3. BÖLÜM YELKENLER FORA!
Richard!
-Richard! -Ne var?
-Gel buraya! -Geliyorum!
-Bak! -Dostum, meşgulüm!
-Bak! İlerde! -Ne?
-Bu... -Uçan bir domuz mu? Yüzen bir bar mı?
-Tekne dolusu model mi? -Evet!
-Cidden mi? -Bir tekne!
-Nerede? -Şu tarafta. Bak.
Konteyner gemisi.
-Ne gemisi? -Şu tarafta.
-Nerede? -Görmüyor musun?
Tory, ne kadar süredir bunlarla bakıyorsun?
-Ver bana! -Tory...
Nereye gitti?
Adadan gitmek istediğini biliyorum ama kafayı yiyorsun.
Benim gibi yapıp kendine biraz zaman ayır.
Güzel bir banyo yap, benim banyo suyumu kullanabilirsin.
Sakin ol, beynine zarar vereceksin.
Güneşin altında da durma.
Nereye gitti?
KAÇIŞ USTALARI
Açık konuşacağım.
O gün bir gemi geçtiyse de ben görmedim.
Tory için endişeleniyorum derken bunu kastediyordum.
Her gün, her saatini o kulede, tek başına
dürbünle etrafa bakınarak geçiriyordu.
Bence güneş ve yalnızlık kafasına vurmaya başlamıştı.
Size ne dedi, bilmiyorum ama o gün tekneyi gördüğüme yemin ederim.
Ne sıklıkla geçtiklerini
o an bulmaya karar verdim.
Tory?
-Richard! -İyi misin?
-Gelmene sevindim. -Seni günlerdir görmedim.
Sanırım çözdüm.
Üç günde bir, iki tekne geçiyor.
Rotaları, kıyıdan biraz uzakta.
Artık burada mı yaşıyorsun?
Mecburum.
Yani hiç aşağı inmedin?
Hayır.
Tuvaletini nasıl yapıyorsun?
Çekinmeden kullan.
Dostum, gidip bir duş al
sonra aşağı gelip bana bulduğun şeyleri anlat. Tamam mı?
Peki. Tamam.
Sal yapmamız lazım.
Basit, sadece sal yapacağız.
Rotalarına ulaşabilirsek kurtarılacağımızı fark etmiştim.
15 kilometreden fazla olamazdı.
Richard istekli değildi ama onu,
salın kaçmak için en iyi yol olduğuna ikna etmiştim.
Şu an belirtmek isterim ki ben araba severim,
o da bir şeyler patlatmayı falan.
İkimiz de teknelerden anlamayız.
Salı yaparken ona yardım teklif ettiğimi söylemiştir kesin.
Suyuna gidiyordum. Delirmesini önlemeye çalışıyordum.
Ayrıca planı işe yararsa
adada bir tavuk ve futbol topuyla baş başa kalacaktım.
Bu ne için?
Sal için.
Salı, yüzen odunlardan mı yapıyorsun?
Evet.
Batmak için mi?
Bak, tekne ustası olduğumu iddia etmiyorum.
Katılıyorum. Zaten bu durumda olmamızın
nedeni sensin.
Bu olayı unutmalısın, seni kötü etkiliyor.
Hâlâ uğraşıyorum.
Hayatta kalma programlarından gerekli malzemeyi biliyorum.
Büyük odun parçaları. Buna sal denir.
Tekne Yarışına ne dersin?
Yüzdürme Müsabakasına gireceğiz.
Batmama Savaşı.
-Tanrım. -Evet!
-Peki, varım. -Güzel.
Sahilde görüşürüz.
Al sana! İnsanlığın doğuşundan beri sallar böyle yapılır.
Tahta. Hafif, güçlü ve liflerin arasında sıkışan hava sayesinde batmaz,
doğada bulunabilir, yenilenebilir, çevresel ve ekolojik olarak sağlam.
Kanıtlanmış bir klasik.
Sal derken benim de aklıma bu gelmişti.
Ama elimizde modern materyaller de var. Benimkine bak.
Benim işime yarayan kısmı suya batmaması.
