ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Δεσποινίς Τέα.
Κυρία Ανσιόν.
Tα σκαλάκια σας έκαναν δουλειά.
Χαίρομαι.
Χρειαζόμουν το ταψί για να φτιάξουμε γλυκά με την Άννα.
-Έρχεται απ' τη Λιέγη. -Τέλεια.
Πού πάει η γάτα σας;
Ταξίδι.
-Τον γνωρίζετε; -Συγγνώμη, βιάζεται. Βιαζόμαστε. Αντίο!
Καλό ταξίδι.
Είναι λάθος να μην το πούμε σ' όλους.
Τι βάλατε στο πορτμπαγκάζ;
Την τσάντα.
Την τσάντα σας και…
Τον γάτο μου.
Ζυγίζει μόνο 3,5 κιλά.
-Όχι κατοικίδια, να μη μαθευτεί… -Τον έχω πέντε χρόνια.
-Πήραμε μια απόφαση. -Ναι.
-Ψηφίσαμε. -Το ξέρω.
Θα μπουν μόνο όσοι είναι απαραίτητοι…
Το ξέρω, Γκεράρντο!
Είναι μόνο 3,5 κιλά.
Με λύπη σάς πληροφορώ, κυρία πρέσβειρα,
ότι σε 27 λεπτά απογειωνόμαστε για τη Βουλγαρία.
Και δεν θα χάσω αυτήν την πτήση.
Κυρία Ανσιόν!
Αλλαγή σχεδίου.
Θα μπορούσατε μήπως να φροντίσετε τον Πομπιντού απόψε;
-Μπορούμε; -Ναι, δηλαδή…
Μπορεί να κοιμηθεί σπίτι μας.
Έχει φάει. Είναι καλός. Λατρεύει να του χαϊδεύουν την κοιλιά.
Γιατί δεν τον αφήνετε σπίτι;
Δεν θέλω να τον αφήσω μόνο απόψε.
-Εντάξει… -Ευχαριστώ.
Προσπάθησα.
Πείτε του να μάθει να σέβεται. Αξίζετε κάτι καλύτερο.
Του αρέσει η γαλοπούλα, αν έχετε.
Ξέρω, δεν έχετε πολλούς επισκέπτες, αλλά και πάλι.
Μην ξεχάσεις την κοιλιά.
Δεν θα το ξεχάσω.
Καλύτερα μόνη παρά με κακή παρέα.
"Είναι τρελοί. Γυρίστε πίσω". Τι άλλο είπε η Ίνες;
Τίποτα. Τουλάχιστον πριν φύγω εγώ.
Ο Μάρκους έμεινε εκεί, μήπως ξανακαλέσει.
Οι σκατοστρατιώτες.
-Δεν είναι σίγουρο. -Εσύ δεν είσαι σίγουρη.
Ακούστηκε τρομοκρατημένη.
Αν ήταν εδώ ο Μάρκους, θα έλεγε το ίδιο;
Γιατί όχι;
Δεν ξέρω ποια είναι τα καθήκοντα ενός αρχειονόμου.
Στην αρχή, πριν 12 χρόνια, δεν υπήρχε σύστημα καταγραφής δωρεών.
-Απλώς έβαζαν τα κουτιά στα ράφια. -Και σε προσέλαβαν για να τα οργανώσεις;
Ναι.
-Κι εσύ με καθυστερείς. -Αλήθεια;
Ο πρέσβης διευθύνει το καταφύγιο, όχι οι στρατιώτες.
Ξέρω μόνο ότι η Ίνες ακούστηκε πανικοβλημένη.
Αλήθεια.
-Τι συμβαίνει; -Ο Μάρκους κι ο Αγιάζ άκουσαν κάτι.
-Η Ίνες είπε "Είναι τρελοί". -Ποιοι;
Οι στρατιώτες.
Δεν θα 'πρεπε να επιστρέψουμε;
-Και να ξεχάσουμε τους σπόρους; -Αν είναι ανάγκη.
Ναι, αλλά πρόκειται για το μέλλον όλου του κόσμου.
Μπορούμε να επιστρέψουμε απόψε;
-Αν φύγουμε μέσα στην επόμενη ώρα. -Πάμε.
Να πάρουμε όσους σπόρους γίνεται. Δεν ξέρω πότε θα γυρίσουμε.
-Θα το δούμε αργότερα αυτό. -Ναι.
Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουμε… αυτήν εκεί.
Δεν θα φύγει αν δεν την αναγκάσουμε.
Δεν την αφήνουμε εδώ;
Επέζησε για βδομάδες τρώγοντας σπόρους.
-Θα επιστρέψουμε. -Δεν θ' αφήσουμε κανέναν.
Έχουν ήδη εγκαταλειφθεί αρκετοί.
Πάμε. Με αυτήν.
-Ρικ! -Ναι.
-Πώς είναι το πρόσωπό σου; -Καλά. Η Ίνες;
-Έφυγε; -Την πήρε ο Χέρμανς.
Δεν ξέρω, αλλά οι στρατιώτες μού είπαν να σας φέρω φαγητό.
Οπότε…
Η Σιλβί έχει σχέδιο,
για να μη μας τιμωρήσουν για τον φόνο του Τερένζιο.
Δεν δολοφόνησε κανέναν.
-Οι στρατιώτες δεν συμφωνούν. -Ούτε εσύ.
Ελπίζω το σχέδιο να είναι να τους φυτέψουμε από μια σφαίρα.
Σταμάτα!
Το σχέδιο ξεκινάει μόλις πάνε για ύπνο.
Όταν αποκοιμηθούν,
θα της ξεκλειδώσω και θα 'ρθει να σας πάρει.
Και μετά;
Μέχρι να γυρίσει η άλλη ομάδα, θα τους απωθήσει με το όπλο.
Με όπλο;
-Δεν θα τους κάνει κακό. -Θα έπρεπε.
Αφήνεις τον θυμό σου να σε παρασύρει. Είναι τρέλα.
-Ναι, μπορεί να στραβώσει. -Ακόμη κι ο Ρικ το θεωρεί ηλίθιο!
Αν στραβώσει, δεν υπάρχει επιστροφή.
Χορστ, σε παρακαλώ.
Όχι, έχει δίκιο. Πρέπει να προστατευτούμε. Θα είμαστε έτοιμοι.
Σε αφήνουν να μας φέρνεις φαγητό, με τα κλειδιά στην τσέπη;
Με εμπιστεύονται.
Αν σ' εμπιστεύονται, ρώτα τον Χέρμανς τι έκανε στην Ίνες.
Θα το κάνω.
Είναι κανείς εκεί;
Αφήστε με να μπω.
Ανοίξτε, σας παρακαλώ!
Ανοίξτε την πόρτα!
Αφήστε με να μπω! Ανοίξτε!
Ανοίξτε την πόρτα!
Θεέ μου…
-Γιατί φοράτε μάσκες; -Τζία, είχες δίκιο.
Δεν θέλαμε να σε τρομάξουμε.
Υπάρχει δηλητηριώδες αέριο έξω.
Οι μάσκες δουλεύουν, αλλά μην παίρνεις βαθιές ανάσες.
-Φεύγουμε τώρα. Έλα μαζί μας. -Όχι, δεν φεύγω μέχρι να τελειώσω εδώ.
Μετά θα πάω να δω την κόρη μου.
-Τότε, αντίο. -Όχι.
Θα σε βοηθήσουμε να πας στην κόρη σου, αλλά πρέπει να έρθεις μαζί μας.
Με το δηλητηριώδες αέριο έξω, δεν ξέρω πότε θα ξανάρθει αεροπλάνο.
Τζία…
σε παρακαλώ.
Το ήξερα.
Και τώρα, κυβερνήτη;
Ο Γιακούμπ, ο Αγιάζ κι η Τζία θα βγάλουν τα καθίσματα.
Οσμάν, καύσιμα. Εσύ κι εγώ θα πάρουμε τους σπόρους.
-Εντάξει. -Σε πόση ώρα φεύγουμε;
-Απογειωνόμαστε σε 45. -Εντάξει.
Παιδιά, έχετε τον νου σας για άλλα αεροπλάνα στον αεροδιάδρομο.
