‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎คุณเธีย
‎คุณนายอันซิยง
‎บันไดพับของคุณช่วยได้เยอะเลย
‎ดีใจที่ได้ยินค่ะ
‎ฉันหยิบถาดอบลงมาเตรียมจะทำเค้กกับอันนา
‎- เธอกำลังมาจากซีแอตเทิล ‎- ดีจัง
‎จะเอาแมวไปไหนคะ
‎ไปเที่ยวจ้ะ
‎เขามารับคุณใช่ไหม
‎ขอโทษค่ะ พอดีเขารีบ ‎เรารีบกันอยู่ ไปก่อนนะคะ
‎โชคดี
‎มันผิดนะที่ไม่บอกคนพวกนี้
‎คุณเอาอะไรใส่ท้ายรถ
‎กระเป๋าฉัน
‎กระเป๋าของคุณกับอะไร
‎แมวฉัน
‎มันหนักแค่สามกิโลครึ่ง
‎- ห้ามสัตว์เลี้ยง ห้ามบอกใคร… ‎- ฉันเลี้ยงมันมาห้าปีแล้ว
‎- เธีย เราตัดสินใจไปแล้ว ‎- ฉันรู้
‎- เราโหวตแล้ว ‎- ฉันรู้
‎ห้ามใครเข้าไปในหลุมหลบภัย ‎นอกจากคนที่จำเป็น
‎- ต่อภารกิจ ‎- ฉันรู้ เกราร์โด
‎มันหนักแค่สามกิโลครึ่ง
‎ผมไม่ได้อยากบังคับคุณนะ ท่านทูต
‎แต่เรากำลังจะขึ้นเครื่อง ‎ไปบัลแกเรียกันในอีก 27 นาที
‎และผมจะไม่ยอมพลาดเที่ยวบินนั้น
‎คุณนายอันซิยง
‎เปลี่ยนแผนค่ะ
‎เป็นไปได้ไหมคะ ‎ที่คุณจะช่วยดูปอมปิดูให้ฉันหน่อยคืนนี้
‎- ได้ไหมคะ ‎- คือฉัน…
‎สโนว์บอลค้างกับเราได้
‎มันกินแล้ว เลี้ยงง่าย ชอบให้ลูบท้อง
‎ทำไมไม่เอามันไว้ที่บ้าน
‎ไม่อยากให้มันหง่าวอยู่ตัวเดียวค่ะคืนนี้
‎- เอางั้นก็ได้ ‎- ขอบคุณค่ะ
‎ฉันพยายามแล้ว
‎บอกคู่เดตของคุณให้รู้จักเคารพกันบ้าง ‎คุณคู่ควรกับคนที่ดีกว่านี้
‎มันชอบกินไก่งวง ถ้าคุณยายมีนะจ๊ะ
‎ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้มีแขกมาหามากนัก แต่ก็นะ
‎อย่าลืมลูบท้องมันด้วยล่ะ
‎หนูจะไม่ลืมค่ะ
‎อยู่คนเดียวซะยังดีกว่ามีเพื่อนแย่ๆ นะ
‎"พวกเขาบ้าไปแล้ว รีบกลับมานะ" ‎อิเนสพูดอะไรอีก
‎แค่นั้น แล้วผมก็ออกมา
‎มาร์คุสอยู่บนเครื่องเผื่อว่าเธอเรียกกลับมา
‎ไอ้ทหารเวรพวกนั้น
‎- เรายังไม่รู้แน่ชัด ‎- คุณอาจไม่รู้
‎เธอดูหวาดกลัว
‎ถ้ามาร์คุสอยู่นี่ เขาจะพูดแบบนี้ไหม
‎ทำไมถึงจะไม่พูดล่ะ
‎ผมไม่ยักรู้ว่าเจ้าหน้าที่เอกสาร ‎เกี่ยวข้องกับงานที่นี่
‎ตอนที่นี่เปิดทำการเมื่อ 12 ปีที่แล้ว
