.
Στα νούμερα.
Πόσο κρατάει το πένθος.
Μάλιστα. Πόσο κρατάει;
-Το ένα δεύτερο της διάρκειας της σχέσης. -Το ένα δεύτερο;
Για να το ξεπεράσεις.
Το ένα δεύτερο της διάρκειας της σχέσης. Άρα για σένα…
δεν θα κρατήσει πολύ, έτσι;
Δεν διαιρούνται όλα διά δύο.
Σωστά;
Μάλιστα.
Πίτερ.
Πίτερ;
Όλη μέρα κρατιόμουν για να μην ανέβω εδώ.
Είναι μαρτύριο να ξέρω ότι εσύ είσαι εδώ κι εγώ κάτω.
Το ξέρω.
Σε βλέπω στην τάξη.
Φοβήθηκα, όμως, μη με δουν τα παιδιά.
Σκεφτόμουν.
Μπορούμε…
Μπορούμε να το κάνουμε.
Ποιο;
Να πάμε στην Αμερική.
Το ξέρω, απλώς…
Εμείς θα το κάνουμε, κι ας λέει ο κόσμος ότι είμαι μια τρελή που μιλάει μόνη της.
Τουλάχιστον θα είμαστε μαζί.
Δεν μπορώ να φύγω από το Μπλάι.
Δεν μπορώ να φτάσω στον δρόμο.
Περπατάω και τρέχω, και τη στιγμή…
τη στιγμή που φτάνω στα όρια του κτήματος, επιστρέφω εδώ.
Μέσα, ακριβώς στο σημείο που…
Θα μου πεις τώρα;
Πώς συνέβη;
Όχι.
Είσαι εκεί.
Είσαι εκεί και δεν μπορώ να σε αγγίξω!
Δεν μπορώ να σε μυρίσω, δεν μπορώ να σε αγγίξω, είναι άδικο!
Είναι άδικο, γαμώτο!
-Είσαι εδώ, σε ακούω, σε βλέπω… -Μη…
Μη φωνάζεις, Μπεκς!
Μπεκς;
-Σε παρακαλώ. -Πίτερ;
-Άντε στον διάολο. -Ορίστε;
Τι ήταν αυτό; Τι έγινε;
Δεν ξέρω.
Τι στο καλό;
Ποιος είναι; Το ακούς αυτό;
Εγώ…
ξαφνικά βρέθηκα κάπου αλλού.
Τι θόρυβος είναι αυτός;
Τι μου έκανες;
Τι είναι αυτό;
Όχι.
Αυτό έχεις να μου πεις;
Πάλι ήρθες.
Για δες εδώ.
Δες κι εσένα.
-Για δες εδώ. -Όχι, φτάνει.
Φτάνει.
Πίσω.
Πίσω. Πρέπει να πάω πίσω.
Πού κρυβόσουν εσύ;
Κρυβόμουν;
Φαίνεσαι καλύτερα, τελευταία. Μίλησες στον Χένρι;
Στον Χένρι;
Για τη δουλειά στο γραφείο, στο Λονδίνο, όπως είπαμε.
Πώς μου διέφυγε; Ναι.
Του τηλεφώνησα.
Νόμιζα ότι θα πήγαινες να τον δεις από κοντά.
Άλλαξα γνώμη.
-Και; -Τι και;
Τι είπε;
Μόνο…
ότι θα το σκεφτεί.
Θα το σκεφτεί;
Σοβαρά;
Τον μαλάκα.
Σ' το χρωστάει.
Είσαι καλά;
Ναι.
Δεν έπιασε.
Όχι.
Να το κάνω κι εγώ;
Ο Πίτερ δεν είχε επιστρέψει για εκείνη.
Την είχε αφήσει στα όρια του Μπλάι.
Μάιλς, σταμάτα!
Τα όρια που ήταν αδύνατον να διασχίσουν μαζί.
Και παρόλο που δεν της άρεσε να παρασύρεται απορροφημένη,
τουλάχιστον εκεί είχε συντροφιά, τη δική του συντροφιά.
Πίτερ;
Πίτερ.
Μπεκς.
Πού στον διάολο ήσουν;
-Πέρασε μια βδομάδα. -Συγγνώμη…
Μαθαίνω…
εξερευνώ.
