KABANATA 6 ANG PAGLIPAD!
Nakita mo ang satellite photo na ibinigay sa akin?
Tingnan natin.
Bakit naman pupunta rito ang mga narco gangs?
Wala itong pakinabang sa kanila.
Magiging aksaya lamang ito ng oras.
Uy, ano iyon?
Siguro basura o kaya driftwood.
Okay, iyon ang susunod na beach.
Ano iyon?
ILANG LINGGO ANG NAKARARAAN...
Ano'ng gagawin natin ngayon? Humingi ng tulong?
Oo. Oo.
O manatili rito at mamatay.
Magaling! Ginoong Gumawa-ng-Bitag.
Mayroon kang mga tagapagpakain ng ibon
na may butas kung saan makukuha ng mani ang ibon?
Nakita mo ba kung gaano kalaki ang mga buwitre dito?
Tutukain lamang nila tayo. At kakainin tayo mula sa mga bag.
Hindi ko gustong mamatay nang ganito.
Nasa tabi mo, habang kinakain ng mga buzzard?
Mga buwitre.
Bakit ang dami mong alam tungkol sa mga ibon?
Interesado ako sa mga ibon,
nagbabasa ako ng isang libro tungkol sa mga ibon.
Ipagpatuloy mo, Belleci, magpaliwanag ka.
Matagal kaming nandoon. Hindi makaalis.
Naisip kong pareho na kaming mamamatay.
Masyadong mahusay ang pagkakagawa namin sa mga patibong.
Kailangan mo kaming tulungan, kung hindi ay mamamatay kami.
Kung hihingi ka ng paumanhin sa pagtapon sa aking gin.
Sige, sige, paumanhin at natapon ko ang iyong gin.
Parang hindi ka nagsisisi.
Richard, patawarin mo na ako,
humihingi ako ng tawad sa pagtapon ng iyong gin.
-Masaya ka na? -Oo.
-Sige, tulungan mo na ako? -Oo.
Ano ang gusto mong gawin?
Iniisip ko, kung iuugoy natin nang sabay,
baka magawa nating makakapit sa isa't isa at pumanhik palabas o kung anuman.
Kailangan mong lumayo mula sa iyong sentro ng gravity
at bumuo ng momentum.
Tulad ng bata sa isang duyan.
Mga lalaking nasa tamang edad sa isang bag.
Ito ay simpleng pisika.
Hayan na, kuha na natin ito.
Naipit ang aking paa.
Kunin mo ang kamay ko. Ganyan nga.
-Hindi, hindi, iyan na. -Wala na akong magagawa.
-Teka. Pabalik na ako. -Malapit na.
Humawak ka.
Tama, nakuha ko na!
Ayan na!
-Uy! -Ano na ngayon?
Iuugoy kita papunta sa poste.
Iyon na, Richard. Heto na tayo! Kunin mo!
Oo!
-Paikot-ikot lamang ako, Tory. -Sige, sige.
-Hawak na kita. -Oo.
-Handa ka na? -Oo.
Humawak ka.
-Oo. -Mayroon akong naisip.
-Bakit mo pinakawalan? -Dahil nakuha ko na ang kailangan ko.
Isang piraso? Napalilibutan tayo ng lubid.
-Oo, lubid na nylon. -Oo.
May kahinaan ang nylon, hindi ito matibay kapag nainitan,
kaya kikiskisin ko ito.
Matalino!
Oo! Habang nag-iinit ang nylon dahil sa pagkikiskisan,
rumurupok ito hanggang sa mapatid.
-Mas matalino ka kaysa sa hitsura mo. -Isa pa.
Para itong lagari ng kable.
-Oo, kailangan lang pag-initin. -Ginagawa mo na.
Diyos ko. Nakakapagod!
Sige lang, nakasalalay diyan ang ating buhay,
Nraramdaman ko nang umiinit.
Mukhang makalulusot ako sa baghaging iyon.
Ayos! Malaya ka na!
Ayos! Nagawa mo!
-Patag na lupa, ayos ito. -Alam kong magagawa mo, Richard!
Teka, saan ka pupunta? Uy!
Richard! Bumalik ka rito, Richard!
Pakiusap.
Uy! Hindi kita iiwan. Hindi!
Akala ko iiwanan mo ako. Nadala ako doon.
Kailangan kita mapakawalan diyan.
-Huwag mong puputulin. -Hindi ko puputulin ang mga binti mo.
-Sa tingin ko ayos na iyan. -Oo.
Buwisit na patibong.
Ayos iyan.
Ayos maging malaya.
Diyos ko, nagugutom ako.
Teka, isa iyang ako.
Anong isang ako?
Isang akong-ibon.
Isang Hammond's flycatcher.
Isa iyang ibong dumadayo mula sa Gitnang Amerika tungo sa Canada.
Naligaw siya,
kaya siya napunta rito,
pero hindi iyan mabubuhay nang 100 milya mula sa dapat niyang puntahan.
Mayroon lamang apat na libro sa islang iyon.
Tatlo doon ay aking mga autobiograpiya.
At isang libro tungkol sa mga ibon sa bangka.
Oo.
Hindi kawili-wili,
ngunit doon ko nabasa ang tungkol sa Hammond's flycatcher.