150 litrelik varillerde beni yüzeyde tutmaya yetecek hava var.
Komşularım, şunu bahçelerine koysaydı
belediyeyi arar şikayet ederdim.
İllegal atık var gibi. İğrenç.
Bu çirkin şey bizi adadan kurtaracak.
Klasik olanı kullan.
Su üstünde en uzun kalan salı seçeceğiz.
Pekâlâ.
İşe yaradıktan sonra da benim fikrimi çalma.
Şaşırtıcı derecede ağır.
Az kaldı.
El atayım mı?
Bu, ilk kim sokacak yarışı değil, en iyi salı belirleme yarışı.
Yüzene kadar bekle.
Denizde görüşürüz.
Peki.
Tory, batıyorum.
Buna çıkmak ister misin?
Ahşap yüzer, sanmıştım.
Yarı salda yarı denizdesin.
Sanki sen...
İşe yaramadı.
Yani benimkinin iyi olduğunu kabul ediyor musun?
Evet, benimki battı.
Seçeceğimiz tasarım bu mu?
-Peki, tut. -Tamam.
Hayır, ben eve gidiyorum.
Ben kazandım!
Evet, kazanmasına izin verdim.
İkiniz de çok aptalsınız.
Açıkçası ikimizin de sağ çıkmasına şaşkınım.
Sonra ne oldu?
İkimizin de sığması için kazanan tasarımımın daha büyüğünü yaptık.
Direkle yelken de ekledim, adadan gidecektik.
İşte bu kadar.
Yiyeceğimiz, suyumuz, küreklerimiz var.
-Cin. -Cini de aldım.
Neden Clarkson'ı götürüyoruz?
-Biz bir ekibiz. -Biliyorum ama yer kaplıyor.
-Kimseyi geride bırakamayız. -Peki.
Bu hurdayla ne kadar uzağa gidebiliriz?
Çok uzağa değil. Sadece gemi rotasına ulaşmamız lazım.
Orada bizi görür ve kurtarırlar.
Dur biraz.
Hoşça kal güzel ağaç ev.
Hoşça kal direkli bambu yatak.
Hoşça kal Yaratık. Burası sana emanet.
Yaratık'ı bırakıyor musun?
Kapısı açık. Dışarı çıkabilir.
-Tamam, hazır mısın? -Evet.
Sonunda buradan gidebiliriz.
Kullanmayı biliyor musun?
-Hayır. -Ben de öyle.
Şimdi ne olacak Kaptan?
Yelkenin rüzgârla dolup salı ittirmesi gerekmiyor mu?
Ama olmuyor değil mi? Seni sürüklüyor.
Bir tarafta yüksek basınç, diğer tarafta alçak basınç var
ve seni çeken alçak basınç
yani yelkenliyle çekiliyorsun, ittirilmiyorsun.
Çişimizi içmeye ne zaman başlarız?
-Önce suyumuz bitsin de. -Peki.
Daha kolay olacağını sanmıştım.
Suyun üzerinde, can sıkıntısından öleceğiz.
Ben böyle devam edemem.
-Ne yapıyorsun? -Eve dönüyorum.
Denedik.
Geri dön! Tekneyi terk edemezsin.
Bak, rüzgâr geliyor! Oluyor işte!
Ben kurtulacağım.
Hayır!
İşte bu kadar.
Evde görüşürüz.
Hain!
Yelkenliyle açılmak göründüğünden daha zormuş.
Özellikle de direk hafif bir esintiyle dağılınca.
Size dedim ya.
Ben arabalardan anlarım, o da bir şeyleri patlatır.
Biz teknelerden anlamayız.
Merhaba tatlım,
düşündüğümden daha uzun süre burada olacağız.
Üstünde mekanik aleti olan bir sal yapmayı düşünüyorum.
Kontrol edebileceğimiz bir şey.
Richard mekanik şeyleri sevdiğinden onu da dâhil edebilirsem
adadan gidebilmemiz için yardımını kullanabilirim.
Şu an kalmak istiyor gibi.
Keşke bisikletle gidebilsek.
Gidemeyiz.
Edison ampulü icat etmedi, değil mi?
