Nakakita ako ng mabangong damit.
Well,
puwede na.
Kung ipatitiris mo 'yang pimple, wag kang mamilipit.
Pahawak nito para maabot ng dalawang daliri ko.
Hindi. Ni hindi ko sinusundot ang mismong tainga ko.
Pa, nang nagsabi ako kagabing kailangan ko ng pads, di brake pads ang tinutukoy ko.
Puwes, huli na noong nagsabi ka.
Di na ako makarinig paglagpas ng 9:30.
Sorry. Naipit ang kuko ko sa kung anuman.
Baka dapat ipatingin mo sa doktor.
Lucretia, di ka gumawa ng kape? Ano'ng pinaggagawa mo rito?
Lahat.
Ni hindi ko anak ang mga 'yan! Ni hindi ko kaano-ano 'yang isa.
-Di ba bonding ang paglilinis ng tainga? -Kalokohan 'yan.
Mas maganda ang mga umaga noong nandito si Regina.
Wala tayo sa mundong 'yon, wala sa nakalipas na buwan.
Nakakasawa na 'to. Kailan uuwi si Mama?
May pinagdadaanan ang mama mo.
May pinagdadaanan tayong lahat.
Tama siya.
Ganito tayo tuwing umaga.
Di natin siya puwedeng madaliin. Di naman siya nawala talaga.
Di lang siya handang bumalik nang buo.
Kaya dapat magtulungan pa tayo at pagaanin ang buhay para sa kanya,
ibig sabihin, Bennie Upshaw, kailangan mong kumilos.
Okay. Pinakilos ko ang daliri ko.
-Wag. Huhugasan ang buhok ni Maya sa gabi. -Sige, ayos na tayo. Okay na ako.
-Makakatulong kung gagawa ako ng kape? -Paborito na kita.
Aaliyah, ano'ng mayroon ka?
Cramps at brake pads.
Wala akong mahanap na sapatos na kapares ng isa.
Magmedyas na lang kaya ako sa school?
Kung uulitin natin 'yan, bibisitahin tayo.
Pa, kung walang pagkain dito, padagdag ng 20 sa lunch card.
-Oo, ako rin. -Okay.
Pag may humingi pa ng isa, mapupunta na tayo sa The First 48.
Di ko akalaing sinasabi ko ito, pero tama si Bennie.
Puwedeng magkaaraw na walang gulong aabutan ang ina ninyo?
Oo, gawin natin itong lugar na gusto niyang balikan.
Itigil natin ang kalokohan!
Maling oras ba para sabihing naubusan ka na ng filter ng kape?
Gamitin mo ang mga tisyu.
-Naubos na rin 'yon. -Diyos ko.
Lucretia, di ka pumupunta sa Costcos?!
Wag kang tumingin dito. Ayaw mong pumunta ako sa Costco.
-Nagbebenta ng ataul ang Costco. -Okay.
Bibili ka ng lugar…
-Ewan! -…kung saan mo ako ililibing.
Wala akong pera.
…mag-alala ka roon.
-Uy. -Uy.
Morning, family.
Uy, baby. Kumusta?
Ayos ka lang? Ang ganda mo.
Ayos lang ako.
Nakaka-relax ang umaga ko.
Nagkaoras pa akong kumuha ng latte.
Mabuti naman.
-Handa na kayong pumasok sa school? -Oras na.
Magsisimula pa lang akong lambingin ang mga anak ko.
Ang saya rito sa bahay.
Baka hindi ko pa sinasabi ito sa inyong dalawa.
Salamat sa pag-aasikaso rito.
-Ako'ng bahala sa 'yo. -Palagi.
Tanggalin mo 'yan!
Di ko alam kung ano 'yon.
Nasa bahay ako ng kapatid ko, at gusto ko lang makauwi,
pero pagdating ko roon, parang mali lahat.
Well, oo.
Inatake ka sa puso sa kusina mo.
Trigger ang tawag ko roon.
Oo, pero hindi ganoon 'yon.
Well, matutuwa ka rito.
Ano'ng tingin mo roon?
Ikaw ang therapist.
Di mo kukunin ang tseke ng kapatid ko't ipagagawa sa 'kin lahat.
-Gaya noong binigyan mo ako ng homework. -Binigyan kita ng librong babasahin.
