KABANATA 4 PAPUTOK
SA ISANG LUGAR SA KARAGATANG PASIPIKO
Hindi ko maintindihan.
Tory, gusto kong klaruhin na hindi ako palaging natutuwa kapag tama ako.
Walang darating na barko, at sinabi ko nang tama ako.
Pero tama ang mga kalkulasyon ko!
Dapat mayroon nang kahit dalawang bangka.
Hindi. Puro kabaliwang guhit ang mga kalkulasyon mo.
Walang darating na bangka at ngayon naipit tayo rito,
ikaw, ako at si Clarkson,
na walang pagkain, tubig, walang layag,
walang panggatong, at walang pagasa.
Ang totoo ay, mamamatay na tayo.
Tama!
Ano'ng ginagawa mo?
Kokontrolin ko ang sitwasyon at ang tadhana natin.
sa pagbaklas ng balsa?
Maraming bahagi itong balsa na maaaring sunugin
at gamiting panggatong para makabalik.
Tingnan mo kung sino ang nabaliw na ngayon.
Lahat kabaliwan. Puwedeng sunugin lahat ito.
Tama, isunod natin si Clarkson.
Hindi. Kahoy lang.
O ayan.
Naisip ko na kung magagawa nating, ewan ko,
isang kilometro kada oras, makakabalik tayo.
Kahit pa mapagana natin ito, paano natin mahahanap ang daan pabalik?
Nataon lang, may mapa akong iginuhit habang papaalis tayo.
Ito ang lokasyon natin, 2-9-0.
Kailangan lang nating umikot ng 180 degrees sa kabilang direksyon,
kaya, ibawas ang 180 sa 290 at ano ang sagot?
110.
Tama! Na maaari kong sukatin sa aking telepono, at ligtas na tayo!
Sunugin ang lahat ng puwede sa balsa.
Sige na, kahit anong mahanap mo, pati na bahagi ng sarili mo.
Kailangan ito.
Sige, heto na tayo.
Tama, delikadong istratehiya ang pagsunog sa bangka para makabalik sa isla.
Pero, mas pinapalad ang mga matatapang.
O ang hangal.
Tingnan mo, nakarating kami.
Halos.
Hindi! naubusan ulit tayo ng kahoy.
-Ang lapit na sana! -Alam ko!
Ayun na nga, naubusan kami ng susunugin sa bangka.
Iyan ang unang mali sa plano ni Richard.
Tapos nakita namin ang pangalawa.
Richard, lumulubog na ito.
-O hindi. -Tory, medyo mabilis ang paglubog natin.
Masamang ideya iyan.
-Tingin ko dapat na tayong umalis! -Ay, naku!
O, hindi! Iligtas mo ako, Clarkson!
Wala na!
Wala na nga!
Richard! Richard, ayos ka lang ba?
Oo.
Para akong nawasak.
Iyon ang pinakamahusay na paraan sa pagalis.
Ang sakit lang sa dibdib.
Huwag kayong magalala, nakaligtas kami. Halata naman.
Paano naman iyong isa? Si Se単or...
Clarkson?
Sabi nga nila.
Walang iwanan.
Kahit pa si Clarkson.
O, Clarkson! Clarkson!
MAKALIPAS ANG DALAWANG LINGGO...
Alam mo ba
na kailangan ng isang 85 kilong tao ng 65 gramong protina kada araw?
At ang isang maya-maya ay may 100 gramong protina,
kaya, kailangan lang nating manghuli ng 10 isda kada linggo para mabuhay.
10 lang? Iyon lang?
Nang-aasar ka ba?
Hindi, mahilig akong mangisda. Ako lang ang mag-isang gumagawa.
Mangingisda ka lang naman. Kalma!
Salamat, kasi napapagod ako, pero ngayong sinabi mong "kalma",
kalmado na ako.
Bakit hindi ikaw ang mangisda?
O heto. Subukan mo.
Magsaya ka.
Mukhang may isa rito na masama ang gising, Clarkson.
Malaki ang epekto sa akin ng paglubog ng bapor namin.
Namimis ko ang bahay. Namimis ko ang pamilya ko.
Desperado ako.
Kailangan kong makaisip ng paraan para malaman nila kung nasaan kami.
At hindi sa pamamagitan ng paglagay ng mensahe sa bote.
Anong gagawin natin, Clarkson? Halatang nahihirapan siya.
At naaapektuhan ang paligid.
Kailangan ko siyang pasayahin.
Sandali lang.
