Chcę burrito.
Może ktoś ogarnąć muzę?
Muszę wracać.
Musisz wciągnąć burrito.
Kocham cię, Limonka.
-Pogadajmy później. -To tylko seks.
Kocham ten kawałek.
Burrito!
-Może lepiej wrócę na chatę. -Burrito!
Z drogi.
-Co z Alison? -Kocham cię.
KOSZMAR MINIONEGO LATA
Lennon wysłała mi nekrolog Alison z mało przyjemnym dopiskiem.
Dziwisz jej się, po tym, co zrobiłaś?
Zrobiłam to dla naszego dobra.
To co tu robisz?
Zmartwychwstania w realu słabo działają.
-W twoim realu? -W tym, w którym to jest karalne.
Przyszłam po to, co zostawiła mi Clara.
Dzwoniłem do twojej prawniczki
i powiedziałem, że wyślę jej kasę, jak tylko sprzedam dom.
Nie chodzi mi o pieniądze. Potrzebna mi Biblia.
Jasne.
Czas upływa. Odpowiadam za to, żeby proroctwo się ziściło.
Czy ty siebie słyszysz?
Nie jest jeszcze za późno. Byłbyś szczęśliwszy w nowym życiu.
Wolę rzeczywistość.
A Lennon? Wie, że ma wybór?
Umawialiśmy się na coś. Trzymaj się od niej z daleka.
-Myślisz, że to Dylan? -Tego nie powiedziałam.
Cheeto, to ty mówiłeś, że ten chłopak pchnął mnie...
W kółko powtarzałaś, że jest podejrzany.
-A ty na to, że jest wrażliwy. -Tak myślałam. Do wczoraj.
Nie mów, że pokazał ci swojego frędzla.
Przyłapałam go pod moim oknem.
Ja żartowałam! Chcesz mi powiedzieć, że walił tam konia?
A może chciał cię dorwać pierwszy?
Nie wiem. Nie skrzywdził mnie,
ale nie chciałam go wpuścić i powiedział, że uwolnił Clarę.
I że wie, że jestem Alison i takie tam.
Zaraz. Chwila. Wróć. Myśli, że jesteś Alison?
Laską, którą kochał?
To bzdura, ale mi nie wierzy.
I to wszystko tak nagle, pod twoim oknem?
Tak. To przecież jasne, że jestem zupełnie inna.
Na pewno nie jesteś wkurzającą desperatką. Bez urazy.
Może po prostu puściły mu nerwy.
Po co miałby mnie zabijać,
skoro uważa, że jego miłość nadal żyje?
Nie miałby już motywu.
Chyba że jest psycholem, jak mówiłaś.
Znam się na psychologii.
Ale po raz pierwszy w życiu wolałabym się mylić.
Ja też.
Chciałem zgłosić przestępstwo.
-Usiądziesz? -Nie. Dzięki.
To może zabrzmieć niedorzecznie, ale Alison Grant nie zabiła się.
Umarła jej siostra, Lennon, a Alison się pod nią podszywa.
-Rozumiem. -To nielegalne.
-Całkiem możliwe. -Sprawdziłem, to co najmniej oszustwo.
-Masz na to jakiś dowód? -Sama mi, kurwa, powiedziała.
Przepraszam. Wczoraj Alison sama mnie o tym poinformowała.
Czy to było wtedy, kiedy groziłeś jej pod domem Grantów?
Słucham?
Rozmawiałam z Bruce'em. Lennon nie chciała cię pogrążać,
ale Bruce martwił się o stan twojej psychiki.
To nie ma związku z moją psychiką.
Ma wiele nagrań z monitoringu, na których śledziłeś Lennon.
Nie śledziłem jej. Kłamią, żeby się oczyścić.
Alison zabiła prawdziwą Lennon. Miałem siedzieć cicho.
-Ale to prawda. Zabiliśmy ją. -Jesteś roztrzęsiony, rozumiem.
Usiądź, przyniosę ci coś do picia...
Nie chcę niczego do picia. Zabiliśmy Lennon.
Myśleliśmy, że to ona prowadziła, a to była Alison. I przejechaliśmy ją.