Τι; Πού;
Εδώ, στο Μπλάι.
Είδα διάφορα, είδα…
Με εμπιστεύεσαι;
Πρέπει να με εμπιστευτείς, γιατί έχω ένα σχέδιο.
Ένα σχέδιο για να είμαστε ξανά μαζί.
Για να αγγιζόμαστε
και να γευόμαστε ο ένας τον άλλον.
Λοιπόν…
αυτά τα μικρά
τραντάγματα, όταν…
Δεν ξέρω, δεν μ' αρέσει να χάνομαι σε αναμνήσεις.
Ούτε εμένα μ' αρέσει. Εσύ με ωθείς…
-Δεν το θέλω. -Το ξέρω!
Εκεί είναι το θέμα.
Είναι προσωρινό.
Μια εμπλοκή.
Αν, όμως, υπάρχει τρόπος;
Ένας τρόπος…
να είμαστε πραγματικά μαζί.
Απολύτως μαζί.
Πώς;
Εκεί είναι το θέμα.
Είναι όπως τις φορές…
όπως εκείνες τις εμπλοκές, αλλά αν πιάσει…
Αν πιάσει, θα 'ναι για πάντα.
Εμείς οι δύο…
θα μοιραστούμε μια ζωή.
-Δεν καταλαβαίνω. Πώς θα γίνει αυτό; -Είναι απλό.
Πολύ πιο απλό απ' ό,τι νομίζεις, αλλά…
από σένα εξαρτάται.
Εσύ αποφασίζεις.
Γι' αυτό…
αυτές οι εμπλοκές δεν κρατάνε.
Γι' αυτό πετάγομαι έξω, διότι…
δεν με κάλεσες εσύ.
Πρέπει μόνο να αποφασίσεις ότι είναι για πάντα.
Μόνιμο.
Μα…
Πώς θα…
-Τι… -Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω ακριβώς, αλλά…
νομίζω ότι η ουσία είναι…
εσύ…
κι εγώ…
να γίνουμε εμείς.
Εσύ…
κι εγώ.
Θα με φροντίζεις, έτσι;
Φυσικά.
Και θα είμαστε μαζί.
Θα τα μοιραζόμαστε όλα, επί ίσοις όροις.
Το υπόσχομαι.
Σ' αγαπώ, Πίτερ.
Σ' αγαπώ, Μπεκς.
Εσύ…
κι εγώ…
Εμείς.
Είσαι καλά;
Ναι. Απλώς…
Άσε με να σου δείξω πόσο όμορφη είσαι.
-Για να δω. -Όχι.
Έλα.
Έλα εδώ.
Γύρνα, έλα.
Πάλι απορροφήθηκα, έτσι;
-Ναι. -Μα…
Νόμιζα ότι θα ήμασταν μαζί.
Είμαστε.
Πίτερ…
Της είχε υποσχεθεί ισοτιμία.
Εκείνη, όμως, ήταν ασφαλής, απορροφημένη σε μια ανάμνησή τους,
όπου μπορούσαν να είναι μαζί.
Κι αυτός ήταν εδώ, μόνος.
Είχε ζήσει υπερβολικά μόνος.
Εμείς, Μπεκς.
Όχι!
Φλόρα;
Τι…
Γαμώτο.
Εντάξει.
Όλα θα πάνε καλά.
Τίνος είναι;
Δική σου, λέει ο Χένρι, αν τη θες.
Χρειάστηκε λίγη πειθώ, αλλά έχω πειθώ όταν πρέπει.
Ναι, έχεις… πειθώ.
Μια τέτοια γούνα…
πρέπει να τη νιώσεις στο δέρμα. Πρέπει.
Έστω μία φορά στη ζωή σου. Ανεπανάληπτη αίσθηση.
Όχι…
Όχι αυτήν, σε παρακαλώ.
Άσε με να σου δείξω πόσο όμορφη είσαι.
Όχι.
Σε παρακαλώ, όχι αυτήν την ανάμνηση.
Δεν είναι ανάμνηση, Μπεκς.
Σκέφτηκα ότι θα σου άρεσε.
Ήταν, όμως.
Απορροφιόμουν όλο και περισσότερο.
Το ξέρω.
Επειδή κρύφτηκες.
Μου…
Μου κρύφτηκες, μετά τη λίμνη.