Malapit na ang Ikaapat ng Hulyo.
Gustung-gusto ng mga Amerikano iyon.
Iyon na ang solusyon. Mahusay!
Salamat, Clarkson.
Ganda ng kulay mo.
Kumusta. Si Richard Hammond ito,
narito pa rin sa isang isla dito sa Pasipiko,
kasama ang kaibigan kong napadpad rito, si Tory Belleci, na miserable ngayon.
Malungkot siya. Naaapektuhan na siya ng pag-iisa.
Kaya, pasasayahin ko siya.
Wala ka namang ibang inaasahan, tama?
Ang gagawin ko, ipaghahanda ko siya ng kasiyahan para sa Ikaapat ng Hulyo.
Gusto talaga ng mga Amerikano iyon.
Kanina pa siya dumadaing sa pangingisda,
kaya, igagawa ko siya... Isang maliit na modelo ito.
Igagawa ko siya ng malaking bersyon, isang awtomatikong pangisda.
Ako naman sa susunod Kapitan...
Ang ganda ng pagka-tan. Ayos.
Se単or Hammond, anong kinalaman ng pangingisda sa Ikaapat ng Hulyo?
Isdang burger.
Dapat may burger sa bawat party sa Ikaapat ng Hulyo, tama?
Pero walang nagbebenta ng karne sa isla. Nagtingin ako.
Kaya, nagpasya ako na gumawa na lang ng isdang burger.
Na kakailanganin ng maraming isda.
Kaya, palihim akong gumagawa
ng isa na namang mahusay at kakaibang imbensyon.
Ano ang ginagawa mo?
Gumagawa ako ng awtomatikong pangisda para sa iyo.
-Para ba riyan iyong mga iyon? -Para mas gumaan ang buhay mo.
Ipaliliwanag ko sa iyo.
Mayroon tayo ng sa tingin ko ay ang unang pinapatakbo ng lagumba,
Doble-bobina, de pain,
walang katapusang pamingwit, na awtomatikong pangisda.
-Paano gumagana ito? -Kumuha ka ng tali sa lagumba
na dadaan sa bobina, iyan ang driveline.
Na magpapagana sa ikalawang bobina,
na magpapatakbo sa ating pamingwit
kaya patuloy lang ito sa pag-andar, pagdala ng pain, pagikot. Isda...
-Ginawa mo lahat ito para sa'kin? -Para sa'yo.
-Maalalahanin ka pala. -Mabait lang ako. Ngayon tulungan mo ako.
-Maaari mo bang hawakan iyan? -Sige.
Itatali ko ito doon sa mga gulong.
-Ayos ba? -Sige.
-Magiging maganda ito. -Kahanga-hanga ito.
Kahanga-hanga ito. Sabi ko, "kahanga-hanga."
-Kahanga-hanga. -Hindi ako magiging Amerikano paguwi.
Mag-ingat ka.
Ayos ka lang ba?
Oo!
Hindi ko rin naman kailangan ang mga ito!
May punto ka.
Ito ang mas maliit na makinang panghatak
na magsisilbing pang-igting.
Pakuha nga ng dulo? Basta...
Ayan. Nakuha ko na.
Ayos. Ngayon, itali mo iyan.
-Pag-iigtingin natin iyan. -Oo. Tama.
Dapat nating kontrahin dito ang tinatawag na catenary effect.
Kasi ito ang mismong bigat ng lubid, lalawlaw ito,
dahil sa grabidad na umeepekto sa mas mahabang lubid.
Mas maraming lubid, mas malakas ang grabidad.
Tama. Iyan ay...
mapupunta sa ilalim para manatiling maigting, at para hindi lumawlaw.
-Sige. -Ngayon, itong lahat ang pain natin.
Alam kong alam mo na,
pero naisaalang-alang mo naman ang pagtaas ng tubig sa paggawa nito, tama?
Tama, mababa pa ang tubig ngayon.
Kapag tumaas na ang tubig, lulubog ito.
Bilisan natin. Tataas na ang tubig.
Magugustuhan mo ito kasi mukhang simple lang pero maganda ito.
-Naging abala ka. -Para buksan, kailangan ng clutch.
Hindi puwedeng iwan lang ito ng nakabukas, mauubos ang isda sa dagat.
Sa ngayon, nakapatay ito.
Makikita mo ang output shaft sa labas ng lagumba.
May nakalabas na kunsi, iyan ang dog clutch.
May isang baras sa loob ng bobina na may puwang.