Prawdziwą Lennon. Po tym, jak wzięliśmy ketaminę i się pieprzyliśmy,
a potem zostawiliśmy jej ciało w jaskini. Musicie ją aresztować.
Mnie też możecie.
-Usiądź. -Nie chcę siadać!
Posłuchaj. Wiem, że zginęło wiele osób, które były dla ciebie ważne,
i jesteś przemęczony.
Ale opowiadasz rzeczy, które nie mają sensu,
a mogą ci napytać biedy.
Zadzwonię do opieki społecznej, dobrze?
-Zadzwonić też do twoich mam? -Nie!
-Rób, kurwa, co do ciebie należy! -Uważaj, jak się do mnie zwracasz.
Masz jakieś dowody, które to wszystko potwierdzą?
Ktoś inny może to potwierdzić?
Wszyscy nie żyją. Poza Margot.
To stało się po jej imprezie. Była z nami w aucie.
W tym, które prowadziła Alison, udając Lennon?
Dlaczego rozmawiasz ze mną jak z czterolatkiem? Zginą kolejni ludzie!
-Skąd ta pewność? -Po prostu to wiem.
Ale ja robię gównianą kawę.
Dobrze, że masz obok restaurację.
Jak się trzymasz?
Średnio.
-Nie wierzę, że powiedziałam Dylanowi. -Nie szkodzi. Zajęliśmy się tym.
Musisz teraz tylko bardziej uważać.
Co z Margot?
O nią nie ma się co martwić.
Myślałam, że Dylan...
Nie wiem, co się ze mną dzieje.
Czasami ludzie nas rozczarowują.
W razie czego mów, że coś mu się pokręciło.
-To się zdarza przy bliźniaczkach. -Ale została tylko jedna bliźniaczka.
Nikogo tu nie lubiła.
-Możemy ją zabrać do jaskini. -I co, powiemy, że uciekła?
W jaskini nikt jej nie znajdzie.
Nie miała żadnych przyjaciół.
Myślisz, że czego by chciała Alison?
Skarbie, masz gościa.
-Cześć, to nie zajmie długo. -Nie ma sprawy.
Coś się stało?
Chcę tylko poznać szczegóły samobójstwa Alison Grant.
Jak mówiłam, nie znałam jej najlepiej.
Pamiętam. Ale przyda nam się jak najwięcej informacji,
żeby zapobiec podobnym zdarzeniom.
Przydałaby się edukacja wokół zdrowia psychicznego, to na pewno.
Właśnie.
-Coś do picia, jedzenia? -Nie trzeba, dziękuję.
Czy działo się coś nietypowego tuż przed zniknięciem Alison?
To była impreza na koniec szkoły?
Alison zawsze była nietypowa, jakby przybita.
Depresja tak się właśnie objawia.
Fakt. Sama na nią cierpiałam. Miałam też stany lękowe.
Rozumiem.
I nie zauważyłaś niczego szczególnego po wyjściu z imprezy?
Nie wyszłam z imprezy.
Mocno się przedłużyła, pamiętasz? Robiłaś maślane oczka do Bruce'a.
Nie opisałabym tego w ten sposób.
Czyli nie widziałaś Alison po jej wyjściu?
Niby jak? Przyjaźniłam się z Lennon.
Biedna rodzina. Nie wiem, jak bym coś takiego przeżyła.
Dzięki, Mei.
Powiedz, kiedy robimy ten panieński.
-Cześć, Mei. -Co słychać?
Wszystko gra. Co u Margot?
Dobrze. Właśnie miała pogawędkę z twoją przyszłą narzeczoną.
Mówiła, że kończy jakąś robotę papierkową o Alison.
Pewnie to nic ważnego. Ale pomyślałam...
Trochę dziwne, że przyszła zapytać o to moją córkę.
-Jasne, rozumiem. Dzięki. -Nie ma sprawy.
I ściemniała, że chodzi jej o zapobieganie dalszym zabójstwom.
-Pojebało ją. -Mówiłam, że Dylanowi odbiło.
Myślałam, że chodzi ci o to, że jest mordercą, a nie kapusiem.
To się nie wyklucza. Mordercy czasem idą na policję,
żeby się przyznać i udowodnić, że byli mądrzejsi od innych.
