Guzik warte te oferty.
Taką mamy gospodarkę.
Ludzie nie otwierają dziś firm ot tak.
Zmuś ich. Nie mówiłaś, że jesteś wariatką?
Dobrze wiesz, że magnatką.
Mam w torebce coś, co zakończy całą sprawę.
Nie boję się twojej zabawkowej pukawki.
Zaczekaj, aż przyjedzie po ciebie zabawkowe pogotowie.
Nie uwierzycie. Aaliyah dostała mandat.
Nie poleci do Francji.
Chcesz ją tu zatrzymać, ale to słabe nawet jak na ciebie.
Tak? Nie popłyniesz w rejs!
Wróciliśmy.
Nie wiedziałem, że muszę kupić walizki aż tylu ludziom.
Szastałeś forsą dla rodziny.
Fajnie, co nie?
Wyściskali mnie.
Chcieliśmy godnie was odprawić. To prezent od… Tumi?
Od kiedy w T.J. Maxxie sprzedają Tumi?
Muszę zabrać cały dobytek.
Macie skrzynki Tumi?
Nie chcesz walizek?
Tego nie powiedziałem.
Patrzcie, co mam!
Jej też kupiłeś? A dokąd wyjeżdża?
Dokąd popchnie mnie wiatr.
Musiałem.
Wyjechała nią ze sklepu, zanim się zorientowałem.
Gdyby nie zawinęła do Taco Bell,
nie dogonilibyśmy jej.
Cześć.
Kiedy chciałaś powiedzieć o mandacie?
Mogłam iść prosto do siebie.
Zawsze mówię:
kiedy obrabiasz monopolowy, nie bierz sorbetu.
Tak mówisz?
Co ty.
Pani radna to załatwi. Co nie?
Jak wykorzystać władzę?
Załatać dziury przed Instytutem Braille’a?
Czy uratować ci tyłek?
Nikt tam nie jeździ autem.
I co to za dziury?
Zmyśliłam to, żeby wygrać spór.
Jestem u władzy.
Później wrócimy do twojej moralności.
Zanieś walizki na górę.
Nie zapomnij swojej starej torby, Frank.
Sporo tu walizek.
Wywiozę cię w nich po kawałku.
Gliny nie szukają biedaków.
To było zbyt przemyślane.
Chodźmy.
Za dużo was wyjeżdża.
Nie przywykłam do tak wielu szans w tej rodzinie.
Ja ciągle myślę o warsztacie.
Coś wykombinujesz.
I jest dobrze.
Nie kłócimy się o markę szampana,
ale o tanią gorzałę też nie.
I Bóg nie zrzuci na ciebie więcej niż udźwigniesz.
Regina.
Cześć, skarbie.
Mama? Znalazłaś złodzieja mojej fury?
Poszukiwania trwają.
Podobno sprzedajesz warsztat.
Jeszcze jest twój?
Muszę coś stamtąd zabrać.
Glodine, jak się dowiedziałaś?
Esemesuję z synkiem.
Głosowałam na ciebie.
Zdalnie. Pod pseudonimem.
Moja krew.
Babciu Glo, przywiozłaś?
Pewnie.
Wyjmij kartę i zakop gdzieś w szkole.
I te słone krówki, o które prosiłaś.
Maya, nie jedz tego.
Nie przed kolacją.
Człowieku, oglądasz ten warsztat czwarty raz.
Bierzesz czy nie?
Niech ten pan ze świetną oceną kredytową
spokojnie przedstawi ofertę.
Dostaniecie ją do końca dnia.
A może zanim wyjdziesz?
Obniżyliśmy cenę. Nie znasz się na interesach.
Sprzedałeś camaro za 37 dolców.
Nie ucz mnie biznesu.
Zapomniałam, że już wyniosłam stąd fanty.
Nie starzejcie się.
Nie do wiary, że sprzedajesz warsztat.
Nie do wiary, że zostawiliśmy cię samą przy sejfie.
Mamusia się zmieniła po odejściu Clarence’a.
Dziękuję.
Skoro się bałaś,
trzeba było nie ustawiać daty urodzin Franka jako szyfru.
Skąd to wiesz?
Wiem to, co trzeba.
Jeśli masz dość tego,
że sprowadza tu samych spłukanych frajerów…
znam dzianych ludzi.
Słuchaj no, Matko Chrzestna.
Może twoja rodzinka wierzy, że się zmieniłaś,
ale ja wiem, że wcale nie na lepsze.
Hola, hola. To moja mama.
Nie mówimy przy niej wszystkiego, co sobie myślimy.
Glodine, nie musiałaś gotować obiadu.
Ani wyrzucać tego, który zrobiłam.
To był obiad? Myślałam, że namaczasz garnek.
Na gazie?
I przyprawiałam go?
