SERIAL NETFLIX
WARSZTAT BENNIEGO
Teraz widzicie, ile zrobiliśmy.
Kilka tygodni pracy. Ale w końcu jest, jak ma być.
Co się zmieniło?
- Właśnie. - Też nie wiem.
Nie ma wody, a szkoda,
bo bym was w niej potopiła.
Nie bądź taka.
Dziwimy się, bo jest…
Identycznie.
Czego się spodziewałaś? Knajpy?
Klienci chcą Warsztatu Benniego. Dam im Warsztat Benniego.
Nie podoba mi się tu.
Mnie nie podobają się ślady na podłodze.
Zdejmij buta.
To będzie dobry post na moje socjalki.
„Porażka na otwarciu warsztatu”.
Cringe jest teraz w modzie.
Wróćcie do stanu, w jakim przyszliście i robimy to znów.
Zgodziłam się, żebyś poszła na zlot influencerów,
póki nie muszę o nim słuchać.
Zlot influencerów? Co to takiego?
Essence Fest dla młodzieży poniżej 20.
Essence Fest był super. Jej zlot brzmi idiotycznie.
Możemy iść?
Podoba mi się tu. Idziemy na gofry?
Wiecie co? To wielka chwila.
Bennie w końcu zrobił coś, co zaplanował.
Możemy nie dożyć kolejnej takiej chwili.
- Jestem z ciebie dumny. - Cieszę się.
Cholerka. Albo dobrze mi idą ćwiczenia, albo robisz się słaby.
Słaby? Chłopcze, lepiej…
Cholerka.
Skarbie, znowu plecy ci dokuczają?
Nie dziwię się.
Nosił pudła, układał opony.
A co ty robiłaś?
Ktoś musiał zabierać mu blanty.
Pójdź dziś do kliniki i daj się zbadać.
Wiesz, że nie lubię lekarzy.
Są zbyt wścibscy. Mój kręgosłup, moja sprawa.
Ból pleców to nie byle co.
Dlatego w pracy noszę pas podtrzymujący.
To jest gorset, kolego.
No i po co ja się staram?
Chodźmy na gofry.
Pójdziesz dziś do lekarza.
Tyle przeszliśmy i tylko tyle dostaliśmy?
Chcesz świętować?
- Z tobą? - Tak.
Mówili coś o gofrach?
Zostawisz mnie tu?
Bennie Upshaw.
Jasne. O 14.
Zapomniałem zwolnić się z Lexusa.
KLINIKA WESTSIDE
Nie wierzę, że mnie tu zaciągnęłaś.
Nie potrzebuję lekarza. Znam swoje ciało.
Podnieś długopis i jesteś wolny.
Cholera.
To niemal smutne.
Zapiszę cię. Wypełnij te formularze.
Formularze.
„Ubezpieczenie”?
Pracujesz tu. Mamy płacić?
Tak.
Wiesz, ile czasu zajęło mi ogarnięcie tego?
To nie liceum, a ja nie pracuję w knajpie.
Żadnych darmowych nuggetsów.
Regina, czy pani Davis…
Przepraszam. Hej.
Doktorze, to mój mąż, Bennie.
- Co słychać? - Hej. Skurcz?
Jak mnie nazwałeś?
Plecy. Regina mówiła mi, że cię bolą.
Wiesz, jakie są kobiety.
Tylko dramatyzują. To nic takiego.
Mimo to lepiej się upewnić.
Zwłaszcza przy twoim nadciśnieniu.
To twój szef?
Nieźle, wygląda zupełnie jak ja.
Niech zbada ci też ucho wewnętrzne.
Nie będzie mnie badał.
W porządku. Daj mi to… Proszę.
Weź to i idź do gabinetu nr 1.
- Nic mądrego nie powiedziałaś. - No idź.
Cholera.
Mogę zrobić tak.
Dobre pieczywo.
Lubię bułeczki preclowe.
Precle też muszą być pieczywem.
Myślałem, że chodzi o kształt.
Chcesz mnie zanudzić i wykorzystać?
Jedź ze mną jutro.
Nie wożę ludzi na lotnisko. To część mojej ugody.
Pierwsze słyszę, a jestem prawnikiem 30 lat.
Weź Ubera, Frank.
Leć ze mną do Atlanty.
Czaję.
Ale nie polecisz.
Mówiłam, moje życie jest tu. Ile razy mam ci powtarzać?
Nie chcę się kłócić.
Choć raz chciałabym usłyszeć, jak facet pyta, co on może zmienić.
O nic cię nie proszę.
To tylko wizyta.
Wiem, że masz tu swoje życie.
Ale ja też.
Jestem dupkiem, bo chcę ci je pokazać?
Na jak długo?
Tak długo, jak zechcesz.
Zastanowię się.
Nikt nie przyjął naszego zamówienia, a kelner usiadł sobie przy fortepianie.
- Idziemy? - Tak.
Zanim będzie tłoczno, chcę ci powiedzieć, że jesteś niesamowita.
Byłaś niesamowita.
Tu. W klinice, w której pracujemy.
Miło mi, doktorze Webber.
Mów mi…
Malcolm.
Nie mogę. Nie z kimś, z kim pracuję.
Jasne, że możesz!
Więc odejdę!
Tak zrób!
Co wy robicie?
Chciałam tylko… spróbować.
Nie możesz.
Musisz zabrać dziewczyny na piłkę.
Nie całuj mojej mamy.
Influencerka!
Ja je zabiorę.
Co? Ktoś ty?
Nie poznajesz? Jestem Danté z liceum.
Lucretia chciała, żebyś za mnie wyszła.
Robi się grubo.
Co, kuźwa?
Nie teraz, skarbie. Plecy mnie bolą.
Ale mnie możesz zrobić dobrze.
Odłóż telefon. Żadnego influencerstwa przy stole.
Mogę więcej jajek?
Musisz zdradzić mi swój sekret.
To miłość do mojej rodziny.
I moje zobowiązania.
To już koniec. Dzięki, mamo.
Nasze pralki są zepsute.
To ty powinieneś się nimi zająć.
Mówisz jak lokatorzy.
Spałem jak kamień.
Czemu mnie nie obudziłaś?
Mój mąż musi mieć siłę przed wielkim otwarciem.
Proszę. Jak twoje plecy?
Gotów do pracy?
Tak, dostałem dobre leki.
Fajny ten twój doktor.
Jest w porządku.
O nie. Savannah zachorowała.
Czego potrzebuje? Powinienem do niej pójść?
No wiesz.
Z tobą.
Napij się soku, ugasisz to pragnienie.
Nic jej nie jest, ale jej mama miała nas zawieźć.
Przykro mi. Nie patrz tak na mnie.
Pójdziesz innym razem. Albo gdzieś indziej.
- Ale… - Gdziekolwiek.
Nie zwolnisz się, by mnie zabrać?
Nikt cię nie zabierze. Idziemy na recital Sydney.
Dopiero po sześciu latach zacząłem chodzić do Mai.
Cały tydzień ćwiczyła na flecie.
- O nie! - O nie!
Co?
Na flecie? To dla pierwszaków.
Nie znacie się.
Jeszcze o tym pogadamy.
Też tam nie idę.
Muszę iść do pracy.
Pozwól, że cię odprowadzę i dam buziaka na drogę.
Co ty taka milusińska?
Paliłaś moje zioło.
Nie ruszałam go.
Nie mogę cię po prostu kochać?
Porażka. Naprawdę chciałam jechać.
Nie panikuj.
Autobusem nie możesz?
Nie. Autobusem jeżdżą autobusiarze.
Jak chcesz, bananie. Zostaniesz w domu.
Skoro ty to potrafisz, to ja też.
Jak się dzwoni po autobus?
Cholerka. Nic nie wiesz o życiu.
Niedaleko jest przystanek, masz linię jadącą w stronę zlotu.
Podoba mi się to. Dzięki.
Ile to kosztuje? Dwie dychy?
Tak. Przelej mi kasę, ja kupię ci bilet.
Frank naciska, żebym przyleciała do Atlanty.
To miło, że chce, byś go odwiedziła.
Masz mi więcej do powiedzenia.
Jesteś jedyną osobą, której zdanie szanuję.
Myślę, że powstrzymuje cię coś więcej.
To samo powiedział Bernard.
I Althea.
No co? Wciąż szanuję tylko twoje zdanie.
Więc już je znasz. Miłej podróży.
Obie wiemy, że nie chodzi o wycieczkę do Atlanty.
To pierwszy krok do zamieszkania w Atlancie.
Z Frankiem?
Może i z nim.
Co mówił?
Mam z nim pogadać?
To głupie.
Czemu pytam ciebie?
Od 30 lat jesteś z tym samym idiotą.
Wczoraj miałam sen.
Wciąż śnisz o Benniem?
To smutne.
Śniłam… o doktorze Webberze i Dantém!
Dobrze. Mów dalej.
Dziewczynki tam były.
Możesz przestać.
Nie, wariatko. Bennie też tam był.
I znów jest smutno.
To żenujące.
Nie możesz pozwolić sobie na sen erotyczny,
bo zaraz wtrąci ci się rodzina.
Przed nimi był doktor Webber i pan Lewis.
Żule też ci się śnią?
Regino.
Wiesz co? To cała ty.
Nie poznałam nikogo, kto tak jak ty kocha swoje życie.
Wszyscy chcielibyśmy coś zmienić.
Nie ty. Dla ciebie liczy się zobowiązanie.
Poświęcałaś się dzieciom i pracy.
Nawet perfumy kupujesz wciąż te same.
Dlaczego ten komplement boli?
Czasem chciałabym być bardziej jak ty.
Możesz mi to nagrać?
W życiu.
Wracając do snu z doktorkiem.
Dobry jest w te klocki?
Wielkie otwarcie.
Dałem ci trochę czasu, byś ochłonął.
Chciałem pogratulować i zobaczyć, co u ciebie.
Idź się zabij, Davis.
Potrzebujesz więcej czasu. Jasne.
Pomogę ci.
Cholera, Tony! Mieliśmy wziąć to razem.
Trzeba było powiedzieć!
Nie zwalniaj mnie.
Jeszcze tydzień bez pracy, a dziewczyna zmieniłaby zamki.
Leki przestały działać.
Mam za dużą tolerancję od palenia zioła.
Brzmi naukowo.
Wezmę kilka sztuk.
Nie boisz się efektów ubocznych? Możesz być senny.
Po to są red bulle.
Dlatego brakowało mi tego miejsca.
Wciąż się czegoś uczę.
Skończmy z tym i przejedźmy się.
Podaj mi klucz.
Nie chcesz go?
Myślałem, że wziąłem.
Naprawdę, to tylko krwotok podspojówkowy.
Nic wielkiego.
W Internecie pisali, że to Ebola.
Jasne. Przyjdzie pani jutro,
albo jak zaczną krwawić pani oczy.
Cudownie. Przyniosę brownie.
Nienawidzę Internetu.
Jaka diagnoza?
„Starsza pani chciała pogadać”?
Wyrzuć to do kosza.
Nie ma mowy. Pani ma ubezpieczenie.
Twój czas to pieniądz.
To była rutynowa kontrola.
Dobrze, że cię tu mamy.
Jeden z pacjentów chciał zapłacić fasolą.
Była dobra.
Ale nie spłacę nią kredytu studenckiego.
Ciesze się, że tu jestem, doktorze Webber.
Malcolm.
Mam niespodziankę.
Cholera.
Byłem rano w cukierni, kupiłem ci ciastko.
Nie mów mojej żonie. Nie lubi, kiedy jem słodycze.
Twojej żonie?
Jesteś żonaty.
Nie nosisz obrączki.
Jestem lekarzem.
Mogę ją zgubić gdzieś albo w kimś.
Żonaty.
Co ty robisz?
Auto nie chce odpalić.
Musisz to gdzieś podpiąć.
Może zacznę je szybko pocierać.
Miałem to olać,
bo myślałem, że sobie żartujesz,
ale lepiej ci to zabierzemy.
W porządku.
Bardzo dobrze.
Wszystko gra?
Przyniosę ci red bulla
i obejrzę reanimację na YouTube. Tak o.
Usiądź, odpocznij. Zaraz wracam.
Bennie. Spokojnie.
Przychodzę w pokoju.
Jestem spokojny. Próbowałeś mnie uderzyć.
Posłuchaj.
Nie jestem z tego dumny.
Ale to dlatego, że nam obu zależy na Kelvinie.
Mam nadzieję, że się dogadamy, bo…
Mów, co masz mówić, zanim ten drugi coś powie.
Chcę się oświadczyć Tashy.
Z zaproszeń, które zamówiła, wnioskuję, że pobieramy się w lipcu.
Nie możesz.
Ona jest z Noahem.
Po to mnie obudziłeś?
Mam red bulla.
Noah przyszedł.
Robi się ciekawie.
Coś jest nie tak. Jest naćpany?
Jak cholera.
Ma chore plecy.
Chciałem, żeby się poruszał. Tak mówili na YouTube.
Noah? Jesteś czarny?
Tasha o tym wie?
To ciastko, które schowałam?
Niewystarczająco dobrze.
Chciałam je zjeść.
Nie możesz mieć wszystkiego. Naucz się.
Na zlocie było super.
Totalnie będę influencerką. Patrz, ile darmowych rzeczy dostałam.
Peeling solny.
Masło do ciała.
Woda alkaliczna.
Wiedziałaś, że pijemy złą wodę?
Gorset modelujący.
Nie wiem, co on robi, ale coś musi.
Dobrze, że Savannah mogła pojechać.
Nie. Jest chora. Pojechałam autobusem.
Korektor?
Słucham?
Pojechałaś autobusem?
Tak. Kelvin wszystko mi wyjaśnił.
Jak mogłaś tak się wymknąć?
Wymknąć? Pozwoliłaś mi jechać.
Tak, z mamą Savanny.
Masz szlaban.
Dlaczego? Kelvin cały czas jeździ autobusem.
Ty nie jesteś Kelvin.
Daj mi to.
Nie podoba mi się całe to influencerstwo. To fałsz.
Ładna świeczka.
A co ze studiami? Dawno o nich nie wspominałaś.
Wróć do tego tematu.
Daj spokój. Pójdę na studia.
Nie mogę się bawić w międzyczasie?
Szukać różnych opcji?
Zabawa odbiera ci opcje.
Chodzi o narkotyki?
Ja tylko jechałam autobusem.
Zachowujesz się, jakbym ćpała albo zaszła w ciążę.
Jak ja?
O Boże. Ćpałaś w ciąży z Bernardem?
Myślisz, że to była planowana ciąża?
Że chciałam decydować o swoim życiu w wieku 16 lat?
Działania mają swoje konsekwencje.
Nie wiesz, kiedy… znajdziesz się w pułapce.
I robisz to samo przez 30 lat.
Nie doświadczasz niczego nowego. Na nic nie czekasz.
Nie wiem, o co chodzi,
więc pójdę do siebie.
Ile wiesz?
Spuściłam resztę tabletek.
Co się stało?
Za dużo białych dziewczyn pali zioło?
Musisz brać coś twardszego?
Wyluzuj, to na receptę.
Plecy już mnie nie bolą, ale noga wciąż jest zdrętwiała.
Twój mózg jest zdrętwiały, odkąd cię poznałam.
Robiłeś wiele głupot.
Ale ćpanie leków?
Nie pamiętasz, co było po moim wypadku?
To nie to samo.
Nie rozebrałem się.
Tylko żartuję, że chcę twojej śmierci.
Wiesz, ile problemów by z tego było?
Musiałabym zmienić szyld.
Muszę zająć się warsztatem.
Tony nie potrafi nic skończyć. Nawet nie mógł się przejechać.
Masz rację, musisz zająć się warsztatem.
Nie możesz robić takich głupot, zwłaszcza, jak będę w Atlancie.
W Atlancie?
W akwarium zwolniło się miejsce?
Jadę do Franka. W odwiedziny. Chyba.
Nie trzymam cię tu. Żyj swoim życiem.
Nie mogę się bać, że znowu nawalisz.
Muszę wiedzieć, że potrafisz.
Jestem Bennie Upshaw. I jestem, jaki jestem.
I to właśnie mnie martwi.
Poradzę sobie.
Baw się dobrze. Nie masz czym się martwić.
Poradzę sobie.
Moje plecy!
Zrobiłem ci ciasto 7Up.
Zła pora. Zostawię je.
Stare, zakurzone ciastko Mai.
Mój biedny brzuch.
Było ciężko, ale jestem.
Tony narozrabiał z SUV-em.
Ale poradziłem sobie.
Słuchaj, nie uwierzysz.
Aaliyah jechała autobusem.
Zabiję ją.
Czy mam być dumny?
Nie jesteśmy dumni.
Zdenerwowałam się, a ty mnie jeszcze dobijasz.
Świadomie pojechała na ten zlot sama.
Przecież jej pozwoliłaś.
Tak.
Mówiłaś jej o autobusie?
Nie.
Czyli nie złamała zasad?
Technicznie rzecz biorąc nie.
Idę na kanapę.
Musimy o tym pogadać.
Wcale nie.
Pojechała sobie. Ja w jej wieku ukradłem autobus.
To był zakład. Byłam pewna, że tego nie zrobisz.
Umieliśmy się bawić.
Może aż za bardzo.
Tak.
Żałujesz czasem,
że zaszłam w ciążę?
Cholera. Żałujesz, że ją urodziłaś?
Mam na myśli Bernarda.
Ciśniemy dziś po wszystkich dzieciach?
Gdyby nie to, nasze życie wyglądałoby inaczej.
Uwielbiam nasze życie.
Ja też.
Ale nie myślałeś czasem, by coś zmienić?
Nie marzyłeś o czymś?
Nawet o czymś, czego tak naprawdę
byś nie chciał.
Chodzi tylko o jakąś zmianę.
Cały czas próbuję się zmienić.
Nie tego chcesz?
Tak, skarbie. Cieszy mnie to.
Ale nie o tego typu zmianę mi chodzi.
Więc o jaką?
Jakieś dziwne teges śmeges?
Wezmę coś na zgagę.
Przynieś mi piwo.
Jeśli chcesz zmiany, nalej do szkła.
Nie wiem, o co jej chodzi.
A teraz coś tłucze. Kochanie, przepraszam!
Wkurzyła się.
Regina!
Coś jest nie tak.
Dzwoń po karetkę.
Napisy: Jakub Jadowski