Zatęsknię za materacem Lucretii.
I pościelą z egipskiej bawełny.
Skoro to jest pokój dla gości, ciekawe, na czym sama śpi.
Raczej: na czym się gnieździ?
Takie jak ona lubią suche liście, patyki i wylinki.
Ale i tak cieszę się, że wracam do domu.
Cieszę się, że wracasz do domu.
Skarpetki się skończyły.
Żartuję.
Fajnie się będzie znowu poprzytulać.
Mogę nie mieć czasu, jeśli będę ciągle prać.
Może powinniśmy się poprzytulać teraz.
Na wszelki wypadek.
Do dzieła.
Rany.
Ale mnie przytuliłaś.
Ostro było. Kto cię tego nauczył?
Sam też byłeś niezły.
Zawsze tak było.
Ale ty mnie zaskoczyłaś.
Jak ci się podobała przewrotka?
Była ekstra.
Ale bądź cicho.
Żeby Lucretia cię nie usłyszała.
Wie, że tu jestem. Widziała mnie.
Ale myśli, że pomagasz mi się pakować.
Coś ci wpakowałem.
Piąteczka.
Czemu jesteś taki słodki?
Dobra, słuchaj. Jeszcze jedna runda, a potem muszę spakować swetry.
Kurde. Nie może nas tak zobaczyć.
Miała jedną zasadę.
Szybki jest.
Szybkich nie zastrzelą.
Regina.
Jak wam idzie? Czemu jesteś w łóżku?
Gdzie Bennie?
Bennie poszedł po taśmę,
a ja zmarzłam.
To ma sens.
Czekam, aż będziesz gotowa do wyprowadzki.
Pomogę ci wynieść torby.
Może kuleję, ale mam motywację.
Otwórz okno.
Pachnie tu jakoś niegodnie.
Dobra.
Skarbie, poszła sobie.
Bennie.
Bennie?
Bennie.
Jak to zrobiłeś?
Jestem Bennie Upshaw.
Tak.
Nie da się ukryć.
Nie wiem, co w ciebie wstąpiło. Potrzebuję energetyka.
To całe ukrywanie się…
Jest podniecające.
Prawda.
Jesteśmy niepoprawni.
Wiesz, nie jestem taką dziewczyną.
Pogubiłem się. Robimy to czy nie?
Tak.
Grałam rolę.
No tak. Jasne.
Akcja!
Gratulacje dla Allana Jacobsa, ucznia miesiąca.
Pamiętajcie o oddawaniu rzeczy na kiermasz.
Zbieramy na zabezpieczenie placu zabaw.
Masło orzechowe, mortadela i chipsy?
Tato, znowu dałeś mi swoją kanapkę.
Co tak pachnie?
Trzy niepasujące do siebie rzeczy.
Moja mama spakowała mi pół kurczaka,
zdrowe chipsy i dwie czekoladowe babeczki.
Pół kurczaka? Daj mi udko!
Nie.
Rosnę. Moja mama, mój kurczak.
Nie moja wina, że mama was zostawiła.
Przynajmniej mogła. Twoja ma areszt domowy.
Ale jest w domu.
Nigdy nie byłam tak karmiona.
Czemu z tobą siedzę?
Głodna, skarbie?
Pachnie, jakby tata znowu zrobił ci lunch.
Zgadza się.
Chodź.
Pani Ella ci pomoże.
Mam moje słynne paluszki rybne i ciasteczka, które lubisz, z M&Ms.
Chodź.
- Cześć, tato. - Cześć.
Dobrze, że jesteś. Pomóż mi z nauką.
Z nauką?
Zabawna jesteś.
Zaraz nauczę się drzemać na kanapie.
Chodzi o prawo jazdy.
Nie uczysz się z Savannah i Kelvinem?
Koniecznie musieli iść na lody.
Nawet mnie nie spytali. Lubię lody.
Wszyscy lubią lody.
Napisz im, żeby mi też kupili,
ale zrób to na górze.
Potrzebuję tej kanapy. Wstawaj.
- Wynoś się. - Dobra.
- Chłopcy będą mnie podwozić. - Daj mi to!
Mowy nie ma.
No dobra.
„Gdy policjant kieruje ruchem przy działającej sygnalizacji”…
Zaraz.
To nie ma sensu.
Jeśli światła działają, to czemu jest tam policjant?
Bo to pułapka.
Zawróć i zjeżdżaj.
- To nie jest jedna z odpowiedzi. - To odpowiedź dla czarnych.
Chcę, żebyś przeżyła.
Potrzebuję oficjalnej odpowiedzi.
Mam kolejne pytanie.
Co robisz?
Zadaję ci pytanie.
Kiedy zepsuje ci się kierunkowskaz, trzeba sygnalizować coś ręką.
Nie mam pojęcia, co to znaczy.
Nie zależy ci na prawie jazdy. Idź do lodziarni.
Pouczę cię, jak będziesz zmotywowana!
URZĄD SKARBOWY
I co? Nie lubię, kiedy urząd jest cicho.
Miała pani rację.
To się nie pokrywa z tym, co przysłał pani księgowy.
Powinnam sama to zrobić.
Dziękuję, Jezu!
Tak.
Zacznijmy od Jezusa.
Pani dotacje na kościół są niższe od tego, co odpisał księgowy.
Według zeszłorocznego zeznania zbudowała pani kaplicę dla dzieci.
Zbudowałam?
Zbudowałam.
To nasza przyszłość.
Tu jest tylko 10 $ tygodniowo na tacę i trzy egzemplarze Biblii.
Nie może pan wyceniać Pisma Świętego.
Nie muszę. Księgarnia to robi.
To 24,99 $.
Dopiero zaczynamy.
Przejrzałem to pobieżnie i chyba jest pani winna więcej.
Więcej?
Mowy nie ma.
Ja tutaj przyszłam po czek.
Mam popsuty bojler, a mój hydraulik przyjmuje tylko gotówkę.
Tylko gotówkę? Jak się nazywa?
Czy jeśli powiem, mój problem zniknie?
Boże, nie.
Muszę to pokazać na górze.
Nie uwierzą, że sama pani tu przyszła.
Nie przyszłam.
Nigdy mnie tu nie było.
Dzięki za podwózkę.
Widziałem, jak się smutno wleczesz.
Jeździsz w ramach pracy. Pouczysz mnie do egzaminu?
- Robię dużo więcej. - Jasne.
Masz niezbędną pracę.
Masz. Zadawaj mi pytania.
Nie czytaj za kółkiem.
Niepotrzebnie się stresujesz. To nic trudnego.
To wyjaśnij jazdę na suwak.
- Co to ma być? - Właśnie.
Jeździsz, a nie wiesz jak.
Jestem dobrym kierowcą,
w przeciwieństwie do tego dupka!
Niepełnosprawni też muszą używać kierunkowskazów, ty durniu!
Z czym jeszcze masz problem?
Z tym jak mówisz.
Przez „długość auta” mają na myśli to, czy to sedan, czy limuzyna?
Zamknij dupę!
Przepraszam!
Wyciągnę średnią.
- Wredny jesteś. - To nie do ciebie.
To do dupka, który chce mnie zepchnąć z drogi.
To nie mój wóz. Chcesz we mnie wjechać? Proszę.
Nie ma tu nic, na czym by mi zależało!
A twoja siostra?
No, to było…
przyjemne.
Ty też byłaś przyzwoita.
Co jest z nami nie tak?
Nie wiem.
Jakby coś nam przeszkadzało. Zrobiłem przewrotkę.
Ale ty tak jakby stawiałaś opór.
Chyba stawiałam.
Uderzyłam cię?
Tak, trochę.
Co się zmieniło?
Nic.
Tylko to, że przestawiłeś komodę.
Co ona tam robi?
Tam mi się podoba.
Wiesz, co mi się nie podoba?
W pewnym momencie wylądowałam na tym.
Jadłeś w łóżku?
Żebyś wiedziała.
Przez ostatni miesiąc twoja strona łóżka była stołem.
Co my robimy?
Czemu brzmimy jak małżeństwo?
Bo nim jesteśmy.
Może o to chodzi.
Zostawisz mnie po jednej nieudanej przewrotce?
Kiedy byliśmy u Lucretii,
to całe krycie się było fajne.
Baliśmy się, że potwór nas złapie.
- Zamknij się! - „Gdzie jesteś?”
Muszę ci przyznać rację.
Może spędzę tam jeszcze kilka nocy?
Jedziemy od razu?
Znasz odpowiedź.
To dlaczego rozmawiamy?
Ubierzmy się,
żeby się rozebrać!
Nie tup tak w domu.
Po gimnastyce zawsze zatrzymujemy się w McDonaldzie.
Mijaliśmy go.
I tak nigdy nie jesz wszystkiego.
Bóg nie lubi ludzi, którzy marnują McNuggety.
Jestem głodna! Co mam teraz zrobić?
Nie dzisiaj, młoda.
Stoimy w pomieszczeniu pełnym opłaconego już jedzenia.
Poszukaj czegoś.
Czemu traktujesz mnie jak Kelvina?
Dzisiaj cały świat jest Kelvinem.
Zaraz.
To ten drogi ekspres do kawy, który kupiłam twoim rodzicom?
Za pełną cenę?
Nie wiem. Nazywamy to schodkiem.
Scho… Co?
A to…
Nawet go nie rozpakowali.
W sumie to kupiłam im wiele rzeczy,
których potem tu nie widziałam.
Gdzie jest ta frytkownica?
Co?
A ten drogi mikser? Gdzie on jest?
A nawilżacz, który kupiłam twojej mamie?
Masz na myśli stoper do drzwi? Robi swoje w piwnicy.
To, co miał robić, to nawilżać to suche powietrze!
Wiesz, gdzie jest dobre powietrze? Na placu zabaw przy McDonaldzie.
Możesz się brudzić w domu.
Ja mam robotę.
Skoro nie doceniacie tego, co kupuję za moje cenne pieniądze,
to wam to pozabieram.
O tak. Zaraz cię…
Maya!
Cześć!
Jak było w szkole?
Ciocia Lucretia cię przyprowadziła? Gdzie ona jest?
W piwnicy.
W piwnicy? Będzie niezadowolona.
We wtorek był tu deratyzator.
Pozbył się większości jej przyjaciół.
Mamusiu? Wróciłaś na stałe?
Mama potrzebuje jeszcze kilku nocy.
Ale już niedługo.
Naprawdę niedługo.
Oddajmy to na szkolny kiermasz.
Nie. Szkoła nie dostanie naszego schodka.
- Chodź, kochanie. - Chodźmy!
SZPITAL SAGE MEDICAL
Wróciłaś do domu.
To poważny krok. Jak się czujesz?
Cudownie.
Dobrze słyszeć, że mnie okłamujesz.
No dobra.
Nie wróciłam do domu.
Myślisz, że nie wiem, co robię? Mówiłam, przeczytaj moją książkę.
Planuję wrócić do domu.
Po prostu…
ze mną i Benniem jest tak…
Jest nam najlepiej…
kiedy…
Odkryliśmy…
Wynosi mnie na orbitę.
Podoba mi się tam.
Seks.
Nie wróciłaś do domu z powodu seksu?
Nie uprawiałaś takiego seksu.
Wiesz, że odkładasz powrót z powodów, które nie mają nic wspólnego z seksem.
Dawno tego nie robiłaś, co?
Nie rozmawiamy o mnie.
Ale żeby było jasne,
jestem rewelacyjna.
Posłuchaj. Masz za sobą przełom.
Ale twoja potrzeba kontroli nie zniknie z dnia na dzień.
To prawda.
Uprawialiśmy seks w domu
i to był zwykły seks w domu.
Chyba spodziewam się czegoś złego.
Czego? Wszystko już ci się przytrafiło.
Gorzej już nie będzie.
Co?
Kobieto, przeczytaj moją książkę!
Godzina minęła.
Jedziemy, Regina.
Niczego ci nie odradzała, prawda?
Rozciągałem się.
To bardzo zdrowe.
Nie żartowałaś. Wszystko jest nowe.
Wiem.
Czyli dobrze rozumiem?
Weźmiesz wszystko, sprzedasz i oddasz mi kasę.
- Minus prowizja. - Tak, 10%.
- Trzydzieści. - Pamiętałaś.
Mój model biznesowy?
Tak.
Mam teraz pełne auto, ale przyślę tu kogoś po to wszystko.
Byle szybko, spieszy mi się.
To jest gorący towar?
Nie, rasistko.
Ale woda w moim budynku też nie jest. Ruchy, ruchy.
Od tych pasków kręci mi się w głowie.
- Dziękuję, że pani przyszła. - Cześć.
Mówisz, że twoi rodzice mają coś na kiermasz?
Jasne?
Aż tyle?
- Chyba. - Niesamowite.
Wrzucę to do auta i dam ci spokój.
Proszę poczekać.
Nie poczeka pani, aż tata wróci?
- A gdzie jest? - W pracy.
Ma własną firmę i jest przystojny.
Dobrze wiedzieć. Chyba.
Podać pani coś do picia?
Albo perfumy?
Rany. Faktycznie pachnę jak makaron z wołowiną.
Uwielbiam go.
Mogę go jeść codziennie. Zaraz wrócę.
Mamo.
To jest dobry sprzęt.
Tę frytownicę chyba zachowam dla siebie.
Nie, Ella.
Tak straciłaś poprzednią pracę.
Hej.
To makaron z wołowiną?
Przyjechałaś po rzeczy?
Maya mnie wpuściła. Mówiła, że mam to zabrać.
To wszystko.
Za odpowiednią cenę dorzucę nawet Mayę.
Żartuję.
Jestem w ponurym nastroju.
Może te?
Rany, Regina nawet tego nie otworzyła. Przecież to Dior.
Dzięki.
Sprawdzę, co mają w barku.
Alkoholu nie bierzemy.
To dla mnie.
Skrzyżowanie równorzędne. Co robimy?
Zachowujemy spokój?
O ile wszyscy będą przestrzegać zasad.
W przeciwieństwie do tego dupka!
Teraz ty!
Jedź!
Czekasz na zaproszenie? Ruszaj!
Przestań!
Durniów ktoś musi nauczyć.
Jakim cudem UPS cię jeszcze nie wywalił?
- O czym ty mówisz? - O tobie, wariacie.
Jak tak można?
Masz z tyłu naklejkę „oceń moją jazdę”.
Zdrapałem ją.
Może jestem trochę spięty.
Stresuje mnie to, że nie mogę kupić siłowni.
Możliwe, że wyładowuję się za kółkiem.
Na każdym aucie,
pieszym i zwierzęciu przechodzącym przez drogę.
Ta wiewiórka się o to prosiła.
Nie chcę cię zniechęcić do jazdy.
Może jednak poucz się z Kelvinem i Savannah.
Nie mogę. Ostatnio zostawili mnie samą w knajpie.
Przyjaciół nie ma, mamy nie ma.
Obleję ten test.
Czemu on tak wolno jedzie?
Szybciej! Ludzie czekają na paczki!
Aaliyah!
On ma policyjną naklejkę.
Nie krzyczymy na takich.
Muszę udawać, że chciałem tu skręcić.
Ale mnie spryskałaś tymi perfumami.
To nie gaz pieprzowy.
Pryskamy z odległości.
Przepraszam.
To żebyś ładnie pachniała, nowa mamo.
„Nowa mamo”?
O Boże. Znowu to samo.
Ella, za dobrze je karmisz.
Czemu nasze rzeczy są na wózku?
I co tu robi twoja pani ze stołówki?
Jest tu dla tatusia.
Że co?
Będzie moją nową mamą. Tej nigdy tu nie ma.
„Tej”? Co do diabła?
Żeby było jasne,
myślałam, że jestem tu po rzeczy na kiermasz.
Mam faceta.
Tak mi przykro.
Ktoś panią wciągnął w jakąś intrygę.
Mogę to zabrać?
Proszę wziąć wszystko. Oprócz mojego męża.
Nie ma powodu do obaw.
Ja ciebie też nie chcę!
Jeszcze raz dziękuję.
Ale w przyszłym roku sami zawieźcie rzeczy do szkoły.
Rozumiem.
Maya,
nie musisz mnie nikim zastępować.
- Ale już tu nie mieszkasz. - Spokojnie, młoda.
Mama wróci za kilka nocy.
Właściwie to nie.
Właśnie wróciłam, skarbie.
Jestem w domu.
Nie wkręcaj mnie.
Nie wkręcam.
Wiem, że wszystko było bardzo pogmatwane.
Pewnie masz wiele pytań.
Ja wciąż mam wiele pytań.
Ale zrozum dobrze tę jedną rzecz:
zawsze będę twoją mamą i zawsze będę cię wspierać.
Dobrze?
Kocham cię.
Ja ciebie też, stara mamo.
O nie, nie.
Nie nazywaj mnie tak.
O kurczę!
Muszę sprzedać rzepy w Animal Crossing. Ta panda gra ostro.
Faktycznie. Sprzedaj też moje.
Twoja wyspa, twój problem.
Szybko wróciła do formy.
Skoro o powrocie do formy mowa…
Wciąż chcesz się tak ukrywać?
Dobrze nam idzie.
To musi zaczekać.
Maya chciała mnie zastąpić swoją bufetową!
Wiem.
Co do diabła?
Ale fajnie było.
A teraz wróciłaś na dobre.
O to chodziło.
Teraz zacznie się ciągłe: „Podnieś to”,
„Odłóż to na miejsce”,
„Podrapałeś mnie nogą”,
„Wali od ciebie trawką w kościele”.
A ty będziesz mówił: „Zrób mi kanapkę”,
„Podrap mnie”, „Twoje dzieci cię potrzebują”,
„Mój bękart cię potrzebuje”.
Takie jest życie.
Tak już jest.
Pewnie tak.
Ale teraz, gdy już wróciłam, coś tu się musi zmienić.
Wiem, mówiłam, że spróbuję myśleć o sobie.
Ale muszę jakoś to wszystko zrównoważyć.
Żebym znaleźć miejsce na wszystko.
Dobrze rzeczy i złe, wzloty i upadki,
wszystkie wywrotki
i przewrotki…
Kurde, sama się nakręciłam.
- Idziemy się pukać u Lucretii? - Tam zawsze jest tak dobrze.
Co do diabła?
Miałam jedną zasadę.
Paskudni jesteście.
To prawda.
Puszczę dom z dymem i zbuduję nowy.
No dobrze.
Wydajesz się zdenerwowana.
Pozwól, że ci podziękuję. Dobrze?
Doceniam twoją pomoc.
Bardzo mnie wspierałaś.
Pozwoliłaś mi mieszkać u siebie.
Przygotowałaś nawet rzeczy
na szkolny kiermasz Mayi.
Dziękuję.
Kiermasz?
Nienawidzę was.
Jasne, że to na kiermasz.
Bo niby po co?
Co do…
Lucretia zawsze ma pecha!
Wiecie co? Idźcie się wszyscy…
I ten dom też niech się…
I wasze dzieci.
I cały ten stan.
Co do…
…w dupę!
Przepraszam, jestem…
w ponurym nastroju.
Powiedziała, że nasze dzieci mają się…?
Napisy: Krzysiek Ceran