Κρύφτηκες και εγώ γύριζα διαρκώς εδώ.
Άσε με να σου δείξω πόσο όμορφη είσαι.
Γιατί έφυγες.
Πανέμορφη.
Έφυγες.
Αφού το νερό μπήκε στα πνευμόνια μου, εσύ έφυγες.
Πανέμορφη.
Μ' άφησες να το κάνω μόνη μου.
Άλλα μου 'χες πει.
Άλλα συμφωνήσαμε.
Δεν…
Δεν συμφώνησα.
Πανέμορφη.
Αναγκάστηκα.
Τι;
Συγγνώμη.
Αλλά αναγκάστηκα, για να…
για να είμαστε μαζί.
Παλιομαλάκα!
Μου είπες ψέματα!
Παλιοψεύτη!
-Αναγκάστηκα! -Όχι!
Συγγνώμη, αναγκάστηκα.
Κι εσύ θα αναγκαστείς.
Πώς τολμάς;
Θα καταλάβεις.
Όταν…
Όταν γνωρίσεις τους άλλους. Όταν δεις τι μας συμβαίνει εδώ.
Σε παρακαλώ.
Ξέρω ότι υπάρχει κάποια διέξοδος.
Εσύ το απέδειξες, μαζί το αποδείξαμε. Υπάρχει τρόπος…
Πώς;
-Σε παρακαλώ, όχι τώρα. -Πώς;
Όχι τώρα.
Πώς θα βγω;
Θα σου δείξω. Θα…
Το κέρατό μου, κάνω κάτι…
Όχι.
Για δες εδώ.
Δες κι εσένα.
Πάλι αυτό θα κάνουμε;
Έκανα κάτι, έκανα κάτι πολύ σημαντικό.
Αμφιβάλλω.
Ξέρεις τους άλλους;
Φαίνεται ότι πάνε σε πολλά μέρη, έτσι;
Η Μπεκς, τα παιδιά.
Αυτοί ταξιδεύουν στις πιο τρυφερές αναμνήσεις,
στις πιο όμορφες στιγμές.
Κι εγώ πάντα καταλήγω εδώ.
Τόσο κακό είναι;
Κόλαση είναι.
Σαν να 'μαι στην Κόλαση.
Γιατί; Πού αλλού θα πήγαινες εσύ;
Στην αρχή νόμιζα…
ότι δεν ήταν και τόσο άσχημα.
Υπάρχουν χειρότερα.
Θα μπορούσα να 'χα γυρίσει σπίτι…
με τον μπαμπά.
Απορροφημένος σε μια βραδιά μαζί του.
Μετά, όμως, κατάλαβα γιατί αυτό είναι χειρότερο από εκείνο,
γιατί αυτό είναι κόλαση.
Γιατί ήμουν παιδί τότε.
Δεν καταλάβαινα τι μου συνέβαινε.
Δεν ήξερα τι σήμαινε και…
εσύ ήσουν εκεί.
Εσύ ήσουν εκεί και μου έλεγες ότι δεν πειράζει.
Ότι αυτό που έκανε…
δεν πείραζε.
Είπες ότι ήμουν χαζός.
Αυτό είπες.
Αλλά ήμουν αθώος, έτσι;
Δεν ήξερα κάτι άλλο.
Εδώ, όμως, αυτήν τη φορά…
ξέρω πολύ καλά.
Αυτήν τη φορά, όταν σε βλέπω σε αυτήν την κωλοπόρτα…
σκέφτομαι όλα τα παιδιά που έμειναν σπίτι τα βράδια.
Κι ότι εσύ ήξερες τα πάντα…
και δεν τον σταματούσες.
Γιατί δεν τον σταματούσες;
Θα σε σκότωνε αν ήξερε πού είσαι.
Εσύ με σκότωσες, μαμά.
Με σκότωσες, επειδή μου ζήτησες να το κάνω αυτό.
Εγώ έκανα αυτό που εσύ ήθελες.
Και αυτό με σκότωσε.
Ελπίζω να ξέρεις ότι…
τα βράδια
σκότωνες τον ίδιο σου τον γιο.
Αγάπη μου, εγώ δεν ξέρω καν ότι πέθανες.
Μα…
έκανα…
κάτι…
σημαντικό.