‎ยังไม่มีระบบบันทึกการบริจาค
‎พวกเขาแค่วางกล่องพวกนี้ไว้บนชั้น
‎แปลว่าคุณถูกจ้างมาเพื่อจัดระเบียบทั้งหมดนี่
‎ใช่
‎- บอกตรงๆ คุณกำลังทำให้ฉันช้า ‎- อ้อ เหรอครับ
‎ท่านทูตเกราร์โดเป็นคนควบคุมดูแลหลุมหลบภัย ‎ไม่ใช่พวกทหาร
‎ผมรู้แค่ว่าเสียงของอิเนสฟังดูตื่นตระหนก
‎จริงๆ
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- มาร์คุสกับอายาซได้ยินบทสนทนา
‎- อิเนสบอก "พวกเขาบ้าไปแล้ว" ‎- ใครคือ "พวกเขา"
‎ทหาร
‎อันนั้นเราไม่รู้ แต่เราควรกลับไปไหม
‎- แล้วไง ลืมเรื่องเมล็ดพันธุ์ซะน่ะเหรอ ‎- ถ้าจำเป็น
‎ผมเข้าใจนะ ‎แต่นี่คืออนาคตของทุกคน ของทั้งโลก
‎เรากลับไปกันคืนนี้เลยทันไหม
‎- อาจทัน ถ้าไปภายในหนึ่งชั่วโมง ‎- ไปกันเลย
‎ขนเมล็ดพันธุ์ไปให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้
‎ไม่รู้ว่าเราจะมาได้อีกเมื่อไหร่
‎- ไว้ค่อยคิดกันทีหลัง ‎- ใช่
‎เรื่องที่ต้องคิดตอนนี้น่ะ อยู่ตรงนั้น
‎เธอไม่ไปไหนแน่ ถ้าเราไม่บังคับ
‎ทิ้งเธอไว้ที่นี่ไม่ได้เหรอ
‎เธออยู่ที่นี่มาได้ตั้งหลายอาทิตย์ ‎ด้วยการกินเมล็ดพืช
‎- เดี๋ยวเราก็กลับมาอีกไม่ใช่เหรอ ‎- เราจะไม่ทิ้งใครทั้งนั้น
‎โลกนี้มีการทอดทิ้งกันมากพอแล้ว
‎ไปกันเถอะ เธอไปด้วย
‎- ริก ‎- ครับ
‎หน้าคุณเป็นไงบ้าง
‎ไม่เป็นไร อิเนสอยู่ไหน
‎- เธอไปแล้วเหรอ ‎- เฮอร์แมนส์เอาเธอไป
‎ผมไม่รู้ แต่ทหารบอกว่า ‎ผมเอาอะไรมาให้พวกคุณกินได้
‎ก็เลย…
‎ซิลวี่มีแผน
‎เพื่อไม่ให้พวกเขา ‎ตามรังควานเราด้วยเรื่องการฆ่าแทแรนซิโอ
‎เธอไม่ได้ฆ่าใคร
‎- พวกทหารไม่คิดอย่างงั้น ‎- คุณก็เหมือนกัน
‎หวังว่าแผนคือเล่นพวกมันทีละคน ‎แล้วยิงแสกหัวให้เละ
‎หยุดนะ
‎แผนจะเริ่มทันทีที่พวกเขาเข้านอน
‎พอพวกเขาหลับแล้ว
‎ผมจะเปิดประตูให้ซิลวี่ แล้วเธอจะมารับพวกคุณ
‎แล้วไงต่อ
‎เธอจะเอาปืนจ่อพวกเขาไว้ ‎จนกว่ากลุ่มที่ไปเอาเมล็ดพันธุ์จะกลับมา
‎เอาปืนจ่อเหรอ
‎ไม่ได้จะทำร้ายพวกเขา
‎เธอควรทำ
‎อย่าให้โทสะครอบงำการตัดสินใจของคุณสิ ‎นี่มันบ้าชะมัด