Başkasının fikrini alıp geliştirdi.
Evet?
Sal fikrin de geliştirilebilir.
Teşekkürler.
Ama tamamlanması ve işe yaraması için bir vizyoner gerekli.
Peki.
Sal ve pedal gücü lazım.
Devam et.
Bunu yapacaksak Tory,
kendini yüzde yüz adamalısın.
Ve bisikletin de lazım.
Bak, kim geldi. En sonunda.
Bu adadan sadece benim gitmek istediğimi sanıyordum.
Yapalım şunu.
Diğer bisiklet burada.
Her sala birer tane.
Bunları yan yana bağlamak istemeyiz.
Pedalı daha güçlü çevrilen tarafa doğru daireler çizeriz.
Neden çift yapmıyoruz?
-Arka arkaya mı? -Evet.
Tamam, sökelim hadi.
Buna gerek yok.
Planıma göre bu, dümeni hareket ettirebilir.
Bu senin eserin.
-Yani bittiğinde görünüşü... -Şöyle bir şey olacak.
Evet.
Zincir, zincir, gergiler...
Kaynak.
İkisi de sürülecek.
İşe yarayacak.
Diğer bisiklete bağlayalım.
Tory, sence çark kısımlarına kaç tane kürek gerekli?
Bilmiyorum. Kaç tane taktın?
Her tekerleğe üçer tane.
Dönme mesafeleri az olursa
girdap yaratır ve işe yaramazlar.
Hiçbir fikrim yok.
İşte asıl an geldi.
Gücünü böyle alacak.
-Taktığında söyle. -Tamam.
Peki.
İncelikli iş.
-Tamam, taktım. -Evet.
Döndürürsek bu...
Yerleşti!
Pekâlâ.
Pedallar dönüyor.
Çalışıyor.
-Bir tur atalım mı? -Evet, rafting yapalım.
-Önde mi olacaksın? -Evet.
Bunu nasıl yönlendireceğiz?
Teknenin dümen palası arkada.
Tekneyi ortadan döndürüyor.
Ama çarkları arkaya yerleştirdik
o yüzden palayı öne taktım.
Yani yönlendirmek zor olacak.
-Peki. Hazır mısın? -Evet.
-Hadi. -Başla.
-Oldu. -Dönüyor mu?
-Bayağı iyi. -Dönüyor!
-Çalıştı. -Evet.
Ufuk üzerimize doğru geliyor.
Kurtarın bizi.
-Dünyayı sarsacak bir alet. -Çok abartmayalım.
Buna Deniz-Siklet diyeceğim. Deniz-Siklet.
Zekice.
-Deniz-Siklet. -Anladım, Deniz-Siklet.
Sen beni zengin olduğumda gör...
-Bu adayı satın alacağız. -Alacağım.
-Deniz-Siklet, tescilli. -Buradan gitmek istiyorum.
Kaptanın seyir defteri 204.
Yeni bir araç ürettim. Deniz-Siklet.
İnsanlığa hediyemdir.
Deniz bisikleti.
Richard, deniz bisikleti "icat etti."
DENİZSİKLET
Olağanüstü.
Çalışıyor.
Hem de nasıl.
Bir şeyler planlamanı izlemek büyük zevk.
Teşekkür ederim.
İcadın için çok heyecanlıyım.
Bu dünyayı sallar.
-O şeyi ne tarafa doğru ayarladın? -Neyi?
-Dümen palasını. -Şu tarafa.
Biraz sola gitmemiz gerekecek.
GPS takmadım.
Karadan 15 kilometre uzakta, dedin.
On beş kilometre fazla değil.
Epeydir pedallıyoruz.
Sanki saatlerdir çeviriyoruz gibi.
Sen çeviriyor musun? Zorlaşmaya başladı.
Yanma var mı?
Evet, yanıyor.
Bacaklarım yanıyor.
Deniz-Siklet'in
bir mühendislik harikası olduğu başından belliydi.
Ama benim gibi atletik yapılılara daha uygundu.
Tanrım, amma yorulmuştum. Hayatımda hiç o kadar yorulmamıştım.