I zwykle są mądrzejsi. Unabomber studiował na Harvardzie.
Nie wierzę, że mógł się wygadać.
Nie widzę innego wytłumaczenia. Muszę się wysikać z tego stresu.
Przesadziłam z wodą.
To co robimy?
Nic, zachowuj się normalnie. I zamykaj drzwi.
Jasne. Nie wiem nawet, co jej nagadał...
Dziwne.
Co?
To, że nagle zdecydował się pójść do tej gliniary
po roku milczenia.
Właśnie.
Na pewno wczoraj nie stało się nic,
co by zmieniło tak radykalnie jego podejście?
Poza tym, że mnie śledził - nic.
Nigdy nie wiadomo, co siedzi we łbie psychopaty.
-Chcesz go kupić? -Prowadzę śledztwo.
-Lennon dostała mandat? -Nie. Dylan mnie dziś odwiedził.
-Co u niego? -Nie najlepiej, jak mówiłeś.
Opowiedział dość dziwną historię
o tym, że Alison podszywa się pod Lennon po tym, jak ją potrąciła.
Do tego coś o seksie i ketaminie.
No.
Chcesz odholować jeepa na jakieś oględziny?
Historia Dylana się nie klei. Skontaktowałam się z opieką społeczną.
Może powinienem zadzwonić do jego matek?
Dobry pomysł.
-To co, może pójdziemy na lunch? -Jakoś nie jestem głodny.
Miałam na myśli seks.
Jasne. Jestem głodny jak wilk.
KOZY NA SPRZEDAŻ
Co tu robisz?
Czy ty wczoraj dmuchałeś się z Lennon?
-To nie jest Lennon. To Alison. -Mówiła, że oznajmiasz to światu.
-Nie mamy o czym gadać. -Poczekaj.
Powiedz mi tylko, czy zużyty kondom, który u niej znalazłam, był twój.
A co?
Bo okłamała mnie w sprawie seksu z tobą,
więc chyba zaczynam ci wierzyć.
Wygadała się, kim jest, zaraz po.
Chodź.
Pogadamy w środku.
Nie odbierasz firmowego?
Opieka społeczna. Dzwonią cały dzień.
Musisz iść na terapię. Po coś polazł do tej larwy z policji?
-Jest komendantką. -Tak, dlatego Bruce się z nią pieprzy.
Nie oglądasz filmów przyrodniczych? Ojcowie chronią swoje potomstwo.
Matki to robią. Te, które nie zjadają swoich małych.
Przerażasz mnie.
Myślałem, że Lyla jest dobra.
Nie ma dobrych ludzi. Pomyśl tylko, co zrobiła Lennon.
O niczym innym nie myślę.
Ja też.
To ona z Bruce'em wszystkich zabili.
Nie dlatego, że wiedzieli o wypadku tylko wiedzieli, że Lennon to Alison.
-Nikt nie znał Alison lepiej niż Johnny. -Dale miał obsesję na punkcie Lennon.
Uderzył do niej, ta udawała dziewicę
i pewnie się domyślił.
-Nie jest dziewicą. -Wiem. Widziałam gumę.
To ma sens, ale co z Riley?
W dniu, w którym zginęła,
powiedziała mi, że Lennon zachowuje się dziwnie.
Courtney załatwili na wszelki wypadek.
Jestem pewna, że to on mnie wypchnął przez okno.
-Nic mi nie jest. Dzięki za troskę. -Ale po co?
Potrzebują nowego kozła ofiarnego po śmierci Clary.
Pewnie Bruce ją w to wciągnął.
Nie miała z tym nic wspólnego.
A co się stało tej nocy, kiedy ją znalazłeś?
Nie zrozumiesz. Musimy iść z tym FBI.
Czy ciebie do końca porąbało?
Bez dowodów niczego nie zgłosimy.
-Co to ma być? -Komputer. Podobno dostałeś się na MIT.
Zabrałam go Lennon, żebyś go zhakował.
Sprawdź, czy są na nim jakieś filmiki mordercy.
A ty co zamierzasz?
Idę do domu, nim Kyle zacznie mnie szukać,
i znajdę sposób, żeby się przyznali.
I żeby nas ocalić.
-Dzięki. -Za co?