‎- ใช่ อาจเลยเถิดไปใหญ่ ‎- ริกเองก็ยังคิดว่านี่มันโง่
‎ถ้าเราพลาดจะไม่มีทางแก้ได้เลยนะ
‎- ฮอสต์ ขอเถอะนะ ‎- ไม่
‎ซิลวี่พูดถูก เราต้องปกป้องตัวเอง
‎เราจะเตรียมพร้อม
‎พวกเขาปล่อยให้คุณไปได้ทั่ว ‎และเอาอาหารมาให้เรา
‎แถมให้พกกุญแจคุกด้วยเนี่ยนะ
‎พวกเขาเชื่อใจผม ลอร่า
‎ถ้าพวกเขาเชื่อใจคุณขนาดนั้น ‎ถามเฮอร์แมนส์สิว่าเขาทำอะไรกับอิเนส
‎แล้วผมจะถาม
‎มีใครอยู่ไหม
‎ให้ฉันเข้าไปที
‎เปิดประตูที
‎เปิดประตู
‎ให้ฉันเข้าไป
‎เปิดสิ!
‎เปิดประตูให้หน่อย
‎แย่จริง
‎- ปิดหน้ากันทำไม ‎- เจีย คุณพูดถูก
‎ตอนแรกเราไม่อยากให้คุณกลัว
‎มีแก๊สพิษอยู่บนนั้น
‎หน้ากากผ้านี่ช่วยได้ แค่อย่าหายใจแรงเกินไป
‎เราจะไปกันแล้ว คุณควรไปกับเรา
‎ไม่ ฉันจะไม่ไปจนกว่างานจะเสร็จ
‎จากนั้นฉันจะกลับบ้านไปหาลูกสาว
‎- งั้นก็ลาก่อน ‎- อย่าเพิ่ง
‎เราช่วยให้คุณกลับไปหาลูกสาวได้ ‎แต่คุณต้องไปกับเราเดี๋ยวนี้
‎มีแก๊สพิษอยู่ข้างนอก
‎ฉันไม่แน่ใจว่าเครื่องบินลำต่อไปจะมาเมื่อไหร่
‎เจีย
‎เถอะนะ
‎ฉันรู้อยู่แล้ว
‎เอาไงต่อคะกัปตัน
‎ยาคุบ อายาซ และเจียจะถอดที่นั่งบนเครื่องบิน
‎ออสมันเติมเชื้อเพลิง
‎คุณกับผมจะรวบรวมเมล็ดพันธุ์
‎- โอเค ‎- อีกนานแค่ไหนกว่าเราจะไป
‎- เครื่องจะขึ้นในอีก 45 นาที ‎- โอเค
‎อ้อทุกคน ขณะอยู่บนลานบิน ‎คอยดูเครื่องบินด้านบนไว้ด้วยล่ะ
‎ไหนคุณบอกว่าพวกรัสเซียลงจอดไม่ได้ ‎เพราะคุณจอดขวางไว้แล้ว
‎ก็ใช่ แต่พวกเขาจะไม่สบอารมณ์
‎และอาจยิงถล่มตอนคุณถอดที่นั่งกันอยู่
‎ถ้าเป็นแบบนั้นจะให้ทำยังไง
‎- เผ่นสิ ‎- สวดมนต์
‎เจีย มาเถอะ
‎แล้วเพื่อนร่วมงานฉันล่ะ
‎ฝังให้แล้ว ใส่หน้ากากให้ด้วย
‎ฉันว่าเธอกับซาร่า
‎และทหารชาวเช็ก ‎คงเข้าไปในเมืองหรืออะไรสักอย่าง
‎เป็นไปไม่ได้
‎ตอนฉันตามหานาย ฉันเห็นซาร่าอยู่ในห้องควบคุม
‎มีเหตุผลอะไรที่ฉันต้องดูแลอิเนสตอนนี้
‎ไม่ต้อง แต่ผู้โดยสารคนอื่นกำลังกังวล ‎เพราะจู่ๆ เธอก็หายไป
‎ใครกังวล
‎ก็แค่เป็นห่วง
‎งั้นก็…