Devam etmemi sağlayan tek şey o adadan kurtulup eve gitme hayaliydi.
Devam edelim.
Evet. Devam...
-Yere bak. -15 kilometre.
-Evet. -Tamam.
En azından.
Ne kadar ilerlediğimize bakacağım.
Tory, bakma.
-Uzaklaştık mı? -Devam et.
Hayır!
Baktın.
Bu adadan asla gidemeyeceğiz.
Üzgünüm. Ben eve dönüyorum.
İşe yaramayacağını biliyordum.
İki saat sonra evde olabiliriz.
Tory'nin Deniz-Siklet'in
ilerlemesini sağlayacak gücünün olmaması
moral bozucuydu tabii.
Gitmek için çaresiz hâldeydim.
Ve Richard'ın "Deniz-Siklet" demeyi kesmesi için
başka bir plan bulmalıydım.
-Su kaynamak üzere. -Güzel.
Bu akşamki yukayı nasıl hayal ediyorsun?
Keyif yapacağım. Haftada bir biftek olduğunu hayal ediyorum.
-Güzelmiş. Kulağa leziz geliyor. -Evet.
-Sen nasıl hayal ediyorsun? -Istakoz.
Et ve su ürünü. Yarı yarı yiyelim.
Tekrar düşünelim. Sal.
-Evet. -Nerede hata yaptık?
Her yerde.
Yelkenli iyi bir fikir değildi.
Saçma bir fikirdi. İşe yaramadı.
Sonra da insan gücü...
O daha beterdi.
-Evet. -Evet.
Bence sal fikrinden vazgeçelim.
İşe yaramıyor.
Denedik, beceremedik.
Buhar!
Ne?
Buhar makinesi yapabiliriz.
Buhar makinesi kulağa çılgınca geliyor.
Richard da aynısını söyledi.
Ama bir planım vardı işte.
Ne yapıyorsun?
Bak, ne buldum.
Hatırladın mı? Kazan.
Hatırlıyorum.
Şu da çapayı çekmek için kullanılan vinçti
ama artık buhar makinemizde kullanabiliriz.
Yani lazım olan her şey tam mı?
Evet! Kazan, makine...
Sadece çark sistemini kurmalıyız.
-Sence olacak mı? -Bilmiyorum.
Yardım eder misin?
Peki.
Bununla bir yere varabilirsin belki.
Bak şu işe. Ekip işi.
Beraber çalışırsak her şeyi yapabiliriz.
-Bu kazan kısmı. -Evet.
Bunun içinde basınç deposu var.
Bunu suyla dolduracağız, şu şeyin içinde ateş yakacağız.
Su ısınacak, buhar ortaya çıkacak
sonra da buharı, buhar makinesine vereceğiz.
Ve gerçek gücü üreten motor bu mu?
Bunu, ötekine bağlamamız lazım.
Suyla dolduracağız, ateşi yakacağız ve çalışacak mı göreceğiz.
İşe yarayabilir.
Bu çok önemli. Basınçölçer.
Buharın çok basınçlı olmasını istemeyiz.
Devasa bir bomba olabilir.
Olay da bu.
İnsanlar buhar makinesinin hoş olduğunu düşünür
ama içinde enerji var.
Basıncı artar ve patlarsa...
Ölürüz.
Salımızı parçalamasını geçtim, ölürüz.
Buhar, hortumdan inip silindirlere gelecek,
silindirlere basınç binecek
ama ileri-geri hareket edecek.
Basınç şu yöne gidecek,
farklı vanalar açılıp pistonu geri ittirecek,
böylece krank kolu harekete geçecek.
Krank kolu, dişlilerimize bağlı
yani çarka bağlayacağımız
aksı döndürecek.
Bu bebeği çalıştırmayı erteliyoruz.
-Ateşi yakalım mı? -Dur.
-Ne oldu? -Bize şapka lazım.
Şapka olmadan başlatmam.
Şapkalarımızı takıp ateşi yakalım.
-Tören gibi. -Öyle.
Şapkamız var, ateşimiz var...
Bu, adadan gitme fırsatımız olabilir.
İçinde su var. Kenardaki göstergeden görülüyor.