Ευχαριστώ.
Φλόρα, γρήγορα.
Σε παρακαλώ, γρήγορα. Συνέχισε.
-Σταμάτα. -Σε παρακαλώ.
Σταμάτα…
τώρα!
Σταμάτα, Φλόρα.
-Όχι. -Πρέπει να μείνει όπως είναι.
Συγγνώμη!
-Φλόρα! -Συγγνώμη.
Αλήθεια;
Μόλις φύγω, ξεγελάς αυτά τα παιδιά. Εκμεταλλεύεσαι…
τις καλές τους προθέσεις! Ντροπή σου.
-Δεν με προειδοποίησες. --Συγγνώμη, αναγκάστηκα.
Δεν μ' αρέσει χωρίς προειδοποίηση.
Συγγνώμη, εντάξει;
Συγγνώμη, δεν το ήθελα. Δεν θα είναι πια έτσι, εντάξει;
Το υπόσχομαι.
Θα σου εξηγήσω, αλλά…
Πίτερ;
Πόση ώρα ήμουν…
Γύρισες.
Είσαι καλά;
Γύρισες.
Συγγνώμη.
Όχι, δεν πειράζει.
Κι εγώ είχα παρασυρθεί.
Αλλά τώρα γυρίσαμε.
Και κοντεύουμε.
Πρέπει να γίνει τώρα.
-Μα είναι πολύ νωρίς. -Όχι.
Είναι ώρα.
Λίγο ακόμη…
-Πρέπει να τους δώσουμε χρόνο. -Δεν έχουμε χρόνο.
-Αυτή θα τα πάρει. Δεν έχουμε χρόνο. -Τι εννοείς;
Κοίτα…
Είναι αυτό που συζητάμε όλον αυτόν τον καιρό.
Αυτήν την ξεχωριστή…
και τελευταία χάρη που θέλουμε από εσάς.
Το παντοτινό σπίτι.
Ακριβώς.
Το παντοτινό σπίτι.
Είναι ώρα;
Ναι.
Γιατί δεν τα αφήνουμε όλα όπως είναι; Οι εμπλοκές δεν είναι κακές.
Το ξέρω, αλλά…
Δηλαδή… η δεσποινίς Τζέσελ κι εγώ…
θέλουμε λίγη ακόμη βοήθεια.
Το συζητήσαμε, θυμάστε;
Αυτό το ξεχωριστό δώρο που θα επιτρέψει στη δίδα Τζέσελ και σε εμένα
να είμαστε φίλοι σας.
Οι καλύτεροί σας φίλοι για πάντα.
Και θα μας σώσει.
Θα μας σώσει από…
Ξέρετε από τι.
Μα εσύ είπες…
Ξέρω τι είπα, Μάιλς.
Αλλά πρέπει να το κάνουμε τώρα.
Πρέπει.
Πίτερ.
Μπορούμε ίσως να περιμένουμε…
Τι να περιμένουμε, Μπεκς;
Μέχρι να ξεθωριάσουμε;
Μέχρι να γίνουμε…
έτσι;
Γιατί αυτό θα συμβεί, Μπεκς. Αυτό θα συμβεί, Μάιλς και Φλόρα.
Δεν θέλετε να το πάθουμε αυτό…
η δεσποινίς Τζέσελ κι εγώ.
Όχι βέβαια.
Γιατί αυτό παθαίνει όποιος πεθαίνει στο Μπλάι.
Εντάξει.
Εκτός κι αν μας βοηθήσετε.
Εσείς…
μπορείτε να μας σώσετε.
Θα μας βοηθήσετε να γλιτώσουμε με αυτό το παιχνίδι που συζητήσαμε.
Την απόδραση;
Ναι, την απόδραση.
Δεν το βρίσκω καλή ιδέα.
Δεσποινίς Τζέσελ,
εσείς το υπόσχεστε ότι είναι καλή ιδέα;
Φλόρα… δεν…
Το ξέρω ότι είναι τρομακτικό, αλλά…
δεν έχουμε χρόνο.
Γι' αυτό, Μάιλς, θέλω τη βοήθειά σου,
κι η δις Τζέσελ θέλει τη δική σου, Φλόρα.
Σωστά;
Είναι εύκολο.