ORNITOLOHIYA NG AMERIKA
Naalala ko ang pangalan dahil ako ay si Richard Hammond.
Kaya ano'ng sinasabi mo, na malapit lamang tayo sa lupa?
Para iyan mapunta rito, mayroong lupa mga 100 milya o mas mababa mula rito.
Tumigil ka.
Sa tingin mo tayo ay nasa 100 milya o mas malapit pa mula sa lupa.
Upang iyan ay mapunta rito.
Kahanga-hanga na alam mo ang impormasyon na iyan.
Ito ay isang magandang balita.
At ito pa ang isang bagay, sinubukan na natin ang mga balsa.
Nalubog natin ang ating mga bangka.
-Oo. -Bakit hindi natin gawin iyon?
-Sa himpapawid? -Kailangan maraming tubig.
Makaaalis tayo sa pamamagitan ng hangin.
Inaakala mong makalilipad ka paalis ng isla tulad ng isang ibon?
Natigil ako sa isla kasama si Hammond. Handa na ako subukan kahit ano.
At bago namin makita ang ibon, ang pagtakas sa ere ay di tama,
ngunit alam na natin ang layo, alam na natin ang gagawin,
nabago niyon ang lahat.
Ang isang eroplano ay tiyak na malabo.
Oo. Wala tayong sapat na gamit para gumawa ng isa
at kakailanganin natin ng higit na katumpakan.
Isa pa, kailangan natin ng mga makina mga malalakas na makina.
Kailangan natin ng isang stepper gearbox.
Paano ang helicopter? Kaya mo paliparin?
Hindi ko alam kung paanong bumuo ng isa.
Masyadong maramig kumikilos na bahagi,
at maaaring mamatay tayo doon.
Sasabihin ko ano puwedeng gawin.
Gyrocopter.
Isang gyrocopter?
-Nakapagtayo ka na ba ng ganoon? -Hindi.
-Nakapagpalipad ka na ba ng ganoon? -Hindi.
Sa bagay, simple lamang ang mga prinsipyo.
Sa totoo lang hindi iyon kumplikadong aparato.
Gaano ba iyon kahirap? Iyon ba ang iniisip mo?
Maaari iyong magawa. Kakailanganin natin ng maraming aluminium.
May nakita akong aluminum.
Hindi natin kailangan ng aluminum, kailangan natin ng aluminium.
Hindi umiiral ang aluminum.
Gawin mo iyan. Maghahanap ako ng aluminum.
Hindi ka pa nakaririnig ng gyrocopter?
Isa iyong tulad ng isang regular na helicopter.
Umiikot ang mga talim nito sa pamamagitan ng pagtulak ng hangin.
Iyon ang gagawin namin
Hindi iyon ang una, dahil una, gagawa kami ng isang modelo para subukan ang teorya.
Ito ay gagana.
Para lang itong pagpapalipad ng saranggola.
-Oo. Sa bagay, tama ang hangin. -Oo, perpekto ang hangin.
-Kaya, balikan natin. -Sige.
'Di tulad ng helicopter, ang gyrocopter ay hindi pinatatakbo ng isang rotor.
Maaaring may isang fan na magpatatakbo rito pasulong.
Pinaiikot ito ng hangin,
subalit dahil sa balangkas na ito, lilikha ito ng lift.
-Tila ito pakpak na uusad pasulong. -Isang pakpak ng eroplano.
Subalit pabilog. Kumikilos sa ere.
Ang katotohanan wala tayong malakas na makina
-ito ang perpektong sasakyan. -Oo.
-Gagana ito. -Oo.
Kailangan mo itong itaas sa iyong ulo, malamang mga 35 degrees.
-Bigyan mo'kong kaunting tensyon sa lubid. -Tensyon.
Tingnan natin kung mapapagana natin.
-Sabihin mo sa akin kung handa na. -Handa na ako.
-Sige. Handa ka na? Heto na. Umiikot na. -Oo.
Kailangan ng malaking bugso.
-Oo. Maaring iyon na. -Heto na.
Sige.
Kapag sa tingin mo ay handa ka na, maaari kang tumakbo ng ilang hakbang.
Sige, sige, sige.
At mamamatay ka.
Ito ang aking unang paglapag.
Nagawa ito ng magkapatid na Wright ng isang beses lamang.
Pinatutunayan ko lang ang mga prinsipyo dito.
Masyadong matarik ang anggulo.
Kailangang pahalang ang disk,
dahil papunta ang lift doon.
Iyon ay magiging pahalang.
Kailangan lang ng higit pang hangin, at susubukang pantayin.
Ito na, nararamdaman ko ang lift.
-Naramdaman ko ang pag-igting sa pisi. -Oo!
Saglit, pero lumipad ito.
-Gumana siya ng saglit. -Oo. Nakakuha tayo ng lift.
Medyo mahirap ang paglapag. Kailangan nating ayusin iyon.
Iyon ang tamang pagkaka-ayos.
Mukha itong misyon ng pagpapakamatay.
-Gagana ito. -Kailangan ko lang...
Napatunayan na ang teorya.
Sige. Iyon na iyon. Ang huli sa mga rehas.
Ayos. Pero sa tingin ko hindi iyon sapat. Kailangan lang...