‎เอาเป็นว่า ‎พวกเขาไม่ต้องเป็นห่วงอิเนสอีกต่อไปแล้ว
‎อีกสี่ห้าชั่วโมงพระอาทิตย์จะขึ้น
‎ทีนี้เธอจะทำยังไง
‎แค่ต้องหาอะไรไปเปิดประตูนั่น
‎แล้วถ้าทำได้แบบนั้น ‎เธอก็จะกลับเข้าไปในหลุมหลบภัย
‎อยู่กับคนที่พยายามจะฆ่าเธอ
‎คุณอยู่นี่เอง
‎ขอโทษที่รบกวนครับ
‎แต่ผมรู้สึกว่ามันเป็นหน้าที่ของผมที่ต้องแจ้งคุณ
‎ในฐานะที่คุณเป็นคนควบคุมดูแลที่นี่
‎ว่าเรากำลังเข้าสู่ภาวะวิกฤต
‎วิกฤตเหรอ
‎มีคนหายไป
‎มีคนกำลังวางแผน
‎พวกเขาพูดถึงการลงโทษประหาร
‎พูดถึงการยิงแสกหน้าคนอื่น
‎ริก ช้าๆ นะ
‎ผมไม่อยากให้เกิดจลาจล
‎ผมแค่ต้องการความสงบ ‎และความสามัคคีท่ามกลางคนทุกคน
‎โอเค ริก ผมก็เหมือนกัน
‎งั้นบอกผมมาสิว่าใครมีปัญหา
‎ขอคุยหน่อยได้ไหม
‎ผมอยากแน่ใจว่า ‎เรากำลังทำสิ่งที่มีเหตุผลสมควร
‎หมายถึงอะไร
‎ในรถบรรทุกดูคุณร้อนรน ‎อยากจะกลับไปทำให้ทหารชดใช้สิ่งที่ทำ
‎คำถามคือ ทำไมรีบร้อนขนาดนั้น
‎จะบอกเป็นนัยว่าผมกุเรื่องขึ้น ‎โดยไม่มีเหตุฉุกเฉินงั้นสิ
‎ผมไม่ได้บอกเป็นนัยอะไรทั้งนั้น แค่ถาม
‎ผมต้องรู้ว่าเราทำสิ่งที่มีเหตุผลอันสมควร
‎โอกาสรอดของเราขึ้นอยู่กับ ‎การเอาเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดกลับไปตอนนี้เท่านั้น
‎ไร้สาระสิ้นดี
‎แต่คุณก็ไม่ปฏิเสธ
‎อยากให้บอกใช่ไหมว่าผมไม่ใช่คนโกหก
‎ได้ ผมไม่ใช่คนโกหก
‎ถอยไป เพื่อน
‎คุณคิดว่าผมกุเรื่องขึ้นจริงๆ เหรอ
‎อายาซ คุณเจอเรื่องหนักๆ มาสองสามวัน
‎ไม่มีใครตำหนิคุณหรอก ถ้าคุณจะมีอารมณ์…
‎ทุกคน มาเร็ว เราต้องไปแล้ว
‎ผมมีอารมณ์เหรอ
‎ใช่ ซึ่งผมก็เข้าใจ เป็นธรรมดา
‎นี่เลย "มีอารมณ์"
‎มีปัญหาอะไร
‎ไม่ได้มีปัญหาเลยเพื่อน แค่คำถามข้อเดียว
‎คุณไม่ใส่หน้ากาก
‎- พวกคุณโกหก ‎- เดี๋ยวก่อน
‎โกหกเพื่อให้ฉันไปกับพวกคุณ
‎เราไม่ได้อยากโกหกคุณ แค่จะ…
‎ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎เห็นไหม เธออยากอยู่นี่
‎มาธิวกับเธียไม่ยอมแน่ ‎เราต้องเอาเธอมาขึ้นเครื่องให้ได้
‎ไปเร็ว จับเธอใส่ห้องนักบินไว้เลย
‎- ท่านทูตครับ คุณรับปากแล้ว… ‎- จ่า ขอคุยด้วยหน่อย
‎ขอโทษนะริก แต่เราแก้ปัญหานี้กันเองไม่ได้
‎คุณอยากพูดเองหรือจะให้ผมพูด
‎- ผมไว้ใจคุณนะ ‎- มีเรื่องอะไร
‎ริกมาบอกว่าซิลวี่กำลังวางแผนจะโจมตี
‎ผมไม่ได้พูดว่าจะโจมตี
‎- เมื่อไหร่ ‎- คืนนี้
‎ซิลวี่ไม่ได้วางแผนที่จะทำร้ายใคร
‎เธอแค่อยากทำให้แน่ใจว่า
‎จะไม่มีอันตรายเกิดขึ้นกับผู้โดยสารคนอื่นๆ
‎และฉันรับรองกับเธอว่า ‎จะไม่เกิดเรื่องแบบนั้น แต่เธอกังวลมาก
‎ริก ไม่เป็นไรนะ
‎ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง ราตรีสวัสดิ์ครับ
‎- ยังไง ‎- ริกกับผมจะหารือกันสักหน่อย
‎ไปนอนเถอะ เราอยู่โยงกันมาทั้งคืนแล้ว
‎เราทุกคนมีเป้าหมายเดียวกับซิลวี่ ‎คือความอยู่รอดปลอดภัยของทุกคน
‎ถูกไหม
‎ขอบคุณอีกครั้งครับ ท่านทูต
‎ราตรีสวัสดิ์
‎เอาละ…
‎สิ่งที่เราต้องตัดสินใจคือ เราจะทำอะไรกันดี
‎บ้าเอ๊ย!
‎มีคนอยู่เหรอ
‎นี่ ได้ยินฉันไหม
‎ฉันเข้ามาแล้วนะ
‎มีใครอยู่ไหม
‎ใครน่ะ
‎เติมครั้งนี้เสร็จแล้วเราจะกลับไปเอาอีกรอบ
‎- เราเหรอ ‎- ใช่ สองคนจะเร็วขึ้น
‎- ถ้าอิเนสวิทยุมาอีกล่ะ ‎- พวกที่อยู่ข้างในจะได้ยิน
‎อายาซ มาช่วยหน่อย ผมถอดคนเดียวไม่ไหว
‎- รอเดี๋ยว ‎- โอเค
‎ไม่แน่นเกินไปนะ
‎ผมจะย้ายคุณไปนั่งข้างหลังกับเรา ‎ทันทีที่ถอดที่นั่งออกหมดแล้ว
‎- ทำไมล่ะ ‎- จะสบายกว่านี้
‎ไม่ใช่ ที่คุณพูดเรื่องดวงอาทิตย์ ‎เป็นเรื่องจริงเหรอ
‎แล้วที่คุณทำอยู่นี่ จะทำไปทำไม
‎เมล็ดพันธุ์ พาฉันกลับไปด้วย เพื่ออะไร
‎"ช่วยหนึ่งชีวิต ก็คือช่วยเพื่อนมนุษย์"
‎อ้อ เพื่อ "เพื่อนมนุษย์"
‎เราจะหายาให้คุณ
‎คุณจะสนทำไม ฉันจะสนทำไม ‎ฉันไม่รู้จักคุณ คุณก็ไม่รู้จักฉัน
‎จริงด้วย
‎ถ้าที่คุณพูดเป็นเรื่องจริง
‎ก็แปลว่าทุกคนที่ฉันรู้จัก ทุกคนที่ฉันรักตายแล้ว
‎ผมเสียใจด้วย
‎งั้นก็ปล่อยฉันเถอะ
‎ขอร้องนะอายาซ ปล่อยฉันไป
‎ฉันจะวิ่งไปจนกว่าดวงอาทิตย์จะฆ่าฉันให้จบๆ ไป
‎ผมทำแบบนั้นไม่ได้
‎แต่คุณมัดฉันได้
‎ทำไมต้องทำรุนแรงนัก
‎- รุนแรงเหรอ ‎- ทำไม
‎เหมือนตอนที่คุณถือปืนพ่นไฟจ่อหน้าผมน่ะเหรอ
‎ก็ตอนนั้นฉันกลัว
‎- เจีย ‎- อะไร
‎ไม่เป็นไรนะ ผมไม่ว่าคุณหรอก
‎- ใช่ คุณกลัว ‎- ค่ะ
‎คุณต้องรอด
‎ถึงคุณจะไม่รู้ว่ารอดไปทำไมก็เถอะ
‎นั่นคือความเป็นมนุษย์
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- รอซิลวี่ ใส่แจ็กเก็ตซะ
‎- อะไรนะ ‎- ใส่แจ็กเก็ตซะ
‎- ฉันจะอยู่ที่นี่ ‎- อย่าโง่น่า
‎ฉันเคยคิดว่าคุณหยิ่งและมีเสน่ห์ ‎ฉันไม่เห็นเสน่ห์นั้นแล้ว
‎ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังด้วยการพยายามช่วยคุณ
‎คุณพยายามช่วยอัตตาพังๆ ของคุณเองต่างหาก
‎เดี๋ยวเธอก็มาแล้ว
‎ถ้าเราไม่ได้กลับจากนอร์เวย์ ช่วยอ่านนี่ด้วย
‎มันบอกได้ดีกว่าผม
‎นั่นอะไร
‎ท่านทูต มีสิ่งที่คุณต้องเห็น
‎มาสิ
‎เธอมาแล้ว
‎- คุณมาจนได้ ‎- ริกบอกแล้วนะว่าฉันมาทำไม
‎- ใช่ ‎- ฉันไม่ไป
‎- คุณจะไป ‎- ไม่มีใครบังคับฉันได้
‎ถ้าคุณไม่ไป ผมก็ไม่ไป ‎แล้วเราจะทำให้ทั้งหมดนี้สูญเปล่า
‎เขาพูดถูก
‎เพื่อคุณนะ ไม่ใช่เพื่อเขา
‎- ริกไปไหน ‎- ต้องกลับไปห้องพักแล้วแน่ๆ
‎เขาแกล้งทำเป็นโง่ ‎เข้ากับทั้งสองฝ่าย เขามันคนทรยศ
‎เขาเสี่ยงมากนะ ลอร่า
‎งั้นเหรอ เขาถึงได้อยู่กับพวกทหาร ‎แกล้งทำเป็นหลับงั้นสิ
‎มาเร็ว ไปกันเถอะ
‎เธอไม่ได้กำลังเห็นภาพหลอน นั่นเฮลิคอปเตอร์
‎เฮลิคอปเตอร์ของจริง
‎โอเค ทุกคนหลับหมดแล้ว
‎ได้ยินนั่นไหม
‎มาเถอะ
‎ใช่คนจริงๆ ไหม
‎คุณเป็นใคร
‎ถอยไป ใครกันวะ
‎ฉันว่าหล่อนอาจเป็นบ้า
‎ยิงเลยไหม
‎ยังก่อน
‎คุณอยู่กับนาโตเหรอ
‎ไม่ใช่ ฉันมากับเครื่องบิน เราอยู่ในหลุมหลบภัย
‎เรื่องมันยาว
‎คุณยิงเครื่องบินของเราทำไม
‎- เครื่องบินของพวกคุณเหรอ ‎- ระบบสื่อสารของเราด้วย
‎พวกเขายิงเครื่องบินเพราะว่า… ‎พวกเขามันชั่วร้าย
‎และพวกเขาก็ขังฉัน โทษฐานต่อต้าน
‎พวกเขาไล่คุณออกมา
‎ใช่ ให้ออกมาตาย
‎แต่ฉันพาคุณไปที่หลุมหลบภัยได้นะ ‎ถ้าคุณช่วยฉันให้เข้าไปข้างใน
‎นะ
‎พวกคุณไม่มีทางหามันเจอหรอก ตามฉันมาสิ มา!
