KABANATA 1 NASIRAAN NG BARKO
-Paumanhin, naaabala ba kita? -Anong ginagawa mo?
Umiisip ako ng plano para makaalis sa islang ito.
Ito ang unang beses na lumubog ang sinasakyan ko.
Puwede bang hayaan mo akong namnamin ito? Maranasan ito.
Kapag tapos ka na sa iyong sandali, kailangan ko ang tulong mo.
-Talaga -Oo.
Kakalubog lang nang barko ko.
Kaya ayaw mo sa mga bangka.
-Sabi ko sa iyo! -Oo.
Huwag kang magtitiwala sa kahit anong wala sa pinag-iwanan mo.
Hayan. Tapos na.
-Anong tapos na? -Ano sa tingin mo?
Isang malaking senyas.
TULONG!
Kung may lilipad na eroplano sa itaas,
makikita ang "tulong," maliligtas na tayo.
Bakit ka nag-aalala sa magliligtas sa atin?
Sinong makapagsasabing hindi ito isang bakasyunan? Tingnan mo. Pwede.
Sinuwerte tayo at napadpad sa isla ng isang bilyonaryo.
Walang kahit ano. Ikaw lang at ako.
Tayo lang?
Naiintindihan mo na ba ang sitwasyon?
Maganda ang araw.
Ang pinakamagandang plano ay ang umalis agad sa islang ito.
Paano natin gagawin?
Gumawa tayo ng balsa.
Hindi ako lalayag sa isang balsa.
Nasa isang bangka tayo na nasira kaya tayo nandito.
Iyan ang Karagatang Pasipiko.
Lahat ng mga nakamamatay na pating na maiisip mo, nakatira diyan.
Pagpapakamatay iyon. Kung hindi tayo malalapa ng pating,
hindi tayo tatagal nang lagpas apat na araw ng walang sariwang tubig.
Dapat tayong makaalis dito.
Hindi ko alam kung bakit ka natataranta. Hindi nawawala ang mga tulad natin.
Hindi tayo nawawala sa radar. Mayroong transponder.
Sasabihin nila, "Nawawala si Richard at iyong isa pa."
Hindi ako maiiwananan. Ang mga tulad natin hindi naiiwan.
Hindi. Ako si Richard Hammond.
Mahahanap nila ako.
Mayday, mayday!
Nandito kami sa isang isla. At hindi kami makaalis.
Walang susundo sa amin.
Ano iyan?
Tara!
Richard! Tingnan mo! Mga gamit!
Maaari tayong makagawa ng isang bagay para maligtas tayo.
Kailan natin iinumin ang ihi natin?
Kapag naubos na ang inumin natin.
Tory, lumulubog ako.
Kailangan niya magustuhan dito.
Maliligtas ako! Oh, hindi, hindi, hindi!
Tulad ko.
Hindi na kami makaaalis sa islang ito.
Nababaliw na siya!
Papatayin kita!
Hindi tayo dapat nag-aaway!
Giyera ito!
Tira!
Katulad mo lang ako, pero mayroon akong malaking kanyon.
Hindi!
Sapul sa banyo!
Richard! Diyos ko!
Kaya natin lahat kung magtutulungan tayo.
Tatlo, dalawa, isa.
Ito na ang tiket natin paalis ng isla.
Mayroon tayong steam engine.
Bilis! Makipagtulungan ka sa akin!
Diyos ko!
Malapit na ba tayo!
Tingnan mo iyan!
Gumagana!
Marami kang magagawa kapag marami kang oras.
Sabihin mo ang pangalan mo.
Ang pangalan ko'y Tory Belleci.
Kilala niyo kung sino ako. Richard Hammond.
Richard Hammond sa telebisyon.
The Grand Tour?
El Touroso Grandioso?
Masyadong seryoso.
Umupa kami ng isang bangka sa San Diego. Mangingisda kami.
Mahilig siya sa mga bangka at sabi niya, ilang beses na niyang nagawa iyon.
Hindi pa ako nakalabas sa ganoong bangka.
Kaya paano ko malalamang may parating na malakas na bagyo?
Iyon ang pinakamalala. Akala namin mamamatay na kami.
Ilang araw kaming nandoon.
Puwede na kaming matangay nang malayo.
Naging delikado. May mga bato,
may malakas na pagsabog, pagkatapos maraming pagsabog,
pagkatapos naging magulo ang lahat, at nagising kami sa paraiso.
Pero ngayon, hindi kami ordinaryong castaways.
Mga TV hosts kami.
Nasa isang palabas akong ang tawag ay MythBusters.
Nakita niyo na iyon, tama?
Ang punto, may alam kami.
Agad akong nagtayo ng masisilungan.
Gumawa ako ng water trap,
kumuha ako ng halamang yuca at ilang niyog.
Madali lang siya.
Hindi ko alam kung bakit masyadong pinalalaki ni Bear Grylls.
Tapos ay naglatag kami ng isang S.O.S. signal.
Tatlong siga, ang pandaigdigang senyas para sa S.O.S.
Natandaan ko iyon mula sa Cub Scouts.
Tiyak na may makakikita nito!