Δεν είπες ότι δεν μπορούν να προσγειωθούν οι Ρώσοι;
Ναι, αλλά δεν θα τους αρέσει. Μπορούν να μας βομβαρδίσουν.
Κι εμείς τι θα κάνουμε;
-Θα τρέξουμε. -Θα προσευχηθούμε.
Τζία, έλα.
-Κι οι συνάδελφοί μου; -Τους θάψαμε, φορώντας τις μάσκες.
Νομίζω ότι πήγε στην πόλη,
μαζί με τη Σάρα και τον Τσέχο στρατιώτη.
Αποκλείεται.
Όταν σε έψαχνα, είδα τη Σάρα στο δωμάτιο ελέγχου.
Είμαι υπεύθυνος εγώ να προσέχω την Ίνες τώρα;
Όχι, αλλά οι άλλοι επιβάτες ανησυχούν γιατί εξαφανίστηκε.
Ποιος ανησυχεί;
Απλώς είναι… προβληματισμένοι.
Μάλιστα…
Ας πούμε ότι δεν χρειάζεται να προβληματίζονται για την Ίνες πια.
Τέσσερις ώρες μένουν.
Τι θα κάνεις;
Να βρεις κάτι για να ανοίξεις την πόρτα.
Αν όλα πάνε καλά, θα ξαναβρεθείς στο καταφύγιο…
με αυτόν που πήγε να σε σκοτώσει.
Εδώ είστε.
Συγγνώμη για την ενόχληση,
αλλά, επειδή είστε υπεύθυνος εδώ, το θεωρώ καθήκον μου να σας ενημερώσω
ότι οδεύουμε προς μία κρίση.
Κρίση;
Άλλοι εξαφανίστηκαν.
Άλλοι συνωμοτούν.
Μιλάνε για θανατική ποινή.
Μιλάνε για να φυτέψουνε σφαίρες.
Ρικ, ηρέμησε.
Δεν θέλω να γίνει εξέγερση.
Εγώ θέλω μόνο ειρήνη και αρμονία μεταξύ όλων.
Ναι, Ρικ. Κι εγώ.
Πες μου, ποιος κινδυνεύει;
Έχεις ένα λεπτό;
Θέλω να ξέρω γιατί το κάνουμε στ' αλήθεια.
-Δηλαδή; -Πριν ανυπομονούσες να επιστρέψουμε
για να πάρεις εκδίκηση. Αναρωτιέμαι πόσο ανυπομονείς;
Υπονοείς ότι τα έβγαλα όλα απ' το μυαλό μου;
Δεν υπονοώ κάτι, ρωτάω.
Θέλω να ξέρω γιατί το κάνουμε.
Για να επιβιώσουμε πρέπει να πάρουμε όλους τους σπόρους τώρα.
Βλακείες.
Κι όμως, δεν το αρνείσαι.
Θες να σου πω ότι δεν είμαι ψεύτης; Όχι, δεν είμαι ψεύτης.
Κάνε πίσω.
Λες να έκανα κάτι τέτοιο;
Αγιάζ, πέρασες δύσκολες μέρες.
Κανείς δεν θα σε κατηγορούσε αν ήσουν…
Πρέπει να φύγουμε!
Εγώ είμαι φορτισμένος;
Ναι. Και το καταλαβαίνω. Είναι φυσιολογικό.
Τώρα είμαι φορτισμένος.
Τι συμβαίνει;
Δεν χρειάζονται τέτοια. Μια ερώτηση σου έκανα.
Δεν φοράς μάσκα!
-Είστε ψεύτες! -Όχι.
Μου 'πατε ψέματα για να έρθω.
Δεν θέλαμε να σου πούμε ψέματα, απλώς…
Δεν πάω πουθενά!
Είδες; Θέλει να μείνει.
Δεν θα την αφήσουν. Πρέπει να την πάμε στο αεροπλάνο.
Έλα. Θα τη βάλουμε στο πιλοτήριο.
-Υποσχεθήκατε… -Λοχία, έχετε ένα λεπτό;
Λυπάμαι, δεν μπορούμε να το λύσουμε μόνοι μας.