‎ตามเธอไปกัน ไป!
‎- แค่เอาไว้ป้องกันตัวใช่ไหม ‎- ใช่
‎อะไรวะ
‎- หยุดเดี๋ยวนี้ ‎- หยุด!
‎เร็ว ยกมือขึ้น!
‎ท่านทูต ฉันดีใจที่คุณมา
‎- ฉันอยาก… ‎- หยุด! หยุดเถอะ!
‎ผมปกป้องคุณไม่ได้แล้ว
‎เราแค่ไม่อยากให้มีใครบาดเจ็บ
‎เราจะอยู่กันอย่างปลอดภัยจนกว่าคนอื่นจะกลับมา
‎ความรุนแรง หรือแม้แต่การคุกคามที่รุนแรง ‎ไม่เคยเป็นหนทางแก้ปัญหา ไม่เคย
‎ขอโทษ คุณไม่ได้ทำงานให้นาโตเหรอ
‎อะไรนะ
‎- ไปเลย ‎- เข้าไปเลย
‎คุณอยากทำอะไร
‎เอาพวกเห็บไปขังไว้กับริก
‎ไป
‎ไปเร็วสิ
‎ฮัลโหล
‎มีใครอยู่ไหม
‎มาร์คุส อายาซ
‎มีใครอยู่ไหม
‎มันติด
‎ขยับไปข้างๆ
‎ผมจะพยายามเคาะให้มันหลุด
‎เมื่อกี้มีเรื่องอะไรกับออสมัน
‎ไม่มี เป็นความเข้าใจผิด
‎ฮัลโหล มีใครอยู่ไหม
‎- ได้ยินนั่นไหม ‎- ฮัลโหล
‎อิเนส
‎มาร์คุส
‎ฮัลโหล
‎- ฮัลโหล มีใครอยู่ไหม ‎- อิเนส
‎- มาร์คุส อายาซ มีใครอยู่ไหม ‎- อิเนส
‎- ฮัลโหล
‎- อายาซ ‎- อิเนส
‎- อายาซ
‎- อิเนส เป็นอะไรรึเปล่า ‎- ค่ะ ไม่เป็นไร
‎ฉันเพิ่งกลับเข้ามาข้างใน ทหารรัสเซียช่วยไว้
‎- ทหารรัสเซียเหรอ ‎- ไว้ฉันจะเล่าให้ฟัง
‎แต่พวกเขาคิดว่าเรายิงถล่มเครื่องบินพวกเขา
‎อะไรนะ เกิดอะไรขึ้นกับทหารนาโต
‎พวกเขาคิดว่าซิลวี่ฆ่าแทแรนซิโอ
‎- ทำไมพวกเขาคิดแบบนั้น ‎- เพราะเป็นเรื่องจริง
‎พวกเขาจับเราทุกคนไว้ ‎ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาคิดจะทำอะไร
‎อดทนไว้นะอิเนส เราจะกลับมาคืนนี้
‎มาร์คุสยังอยู่หรือเปล่า
‎เขาอยู่ข้างนอก
‎ทำไม มีเรื่องอะไร
‎ออสมัน
‎ผมคิดอยู่ว่าจะถามคุณ
‎ทำไมคุณพูดภาษาอังกฤษคล่องมาก
‎ถ้ำด้านหลังผมเป็นหินปูนธรรมชาติ
‎อย่างไรก็ตาม ชนเผ่าเบอร์เบอร์ในพื้นที่ ‎ได้ขยายถ้ำมาตลอดหลายศตวรรษ
‎เชื่อกันว่าเป็นที่ที่เฮอร์คิวลิสหลับไป ‎ในระหว่างทำภารกิจสำคัญ
‎ไกด์นำเที่ยวเหรอ