Πρέπει μόνο…
να σκεφτείς όσο πιο έντονα μπορείς
εσένα
κι εμένα
και μετά εμάς.
Όσο πιο έντονα μπορείς, σκέψου… εμάς.
Και μην ανησυχείς καθόλου.
Καθόλου, γιατί θα απορροφηθείς. Στο παντοτινό σπίτι, όπως είπαμε.
-Με τη μαμά και τον μπαμπά; -Ναι, με τους αγαπημένους γονείς σας.
Το υπόσχεσαι;
Ότι θα απορροφηθούμε με τη μαμά και τον μπαμπά;
Ακριβώς.
Θα είμαστε με τη μαμά και τον μπαμπά και δεν θα ξεθωριάσουν, έτσι;
Δεν θα το πάθουν αυτό.
Γιατί πέθαναν αλλού.
Θα κρατήσουν τα πρόσωπά τους. Κι εσείς το ίδιο.
Και θα είστε ευτυχισμένοι.
Και όλοι θα είναι…
Το υπόσχεστε;
Το υποσχόμαστε.
Ελάτε τώρα.
Όσο πιο έντονα μπορείτε, σκεφτείτε…
Φλόρα…
Κοίτα τη δεσποινίς Τζέσελ. Εσύ, Μάιλς, εμένα. Και σκεφτείτε εμάς.
Και η δεσποινίς Κλέιτον;
-Τι θα πάθει; -Τίποτα κακό.
Σου το υπόσχομαι.
Είδατε, δεσποινίς Κλέιτον; Μην ανησυχείτε.
Θα πάω στο παντοτινό σπίτι με τη μαμά μου…
και όλα θα είναι…
πραγματικά θεσπέσια.
Όχι!
Ακριβώς.
Πήγαινε στη δεσποινίς Τζέσελ.
Δεν το βρίσκω…
Θα φύγει ο πόνος.
Και η θλίψη. Για πάντα.
Ούτε σχολείο ούτε εκφοβισμοί.
Εγώ θα τα πάρω αυτά.
Θα τα πάρω όλα.
Τίποτα στενάχωρο δεν θα σε αγγίξει ποτέ ξανά.
Εσύ θα πας στη μαμά και στον μπαμπά…
σε ένα ασφαλές μέρος,
με δύο ανθρώπους που σε αγαπούν πολύ.
Πάρα πολύ.
Είσαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο.
Ο πλουσιότερος άνθρωπος.
Μακάρι…
Μακάρι να είχα αυτά τα πλούτη.
Λυπήσου με, λοιπόν.
Έλα, σαν καλό παιδί.
Όχι!
Εσύ.
Εγώ.
Εμείς.
Όχι!
Εμείς.
Όχι!
Μπεκς.
Μπεκς; Εσύ είσαι;
Θεέ μου. Δεν είναι πολύ παράξενο;
Πολύ παράξενο.
Μόνο…
Τη νιώθεις;
Ναι, λιγάκι.
Ο Μάιλς…
με γαργαλάει λιγάκι.
Κάπου στο βάθος.
Ντάνι! Παιδιά!
Αυτήν πρέπει να τη βγάλουμε απ' τη μέση.
Να σε εμπιστευτώ ότι θα το κάνεις;
Δεν ξέρω γιατί πρέπει.
Επειδή ξέρει.
Δεν πειράζει.
Κράτα την και θα το κάνω εγώ.
Φλόρα! Μάιλς!
-Όχι! -Έρχομαι!
Έρχομαι σε λίγο. Μην το κουνήσεις.
Μάιλς!
Εδώ είσαι. Πού πήγαν όλοι;
Χάνα, τι όμορφο πλάσμα που 'σαι.
Σου έχω μια έκπληξη.
Θα έρθεις μαζί μου;
Εντάξει, αλλά πού πάμε;
Θα σου δείξω.
Έλα.
Λοιπόν, πού πάμε;
Ξέρεις…
Αναρωτιόμουν τι σε κάνει ξεχωριστή.
Στην αρχή είναι αποπροσανατολιστικό, αλλά…
με δυσκόλεψες πολύ.
Τριγυρνάς, κάθε μέρα.
Καθαρίζεις κι ονειρεύεσαι νέα ρούχα.
Συνεχίζεις σαν να μη συνέβη τίποτα.