Gaano ba tayo kalayo sa mainland.
Eksakto.
Pagkatapos ng ilang araw, naisip namin na walang makakukuha sa amin agad.
Hindi kami sumuko
doong sa tubig na may pating, naisip namin...
Naisip naming lubus-lubusin ang kung ano'ng mayroon kami.
Noon namin siniyasat ang pampang.
Hindi ka maniniwala!
Bilis!
Mabilis silang masabik, mga Amerikano?
Pero, may nakita kasi si Tory na nakapananabik.
Dalawang inanod na shipping containers.
Richard! Tingnan mo!
Hindi namin maisip kung ano'ng maaaring nasa loob.
Maaaring mayroong jet ski sa loob.
Oo, o kaya sun cream.
-Pagkain. -Sunglasses!
Siguro tubig. Sariwang tubig.
-Gin! -Oo. Gin.
Mga kamisetang may tatak, dahil nangangamoy na ako.
Condom?
-Walang pakinabang. -Baka sakali. Itatabi ko sila.
Sige.
Para itong Pasko noong bata ako.
"Isang pulang bisekleta! Isang palaisipan."
O isang pares ng medyas! Oo, medyo nakadidismaya ito.
Sobrang anti-climactic!
Sa isang banda, magandang tulugan ang mga containers,
bago may dumating na panibagong bagyo.
Oo, natulog kami sa isang kahon.
Noong umaga, wala na ang bagyo
at iniwanan kami ng isang bagay na magpapabago ng aming buhay.
Ano itong mga ito?
Mga lambat.
Tingnan mo, ang bariles na galing sa bangka.
Maaari.
-Tingnan mo! -Life jacket!
Isa iyong dinghy.
Bago ito. Mga gulong.
Oo.
-Teka. -Richard.
-Iyon ay... -Iyon ang bangka!
-Iyon si Betty! -Iyon si Betty!
Ligtas na tayo! Ligtas na tayo!
-Ito na iyon! -Diyos ko!
Nagbalik siya! Hintayin natin ang pag-urong ng tubig.
-Oo. -Ganoong kasimple!
Ito ang pinakamaganda.
-Teka! -O, hindi.
Nabiyak.
Akala ko pagkakataon na natin ito.
Hindi natin aayusin iyan, hindi ba? Walang mararating iyan.
Mayday, mayday.
Mayroon bang tao riyan?
-Mayroong masamang balita. -Ano?
-Hindi gumagana ang radyo. -Napakasaklap nito.
Alam ko. Napakasaklap.
Ang mga ito ay polarized.
Nag-aalala ka kung astig ang hitsura mo ngayon?
Richard, pira-piraso ang bangka.
Naipit ako sa isang tropikal na isla na walang salamin. UV rays.
Mahalaga ang paningin!
Lahat ay nasira.
Oo, hindi ito maganda,
ngunit tingnan mo ang lahat ng mayroon tayo.
Tama ka. Sa pagitan nating dalawa,
maaari tayong makagawa ng makapagliligtas sa atin.
Mas maganda, makapagpaalis sa atin dito.
O magpabubuti sa ating buhay habang nandito sa isla.
Tama.
Maraming kapaki-pakinabang dito
na maaaring magpasaya sa amin dito sa isla.
Kaya nagpasya kaming kuhanin ang lahat ng kaya namin
bago pa ito tangayin ng isa pang bagyo.
-Richard! -Ano?
Mga kasangkapan!
Yeah!
At gumagana sila!
Kita mo? Ngumingiti ka na! Masaya ka na!
Tignan mo ang sarili mo.
Luma, parang balat, nagbabalat, at wala sa hugis.
Tatawagin kitang Clarkson. At magiging kaibigan ko.
Hindi lang namin alam
kung alin ang may pakinabang sa aming pagtakas,
kaya bumuo ako ng plano.
Limasin ang bangka, dalhin lahat, kahit ang malalaki.
Naaalala ko iyon.
Masyadong mabigat iyong trabaho.
-Handa ka na Richard? -Oo.
Tulak!
-Tulak! -Ayan na...
Napakabigat!
-Nagtutulak ka ba? -Oo.
Subukan ulit natin. Tara.
-Oo. Oo. -Handa? Tatlo, dalawa, isa. Tulak!
Natanggal na ang mga troso at ngayon...
Ano ba ito?
Isang boiler.
Bakit mo kailangan ng boiler? Ngayon ay 30 degrees!
Baka lumamig.
Hindi lalamig.
Ano'ng gusto mong gawin natin?
Teka. Bakit hindi tayo gumawa ng puwedeng panghatak dito?
Kotse. Itatali ko ito sa kotse ko na naiwan sa bahay at saka hihilahin.
Gusto mong gumawa ng kotse para hilahin lahat ng ito pabalik sa pampang natin.
Magpapakamatay tayoi kapag ginawa ng manu-mano.
-Kung sa tingin mo kaya mo. -Gagawa ako ng kotse.
Kaya ng kotse ang kahit ano.
Isang kotse?
Alam ko. Huwag mo akong simulan.
Isang katangahan, pero 'di ko siya mapigilan.