Libro mo 'yon. At kinailangan kong bayaran 'yon.
Nakakatawa kung paano gumana 'yon.
Mahirap maging therapist dito.
Pahihirapan ako ng Medicare.
-Puwedeng mag-focus ka? -Ako?
Oo, ikaw. Ikaw ang pumunta rito na may sasabihin.
Bakit ayaw mong umuwi?
Sana alam ko.
Nawawala ako ngayon.
Alam mo, marami kang nagawang maganda rito.
At maniwala ka, di ko sinasabi 'yan sa lahat. Marami akong kausap na ba…
At ano'ng nararamdaman mo roon?
Wag mong gawin 'yan.
Ngayon, kung seryoso ka na gusto mong umuwi,
baka makatulong sa 'yo ang pananaw ng iba.
Ay. Nakikita kita.
Di mo ako maayos, kaya ipapasa mo na lang ako sa iba?
Sana.
Ang ibig kong sabihin ay baka makabubuting makipagkita ako sa asawa mo,
alamin ang panig niya sa pagpunta mo rito.
Oo.
-Sinusubukan mo akong inisin. -Sinusubukan mong perahan ang oras.
Hinding-hindi pupunta sa therapy si Bennie Upshaw.
Mabuti para sa akin kung may iba akong pagtatanungan dito.
Baka may nakaligtaan tayo.
-Tanungin mo lang siya. -Tanungin mo.
-Asawa mo siya. -Idea mo 'yan.
Paggaling mo 'yan.
Tapos na ang oras natin.
Nanalo ako.
Sige na nga. Tatanungin ko siya.
-Pero alam ko na ang sasabihin niya. -Alam mong di ako nagpapa-therapy.
Para sa mga may problema 'yan.
May mga problema ako. Tumigil muna ako sa trabaho. Nakatira ako sa kapatid ko.
Sige na. Kailangan mong gawin 'yon.
Sabi mo di ako kasali sa problema mo. Alam kong nagsisinungaling ka.
Nagsinungaling siya. Ikaw ang ugat ng gulo ng lahat.
Kung naisip mo agad 'yan, sobrang nakatipid ako.
Wag mo siyang inisin. Wala itong kinalaman kay Bennie. Pero naalala ko,
ipinasa ko sa 'yo ang therapy invoice, lagpas ako ng sampung minuto noong Martes,
pero sinisingil niya tayo ng isang oras!
"Tayo"?
Tingin ko okay na tayo.
Sinusubukan ni Dr. Edmunds na kumuha ng ibang pananaw.
Oo, pananaw ang isa pang tawag sa akin.
At umakyat ka sa garahe ko, pinaaalis ako, sobra-sobra 'yan para sa akin.
Sige. Wag kang pumunta. Wag kang tumulong.
Aalamin ko ang nangyayari nang wala ka.
Pero baka matagalan ako.
Matatagalan?
Bennie, magpa-therapy ka na para mabawi ko na ang bahay ko.
Pero magtagal ka hangga't kailangan mo dahil masaya akong naroon ka.
Sisters.
Bennie, di ka magsasalita sa pagsasama natin.
Sasabihin mo lang ang panig mo sa nangyari.
Parang pahayag ng biktima?
Pumunta na lang tayo sa alam nating kauuwian nito.
Iwan mo siya at kumuha ka ng bahay mo.
Pero magiging malungkot sa araw na aalis ka.
Sinasabi ko na nga ba. Nakikita n'yo kung paano n'yo ako pagtulungan?
'Yan mismo ang gagawin mo at ng therapist.
Babayaran ko 'yan.
Hindi, Bennie. Ni hindi ako pupunta roon.
Di ko malalaman ang mangyayari.
Sasabihin ng babaeng 'yon ang sinabi ko.
-Usapang babae. -Di niya puwedeng gawin 'yon.
Baka di ko ipinaliwanag nang tama.
Papasok ka, at mag-uusap kayo nang pribado,
at wala akong malalaman.
Wala. Makinig ka, sa tingin ko parang wala ka lang doon.
Para sa kanya, nasa therapy ako ngayon.
Di ko alam. Parang pinagkakatiwalaan ka ng asawa mo.
Oo, alam kong bago ka, pero wala tayong pinapanigan sa pamilya.
Tama ka. Pasensiya na.
Masaya lang akong nandito.
Kakainin mo lahat ng nachos na 'yan?
Oo.
E 'yong kesong tumutulo sa gilid?
Uy, pare.
Ang keso ko ay keso ko, okay?
Deserve ko 'to. Di pa ako nagkaoras mula umalis si Regina,
at sasabihin ko ito, sobrang dami kong anak.
Sa nakikita natin dito, dapat nag-therapy na tayo.
Ano ba.
Ano'ng nangyari? Naka-score tayo?
Di pa nagsisimula.
-Kalalabas lang nila ng T-shirt cannon. -O, dito!
-Dito sa taas! -Dito.
Ano'ng ginagawa ko?
Di makararating ang shirt na 'yan hanggang bukas.
Lintik!
Ang daming hagdan noon.
Kararating mo lang dito? Di ba sabay tayong nagsimula?
Alam mong pinalitan ang tuhod ko.
Dalawang beses.
Pero natamaan ako ng shirt na 'to.
Akin na 'yan.
Ay! Bakit basa 'yan?
Dahil muntik na akong ma-cardiac arrest, mga buwisit.
Okay lang kung basa basta alam ko kung bakit basa.
Kailangan ng mas mabuting tropa. Sinisira n'yo ang therapy.
Gumagana ang therapy.
Sobrang nakatulong sa amin ng Mama ko noong nag-couple therapy kami.
Sabihin mong may girlfriend kang "Mama Ko."
Akala ko mayroon dati, pero natutunan ko sa therapy na wala ako noon.
Di mo 'yan napagtatantong mag-isa?
Ayusin mo ang sirang tahanan mo. Maayos kami sa Casa de Davis.
-Nagka-waterbed ako sa kuwarto sa wakas. -"May waterbed ka na sa kuwarto mo."
Kung nagpa-therapy ako, nagka-honorable discharge ako.
Hindi 'yon tungkol sa 'yo, Larry.
Di ako puwedeng mag-share? Napakakomplikado ninyo.
Akala ni Regina nandoon ako, masaya siya. Wala ako roon, masaya ako.
Tama ka. Wag mo silang bigyan ng kahit ano.
Hindi ang nararamdaman mo at lalong hindi ang lokasyon mo.
Heto ang pagkain mo, baby.
Terry,
nasaan ang mustard?
Di ko makakain ang pretzel at hot dog na walang mustard.
Di ka humingi ng mustard.
Kasama na 'yon. Di ka nakikinig pag nagsasalita ako.
Nakinig ako, pero di mo sinabing, "Gusto ko ng mustard."
Terry, hindi ito tungkol sa mustard.
Di ba? Parang tungkol 'yan sa mustard!
-Hindi niya talaga ako kilala. -Hindi.
Davis, palit tayo ng upuan. Ayaw ko nito.
Hindi. Nakaupo na ako.
Pag nakaupo na, nakaupo na ako.
-Hahayaan mo akong kainin ito nang tuyo? -Lintik! Kukunin ko ang mustard mo!
Hindi sila magtatagal.
Alam n'yo na ang gagawin. Homework.
At wag n'yo akong tanungin.
Natapos ko ang Bridge to Terabithia ngayon.
Mali ang ginawa nila sa babae. Kailangan ko ng meryenda.
Baka may maibigay si Mama sa 'yo. Ma?
Mama? Ina?
Puwede bang magkaroon tayo ng araw na di ka naiinis?
Gawan kita ng omelet.
Bawal na raw 'yon sabi ng nurse. Napansin niyang malabo ang mata ko.
Pinataas ng mga itlog ang LDL ko.
Heto.
Mag-Pop-Tart ka. Prutas 'yan.
Sabi ni Mama, para sa weekend lang 'yan.
Baka nagbago ang isip niya. Tanungin natin siya. Ma?
-Mommy? -Tama na!
Minsan umaalis ang mga ina.
Minsan umaalis ang mga ama. Ganyan ang buhay.
Hay, ang maging gaya niyang masayang baliw.
Dapat hangaan mo ang ginagawa ng mama mo ngayon.
Naglakas-loob siya para ayusin ang sarili niya.
-Kailangan lang nating magsakripisyo. -Ano'ng mga sakripisyo ang ginagawa mo?