Θα του το πεις εσύ ή εγώ;
-Σας εμπιστεύτηκα. -Τι είναι;
Ο Ρικ λέει ότι η Σιλβί σχεδιάζει επίθεση.
Δεν είπα επίθεση!
-Πότε; -Απόψε.
Δεν σχεδιάζει να κάνει κακό σε κανέναν.
Θέλει μόνο να διασφαλίσει
ότι δεν θα πάθουν τίποτα οι άλλοι επιβάτες.
Εγώ τη διαβεβαίωσα ότι δεν θα πάθουν τίποτα, αλλά ανησυχεί.
Ρικ, εντάξει.
Θα το φροντίσω εγώ. Καλό βράδυ.
-Πώς; -Ο Ρικ κι εγώ θα σκεφτούμε κάποια λύση.
Πηγαίνετε για ύπνο. Δεν έχετε κοιμηθεί καθόλου.
Όλοι έχουμε τον ίδιο στόχο με τη Σιλβί, την ασφάλεια και την επιβίωση όλων.
Σωστά;
Σας ευχαριστώ, κύριε πρέσβη.
Καλή ξεκούραση.
Καλό βράδυ.
Λοιπόν…
εμείς πρέπει να αποφασίσουμε μαζί τι θα κάνουμε.
Να πάρει!
Είναι κανείς εκεί;
Με ακούτε;
Μπαίνω.
Είναι κανείς εκεί;
Ποιος είναι εκεί;
Μετά θα γυρίσουμε να το ξαναγεμίσουμε.
-Κι οι δύο; -Ναι, θα είναι πιο γρήγορα έτσι.
-Κι αν καλέσει η Ίνες πάλι; -Θα το ακούσουν οι άλλοι μέσα.
Αγιάζ, με βοηθάς; Δεν μπορώ να τις βγάλω μόνος μου.
-Μια στιγμή. -Εντάξει.
Δεν είναι πολύ σφιχτά;
Θα σε φέρω πίσω μαζί μας μόλις αφαιρεθούν τα καθίσματα.
-Γιατί; -Θα είναι πιο άνετα.
Όχι. Αυτό που είπες για τον ήλιο, είναι αλήθεια;
Τότε, γιατί τα κάνεις όλα αυτά; Οι σπόροι, το ότι με πας πίσω, τι νόημα έχουν;
"Αν σώσεις μια ζωή, σώζεις την ανθρωπότητα".
Κι η ανθρωπιά σου πού είναι;
Θα βρούμε τα φάρμακά σου.
Τι σε νοιάζει εσένα; Τι με νοιάζει εμένα; Δεν σε ξέρω. Δεν με ξέρεις.
Αυτό είναι αλήθεια.
Αν λες αλήθεια,
όλοι όσοι ξέρω, όσοι αγαπώ, είναι νεκροί.
Λυπάμαι.
Τότε, άσε με να φύγω.
Σε ικετεύω, Αγιάζ, άσε με.
Θα τρέξω μέχρι να με σκοτώσει ο ήλιος.
Δεν μπορώ.
Αλλά μπορείς να με κρατάς δεμένη;
Γιατί είσαι τόσο βίαιος;
-Βίαιος; -Γιατί;
Όπως όταν με σημάδευες με ένα όπλο για φωτοβολίδες;
Ήμουν φοβισμένη.
-Τζία; -Ναι;
Δεν πειράζει. Δεν σε κατηγορώ.
-Ναι, ήσουν φοβισμένη. -Ναι.
Έπρεπε να επιβιώσεις.
Ακόμη κι αν δεν ήξερες γιατί.
Έτσι είναι η ανθρωπότητα.
-Τι κάνεις; -Περιμένω τη Σιλβί. Βάλε το μπουφάν.
-Ορίστε; -Το μπουφάν σου!
-Εγώ θα μείνω εδώ. -Μην είσαι χαζή.
Σε έβρισκα αλαζόνα και γοητευτικό. Δεν βλέπω πια τη γοητεία.
Συγγνώμη που προσπαθώ να σε σώσω.
Μόνο τον πληγωμένο εγωισμό σου προσπαθείς να σώσεις.
Θα έρθει σύντομα.
Αν δεν επιστρέψουμε, θέλω να διαβάσεις αυτό.
Τα λέει καλύτερα από μένα.
Τι σκατά είναι αυτό;
Κύριε πρέσβη. Πρέπει να δείτε κάτι.
Ελάτε.
Ήρθε.
-Τα κατάφερες! -Σας είπε ο Ρικ;
-Ναι. -Δεν έρχομαι.
-Θα 'ρθεις. -Θα κάνω ό,τι θέλω.
Αν δεν έρθεις, δεν πάω κι εγώ. Θα 'ναι όλα αυτά για το τίποτα.
Έχει δίκιο.
Για σένα. Όχι γι' αυτόν.
-Πού 'ναι ο Ρικ; -Θα πήγε στον κοιτώνα.
Το παίζει χαζός. Το 'χει δίπορτο. Είναι προδότης.
Πήρε μεγάλο ρίσκο, Λόρα.
Ναι; Γι' αυτό είναι συνεχώς με τους στρατιώτες;
Έλα, πάμε.
Δεν έχεις παραισθήσεις. Ελικόπτερο είναι.
Πραγματικό ελικόπτερο.
Εντάξει. Κοιμούνται όλοι.
Το ακούσατε αυτό;
Έλα.
Είναι αλήθεια;
Ποια είσαι;
Κάνε πίσω! Ποια σκατά είναι αυτή;
Νομίζω ότι είναι τρελή.
Να πυροβολήσουμε;
Όχι ακόμη. Είσαι από το ΝΑΤΟ;
Όχι, ήμουν στο αεροπλάνο. Είμαστε στο καταφύγιο.
Είναι μεγάλη ιστορία.
Γιατί ανατινάξατε τα αεροπλάνα μας;
-Τα αεροπλάνα σας; -Και τις επικοινωνίες.
Ανατίναξαν τα αεροπλάνα επειδή…
είναι μοχθηροί.
Και με κλείδωσαν έξω επειδή τους αντιστάθηκα.
Σε έδιωξαν;
Ναι. Για να πεθάνω.
Μπορώ να σας πάω εκεί, αν με βοηθήσετε να μπω.
Εντάξει;
Δεν θα το βρείτε μόνοι σας. Ελάτε μαζί μου. Ελάτε!
Πάμε μαζί της. Φύγαμε!
-Είναι μόνο για προστασία; -Ναι.
Τι στον διάολο;
-Ακίνητοι, τώρα! -Αλτ!
Πάμε, ψηλά τα χέρια!
Κε πρέσβη, χαίρομαι που είστε εδώ.
-Ήθελα… -Σταμάτα! Σταμάτα επιτέλους!
Δεν μπορώ να σας προστατέψω πια.
-Δεν θέλαμε να πάθει κανείς κάτι κακό. -Για να είμαστε ασφαλείς.
Η βία, ακόμη κι η απειλή βίας, δεν είναι λύση. Ποτέ!
Συγγνώμη, για το ΝΑΤΟ δεν δουλεύατε;
Τι;
-Πάμε! -Πάμε!
Τι θα κάνεις μ' αυτούς;
Βάλε τα Τσιμπούρια με τον Ρικ.
Πάμε.
Πάμε!
Εμπρός;
Είναι κανείς εκεί;
Μάρκους; Αγιάζ;
Είναι κανείς εκεί;
Έχει κολλήσει.
Κάνε άκρη.
Θα προσπαθήσω να το λασκάρω.
Τι ήταν αυτό με τον Οσμάν πριν;
Τίποτα. Παρεξήγηση.
Εμπρός; Είναι κανείς εκεί;
-Το άκουσες; -Εμπρός;
Ίνες!
Μάρκους;
Εμπρός;
-Εμπρός; Είναι κανείς εκεί; -Ίνες;
-Μάρκους; Αγιάζ; Είναι κανείς εκεί; -Ίνες;
-Ίνες! -Εμπρός;
-Αγιάζ; -Ίνες;
-Αγιάζ;
-Ίνες, είσαι καλά; -Ναι. Δηλαδή, όχι…
Ξαναμπήκα χάρη σε κάτι Ρώσους στρατιώτες.
-Ρώσους; -Θα σου εξηγήσω.
Νομίζουν ότι ανατινάξαμε τα αεροπλάνα τους.
Τι; Τι συμβαίνει με τους στρατιώτες του ΝΑΤΟ;
Πιστεύουν ότι η Σιλβί σκότωσε τον Τερένζιο.
-Γιατί το πιστεύουν; -Είναι αλήθεια.
Μας συνέλαβαν όλους. Δεν ξέρω τι θα κάνουν.
Κάνε υπομονή, Ίνες. Θα επιστρέψουμε απόψε.
Ο Μάρκους είναι εκεί;
Έξω, νομίζω.
Γιατί; Τι συμβαίνει;
Οσμάν;
Σκεφτόμουν, δεν σε ρώτησα ποτέ…
Γιατί μιλάς τόσο καλά Αγγλικά;
Οι σπηλιές πίσω μου είναι φυσικές.
Ωστόσο, οι Βέρβεροι επέκτειναν τα σπήλαια με τον καιρό.
Εκεί λέγεται ότι κοιμήθηκε ο Ηρακλής σε μια περιπέτειά του.
Ξεναγός;
Καλώς ήρθατε. Bienvenue. Bienvenidos. Dobro pozhalovat'. Wilkommen.
-Και γερμανικά; -Μόνο τα σημαντικά.
"Είναι το αγόρι σου ή ο αδερφός σου;"
Οσμάν;
-Ναι; -Τελειώσατε;
Πρέπει να ξαναγεμίσουμε το φορτηγό άλλη μία φορά.
Γρήγορα. Απογειωνόμαστε σε 15.
Ελήφθη.
Πάμε, 15 λεπτά.
Φεύγουμε σύντομα, Ίνες.
Κάντε κουράγιο.
Θα προσπαθήσουμε.
-Συγγνώμη. Είχες δίκιο. -Δεν θέλω να έχω δίκιο.
Μη μιλάτε!
Δεν έχω κρατήσει ποτέ όπλο.
Μάλιστα… έως τώρα.
Όταν έρθουν οι άλλοι, εμάς θα κατηγορήσουν για το πώς κατέληξε όλο αυτό.
Πώς;
Πώς; Με δίκη της Σιλβί;
Με πραγματική δικαιοσύνη.
-Θα αποδοθεί απόψε. -Από εσάς.
Από εμένα;
Αν το κάνετε εσείς, ο αξιότιμος, ορθολογικός πρέσβης μας,
η άλλη ομάδα δεν θα έχει εναλλακτική.
Όπως έστρωσαν, θα κοιμηθούν.
Τι στον διάολο;
-Μείνετε εδώ! -Τι κάνουμε;
-Να παλέψουμε. -Να κρυφτούμε.
Θα ξεφορτώσω.
Βάλ' τα στον αεροδιάδρομο για τώρα.
Πρέπει να τα μετακινήσουμε για ν' απογειωθούμε.
-Γι' αυτό είσαι εδώ. -Είπατε στην Ίνες ότι επιστρέφουμε;
Ναι.
Ο Οσμάν είπε ότι έρχονται.
-Ηρέμησε η Τζία; -Υποθέτω πως ναι.
Όταν τη δέσαμε.
Τότε, γιατί είναι στο πιλοτήριο;
Γαμώτο!
-Γαμώτο! -Τι έγινε;
-Κλειδωμένη. -Τζία, μας ανοίγεις;
Όχι!
-Θα την τρομάξεις. -Ωραία!
Άνοιξε την κωλόπορτα!
Άνοιξε την πόρτα!
Δεν πάω πουθενά.
Κάντε στην άκρη!
Δεν θα πάω πουθενά!
Αγιάζ! Περίμενε.
-Καταστρέφει το αεροπλάνο! -Τι θα κάνουμε;
Θα βρούμε άλλο!
Δεν υπάρχει άλλο τέτοιο αεροπλάνο σε ακτίνα 2.000 χλμ.
Αλλά πρέπει να γυρίσουμε. Τι θα κάνουμε;
Υποτιτλισμός: Γιάννης Μιχάλης