Kapag kumaliwa ang bobina, tatapat ang puwang sa klats,
iikot ito, at magkasama itong masasara.
Ito ang perkpetong clutch para rito. Maraming salamat po.
-Paano buksan? -Hilahin mo ang pingga.
Iyon lang ang kailangan ko.
Naisip kong magka-interes ka, mahusay ito.
Hihilain ko lang itong pingga?
Isa itong pingga.
-Sige. -Hilahin mo at mararamdaman ang puwersa.
Mayroon nga.
Tingnan mo!
-Astig naman! -Gumagana.
Isang kasiya-siyang kalampag.
Ang astig nito.
Ngayon umaandar na, nangingisda na tayo.
-Sandali. -Nakakahuli na ng isda.
Gumagana! Agad-agad!
Mahusay!
Ang daming nahuhuli!
Hindi mo na kailangang mangisda ulit.
Mahusay. Magaling.
-Malaki ang matitipid sa oras natin. -Oo nga.
Maaari tayong makapag-isip ng ibang paraan para makaalis rito.
Puwede, o maaari rin tayong mag-imbento ng mga laro, o magpahinga sa ngayon.
Lilinawin ko lang, hindi ako nagpapahinga.
Nag-iisip ako ng isa pang paraan para makaalis kami sa isla.
Pare, may dalawang tanong ako.
Una, anong ginagawa mo?
At pangalawa, bakit amoy nakatiwangwang na kubeta rito?
Kasi nangungulekta ako ng ihi.
Kung gusto mong tumulong, kailangan ko pa.
Hindi ako naiihi. Aanhin mo naman iyon?
Gumagawa ako ng mga reaktibong kompuwesto.
Sandali. gumagawa ka ba ng mga pampasabog?
Posible.
Ayos iyan! Iyan ang magiging panghatak sa Hammondland TV, kaibigan.
Huminto ka. Mag-aayos lang ako.
Ano naman ang Hammondland TV?
Kailangan ko ito, sisikat iyan.
Ano ang Hammondland TV? Wala namang ganoon.
Ayun nga. Mahilig ako sa pampasabog.
Pero kita naman sa palabas ko, tama?
Hindi? Gayunpaman,
Naisip ko na kung gagamitin ko ang kakayahan ko para gumawa ng pailaw.
Kung sasapat ito,
Maaari akong magpailaw gabi-gabi sa loob ng 2 buwan.
Siguradong may makakakita sa atin.
At si Se単or Hammond, tinulungan ka niya rito?
Anong klaseng "tulong"?
Tory! Tory, Tory.
Maligayang pagdating sa pagsikat.
-Ano iyan? -Ito ang aking kamerang pang telebisyon.
Hirap na tayong mabuhay pero puro paggawa ng palabas ang iniisip mo?
Ilagay na natin ang kamera.
Nasisiraan ka na!
Naghahanda na ako magpalabas. Antabay lang, studio.
Palarin ka, gandahan natin ang palabas!
Sabik na ako! Kumusta! Narito tayo sa Hammondland TV.
Ako si Richard Hammond, kasama ko si Tory Belleci, na bihasa sa mga bomba,
na tuturuan tayo kung paano magpasabog!
Hindi, hindi tayo magpapasabog ngayon.
Hinto. Simula uli.
Ang gagawin natin ngayon ay paggawa ng pailaw.
Lilipad ito, magbibigay ng malaki at maliwanag na ilaw.
Usok, malakas na ingay, na tutulong sa atin para maligtas tayo.
Bale, isang uri iyan ng pasabog?
Oo. Medyo may kaunting pasabog,
Pero hindi tayo gagawa ng bomba.
Pailaw ang gagawin natin.
-Malaking pasabog. -Distress flares.
O sige.
Nagiipon ako ng ihi
kasi gumagawa ako nito. Hayaan mong ipakita ko sa'yo.
Sa ilalim, ang ginawa ko ay, nangulekta ako ng...
-Ang baho! -Oo.
O, napakabaho!
Kumuha ako ng dayami, ipot,
at sinabuyan ko ng ihi natin.
Alam kong nakakadiri pakinggan,
pero matapos nitong matuyo,
nakagawa tayo ng maliliit na butil ng potassium nitrate.
Ipot, ihi natin...
At dayami. at hinayaan mo lang diyan.
-Kaya pala sobrang baho. -Mabaho talaga.
Pero ngayon may mga butil na tayo ng potassium nitrate.
Ito ang magiging oksidayser sa gasolina ng kwitis.
Kailangan ng oxygen dahil ito ang magpapaliyab, tama?
