NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Benim.
-Anne, kaç kere... -Thatcher.
15.
15'in üstüne çıkarma.
Şimdi de duyamıyorum.
Bütün bina duyuyor. İşitme cihazın nerede?
-Neden takmadın? -Pilleri bitmiş.
Değiştireyim.
Sabah ayine gelmedin.
Bir işim vardı.
"İş," kurtuluşundan daha mı önemli?
Tanrı benim kalbimi biliyor anne.
Tanrı neyi biliyor, biliyor musun?
Dine hakaret olmasa komik olabilirdi.
Bana ihtiyacın olursa odamdayım.
Fırında tavuk var.
Üzgünüm, aç değilim.
Sana son zamanlarda ne oldu?
Bir şey yok anne. Endişelenme.
İşitme cihazını ve haplarını lavabonun yanına koydum.
İşitme cihazını yeme!
Hayır Sveta, kesinlikle değil. Neden öyle diyorsun?
Bu fotoğrafa "sade" demem.
Tek kelimeyle mükemmel derdim.
Rik, çok tatlısın.
Sen de her zaman çok saygıdeğer görünüyorsun.
Rik, bilet paramı gönderebildin mi?
Yüz yüze görüşmek için sabırsızlanıyorum.
Tamam, şimdi, düşünüyordum da,
ben sana gelsem nasıl olur?
Sen? Rusya'ya?
Evet.
Manikür salonunu görürüm, anne ve babanla tanışırım.
Evet ama...
Doğru olan bu, değil mi?
Evet ama bence bilet parası yollaman daha iyi olur, değil mi?
Bekle.
Bir şey göndereceğim.
Bu ne?
Yolculuk programım.
Sabah turizm acentesine gittim
ve birinci sınıfta ucuz bilet buldular.
Üç gün sonra Sveta.
Üç gün sonra nihayet birlikte olabileceğiz.
Sveta?
Duyuyor musun?
Duyuyor musun Terenzio? Fener burada.
-Neden sende kalıyor? -Başka vardır. Bir bak.
Hâlâ gitmediniz mi?
Ayaz araba almaya gitti.
Beklenmedik bir şey olabilir diye alabildiğimiz her şeyi alıyoruz.
Nasıl bir şey? NATO'da mı?
Fikrim yok. O yüzden "beklenmedik."
Hawaii ihtimali ortadan kalktı.
Ne?
Ines internette araştırdı. Orayı bitirmemişler.
Her şey bize mi kaldı?
Aynen. Ayrıca zamanımız az.
Yeni başkomutan sensin herhâlde.
Devralmak ister misin?
Umurumda bile değil. Tamam mı?
Tek umursadığım herkesi korumak.
Tabii ki, plan bu.
Planın umurumda değil, anladın mı? Sonuç istiyorum.
Biliyor musun? Bir şey bulamazsanız geri dönmeye uğraşmayın.
İki saat, yedi dakikamız var.
Lanet olsun ya!
Buna ne olmuş?
Buna bak. Ben diğerlerini alacağım.
Evet?
Akçaağaç şurubuna benziyor.
Demek Horst haklıydı.
İyi haberler de var. Depolar neredeyse boş.
Yeteri kadar bozulmamış yakıt koyarsak içindeki bozuk yakıtı seyreltir ama...
-Ama ne? -Sanırım daha büyük bir sorunumuz var.
Evet? Yakıttan mıymış?
Bozuk yakıtı dökebiliriz.
Ama içine koyacak bozulmamış yakıt bulmak kolay olmayacak.
Yer altından gelmiyor mu? Bunun yararı olmaz mı?
Borular bir metre aşağıya gömülü.
Yakıt orada tutuluyor.
Sıradan benzin kullansak? Pikap sorunsuz çalışıyor.
Yakıtının kalitesi çok daha düşük. Uçak çalışmaz.
Yani işimiz bitti mi? NATO'da bir şey bulsalar da işimiz bitti.
-Yakıt yok, pilot yok. -Pilot sensin.
-Hayır, son kez söylüyorum, kaldıramam! -Tamam.
Ama Laura, Mathieu'yü iyileştirecek.
Evet.
Yine de Güneş'in bozmadığı yakıt bulmalıyız.
Bu konuda plan ne?
Buradan önce Anvers'te bir yakıt deposunda çalıştım.
Yakıt tankerle geliyordu.
Nehrin altındaki geçici tanklarda tutuluyordu.
Su harika bir bariyer.
Tamam, Anvers'e git, gel...
Zaman az ama en iyi seçeneğimiz bu olabilir.
-Osman, sürebilir misin? -Tabii.
Kim yiyecekleri taşımama yardım edecek?
Osman'la gideceğim. Ines'e yardım edip biraz dinlensene.
Tamam.
Önce Osman'la tanker bulsanız?
Tabii. Gidelim.
Güneş dört saate doğacak.
-Gitmeliyiz. -Hayır.
İki saat içinde dönmeliyiz. Uçağı hazırlamamız gerekecek. Horst.
Kimseyi bekleyemeyiz.
Sylvie'nin durumu iyi değil.
Kimin iyi ki? Mathieu hastayken yönetim onda, değil mi?
Dahası var.
Erkek arkadaşı yeni ölmüş.
Evet, birçok insan gibi.
Hayır, öncesinde.
-Ne? -Uçağa binme sebebi,
onun küllerini serpip sonra da
intihar etmekmiş.
Bana neden anlatıyorsun?
Gözün üzerinde olsun istiyorum.
Benim mi?
-En büyüğü bu muydu? -Evet.
Tamam. Sorunları birer birer çözelim.
Bekle. Horst konserve gıda ve sebze falan dedi.
Tamam.
-İyi olacağız, değil mi? -Deneyeceğiz.
-Çok iyimsersin. -Gidip yiyecek bir şeyler bulalım.
Hep bunu yapmak istemişimdir.
Buranın eskiden Brüksel'in ilk havaalanı olduğunu biliyor muydunuz?
Eğlenceli bilgiyle dolusun.
Annem hep bilgi yarışmaları izlerdi.
Aklımda kalmış herhâlde.
Savaş sırasında burada zeplin hangarı varmış.
İnsanlar piknik yaparmış ve inip kalkmalarını izlermiş.
Jakub yakıt bulamazsa
-biz de balon hayali kurarız. -Evet.
Rik, Moskova'ya neden gittiğini söylerken seni duymadım sanırım.
-Söylemediğim için olabilir. -Sadece sormuştum.
Dinle Ayaz, amacımız aynı olabilir ama müttefik değiliz.
Durun. Sanki NATO'da elçileri dinliyorum.
Bunlar haberi almamış herhâlde.
Burası onların görev yeriydi ve korudular.
Tekerlekli sandalye ara bakalım canım.
Hadi.
Koşma!
-İyi bir çocuk. -Evet.
Peki senin var mı... Pardon, boş ver.
Çocuğum mu? Hiç evlenmedim.
Çocuk için evlenmeye gerek yok.
Babamı tanımıyorsun.
Hep başkalarına bakarken biriyle çıkacak zamanı nasıl bulacağım?
Dominik!
Nefes ver ve sakin ol. Bir şey yok.
İyi olacaksın.
Ne oldu?
Orada ne var?
Geçti.
Güneşi geçirmeyeceğini düşünmüşlerdir.
Ne var?
Başka bir yoldan gidelim.
-Deponun hacmini düşünürsek... -Evet?
Bozulmamış bir yakıtla doldurabilirsek
1000 deniz mili uçabiliriz.
-Çok değil. -Maalesef.
İngiltere'ye gideriz.
Belki İrlanda'ya.
Oradaki yakıt da bozuk olmaz mı?
Hortum bulalım.
İki tanker getirmeliydik.
Hortum Osman.
Pardon.
Bu çalışırsa bile şanslıyız.
Çok kötü kokuyor.
Buna asla alışamayacağım.
O zaman bakma.
Siktir!
Aynen, siktir.
Herhâlde üstte ölmeyi tercih etmiş.
Konserveler.
Bu şekilde birlikte ölmek isteyeceğin birisi var mıydı?
Hayır.
Geçen ay İspanya'da turnedeydim.
Sahneden indiğimde erkek arkadaşım bir hayranımla öpüşüyordu.
Ağır olmuş.
İyi tarafı, şimdi ikisi de cehennemde yanıyor.
-Bu çantadan sonra bir işim var. -Ne işi?
Ufak bir iş.
-Ama zaman... -Zamanında dönerim.
Seninle gelirim.
Yalnız gideceğim.
Tamam.
Tanrım...
Bay Volkov'a benziyor.
Kalp ameliyatı mı?
Sanırım.
Umutları hep varmış.
Onu taşımama yardım et.
Tamam.
Bekle.
Tamam.
-Yere. -Hayır! Şuradaki masaya.
Ne önemi var?
Onun için önemi olurdu.
Anne, o bana yeter.
Ama birazı yolcular için. Ne olur ne olmaz.
Bay Ayaz ne yaptı?
Herkes ona kızmıştı. Neden?
Onun olmayan bir şeyi aldı.
-Bundan dolayı üzgün mü? -Sanırım evet.
Bize yardım edecek.
Anne, susadım.
Su bulmaya çalış ama uzaklaşma. Dominik...
Bir şey görürsen dön, tamam mı bebeğim?
Ben de neden Moskova'ya gittiğini bilmiyorum.
Doğru ya, şey... Güvenlik konferansına gidiyordum.
İşle ilgili bir şey.
Burası mı?
Evet.
Şu çeviri kabinindeydim.
Elçiler hepimize çıkmamızı söyledi.
Bütün personele ve çevirmenlere.
Bu alışılmadık mı?
Sanırım sadece büyük bir diplomatik krizde oldu.
Ama Terenzio, personel ve çevirmen yoksa
Güneş'i nereden duydun?
Kabindeydim ve dışarı çıktım ama telefonumu unuttum.
Sen çevirmen değilsin.
Maria...
İspanyolca'dan İngilizce'ye. Selam vermeye gelmiştim.
Tabii ya!
Siz İtalyanlar. Anlıyorum.
Tam olarak ne duydun?
Sadece sonunu. Durdurmak için geç olduğunu ve gitme vakti olduğunu söylediler.
Odadan çıktılar, ben biraz kaldım.
Kalp krizi geçireceğim sandım. Çıktım ve sahiden gittiklerini gördüm.
Peki ya Maria?
Beni dinlemedi. Dinlemek istemedi.
Eğer bunu ima ediyorsan.
Üzgünüm Terenzio.
Siktir!
Burada bir şey olmalı.
Tam olarak ne arıyoruz?
Harita, gittikleri yerle ilgili notlar. Bilmiyorum işte!
Buradaki her şeyi okumak saatler sürer.
Saatlerimiz yok.
Tanrım!
İşte!
Kamera sistemi.
Peabody 1763. Müzede de aynısı vardı.
E? Kimin umurunda?
Hayır, bu kameralar ses kaydediyor.
Görüntüleri bulursak ses de olacak demektir.
-Güvenlik ofisi şurada. -Öyle mi?
Bilgisayar dolu. Orada olabilir mi?
Evet, olabilir.
Hadi o zaman.
Hemen şurası. Hadi.
Cidden, izin ver geleyim.
-Lütfen, burası benim için çok korkunç. -Yiyecekleri yükle. Diğerleri de gelir.
-Ama beni burada bırakamazsın. -Yiyecekleri yükle Ines.
Kahretsin. Sylvie!
Aç şunu.
Ne durumdayız?
Şansımız dönüyor olabilir.
-Tanker doldu mu? -Ağzına kadar.
Hadi gidelim.
Oluyor.
Bir şey yapmaya çalışıyorum.
Hareket ederse onu tut.
Tamam.
Anne, biraz para verir misin?
Dominik! Ne oldu?
Bir hayvan vardı!
Hayvan mı?
Şu tarafa gitti!
Uzaklaşma dedim! Gel.
Tamam, geçti.
Çok evrak var.
Evet, NATO'ya hoş geldin. Bak.
Sizinkiler.
Kes şunu.
Sakin ol. Şaka yaptım.
Bir çete üyesine göre kendini ve boktan ülkeni pek mühim görüyorsun.
Bak, beni dinle.
-Ne? -Ülkemi aşağılama.
-Bana tokat mı attın? -Seni uyardım.
Nasıl bir adam, başka bir adamı tokatlar?
Bunun gibi.
-Hayatını kurtardım, tokat mı atıyorsun? -Ben de seninkini kurtardım. Ödeştik.
Ne ihtiyacımız varsa bulup gidelim. 40 dakika kaldı.
Şimdi ödeştik.
Eşit oldu, iki karıya üç deve gibi.
Kalk!
Kalk.
-Bak. -Evet, köpek mamasına benziyor.
Onu yiyordu herhâlde.
-"Sıçan gibi ama değil." mi? -Öyle dedi.
Daha çok bilgi lazım. Onu getir.
Delirmiş olmalısın. Çocuğa bu gösterilir mi?
-Ona inanmamızı istiyorsa neden... -Dominik yalan söylemez.
Yalan demiyorum.
Fazla çalışan bir hayal gücü olabilir.
Dominik asla yalan söylemez.
Senin de çocuğun yok sanırım.
Tanrım!
Stara 17 dosyayı sızdırdı.
İşte bu.
Rik?
Bir şey buldun mu?
Sana ne oldu?
Merdivenler karanlıktı. Düştüm ama iyiyim.
Ayaz nerede?
Diğerlerine yardımcı olmak için havaalanına döndü.
-İyi fikir. -Bir şey buldun mu?
Evet. İşte koordinatlar.
Bulgaristan'da bir sığınak var.
-Bulgaristan'da mı? -Evet.
Kozmonotun dediğini hatırlıyor musun?
Stara 17 gibi bir şey.
Evet. Yıldızlarla alakası yok.
Stara, Bulgaristan'da bir bölge.
17'ye gelince, ondan emin değilim.
-Tamam, harika. Gidelim. -Tamam.
-O ne? -Rik.
Boş ver.
Bugünün kahramanı sensin. Hadi yola çıkalım.
-Tamam. -Gel.
-Başardık. -Neden telefonu açmadın?
-Ne? -Sylvie gitti.
-Nereye gitti? -Söylemedi.
Onu izle demiştim.
-Ne yapayım, bağlayayım mı? -Evet!
Boruyu kanada bağlamayı biliyor musun?
Sıkı bağla. Sonra valfi aç. Yukarı, aşağı, yukarı.
-Tamam. -Nereye gidiyorsun?
Arabayla Sylvie'yi bulacağım.
-Nerede? -Hiçbir fikrim yok!
Diğerlerine beş dakikaya dönün dedin.
Beş dakika. Siktir!
Uyanıyor.
Başardın. Gitmeliyiz.
Stabilize olana kadar gidemeyiz.
Onu taşırsak kalbi durabilir.
Sakin ol Mathieu.
Enfeksiyon kaptın. Sana yardım ediyoruz.
-Şu an havaalanında olmamız gerekiyor. -Onu henüz taşıyamayız.
Kimseyi bekleyemeyiz.
Mathieu'yü bile.
Uçağa binmen için mücadele edişimizi hatırladın mı?
Etmeseydik oğlunla birlikte günler önce ölmüştün.
O yüzden bekleyeceksin!
-Bağırdığım için üzgünüm tatlım. -Dışarıda bekle.
Beş dakika.
Stabilize olması için beş dakika vereceğiz.
-Sığınağın yerini tespit ettik. -Yüzüne ne oldu?
Erkek arkadaşını gördüm. Diğerleri nerede?
Hastane ekibi henüz dönmedi ve Jakub, Sylvie'yi bulmaya gitti.
Ayaz nerede?
Burada değil mi? Bizden ayrı olarak malzeme getiriyordu.
-Sylvie nereye gitti? -Bilmiyorum.
-O zaman... -Bilmiyorum dedim!
-Sığınak nerede? -Bulgaristan'da.
Doğuda mı? Güneşe doğru mu?
Başarabilir miyiz?
Bir tur daha atmamız gerekebilir. Mathieu ne yapılacağını bilir.
Kimmiş Mathieu hayranı?
Bizi kurtarmak için elinden geleni yaptı. İyiliğimiz için. Yeni anladım.
Yavaşlamıyor. Ne yapacağız?
Artık gitmeliyiz!
Oldu. Değil mi?
Bilmiyorum.
Denemeliyiz.
-Tamam, onu sedyeye koyun. -Ne yapabilirim?
Şuraya geç.
-Yavaşça. -Tamam.
-Hazır mısınız? -Evet.
Üç, iki, bir...
Sylvie...
