Oczyszczenie.
Uwolnij ból w ciele...
Nigdy nas nie kochała.
Mnie też nie kochała.
Niech święty nektar przygotuje ciało do wypełnienia proroctwa.
By mogło zacząć nowe życie w idealnej czystości.
Niech umysł rozjaśni się
i uwolni od poczucia winy, bólu i miraży poprzedniego życia.
Nadchodzi przypływ.
KOSZMAR MINIONEGO LATA
Znowu wzięłaś Vyvanse?
Musimy się skupić i zastanowić, kogo Dylan chce zabić.
Masz paranoję. Po co by zostawiał tę kartkę?
Przecież go nie spytamy.
Dowód numer jeden, wrzucił swój telefon do oceanu.
I nikt nie odbiera w jego domu.
Bo telefon działa tylko w sklepie, a jego mamy są na obozie jogi.
Dalej. Wszystko zaczęło się po jego powrocie z MIT,
tam się uczył klonować telefony.
Przypominam, że Ted Bundy też był geniuszem.
Zupełnie jak ty.
Matka ciągle narzeka na moje oceny z matmy. Dowód numer trzy.
Wiadomo, że kozy mają szalone oczy.
To Dylan jest matematycznym świrem czy świrem satanistą?
To nie jest śmieszne. To on nas ściągnął do Clary.
A przez to Riley zginęła.
Dlatego powinnyśmy się o niego martwić zamiast go podejrzewać.
Kumam, zbliżyliście się do siebie po tym seksie.
Bycie prawiczkiem to nie to samo co niewinność.
To nie ma nic do rzeczy.
Sporo razem przeszliśmy. Ale to Clara zabiła.
-Kto to? -Pewnie jakiś telemarketer.
A może moja teoria to brednie, a Dylan ma kłopoty?
-Halo. -Lennon?
To nie Dylan. Chyba że dorobił się cycków.
Już dawno temu trzeba było przegonić Clarę.
Ta pajęczara grasuje po naszych ulicach od 25 lat.
Jesteście przerażeni, rozumiem.
Ale musimy zachować spokój.
Zróbcie przejście.
-Przepuśćcie ją. -Dziękuję. Posłuchajcie.
Wiem, że się martwicie.
Możliwe, że Clara zabrała ze sobą zakładniczkę.
Riley Thacker, to dziewczyna stąd.
Najsłodsza dziewczyna, jaką znam.
Jeśli ktoś zobaczy coś podejrzanego,
proszę powiadomić nas albo Bruce'a.
To będzie nasz sztab. A Bruce naszym łącznikiem.
Dajcie mi chwilę, przyniosę kanapki i kawę.
Nie róbcie niczego na własną rękę. Mamo.
Dupa. Mamy tylko pająki i bezskuteczne poszukiwania.
Courtney była u mnie wczoraj.
U mnie też.
-Mówiłem jej, że Riley nic nie będzie. -Kurwa.
Kiedy byłeś z Clarą...
Wiem, to było dawno temu,
ale miała może łódź albo jakiś sposób na ucieczkę z wyspy?
Nie kojarzę.
Nie wiesz, gdzie może być?
Gdziekolwiek jest,
prędzej zginie, niż pozwoli komuś wejść jej w drogę.
Halo.
-Mama? -Miałaś mnie tak nie nazywać.
Przepraszam. Muszę z tobą porozmawiać.
Nie mam ochoty.
Miałaś do mnie nie dzwonić.
-Rozłączam się. -Nie, proszę...
Ta rozmowa niczego to nie zmieni. Mówiłam już.
-Mamo. -Poczekaj, synku.
-Masz syna? -Do widzenia, Lennon.
KOZY MAJĄ SZALONE OCZY
-A gdzie wstążka? -Jaka?
Ta, którą miałaś kupić mojej babci.
Zapomniałam.
Co się dzieje?
Ta kobieta, która wcześniej dzwoniła...
To była moja mama.
Co? To niemożliwe.
Przecież ona nie żyje.
To właśnie chciał mi wczoraj powiedzieć tata.
Ona nie popełniła samobójstwa.
Zostawiła nas.
Boże. To się nie dzieje.
Ale to prawda. Zostawiła nas dla tego Freda.
-Z sekty. -Ten drużba z LinkedIn?
Żyłam przekonana, że tylko ona mnie kochała.
-A okazuje się, że mnie nienawidzi. -W takim razie ja nią gardzę.
A pozorowanie swojej śmierci jest nielegalne.
-Musimy powiadomić policję. -Nie chcę, żeby tata miał kłopoty.
Fakt.
Znajdźmy kogoś, kto wrzuci jej zgniłe krewetki przez komin.
Słyszałam gdzieś o tym.
Nie możemy tego tak zostawić.
Wie coś o Alison?
Pamięci Alison Grant
Zaraz się dowie.
-Dokładnie. Jebać ją. -Muszę porozmawiać z tatą.
Musisz zrobić sobie taquitos i obejrzeć Małą syrenkę.
-Jak ja, gdy Johnny ze mną zerwał. -Wrócę tu.
Sprawdzę, czy z Dylanem wszystko w porządku.
-Zdecydowałyśmy, że tu jest bezpieczniej. -Wiem. Ale...
Nie chcę stracić kolejnych przyjaciół. W tym ciebie.
ZAMKNIĘTE
Lyla i jej przydupasy z policji nie zrobili niczego dla Courtney.
Jeśli Ri-Ri zginie, mogą mnie wsadzić do paki za rozwalenie ryja Lyli.
-Mleko czy cukier? -A może, kurwa, chce i to, i to?
Jak tam sobie chcesz.
Muszę znaleźć Dylana.
Dylana? Wszyscy szukają teraz Riley.
-Za późno na to. -Skąd wiesz?
Myślałam, że dam radę,
a teraz wszyscy nie żyją.
Powinnam była ci powiedzieć po tej głowie kozła.
Obiecałam reszcie. I nie chciałam cię martwić.
A potem zginął Johnny. I widziałam cię z Lylą,
bałam się, że jej powiesz.
-I byłam zła za ten numer z mamą... -Dobrze.
To znaczy niedobrze. Ale jesteś bezpieczna.
-To jest najważniejsze. -A co z Dylanem?
Nie ma go w domu. Nie mam z nim kontaktu.
A co, jak Clara go dopadła?
-Co jest? -To ja.
Mogę się mylić.
Ale chyba wiem, gdzie może być Clara.
Mówił, że to gdzieś z tyłu, między skałami.
Kalama.
Idę.
Boże.
Jest jeszcze ktoś.
Clara.
Tata mówił, że Clara udusiła się miodem.
To chore.
Boże, Dylan. Dzięki Bogu.
Przyszedłem po swoje rzeczy.
Gdzieś ty był? Wyglądasz strasznie.
-Jakby coś się stało... -Już po wszystkim.
Słaba odpowiedź.
Znaleźli Riley.
Wiem. Byłem w jaskini, kiedy Clara ją przyniosła.
-Poważnie? -Jakim cudem nadal żyjesz?
Uciekłem jednym z tuneli, które prowadzą do ula.
Tajemna droga ku śmierci.
-Najważniejsze, że jesteś cały. -Tak. Tylko to się liczy.
Już po wszystkim.
Ponoć Clara włożyła jej tarantulę do cipki.
Mówisz o arktycznym pająku, który wylądował w jej mózgu?
To to samo.
Będę tęsknić, skarbeńku.
I niech tam w niebie cię dobrze traktują.
Bo złożę im wizytę.
Mógł być legendą futbolu.
NAJCENNIEJSZY GRACZ 2020 JOHNNY LAVELA
Nie cierpiał tej fotki.
Nasz pierwszy wspólny koncert.
-Mogłam się domyślić. -Ja zawsze wiedziałam.
W sumie wszyscy futboliści są trochę gejowaci, nie?
Tęsknię, Johnny.
-Wszystko gra? -Nie bardzo.
Nie mogłaś nic zrobić.
Mogłam potraktować Courtney poważnie.
Clara czekała na to od 25 lat.
-Nic by jej nie powstrzymało. -Ale Doug?
Nawet jej nie podejrzewał.
Przesłuchałem sporo twojej ciężkiej muzy, żeby to zgrać.
Nie da się tego słuchać.
Przepraszam.
Mogłem być lepszym przyjacielem.
Następnym razem będę.
Kocham cię, Ri-Ri.
-Znikam stąd. -W tej chwili?
Jutro.
Mama wysyła mnie znowu do Instytutu Hoffmana.
Wariatkowo, w którym siedziałam po tym załamaniu na USC.
Ale co się stało?
Znowu zaczęłam robić mukbangi.
Jakie mukbangi?
To takie obżeranie się przed widzami.
-Milionami widzów. -Brzmi kiepsko.
Przykro mi, Margot.
Kiepsko sobie radzę z żałobą.
Mam nadzieję, że trzy tygodnie offline dobrze mi zrobią.
Będę tęsknić.
Ja też.
A ja za wami.
Przestaniemy kiedyś tęsknić za nimi?
Teraz czuję tylko smutek.
-Przynajmniej są wolni. -Co?
Ich dusze nie czują już bólu.
Przynajmniej niektóre z nich.
To tylko uduchowione bzdury w stylu jego mam,
ale uważaj na niego, jak mnie nie będzie.
TRZY TYGODNIE PÓŹNIEJ
WITAMY NA FESTIWALU KANI KANI
-Chyba zaraz umrę ze szczęścia. -Ja też. Wyglądasz jak nowo narodzona.
Bo tak jest. I mam milion plot.
Koleżanka z pokoju leczyła się z Timothéego Chalameta.
Chwila. Napiszę do Dylana.
Mówiłam, że dam mu znać jak będziemy.
Znajdź Znajomych. Nowy poziom znajomości.
A z kim mam się bawić? Tata i gliniara są oficjalnie razem.
-Wiem. -Gdzie on jest?
-Dlaczego pszczoły? -Bo wyrabiają miód.
-I zapylają kwiatki, takie jak te. -A ich żądła?
Żądła zapewniają im ochronę.
A to zapewni ci ochronę w sypialni.
-Będzie też działać w Tampie? -A masz tam sny?
Działa tam, gdzie śnisz.
Założyłeś boysband?
-Lennon pokonała mnie w Monopoly. -Chcesz być sexy, nie udawaj.
Daj znać, jakbyś chciał umówić się na pazy.
-Bo te skórki... -Fajnie, że wróciłaś.
-Mamo, lecę, dobra? -Baw się dobrze.
Tylko z dala od produktów mięsnych.
Czyli przestań się bawić swoją parówką, Dylan.
-Szybko. -Co?
Mam coś dla was.
MDMA. Twoje ulubione.
-Nie wróciłaś czasem z odwyku? -Od internetu.
Myślisz, że skąd mam emkę? Serotonina działa terapeutycznie.
Nie, dzięki.
-No ładnie. Wapujesz na widoku. -Mam receptę.
Sorki.
Dam radę.
Mama załatwiła mi psa terapeutycznego.
-Nazwałam go Cheeto. -Zajebiście. Mogłaś go zabrać.
Założyłam mu smycz i chyba przestał mnie lubić.
-Proszę. -Dzięki.
Cześć, mordki, wiem, że tęskniliście. Wróciłam już do mojej Limonki.
A to mój dobry ziomeczek, lepsza wersja Setha Cohena.
-Nie kuma, że to z miłości. -Poszukam stolika.
Dobra. Lajkujcie i komentujcie.
Muszę je zjeść.
Aż mi zimno.
Mówiłam ci, kto kupił Snak 'n Stuff?
-Twój tata? -Chciałabym.
Nie, Davenportowie, jako inwestycję w przyszłość Connora.
-To magnes na takie jak ty. -Powtórz to, a cię ukatrupię.
No tak. Zapomniałam, że kochasz dziwaków.
Przyjaźnimy się tylko.
Oby nienawidził twojej mamy tak samo jak my.
-Jeszcze nie wie. -Sprytnie.
Tak, kochamy go, ale bywa trochę niezrównoważony.
Dziękuję.
Nie odezwała się po wysłaniu nekrologu?
Żadna niespodzianka.
Kogoś, kto udaje, że nie żyje, nie obchodzi śmierć własnej córki.
RADA MIEJSKA
-Podobno się żenisz. -Nie powiedziałam jeszcze „tak”.
Ale powie.
Przecież nie odmówi. Z radością zorganizuję panieński.
Jasne. Zapach striptizerów, o niczym innym nie marzę.
O rany.
Jestem pod wrażeniem.
Boże.
Może dla Cheeto?
Dziękuję. Ale on lubi tylko naturalne materiały.
Zmywamy się stąd.
-Na co czekasz? -Sorry.
Zniszczyłabym makijaż. Odpada.
Ja tam idę.
Serio?
-Muszę być w zgodzie ze sobą. -Dobra.
O Boże.
MAMA - KOMÓRKA
-Kurwa, Kyle! -Mama czeka w samochodzie.
Lennon? Dylan?
-Jestem silniejszy. -Muszę spadać.
-Co? -Nie.
Dopiero co wróciłaś.
Wiem. Ale mama trzyma mnie teraz jeszcze krócej.
Wpadasz na noc?
Co jest? Zawijacie się?
Zostanę tu jeszcze trochę, ale...
-Może jutro? Tylko ja i ty. -Koniecznie.
-O nie. -Kocham cię.
-Pilnuj mojej dziewczyny. -Pa.
Fajnie było.
Pewnie.
Twoja bluza... Wejdziesz na chwilę, to wrzucę ją do suszarki?
Możemy trochę...
-Pogadać albo... -Nie trzeba.
-Oddasz mi jutro. -Jasne, spoko.
Dzięki za podwózkę.
Nie ma za co.
To na razie.
-Jezu. -Przepraszam.
Co ty odpierdalasz?
Po prostu zmieniłem zdanie.
-To mogę wejść? -Jasne. Otworzę drzwi.
Albo nie. Jezu.
-Jesteś cały? -Tak.
-Pomóc ci? -Nie. A tobie?
-Podoba ci się? -Tak. W sumie...
Powiedz, co lubisz.
Nie wiem, od czego zacząć.
Jak nie chcesz, nie ma sprawy.
Nie, zdecydowanie chcę.
Tylko nie mam...
Ja mam.
JESTEM TU
Nie wierzę, że to się w końcu dzieje.
To znaczy, znowu.
Lepiej niż ostatnio, co?
Na pewno inaczej.
Twoja najbardziej mroczna tajemnica?
Poza tą.
Kiedyś powiedziałem, że to Delilah Bennett pierdnęła w klasie,
a to byłem ja.
Nabijali się z niej cały dzień.
To jest twoja najgorsza tajemnica?
Taki byłem.
Przynajmniej kiedyś.
Pewnie ty masz dużo większą.
No nie wiem.
Zmuszę cię do gadania.
Przestań. Powiem ci.
Ślicznie teraz wyglądasz.
-Bo jestem sobą. -Tak?
Bo...
wiesz...
To ja, Dylan. Alison.
Bardzo śmieszne.
To prawda. Przysięgam.
Pamiętasz, jak pani Mitchell kazała nam zostać po lekcjach...
Pojebało cię?
Słuchaj...
Przepraszam. Od dawna chciałam ci powiedzieć.
A tamtej nocy?
Byłam na nią zła za to, że się z tobą przespała.
Pokłóciłyśmy się po tym, a jej nie było nawet przykro.
Zabrałam jej kurtkę, a wy wsiedliście do wozu,
byłam chyba w szoku. A zanim się obejrzałam, prowadziłam
nowe życie w Michigan.
Jej życie.
Nadal za nią tęsknię.
Potem przypominam sobie, jak kazała mi się ogarnąć,
że jestem inteligentna i wyjątkowa...
Wiem, że to zabrzmi niedorzecznie,
ale ona by tego właśnie chciała.
Zanim czy po tym, jak wykrwawiła się na drodze?
To nie tak. Już nie żyła. Dobrze o tym wiesz.
-To był wypadek. -Podszywanie się pod nią już nie.
Okłamywanie mnie też nie.
Ani to, że wmawiałem sobie, że to moja wina.
-Tyle razy mogłaś mi powiedzieć. -Nie chciałeś ze mną rozmawiać.
-Nie zwalaj winy na mnie. -Dobra. Przepraszam.
Kręciło cię to,
że pieprzysz się ze mną jako ktoś inny?
Nie. Chciałam ci powiedzieć... I dlatego teraz mówię.
-Żeby nie mieć przed tobą tajemnic. -Wiesz, co mi zrobiłaś?
Co zrobiłem przez ciebie?
Co masz na myśli? Co zrobiłeś?
Mogłem się domyślić, że kręcicie coś z Margot.
Ona nie ma z tym nic wspólnego. Nic nie wie.
Ani nikt inny. Inaczej wiesz, co by się stało.
Co mnie to obchodzi? Nawet cię nie znam.
Nie jestem twoją dziewczyną marzeń, sory. Tak, jestem pojebana.
Zawsze taka byłam. Ale nadal jestem Alison.
Dziewczyną, którą kochałeś.
Nie jesteś tą Alison, jaką znałem.
-Tak? A kim ty jesteś? -Kimś, kim nigdy nie chciałem być.
Co to ma niby znaczyć?
Jak zginęła Clara, kiedy byłeś w tej jaskini?
Uwolniłem ją.
Pojedźmy na Kauai z twoją mamą, z dzieciakami.
-Zaczynasz mnie przerażać. -Żartujesz? Po takim lecie?
-Nie masz ochoty na coś romantycznego? -Wiesz, na co mam ochotę?
Na wielgachny brylant.
Jak ten Jennifer Lopez. 10 karatów, 15? Mam solidne paluchy.
-Dobra. Wiedziałam, że to cię przerośnie. -Przeciwnie. Wielki brylant. Się robi.
Widzimy się jutro.
Uciekasz, tchórzu.
Kocham cię.
To się dzieje, Cheeto, jak dragi przestają działać.
Nie mów mamie. Nie pozwala mi jeść cukru.
Zostań, dobrze?
Nie ruszaj się. Siad. Grzeczny piesek.
Chcesz trochę, Cheeto?
Cheeto?
DOM - ZAMKNIĘTY
Jest tam kto?
Zajmę się tym. Nie kombinuj. Dobra?
Muszę coś załatwić. Niedługo wrócę.
-Dzięki, tato. -I daj znać, co z Margot.
NA SPRZEDAŻ - ALISON LE AGENTKA NIERUCHOMOŚCI
Może się trochę poprawi po wizycie w klinice.
Lennon. Ucieszy się na twój widok.
-Co się stało? -Potknęła się o psa.
Tyle razy mówiłam jej, żeby nie rezygnowała z baletu.
Margot?
-Jesteś... -Kochana.
Kiepsko wyglądam?
Tylko chirurg plastyczny może mnie dotykać.
To w końcu moja twarz.
Wciąż jesteś śliczna.
-Ktoś mnie popchnął. -Co? Podobno się potknęłaś.
Matka wysłałaby mnie do ośrodka.
Albo wezwała policję. I co bym im powiedziała?
Że ktoś chciał mnie zabić, bo zabiliśmy Alison?
Myślisz, że o to chodzi? Od śmierci Clary wszystko gra.
Może to nie była ona.
W każdym razie ten ktoś na mnie czekał.
-Nic nie widziałaś? -Pewnie Cheeto widział.
Szkoda, że psy nie mówią.
Przykro mi. Powinnam była tam z tobą być.
Cześć, Margot.
Postaramy się, by się szybko zagoiła, żebyś mogła stąd wyjść.
Co ty tu, kurwa, robisz?
Mogłeś mi powiedzieć, że nasza córka nie żyje.
-Będę okropnie wyglądać. -Nie ma takiej opcji.
-Dzięki, że tu jesteś. -Tu właśnie chcę być.
Przytul mnie.
Nie chcę cię uszkodzić.
Nie uszkodzisz.
Podobno nie żyjesz.
Zmiana planów.
-W czym mogę pomóc? -Chcę rozmawiać z komendantką.
Będzie dopiero rano.
-Poczekam. -Może pan tam usiąść.
Ty też je masz.
Napisy: Piotr Leszczyński
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Zofia Jaworowska