Mas maraming oxygen, mas magliliyab.
-Sasabog kaya kung sisindihan ng palito? -Hindi.
Pero kailangan dagdagan ng gasolina.
Ang gawin mo ay kunin mo iyang tubo
at ihampas mo sa bato.
Kasi kapag nagdagdag tayo ng asukal sa potassium nitrate,
doon ito magiging pabagu-bago.
Gumagawa ba ako ngayon ng asukal?
Lahat ng katas na lumalabas diyan, kapag natuyo na,
ito ay nakagagawa ng mga butil ng asukal.
At iyan ay, iyan ay...
Mahusay ang ginagawa mo. Magaling.
Ang husay niya, hindi ba? Hindi ako makapaniwala. Ang dedikasyon.
Tama na. Tama na ito. Perpekto. Ayos.
Nakaipon na ako ng katas ng tubo,
natuyo na, at mayroon na tayong mga butil ng asukal.
At ngayon, kailangan mong ilagay ang asukal dito
at ihahalo natin ang potassium nitrate, dito
at ngayon may gasolinang pangkwitis na tayo.
-Nakasasabik, hindi ba? -Tama!
Ayun na nga, nakagawa kami ng gasolina na pangkwitis. Madali lang.
Pero nakakapagpalipad lang ng kwitis ang gasolina.
Kung nais mong mapansin, kailangang sumabog ng mga kwitis.
Mayroon ako ritong mga reaktibong metal.
Ang maganda rito ay itong mga metal,
iyong isa ay magbibigay ng maliwanag na ilaw,
iyong isa ang magbibigay ng pulang ilaw, at isa na magbibigay ng usok.
Sa ganoon, kapag lumipad ito, at sumabog,
makakukuha ito ang atensyon.
Kaya, ang tanong, at ang gusto nating malaman, ay ano itong mga metal na ito?
Hindi ko puwedeng sabihin. Delikado iyon.
Hindi natin puwedeng ipaalam kasi, mga kaibigan, ito ay...
BAWAL
'Di mo puwedeng malaman, sikreto ito.
Sikretong bagay. Dito sa HLTV.
Hindi, mapanganib talaga ito.
Puwede tayong masabugan kapag nagkamali tayo ng paghalo.
-Talaga? -Oo.
-Talaga? -Kaya, dapat tayong...
mag-pokus. Delikadong bagay ito.
Sige. Tama. Tuloy lang.
-Sige. -Ayokong masabugan.
Kapag gumana ito, at nahalo natin ang mga kemikal,
'pag sinindihan natin, dapat makita natin
ang isang higanteng pula, maliwanag at mausok na bolang apoy.
Magmumukha kang tanga kapag hindi ito gumana.
-Handa ka na? -Oo. Isuot mo na.
Sandali, gaano dapat ako kalayo?
-Tatayo ako sa likod mo. -Heto na.
Handa ka na?
Wala akong makita.
Iyan ay, masasabi kong, isang tagumpay.
Tama.
-Tama! -Ayos!
Bale, gumawa ng gasolina at pampasabog. Ano na ang sunod?
Ang susunod ay ang paggawa ng mga sampol na kwitis.
Pero bago iyan, kailangan ko ng dagdag na potassium nitrate, na matagal gawin.
Kaya, medyo nagpahinga muna kami.
Diyos ko, mainit.
-Oo nga. -Mas mainit ngayon kaysa kahapon.
Oo, napansin ko iyan.
-Tory? -Ano iyon?
Bakit tayo pinagpapawisan?
Kasi nawawalan tayo ng lamig sa katawan kapag kailangan
dahil sa init.
Para magpalamig?
Kapag nahanginan ang pawis,
mas presko sa pakiramdam mo.
Dahil inaalis nito ang init. Tinatawag iyang evaporative cooling.
Tama. Puro ganyan ang ginagawa ko ngayon.
-Ako rin. -Matutuyuan na ako.
-Oo nga. -Magiging parang bacon ako
dito sa upuan.
Ano ang nami-mis mo sa inyo ngayon?
Alam mo na, mga mahal ko sa buhay.
mga taong malalapit sa'yo, tingin ko.
May iba ka pang namimis?
Diyos ko, tulad ng isang malamig na serbesa.
Gagawin ko lahat para sa malamig na serbesa.
Sang-ayon ako riyan.
Kaso, wala akong malamig na serbesa,
pero mayroon akong gawa na Hammondland Hooch.