Git.
Yakıtı aldık.
Uçağı kaçıracaksın.
Sensiz gitmem.
Pes etmeme izin vermedin. Ben de sana izin vermem.
Hiç ayrılmamalıydım.
Burada ölmeliydim.
Kendini öldürmeye çalışırken sağ kalan tek kişi olabilirim.
Hem trajik hem de ironik.
Bir Leh romanında iyi bir karakter olurdun.
Üzgünüm.
Nihayetinde insansın.
Üzgünüm.
Önemli değil.
-Evet, öyle. -Hayır, gerçekten.
Bu oda, sadece...
Bir şeyler hissetmek istedin.
-Bunu anlıyorum. -Bu...
Her şey çok hızlı oluyor ve bunları hazmetmek için zaman...
Evet, hazmedecek çok şey var.
Evet, çok fazla.
Sevdiklerimizin olmadığı bir dünya...
Evet.
Şunu söylemek istiyorum. Neden bu seyahate çıkmak istediğini anlıyorum.
Seni anlıyorum.
Gerçekten.
Ama şanslı olduğumu da düşünüyorum.
-Öyle mi? -Evet, sizinle,
seninle tanıştığım için şanslıyım.
Bu bitse bile, nasıl biterse bitsin, parçası olduğum için şanslıyım.
-Demek Jakub yumuşuyor. -Hayır, asla.
Canavarın da kalbi varmış.
Birini öpen sensin.
Gidelim. Daha önce de bu uçağı az kalsın kaçırıyordum zaten.
Beni nasıl buldun?
Helal Moğol kasabı. Brüksel'de kaç tane var sanıyorsun?
Bir tane.
Fazla yakıt yok.
Osman 1000 mil götürür dedi.
Jakub veya Sylvie'den haber alan var mı diye sorar mısın?
Tabii ki.
Uçağı uçurabilir misin?
Yardım gerekecek.
Çok fazla yardım.
İstemen yeter.
Otur lütfen.
Burada son birlikteliğimizden beri çok şey değişti.
Evet. Çok.
-Lanet olsun! -Ne?
Bu koordinatlara en yakın pist 920 mil uzaktaki bir askerî üs.
80 millik yakıtımız kalır.
Asla başaramayız.
Bunu daha önce de demiştin.
Gelmişsin!
Eksik kaldı mı?
Ayaz.
Onu bekleyemeyiz.
Ayaz nerede?
Bilmiyorum.
Tek başına gitti.
Ayaz nerede Terenzio?
Hâlâ dönmedi mi?
Yüzüne ne oldu?
Yine hepimizi kurtarmaya çalışırken düştüm ve neredeyse ölüyordum!
Ne oldu?
-Dediğim gibi, o sadece... -Ne oldu lan?
Sanırım...
Sanırım Terenzio bir şey yaptı.
-Tam olarak ne, bilmiyorum ama... -Yalan söylüyorsun şerefsiz.
-Ayaz'a ne yaptın? -Ben mi?
Herkes otursun. Jakub, kapıları kilitle.
-Onu öldürdün. Neden? -Sylvie'yi duydun.
-Seni öldüreceğim! -Otur! Yeter!
Ne oluyorsa, sonra halledin!
Ayaz uçakta değil.
-Nerede? -Rik ve Terenzio ona bir şey yapmış.
Onu bırakamayız.
Olmaz.
Kendin söyledin. Kim olursa olsun, bekleyemeyiz.
Bay Ayaz nerede?
Kemerini bağla canım. Bir şey yok.
Beni affet...
Tanrım, beni affet.
-Hazır mısın? -Evet.
Acaba Chloé orada mı?
Kabin memuru mu?
Umarım kurtulmuştur ve sığınağa gitmiştir.
Onun için, benim için değil.
Bu mümkün, değil mi?
Bu hafta her şeyin mümkün olduğunu öğrendim.
Anne? Onu görüyor musun?
Hayır.
Artık gitmeliyiz.
İyi misin?
Sanırım kalkışı senin yapman gerekecek.
Sana açıklarım.
Gaz kolunu it.
Yapabilirsin.
Bekle.
-Benim gördüğümü sen de görüyor musun? -Evet.
Yok artık!
Alt yazı çevirmeni: İlkim Sezen