Za to, że uwierzyłaś.
Ja też ją kochałam.
JESTEM TU
WRÓCĘ
-A co na to Lennon? -Na co?
Na to, że się chajtamy.
No tak.
Myślałem, że zdążyłaś zapomnieć.
Mówię poważnie.
Nie przepada chyba za mną po obejrzeniu filmiku,
na którym się ruchamy.
Nie jest najgorzej.
Poza tym częściej będzie na studiach.
Wiele ostatnio przeszła.
Jeśli szuka pani chatki, to...
Mama?
Alison?
Myślałam, że nie żyjesz.
To dlatego wróciłaś?
Muszę tylko porozmawiać z twoim ojcem. Poczekam w aucie.
Poczekaj. Możemy pogadać? Tylko chwilę.
Masz nowy naszyjnik.
-To nie twoja sprawa. -Ja codziennie nosiłam tamten...
Myślałam, że ty nie...
Ale...
Co zrobiłam nie tak?
Dlaczego...
Dlaczego mnie tak nienawidzisz?
Mówiłam już. Nie wracaj do tego.
Żartujesz sobie? Wracam do tego od 11 lat.
I każdego dnia marzę o tym, żebyś tu była, żebym nie czuła się
tak samotna i porąbana.
Teraz jesteś tu i nawet nie chcesz porozmawiać?
Jak możesz w ogóle udawać, że nie żyjesz?
A ty?
To co innego. Ja nie miałam wyboru.
Ja też nie.
Miałaś. Mogłaś powiedzieć nam prawdę.
Prawda jest taka, że wolałam nie żyć niż zostać tutaj.
-Brakowało mi mojej rodziny. -Byliśmy przy tobie.
Moja prawdziwa rodzina umarła.
Wyszłam za twojego ojca i starałam się udawać,
ale nic z tego nie wyszło.
Twoja prawdziwa rodzina to sekta?
Tak mówią ludzie ograniczeni. Nie dziwię się, że tak to nazywasz.
Byliśmy społecznością
opartą na miłości i wierze.
-Tym wszystkim, co odrzucał twój ojciec. -I zostawiłaś nas wszystkich dla Freda?
Był na misji, kiedy większość rodziny zginęła.
Wiedział, co znaczy miłość.
Ale ty nas kochałaś. Pamiętam.
Czytałaś nam bajki i byłaś obok, kiedy się bałam.
-Byłaś zawsze taka, jak on. -Byłam taka, jak ty. Wszyscy to mówili.
Nie. Oboje mieliście w sobie jakąś popsutą część.
Pierdol się.
Możesz wciąż być szczęśliwa w przyszłym życiu.
Bo zniszczyłaś mi to? Szkoda, że naprawdę nie żyjesz!
Ludzie ci wszystko odbiorą, jeśli sama się nie ruszysz.
A co mi jeszcze zostało? Ty już wszystko zabrałaś.
Wiesz, jak nieznośne jest życie z taką siostrą?
Nie bardziej niż moje.
Każdego dnia zamartwiam się o biedną Alison.
Dbam, żeby nic jej się nie stało.
Nie byłabym taka, gdybyś stąd zniknęła.
No jasne. Zrzuć winę na mnie, klasyk.
Robię to codziennie rano i modlę się, żebyś zniknęła.
Niedługo zniknę.
Nie mówię o Michigan. Masz, kurwa, zniknąć w ogóle.
A może ona ma rację i coś jest ze mną nie tak?
Za kogo ona się ma? Sama udaje, że nie żyje.
To wciąż moja matka.
Nie widziała cię z 10 lat.
Nawet cię nie zna.
Ty też nie.
NAGRYWANIE
To nie jest czas na te twoje dziwne fochy.
Mówię poważnie. Jestem nienormalna.
Niby dlaczego? Nie licząc twojego kanału porno i akcji z wypadkiem.
Spierdalaj.
Mówię tylko, że cię kocham.
Z tym całym twoim świrowaniem.
I nic tego nie zmieni.
Mylisz się.
Dawaj. Zobaczmy, czy ucieknę.
Nadal tu jestem.
Bo nie masz pojęcia, do czego jestem zdolna.
-Co ty tu robisz? -Biblii nie było u Clary.