To moja pierwsza wizyta, odkąd się pogodziłyśmy.
Wolę nie być z tobą szczera.
Pysznie pachnie, babciu.
Wujek Frank musi kupić mi więcej walizek.
Mam za dużo kremów, serum, balsamów, nawilżaczy, toników…
Za moich czasów mieliśmy tylko Noxzemę i ślinę.
Lecisz do kosmetycznej stolicy świata.
Spakuj nafaszerowane chemią żarcie.
Tego tam nie mają.
Wzięłam plecak żelków.
Buty, skarpety, sukienki.
Tego ci trzeba.
Nie ufam ci. Pomogę ci się spakować.
Zrobisz coś kiedyś, jak należy i punktualnie?
Nie bij mnie tą ofertą. Facet dawał za mało.
To dobra oferta. Jeśli jej nie podpiszesz,
utnę ci łapę i sama to zrobię.
Co znowu?
Glodine, jesteś z niego zadowolona?
Nie oddał ci, więc tak.
Poprzeczka leży na ziemi.
Tak sobie myślałam…
Boże.
Spokojnie.
Nie powinieneś sprzedawać warsztatu.
Musiałby się wydarzyć cud.
Wyciągnę te aniołki z boskiej kieszeni.
Nie wezmę tego.
Udało się odzyskać trochę kasy,
którą księgowy buchnął Lucretii.
Wystarczyłoby na warsztat.
Skąd to masz?
Tak się składa, że czasami piję z jej listonoszem.
Nie da mi tych pieniędzy.
Tamta Lucretia nie. Ta — owszem.
Pójdziemy tam,
pokażemy lipne dowody i wyjedziemy z kasą.
Nie połapie się. Nawet nie wie o tej forsie.
Pokaż ten list.
Kurde!
Zapomniałem, jaka to suma.
Wystarczy na pokrycie strat, których jeszcze nie narobiłem.
Wchodzisz w to?
Pani Turner,
nie odzyskaliśmy wszystkiego, ale będziemy walczyć dalej.
Jeszcze parę podpisów i parafek.
Nie sądziłam, że zobaczę te pieniądze.
Forsa to jedyne, co kocham.
Dlatego za mnie wyszła.
Może teraz zostaniesz w Atlancie, gdzie twoje miejsce.
Giełda.
Załatwione. Pani czek. Gratuluję.
Dziękuję.
Do zobaczenia w sądzie, kolego po fachu.
Podtrzymany.
Nie do wiary, że się udało.
Cicho. Udawaj Franka aż do auta.
Spieniężmy ten kwit.
Szkoda, że nie widzą, jak drzemy z nich łacha.
Wyobrażam sobie Franka.
„Bennie, ty pajacu”.
Ty i te twoje życzenia.
Co jest?
Co tu robicie?
Nie ruszaj się. Udajemy lustro.
Liczyłam na to, że się przewrócisz.
Jak mogłeś?
Chodź, Lucretia. Płyniemy w rejs.
Wie, że nie jesteś mną.
Nie do wiary, że lecisz do Francji.
Nie tęsknij jeszcze. Dopiero za miesiąc.
Nie nadajesz się do Europy. To ja dostaję na obiad sam chleb.
Mamo, już wiem, dokąd chcę jechać.
Złaź!
Nigdzie nie pojedziesz.
Wjedź mi tym jeszcze raz w kostkę…
Inni gdzieś jadą.
Do Niemiec Wschodnich. Mają tam mur, na którym można malować.
Mój Boże.
Jutro zagłosuję za likwidacją twojej szkoły.
Będę u siebie.
Zapamiętaj to inaczej.
Robi to dla uwagi?
Taką mam nadzieję.
Cokolwiek Lucretia powie, skłamie.
Dlaczego ubrałeś się jak Frank?
Czemu patrzysz na jego ciuchy?
Bennie ukradł mi forsę!
Nie możesz tu wpadać i oskarżać mojego męża!
Właśnie.
Wykop ją, zanim powie coś jeszcze.
Odzyskali skradzioną mi forsę,
a ten drań i Glodine poszli ją odebrać, zamiast mi powiedzieć.
Tato!
Nie trzymaj z nią, córko.
Bennie! Popełniłeś poważne przestępstwo.
Z nim też nie trzymaj.
Dziewczynki, na górę.
Czuję się jak w swoje każde urodziny.
Mam dość twojego chwalenia się, jak pokręconą masz rodzinę.
Idziemy.
Musi istnieć jakieś wyjaśnienie. Bennie, powiedz, że to nieprawda.
Nadal ma nasz czek.
Mam, ale to dla nich drobne.
Bennie!
A ta kasa może uratować warsztat!
Spójrz.
- Mnóstwo forsy, Bennie. - Przecież mówię.
Co to za krzyki?
Ich spytaj. Odbiło im.