Νόμιζα ότι ήσουν πεισματάρα, αλλά ήταν κάτι παραπάνω, τελικά.
Ρώτησα τους άλλους.
Λένε πως παίρνει χρόνο.
Όλοι έχουμε τους ρυθμούς μας, αλλά εσύ…
συνέχισες να ονειρεύεσαι.
Και μετά το σκέφτηκα. Κατάλαβα τι μου θύμιζες.
Τι εννοείς;
Κοντεύουμε, θα δεις.
Έβλεπα κάτι κινούμενα σχέδια όταν ήμουν μικρός.
-Μάλιστα… -Με τον Γουίλι το Κογιότ.
Λυπάμαι, κύριε Μάιλς, αλλά ακόμη μικρός είσαι.
Το θυμάσαι το Κογιότ; Όλο το ίδιο πάθαινε.
Έπεφτε απ' τον γκρεμό.
Κατευθείαν.
Και συνέχιζε.
Όπως εσύ. Αυτό μου θυμίζεις, Χάνα.
Έπεσες απ' τον γκρεμό,
αλλά δεν σταμάτησες.
Συνέχισες.
Καθάριζες το σπίτι,
ονειρευόσουν νέα συνολάκια, σκουλαρίκια, τα πάντα.
-Τι εννοείς; -Το θέμα είναι…
ότι όταν το Κογιότ κοιτούσε κάτω…
τότε μόνο έπεφτε.
Μόνο όταν κοίταζε κάτω.
Κι εσύ πρέπει να κοιτάξεις κάτω.
Για να λήξει αυτή η φαρσοκωμωδία.
Πέσε επιτέλους, σε όποιο όνειρο θες,
καθώς το πρόσωπό σου ξεθωριάζει σαν ξεχασμένη ανάμνηση.
Μη λες βλακείες. Πάμε.
-Πάμε μέσα. -Όχι!
Σιχάθηκα, ειλικρινά,
να σε βλέπω να περιφέρεσαι έτσι.
Όχι, πρέπει να μπεις στη θέση σου.
Πρέπει να κοιτάξεις κάτω.
Όχι…
Μπιπ μπιπ.
Το θεωρώ ευκαιρία να βελτιώσω τις ικανότητές μου.
Στο Παρίσι ήμουν σου-σεφ, άρα έκοβα μόνο λαχανικά.
Εδώ θα τα ετοιμάζω όλα εγώ.
Θα είναι πολύ διδακτική εμπειρία.
Θα μαγειρεύεις για δύο παιδιά.
Δεν ξέρω αν θέλεις αυτήν την εμπειρία.
Ο Μάιλς είναι εφτά και πολύ επιλεκτικός.
Η Φλόρα είναι πέντε, μια γλύκα, αλλά…
Ο Μάιλς χάθηκε.
Κι ίσως κι η Φλόρα.
Κι εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα, γιατί…
έχω πεθάνει.
Θεέ μου…
Θεέ μου.
Πώς τα πήγα;
Πολύ καλά.
Μου είπε να προσποιηθώ.
Δεν μπορούσε να τη δει.
Και μου είπε τι να πω.
Λύσ' τη, Φλόρα, γρήγορα.
Ακόμα δεν καταλαβαίνω.
Νόμιζα ότι παίζαμε.
-Νόμιζα ότι θέλατε τη βοήθειά μου. -Όχι, Φλόρα.
Κανείς δεν πρέπει να ζητάει τόση βοήθεια, από κανέναν.
Ο Μάιλς;
Είναι πολύ αργά.
Είναι πολύ αργά, αλλά όχι για εκείνη.
Πάρ' την από 'δώ.
Όσο πιο μακριά μπορείς απ' αυτό το σπίτι.
Πήγαινε, γρήγορα.
Σ' ευχαριστώ.
Και ο Μάιλς;
Μην ανησυχείς. Εμείς πρέπει να φύγουμε.
Πού πάμε;
-Δεν ξέρω, όπου να 'ναι! -Όχι! Δεν μ' αρέσει αυτό το παιχνίδι!
-Δεν φεύγω! -Φλόρα!
Δεν θα μ' αναγκάσεις!
-Μάιλς! Πού είσαι; -Πρέπει να φύγουμε!
Υποτιτλισμός: Μάρθα Λυρώνη