Ang privacy ko, ang katinuan ko,
anumang tsansa sa manit na tubig.
Dinudumihan ang sahig ko, iniinom ang alak ko.
At ginagamit ang tuwalya ko! May tuwalya sa bisita.
Bakit niya gagamitin ang monograms ko? Ikuwento mo ang meryenda mo. Ine-enjoy mo?
Di pa ako nag-madeleine mula lumipat ang mama mo.
Sabihan mo, Tita.
Wala pa tayong dalawa roon.
Hindi, naisip ko lang, kasi dito na ako nakatira. Hindi?
May keso o wala?
Alam mo?
Mag-o-omelet ako sa sofa.
Di kailangan ng tisyu. Kumakain siya sa furniture ko. Kakain ako sa kanya.
At, oo, kaya kong maging maldita.
Maya, umalis ka rito.
-Ano'ng ginawa ko? -Pinaalala ang mama mo.
Uy.
Bumalik ka na? Nagpa-therapy ba si Bennie?
-Ayos ka na? Tapos na lahat? -Pumarito ako para kumuha ng sweaters.
Mas marami?
Oo, parang may lock sa thermostat mo.
Mainitin ako.
Mas mainitin nitong huli.
Babalik na ako sa bahay mo para maligo nang matagal, mainit, at nakaka-relax.
Gamit ang French lavender ko?
Sana. Naubos ko 'yon noong nakaraang linggo.
Galing pa 'yon sa Provence, pero baka makahanap ako sa Big Lots!
Hay, umiinit dito.
-Ano'ng nangyari? -Wag mo na silang tanungin.
Pag nag-cheer sila, mag-cheer ka.
Pacer Nation,
isang fan ang makaka-half-court shot sa Gainbridge Fieldhouse.
-Kung nasa balcony ka… -Nasa balcony tayo.
-…section 209, row 18… -Tayo 'yon!
-…seat 8… -Tayo 'yon!
…maglakad ka na. May tsansa kang manalo ng Kia Sportage.
Ikaw!
-Tumayo ka, Davis. -Hindi.
-Bumaba ka roon. -Ano? Ikaw 'yon!
Di ako maghahagdan para sa Sportage.
Hoy! Pumili ka ng iba! Hindi!
-Lintik, pare. Palit tayo. -Hindi…
Ano'ng di mo naiintindihan? Pag umupo ako, umupo na!
Habang naghihintay tayo sa masuwerteng may ticket, magsaya tayo sa Kiss Cam!
Mukha siyang under gaya mo, Tony.
Tingnan mo. Tayo 'yon!
Oo, naku. Hindi.
Hindi ko ito asawa.
Kumuha ng mustard ang asawa niya.
Palitan mo siya.
-Nasa malaking TV ako! Tingnan mo… -Ano?
Ano ba. Alam mo, amoy damo ka. Wag mong gawin 'yan.
Wag mong gawin 'yan. Wag.
Tingnan mo. Wala na 'yon sa atin.
-Tumigil ka. Bakit mo ginagawa 'yan? -Ano ba?!
-Bakit malapit ka sa mukha niya? -Baliw ang babae mo.
-Pinuwersa ako. -Tinawag mong baliw?
Gusto mong gawin 'yan ngayon?
Bubugbugin kita!
-Wag mong ihulog 'yan. -Ano'ng nangyayari?
Ako'ng bahala, Bennie.
Larry, dahil ikaw ang bago sa grupo,
humarap ka sa malaking tao. Harapin mo.
Larry, ako'ng bahala.
Lintik!
Sige!
Naku!
Hindi, sandali!
-Baliw siya! -Umalis ka!
Alam kong di 'yan tatagal.
Baka may oras pa akong magpalit ng kandado.
Pinaghirapan ko ito.
Uy.
Ooh! Iinom tayo?
Oo!
Kailangan ko 'yan.
Whiskey natin 'yan.
Papatayin ko si Bennie.
Sabi mo, pero bibili ako ng quicklime at walang nangyayari.
Tumawag si Dr. Edmunds. Di siya sumipot sa appointment.
Kailangan ko ng carbs pampakalma.
Pretzels din natin ito, ha?
Nagulat ka na may pinagawa ka kay Bennie pero di niya ginawa?
Galit na galit ako. Sa totoo lang, parang di na ako uuwi.
Lintik, Bennie.
Kita mo? Naiintindihan mo ako.
Kaya gusto kong may oras tayong magkapatid.
Napakasama ng whiskey.
Masyadong mainit.
Paano mo iniinom 'to?
Madalas tahimik.
Bakit? Bakit 'to gagawin ni Bennie?
Sinabi ko na kailangan ko siyang magpunta sa therapy
para makauwi ako sa bahay.
Baka ayaw niya akong umuwi. Baka masyado ko siyang itinulak,
at nagsawa na siya. Ito na ba ang katapusan namin?
Lintik, kailangan ko na bang lumabas?
Girl, sinusuportahan kita. Lumabas ka. Umalis ka na.
Hindi. Hindi.
Hindi, Regina. Tumigil ka. Lumilihis ka.
Pupunahin ako ni Dr. Edmunds dito.
Baka may magandang dahilan si Bennie.
Alam mong wala.
Hindi ko alam 'yan,
at di ako magpapaka-stress hangga't di kami nag-uusap
ni Bennie at nagkaimpormasyon ako.
Ganyan mo gagasgasan ang Camaro.
Hanggang sa mag-usap kami, gagamitin ko ang oras na 'to para kumalma.
Alam mo ang nagpapakalma sa 'kin? Isampay ang jacket ko.
-Tingnan mo ang mga walang lamang kawit. -Hindi.
Pedicures.
Kukunin ko ang magandang polish mo! Pangako, di ko ibubuhos gaya noong dati.
Dati?
Okay. Tara na.
-Kalokohan. -Diyan kayo hanggang matapos ang laro.
Pag nakalabas kayo sa parking lot, kahit magpatayan na kayo.
Masuwerte ka't tinalunan ako ng mga kaibigan mo.
Magulo ako pag natatakot.
Diyan ka lang, maliban kung gusto mong masuntok ulit sa labi.
Di mo ako kukunin at hihilahin?
-Ano'ng problema mo? -Ano?
-Puwede ulit akong masuntok. -Teka.
Nasa likod mo kami, Bennie. Nakaupo lang si Davis.
Di ako tumayo para sa Sportage.
Siguradong di rin ako tatayo para humampas.
Nandito ako kasi isasakay raw nila ako papuntang parking lot.
Paano ko ipapaliwanag ang black eye ko?
Baka maniwala si Regina na naliwanagan ka at binugbog mo ang sarili.
Itawa mo.
-Papatayin kita paglabas. -Tinalunan niya ako.
Kunin mo ako. Hilahin mo.
-Ganyan ako natamaan dati. -Oo.
Ang Kiss Cam 'yon.
Di ko ipakikita sa buong stadium na ayaw akong halikan niyang baduy.
Di dapat ganito ang mangyayari.
Magpo-propose sana ako sa labas, Sharice.
Sa cheap na upuan?
Wag, please.
Bakit ka ganyan?
Bakit?
Babae siya, pare.
Ganyan silang lahat, pare.
Hindi ako ang problema.
Alam mo?
Bahala kayo.
Babasahin ko ang libro ko.
Uy, pare.
Ginagawa nila ang gusto mo sa TV.
Kung nasaan man si Sharice, sana sumagot siya ng "oo."
Ano ang emergency?
-Patayin mo ang tubig. -Ano'ng problema?
-Mama mo. -Mama mo!
-Nagtanong lang ako. -Ang tunay mong mama ang sinasabi ko.
Nakababad siya sa tub ko, Bernard, sa mainit na tubig ko at sa mga bula ko.
Ano'ng akala mo sa "emergency"?
Tita, may pinagdadaanan siya.
Oo, lahat ng gamit ko.
Napakasama niya.
Kunin mo na siya, please.
May mangyayari. May gagawin ako.
Kausapin mo't sabihin ang nararamdaman mo.
Di ko kaya! May pinagdadaanan siya.
Siguro lilipat na lang ako.
Noong umpisa, nakakulong siya sa kuwarto niya, umiiyak.
Di siya kumakain. Di siya naliligo.
Pinakamaganda 'yon.
Lumabas na siya.
Hanggang sa maresolba niya 'yon, wala kang magagawa.
Bumubuti na siya. Ano'ng gusto mong gawin? Palungkutin siya ulit?
Naaalala mo ang aso nating si Sprinkles na namatay?
Pumasok ka sa banyo mo para itanong 'yan?
Galing ako sa guest bath para tanungin ka, pero wala ka roon.
Naaalala mo ba ang lungkot mo noong umuwi sina Mama at Papa na dala ang collar niya?
Maliit pa ako noong namatay si Sprinkles.
Halos hindi ko na siya naaalala. Lagi kong iniisip na aso mo siya.
Buwisit.
Naaalala mo noong walang nagyaya sa 'yo sa prom?
Isang kaawa-awang buntis,
mag-isa sa bahay, mataba.
Di ba malungkot 'yon? Nalulungkot ako kapag iniisip ko 'yon.
Naiinis na ako. Ano ba?
-Ano'ng ginagawa mo? -Inaalala ko lang.
Nakakaalala pag narito ang kapatid ko.
Naalala mo noong pinaalis ni Mister ang kapatid ni Celie?
Lucretia, ano'ng point ng mga 'yan?
Gusto kong nandito ka, at gusto kong nandito ako para sa 'yo,
pero may mga gusto ako sa mga bagay.
Sabihin mo na lang 'yon, baliw.
Ano ba…
Di mo kailangang idamay ang The Color Purple.
Desperada na ako.
Makinig ka.
Malaki ang naitulong mo para sa akin.
Alam ko 'yon, at nagpapasalamat ako.
At kung di ko iginalang 'yon sa anumang paraan, pasensiya na.
Sasabihin ko. Hayaan mo akong umalis, bibigyan kita ng espasyo.
Uuwi ako. Hihintayin ko si Bennie kasi kakausapin ko siya.
At pagbalik ko,
sabihin mo kung paano mo gusto ang mga bagay.
-Okay. -Okay.
Sige. Pagpalain ka.
Isang buwan na mula sumayaw ako nang hubo kay Chaka Khan.
Ayos lang kung sumayaw ka nang hubo.
Masusunod ang gusto ko.
Di puwedeng ang dentista ang pumatay. May tatlong oras pa sa librong 'to.
Ewan, pare. Gagawin ko lahat para sa kanya.
Ni hindi 'yon audiobook.
Ni-record ko 'yon para makatipid siya ng dalawang dolyar.
At ang dentista 'yon.
Di mo pa nagawa lahat hangga't di nabubunot ang likod ng babae.
Kailangan mong mag-isa.
Wala sa inyong iniwan gaya ng ginawa ng asawa ko.
-Iniwan ka ng asawa mo? -Oo.
Pakiramdam niya naipit daw siya.
Nalungkot siya. Pakiramdam niya'y wala siyang purpose.
Puro mabababaw na kalokohan lang.
-Parang marami siyang pinagdadaanan. -Diyos ko. Pinatay nila ang kapatid?
Oo. Maraming nangyayari kay Regina,
at sinusubukan niya akong dalhin sa therapy para masisi ako.
Lagi rin akong nasisisi sa lahat. Baka ako 'yon.
Wag mong gawin 'yan. Wag mong problemahin ang problema niya.
-Baka sa ginagawa ko 'yon. -Hindi, ganyan siya talaga.
-Paano ko aayusin 'yon? -Di ikaw ang mag-aayos.
Kung gusto niyang maayos, bahala siya. Ang magagawa mo lang ay tumulong.
Naku, lintik.
-'Yon ba ang gustong sabihin ni Regina? -Oo.
Di niya ako sinusubukang iwan.
Sinusubukan niyang umuwi.
Kailangan kong tulungan ang asawa ko.
Baka itapon ko ang akin.
Saan ka pupunta? Nasa kulungan pa tayo.
Di ito totoong kulungan. Ni hindi nakakandado ang pinto.
Pero nakakandado ang nasa labas.
Gusto ng baby ko na mag-therapy ako, magpapa-therapy kami.
Di nila ako naririnig dahil kay Chaka.
Bakit nakadikit sa sahig lahat ng nasa iyo?
-Naku. -Alexa, itigil ang music!
Dapat may gawin ako. Tatagay ako.
Ano'ng nakita ko?
Lintik.
Diyos ko.
Dapat malasing ang paningin ko.
Tagapagsalin ng Subtitle: Lea Torre