-Tutaj też jej nie ma. -Musisz mi pomóc ją znaleźć.
-Nie ma mowy. -Widziałam Alison.
W ogóle się nie zmieniła.
Wolę nie wiedzieć, co żeście razem zrobili,
że udaje teraz swoją siostrę.
Fred nie wie, że tu jesteś, co?
Powinien wiedzieć, że nie jesteś tu bezpieczna.
Potrzebuję tej Biblii.
Sprawdzę, czy gliny zabrały ją jako dowód. A potem znikniesz.
Mam ważny ślad biologiczny.
Nie słyszę cię.
Mówię, że znalazłam ważny ślad biologiczny.
Bliźnięta nie mają różnic w DNA.
Wiem, panie psorze. Chodziliśmy na te same lekcje biologii.
-Ich mama nadal żyje. -Poważnie?
Kurwa.
Była tu właśnie Lennon i mówiła,
że jej matka nazwała ją świruską, a ja jej w ogóle nie znam.
Myślałam, że zaraz się przyzna,
ale chyba potrzebujemy do tego jej matki.
Po co miałaby to robić?
Każdy rodzic chce pomóc swojemu dziecku.
Ta kobieta zostawiła córki, udając, że umarła.
Fakt. Zagrozimy jej, że powiemy glinom o jej istnieniu.
-Musimy ją tylko znaleźć. -Może być u Clary.
A niby skąd to wiesz?
Jakiś samochód tam stoi. Bruce był częścią społeczności.
-Jej mama pewnie też. -To sekta, a nie społeczność.
Nie czuję się komfortowo w tej rozmowie.
-Mam sprawdzić, czy tam jest? -Zapomnij.
Tu chodzi o psychologię, a to nie jest twoja mocna strona.
Kombinuj z laptopem i czekaj na mój sygnał.
-Nie dziwne, że dziewczyny są nienormalne. -Mało powiedziane.
Wainani, widziałaś mojego tatę?
Oj, już jakiś czas temu. Chcesz coś zjeść?
Nie, dzięki. Powiesz mu, że go szukam?
Nie odbiera telefonu.
TEREN PRYWATNY - ZAKAZ WSTĘPU
Halo?
Helen?
To ja, Margot Gilbert.
Byłam przyjaciółką Lennon.
Helen?
Tato, gdzie jesteś? Oddzwoń.
Helen?
Jest tam kto?
-Odjebało ci? -Powinnaś naprawić zamki w oknach.
Wyjdź stąd.
-Nie boję się ciebie. -A powinieneś.
Przyszedłem dać ci kolejną szansę.
Powiedz prawdę, a pomogę ci odzyskać wolność.
Tak, jak pomogłeś Clarze?
Chciała tego. Dostała szansę na odkupienie.
-Co ty bredzisz? -Pomogłem jej wypełnić przepowiednię.
-Zaczynasz mnie przerażać. -To ty masz nóż w ręce.
To ty zostawiłeś kartkę na łóżku Alison.
Chciałem, żeby wiedziała, że ją wspieram.
Potem dowiedziałem się, że nie żyje, choć teraz wiem, że to byłaś ty.
-Mamy nagranie, jak mnie śledzisz. -Bzdury.
Jeżdżenie koło domu, szpiegowanie...
Miałam myśleć, że to Dale. Ale to byłeś ty.
Sprawdzałem, czy jesteście wszyscy bezpieczni.
Zawsze, przy odpływie.
Po prostu muszę to robić.
I nie możesz przestać, bo jesteś psycholem.
To moja obsesja.
Może nie możesz też przestać zabijać?
Nikogo nie zabiłem.
Przestań mieszać mi w głowie i powiedz w końcu prawdę.
A jeśli jej nie znam?
Kurwa.
Margot?
Lennon, przyjeżdżaj tu z Dylanem.
-Czyli gdzie? -Myliłam się.
Musimy ją znaleźć.
Jest u Clary.
Skąd wiesz?
Musimy jechać.
-Widzisz jakieś różnice? -Wolałbym zdjęcia nagich ciał.
Do porównania mikroskopijnych różnic.
Jej tata raczej nie ma ich nagich fotek...