Tama. Kailangan ko ng makina.
Kaya habang ginagawa niya iyon,
Sinubukan ko ang lahat ng S.O.S. signal na alam ko.
Ang pinakaimportanteng bagay ay ang makaalis sa isla.
Uy, Richard!
Gusto mo bang itigil iyan?
Mukha bang bangka iyon?
Wala akong makita.
Ang mga bangka ba ay parang mga budgie?
Makakikita sila ng salamin at pupuntahan iyon?
Saan mo nakuha iyan?
-Saan ko nakuha ito? -Oo.
Pumunta ako sa hardware.
-Hindi ko iyan nakita. -Ito ay para sa paghila sa mga linya.
Gagawin mo pa ang kotse?
Iyan ang magiging puso ng halimaw.
Kinaladkad mo ito?
-Oo. -Ikaw mag-isa.
Tinulungan ako nung isang kasama natin kanina pa.
Humahanga ako. Gusto ko ang ginawa mo rito sa pagawaan.
Mas mamahalin mo ang aking kotse.
Maligayang pagdating. Ito ang chassis ng aking kotse.
-Tinatawag namin itong frame. -Ito ay isang chassis.
-"Isang chassis." -Shassis.
-Chassis. -Shassis. Gaya niyan.
Bakit ito kahoy?
At ayos ang kahoy para rito.
-Kaya mo bang gawin iyan ng manu-mano? -Ginagawa ko na.
Ang distornilyador. Mayroon tayong ilang baterya
at ayokong sayangin ito.
Tulad ng sinasabi ko,
ang kahoy dahil sa mas magaan
kaysa sa inaasahan mong tibay nito, hindi kinakalawang,
mahina ito sa pagbaluktot, kaya't lakas lamang talaga.
Ang triangulation pieces na ito
ang maglilipat ng bigat sa compression, kung saan mas maigi.
Ito rin ang makahahawak sa lahat upang hindi mamaluktot.
Talagang napakaganda ng mga tatsulok.
Tingnan mo iyan. Iyan ang lakas ng tatsulok.
Kaya ito ang pinaka-overbuilt na soapbox car sa buong mundo.
Ang mga salitang tulad ng soapbox ay panlalait.
Ito, kaibigan ko, ay isang kotse.
Kaya mong bumuo ng kotse, bakit hindi ka gumawa ng bangka?
Nakita mo ba ang laki ng Karagatang Pasipiko?
Maaaring libu-libong milya ang layo namin sa lupa, at hindi ako...
Wala akong maisip na sikat na gumagawa nun, pero hindi ako.
Bakit ba kayo nagmamadali?
Maganda ang isla. Masayang bumuo ng kotse.
Ito ang mga tubo sa loob.
Heto na.
Oo.
Kailangan ko siyang papurihan. Maganda ang disenyo.
Ngunit nang pinag-usapan natin ang bilis,
nawawala siya sa kanyang sarili.
Tunay na metal.
-Oo. Ito ang magiging axle sa likod. -Sige.
Mayroon lamang akong dalawang sprocket,
ito at iyon, kaya may pagpipilian ako.
Ito ang aking makina.
Gumagana ito ng isa-sa-isa.
Napakabilis nito.
Ang tanging mayroon ako ay ang isang ito,
na gumagana ng isa-sa-apat, kaya...
Apat na ikot nito ay nagbabalik ng isang pag-ikot niyon.
-Mas mabagal, mas mayroong torque. -Oo. Ngunit mas mabagal.
Kaya ang tanong mo ay aling sprocket ang gagamitin?
Gusto ko pag-igihin ito.
Lohikal na piliin ang mas malaki. Mas magkakaroon ka ng torque.
Ang punto ay maghakot ng mabibigat na bagay
mula sa bangka papunta sa base camp.
Kung iyon ang tinitingnan mo, dapat bilis ang tingnan mo.
Oo, kaya kung ganito, ipagpapalit ko ang torque sa bilis.
Oo.
Ngunit isa sa mga bagay na iyon ay bilis.
Ang isa pa ay ang torque
-na wala namang... -Kailangan natin ang torque.
Naghahatak tayo ng mabibigat.
Habang nagsasaya ka sa iyong munting go-kart,
May gagawin akong makatutulong sa atin.
Ano'ng problema mo?
Bakit hindi ka muna magsaya habang nandito tayo?
Lahat sa iyo ay tungkol sa pagtakas masaya naman tayo dito.
Kailangan ng torque!
Bilis!
Hindi lamang ako tatayo,
at hahayaan siyang magpakabaliw sa bilis.
Abala ako sa pag-iisip ng paraan para makaalis sa isla.
SHIPWRECK - KARAGATANG PASIPIKO TORY BELL
-Ayos! -Diyos ko.
Tingnan mo ito!
-Nagawa mo! Nakabuo ka ng kotse! -Nagawa ko!
Hindi ito kapani-paniwala.
Ang sarap sa pakiramdam na nasa kotse ulit.
-Nakatutuwa! -Tama! Napakagaling!
-Diyos ko! -Ayos siya, hindi ba?
Napaka-astig nito!
-Oo! -Para ba sa downforce ang mga palikpik?