Ay naku, huwag ka nang gumawa pa ng hooch.
tinatapos ko lang lagyan ng wax na takip ang huling antigo.
Iyong nakaraan, ay ang pinakamagandang gabing 'di ko maalala.
Naisip ko lang kung masarap kaya iyan kung malamig?
Iyon rin ang eksaktong iniisip ko ngayon.
At sinagot mo ako noong napag-usapan natin ang pagpapawis.
Pagsingaw. Iyon ang sagot, pagsingaw.
Hindi, isipin mo ito, tama?
Pinagpapawisan tayo para mawala ang init,
kaya, lumalabas ang pawis sa balat bilang likido,
at natutuyo ito, nagiging gas. Iyon ang pagsingaw.
Ganoon din ang mangyayari sa bote ng hooch.
Kung babasain ko ito sa labas, kapag sumingaw iyong tubig,
ay magbabago mula likido sa gas at tatanggalin ang init sa bote.
Sinusubukan mo ba iyang hooch?
Maghintay ka lang, magandang ideya ito. Gagana ito, lalamig ang bote.
Maaari mo iyang pasingawin ng ilang oras,
pero ilang degrees lang ang ibababa nito.
Posible ito, maliwanag? Sandali lang.
Inimbak ko ang mga ito.
Sa medyas?
Medyas. Heto ang galing ko.
-Heto na. -Isipin mo ang mulino.
-Sige? -Isang mulinong umiikot na may mga ganito.
-Parang isang mulinong pang-alak. -Isang mulak.
Gusto ko iyan!
Iikot ito, babasain ang medyas,
sisingaw ang tubig sa medyas paakyat sa ere sa tulong ng hangin.
Dahil dito, mababawasan ng isang degree ang bote,
Mababasa ulit, at maguulit-ulit.
Tapos ay may malamig na hooch ka na.
Isipin mo, malamig!
-Tama. -Malamig na hooch, ayos ba?
Aasahan kong magdilim ulit paningin ko.
Tama, iyon ang gagawin ko. Kailangan ko ng tulong mo.
Sige, tutulong ako.
Tuluy-tuloy ang paghahanda para sa kasiyahang pang-Ikaapat ng Hulyo ni Tory.
At walang makakapaglarawan pa sa Araw ng Kalayaan gaya ng isdang burger.
Kailangan ko lang ng tinapay.
Maraming magsasabi na imposibleng makagawa ng tinapay sa isang malayong isla.
Pero iyon ay dahil hindi nila alam ang Pan de Kamote.
Mabuti na lang, alam ko.
Maganda iyon, at mahusay na materyales din ito para sa Hammondland TV.
Siyempre naman.
Kumusta, at maligayang pagdating sa Hammondland TV. Ayos!
Salamat, salamat. Ako si Richard Hammond, na nasa harap ng mga aktwal na manonood.
Una sa lahat,
Ito ang oras kung saan, ang kamote, ay papasok.
Kukuha ng kapirasong kamote, basain ang bato, puno ng tubig itong mangkok.
At gigilingin ko ito.
makikita ninyong lalagkit ang tubig
habang ginigiling ko ang mas maraming piraso ng kamote
sa panggiling ko rito sa tubig.
Ito ang simula ng aking arinang kamote.
Mala-gatas na ang tubig. Kaya...
ngayon naman ay pakukuluan ko itong tubig.
ang matitira ay ang ating arina na gagamitin sa paggawa ng tinapay.
Ang susunod na problema natin ay ang pampaalsa.
Wala akong lebadura o baking soda.
Gagawa ako ng sarili ko.
Nakakuha ako ng maraming damong-dagat. At sinunog ko ito.
Isang mangkok iyan ng sunog na damong-dagat.
Ito ang nakakamangha sa damong-dagat na ito.
Sa dami ng sosa nito habang nakababad sa dagat,
ngayong sunog na ito, may sodium carbonate na tayo,
at kapag kumuha ako ng dayap, na puno ng asidong sitriko,
at piniga ko ang asidong sitriko rito,
maririnig mo ang pagbul habang naglalabas ito ng carbon dioxide.
At ito ang magpapaalsa sa tinapay ko.
Ngayon natuyo na ang tubig sa aking kamoteng arina,
purong arina na lang ang natira, na gagamitin sa tinapay ko.
Ngayon ay pagsasama-samahin ko lahat ng sangkap.
Heto na.
Magdagdag ng tubig sa kamoteng arina,
pampaalsang damong-dagat, at puti ng itlog,
at paghaluin.