Niloloko ba natin ang ating mga sarili sa paggawa ng gyrocopter?
Pakiramdam ko masyado na tayong nagtagal sa islang ito.
-Magagawa iyon. -Pero naaalala mo ang balsa.
Napakasama ng nangyari. Talagang masama.
Gayunpaman, paglipad ang kasagutan.
Sa tingin mo sapat ang lakas ng makina ng go-kart, ha?
Oo. Sige.
Ito ay tungkol sa ratio ng puwersa sa timbang.
Wala tayo masyadong puwersa mula sa makina,
subalit magiging magaan ang makina.
Alam mo naman hindi nito makakaya ang bigat nating dalawa.
Hula ko ikaw ang siyang lilipad paalis
dahil ikaw ang may lisensya.
Mukhang rasonable iyon.
Kaya tayo ay lilipad paalis sa islang ito.
Kabaliwan ito, pero iniisip ni RIchard na makabubuo siya ng isang gyrocopter.
Ang tanging problema, ay mayroon lamang lugar para sa isang tao.
Kaya kung hindi na ako makabalik at matagpuan ninyo ang kuhang ito,
ipinaalam ko sa inyo na hindi bumalik si Richard sa isla para iligtas ako.
Maaari mo bang buhatin? Tingnan natin kung gaano kabigat.
Sige.
-Hindi na masama. -Hindi talaga masama.
Tama, ito ay magaan at matibay.
May ilang bahaging nawawala.
Kailangan ng rotor.
At ang mga rotor ay ang pinakaimportanteng bahagi. Alam mo iyon.
Oo, kritikal iyon.
Tama, ito ang magiging...
Ito ay isang pakpak, hindi ba?
Maiisip mo iyan, dahil sa hugis nito nakalilikha ito ng lift.
Kailangan lamang matiyak na mawala ang mga kulubot na ito.
Maaapektuhan ng hugis ang kahusayan nito,
ngunit hindi sa hindi ito gagana.
Mukha ba iyang pakpak ng eroplano?
Oo, airfoil. Pahaba.
Mababang presyon sa itaas, mataas sa ibaba,
makalilikha ito ng lift kapag nasa himpapawid.
Oo. Hangga't magagawa nating ipalibot ang metal
at pukpukin ito sa tamang hugis.
Magtatagal nga lamang ito.
Isa itong pantasya.
Sinabi mo na sa aming naubusan na kayo ng gasolina.
Huwag kang magsinungaling sa amin.
Teka lang, puwede? Oo, wala na kaming gasolina.
Pero gumawa kami ng hooch at may etanol sa hooch.
Sa teorya, mapatatakbo ng etanol ang makina.
Tingnan niyo ang telepono ni Richard.
Kinuhanan niya ang lahat para sa kanyang palabas sa isla.
Isa itong pagkakataon. Gawin natin ang makakaya natin, bilis.
-Tama. Teka. -Tulong? Sa film school ako pumasok.
Alam kong pumasok ka sa film school.
Oo. Ituloy mo.
Tatlo, dalawa, isa.
Maligayang pagdating sa Hammondland TV. I-like at i-share.
Matutunan natin kung paano gumawa ng etanol dito...
Ginagalaw mo ang kamera...
-Ito ay si Tory. -Kumusta.
-Siya ang kaibigan kong... -Tutulungan ko si Richard ngayon.
Sige.
Kailangan mo ng tatlong bagay.
Prutas, tubig, at maraming oras.
Ano ang maaaring gawin para sa oras?
Durugin mo ang prutas, at ang ika-apat na kailangan mo,
hindi ko puwedeng sabihin, sabi ni Tory mababagot ka...
-Dapat bang nasa tubig? -Nababagot ang mga nanonood.
Pagkatapos ay sasarhan na
at hahayaan natin ang mga lebadura na...
Ang mga lebadura ang kakain sa mga lumalabas sa prutas
at maglalabas ito ng carbon dioxide at etanol.
-Ito ang isang nauna naming inihanda. -Ngayon nasasanay ka na.
Wag mo kong bolahin.
Ito ang susi sa buong proseso.
Ang tubig ay kumukulo sa 100 degrees, 78 degrees ang sa etanol,
kaya nais natin ang temperatura sa pagitan ng dalawang iyon.
Ang etanol ay maglalakbay bilang isang singaw dito,
at kung susundan natin ito, iikot ito sa trosong ito. Ang tawag dito ay bulate.
Bubuhusan natin ng pangpalamig na tubig sa hose na ito
at lalabas bilang hamog ang etanol ng mas mabilis.
-Hawakan mo. Ilapit mo. -Hindi ko kaya. Mabigat.
Walang may gustong panuorin ang pagbubuhos ng tubig.
Mauuwi iyon sa lalagyan na iyon. Etanol na yari sa isang isla.
At ito ang sandaling pinakahihintay ninyo.
Apoy.
Lumapit ka.
Ayokong lumapit. Sasabog ang ulo ko.
Etanol.
Gumagana!
Magsalita ka.
-Nag-aapoy. -Sabihin mo, "Subscribe to my channel!"
Mag-subscribe sa channel ko.
-I-like at i-share. -Hammondland
Hammondland TV. May apoy dito.
Gawin mo ito. Hawakan mo. Tignan natin.
Paano ka nagpasya sa haba na ito? Hinulaan mo lang ba?
-Iyong totoo? -Oo.
Hindi ko alam.
Marahil mayroong kumplikadong kompyutasyon na kailangang gawin,
ang ginawa ko ay ayon sa proporsyon na inaasahan mong makita
sa isang eroplanong mayroong rotor at iyon na iyon.
Siguro tama ka.
Kung pag-iisipan mo, mas mahabang pakpak, mas malakas na lift.
Ang haba ng pakpak, at ng kurdon, 'yun ang bahaging iyon.
-Kailangan nating isipin ang timbang. -Oo.
Kung masyadong mabigat, hindi tayo maka-aangat sa lupa.
Kailangang magpatuloy tayo sa pagkilos.
Hangin ang magpapatakbo sa atin. Kung mahaba, hindi ito liliko.
Iyon ang hula ko.
-Kailangan na lang nating subukan. -Oo.
Puwede ba akong magmungkahi na huwag muna nating ilagay ang makina?
Hindi tayo mamamatay?
-Puwedeng hatakin. -Eksakto.
-Hatakin natin sa isang kotse. -Mas magiging ligtas.
Titingnan natin kung makalilikha ito ng sapat na lift.
-Handa ka na ba rito? -Oo.
-Kung ito'y gumana... -Alam ko!
Ang 100 milya ay hindi biro.
-Sa karagatan, mag-isa ka lang. -Ako at ang mga ibon.
Ano'ng pwedeng mali?
-Hindi ka natatakot? -Hindi.
Oo.
At narating na natin ang sandali ng katotohanan. Susubukan na natin.
Nakabuo kami ng lumilipad na makina
o isa pang paraan para saktan si Richard Hammond?
Magandang ideya na itulak ito para makatipid sa gasolina,
Alam ko iyon, pero ang hirap na trabaho nito.
Ngunit antagal nating ginawa itong etanol.
-Ayokong sayangin kahit kaunti. -Alam ko iyon.
Sige, sana gumana ito.
Tama ang agham.
Isang internal combustion na makina na dapat tumakbo sa gas ay puwede sa etanol.
-Sige. Sige. -Maari. Baka tumakbo ito
Sige.
Isang bote lang?
-Para sa pagsubok. -Sige.
Handa ka na?
Halika na!
Gumagana!
Mabuting balita! Mahusay! Tipirin mo.
-Sige. -Tama.
-Mayroon tayong gasolina. -Oo.
Kung mapapabilis natin,
magsisimulang umikot ang pakpak
dahil pinaiikot ito ng hangin,
at ito'y nagiging isang disk.
Karaniwan ang helicopter ay mayroong makina.
Ngunit ang makina ang magpapaandar,
diyan papasok ang lift. Heto, hatakin mo.
Gagamitin ko ang kontrol na ito at hahatakin pabalik.
Dadalhin nun ang buong disk, lahat iyan, pabalik tulad niyan,
para dadaloy ng mabilis ang hangin,
pagkatapos, habang pumapantay ako, ito ay dapat...
-Makapagbigay ng lift. -Oo.
Lahat ng lift ay nalilikha ng hangin sa pagpapaikot nito,
ikaw ang makina ko.
-Kaya kailangan kong bilisan. -Oo.
Kailangan ba natin ng safety word?
Sige, kapag sinabi kong...
-Hinto. -Sige
Tama. Ngayon kung sisimulan mo na ang pagpapaikot...
Mapadadali noon ang pagpapatakbo.
Sige.
-Gagawin natin. -Galingan mo.
Tama, ito ay kapana-panabik!
Tayo ang magkapatid na Wright, mas guwapo nga lang.
Naka-antabay na ako.
-Handa ka na ba? -Ayos na ako.
Sige, heto na.
Ayos ito. Umiikot na.
Lumiliko na ang pakpak. Bumibilis na.
Maganda ang lagay mo!
Kailangan mong mas bumilis. Lumiliko na.
Ito na ang pinakamabilis na kaya ko.
-Gumagaan na siya. -Bilis, Richard.
-Gumagaan na siya. -Bilis! Kaya mo iyan!
-Nararamdaman ko na iyong lift. -Ano?
Aangat na siya.
Umaangat na!
Teka, umaangat na ako!
Diyos ko! Gumagana!
Oo!
Lumilikha ng lift ang rotor!
Gumagana ito!
Gumagana!
Lumilikha ng lift! Lumilipad! Lumilipad!
Hindi madali, pero lumilipad ito!
Mga talangka!
Teka.
Tulad ito ng pagkatalo sa isang away laban sa lasing na kabayo, pero gagana ito.
O, oo! Sige!
-Gumana! -Gumana nga ba?
Umangat ka!
Umangat ba ako? Nakita mo?
Lumilipad ka!
Lumilipad ako. Kahanga-hanga ang pakiramdam!
Hindi ako makapaniwala!
Akala ko ito ang pinakabaliw na ideya kahit kailan.
At kahit na...
Tama, sa pag-iisip nito,
napalipad ito ng motor ng go-kart,
doon nanggaling ang pagmamaneho,
-kaya alam natin kaya nito. -Mayroon itong sapat na puwersa.
Magtatayo tayo ng isang prop at ilalagay ang motor na sa gyrocopter.
-Iyan ang tiket natin paalis ng isla! -Ito ang tiket natin paalis dito,
at hindi ito basta tiket, isa itong de-istilong tiket.
-Makabebenta ako ng libro tungkol dito. -Magpaalam ka na sa islang ito.
Ito ang pagpapaalam ng may istilo.
Teka, anong sinabi mo? Magbebenta ka ng libro?
Gugustuhin itong malaman ng tao dahil sa ginawa natin para makaalis.
Hindi tayo basta nakabuo ng...
Magsisimula na ako sa motor.
Maaari mo ba akong hatakin pabalik sa pagawaan?
Ba't di ka lumipad pabalik?
Bilang punong test pilot, masaya na akong gumana ang rotor.
Inilipat na namin ang makina ng go-kart sa gyrocapter
para handa na kami sa pansariling paglipad.
Hindi ka ba humahanga sa lahat ng ito?
Sinubukan mong bumuo ng gyrocopter sa isang isla!
-Sigurado ka ba dito? -Sigurado.
Magandang bagay ang lumipad mag-isa. Itutulak ako ng propeller.
Kapag napaikot nito ang disk, ayun ang aking lift,
ang kambyong ito ang nagkokontrol sa anggulo ng disk.
Ikaw ang magpipiloto nito.
-Alam ko. -Iyong ang ikinakaba ko.
Susubukan ko muna, lilipad sa paligid, pakikiramdaman.
-Nagpunta ka ba sa banyo? -Oo.
Gas? Tsek. Helmet? Tsek.
Seatbelt? Tsek.
Naglalakihang bayag.
-Dalawang tsek. -Ayan na.
-Sige. Mag-ingat ka. -Salamat.
Sana makita pa kita sa lupa nang isang piraso.
-Lumayo ka habang dinadala ko siya sa ere. -Sige.
-Magkita tayo sa lupa. -Oo.
-Nang ligtas. -Oo.
-Kaya mo ito, Richard. -Oo! Oo!
Hindi ako sigurado kung magagawa ko ito. Subukan natin.
O, yeah! Lilipad ako!
O, diyos ko.
Gumagana siya! Gumagana talaga siya!
Gumagana! Gumagana!
Napakagaling nito!
Tulad siya ng isang helicopter, pero hindi.
Maaari itong lumiko.
Siya ay mahusay sa paggawa niyon.
Kailangan mo itong subukan!
Papasok!
Mag-ingat ka. Magpataas ka, mas mataas!
-Hindi. -Yuko!
Ingat, Richard!
Ito na yata talaga ang tiket namin tungo sa kalayaan.
Huwag mong kalimutang balikan ako!
Gasolina! Hindi maganda ang tunog niyon.
Lalapag ako.
Tory! Ingat!
-Gumana! -Nakita mo ba?
Oo. Oo!
Teka, kailangan kong ayusin ang mga bagay-bagay. Ito ay...
-Nagawa mo! Nagawa mo! -Lumipad talaga siya!
-Lumipad ka! -Gumana siya!
O, Diyos ko!
-Gumana! -Ito ay pambihira!
-At hindi ka bumangga! -Hindi! Nakita mo ba ako?
Hindi ito tulad ng mga nagawa ko na.
Iyon ang pinakamagandang nagawa ko!
-Inaakala ko iiwan mo na ako. -Hindi ko iyon gagawin.
Lumipad ka na lang at hindi kita makita na.
Hindi ako makapaniwalang gumana iyon! Makaaalis na tayo ng isla.
May isa lamang isyu.
Ano?
Ano ang isyu? Gumana siya.
-Gumagana siya. -Oo
Ang bagay na ito...
ay umiinom ng gasolina.
Ininom na nito lahat ng nilagay natin, lahat ng etanol.
-Wala na tayo? -Oo. Walang paraang
ang makinaryang ito ay kayang dalhin ang sapat na gasolina para sa 100 milya.
Kakailanganin kong magdala ng madami.
-Masyadong mabigat. -Paano kung pagaanin natin?
Paano kung hindi mo paliparin paalis.
Magpabagal ka para makatipid ng gasolina.
Hindi, tandaan mo, ang motor na iyon ang tanging nagpapatakbo,
episyente na siya.
Balik tayo sa simula.
Isang magandang bagay,
mayroon na naman tayong isang hamon
alam ko kung gaano mo iyong kagusto, at nasa atin ang pinakamagandang laruan.
Isa pang taon,
magiging napakagaling ko na sa pagpapalipad nito sa katapusan.
Mga maliliit lamang na paglipad. Kaya, matutulog na ako,
itutulog ko na ang aking kasabikan, bukas na lang
kapag nakagawa na tayo ng mas maraming etanol.
Umasa ako ng lubos.
Narinig mo ba kung paano ko ibinaba ang makina sa pagliko?
Dahil pinaiikot mo ang mga disk,
kung ito ay bumabagsak sa himpapawid,
mas maraming hangin ang nasa sa disk at iyo'y mas maraming lift,
Ang kailangan niyong malaman tungkol kay Tory, ay hindi siya marunong sumuko.
Ano'ng ginagawa mo?