Bumabasag ito ng wingtip vortices,
na makukuha mo kapag ikaw ay nasa gilid,
na nagiging hawig ng epekto ng downforce.
Nakakita ako ng lumang surfboard para sa kono.
-Gustong gusto ko ito! -Tama.
Humahanga ako, hindi ko naisip na mapagagana o ito.
Mahirap siyang i-maniobra.
Mali ang mga gearing.
Hindi niya mahahatak ang mga kailangan natin, lalo na sa buhangin.
May mga tubo 'yon.
Pupunahin mo ba ang sasakyang may mga tubo.
Hindi ka nakikinig.
Hindi ko akalain ikaw ang uri ng tao na pupunahin ang makinang may side pipes.
Hindi tayo makahahatak ng kahit ano gamit ito.
-Tingin mo wala itong silbi? -Hindi ito uubra.
Mas maganda magagawa mo?
Iyon ang alam ko.
-Talaga? -Oo.
Sige, gawin mo.
-Mas galingan mo. -Oo.
-Gawin mo! -Gagawin ko.
Aalis na ako. Sayonara!
Nang inihagis ko ang mensahe sa bote...
iyon na iyon.
Sinubukan ko lahat para makapagbigay ng S.O.S. sa mundo.
Pagkatapos, naisip kong oras na para marumihan ang aking mga kamay.
Pumupurol na ang labahang ito.
Ano'ng ginagawa mo diyan?
Naghihinang ako.
Naghihinang?
Oo.
Tatlong baterya ng kotse lang ang kailangan para makabuo ng panghinang.
Inilagay ko sila sa isang serye kaya may 36 na boltahe ako.
Nakakita ako ng mga welding stick.
Pagkatapos ay ikinabit ko ang isang dulo sa metal,
ang isa ay sa rod. Kapag inilapit ito sa metal,
gumagawa ito ng mainit na arko
at nagagawa kong maghinang.
-Iyon ay paghihinang. Na magagawa mo. -Oo.
Kakabuo ko lang ng isang kotse yari sa kahoy.
Oo. Hindi mo mahihinang ang kahoy.
'Di bale, kaya na nating gumawa ng mga bagay-bagay.
Sasakyan ko.
Ang iyong ano?
Aking sasakyan.
Saglit. Ngayon ay sumasang-ayon ka na sa akin
sa pagbubuo ng kotse upang hilahin ang mga bagay?
Hindi ako sumasang-ayon hanggang sa makita ko ang sasakyan,
at naisip ko na ito ay di iyon uubra.
Kaya naisip kong bumuo ng isa na makatutulong sa atin.
-Mas magaling iyan? -Higit na mahusay.
Sige. Mareresolba natin ito sa tanging paraan na mahalaga.
-Paano? -Magkita tayo sa track.
Sige.
-Sige? -Sige.
-Magkita tayo doon. -Magkikita tayo sa track.
Saglit. Nasa isang isla tayo. Walang track.
Magtatayo ako at magkikita tayo doon.
-Sige. -Ikaw bahala.
Babagsak ka, koboy.
Simple lamang ito.
Para malaman sino ang may pinakamahusay na sasakyan
iisa lamang ang paraan.
Iyon ang?
Wala kang napanood ni isa sa mga palabas ko sa TV?
Isang karera! Magkakarera kayo!
Hahatakin ko ito sa simulang guhit
dahil kaunti lamang ang naisalba kong gasolina,
at kapag ito'y naubos na, wala na, Clarkson.
Ano iyan?
Iyan si Clarkson. Pero ano iyan?
Ito ang aking tangke, at ito ang tatalo sa iyo.
Paano mo iyan ginawa? Saan ito galing?
Iyan ang mga intake mula sa barko.
Ang makina ay galing sa generator.
Gumagamit ako ng mga haydrolikong motor.
Hintayin mo itong umaksyon.
Kalokohan. Gaano iyan kabigat?
Wala akong ideya. Paniguradong mabigat.
Pero ang punto nito ay ang lakas sa paghila.
Naisip kong gumawa ng tracks na pang-tangke,
pero wala akong mahanap na sapat ang tibay upang makagawa ng track.
Kaya, nauwi ako sa mga helix.
Itong mga paikot sa gilid,
Hindi paikot, helix.
Ang helix, ay ang pinakadakilang imbensyon ng sangkatauhan.
Ang maliit na puwersa ng pag-ikot
ay ginagawa nitong isang malakas na puwersang pasulong.
Gagawa ka ng lagusan palabas ng isla? Magagawa ba nito...
Hindi. Magagawa nitong itulak ako pasulong sa buhangin
at makalagpas sa linya bago sa iyo.
Alam mong baliw ka, hindi ba?
Sinasabi ko lang.
Nang makita ko ang laki ng tangke ni Tony...
Ang tangke niya?
Oo. Mga isang tonelada siguro ang bigat.
Panalo na ako sa karera.
Handa na akong umabante sa tagumpay.
Sinayang mo ang life preserver par sa crash helmet?
May kasaysayan ako sa ganitong mga bagay.
May suot akong helmet.
Kamukha mo si Luke Skywalker.
Ikaw ay isang baguhan. Huwag kang tumawa. Seryoso ito.
Gold Leader One to Luke, manatili ka sa target!
Umayos ka!
-Sige, gawin natin ito. -Okay.
-Para sa pinakamagaling. -Ako iyon.
Buksan ang inyong mga makina.
Kailangan kong bumaba.
Akala ko ikaw ang magmamaneho.
'Di ko ito binuo para sa Le Mans na simula.
Magtatabas ka muna?
Tahimik!
Diyos ko!
Kapag handa ka na, hatakin mo ang lubid at si Clarkson ang magsesenyas sa atin.
Heto na, tatlo, dalawa, isa.
Takbo! At tumakbo na sila.
Nahatak mo si Clarkson!
Nanguna si Richard Hammond.
Ito ay aking ipapanalo! Parating na ang unang liko.
Nawalan siya ng kontrol!
Limitado lamang ang pagmamaneobra ko.
Anong ginagawa niya? Patagilid ang takbo niya! Hindi yan maaari.
May hinugot na lihim na sandata si Tory,
ang pagtakbo ng gilid sa gilid.
O, hindi! Mukhang natigil si Tory.
Hindi mo pa ako puwedeng balewalain! Halika na!
Halika na, screw tank! Makipagtulungan ka sa akin.
Ano'ng ginagawa mo? Sinisira mo ang track!
Kainin mo ang aking alikabok!
Ano'ng ginawa mo sa lupa? Ginawa mo itong rally course.
Hindi maganda ang sasakyang ito, sa totoo lang.
Dahil wala itong suspensyon.
Problema rin iyon.
At kung sinusundan mo ay isang tangke, isang bangungot. Diyos ko!
Heto na si Richard Hammond!
At maaabutan na niya si Tory, pero pinipigilan siya ni Tory.
Si Richard Hammond ang nangunguna.
Kailangan ko lang magawa ito.
Lumiko! Lumiko! Lumiko, ikaw... lumiko!
Maaari lang akong pumunta sa kanan.
Walang dapat alalahanin. Wala na naman sa kurso si Richard Hammond.
Susubukan kong umikot pabalik.
Kainin mo ito, Hammond!
Bilis. Bilis. Diyos ko.
Mukhang nagkakaroon ng problemang teknikal si Richard Hammond.
Sumpain ka! Bilis!
Mukhang wala na sa karera si Richard Hammond.
Magsimula ka! Buwisit ka!
Nararamdaman ko na ang pagdating ng tagumpay.
Pakiusap! Pakiusap!
Nakikita ko na ang katapusang linya.
Ito na ang huli mong pagkakataon.
Ito na ang pinakahuli mong pagkakataon!
At wawasakin na kita.
Ayos! Pero hintayin mo ako, tanga! Dapat sabay tayo, o hindi yun mabibilang!
Ayos!
Hindi ito karera kung wala ako rito.
Wag mong tamaan ang mga iyon.
Bumalik ka rito, buwisit ka!
Heto na tayo. Narito na ang katapusan.
At nakatawid na sa finish line si Tory Belleci.
Hindi!
Tagumpay!
Hindi!
Sumpain ka!
Magkakaroon ka ng problema sa pagmamaniobra niyan.
Siya ang nanalo.
Narito ang finish line.
-Nanalo ako! -Ano'ng napanalunan mo?
Ang iyong hangal na karera.
Ano ang kinalaman ng karera sa kahit ano?
Hindi ito dinisenyo para sa bilis.
Ito ay dinisenyo upang humila.
Nagkasayahan na tayo,
isa iyong pag-aaksaya ng oras, isip bata,
pero mas maganda ang pakiramdam mo.
Subukan natin ang mga iyan.
Ito ay para sa paglipat ng mabibigat
na hindi natin kaya ng manu-mano. Kailangan natin ay drag race.
Richard, ang karera ay iyong ideya.
-Oo. -Ang sabi ko...
-Sabi ko drag race muna. -Iyan ang paniwalaan mo.
-Drag race, gawin na natin! -Sige!
Inaksaya ninyo ang oras niyo sa pakikipagkarera sa isa't isa?
Hindi, kinakailangan ko lang ipahiya si Tory at ang kanyang tangke,
kaya ako gumawa ng pagsubok sa paghihila.
Gamit ang ilang mga mabibigat na bagay at dalawang sledge.
Ito ay iyong ideya, tandaan mo iyan.
Sige. Kung handa na tayo, buksan mo na ang iyong makina.
Tatlo, dalawa, isa, takbo!
Bilis!
Kailangan ng tulak?
Buwisit, wala ka bang silbi?
Malapit na!
-Ayos! -Ayos!
Sa akin ang tagumpay!
Tayo! May nagawa tayong gumagana!
Na maililigtas ang buhay natin!
-Magaling tayo! -Sa atin?
Hahatakin niyan ang kailangan mula sa bangka.
-Teka. -Hindi ako makapaniwala.
Nandoon pa rin ang kotse mo.
Mahahatak din niyan iyon.
-Nagawa natin! -Ibang klase.
Ayos ito. Nagawa natin. Tayo ay nanalo.
Kahanga-hanga.
Hindi mo ako pinapanalo.
Ang pagiging talunan ay isang bagay.
Ang pagkuha ng papuri sa aking tangke?
Ang lakas ng loob.
Ito ay napakatalino!
Oo.
At ikinagalit mo ito?
Hindi. Hindi. Hindi.
Oo.
Nakaimbento kami ng panlipat ng mga nailigtas na gamit
mula sa sirang bangka papunta sa kampo.
Napakatalino!
Pero, hindi mabilis.
Malapit na ako.
Bilisan mo!
Parating na!
Buong bilis!
Papunta na ako!
Bilisan mo.
Malapit na!
Heto na ako!
Maaari tayong maupo muna.
-Mas maayos ito. -Kumportable ito.
Sasabihin ko lang,
ang masarap na pag-upo
ang pinakamahusay na bagay na maibibigay ng buhay sa tao.
Tama ka.
Magsabi ka ng isang gawain sa buhay na hindi na mapabubuti pa
sa pamamagitan ng pagsasabing "Ayos ito, Angelina.
"Magpapahinga muna ako saglit at uupo muna."
Ngayon nabanggit mo iyan, nagugutom ako.
Gutom na ako. Maaari tayong umupo at kumain!
Gusto mo bang laruin ang paborito nating laro, Canned Roulette?
Sige.
Huwag kang tumingin.
Gusto ko ang isang iyon.
-Heto na. -Sige.
Mukhang mas maigi na ito.
-E kung ito ay tulad ng sardinas? -Pag-upo.
Beans ang nakuha ko!
Nilaga ang nakuha ko.
Pagkain ng aso iyan.
Iyan ay...nakadidiri.
Oo. Gusto ito ng aso ko.
Beans ang akin.
Talaga.
Puwede ba? Kumakain ako.
Paano ko ba nakuha ang latang ito?
Sa puntong ito, masasabi kong, ayos naman ang mga bagay-bagay.
Mayroon kaming shipping containers para tulugan,
nakapagbuo kami ng sarili naming kotse.
Kami ay naninirahan sa isang paraiso.
Pero, hindi,
lahat ng iyon ay hindi sapat para kay Mr. Misery Guts.
Nakalulungkot ito. Mayroong bagay tungkol sa islang ito.
Mayroong isda kahit saan.
Diyos ko. Isa itong isla.
Mayroong isda sa dagat.
Makahuhuli rin tayo.
-Anong kalokohan ito? -Ano?
Tingnan mo, ang kampo.
Ano? Ngayon tatakbo na tayo?
Ayokong tumatakbo sa buhagin!
-Lahat ay nagsibagsakan. -Nagsibagsakan?
-May sumira sa ating kampo! -Mayroon?
May mga bakas ng paa.
Sa atin iyan! Tumatakbo tayo sa paligid.
HIndi, bago ito!
Sa atin iyan. Pero sang-ayon ako, may gumawa nito.
May lumabas mula sa kakahuyan. Isang baboy siguro.
Hindi, tao.
-Malalaking daga. -Hindi ito maganda.
Hindi talaga ito maganda.
Lahat ay natanggal sa sasakyan.
-Hindi tayo nag-iisa. -May nagkasiyahan.
Nagkasiyahan ba tayo? Hindi!
Ayos lang.
Halikayo rito, mga minamahal ko. Halika mga anak ko.
-Iniwan nila ang iyong autobiograpiya? -Oo.
Maganda siguro ang panlasa nila.
Mahalaga ang mga ito. Mga mahahalagang ala-ala. Napakahalaga.
Richard? Natagpuan nila tayo.
Ibig sabihin babalik sila.
Kailangan nating lumipat ng kampo.
Marahas iyan. Nasanay na ako rito.
-Lilipat tayo sa mas mataas na lugar. -Nasa pampang tayo.
Sa pinakamalapit na bundok.
Walang mas mataas na lugar.
Ano'ng mungkahi mo?
Magaling tayo sa pagbuo ng mga bagay.
Nakabuo na tayo ng tangke.
Tama.
Bakit hindi tayo magtayo ng isang bahay na may tukod sa pampang?
Tulad ng iyong beach house.
Wala akong beach house.
Mayroon. Isa kang Kano.
-Mayroon ka. -Wala.
Magtatayo tayo ng mas malaki, at mas mahusay.
-Ibaba mo iyan. Gawin na natin. -Ayos.
-'Di lahat ng taga-California may bahay. -Gawin nating maganda.
Baboy-damo. Malamang iyon iyon.
Isang masungit na baboy-damo.
Hindi isang multo. Iyon ang nasa utak lamang ni Tory.
Nagtayo pa rin siya ng isang higanteng bahay sa puno.
Naman! Iyon ang pangarap ng bawat batang lalaki.
"Batang lalaki."
Kaya nagsimula kaming magbuo agad.
Inipon namin ang mga natira,
tipunin ang mga kahoy na mahahanap namin.
Ginamit namin ang tatsulok na balangkas.
upang maging malakas ang istruktura.
Nang matuyo na namin ang mga kasangkapan,
tinuloy namin gamit ang mga kamay.
ARAW NA LUMIPAS
Tumagal ng anim na linggo.
Anim na linggong 'di kami nakaalis ng isla.
Ang tanging kagandahan ay,
nang matapos na, napakaganda ng bahay.
Hindi ko alam sa iyo, Richard, pero humahanga ako.
Kahanga-hanga ang magagawa ng oras at ng mga kamay.
Maganda.
Puwede pang palakihan sa hinaharap kung kinakailangan.
Ngayong mayroon na tayong tahanan, maaari na nating mapaunlad.
Gagawa tayo ng mga pagbabago sa bahay. Mahilig kayo doon.
Mapanatili kang masaya.
Isang bagay na maipagmamalaki.
-Alam mo iyon? -Kahanga-hanga.
-Maipagmamalaki natin ang sarili natin. -Ayos ako.
Yuca chip?
-French fries, Richard. -Chip ito.
Napagdaanan na natin ito.
Matapos ang lahat ng iyon, akala mo magiging masaya na si Tony.
Pero hindi.
Nagsisimula na kong sumaya sa buhay sa isla.
Ngunit nariyan ang insidente sa layag.
Nagpunta kami sa huling pagkakataon sa bangka upang makita kung may magagamit pa.
Ano'ng ginawa mo sa layag?
-Ano? -Ano'ng ginawa mo sa layag?
Layag? Hindi ko alam.
Natatandaan mo iyong malaking bagay banda roon?
-Iyong bubong? -Oo.
Wala sa akin.
-Ano? -Wala sa akin.
Saan pumunta?
-Nasa iyo ba? -Wala sa akin.
-Nawala. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Kailangan natin ang tubong ito?
Anong "Nawala?"
Wala na ito doon.
-'Di ko alam. -Nakatali iyon dito.
Nilipad ito. Iyon ay isang layag.
Dadalhin ko ang tubong ito.
Hindi liliparin ng layag na iyon ang mga patpat na ito.
Itinali ko sila ng husto.
Iyon ay layag. Gumagawa ito ng kakaiba.
May posibilidad itong maglayag?
Tingnan mo.
Hindi ko alam.
Sasabihin ko ito sa iyo.
Kapag nakakita ka ng mga magnanakaw ng layag, kunan mo.
Mayroon iyang camera sa mukha niyan. Hayan.
Hulihin mo sila sa akto.
Gumagana pa rin ito.
Ito ay si Tory Belleci, ngunit malamang alam niyo na iyon.
Kung may makakukuha ng kamera na ito, kailangan ninyong malaman ang nangyari.
Isinama ako ni Richard Hammond sa pangingisda,
nabangga niya ang bangka sa isang isla at ngayon ay hindi na kami makaalis.
At mukhang hindi kami nag-iisa.
Kung may makatagpo nito, pakiusap, sabihin ninyo sa pamilya kong mahal ko sila.
Tingnan ninyo ang aming astig na tree house.
Isama mo sila at ipakita mo. Gusto kong ipagmalaki.
Gusto kong umuwi.
Makauuwi tayo. Pabalik sa ating tree house.
-Hindi. -Ito ang tunay nating tahanan.
Dalhin mo si Bunny.
Matapos ang tungkol sa layag,
nahumaling siya sa ideya na hindi kami nag-iisa.
Ito ay naging problema...
para sa akin.
Richard, ikaw ba ay disente?
Richard. Richard.
Iyan ang pagkukuwento. Ano?
Hindi ko intensyong magpalungkot,
ngunit ang mga kampo ay hindi nasisira ng mag-isa.
Hindi nawawala ng parang mahika ang layag.
Paano kung mayroon tayong kasama rito sa isla.
Sinisira mo ang aking buzz dito.
Tingnan mo kung anong mayroon na tayo.
Tingnan mo ito. Pakinggan mo ang dagat.
Pakinggan mo ang mga parrot.
Kamangha-mangha ang sitwasyon natin ngayon.
Pero sa tingin ko kailangan nating magplano kung sakali...
Kung sakaling ano?
Na mayroong tao rito.
Mayroong tao rito. Ako!
At sinisira mo ito para sa akin.
Mabuting ligtas kaysa magsisi.
Tama. Sige.
Bilang isang proyekto,
ipagtatayo kita ng isang sistemang pang-seguridad, dito,
sa ating bahay.
Ayos na pakiramdam mo?
-Oo, mas maganda. -Buti naman.
-Ayos. -Mabuti. Bumalik ka na sa kuwarto mo.
-Mas mabuti na. -Mabuti. Sa iyong kuwarto ka na bumuti.
Oo, kumportable ako.
Salamat. Magandang pag-uusap.
Iyon ay noong ginawa ko ang isang anti-intruder system.
Hindi masyado para protektahan kami,
mas upang patigilin ang kanyang daing para magkaroon ako ng katahimikan.
-Uy, Richard. -O?
Ano iyan?
Alam mo...
Mag-ingat ka.
Ito ang sistemang pang-seguridad para sa iyo.
Isa ba itong uri ng patibong na lambat gaya ng sa Predator?
"Patibong na lambat gaya ng sa Predator," ang aking misyon.
Alam mo na kung saan ito patungo.
Mag-ingat ka lang.
Tusong nakatago sa buhangin
ay ang isang malaking lambat na itinipon sa puntong ito.
Umaabot ito doon.
Mataas ito dahil sa tabi nito ay ang panimbang.
Habang bumabagsak ang panimbang,
bumibilis ito at ito ang magpapabilis sa lambat,
at kung sino o anoman ang naroon, doon sa itaas.
Naglagay ako ng pabigat sa panimbang na iyon
na kahit na isang magnanakaw na T-Rex ay mahuhuli nito
at ibibitin doon para makita natin.
Gumagana ba ito?
Sa tingin ko, oo.
-Nasubukan mo na? -Diyan ka pumapasok.
Sige. Kukuha ba ako ng patpat?
Kailangan natin ng buhay na test subject.
At sino ang may pakialam sa mga tunay na mandarambong.
Ibig sabihin gusto mong nasa loob ako kapag sinubukan natin?
Tumayo ka lamang diyan.
Nariyan ang alambre.
Ilagay mo ang iyong paa doon at tumayo ka diyan.
Pupuwesto lamang ako.
Ibig sabihin mayroong isang lambat na huhuli sa akin?
Oo.
May tsansa bang masaktan ako?
Marahil wala.
Tingnan mo ito sa ganitong paraan,
mas makararamdam ka ng seguridad doon.
Malalaman mo sinumang magtatangkang makuha ka ay masasaktan.
HIndi iyan nakagiginhawa.
Nakagiginhawa, pare. Nakagiginhawa.
Baka gusto mong pumikit. Maraming buhangin...
at sakit.
Sige. Gawin mo na.
Napakatangang ideya nito.
-Sige. -Oo.
Sa tatlo, dalawa...
Teka!
Bago mo ito gawin,
maaari ka bang magpanggap bilang anumanang aatake sa atin?
-Di ngayon. -Maglakad ng...
Gusto kong tiyakin!
-Sige. -Ang pangit nito.
-Tingnan mo ako, hindi ako nag-aalala. -Oo.
Tumulad ka sa akin.
-Sige, narito na. -Sige.
Sa tatlo, dalawa...
-Teka! -Ano?
Mayroon ba sa bulsa mong maaaring magamit pagkatapos?
Bakit mo ako pinahihirapan? Galit ka ba?
May ginagawa tayong pagsubok.
Ako ang tagamasid.
Sa tatlo, dalawa, isa.
Tingnan mo! Gumana!
Gumana siya! Napakagaling!
Ano iyon!
Iyon ang aking alarma.
-Nilagay ko iyon bilang karagdagan. -Ano?
Isang alarma.
Hindi kita maririnig!
Kahanga-hanga! Simple lamang gawin.
Kailangan ng umiikot na rotor sa gitna.
Iikot iyon sa loob ng isang silindro na may mga butas sa labas.
Dahil sa pag-ikot ng rotor, napupuwersa ang hangin palabas sa mga butas.
Ito ang lumilikha ng tumitibok na agos ng hangin, ang tunog.
Naisip mo lahat iyon?
Ganoon gumagana ang mga sirena dati.
Wala akong puwersa, kaya nagsimula iyon sa ripcord.
Kapag gumaan, hahatakin nito ang kurdon at paiikutin.
-Asitig iyon, Richard. -Alam ko!
Akala ko sa kotse ka lang maalam.
Hindi, marami akong nagagawa.
Ibaba mo na ako
-Pababain ka? -Oo, pakiusap.
Hindi ko iyan nalagyan.
Ayoko sa matataas.
Richard, pababain mo ako.
Magandang gabi, Richard.
May nakakalimutan ka ba?
Oo. Magandang gabi, Clarkson.
Kumusta, sinta.
Nandito pa rin tayo, ngunit alam mo kung ano?
Gumaganda ang lahat.
Nakapagtayo kami ng bahay na may alarma at lambat,
kaya, hindi ko alam, pakiramdam ko ligtas na ako sa wakas.
Ginagawa pa rin namin ang lahat upang maligtas.
Ngunit sa mahabang panahon
Sa tingin ko ay makatutulog ako ng mahimbing.
Hinahanap-hanap kita.
Gusto kitang makita.
Magandang gabi.
Richard! Ang alarma!
Kung may makakita sa amin, ito na marahil ang huli kong mensahe.
Ako at si Richard ay marahil patay na.
Nandito na sila! Dumating sila para sa amin!
Oras na!
Richard! Parating na sila!
Parating na sila! Sino ang darating?
-Hindi ko alam! -Hindi!
Mayroong nahuli ang bitag!
Diyos ko, gumagana siya!
Bantayan mo ang istasyon!
Alin ang aking istasyon?
Ito na iyon! Nararamdaman ko!
Clarkson, iligtas mo ako!
Ibigay mo sa akin!
'Di ko mahanap ang aking sapatos!
-Akin na ang sagwan! -Iyan ay hindi sagwan!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni
Mapanlikhang Superbisor Maribeth Pierce