-Pekâlâ. -Şimdi ateşi yakıyorum.
Peki.
Tutuşuyor.
Şunu kapatalım.
Şu vanayı açtım.
-Peki. -Buhar vanamız kapalı.
Evdeki odun sobasını açmak gibi.
Şimdi ne yapacağız?
Buharın oluşmasını bekleyeceğiz.
Suyun fokurdadığını duyabiliyorum.
Elementsel bir şey, değil mi? Ateş var, su...
-Evet. -Buhar. Çok kıyak.
Yelken kontrol etmeyi bilmiyoruz, kötü bir fikirdi.
-Senin fikrindi. -İnsan gücü şeyi de
komikti ama çok enerji gerektirdi.
Çözüm bu olabilir.
Bunun harekete geçtiğini görmek istiyorum.
Evet, ben de.
-Buhar hazır. -Dikkat et. Sıcaktır.
Sıcak!
Vanayı kapattığın için şimdi basınç oluşuyor.
Evet.
-Heyecan verici! -Süreci başlattık.
-Basınç üretiyoruz. -Oluyor.
Saatli bir bomba. Şeyin ne zaman olacağını bilemiyorsun...
Basınç tahliye vanası çalışıyor!
-Öyle mi? -Evet.
Galiba altıma sıçtım.
O basıncı bırakırken ben de bıraktım. Hepsini!
-Buharımız oldu. -Evet.
Gayet açık. Şu vana açık mı?
-Vana açık... -Şunu yavaşça açacağım.
Çıktığını görürüz.
Su ve buhar var.
Bu iyiye işaret.
Şu an basınç çıkıyor. Yani aşağıdan su buharı geliyor.
Buharımız oldu!
Şu vanayı kapat.
-Onu kapat. -Ben bu vanayı kapatayım.
Bu noktada ise şunu açtığımızda...
Bunun çalışması lazım.
Başlıyoruz.
Yavaşça.
Frankenstein gibi hissediyorum.
Başardık!
Yaşıyor!
Çalışıyor!
Richard! Buhar makinemiz var!
-Çalışıyor! -Tanrım.
Çok güzel.
Tekerleri döndürüyoruz!
Enerji ürettik!
Tek yapmamız gereken sala bağlamak, bir çark falan takmak
ve sonra buradan gideceğiz!
Bu çok güzel.
Uçan Otomobil'deki gibi.
Adadan gitmenin yolunu bulduk. Buharla çalışan bir tekne yapıyoruz.
Evimize dönüyorum!
Tanrım. Seni görmek ve bu çılgın macerayı anlatmak için sabırsızlanıyorum.
Seni çok özledim.
Tory? Al bakalım.
Bunun yüksekliği önemli bir faktör.
Bizi ittirmesi için suyun iyice altında olması gerek.
Aslında öyle değil.
Eğer çok dibe batarsa, yani su şuraya falan gelirse
bu tarafa doğru döndürür
ama burada direnç yaratıp suyu boşuna kaldırır
o yüzden gömülmemeli. Dalıp ittirecek sonra yukarı çıkacak.
-Doğru. -Suyun üstünde olup
batıp çıkması daha iyi.
Teknenin ne kadar derinlikte duracağını bilmiyoruz.
-Ben tahmin ediyorum. -Evet?
Bilimsel bir tahminde bulundun.
Hayır, dümdüz tahmin.
Doğru çıkmasını umalım.
-İyi duruyor. -Harika görünüyor.
Sok içine. Diğerini de takalım mı?
-Peki. -İşte böyle.
-İyi mi? -Evet.
Bitti işte.
Hadi be!
Güzel oldu.
Etkileyici. Dümen palasını takmamız gerek.
Sonra da kazanı. Bu yavruyu deneyebiliriz.
Evet.
Keşke buhar teknesini görebilseydiniz. Çok güzeldi.
Odunlarla ateşi yaktıktan sonra
açılmaya hazırdık.
Tam gaz gidiyoruz Kaptan.
Devam et birinci zabit.
Hislerim iyi yönde.
Bu tekne gerçekten çalıştı mı?
Evet, kesinlikle çalıştı.