May ideya ako.
May kuwento tungkol sa isang lalaking kumuha ng mga lobong pangpanahon,
at pinuno niya ng helium, ikinabit sa isang upuan at lumipad.
Tumaas siguro ng mga 15,000 talampakan.
-Isa lamang kuwento. -Nakumpirma iyon.
Marahil paraan iyon para makatakas.
Marahil gawin din natin ang parehong bagay.
Kaya kailangan natin ng maraming lobo.
Nang natagpuan natin ang mga lalagyang ito at nakita natin ang mga ito?
Alam ko na. Oo, pero kailangan matatag ito.
JONNY'S JONNIES MANIPIS
Dinesenyo sila para di pumutok, iyon ang trabaho nila.
Magandang punto, pero teka, saan tayo makakukuha ng helium?
Malabo ang helium, pero makalilikha tayo ng hydrogen.
Kailangan lamang ay biyakin ang mga molekula ng tubig.
Hahasain ko ang pait.
Heto, kunin mo.
May trabaho tayong kailangang gawin.
Natandaan mo noong naubusan ng baterya ang panghinang?
Gagamitin natin para gumawa ng hydrogen.
Ang tubig ay H2O.
May dalawang hydrogen at isang oxygen.
Hahatiin natin ang "H" mula sa "O."
-Kailangan lamang natin sila biglain. -Gagana ba ito?
Hindi ko alam, tama ang agham.
Sige. Nakuha ko na ang mga lead.
Kung may kailangan ka gawin, sabihin mo lamang.
-Maaari ka bang kumuha ng tubig? -Saan ako kukuha ng tubig?
Hindi ko alam. Saan ba tayo makahahanap ng tubig?
Sige, mauna ka na, at pupunuin ko ito.
Iyan ay H2O.
Ang tubig-alat ay nagpapatakbo ng kuryente?
Kailangan natin ng electrolytes sa tubig, iyon ay sigurado. Okay.
-Iyon ba ang mga rod? -Oo.
Kapag pinagdikit ko itong dalawang rod, lilikha ito ng isang arko,
ang arko na iyon ang maghahati ng mga molekula
at iyon ang lilikha ng ating hydrogen. At iipunin natin iyon dito sa hose na ito.
Kapag may bula, hydrogen iyon,
at iyon ang gagamitin natin para punan ang mga lobo.
Kung naghahati tayo ng mga molekula ng tubig.
-Oo. -Hindi mga atomo.
Hindi, hindi mga atomo. Masama iyon.
Kung hinati mo ang atomo, tatayo ako ng mas malayo.
Mapapatay natin ang ating mga sarili.
-Heto na tayo. -May magagawa ba ako?
Kahit anong gawin mo, huwag kang titingin sa arko.
Alam kong gusto mo ang mga makikinang na bagay.
-Gusto kong makita kung ano'ng nangyayari. -Huwag iyan. Iyon ang tingnan mo.
Bakit iyong kailangan kong tingnan ay katabi noong makabubulag sa akin.
Magandang punto iyan.
-Handa ka na? -Hindi talaga
Heto na.
Ito ay mala-halimaw ni Frankenstein.
Tumingin ako sa liwanag.
Huwag kang tumingin sa liwanag, lumayo ka sa liwanag.
-Mayroon nang mga bula. -Gumagana?
Diyos ko! Buhay siya! Buhay siya!
Buhay siya!
Ikaw, kaibigan, ay lumilikha ng hydrogen.
Gumagana siya!
Napakatalino ng mga nangyayari.
Tingnan natin kung lulutang ang lobo.
Oo, nasasabik ako. Kailangan ko ang ganito.
-Mayroon akong lobo. -Punuan mo.
Ayos na iyan.
-Nalalagyan ba? -Napupuno mo ang lobo ko.
Hydrogen ang laman niyan.
Ayos.
-Tingnan natin kung lulutang. -Hindi ako magaling sa pagbubuhol.
Ayaw ko sa children's parties.
-Wag mo pakawalan ang hydrogen. -Ako'y...
Tulong?
Pumutok.
Sa pangmatagalan, trahedya ito.
Subukan ulit natin.
Di ko ito puwedeng ipagpatuloy habambuhay.
Lagi kang nagmamadali.
Sandali.
Naaalala kong dati ay ginagamit nila ang hydrogen sa mga lobo,
pero ngayon hindi na masyado. Bakit kaya, nagtataka ako.
Kumusta.
Oo.
-Ngayon ibuhol mo na -Kailangan mo ba ng tulong?
Mapapasahol mo lamang.
-Sige. -Oo.
-Ito ay... Ipagpalagay natin... -Sige.
...ito ang aktwal na kaganapan.
Dapat lulutang ito.
Sige.
Buti naman!
-Paitaas, tungo sa kalayaan! -Ayos ito.
-Kakailanganin nating marami pang ganoon. -Kailangan natin ng libo.
Kailangan ng produksyon ng hydrogen.
Kung iaangat nito ang ating mga bigat,
napakaraming lobo noon na kailangan nating punoin.
-At ibig kong sabihin napakarami. -Kailangan nating mag-eksperimento.
Hindi sa pagmamayabang, pero nakalikha kami ng hydrogen.
At marami pa kaming nalikha.