‎ยินดีต้อนรับ เบียเวนิว เบียนเวนิโดส ‎ดาโบรโพซาลาวัต วิลคอมเมน
‎- เยอรมันด้วยเหรอ ‎- แค่อะไรที่สำคัญๆ
‎"เขาเป็นแฟนคุณ หรือว่าเป็นพี่ชายครับ"
‎ออสมัน
‎- ว่าไง ‎- เสร็จหรือยัง
‎ยังต้องขนอีกหนึ่งรอบ
‎ให้ไว เราใกล้จะไปถึงแล้ว ‎จะบินในอีก 15 นาที
‎รับทราบ
‎อีก 15 นาที ไปกันเถอะ
‎เรากำลังจะไปแล้ว
‎อดทนไว้
‎เราจะพยายาม
‎- ผมขอโทษ คุณพูดถูก ‎- ไม่ได้อยากพูดถูก
‎อย่าคุยกัน!
‎ผมไม่เคยถืออาวุธเลยด้วยซ้ำ
‎ตอนนี้เคยแล้ว
‎พอคนอื่นกลับมา
‎พวกเขาจะไม่ลังเลที่จะโทษเรา ‎ว่าทำให้เรื่องลงเอยแบบนี้
‎ยังไง
‎อ้างเรื่องการพิจารณาคดีของซิลวี่เหรอ
‎เอาตัวเธอมารับโทษ
‎- จัดการซะคืนนี้ ‎- คุณเป็นคนจัดการ
‎ผมเหรอ
‎ถ้าท่านทูตที่มีเหตุผล ‎และเป็นที่เคารพของเราเป็นคนจัดการ
‎กลุ่มที่ไปนอร์เวย์จะไม่มีทางเลือกอื่น
‎"ผู้ใดใช้ดาบตัดสิน ดาบนั้นย่อมคืนสนอง"
‎อะไรวะ
‎อยู่นี่นะ
‎เราจะทำยังไง
‎- สู้ ‎- ซ่อน
‎- ฉันจะเริ่มขนลงละนะ ‎- เอาวางไว้บนรันเวย์ก่อน
‎ต้องขนที่นั่งลงให้หมดก่อนเอาเครื่องขึ้นใช่ไหม
‎- คุณถึงต้องรอตรงนี้ไง ‎- บอกอิเนสแล้วใช่ไหมว่าเรากำลังกลับไป
‎ครับ
‎ออสมันบอกว่าใกล้จะกลับมาแล้ว
‎- เจียสงบได้แล้วเหรอ ‎- คงงั้นมั้ง
‎ตั้งแต่เรามัดเธอแล้ว
‎แล้วทำไมเธอไปอยู่ในห้องนักบิน
‎ฉิบหายละ!
‎- บ้าเอ๊ย! ‎- อะไรกันน่ะ
‎- มันล็อก ‎- เจีย เปิดประตูหน่อย
‎ไม่!
‎- คุณกำลังทำให้เธอกลัว ‎- ดีสิ
‎เปิดประตูเดี๋ยวนี้
‎เปิดประตู!
‎ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎ถอยไป
‎ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
‎อายาซ เดี๋ยว
‎- เธอกำลังพังเครื่องบิน ‎- เอาไงดี
‎หาเครื่องบินอีกลำ
‎ไม่มีเครื่องบินลำอื่นในรัศมี 2,000 กม. ‎ที่บินได้ไกลขนาดนี้แล้ว
‎แต่เราต้องรีบกลับไป จะทำยังไงล่ะ
‎(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)