Porównam je z notatkami o zmarłej bliźniaczce.
Dzięki. Muszę potwierdzić, która z nich żyje.
-Trup. -Widzę.
Nie. Mówię o telefonie. Nie widzę lokalizacji Margot.
-Trzymajmy się razem. -Dobra.
Przepraszam za to, co mówiłam.
Że jesteś psycholem.
-Może nim jestem. -Niezbyt pocieszające.
Może też jesteś jebnięta.
-Ja pierdolę. -To moja mama.
Boże.
Przepraszam.
Myślałem, że Margot wysyła mi sygnał.
Jaki sygnał?
Nieważne. Musimy powiadomić policję.
Słyszałeś to?
Halo?
Halo? Słyszysz mnie?
-Halo? -Margot, to ty?
Potrzebujemy pomocy.
Odpowiedziała?
Dylan?
-Dylan. -Lennon?
Lennon?
O Boże. Nie.
Co się stało? Nic ci nie jest?
Daj telefon. Zadzwonimy po karetkę.
Kto ci to zrobił?
Ty.
Co?
Zabiłaś moją mamę?
Zbyt wielu ludzi przez nią cierpiało. Nie mogłam jej odpuścić.
Słuchaj, wiem, że była okropna,
ale jakoś bym to przeżyła.
Nie zrobiłam tego dla ciebie. Zrobiłam to dla Lennon.
-To ja jestem Lennon. -Mówię o tej prawdziwej.
Którą ja kochałam, a ty zabiłaś.
-Nie wiem, co ci Dylan nagadał... -Nie obchodzi mnie Dylan.
Połapałam się po twoich social mediach, jak mnie olałaś.
Twoje teksty i hasztagi były słabe. Na maksa.
Miałam ciężki okres. Margot, no weź.
Wiesz, kim jestem.
Tak.
Jebaną Alison.
-Hej, Bruce. -Cześć, Mei.
Jest może u ciebie Lennon? Ciągle włącza się jej poczta głosowa.
Tu jej nie ma, ale pewnie jest gdzieś z Margot.
Wejdę na Znajdź Znajomych.
Też chyba muszę to zainstalować Lennon.
Wychowywanie i śledzenie dzieci często idą w parze.
Nie wiem, gdzie jest Margot, ale bez obaw.
Kyle ma ją na oku, odkąd wróciła z Kalifornii.
Jasne. Dzięki, Mei.
Margot, proszę.
Miałaś tyle okazji, żeby powiedzieć prawdę.
Mówiłam, że ta głowa kozła ma związek z czymś zupełnie innym.
Nawet po tym, jak zabiłam Johnny'ego, którego tak kochałaś,
nie potrafiłaś powiedzieć prawdy.
Mówię prawdę.
Co za człowiek pozwala wszystkim wokół umrzeć, żeby prawda nie wyszła na jaw?
Proszę, Margot. Przemyśl to jeszcze.
Wiesz, jak jestem porąbana, i dlaczego ukrywam się przed ludźmi.
Zamknij się.
A moje blizny? Tylko ty wiesz, skąd je mam.
Próbujesz mnie wkręcić, tak samo jak ona.
Myślisz, że nie wiem, co robiłaś,
kiedy mnie pocałowałaś, a potem udawałaś zdzirę?
-Typowa Lennon. -Bo jestem Lennon.
Zaczęłam w to wierzyć, jak byłam w ośrodku.
Myślałam, że mogę się mylić,
a ty naprawdę nią jesteś
i mnie kochasz.
-Bo cię kocham. -To dlaczego wolałaś Dylana?
Nie wolałam.
To do ciebie zawsze wracałam.
Od tamtej nocy. Przecież wiesz.
-Nie podchodź. -Proszę.
O Boże. Nie.
Nie żyje.
Wszystko będzie dobrze. Jestem tu.
Poradzimy sobie.
Obiecuję.
Nikt mnie nigdy tak nie kochał.
Mam się nad tobą użalać? Mnie też nikt nie kocha.
Ja cię kocham.
-Właśnie cię dźgnęłam. -Wiem, to nielogiczne.
No właśnie. Chcesz się tylko ratować.
Wiem, że tak to wygląda, ale przyrzekam,
chcę ci tylko pomóc, jak ty mnie, tamtej nocy.