Kinukuryente niya ang tubig,
pinupuno ko ang bawat lobo na makukuha namin.
Gaano karami?
Si Tony ang nag-ayos ng matematika.
Iyan ay O2
Sige, Stephen Hawking, anong ginagawa mo.
Buti na lang nandito ka. Nagkompyut ako, at lumalabas
na ang bawat isa sa ating lobo ay makabubuhat ng 6.5 gramo ng timbang.
Ang timbang mo ay halos 75 kilo. Ang timbang ko ay halos 85 kilo.
Gagamitin natin ang balangkas ng ating gyrocopter.
Aluminyo iyon, magaan.
Magbibigay iyon sa atin ng halos 235 kilo.
-Tayo iyan, kasama ang balangkas. -Oo.
At ang kabuuan ay tumataginting na
31,333 na lobo.
Napakaraming lobo niyan.
Kung masyado na tayong tumataas, puwedeng putukin ang ibang lobo
at magbaba sa atin mas malapit sa lupa,
pero sa tingin ko bago tayo magtangkang lumipad.
kailangan muna nating ipadala si Clarkson para siguradong ligtas.
Tama, gagawin niya iyon.
Makaaalis tayo sa islang ito gamit ang hydrogen.
Sana hindi ko na kailangang gumawa ng panibagong mensahe.
Alam kong nasabi ko nang ilang beses dati pero ngayon ay tatakas na kami,
pero kung hindi kami makatakas, sana makita mo ang mensaheng ito,
at kung anuman ang nalalabi sa aking bangkay.
Huy, anong ginawa mo sa gyrocopter?
Ako ay naging matalino.
Binaklas ko ito, at purong buto na lamang.
Ito ang pinakamagaang magagawa natin dahil wala na tayong aluminyo.
Tinanggal ko lahat ng di natin kailangan.
At idinagdag ko... Oo.
Kailangan natin ng paraan upang magbigay ng direksyon,
puwede mo akong tulungang ikabit ang kadena. Ito ang magpapatakbo sa fan
na siyang mapatatakbo ng likurang pasahero.
Ayos.
Kaya ituturo natin iyan sa kanluran, at tayo'y pasilangan sa ating kaligtasan.
Sana, maging sapat ang tatag nito upang makaya ang mga hangin.
Kakayanin niyan. At huwag mong kalimutang hindi iyan lilikha ng lift,
na direksyunal. Ang ibinibigay lamang niyan ay kontrol.
-Ito ba ay isang timbang upuan? -Oo. Literal na timbang upuan.
Ito ang pinakamagaang upuang magagawa ko,
dahil anumang idagdag ko ay karagdagang lobo pa.
Marami pang lobo.
Kailangan nating gumawa ng seatbelts para sa mga ito.
Kapag ito'y bumagsak, may maitutulong kung nakatali tayo?
Gusto ko lang masiguradong mananatili akong nakatali dito.
-Sa tingin ko kailangan nating subukan. -Sige. Oo.
At magpepedal ako nang ganito, papaikutan ang fan,
-at ikaw ang magmamaneho. -Oo, ito ay...
-Huy, Richard. -Ano?
-Bweno, isa iyong isyu, hindi ba? -Isang malaking isyu.
Siguro kailangan... Para sa kagaanan, subukan lamang kung gaano ito kagaan.
-Iangat ba? -Tignan natin kung kaya natin.
Kita mo na, hindi na ganoon kasama, hindi ba?
Sa totoo lang magaan siya.
Ano ang target, 75 kilo? Sa tingin ko hindi ito iyon.
"Magaling, Richard, sa pagbuo ng isang airframe."
Ipinagmamalaki ko ito.
Mukha talaga siyang isang bagay.
Ang makinarya ng kalayaan.
Mukhang isang galing sa Mary Poppins.
-Alam mo ang pelikulang iyon, ha? -Oo, at ang lalaking hindi makapag-Ingles.
Nakita mo, sa tingin ko sasang-ayon ka na magaan ito.
Oo, pero, hindi talaga natin kailangan ang mga gulong na ito.
Hindi natin kailangan sa paglapag.
-Hindi ito isang gyrocopter. -Pero tayo ay lalapag.
Pero karagdagang timbang ito.
Hindi na natin kakailanganin ng runway.
-Kailangan natin itong gawing magaan. -Oo.
-Kumuha na tayo ng mga lobo. -Sige. Maraming lobo.
Log ng kapitan... Hindi na importante kung anong numero ito,
dahil ito na ang huli. Ito na.
Hindi ko inakalang darating ang araw na ito.
Aalis na kami, kaya, paalam, Hammondland,
paalam, magandang treehouse,
paalam, Halimaw, ang Manok,
paalam, sa aking kaharian,
Sige, sa tingin ko aangat siya.
Isa itong matapang na bagay na gagawin mo para sa amin.
Ito na ang kalayaan namin.
Oo. Ito na marahil iyon.
Naka-ayos na siya.
Nararamdaman mong gusto na nitong iwan ang lupa.
Tatanggalin lang natin ang mga balas.
At ayan na.
May lift na tayo.
Mayroon ba tayong lift?
Oo.
Umaangat na ito!
Oo, mayroong lift. Nararamdaman ko.
Makaaalis na tayo sa islang ito.
Gusto mo bang maglagay ng isa pang sandbag?
Oo, kailangan ng isa pa.
Ang isa doon.
Medyo malungkot akong aalis na tayo. Kaunti lang.
Isang kapanabik-panabik na paraan ng pag-alis.
SIge, sa susunod na pampang.
Ano iyan?
Hindenburg! Iyon ang dahilan kung bakit hindi na gumagamit ng hydrogen.
Mabilis ito magliyab, ngunit ito lang ang pagpipilian.
Gumagawa ng static na kuryente ang mga lobo.
Sa lahat ng mga yunit...
Ito ay si Charlie Oscar Kilo...
At iyon ay kung kailan dumating ang inyong mga tauhan. Sobrang saya kong makita sila.
Ang makakita ng ibang tao na dumating para iligtas kami.
Di ko alam kung ano sasabihin.
At nalaman namin na sila ay naiinis.
Mukhang kinabahan sila dahil sa pagsabog.
Sino sa tingin nila ang inaaresto nila,
ang pinakakawawang drug baron?
Naisip niyo ba kung bakit kayo nandito?
Kung bakit namin tinatanong ang lahat ng ito?
Di niyo iniisip na kami ay mga drug overlord?
Hinagilap namin ang isla.
Hindi namin siya matagpuan.
Nasaan ang ikatlong nakaligtas?
Ano'ng ginawa ninyo sa kanya?
Ano'ng ginawa namin kanino?
Ang nasa isla lamang ay si Tory at ako.
Hindi ko maintindihan.
Kung walang ibang nasa isla,
paanong nawala ang layag
at lumitaw ulit sa ibang lugar?
Sige, sige. Nahuli niyo na ako.
O sige, huli n'yo na ako.
Ako iyon.
Ako ang gumawa niyon.
Ano'ng ginawa niya?
Isa iyong biro.
Kakawasak lamang ng barko. Hindi ako babalik sa tubig na iyon,
lalo na sa bangkang Belleci, kaya itinago ko.
Hindi ko inaasahang matataranta siya.
Alam mong walang ibang tao sa isla,
pero gumawa ka pa rin ng mga patibong?
Oo.
Muli, kaunting kasiyahan.
At nakahuli kami ng manok.
At dalawang turkey.
Bahagyang bastos iyon. Makaaalis na ba ako?
Hindi.
Magkuwento ka tungkol kay Clarkson.
Ginawa niya ang lahat kasama niyo.
Clarkson?
Oo, masasabi mo nga iyon. Pagpalain nawa siya.
Nakaligtas siya kasama namin.
Tingnan mo ang sarili mo. Luma, parang balat, nagbabalat, wala sa hugis.
At naroon siya sa karera.
Bilis, screw tank!
Ang kahoy na kotse ay napakagaling!
Oo. Sinubukan niya ang mga duyan.
Siya ang istatwa sa aming steamboat.
Tory, lumulubog ako.
Iyon ay isang napakagandang pagkakabuo.
Ang pagdiriwang sa ika-apat ng Hulyo ay ideya ni Clarkson.
Mamamatay ako!
Noong nasa digmaan...
Tira!
...siya ay kakampi.
Dinukot mo si Clarkson!
Nakita niya akong pinalipad ang gyrocopter.
Paparating!
Hindi pa rin ako makapaniwala!
Ito ay isang matapang na bagay na ginagawa mo.
Sinusubukan niya ang airship noong ito ay sumabog.
Eksakto.
Sa iyong sariling salita, pinasabog niyo si Clarkson!
Oo.
Inaamin mo ito.
Inaamin mong pinatay mo ang ikatlong castaway na si Clarkson?
Ano?
Bakit? Nawalan ka ba ng pasensya sa kanya?
-Normal lang. -Pagod ka na sa mga ideya niya?
-Oo, pero hindi ganoon. -Pero pinasabog mo siya.
-Tinanggal namin ang laman niya. -Nasusuklam ako sa iyo.
Bakit kayo nagagalit? Pinasabog namin ang isang sako at futbol na may mukha.
Ano?
Isang futbol na may mukha?
Si Clarkson ay isang manika?
Siyempre oo.
Sa pagkakataong ito, oo, isa siyang manika...o dati.
Baliw kayong mga tao.
Wala silang natagpuan.
Ibigay mo iyan dito.
Totoo ang lahat ng ito?
Kaya, SeÃ±or Hammond.
Lumabas ang resulta ng laboratoryo na nagkukumpirma sa iyong istorya.
Walang DNA na natagpuan sa pagsabog,
ilang piraso lamang ng isang lumang futbol.
Kaya walang dahilan para hindi kayo palayain
at malaya na kayo.
Pero tandaan mo, G. Hammond,
sinusubaybayan ka namin.
Isa itong kaibig-ibig na pag-uusap.
Magandang mapatunayang walang nangyaring kamalian.
Saan magandang uminom dito?
Salamat. Maraming salamat. Salamat, ginang.
Pare!
Paano mong nagawa iyan?
Oo, nadala ako.
-Kailangan kong uminom. -Oo. Kailangan mong uminom.
Kailangan nating magbakasyon.
Creative Supervisor: Maribeth Pierce