Weź sobie ten czek.
Przynajmniej nie będę musiała mieć z tobą więcej do czynienia.
Super. Głodni? Ja stawiam. Jedźmy do Popeye’a.
Długo nie byliśmy.
Skurwysyn.
Regina, z miłości do ciebie
przez lata znosiłam tego niewydarzonego przestępcę.
Zawsze mieliśmy konflikt.
Ja albo on.
Wybieraj.
Jest moją żoną. Nie wybierze ciebie.
Ciebie? Nie mogę na ciebie patrzeć.
To koniec.
Masz prawo być zła. Przenocuję na kanapie.
Będzie mi miękko na tej forsie.
Mam prośbę.
Możemy u was pomieszkać?
Mieszkajcie u mnie. Będę u Hectora.
Przestańcie się umawiać.
- Nigdzie nie pójdziecie. - Tym razem przegiąłeś.
Nieważne.
Nie odbierzesz mi dzieci.
Nie mogę tak dłużej.
Muszę coś zrobić.
Zrobię kanapki.
Nie odchodź ode mnie.
Jeśli mama chce zrobić kanapki, pozwolimy jej na to.
Nie zaczynaj.
Po to kupiłem siłownię.
Nie teraz.
Nie złość się na mnie.
Zrobię przeprosinowe naleśniki.
Nie daj się nabrać.
To pułapka.
Cicho, Aretha.
Nie mamy jajek.
Skocz do sklepu.
Jest ci smutno,
ale samą będą cię szybciej obsługiwać w restauracjach.
- Od razu mi lepiej. - Dlatego mówię.
Zamówiłam tragarzy.
Dzięki, że pomogłaś mi sprzedać dom.
Sprzedać?
Nie będziemy o tym rozmawiać.
Nie chcę zapeszać, ale mam chętną.
Już mówiła, co chce stąd wywalić.
Wara od mojego domu.
Już nie jest twój.
Trochę ciszej.
Dom sam się nie sprzeda.
Bierzemy.
W końcu nikt nas stąd nie wygania.
Przykro mi, Bennie.
Nie jesteś tatą Kelvina.
I nie próbuję być.
Weźmiemy, ile dają. Chcę już stąd wyjść.
Tylko nie ona.
Spójrz, Bennie. Jestem patronką samotnych mam.
Każda, której facet mówił, że jest uczulony na gumę,
modli się do mnie.
Ty to mówiłaś.
Tak? Cóż.
Stanę na zgliszczach twoich marzeń.
- Ćwiczyłeś tę mowę. - Odkąd test wyszedł pozytywnie.
W tej dzielnicy mają dobre szkoły.
Jesteśmy na niego źli.
A, tak. Brać go!
Brać go!
Giełda.
Jesteś do dupy.
Bla, bla, bla.
Pourquoi, Papa?
Zabieram walizkę.
- Jak mogłeś? - Dzięki, że o mnie pamiętałeś.
Pozwolisz im na to?
Sam tego chciałeś.
Jest wasz.
Nie wierzę, że to się dzieje.
Dźgajcie go, zanim się obudzi.
Boże.
Nie młodnieję. Wchodzisz w to czy nie?
Nie. Nic z tego.
Jestem inny. Wyjdź.
Nie do wiary, że nie chcesz okraść rodziny.
Jesteś inny.
Nie gniewam się.
Ale…
rozczarowałeś mnie.
Lucretia, dostałaś list.
Długo to odkładałem.
Czekaj.
Na co? Modliliśmy się o to.
Dotąd się opierałam,
ale może zastawimy dom?
Pożyczymy tyle, żebyś spłacił pożyczkę i zachował warsztat.
Regina.
Kocham cię, ale…
nic z tego.
Bennie…
Nie powinieneś tego robić.
Sprzedasz warsztat? Tak dobrze ci szło.
Otworzymy coś nowego.
Będzie dobrze.
I tobie.
I mnie.
Jestem Bennie Upshaw.
Pieprzony Bennie Upshaw.
- Tata sobie poradzi? - Tak, ale dziwnie się czuję.
- Pamiętam ten warsztat od zawsze. - Ja też.
Jesteś młodsza. Nic dziwnego.
Rozmawialiście z nim?
Regina mówi, że chce sprzedać.
Nie wyobrażam sobie tego.
No to zacznij. Nie sprzedajesz siłowni?
Babcia Glo mówi, że się nią zaopiekuje.
Nie może jej spalić.
Nie przedłużyłem ubezpieczenia.
Powiedz jej to.
Dobrze, że się odezwałam.
Dziękowałeś za bycie w moim śnie.
Dziwne.
Ale fajnie, że w nim byłem. Dzięki.
Co będziesz teraz robił?
Nie wiem. Czy nie powinnaś tworzyć miejsc pracy?
Jestem w komisji do spraw kanałów. Mam ci coś załatwić?
Znosiłem wysrywy Benniego.
Zniosę wysrywy innych.
Wspomnę o tobie w poniedziałek.
I super.
Nie muszę ci płacić zaległej pensji.
Przepraszam. Mamie padł wóz i wzięła mój.
Przyjechałem taksówką.
A nie jesteś taksówkarzem?
Nie, odkąd Alfonso mnie zatrudnił.
Obejrzysz brykę mamy? Tylko tobie pozwoli.
Jutro. Bierz kieliszek.
Nie patrz tak na mnie. Wyjeżdżam dopiero za miesiąc.
Ubrudziłaś się pizzą.
Już.
Cześć.
Zaczekaj.
Z Francji tego nie zablokuję.
- Ładnie wyglądasz. - Nie zmieniłam się.
Będziesz tu później?
Może.
Fajnie.
Widziałaś, jak do mnie przypełzł?
Trzeba ich brać na przeczekanie.
Cholera.
Cholera!
Kurde! Noah, mam pytanie.
Ty gotowałeś warzywa?
Te tutaj?
Przepis babci Yang.
Napiszemy razem książkę? Ja i babcia?
Niedługo zostanie autorem widmo.
Frank, odzyskałam część forsy.
Kupmy mu inny warsztat pod choinkę.
Nie.
Pamiętasz walizki? I jak dobrze się czułeś?
Poczujmy ten haj razem.
Zapomnij o tym.
Nie chcę. Kochają mnie.
Bądź silna.
Bennie,
jesteśmy dumni.
Giełda.
Wzajemnie.
Zbierzcie się. Czas na toast.
Dzyń, dzyń.
A więc…
Ten warsztat był częścią naszego życia przez wiele lat.
Pomógł nam wychować rodzinę.
Więc wznieśmy teraz toast…
Nie chcemy tego słuchać.
To będzie oczyszczające. Przyznajmy, czym dla nas był.
Dla naszej kultury…
Maya, nie bucz na mamę.
To ty!
Podgłośnij radio.
Nowi właściciele nie wiedzą, że tu jesteśmy.
Dobrze.
Za Warsztat Benniego.
Za Warsztat Benniego!
MIESIĄC PÓŹNIEJ
To tylko wodorosty, Hector.
Nie rekin.
Co on robi?
Płyń, bo zrobi cyrk.
Jesteś czarny, ale i tak musisz się smarować kremem.
Nie. Gryzie się z perfumami.
Jaki to zapach? Stara Ryba?
W końcu nam się udało.
Tak.
Lucretia Turner?
Nathan?
Szlag. Jestem skazana na kapok przez następne pół roku.
Cofnij się, Frank. To spychacz.
Nadal się gniewasz za tamten rękaw
i świeżo wykopany grób…
To były różne sytuacje. Na tym statku to się nie przydarzy.
Nie mnie.
To już wody międzynarodowe?
Boję się powiedzieć.
Nieważne. Potrzymaj.
- Znowu to samo! Przyjaciółka za burtą! - Pomocy!
Na pomoc!
Zabiję cię, jeśli się nie utopię!
Rozluźnij pięść i chwyć koło!
Jestem wściekła.
Dziewczyny, niedługo obiad.
Sprzedaj piekarnię, Mick.
Nie powinnaś dzwonić w Notre Dame? Garbusie?
Zaraz zadzwonię tobą, kretynie.
W końcu!
Kultura.
Jutro zaczynamy o 7.30.
Zgarnijcie mnie o ósmej.
Wejdziesz zjeść?
Tony podrzuci mnie do Savanny.
Daj poprowadzić.
Nie. Pracujesz z nami od dwóch tygodni.
Wszyscy tyle pracujemy.
- Nie w tym rzecz. - Zawsze to robisz.
Dogadajcie się. Ja wysiadam.
Cześć, kotku.
Jak ci minął dzień?
Musimy kupić drugi wóz. Rozwiązałaś problemy miasta?
Z wyjątkiem jednego. Próbuję rozgryźć ten przepis babci Yang.
Nie jest lekko.
Lepiej sobie odpuść.
Chcę trampoliny na urodziny.
Dopiero doszłaś do siebie po wypadku z walizką. Zjemy w Lotosie.
Chcę już wyjechać z Indiany.
Znowu to samo.
- Myślałem, że z nią będzie łatwiej. - Nie.
Dostrzegamy w niej tylko to, co najgorsze.
Nie przywykłam do gotowania dla trojga.
Odstresuję cię.
Puszczę muzykę.
Okej.
Gdzie nie pojadę, skrrt Gdzie nie pojadę, skrrt
- Nie… - Do tego się nie tańczy.
To rozumiem…
Napisy: Filip Bernard Karbowiak