Beş yaşında sıkılmış biriyle buhar makineli
deniz bisikletine bindiniz mi? Richard Hammond'la deneyin.
Daha da beter.
-Tory? -Evet?
-Geldik mi? -Hayır.
Şimdi peki? Geldik mi?
Daha değil.
-Kaptan Tory? -Evet, Kaptan?
Ortak hedefimize olan yakınlığımızı,
diğer bir deyişle
henüz varıp varmadığımızı söylemenizi rica edeceğim.
Seninle adada kalmak yeterince kötü sanırdım.
Denizde uzun zaman geçireceksek moralleri yüksek tutmalısın ahbap.
Hadi ama.
Bak şimdi, dört günlük yiyecek ve suyumuz var.
Bir süre burada olacağız.
Birbirimizi sinirlendirmemeye çalışalım.
Ne kadar ilerlediğimizi nasıl anlayacağız?
Bununla.
Kalas mı?
Hayır. Ne kadar hızlı gittiğimizi eski denizciler gibi
-düğüm atarak ölçeceğiz. -Devam et.
Hazır zamanımız bolken
ilkel bir ölçme sistemi yaparız, dedim.
Teknede bulabildiğim tüm halatları topladım,
birbirine bağladım ve her metreye düğüm attım.
"Duubayı" ya da dediğin gibi "dubayı" denize atacağım.
Duba, o. Öyle denir.
Sonra 30 saniyede bir haber vereceksin,
ben de kaç tane düğüm geçtiğine bakacağım.
-Bir metre aralıklılar. -Evet.
Böylece 30 saniyede katettiğimiz yolu göreceğiz.
Dakikada alınan metreyi hesaplayacağız,
sonra da saatte gidilen kilometreyi.
-Kesinlikle. -Vay be!
Böylece ne kadar hızlı gittiğimizi ve mesafemizi bileceğiz.
-Kafa yormuşsun. -Başka yapacak şey yok.
-Düğümleri öyle attın. -Deniz miline göre.
-Evet. -Hazır mısın?
Suya atınca söyle de zaman tutayım.
-Duba gitti. -Peki.
-Sayıyor musun? -Bir.
-Beş saniye oldu. -İki.
Üç.
On beş saniye geçti.
Dört. Beş.
-Beş saniye kaldı. -Altı.
Üç, iki, bir.
-Yedi. -Yani 30 saniyede yedi tane.
Bir dakikada 14 metre yapar.
On dört kere 60 kaç yapar?
-Günlerdir bir şey yemedim. Hesaplayamam. -Bir dakika. On dört kere on...
-Dur biraz... -...140 yapar, altıyla çarp...
Saatte 840 metre.
Bu da aşağı yukarı bir kilometre yapar yani aşırı yavaş.
Buharlı teknelerin problemi de bu.
Hızlı değildi. Ama beni delirten
çatlak koca bebeğin aksine pes etmedim.
Ben kullanayım mı?
-İşe yaramak ister misin? -Evet.
Koordinatları alır mısın?
Karışık bir şeye benziyor. Ateşi besleyebilir miyim?
-Hayatta olmaz. -Yaparken seni izleyebilir miyim?
Konuşmayacaksan olur.
Hadi ama!
-Ben yapabilirim. -Aklından bile geçirme.
Gemi rotasına ulaştığımızı nasıl anlayacağız?
Neye benziyor? Ortadan şerit geçiyor mu?
Işıklar var mı?
Denizin hangi tarafından gidiyorlar?
Uyarıyorum ben,
rotanın ters tarafından gidip
gelen gemilere karşı gitmek istemezsin.
Ateşe her 15 dakikada bir tane odun atabilirim.
-Biliyorum işte. -İyi, tamam.
Susacağına söz verirsen odun atmana izin veririm.
Becerebilecek misin?
Şimdi iyi dinle,
gözün basınçölçerde olsun,
kazana fazla basınç vermek istemeyiz.
Aksi hâlde her şey patlar,
gemiyle beraber biz de batarız.
Ne yaparsan yap ateşi fazla besleme. Anladın mı?
Pekâlâ. Ben biraz kestireyim.
On iki dakika sonra bunu atacağım.
Clarkson?
Clarkson. Uyuyor musun?
Güzel, sana anlatayım.
Kazana her 15 dakikada bir odun atıyor.
Fikrimi söyleyeyim. Bence bu aşırı sıkıcı.
Neden saat başı, dört odun atmıyorum?
Kalan zamanda da
şekerleme yaparım, yunuslarla muhabbet ederim
sonra tekrar şekerleme.
Saatte dört odun atmak aynı hesaba geliyor.
Daha verimli.
Katılmana sevindim. İyi bir plan.
İşte bu kadar. Çocuk oyuncağı.
İyi fikirdi. Aferin dostum.
Anlaşıldı ki bir seferde çok odun atmak
zaman kazandıran bir fikir değilmiş.
Şimdi anladım.
Ne oluyor?
-Ne? Basınç. -Ne yaptın?
Nasıl yani?
Basınç! Basınçölçer tavan yapmış. Bu iyi değil.
Basınçölçere ellemedim.
-Kaç odun attın? -Senin attığın kadar.
Fazla fazla koydun, değil mi?
Bir seferde attım işte!
-Patlayabilir! -Nasıl, patlayabilir?
-Gemiyi terk et! -Ne yapayım?
-Gemiyi terk et! -Burada köpek balıkları yüzüyor.
Richard, ne halt yersen ye. Ben atlıyorum.
Atlayamazsın.
Bir dakika, gemiyi terk etme kuralları vardır.
Saygın ve klas bir şekilde terk edeceğim.
Köpek balıkları var mı?
Clarkson!
Olamaz!
BİR SÜRE SONRA
Patlamadı!
Hayır, gitmeye devam ediyor.
Ama biz üstünde değiliz.
Güzel ada evimizde olmanın neresi kötüydü?
Şimdi bir köpek balığı beni yerse sinirden delireceğim!
Fırına fazla odun atmasaydın hâlâ teknede olacaktık.
Dört odun koydun. Hepsi bu kadardı, 15 dakikada bir attın.
Ben aynı anda dört tane attım.
Aynen. O yüzden ısınıp patlayacak hâle geldi.
Küçük numaran yüzünden neredeyse ölüyorduk.
"Neredeyse" önemli bir detay.
Yavaşlıyor gibi. Belki yetişebiliriz.
Tabii patlamazsa.
Durdu.
Tedbirli olmakta fayda var.
Evet.
-İkimiz de ölebilirdik. -Evet.
Peki, şunu tamir edelim.
Bundan sonra odundan ben sorumluyum.
Zaten amele işiydi. Ben daha kıdemliyim.
Sonra ne oldu?
Ben sakinleştim, kazanı tekrar çalıştırdım
ve benim gemi rotası olduğunu düşündüğüm yere geldik.
İşte geldik!
-Gemi rotası buradan mı geçiyor? -Evet.
Şimdi ne yapacağız?
Bekleyeceğiz.
Daha ne kadar bekleyeceğiz?
Bir gemi gelene kadar.
Dört gün oldu.
Yiyeceğimiz ve suyumuz bitti, açlıktan ölüyorum, Clarkson sıkıldı.
Hesaplarıma göre geminin rotası buradan geçiyor
ve şimdiye kadar bir gemi gelmeliydi.
Hesaplamalarına bakabilir miyim?
KIRMIZI ŞARABI ÖZLEDİM
Buna dayanarak mı buraya geldik?
Saçmalık bu! Masa lambası çizmişsin!
Bu deli saçmaları mı? Şu ne?
Sensin.
Denizin ortasında ölüme sürüklenmişim...
Hem de bir deli tarafından.
Her şey daha ne kadar kötüleşebilir?
Dönmek için elimizde sadece bunlar kaldı.
Hadi bakalım. İşte şimdi ayvayı yedik.
Yakıtımız, yelkenimiz
ve umudumuz olmadan burada sıkıştık kaldık.
İmdat! Biri yardım etsin!
Alt yazı çevirmeni: İdil Uçan
Proje Kontrol Sorumlusu Berkcan Navarro