NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Czas pobaraszkować.
To nie zapach „Noc Uniesień”.
Musiałem wziąć świecę na komary.
„Nietoksyczna”? Nada się.
Będzie pikanteria.
Mechanicy się niby na tym nie znają?
Nie pogrywaj ze mną.
Ani z moją miłością.
Przygotuję się.
Twoja szczoteczka wpadła do kibla. Jutro kupię nową.
Dobranoc.
Kochanie, czegoś nie zauważyłaś.
Nie, poczułam świecę.
Jutro umówię dezynsekcję.
Kurczę.
Nie dziś, słońce.
Wczoraj było to samo. Jesteś zła?
Nie, niby dlaczego?
Aż cały płonę. Wyrobię się w dziesięć minut.
- Dziesięć? - Tak.
Czyli dwie rundy?
Byłam na podwójnej zmianie.
Zawiozłam dzieci na zajęcia,
sprawdziłam i poprawiłam prace domowe,
do tego planowałam kolację z Kelvinem.
Chłopak je tylko trzy rzeczy.
Ile było tego planowania?
Zapytaj, czy jestem zła.
- Dobrze, może jutro. - Jasne.
Co do…?
Komar siadł ci na tyłku.
Jak wrażenia? Bo może siąść kolejny.
Patrzcie tylko.
Bennie tutaj tak wcześnie?
Chcesz się kłócić?
Bennie Upshaw, na czas i wkurzony.
Ktoś chyba wstał z łóżka niewymłóconą nogą.
Daj spokój.
Nie kwestionuj ich życia intymnego.
Łoże małżeńskie to świętość.
Ale zdarza ci się zamoczyć?
Miałem parę podejść, ale Regina jest ostatnio oschła.
Sprawa dla lekarza? Wszystko dobrze?
Przynieść jej zupy?
Lekarz nie pomoże. To tylko zmęczenie.
Zmęczona, czyli zła.
Za kratami są same zmęczone.
Niech lepiej łyknie energetyka, bo i ja się robię całkiem oklapły.
Wiele par ma okresy posuchy.
Ale w Biblii jest wiele wersetów, które mogą pomóc.
- Tak? - Tak.
Na przykład List do Efezjan 5, 22.
„Żony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu…”
Zaczekaj, muszę to zapisać.
List do Egipcjan, rozdział 59…
Nie. List do Efezjan,
ale nie dałeś mi zacytować, jakie obowiązki ma mąż.
To akurat wiem, tylko żona nie daje mi tego robić.
Koniecznie powiedz Reginie o poddanych żonach.
Może to ją w końcu przekona, żeby kopnąć cię w tyłek.
Przynajmniej go dotknie.
Lucretia, co ty byś sugerowała?
Znasz Reginę trochę lepiej niż ja.
Nie chodzi o nią, ale o kobiety w ogóle.
Żadna wściekła rodzynka nie będzie mi doradzać w sprawie seksu.
Ja posłucham.
Tym razem ci odpuszczę, Bennie,
bo masz sine klejnoty.
Uwodzenie nie ogranicza się do sypialni.
Myślicie, że gra wstępna nam pomaga,
ale przydałaby się gra przedwstępna.
Umyj zęby rano, nim ją pocałujesz.
Daj komplement bez klepania po tyłku.
I myj ręce.
Nie dłub sobie w brudnych paznokciach.
To obleśne.
To takie proste?
To nie fizyka kwantowa,
ale róbcie, co chcecie.
Miłego trzepania kapucyna.
Ja mogę trzepać najwyżej dywan.
Filtruj się trochę.
Przepraszam? Ja po odbiór mojego nissana.
Proszę za mną.
Niezła sztuka.
Spłaciłbym jej kredyt studencki.
Naprawiliśmy wtrysk paliwa, będzie mniej rwał.
Szkoda.
Nie miałam szczęścia do randkowania,
a auto fajnie wibrowało.
I szybko się wyrobiliście.
Miałem dużo energii,
w nic innego jej nie wlewam.
Chciałabym się zrewanżować.