Nie potrzebuję twojej pomocy.
Kurwa!
Alison!
Chcesz, żeby wszyscy myśleli, że to ja wszystko zrobiłam?
Taki był plan.
I wypaliłby, ale doszło do mnie...
że nie pozwolę sobie na to, żebyś robiła ze mnie i z innych wariatkę.
Przepraszam.
Prawdziwa Lennon nigdy nie przepraszała.
Nie, mamo, nie może oglądać South Parku. Nie obchodzi mnie to, że ciebie śmieszy.
Muszę kończyć.
-Kalei. -Pani komendant.
Mieliśmy przerwany telefon alarmowy jakieś osiem minut temu.
Okazuje się, że to z domu Clary.
Nikt tam nie odbiera. Mam to sprawdzić?
-Jestem niedaleko, sama sprawdzę. -Dobrze. Proszę uważać.
Alison.
Margot.
Kurwa. Nie ruszaj się. Musimy zadzwonić po pomoc.
Luzik. Możesz dotknąć noża. I tak jest na nim twoje DNA.
Odpierdoliło ci?
To nie ja zostawiam gumy gdzie popadnie.
Może umrzeć.
I umrze.
Strzały. Proszę o wsparcie.
I co z nim zrobisz, panie pacyfisto?
Dawaj telefon.
Błagam, nie strzelaj.
-Dzięki Bogu. -Stul mordę.
Rzuć broń.
Na kolana. Ręce na kark. Przyślijcie karetkę do domu Clary.
-Chciał nas obie zabić. -Co ty chrzanisz?
Dźgnęła Alison. I zastrzeliłaby ją, gdybym nie odebrał jej broni.
-Bredzisz. Lennon jest moją przyjaciółką. -Na kolana. Ręce za głowę.
Trzymaj się, dobrze? Karetka już jedzie.
Tata...
Zadzwonię do niego. Co się stało?
Nic ci nie będzie, tylko powiedz prawdę.
Czemu miałabym ją zranić?
Kocham cię, Limonka.
To był Dylan.
Co?
Nie. To Margot ją dźgnęła... Dlaczego to robisz?
Margot ją dźgnęła i zabiła jej matkę. Możecie to sprawdzić.
Przysięgam, nie zrobiłem tego. Nie.
Pojebało cię? Powiedz prawdę!
-No już. -Nie!
Nie, to Margot ją dźgnęła i zabiła jej matkę!
Sprawdźcie w tej sali z kamienia.
Przepraszam. Gdzie ona jest?
Karetka ją odwiozła. Przeżyje.
Wystawiły mnie.
Margot chciała ją zastrzelić i wysmarowała nóż moją spermą.
Jest tam też matka Alison... To była ona. Przysięgam.
To Margot wszystkich zabiła! Proszę. Wie pan, że jestem niewinny!
-Niech pan powie w końcu prawdę! -Starczy tego.
Mogę pomóc. Jeszcze jest czas. Mogę was uwolnić.
Wybacz. Mogłam go wysłać od razu do psychiatry.
-Nie sądziłem, że może kogoś skrzywdzić. -Ja też nie.
Lennon mówiła, że to on ją dźgnął nożem.
-A co z Helen? -Nic nie znaleźliśmy.
Nic dziwnego. Od lat nie żyje.
Tak. Lennon powinna być zaraz w szpitalu.
Zdajesz sobie sprawę, że stawiasz mnie w niezręcznej sytuacji?
Jesteśmy w drodze. Mamy młodą kobietę.
Rana kłuta brzucha. Znaczna utrata krwi.
Wiesz przecież, co zrobiłam.
A jednak wolałaś mnie.
Co jest z tobą nie tak?
Nieważne, jak się nazywasz.
Nigdy nikogo nie kochałam tak mocno.
Mój syn to wrażliwiec. Muchy by nie skrzywdził.
Nie ujdzie wam to na sucho. Wiecie, z jakiej rodziny pochodzę?
Znaleźliśmy komputer i telefon Alison Grant,
do tego arktyczne pająki i rękę Riley Thacker.
Mogę sprowadzić prawnika, jeśli to ci pomoże.
Nie ma już odkupienia.
Mówiłeś to już, ale mówiłeś też, że Margot to zrobiła.
Lennon tego nie potwierdziła,
ale nadal chcę poznać twoją wersję.
Nazywa się Alison.
Nie ułatwia sobie sprawy.
To pewnie bez znaczenia, ale znalazłem różnicę między bliźniaczkami.
To ma znaczenie.
Po analizie mikroskopowej
znalazłem ślad po piercingu w uchu Alison.
A na ciele?
Ten sam ślad.
To potwierdza, że to Alison Grant zmarła w wyniku samobójstwa.
Dzięki, Wade.
Od teraz jesteś Lennon,
a Alison uciekła.
Sama to wymyśliłaś i musimy z tym jakoś żyć.
A jeśli nie potrafię?
Nikt się nie może dowiedzieć.
-Jak się czujesz? -Obolała.
I pewnie trochę cię jeszcze poboli. I tak miałaś szczęście.
Wiem.
Skarbie...
Co się stało z mamą?
Nie wiem.
Dobra.
Prześpij się.
Macie mnie pewnie za potwora.
Wy postąpilibyście inaczej.
Też tak myślałam.
Bez przerwy słyszy się o takich sprawach,
a odpowiedź zawsze wydaje się oczywista.
Bo taka jest.
Aż przytrafia się to nam.
Nagle wszystko się zmienia.
Wyłączasz myślenie.
Zapominasz o konsekwencjach.
To przychodzi później.
WIEM, CO ZROBIŁAŚ
Lennon.
W takiej chwili zostaje ci tylko najmroczniejsza cząstka.
I wybór, decyzja do podjęcia.
NOWE NARODZINY
Nie ma przycisku pauzy. Ani przewijania.
Nigdy mnie nie zostawiaj.
Nigdy.
Nie ma już powrotu.
Dokonało się.
Pytanie brzmi...
Czy da się z tym żyć?
To bardzo prywatna relacja,
bo chcę się nią podzielić z moją ukochaną.
Obsesja Dylana na punkcie sekty sporo ułatwiła.
Musiałam tylko podrzucić parę fantów. Jak telefon Alison.
Zabrałam go po wypadku, żeby nie dobrała się do niego Riley.
Ustawiłam apkę, żeby wysyłała wiadomości.
Powiedziałam Dale'owi, że ta głowa kozła to tylko taki żart.
Kretyn włożył ją do szafy, ale nie umiał trzymać gęby na kłódkę.
Zaczął mnie szantażować, co jest totalnie nielegalne...
Co ja bym zrobiła bez Kyle'a?
Zjawił się po masakrze Johnny'ego.
Zagroziłam mu, że powiem mojej mamie, że dymał się z tatą.
Ale okazał się równym gościem. Wypchnął mnie nawet przez okno.
W ten sposób odsunął podejrzenia ode mnie.
Tyle tylko, że zapłaciłam Dale'owi w bitcoinach z konta OnlyFans,
a Doug był cwańszy, niż mi się wydawało.
Ustawiłam się z nim na pogrzeb...
Szkoda tylko Harolda. Biedak akurat miał zatwardzenie.
Potem mnie pocałowałaś i olałaś, nie wiedziałam, co myśleć.
Dlatego tak się wkurzyłam u Clary, kiedy Riley nazwała mnie psycholką.
Kiedy więc wsiadłam do wozu Clary, żeby uciec i zobaczyłam ją na drodze,
wpadłam w amok.
Nawet nie sprawdziłam jej tętna.
To byłaby katastrofa,
gdyby mama nie znalazła syropu i nie spytała o mukbang.
Rozkleiłam się i wszystko jej wygadałam.
Wpadła na pomysł, żeby wrobić Clarę.
Wszyscy i tak już mieli ją za wariatkę.
Kazała ukraść Kyle'owi pająki i podłożyć je ofiarom.
I wszystko byłoby pięknie, gdyby głupia Courtney siedziała cicho.
Ale Kyle też się nią zajął.
A potem Clara zabiła się sama.
Prawdziwe zrządzenie losu, które wszystko ułatwiło.
I tak to wygląda. Love story stulecia.
Napisy: Piotr Leszczyński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska