‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ถ้าอยากจะติดเครื่อง ‎ต้องเสียบมันเข้าไป
‎จ่าริชชี่
‎เราจะไปไหนกันคะ ผู้พัน
‎คือว่า ผม...
‎ผมไม่รู้
‎คุณคือหัวหน้าไม่ใช่เหรอคะ
‎ใช่ ถูกต้องแล้ว
‎คุณได้แสดงให้อายาซ ‎เห็นแล้วว่าใครใหญ่
‎- มันเป็นอุบัติเหตุ ผม... ‎- จริงเหรอ
‎อย่าขอโทษที่ตัวเองแข็งแกร่ง
‎- ผมขอโทษ... ‎- ฉันพูดว่าอะไร
‎โอเคๆ
‎เจ็บนะ
‎เพราะคุณมันอ่อนแอ แทแรนซิโอ
‎ใครเห็นด้วยกับการไล่แทแรนซิโอ
‎เฮ้ย เวรเอ๊ย ไอ้พวกเลว เปิดสิวะ!
‎แล้วคุณเจออะไร
‎ข่าวดีก็คือเราเจอพิกัดที่ริกจดมา...
‎พวกนายพลพูดมาแค่นั้นนะ ซิลวี
‎พิกัดที่ริกจดมาจากนาโต ‎มีอยู่จริงในแผนที่
‎มันคือเขื่อนน้ำ ‎พลังงานไฟฟ้าในเขตสตาร่า
‎ฟังดูเข้าท่า
‎ใช่ ถ้าพวกโซเวียต ‎สร้างที่หลบภัยลับเมื่อนานมาแล้ว
‎ความปลอดภัยของเขื่อนจะเป็นสิ่งที่ซ่อน ‎ที่หลบภัยได้เป็นอย่างดี
‎และถ้าที่หลบภัยนั้นอยู่ใต้อ่างเก็บน้ำ ‎ก็จะปกป้องเราจากแสงอาทิตย์ได้
‎โอเค นั่นก็ข่าวดี แล้วข่าวร้ายล่ะ
‎ว่าไง
‎ดีมาก
‎- เอาอาหารไปแจกได้เลย ‎- เดี๋ยว ปวดเยี่ยวจะตายแล้ว
‎"ปวดเยี่ยวจะตายแล้ว" ‎เด็กสาวสมัยนี้พูดแบบนี้กันเหรอ
‎"เด็กสาว" เหรอ ไม่รู้สิ
‎มีใครอยู่ไหม
‎อายาซออกมาหรือยัง
‎- ทุกอย่างโอเคข้างในนั้นนะ ‎- รอเดี๋ยวนะ
‎อีกแป๊บเดียว
‎โอเค เส้นละติจูดลองจิจูด ‎ที่ริกได้ยินคือ...
‎- พวกเขาเป็นคนพูดนะ ‎- ไม่มีใครว่าคุณหรอก
‎มันมีจุดทศนิยมแค่สองจุดเอง
‎ฮอสต์บอกว่านั่นมันประมาณ ‎ประมาณ 250 เมตรในแต่ละทิศ
‎แต่มันจะไม่ใช่ปัญหา ‎ถ้าเรารู้ว่าเรากำลังหาอะไร
‎- ถ้าเรามีคำอธิบายหรือ... ‎- แต่เราไม่มีไง
‎- เราไม่มี ‎- เราไม่มี
‎ฉันฝึกทหารมาด้านการสอดแนม ‎ฉันช่วยหาที่หลบภัยได้นะ
‎นาย "ช่วย" เรามาเกินพอแล้ว หุบปากน่า
‎เดี๋ยวฉันบอกมาธิวเอง
‎หาข้อมูลออนไลน์ต่อไปก่อน
‎พยายามหาว่ามันอยู่ไหนกันแน่
‎พวกเขาเก็บที่นี่เป็นความลับ ‎มาเป็น 60 70 ปีแล้ว
‎คิดว่าการหาภาพมั่วๆ ‎ตามเว็บแบบนี้จะเจอเหรอ
‎เราต้องเจอ ‎ไม่งั้นเราจะตายกันหมดแน่
‎เราจะจอดที่ฐานทัพอากาศ ‎ห่างจากที่หลบภัย 15 กิโลเมตร
‎ในเบลารุสเหรอ
‎- บัลแกเรีย ‎- ที่ไหนเหรอ
‎- ติดกับตุรกี ‎- สำคัญด้วยเหรอ
‎ที่สำคัญคือ...
‎เราจะมีเวลาแค่ 30 นาที
‎ที่จะออกจากฐานทัพ ‎ให้ถึงที่หลบภัยก่อนสว่าง
‎แล้วเราจะไปยังไง
‎- โดมีนิคเดินไกลไม่ได้ ‎- ได้ครับ
‎เราจอดในฐานทัพ ต้องมีรถแน่
‎- ถ้าไม่มีล่ะ ‎- ผมอุ้มเขาเอง
‎- เวลาไม่พอหรอก ‎- งั้นผมจะ...
‎เราต้อง...
‎- ต่อให้เราวิ่ง... ‎- พอได้แล้ว!
‎มาธิวอาจจะคิดว่า ‎เป็นหน้าที่เขาที่ต้องให้กำลังใจ
‎และปกป้องพวกคุณ
‎แต่มันไม่ใช่หน้าที่ฉัน ‎และฉันก็ไม่ใช่หัวหน้า
‎ฉันแค่มาบอกว่า ‎ถ้าแผนไปที่หลบภัยไม่ได้ผล
‎เราจะไม่มีน้ำมัน ‎และไม่มีเวลาคิดแผนสองแล้ว
‎ฉะนั้นพอเราจอด ‎ฉันอยากให้ทุกคนเตรียมพร้อม
‎ที่เขื่อนอาจจะเปิดไฟ
‎ถ้าเราบินผ่าน เราก็น่าจะเห็น
‎ลมต้านแบบนี้ ไปถึงฐานทัพได้ ‎ก็น่าจะโชคดีสุดๆ แล้ว
‎เราน่าจะเติมน้ำมันมาเยอะกว่านี้
‎ยาคุปบอกว่าขนมาเต็มรถแล้วนะ
‎น่าจะเอาไปขนมาสองคัน
‎คุณเก่งมาก ซิลวี คุณทำเต็มที่แล้ว
‎แต่มันไม่พอ
‎เราไม่มีเวลามาโทษตัวเองนะ
‎ฉันเปล่า โอเคนะ ฉัน...
‎ฉันแค่สงสารพวกเขา
‎ทุกคนซาบซึ้งที่คุณช่วยไว้ ‎คุณคือหัวหน้า
‎เหรอ...
‎ทำไมกองทัพอากาศไม่คิดอย่างงั้น ‎ผมไม่มีทางรู้เลย
‎ที่ฉันบอกว่าโดนไล่ออก ‎จริงๆ แล้วมันไม่ใช่
‎อะไรนะ
‎ขอคุยด้วยได้ไหม
‎- ได้สิ ‎- ห่างๆ โดมีนิคไว้
‎ไม่มีใครอุ้มคนวิ่ง 15 กิโลเมตร ‎ได้ภายในเวลาแค่นั้นหรอก
‎เดี๋ยวคุณก็คิดอะไรออก คุณแกร่งจะตาย
‎ผมไม่บอกคุณก็รู้
‎ใครกันที่จ้องหน้า ‎แทแรนซิโอแบบไม่กลัวเลย
‎ฉันมีอะไรจะต้องบอกคุณ
‎ฉันเพิ่งผ่าตัดมาเดือนที่แล้ว
‎ผมไม่ตัดสินคนเรื่องนั้นหรอก
‎ไม่ใช่อย่างนั้น
‎ฉันต้องหาเงินมาช่วยรักษาโดมีนิค
‎ฉันเลยขายไตไป
‎พวกเขาบอกว่าไตของฉัน ‎ขนาดดี แข็งแรง ไม่มีสารพิษ
‎แล้วให้ฉันมา 15,000 ยูโร
‎ผมเข้าใจแล้วว่าทำไม ‎คุณถึงอยากไปมอสโกนัก
‎มันไม่ใช่เพราะฉัน ‎มันไม่เคยเป็นเรื่องของฉันเลย
‎แต่คุณต้องรู้ว่า ‎ไม่ใช่แค่โดมีนิคที่อ่อนแอ
‎ฉันเองก็วิ่งไกลมากไม่ได้
‎เดี๋ยวผมอุ้มคุณด้วยก็ได้
‎ไม่ ฉันไม่ได้จะขอแบบนั้น
‎ถ้าฉันตามไปไม่ไหว ‎ฉันแค่อยากให้คุณสัญญา
‎ว่าคุณจะอุ้มลูกชายฉันไป
‎ผมสัญญาครับ
‎เชื่อใจผมได้
‎ฉันรู้
‎ขอโทษที่รบกวนนะ
‎อายาซ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
‎ช่วงแปดเดือนแรก ‎เราแทบไม่ได้เจอกันเลย
‎เขาประจำที่มาลี ‎ส่วนฉันอยู่อัฟกานิสถาน
‎จากนั้นเราก็ถูกย้าย ‎มาประจำที่เบลเยียม
‎และมันช่าง...
‎อยู่มาวันหนึ่ง เขาก็เริ่มบ่น...
‎เรื่องเหนื่อยง่ายและน้ำหนักลง
‎ฉันบอกเขาว่าไม่ต้องห่วง
‎ฉันแซวเขาเล่นไปเรื่อย
‎บอกเขาว่าไม่น่ามีแฟนที่เด็กกว่าตัวเองสี่ปี
‎เขาเมินอาการเจ็บ ‎อยู่หลายสัปดาห์เพราะฉัน
‎มะเร็งตับอ่อน
‎มันกัดกินเขาด้านใน
‎หลังจากวันที่เขาตายฉันก็ลาออก
‎ฉันเป็นคนสุดท้ายบนโลกนี้ ‎ที่ใครๆ ควรฟัง
‎ผมเสียใจด้วยนะ
‎ผมเสียใจด้วยจริงๆ
‎แต่...
‎ผมว่าจากทั้งชีวิตของผม...
‎นั่นเป็นเรื่องโง่ที่สุดที่เคยได้ยิน
‎คุณต้องให้อภัยตัวเอง
‎ถ้าเรื่องนี้เป็นจุดจบของเรา ‎คุณจะคิดแบบนั้นก่อนตายไม่ได้
‎ไม่ค่อยมีที่ที่เป็นส่วนตัวเลยนะ
‎ไปอยู่กับแทแรนซิโอข้างล่างได้นะ
‎- ใช่ ฉันควรลงไป ‎- อะไรนะ
‎ฉันควรต้องลงไปอยู่กับเขา
‎อายาซ
‎ยกโทษให้ฉันได้ไหม ‎ที่ทิ้งนายไว้ที่นาโต
‎แทแรนซิโอบอกว่าฉันกลับไปก่อน
‎- คุณจะไปรู้ได้ไง ‎- ฉันเห็นนาย
‎บนจอคอมพิวเตอร์
‎แค่เสี้ยววินาที ฉันไม่แน่ใจ แต่...
‎แล้วทำไมคุณไม่พูดอะไรเลย
‎ฉันแค่คิดว่าถ้านายตายจริงๆ
‎ฉันคงไม่ต้องเจอนายอีก
‎หลังจากเรื่องที่ฉันพยายาม ‎ไล่นายออกไปจากเครื่องบิน
‎ผมยกโทษให้คุณ ริก
‎- แค่นั้นเหรอ ‎- ต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
‎ก็ใช่ แต่ว่า...
‎"ตาต่อตา ฟันต่อฟัน"
‎- อะไรนะ ‎- เราต้องเสมอกัน
‎นายต้องต่อยฉัน
‎- ริก... ‎- ฉันพูดจริง
‎ต่อยฉันคืน
‎เมื่อ 20 ปีก่อน ผมติดคุก
‎ผมบอกเมียกับลูกว่าไม่ต้องมาเยี่ยม
‎แต่ผมสัญญากับพวกเขาว่า...
‎ถ้าผมถูกปล่อยตัว ‎เราจะใช้ชีวิตปกติลืมเรื่องทั้งหมด
‎อีกสามปีต่อมา
‎ผมออกจากคุก ‎แล้วไม่ได้กลับบ้านอีกเลย
‎ตอนนี้ ผมก็ไม่มีวันได้กลับบ้านอีก
‎ต้องใช้ความกล้าที่จะยอมรับความผิด ‎และคุณเพิ่งยอมรับมันไป
‎เรามาลืมเรื่องนี้ไปเถอะ โอเคไหม
‎โอเค
‎ผมเห็นด้วย
‎ไหนๆ เราสารภาพกันแล้ว
‎ฉันเองก็โกหกเรื่องเหตุผลที่จะไปรัสเซีย
‎ฉันไม่ได้ไปสัมมนา ‎ความปลอดภัยอะไรหรอก
‎ฉันเจอผู้หญิงทางออนไลน์
‎ใช่ ฉันรู้ว่ามันน่าอาย
‎น่าอายยังไง
‎ก็นะ... อาจจะไม่ก็ได้
‎คุณรักเธอไหมล่ะ
‎เราคุยกันอยู่ไม่นานหรอก ‎แต่เธอเป็นทุกอย่างที่ฉันตามหา
‎เธอเป็นคนดี มีเกียรติ ขยันด้วย
‎มีร้านทำเล็บของตัวเอง
‎- เธอสวยนะ ‎- ใช่ เธอสวยมาก
‎เครื่องจะลงแล้ว
‎พวกคุณจะช่วยไหม หรือจะซื้อต่างหู
‎อะไรนะ
‎นั่นมันโฆษณาต่างหู
‎ฉันเคยเจอนางแบบคนนั้นตัวจริงแล้ว ‎เพี้ยนสุดๆ ไปเลย
‎ขอบใจนะ อีเนส
‎เป็นอะไรของเขาน่ะ
‎ทุกคน เราจะลงจอดไวขึ้น ‎จะได้มีเวลามากขึ้นหลังเครื่องจอด
‎และเมื่อลงจอดแล้ว ‎เราจะไม่เสียเวลาหาบันได
‎เราจะลงผ่านห้องเก็บของ
‎แปลว่าต้องลงผ่านรู ‎ที่ตัดผ่านกับแผงวงจรเครื่อง
‎แล้วผมจะหายใจยังไง
‎ไม่ต้องเอากระเป๋าลงไป
‎ลูกเอาเครื่องผลิตออกซิเจนไปได้
‎ไม่มีข้อยกเว้น เราไม่มีเวลา
‎ทุกคนลงเรือลำเดียวกันแล้ว
‎น้ำมัน
‎- เขาบอก "ห้ามเอาอะไรลง" ‎- แม่รู้
‎แต่เด็กพิเศษก็ต้องได้รับสิทธิพิเศษ
‎โอเคไหม
‎เราจะต้องทำได้
‎น้ำมันใกล้หมด แต่เราจะไปถึง ‎ผมจะแจ้งให้ทราบอีกครั้ง
‎พอเครื่องจอด ‎ผมจะขยับตัวเร็วๆ ไม่ได้
‎เดี๋ยวฉันช่วย ‎ฮอสต์กับยาคุปเองก็ด้วย...
‎คุณต้องช่วย ‎ผู้โดยสารคนอื่นๆ ที่อ่อนแอ
‎- แต่... ‎- ผมไม่ได้จะบอกว่าผมยอมแพ้
‎แต่ผมอยากให้คุณสัญญา ‎ว่าถ้าผมถ่วงคุณขึ้นมา
‎- คุณจะทิ้งผม... ‎- เลิกคิดไปเลย
‎ต้องคิดสิ ‎ผมไม่รู้ว่าเราต้องเจออะไรอีก
‎- สัญญาสิ ‎- หยุด
‎ถ้าคุณไม่สัญญา
‎ผมอาจจะ...
‎- ทำเครื่องตกเลย ‎- อะไรนะ
‎ถ้าผมกำลังจะทำให้ทุกคนตาย ‎ผมก็ควรทำให้มันจบไวๆ
‎โอเค ก็ได้
‎แต่มันจะไม่เกิดขึ้น
‎เดี๋ยวฉันมา
‎อายาซ ริก
‎- เราเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ ‎- อีก 39 นาที
‎- เช็กแล้ว ‎- ตามนั้น
‎แล้วตำแหน่งล่ะ
‎อายาซกับผมรู้ทางไปเขื่อน
‎มีอีกเรื่อง
‎ถ้าจะออกช่องตัดแผงวงจร ‎เราต้องผ่านแทแรนซิโอ
‎เราจะทำยังไงกับเขาดี
‎ถ้าให้ผมตัดสินนะ ทิ้งเขาไว้นั่นแหละ
‎เขาได้รับโอกาสไปตั้งเยอะ ‎ที่จะไม่ทำตัวงี่เง่า
‎- แต่เขาก็ไม่ทำ ‎- เขาอันตรายด้วย
‎แล้วแต่อายาซแล้วกัน
‎เขาพยายามฆ่าคุณนี่
‎ผมไม่รู้
‎ผมไม่รู้ว่าชาติหน้ามีจริงไหม ‎แต่ถ้าเราจะต้องตายวันนี้
‎ผมไม่อยากให้การตัดสินฆ่าใคร ‎เป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมทำก่อนตาย
‎โอเค
‎แต่ต้องใส่กุญแจมือไว้
‎ให้อภัยก็อีกเรื่อง ‎แต่การลืมก็เป็นอีกเรื่องนะ
‎ยาคุปว่าไงเรื่องที่หลบภัย
‎ล่าสุดที่คุย ยังไม่เจออะไรเป็นพิเศษ
‎แก้ปัญหาไปทีละเรื่อง
‎ผู้โดยสารเที่ยวบิน 21 ‎เครื่องกำลังจะลงจอด
‎อย่าลืมว่าเรามีเวลาแค่ 30 นาที ‎อย่าเอาอะไรที่จะถ่วงคุณไป
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย ‎แม่สัญญา ได้ยินหรือเปล่าลูก
‎ทันทีที่เจอพาหนะ
‎เราจะแบ่งกลุ่มกัน ‎แล้วค่อยไปหาที่หลบภัย
‎อย่างน้อยก็พยายามให้ดีที่สุด
‎ผมสบายใจที่รู้ว่า ‎ไม่ว่าเรื่องนี้จะจบลงยังไง
‎พวกเราก็จะอยู่ด้วยกัน
‎นั่นโกลบมาสเตอร์ไม่ใช่เหรอ
‎- จริงด้วย ‎- เป็นสัญญาณที่ดี
‎อย่างน้อยก็รู้ว่าเรามาถูกสนามบิน
‎โอเค แยกออกเป็นสองกลุ่ม
‎แยกเป็นสองกลุ่ม ทำอะไรให้ไวที่สุด
‎- ใครมีกุญแจไขบ้าง ‎- ใครสน แกต้องใส่ไว้อยู่ดี
‎อย่าลืมดูมาตรวัดแก๊สด้วย
‎ดูไม่สบายนะ
‎คุณก็ด้วย แต่ก็รู้ๆ กันอยู่
‎ฉันควรจะหยุดบ่นสินะ
‎ในเมื่อแกอุตส่าห์ใจกว้าง ‎ไม่ทิ้งฉันไว้
‎ไม่ใช่ฉันที่บอกว่า ‎เราควรช่วยแก อายาซต่างหาก
‎คนที่แกจะทิ้งไว้ให้ตายไง
‎มีเวลาเท่าไหร่
‎ประมาณ 34 นาที
‎น้ำมันเต็มถัง
‎- คุณล่ะ ‎- เหมือนกัน
‎ห่วงตัวเองเถอะนะ
‎ผมไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง
‎พอคิดว่าในอนาคตคุณจะได้พูดว่า ‎ช่างเครื่องช่วยชีวิตนักบิน
‎มันก็ทำให้ผมมีแรงจะอยู่ต่อ
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎- รู้ทางไหม ‎- มีแผนที่แล้ว
‎ทุกคนมาครบหรือยัง
‎โอเค
‎เผื่อเราไม่เจอกันอีก ผมอยากบอกว่า ‎คุณทำได้ดีมาก ขอบคุณนะ
‎- เห็นพวกเขาไหม ‎- ค่ะ
‎แต่บางครั้งตอนเลี้ยวก็ไม่เห็น
‎อีกสามกิโลเมตร
‎ไม่มีสัญญาณมือถือ
‎- ให้ตายสิ บ้าเอ๊ย ‎- อะไร
‎- เปล่าหรอก ‎- นั่นเหรอ "เปล่า"
‎เรารีบกันมากๆ เลยไม่เอากระเป๋าลงมา
‎ฉันลืมเถ้ากระดูกเฮนรี่
‎พอหาที่หลบภัยเจอ ‎เดี๋ยวเราค่อยกลับไปเอา
‎ตอนที่พระอาทิตย์ตกดินอีกครั้ง
‎- ใช่ เราจะกลับไปเอา ‎- โอเค
‎นั่งเฉยๆ ได้ไหม
‎ฉันอยากจะเห็นจริงๆ ‎ถ้าเธอโดนใส่กุญแจมือ
‎เธอจะนั่งนิ่งๆ ได้ไหม
‎- ได้อยู่แล้วย่ะ ‎- ลอร่า ช่างเขาเถอะ
‎คิดว่าฉันสนใจเธอนักเหรอ
‎แกจะไปมีเวลาสนได้ไง
‎ทั้งพยายามฆ่าคน ‎พยายามนอนกับอีเนสด้วย
‎นอนกับใครนะ
‎ฉันเห็นท่าทีของนายนะ
‎พอเถอะ ลอร่า ได้โปรด
‎ต่อให้นายจะดีจะชั่วก็ตาม ‎เธอเป็นลูกนายได้เลยนะ
‎อายุห่างน้อยกว่าผู้ชายของเธอแล้วกัน
‎- ทะเลาะกันทำไม ‎- เขาเป็นนายจ้างฉัน
‎- นายจ้างแค่นั้นเหรอ ‎- ทำไมแกไม่ลงรถไปเลย
‎ไม่มีใครต้องการแก มีแต่สร้างเรื่อง
‎เรื่องอะไร ‎แบบตอนที่ฉันช่วยชีวิตเธอเหรอ
‎อะไรนะ แกช่วยพวกเรา ‎ก็เพราะพวกเราอยู่บนเครื่อง
‎ใช่สิ ใช่
‎อีกอย่าง ถามพวกเราหรือยัง ‎ว่าอยากให้แกช่วยไหม
‎พวกเราอาจจะอยากอยู่กับครอบครัวก็ได้
‎โอเคไหม
‎โอเค
‎มีสัญญาณไหม
‎เหลืออีกกี่นาที
‎ไม่เลย ไกลเมืองเกินไป
‎- อีก 24 นาทีจะสว่าง ‎- โอเค
‎เราต้องหาอะไร
‎สิ่งที่ดูแปลกๆ
‎อะไรนะ
‎- แม่! ‎- เป็นอะไรไป
‎- อายาซ ‎- อายาซ
‎- แม่
‎- อายาซ ‎- อายาซ ระวัง
‎- อายาซ ‎- ขับดูทางด้วยสิ
‎ไม่เห็นอีกคันมาสักพักแล้ว ‎ช้าลงหน่อยสิ
‎พวกเขารู้ทาง
‎ตรงนี้จะมีทางแยก
‎อีกแค่หนึ่งกิโลเมตร
‎ดี เยี่ยมเลย
‎- ทางไหนนะ ‎- ขวา
‎หัวฉัน
‎- เราต้องลงแล้ว ‎- โอเค
‎เร็วเข้า
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ไม่รู้สิ
‎โดมีนิค!
‎หัวฉัน!
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- ไม่รู้สิ จู่ๆ เขาก็แข็งทื่อ
‎คุณโอเคไหม อายาซ
‎มันเกิดขึ้นอีกแล้วเหรอ
‎หมายความว่าไง "อีกแล้ว"
‎โดมีนิค ได้ยินไหม
‎ได้ยินไหมลูก ได้ยินไหม
‎เดี๋ยวค่อยคุยกันระหว่างทาง ‎แต่ดูจากสภาพรถแล้ว
‎- เราจะต้องเดิน ‎- อะไรนะ
‎- ติดเครื่องสิ ‎- ไม่ได้ มันไม่ขยับ ต้องเดิน
‎- บ้าไปแล้วเหรอ ‎- ไม่มีเวลาแล้ว
‎เร็วเข้า รีบไป เราต้องไปกันแล้ว
‎เร็วเข้า!
‎ประตูเปิดอยู่
‎อีก 18 นาทีจะสว่าง
‎เฮ้ย ประตู! หยุดนะ!
‎- อะไรกัน ‎- ประตู หยุดนะ!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เราต้องเปิดมันไว้ให้คนอื่น
‎ต้องดึงมันออกมา
‎พระเจ้า!
‎อย่าแตะนะ นี่มันรั้วไฟฟ้า
‎ออสมัน ตื่นสิ
‎เราต้องเปิดประตูนะ!
‎- น่าจะต้องมีที่ควบคุม ‎- ออสมัน
‎ออสมัน
‎- ฉันอุ้มเขาเอง ‎- หลังจากที่เล่ามาน่ะเหรอ
‎- คุณบอกว่าฉันแกร่งพอ ‎- ใช่
‎สภาพคุณอุ้มใครไม่ได้หรอก ‎ต้องให้คนอุ้มด้วยซ้ำ
‎คุณเป็นมานานหรือยัง
‎ตั้งแต่เมื่อวานก็สองสามรอบ
‎ฉันจะฆ่าแทแรนซิโอซะ
‎อายาซ
‎- เร็วเข้า ‎- รีบไป
‎ทางไหน
‎โทรหาคนอื่น
‎ไม่มีสัญญาณ
‎- บ้าเอ๊ย ‎- คิดสิ อายาซ
‎- จำไม่ได้ใช่ไหม ‎- น่าจะขวา
‎- น่าจะเหรอ ‎- หรือซ้าย
‎- ทำไงดี ‎- เลือกสักทาง
‎- ผมจำไม่ได้ ‎- คุณคิดว่าทางนี้เหรอ
‎- ผมขอโทษ ‎- กดดันเขาไปก็เท่านั้น
‎แต่เราไม่มีเวลาแล้วนะ
‎- ซ้าย ‎- ซ้ายเหรอ
‎- ผมว่าซ้าย ‎- โอเค
‎- เร็วเข้า ไม่มีเวลาเถียงกันแล้ว ‎- เรามีเวลาอีกกี่นาที
‎- ซิลวีบอกว่า 35 ใช่ไหม ‎- แค่ 25 นาที
‎โอเค เราไปด้วยกันนี่แหละ ไปกัน
‎ยังมีชีพจรอยู่ แต่อ่อนมาก
‎ทำได้แล้ว
‎โอเค ไปกันเถอะ
‎- ออสมันล่ะ ‎- หมดสติ แต่ยังมีชีพจร
‎เอาเขาไปไว้ข้างหลัง
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- บ้าเอ๊ย มันต้องกดค้างไว้ ‎- เรางัดไม่ได้เหรอ
‎มันเป็นระบบนิรภัย ‎ไว้กันคนที่จะทำแบบเรานี่แหละ
‎แล้วเราทำยังไงดี
‎เอารถจี๊ปจอดขวางไหม
‎คนอื่นจะเข้ามาไม่ได้ ไฟจะช็อตหมด
‎เราเหลืออีกแค่ 16 นาที ‎แค่ 16 นาทีนะ
‎- เราจะเดินหาที่หลบภัยเจอได้ยังไง ‎- เราจะเคลื่อนย้ายเขายังไง
‎ฉันกดให้
‎เดี๋ยวฉันกดปุ่มนั้นให้
‎พอพวกเขามาถึง ‎เดี๋ยวฉันไปกับรถจี๊ปพวกเขา
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎อีกแค่ไม่กี่นาที เดี๋ยวฉันตามเข้าไป
‎ถือว่าฉันล้างบาปตัวเอง
‎โอเค
‎ไขกุญแจมือเขา
‎โอเค
‎ถ้าพวกเราเจอที่หลบภัย ‎เราจะจอดรถไว้ที่ทางเข้า
‎มองหารถจี๊ปแล้วกัน
‎ฟังดูใช้ได้
‎พวกคุณไปอุ้มออสมัน เอากุญแจมา
‎นายทิ้งอายาซ ทีนี้จะมาช่วยเขา ‎คิดว่าเสมอกันแล้วสิ
‎ริกบอกว่าพระเจ้า ‎จะยกโทษให้คนที่สำนึก
‎ยกข้อมือขึ้น
‎ขอบใจมาก
‎นี่! เธอจะทำอะไร
‎ถ้านายอยากช่วยตัวเอง
‎เราจะเชื่อได้ไง ‎ว่านายจะรอช่วยคนอื่น
‎เดี๋ยวพวกเขามาไขให้เอง
‎รู้ตัวไหมว่าตัวเองเป็นใคร
‎รู้สิ หัวหน้าไง
‎แกมันอีเวร อีเวรเอ๊ย!
‎นั่นไงรั้ว
‎มีโซ่คล้องเหมือนว่าล็อกอยู่
‎- ทางเข้าอยู่ไหนล่ะ ‎- ไม่มี
‎เรามาผิดทาง
‎งั้นรีบกลับไปอีกทางกันเลย
‎บ้าเอ๊ย
‎ไม่มีพวงมาลัย
‎ไม่มีเวลาอยู่ดี
‎แล้วจะทำยังไง ปีนรั้วเหรอ
‎เดี๋ยวฉันไปก่อน ฉันจะเอาเสื้อพาดไว้
‎เดี๋ยว อายาซ!
‎นั่นรั้วไฟฟ้านะ มีป้ายบอกอยู่
‎- แย่แล้ว เราทำยังไงดี ‎- กลับกันสิ
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน
‎มันจะสว่างแล้วนะ
‎ขอผมคิดก่อน
‎อีกเก้านาที 45 วินาที
‎พระอาทิตย์จะมาแล้ว
‎นั่นรถจากสนามบิน ‎ดูเหมือนเราจะมาถูกนะ
‎ใช่ จริงด้วย เธอพูดถูก
‎คนอื่นน่าจะเห็นรถเราตรงนี้
‎นั่นอะไร
‎ช่องลม เป็นสัญญาณที่ดี
‎มีบันไดอยู่ตรงนี้
‎เร็วเข้าสิ อายาซ
‎เร็วสิ
‎โอเค ฟังดีๆ นะ มันง่ายมาก ‎ตามหลักวิทยาศาสตร์
‎ถ้าเรายืนอยู่บน ‎สิ่งที่ไม่ใช่สื่อนำไฟฟ้า
‎และไม่จับสาย ‎ที่เป็นคนละขั้วพร้อมกัน
‎เราก็จะปีนรั้วได้
‎เราทำไม่ได้ พระอาทิตย์จะขึ้นแล้ว
‎ลองทำอะไรสักอย่างเถอะ
‎แล้วเราจะทำได้ยังไง ‎เราจะหาอะไรมาเหยียบล่ะ
‎ยางพวกนั้นไง ถ้าถอดออกมา ‎เราก็จะเหยียบมันได้
‎- ยางกันไฟฟ้าได้ดี ‎- แล้วจะเอาออกยังไง
‎หาตัวยก
‎เราต้องคลุมลวดหนามด้วยเสื้อของเรา
‎ประตู
‎ระวังนะ! อาจถูกช็อตได้
‎ไม่มีเวลาแล้ว
‎ล็อกอยู่
‎พยายามหาอะไรมางัดสิ
‎มาสิวะ อายาซ!
‎ระวังนะ ระวัง
‎ปล่อยเลย ระวัง
‎โอเค
‎เห็นไหมว่าผมจะไม่จับ ‎สองสายพร้อมกัน
‎เข้าใจหรือยัง ทีละคนนะ
‎นี่
‎- ช้าๆ ‎- โอเค พวก
‎ไปเลย
‎หยุด!
‎เดี๋ยวก่อน!
‎ตีเข้าข้างในสิ ไม่งั้นล็อกจะพังนะ
‎เร็วเข้า ไปกันเถอะ
‎- ทำอะไรของคุณ ‎- ฉันจะรอคนอื่น
‎ทำงั้นไม่ได้นะ
‎ริก อีกกี่นาทีพระอาทิตย์ขึ้น
‎- อีกสามนาที 27 วินาที ‎- ฉันจะกลับมาทัน
‎- คุณรู้ได้ไง ‎- ไป! นี่เป็นคำสั่ง
‎ไอ้เลวเอ๊ย ไอ้พวกสารเลว!
‎เร็วเข้า
‎ทางนี้!
‎ซิลวี!
‎- เร็วเข้า ‎- เอาละ
‎- คนอื่นล่ะ ‎- อยู่ข้างใน
‎แทแรนซิโอล่ะ
‎- ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ ‎- มาข้างใน เร็วเข้า
‎- เสื้อผ้าไปไหนหมด ‎- เรื่องมันยาวน่ะ
‎อายาซ
‎อย่างน้อยก็ให้ฉันช่วยเถอะ
‎โอเค โดมีนิค
‎ก็ได้ ส่องมาเลยสิ!
‎ฉันไม่กลัวหรอก
‎ฉันพร้อมแล้ว
‎ฉันพร้อมจะเจอแล้ว
‎ไอ้พวกเลวเอ๊ย
‎- คนอื่นอยู่ไหนล่ะ ‎- ไม่รู้สิ
‎เห็นประตูแล้ว เกือบถึงแล้ว
‎ถอยไป!
‎คนไหนซิลวี
‎ฉันเอง
‎พวกเขาแจ้งมาว่าคุณเป็นหัวหน้า
‎ใช่ แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
‎ข้างใน
‎ทหารชาวอิตาลีไปไหนล่ะ
‎เขาไม่อยู่นี่เหรอ
‎ไม่นะ
‎- ได้ยินมาว่าพวกคุณต้องพักกัน ‎- ใช่
‎อยู่ที่นี่ไม่ได้พักหรอกนะ
‎ตามมา
‎- พวกเขาอยู่นั่น ‎- พวกเขามาทัน
‎ปาฏิหาริย์
‎พวกคุณทำอะไรกันอยู่
‎นักบินคุณบอกว่าพวกคุณ ‎หนีตายกันมาทั้งอาทิตย์
‎ใช่ค่ะ
‎คือว่า...
‎เราจะแก้ปัญหานี้
‎แต่เราอยากให้คุณช่วย
‎คำบรรยายโดย ณวุฑฒ์ ไพรวิจารณ์