Jestem menedżerką w Chez Cocu, knajpie na Illinois Street.
Może wpadniesz dzisiaj?
Podaj moje imię, a dobrze się tobą zajmą.
Ekstra.
Ale zawodnik.
Widzę, że nie straciłeś smykałki.
Widzę, co robisz.
O co ci chodzi? Laska nie może być wdzięczna?
Nie taka żyleta.
Dała mi tylko wtyki.
Chez Cocu to jedna z lepszych knajp w mieście.
Tak.
Skąd wiesz?
Raz się włamałem.
W moim pogańskim życiu.
Skończyłem już z tym.
Byłoby miło, ale przychodzi Kelvin.
Masz Kelvina na całe życie.
Prostaty raczej nie.
Zabierz Reginę.
Spodobałoby jej się.
Włożyłaby tę czerwoną sukienkę.
Potem by się z nim przespała.
Mówimy o tym samym.
Naprawdę uważacie,
że da mi zamoczyć, jeśli ją zaproszę?
Podobno mają kraba za 40 dolców.
Jeśli to nie wystarczy, weź mnie. Ja bym ci dał.
Reginie przyda się wolny wieczór.
Kręci ją seks na podziękowanie.
Wspaniała kobieta.
Kelvin nie powinien się złościć.
Kolację je się codziennie. Zrozumie.
Jak mam być dobrym ojcem, jak chodzę napięty?
Mój był napięty. Teraz nie żyje.
Wystawię syna dla seksu z żoną. To jedyny przyzwoity wybór.
- Właśnie. - Amen.
Najlepszy ojciec roku. Mówiłem, zna się na tym.
Gadałam przez telefon, Maya się czepiła
i tylko bełkotała…
Stop!
Na dziesięć minut zostajecie sierotami.
Przykro mi, żegnam.
Jak najbardziej w świecie chciałabyś spędzić ten wieczór?
Wziąć kąpiel z bąbelkami i dostać kolację od Idrisa Elby.
Mówią, że jestem Idrisem stanu Indiana.
Chyba ćpuny z ciemnej uliczki.
Będziesz to odszczekiwać,
kiedy powiem ci, że wychodzimy do Chez Cocu.
Po co? Będziemy jeść mojego kurczaka na parkingu?
Należy ci się.
Chcę ci podziękować, że przyjmujesz u nas Kelvina.
To dla mnie naprawdę ważne.
- Dziękuję. - Proszę.
- Przychodzi za godzinę. - Przełożę to.
- A dziewczynki? - Poprosiłem Kaczego.
O co? Numer do opiekunki?
On jest w tym dobry.
Siedział przez siedem lat,
dobrze wie, jak zrobić ciszę nocną.
W porządku. Pokuszę się na jagnięcinę.
Właśnie o tym mówię. Jagnięcina… Kto to?
Mam randkę, nie dyskutuj.
Siądź sobie, Kelvin.
I po wszystkim.
Nie, idziemy. Zajmę się tym.
Regina.
Tasha.
Nie możesz się zjawiać godzinę za wcześnie.
Daj nam szansę to odwołać.
Zaprosiłeś do siebie swojego syna.
Tak, ale wychodzę z Reginą do knajpy.
- Ma urodziny? - Nie.
- Rocznica? - Nie.
Czyli to zwykła środa.
A w środy Kelvin miał odwiedzać
całą twoją rodzinę.
Jego siostry zostają. To rodzina.
Wiesz co? Nie wierzę…
W sumie to niech będzie.
W aucie czeka na mnie młodszy menedżer supermarketu
z blachą nietkniętych słodkich bułeczek.
Czas brać się do roboty.
Mieliśmy zjeść razem, ale plan się zmienił.
Spoko, masz pakiet sportowy.
- Mam? - Ostatnio go zamówiłem.
Ubrałam coś niezobowiązującego.
Po co kolacja? Mógłbym schrupać ciebie.
Dziękuję…
- Cześć, Kelvin. - Hej.
Tak to ogarnąłeś, tak?
Kaczy poradzi sobie z trójką.
Jesteśmy głodne. Kiedy kolacja?
Zmiana planów. Wychodzimy.
Super, coś nowego.
Nie dla was.
Wychodzę z mamą. Słuchajcie.
Zamówcie sobie pizzę.
Nie kłóćcie się tylko. Kelvin, ty tu rządzisz.
Tak jest.
W razie czego dzwońcie. Poza tym…
Nie otwierać republikanom.
Za często oglądam Rachel Maddow.
Dobra, walić pizzę. Dzielimy się kasą i tyle.
I umieramy z głodu?
Mają tu pokój z jedzeniem. Tak zwaną „kuchnię”.
To surowe jedzenie.
Dziani ludzie nie gotują?
Kto tu jest dziany?
Dobra. Jakiego sosu do makaronu używacie?
Nie wiem, Ragu?
W słoiku? Jesteście dziani.
Bennie, to dla nas za wysoka półka.
Widziałeś te ceny?
Kto kupi dzieciom buty?
Spokojnie. Mam tu wtyki.
Odpręż się i daj się porwać.
Jakie niby możesz mieć tutaj wtyki?
Powiedzmy, że obracam się w wyższych sferach.
Jakoś nie odwiedzają nas w domu.
Zanim zacznę głębiej analizować menu…
I pamiętaj, nie będę zła.
Co?
Spójrz mi w oczy i przyrzeknij, że to nie jest żadna ściema.
Amuse-bouche na początek.
Jakie urocze łyżeczki. Zacznę od tego.
Twoją porcję też zjem.
Co to było?
Często ubierasz się na żółto.
To twój ulubiony kolor?
Tak, czasami.
Spoko.
Trochę drętwo, co?
Tak, w sumie się nie znamy.
Stoję tu i czekam, aż sobie pójdziesz.
To moja kuchnia i chciałam zjeść pizzę. Teraz się męcz.
Gdzie się tego nauczyłeś?
Mama pracuje, więc musiałem sam ogarnąć gotowanie.
Robi wrażenie?
Przeciętne.
Jeszcze raz.
Jakiś facet patrzy przez okno!
- Co? - Zajmę się tym.
- Dzwonię do mamy. - Jest tam!
Kaczy, co ty robisz?
Wasz ojciec kazał was pilnować, więc to robiłem.
To się robi od wewnątrz.
Nie wiedziałem, czy mnie poznacie.
Przepraszam za to.
Maya, pięknie śpiewasz.
Spędziłem tam całą noc.
Kazałam ci się schować, ale nie pod łóżkiem mojej mamy.
W szafie były same kościółkowe kapelusze.
Każdy był dla niej wyjątkowy.
Nie mogła siedzieć w pierwszym rzędzie z łysym plackiem na widoku.
Mało nie umarłem pod tym łóżkiem. Twoja mama ma swoją wagę.
Nie mów tak o mojej mamie.
Jak jeszcze coś zjem, sukienka pęknie mi w szwach.
W mojej głowie brzmiało lepiej.
Później się zabawimy.
Skoczę do łazienki.
Weź torebkę.
Mają tam koszyk pełen szczoteczek,
chusteczek i innych rzeczy.
Masz mnie za głupią?
Jak kolacja?
Szukałem cię przy wejściu.
Chciałem ci podziękować.
Jeżeli skończyliście, możecie zająć się tym.
Co z tym zrobić?
Włożyć pieniądze.
Miałaś to ogarnąć.
Nie kupuję kolacji obcym żonom.
Musiałaś wiedzieć.
Nieważne, że masz żonę. Ważne, że ją tu zaprosiłeś.
Mam magnes na takie?
Chwila, zaczekaj.
Mówisz o lasce, która tutaj siedziała?
To moja siostra.
Może źle odebrałaś to, że karmiliśmy się nawzajem,
ale tak nas wychowano.
Niezła próba. Pamiętaj o napiwku.
Chcecie może kupić zegarek?