Iyan na. Ito ang masa ko.
Gagamitin ko ito para sa isdang burger,
kaya gusto natin ng maliliit na hugis bilog gaya nito.
Ilalagay natin iyan dito.
At hahayaang maluto.
Maligayang pagbalik sa Hammondland TV, sa harap ng aktwal na manonood.
Salamat, salamat.
Heto na. Ang hinihintay natin.
Ayos, gumana!
Umalsa na ito.
Heto na, ang aking masarap na kamoteng tinapay.
Ito ay sadyang... Oo.
Talagang masarap.
Tigil, mga kasama. Magandang palabas. Mahusay ang lahat.
Salamat. Mahusay.
At tapos na.
Masusuka ako. Magugustuhan niya ito.
Handa kang gumawa ng kuwitis?
Oo naman.
-Gasolina, pampakislap! -Tama.
-Kaya... -Sige na.
Sisimulan natin sa luwad, hahaluan natin ng asukal,
at tapos, sa pinakadulo, ilalagay natin ang hinalong reaktibong metal.
Gaano karaming enerhiya rito?
Sana, baka sapat ang enerhiya nito para lumipad ng 100 talampakan sa ere?
Ngayon naman, isiksik mo iyan.
Gaano kadiin?
Huwag masyado!
Hay, halos maihi na ko,
Mapuputol ba braso ko?
Marahan lang dapat. Huwag mong lalakasan masyado.
Mag-ingat ka lang.
Kaya, iyang tatlong mga metal kasama
ng potassium nitrate sa ibabaw...
ang magbibigay sa atin ng malaki at mapulang bolang apoy.
-Ito ang magdadala ng usok, ilaw at putok? -Oo.
At ang gasolina sa ilalim...
-Ang magaangat rito. -Baka sabihin ni Newton,
-"Sirain ninyo ang ikatlo, puwede?" -Tama.
Pantay at magkasalungat na reaksyon sa bagay at pagtulak.
Pero isipin mo na lang.
Magkakaroon tayo ng sariling pailaw.
Ito ang makakapagpaalis sa atin sa isla.
Naisip mo ba iyon?
Ngayon, itali ang patpat sa kawayan...
at heto na, ang ating mga pailaw.
Bale, kailan natin susubukan ang mga ito?
Puwede na ngayon.
Sobrang nakakapanabik naman.
-Nasasabik ka. -Sobrang nasasabik ako.
Pare, kapag gumana ito, alam mo ba kung gaano kaastig iyon?
Gusto mo ito.
-Oo. -Ngayon ka lang sumaya sa ilang linggo.
Nagpapasabog tayo. Mahirap hindi ngumiti.
Sana lang gumana ito.
-Mamamatay ba tayo? -Hindi.
Mabuti naman.
Gusto mong sindihan? Kinakabahan ka?
Ikaw ang magsindi, tatakbo ako.
Heto na. Sasabog na!
Takbo!
Tingnan natin kung gumana ang kwitis.
-Nakakasabik naman. -Kaya nga, hindi ba?
Maaari tayong maligtas dahil dito.
Ayos!
Astig! Kahanga-hanga iyon!
-Nagawa natin. -Gumana.
Naku. Magandang balita ito.
-Kailangan na lang nating gumawa ng 50. -Ano?
-Oo. Kailangan natin ng marami. -Limampu?
-Oo. May problema ba? -Malaking trabaho iyan.
Makatutulong ang mga ito sa pagalis natin, Naisip mo ba?
Oo. Ito ang pinakamagandang balita ngayon.
Gumawa ako ng pailaw at gumana!
Ang ganda tingnan at matatanaw pa kahit ilang milya ang layo.
Ang sarap sa pakiramdam na magpasabog ulit.
Makakaalis kami sa islang ito, maghintay lang kayo!
IKAAPAT NG HULYO
Tama. Ikaapat na ng Hulyo noon at may dalawa akong prayoridad.
Una, gumawa ng malamig na serbesa.
Ikalawa, siguraduhing hindi malaman ni Tory na nagpaplano ako ng kasiyahan.
Handa nang tumanggap.
Handa nang ipasok.
Tulak. Diretso lang.
Masyadong malayo. Ibalik mo.
-Sige. -Tulak mo ng kaunti.
Tingin ko kailangan mong iangat. Tama.
-Hindi. Ikaw naman. -Lakasan mo.
Salamat, propesor.
Hindi ka naman gumagamit ng parisukat na peg, tama?
Parisukat na peg, bilugang butas...
-Ayos. -Ayos.
Malapit na tayo.
O sige, isa na lang.
Boom.
Ngayon, ikakabit natin ang mga bote,
Salamat sa henyong bagay na ito,
manood ka, habang umiikot ito. May munting kamera sa itaas.
Pupulandit iyan pagdaan dito!
Ang astig naman!
Sa bawat ikot, mas mababasa ito.
Maglalabas ito ng tubig papunta sa medyas.
Iikot.
Kaya mas epektibo ito kaysa ilagay ito sa isang timba ng malamig na tubig.
Ang gagawin mo lang ay pagpantayin ang temperatura.
Tatanggalin nito ang init hanggang magtugma sila.
Ang gagawin lang ay initin unti-unti ang timba ng tubig
at unti-unting palamigin ito. Tama, nakapuwesto lang iyan diyan.
Tingnan natin kung gumagana.
Sige.
Uy akalain mo! Nakagawa tayong mulino!
Hindi kapani-paniwala.
Umaandar na talaga. Ayos.
Sabik na akong uminom pa ng hooch mo.
-Tama! -Aabangan ko ang pagsakit ng ulo ko.
Isasabit ko ang ibang mga bote. Magpahinga ka muna.
Nahulaan ko na dapat na may kakaibang nangyayari.
'Di pa ako pinatuloy ni Richard sa kuwarto
pero ngayon pinipilit pa niya akong gamitin ang kama niya.
-Bakit ang bait mo sa akin? -Kasi may malasakit ako.
-Sige. -Kitang-kita ko na napapagod ka.
Hindi ako nakakatulog ng maayos.
Basta matulog ka nang mahimbing.
-Talaga? -Komportable sa loob.
Gusto ko ang pagkakaayos mo rito.
Higa ka lang. Ihiga mo ang ulo mo.
Ayan, mas gagaan ang pakiramdam mo.
Diyos ko, mas komportable rito kaysa sa duyan.
Ayos ba?
-Tulog ka na, aking Amerikanong kaibigan. -Kay lambot.
Napakalambot.
Magandang gabi.
Magiging mahusay ang mulak. Gagana iyon.
At ang tagal na naming hindi nakakainom ng malamig.
Ang totoo nito ay, sumama kayo sa akin.
Nasa kama na siya.
Matutulog na siya ngayon at wala siyang ideya,
kung bakit ko ginagawa lahat ng ito para sa kaniya.
Kaya, kailangan kong ihanda ang lahat para sa malaking sorpresa sa Araw ng Kalayaan.
Matutuwa siya!
HOOPLA NI HAMMOND.
Sorpresang kasiyahan!
Bakit ganyan ka magsalita?
Ngayon ay Ikaapat ng Hulyo! Maligayang Araw ng Kalayaan!
Ayos! Alam kong mahalaga ito sa inyo
at namimis mong umuwi, kaya nagdala ako ng kaunting
bahagi ng Amerika dito sa isla.
Tinatakot mo ako.
Tingnan mo ang ginawa ko! Sumilip ka.
Masdan! Lahat ito ay para sa iyo. Halika. Halika.
O, Diyos ko!
O ha! Ang sarili mong parke para sa Araw ng Kalayaan.
-O, Diyos ko! -Parang buhay na buhay, hindi ba?
-Nakakabaliw ito! -Tama ka!
Ginawa mo lahat ito?
Para sa iyo.
Mag-serbesa ka, kaibigan, mag-ikot tayo, marami kang makikita.
Dito ang daan sa unang atraksyon.
Heto na. Ang katumbas ng ahedres sa US.
Una sa lahat, bibigyan kita ng malamig na inumin.
-Uy, gumana. -Oo.
-At talagang malamig. -Oo. Kumusta ang lasa?
Banayad sa lalamunan.
Madalas mong malaro iyan.
-Ihagis mo iyan doon. -Gusto ko ito.
Mahusay! Pinakamataas na puntos!
Hindi makukumpleto ang karnabal na pang Ikaapat ng Hulyo
kung walang makina ng "pagsubok ng lakas".
-Malakas ka ba? -O, ang galing naman!
Paluin ang tabla. Tatama ang niyog sa kawali.
Hahangaan ka ng lahat.
-Tama. -Umatras ka. Heto na ako.
Sige.
Bang!
-Ito, G. Belleci, isang laro ng husay... -Ano ito?
...paghatol at katusuhan.
Ang mahiyaing niyog! Gawin mo na!
Ang pagtayo mo! Pang Amerikano talaga!