Ponieważ nie wypełnił woli Boga,
Jonasz został połknięty przez wieloryba, w którego wnętrzu żył przez trzy dni.
Jak się żyje w brzuchu wieloryba?
No cóż…
Mniej więcej tak.
Czyli jeśli słyszę głosy, to powinnam robić, co mi każą?
Tylko jeśli brzmią jak Bóg.
Proszę bardzo.
Dobrze, że Regina napisała SMS.
Zabawa w więzienie.
Co z tobą, Kaczy?
Kolacja gotowa.
Już gotowa?
Pójdę na górę się odświeżyć.
Pięknie pachnie.
Może omleta? Mój własny przepis.
Jaki masz sekret? Coś dorzucasz?
Trochę szynki, trochę prochów?
Mówię ci, ciociu, w życiu nie jadłam lepszego omleta.
Nie jadłaś go też o trzeciej w nocy,
podczas strzelaniny w knajpie.
Widzę, że umiesz się zabawić, ciociu.
Ciociu?
Umiesz się zabawić, Lucretia?
Proszę pani?
Pani Turner. Owszem, umiem.
Bierze prysznic?
Której części ciała używa do jedzenia?
Pomyślałam sobie, że możemy wziąć deser na wynos.
Dodamy do tiramisu trochę pieprzu.
Pomyślałem sobie,
że ja pójdę zamówić,
a ty podjedziesz autem pod samo wejście.
Musimy zapłacić, prawda?
Nie tak miało być.
Była umowa.
Miało starczyć nazwisko menedżera.
Znajdź tego menedżera.
To ona dała mi rachunek.
Czekaj, dobrze słyszę?
Ona. Jasne.
- Czyli… - Daj spokój.
Mówiłeś, że masz tu wtyki,
a chodziło o wtykanie w menedżerkę.
- Nie moja wina. - Wspomniałeś o żonie?
Nie, ale miałem obrączkę. Starałem się.
Tiramisu. Smacznego.
Nie wierzę, że nabrałam się na tę gadkę o zasłużonym wyjściu.
Nie zrobiłeś tego dla mnie.
Zrobiłem to dla nas.
Chciało mi się seksu.
Piękny gest.
Ile to ma trwać?
Co najmniej jeszcze jedną noc.
Mówię serio.
Zawsze jest jakaś wymówka.
Jesteś zmęczona, przekładasz to na jutro…
Co z tego, że mamy przerwę?
Wszyscy sugerują ci, że powinnaś mnie rzucić.
Siostra wciąż ci to mówi.
Nie martwię się,
bo wiem, że mimo wszystko nadal mnie kochasz.
Można to okazywać na różne sposoby.
Ale ten jest najfajniejszy.
Naprawdę seks jest dla ciebie tak ważny?
Nie przyznam się, ale tęsknię za nami.
Jak wtedy, gdy skoczyłeś w bok z Tashą?
No i zaczyna się.
Obgadaliśmy to.
Przecież zerwaliśmy.
Kiedy tylko widzę ją w progu, wszystko do mnie wraca.
Przyprowadziła tylko Kelvina.
No i? Mam ją witać jak psiapsiółę,
kiedy się u nas pojawia?
Laskę, która o mały włos nie rozbiła mojej rodziny?
Nigdy nawet nie przeprosiła.
A ja owszem.
Przyjęłaś przeprosiny.
Nie musiałaś niczego robić, ale zrobiłaś.
Tak.
Ale to nadal trudne.
Rozumiem.
Ale musisz mi mówić, jeśli coś jest nie tak.
Mam czyste konto czy nie?
Czyste.
Ale ma parę plamek.
Niech będzie.
Teraz pomyślmy, co z tym rachunkiem.
Idź poflirtować z menedżerką.
To jakiś test?
Nie. Bennie nas w to wciągnął, to niech Bennie nas wyciągnie.
Ciociu, pójdziemy następnym razem do kina?
Nawet lepiej.
Zabiorę wszystkie dzieciaki do kina w sobotę.
Chodzicie razem do kina?
Właściwie nie chodzimy razem, spotykamy się na miejscu.
W moim aucie.
Wiem, że przepada pani za mną. Nie ma spiny.
- Wezmę talerz. - Zaraz, chwila.
Chłopak gotował, wy sprzątacie. To w końcu wasz dom.
Myślicie, że mogę pożyczyć tę parasolkę i poduszkę?
Zresztą nieważne.
Jakby co, powiecie, że je mam.
Torbę sportową z szafy też.
Dokądś wychodzi?
Na pewno nie na ludzi.
Dziwne, że rodzice nie dali wam kasy na pizzę.
- Zaraz. - Cholera.
Kurczę, mało nie zapomniałem. Proszę.
Nie zapominacie o kimś?
On gotował, my sprzątamy. A ty?
Zachowuję milczenie.
Uważaj sobie. Niezły z ciebie naciągacz.
Ja też muszę oddać?
Ależ słodka buźka.
Wykładaj.
Nowy rachunek.
Wyższy.
Nie policzyła kawy.
Cholera. Co robimy?
Losujemy, kogo wyślemy na studia?
Jestem za Mayą.
Moja ulubienica.
Jeśli mamy zapłacić,
to pierw wyliżemy talerze do czysta.
Bokserki pękły mi dwa dania temu. Poproś torbę na wynos.
W drogich knajpach nie ma takiej opcji.
Schowaj w torebce.
Jeden kęs.
Chryste.
Jasna cholera.
Co jest?
Co się dzieje?
Nie mów, że właśnie zjadłem stary plaster.
Tak, plaster.
Miałem w jedzeniu stary plaster!
Odłóżcie sztućce.
Mąż znalazł plaster w deserze.
Pracuję w szpitalu, znam się.
Czuję go na języku.
Bok mnie boli.
Mam mroczki przed oczami!
Zapalenie wątroby!
Muszę wyczyścić język!
A dopiero zaczęliśmy jeść.
Uciszycie się?
Zjadłem plaster. Na szczęście mam żołądek jak koza.
Nie umieraj mi tylko. Mamy trójkę dzieci.
Po prostu idźcie.
Nie możemy, jeszcze nie zapłaciliśmy.
My stawiamy, tylko idźcie już sobie.
W porządku.
Chodźmy.
Mam zimne poty.
Powiedz na pogrzebie coś miłego.
Nie grzeb mi w komórce.
Nic ci nie będzie.
Sama wsadziłam tam plaster.
Wzięłam z łazienki.
Też umiesz zakręcić.
Pamiętaj o tym.
A gdybym go połknął?
Wsadziłam ich sześć. Nie będę za nic płacić.
Tak powiedziałem.
Zjedliście coś? Regina ma w torebce jagnięcinę.
To nie dla nich.
Jak minął wieczór?
Mam fulla. Wszystko dobrze.
Muszę się nauczyć tak oszukiwać.
Chodź, synu. Odwiozę cię.
Szybko wracaj. Czeka na ciebie deser.
Wiesz co, zamówię ci Ubera.
Pewnie mama. Ale widzę, jakie masz priorytety.
Właśnie chciałem go odwieźć.
A co z randką?
Już po randce.
Ale niech nas odwiezie, nim mu to powiem.
Widzimy się za tydzień. Dobrej nocy, Tasha.
Dobrej nocy, Regina.
Super. Ależ się miło zrobiło.
Coś ci powiem.
Jeśli Kelvin zechce do nas wpaść, zawsze jest mile widziany.
Już idziemy!
Miło z waszej strony. Dzięki.
Chodź.
Nie ma za co.
Przesadzasz.
Lucretia, ty też.
Ruchy. Gra przedwstępna zadziałała.
Pożyczę go sobie. I te łyżkowidelce.
Twój kolega jest bezdomny. Powodzenia w tej grze.
Pościeliłam Kaczemu na kanapie.
Rano pomyślimy, co dalej.
Dziewczynki już śpią.
Nareszcie możemy przejść do…
Bennie.
Cholerna ironia losu.
Napisy: Natalia Kłopotek