-Panalo ang lahat! -Ano ang premyo ko?
Nanalo ka... ng isdang burger!
FISHWICH NI KAPITAN HAMMOND
Lapit lang! Isdang burger! 1 dolyar bawat isa o libre sa nanalo! Kumusta, ginoo.
Kumusta, nanalo ako sa paghagis ng niyog.
Nanalo ka? Kung gayon, ginoo, kailangan mo ng isda na burger.
Ano?
Isang malaking kagat, tama? Tama. Ayos. Malaman iyan.
May lasa ito.
Talaga? Masarap ba?
Ito ang pinakamasamang lasa na natikman ko.
At sunud-sunod lang ang pagdating.
Susuka na dapat ako bago niya ipakita ang huling sorpresa niya.
-Pasok lang! -O, Diyos ko, ano ito?
Masdan mo!
Kaibigan, iyan, ay ang pangunahing atraksyon ng karnabal na ito,
ang pinakamalaki, ang pangunahing kaganapan!
-Isang ride ba iyan? -Tama ka.
Isa itong 360-degree na ugoy.
Hanep! Kamukha ng ugoy ng mga Ruso.
Dito, nagdagdag ako ng panimbang na may pantay na layo mula sa suhay,
sa gayon kapag naubos na ang bilis, papalit ang bigat ng panimbang,
at, ping, babaliktad ka! O, anong pakiramdam!
-Gaano kabilis iyan? -Depende sa iyo.
-Ano? -Oo.
Sumigaw ka kung gaano kabilis mo gusto.
-Sige. -Ligtas ba ito?
Oo, siyempre.
Sige. Kung sakaling, kapag...
Kung gusto kong bumaba?
May sistem ka ba ng pang-preno? Paano ako bababa?
Kalimutan mo ang paghinto, sumakay ka muna.
-Kalayaan! -Nakakamangha ito.
-Gawin natin ito bukas. -Hindi, ngayon na.
Hindi maganda pakiramdam ko.
-Natatakot ka? -Hindi lang maganda pakiramdam ko.
Medyo natatakot?
Dapat talaga. Ride kasi iyan.
O sige, sumakay na tayo.
-Hindi mo ako papatayin? -Hindi!
Pakiramdam ko papatayin mo ako.
-Bale, itatali ko lang dito? -Tama, itali mo riyan,
at kumapit kang mabuti.
Tama.
Nanginginig na sa takot ang uugud-ugod kong binti.
-Natatakot ka. -Hindi.
Gaya ng bago mag roller-coaster.
-Iyong hooch ito. Tahimik. -"Ligtas kaya ako?"
Kamahalan, handa ka na ba sa ride ng iyong buhay?
-Handa ka? -Oo.
Matutuwa sa iyo ang lahat. Magsaya ka. Sakay! Ayos!
Kaaya-aya! Tingnan mo iyan!
Mamamatay na ako!
At heto na siya!
Nasaan ang preno? Puwede mo bang pabagalin?
Hindi talaga. Malapit na,
ang bilis mo dagdag ang panimbang
ay kokontra sa grabidad at mapupunta ka sa taas.
Ramdam kong malapit na.
Heto na! Nakaikot ka na!
Ayos!
Ang sarap siguro sa pakiramdam!
O, Diyos ko! Puwede mo ba akong pababain? Ibaba mo ako!
May isa pa akong sorpresa.
-Isang engrandeng pangwakas. Matutuwa ka! -Richard! Richard.
Seryoso, puwede mo bang pabagalin ito?
Masyadong mabilis.
Tingnan mo iyan!
Mga pailaw ko! Mga pailaw ko! Richard!
Maligayang Araw ng Kalayaan!
-Anong ginagawa mo? -Ang ganda!
Mga pailaw ko iyan!
Ibaba mo ako rito!
Pambihirang palabas! Pambihirang gabi!
Iniisip ko pa lang naluluha na ako.
At Se単or Belleci? Nagustuhan ba niya?
Bakit? Alam mo na matagal kong ginawa ang mga pailaw na iyon! Bakit, Richard?
Ngiiti na. Pinakamasayang araw ng buhay!
Isa kang...
Kamangha-mangha!
Anak ka ng...
Isang masayang suki.
Mangako kang sasabihin mo sa iba kung gaano kasaya ito!
Ikaw...
Bakit mo ginawa iyon, Richard?
Hindi mo ito makakalimutan!
Pagbaba ko rito, papatayin kita. Papatayin kita!
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce