‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ในที่สุดลูกก็หลับได้
‎แค่ต้องอ่านหนังสือให้ฟังสิบเล่ม
‎- ใส่กระเป๋าไม่หมดหรอก ‎- เขาให้เต็มที่ได้สองกระเป๋า
‎ต้องชั่งน้ำหนักด้วย
‎นี่อาจเป็นสัญญาณ
‎ที่รัก
‎นี่ทริปประวัติศาสตร์เลยนะคะ
‎ยัดไม่เข้าแล้วแน่ๆ บ้าจัง
‎ตามหลักแล้วนี่เป็นช่วงฟุ้งพล่าน
‎คุณช่วยออกไปได้ไหมคะ
‎คุณเห็นตัวเองบ้างไหม
‎- สิบสามเดือน ‎- แล้ว…
‎- สิบสามเดือนตั้งแต่ระยะที่แล้ว ‎- ถ้าคุณไปหลุดที่นั่นล่ะ
‎ไม่หรอกน่า
‎การรักษาแบบใหม่ได้ผล คุณก็รู้
‎และฉันก็รู้
‎รู้จริงเหรอ
‎ผมพยายามจะปกป้องคุณนะ
‎ตลกละ
‎พอฉันจะทำอะไรเพื่องานของฉัน ‎ก็เป็นระยะฟุ้งพล่านทุกที
‎แปลกดี
‎อย่าลืมยาของคุณล่ะ
‎ยังไม่มีอะไรเลยเหรอ
‎ยัง เหมือนพวกรัสเซียจะตัดการติดต่อกับทุกคน
‎รับทราบ
‎คุณมีแผนยังไง ‎ถ้าพวกรัสเซียอยู่ที่คลังเมล็ดพันธุ์แล้ว
‎บอกพวกเขาว่ามันพอสำหรับทุกคน ‎มีเหลือเฟือให้แบ่งกันได้
‎โชคดี ส่งข่าวเราด้วยล่ะ
‎ได้
‎ถ้าพวกรัสเซียไม่เห็นว่ามันมีมากพอจะแบ่งล่ะ
‎สลักเกลียวมาตรฐาน
‎พอเอาออกแล้วที่นั่งก็จะหลุดออก
‎ในนี้จุเมล็ดพันธุ์ได้แค่ไหน
‎ถ้าเติมให้เต็มน่ะเหรอ
‎ก็เยอะ
‎อาจจะเป็นล้าน
‎ฉันว่าเราไม่ต้องใช้เยอะขนาดนั้น
‎สำคัญคือต้องหยุดดวงอาทิตย์ให้ได้ ‎แล้วทุกอย่างก็จะกลับสู่ปกติ
‎ไม่จริงหรอก ต่อให้ดวงอาทิตย์กลับมาเป็นปกติ ‎ก็จะไม่มีอะไรเหมือนเดิม
‎นึกไว้ละกันว่าถ้าเราเจอเมล็ดพันธุ์ที่ดีๆ
‎เธีย คุณชอบกินผักอะไร
‎น่าจะเป็นหัวใจผักโรเมนย่าง ‎อะไรที่ง่ายๆ
‎มะเขือม่วงกับกระเทียม
‎เทอร์นิป
‎แบบที่ยายผมใช้กับเกล็ดขนมปัง
‎- อายาซล่ะ ‎- อายาซ ช่วยมาตรงนี้หน่อย
‎คิดไว้หรือยัง อายาซ
‎มันฝรั่งทอด
‎มีอะไร
‎ถ้าพวกรัสเซียไปถึงก่อน ‎คุณคิดว่าเราควรทำยังไง
‎ทำไมถึงถามผม
‎ด้วยความเคารพ ผมคิดว่า ‎คุณรู้วิธีผ่อนคลายความขัดแยังมากกว่า
‎ไม่ได้ว่านะ
‎ไม่เป็นไร
‎ก่อนอื่นเราควรลองกล่อมพวกเขาว่า ‎มันมีมากพอสำหรับทุกคน
‎เขาจะบอกให้พวกนั้นแบ่ง
‎แล้วถ้าพวกนั้นไม่ยอมแบ่งล่ะ
‎ถ้าพวกรัสเซียไม่ฟังเหตุผลล่ะ
‎ตราบใดที่พวกนั้นมีน้อยกว่า 17 คน ‎เราก็น่าจะโอเค
‎สิบเจ็ดคนเหรอ
‎เจาะจงขนาดนั้นเลย
‎ไม่เอาน่า
‎ในนี้มีกระสุน 17 ลูก
‎- ไปเอามาจากไหน ‎- ในหลุมหลบภัย
‎ช่วยเอาไปไกลๆ
‎- ผมใจคอไม่ดีเลย กัปตัน ‎- อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้
‎ผมอาจจะอาเจียน
‎เวลาเครียดผมจะอาเจียน
‎หายใจลึกๆ แล้ววิทยุหาอิเนส
‎บอกว่าเราน่าจะลงจอดในอีก 30 นาที
‎รอให้แน่ใจก่อนว่าเราได้ลงจอดแน่ๆ
‎เอาน่า โทรเหอะ
‎ผมไม่เห็นว่าจะช่วยอะไรได้
‎ผมว่าการได้คุยกับอิเนสอาจช่วยให้ใจคอคุณดีขึ้น
‎รู้ใจวัยรุ่นขนาดนั้นเชียว
‎อิเนส นี่มาร์คุส
‎คุณได้ยินเราไหม
‎อิเนส ได้ยินเราไหม
‎เธอจะอยู่ไหนได้
‎ฉันไม่รู้ ไม่เห็นมีใครบอกอะไรเลย
‎แต่อะไร
‎ฉันไม่ได้จะบอกว่าซิลวี่ทำอย่างที่คุณบอกหรอก ‎ฉันแค่ตอบคำถาม
‎ไม่ว่าเธอพูดอะไรกับคุณ เธอโกหก
‎แล้วรู้ ได้ยังไงว่าวิดีโอนั่นไม่โกหก
‎คุณไม่เชื่อสิ่งที่เห็นเหรอ
‎ผมแค่จะบอกว่า ‎ถ้าไม่มีเสียงมันก็ขาดความชัดเจน
‎- มันขาดบริบท ‎- ความชัดเจนเหรอ
‎- แทแรนซิโอค่อยๆ ถูกเผาจนตาย ‎- นั่นคือความจริง ฮอสต์
‎ความจริงคือไม่มีใครรู้ว่า ‎เกิดอะไรขึ้นกับแทแรนซิโอ
‎- ทั้งหมดนั่นคือความจริงเหรอ ‎- ใช่
‎- เป็นแทแรนซิโอคงทิ้งคนอื่นไปแล้ว ‎- แต่พวกเขาไม่มา
‎ตอนนั้นฉันไม่รู้
‎คิดว่าเขาเห็นแก่ตัวไหมน่ะเหรอ ใช่
‎เขาทำผิดพลาด เขาเป็นคนบาป
‎แต่เราทุกคนก็เป็นคนบาป
‎และซิลวี่…
‎ซิลวี่ทำไม
‎ซิลวี่ทำไม ริก
‎ยังไง อิเนส
‎ถ้าซิลวี่ทำอย่างที่เห็นในวิดีโอ ‎บางทีแทแรนซิโออาจจะสมควรโดนแล้ว
‎ว่าไงนะ
‎ซิลวี่ยังผิดอยู่ดีกับสิ่งที่เธอทำ
‎ไม่มีใครควรถูกฆ่า
‎คุณฆ่าเจ้าหน้าที่ ซิลวี่
‎คุณก็เคยเป็นทหาร ‎คุณควรรู้ว่าจะมีบทลงโทษตามมา
‎ฉันเคยเป็นทหาร ‎นั่นหมายความว่าฉันรู้ว่าฉันมีสิทธิ์
‎ฉันยังรู้อีกด้วยว่า ‎คุณไม่รู้หรอกว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่
‎คิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ ‎ที่มีแต่พวกเห็บอ่อนแออยู่กับคุณนี่น่ะ
‎เราส่งหน่วยพันธมิตรของคุณ ‎ออกไปหมดแล้ว ซิลวี่
‎อย่างน้อยก็พวกที่ทำให้เราต้องกังวล
‎ผมรู้ดีเลยว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่
‎คุณตั้งใจให้ผมนั่งข้างนี้ใช่ไหม
‎ครั้งสุดท้ายที่ผมบินฟลายบายโฉบดูคือที่ไอซ์แลนด์
‎ไม่เห็นอะไรเลยนอกจากสงครามสิ้นโลก ‎หวังว่าคุณจะโชคดีกว่า
‎อยากให้ผมอ้วกใช่ไหมเนี่ย
‎เอาละนะ
‎ไม่มีเครื่องรัสเซีย
‎ทางสะดวก
‎ท้องไส้เป็นยังไงบ้างแล้ว
‎ค่อยดีขึ้นหน่อย
‎- สองคืนน่าจะเต็มลำ ‎- อาจเสร็จก่อน
‎ช่วงกลางวันสั้นกว่าทางซีกโลกเหนือ ‎เราจะมีเวลาขนเมล็ดพันธุ์มากขึ้น
‎- ถ้าพวกรัสเซียมาถึงในระหว่างนี้ล่ะ ‎- มีรันเวย์เดียวบนเกาะ
‎พวกเขาไม่ลงมาตรงนี้แน่ ‎ผมจอดขวางลำไม่ให้ใครลงจอดได้
‎กัปตันมาธิว ดูเอ็ก ‎ผู้ก่อการกบฏต่อต้านคอมมิวนิสต์
‎น่าประทับใจมาก
‎พอกับเรื่องนี้แหละ
‎มันทำให้ผมนึกถึงตอนที่เคยบินแถบขั้วโลก
‎ตรงนั้นมีอะไรเป็นพิเศษไหม
‎ช่างซ่อมบำรุงสองสามคน
‎คนตายแค่สองสามคน
‎จำตอนที่มันไม่ใช่เรื่องประจำวันได้ไหม
‎แบบนั้นมันน่ารังเกียจ ถึงจะเป็นคุณก็เถอะ ‎คุณเป็นใครมาตัดสิน
‎ผมไม่ได้ตัดสิน ให้ตายสิ!
‎- ขอร้องละ ‎- "ห้ามฆ่าคน"
‎- คุณน่าจะรู้ดี ‎- พอทีน่า
‎"ห้ามเป็นพยานเท็จใส่ร้ายเพื่อนบ้าน"
‎ก็อยู่ในบทบัญญัติสิบประการเหมือนกัน
‎- ซิลวี่ ‎- มาซะที
‎- ทำไมมาอยู่ในนี้กันหมด ‎- เป็นที่เดียวที่เราคุยกันได้เฉพาะพวกเรา
‎- ที่เดียวที่ซ่อนตัวได้ ‎ - รู้ไว้นะว่า
‎เราอยู่ข้างคุณไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎มั่นใจได้
‎ใช่ ร้อยเปอร์เซนต์
‎ร้อยเปอร์เซ็นต์
‎ซิลวี่ ผมขอโทษ แต่การฆ่าเป็นบาป
‎- ริก! ‎- หยุด! พอๆ
‎ช่างเถอะ เรื่องมันเกิดไปแล้ว ‎แต่ตอนนี้เราจะทำยังไง
‎- คำถามคือพวกนั้นกำลังคิดจะทำอะไร ‎- พวกทหารน่ะเหรอ
‎บางคนเป็นพวกชั่ว
‎เห็นไหมว่าเฮอร์แมนส์มองเธอยังไง ‎เหมือนพวกโรคจิต
‎ถ้าพวกเขาจะมาเอาใครไป ก็ต้องเป็นฉัน
‎น่าสังเวชจริง
‎พวกเขาคงลงไปตอนกลางคืน ‎และพยายามออกมาตอนกลางวัน
‎คงเริ่มถูกเผาก่อนจะถึงประตู
‎ลองนึกดูว่าผิวคุณเริ่มเดือดขณะที่ใกล้จะถึง
‎- ไม่ละ ‎- ธรรมชาติของมนุษย์เวลาหาทางออก
‎เราควรเผาพวกเขา
‎ไม่มีเวลา
‎ไว้ค่อยเผาคืนพรุ่งนี้
‎เราเป็นของพระเจ้า ‎ขอจงกลับคืนสู่พระองค์
‎ออสมัน พระอาทิตย์จะขึ้นแล้ว
‎หลับให้สบายนะ
‎คลับเฮาส์เที่ยวบิน 21 อยู่นี่เอง
‎ทหารไม่มีสิทธิ์ลงโทษผู้โดยสาร รวมถึงซิลวี่ด้วย
‎เห็นๆ อยู่ว่าพวกเขาไม่คิดแบบนั้น
‎แต่ผมคิดว่าผมสามารถโน้มน้าว ‎ให้พวกเขารอจนกว่าคนอื่นจะกลับมาได้
‎แล้วค่อยตัดสินใจเรื่องบทลงโทษซิลวี่
‎บทลงโทษเหรอ
‎น่าจะขอบคุณเธอมากกว่า เธอช่วยชีวิตเราไว้
‎ถ้าได้อย่างนั้นก็เยี่ยมเลย ท่านทูต
‎แต่มันเป็นการเจรจาต่อรอง
‎ผมแน่ใจว่าผมต้องมีอะไรให้พวกเขา ‎เพื่อแลกกับสิ่งที่เราต้องการ
‎หมายความว่าไง
‎เพื่อการแลกเปลี่ยน ผมขอแนะนำ
‎ให้ทุกคนอยู่ที่นี่จนกว่าคนอื่นจะกลับมา
‎- แปลว่าเราเป็นนักโทษเหรอ ‎- ไม่ใช่อย่างนั้น
‎- พวกเขาต่างหากที่ควรจะโดนขัง ‎- นี่ก็เพื่อปกป้องพวกคุณนะ
‎ปกป้องพวกเราเหรอ นี่มันคำพูดของพวกนาซี
‎เฮ่!
‎ขอร้อง
‎ผมมาขอให้พวกคุณ แต่ละคน…
‎อยู่นิ่งๆ ไว้ พักผ่อนสักหน่อย
‎- ทุกอย่างจะจบเมื่อคนอื่นกลับมา ‎- จบสำหรับพวกเราน่ะสิ แล้วซิลวี่ล่ะ
‎สำหรับทหาร ‎โลกแบ่งเป็นฝ่ายศัตรูกับฝ่ายพันธมิตร
‎เราทุกคนเป็นพันธมิตรกันได้
‎ใช่ ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง
‎เราแค่ต้องทำให้พวกเขาเห็นซิลวี่เป็นมิตรอีกครั้ง
‎และนั่นคือภารกิจของผมตอนนี้
‎ให้ผมจัดการเรื่องนี้เอง
‎แล้วเจอกัน
‎เมล็ดพันธุ์พืชต้องอยู่ข้างในแน่ๆ
‎- เวรเอ๊ย ‎- ลองอันนั้นสิ
‎- ปิดอยู่ ‎- อะไรนะ
‎มันล็อก
‎- รู้ไหมว่าทำอะไรอยู่ ‎- อาจมีรหัสปริยาย
‎คุณเป็นนักย่องเบาด้วยเหรอ
‎ต้องใช้คีย์การ์ด
‎สองคนข้างนอกนั่นอาจมี เราต้องรอให้มืดก่อน
‎ตอนนี้เราจะทำอะไรดี
‎รอจนกว่าพระอาทิตย์ตก
‎เราน่าจะอยู่กันที่หลุมหลบภัย
‎นอนฟังเสียงกรนของริก
‎นอนพักกันหน่อยเถอะ
‎ผมว่าผมใกล้จะป่วยละ
‎พวกนั้นแสดงปฏิกิริยายังไงกับเรื่องถูกขัง
‎ไม่พอใจใช่ไหม
‎ตรงกันข้าม พวกเขาพอใจแบบนั้น
‎แปลว่าพวกนั้นกลัวเราสินะ
‎ไม่ใช่ ผมหมายถึงว่าพวกเขารู้สึกขอบคุณ
‎พวกเขารู้สึกขอบคุณ ‎ที่คุณยอมเลื่อนการพิจารณาคดีออกไป
‎คนพูดติดๆ ขัดๆ แบบนี้มาเป็นทูตได้ไง
‎ระวังคำพูดหน่อย
‎ผมจบปริญญาเอกสาขาสงครามและความขัดแย้ง ‎จากวิทยาลัยเพมโบรก
‎- ก็แค่ขำๆ ใจเย็นน่า ‎- นั่นอยู่ในอ็อกซ์ฟอร์ดนะ
‎ผมแค่พยายามจะบอกว่า ‎พวกผู้โดยสารโอเคกับแผนนี้
‎และผมหวังว่าคุณกับทหารที่เหลือ ‎จะโอเคด้วยเหมือนกัน
‎- ภารกิจเดียวของเขาคือเป็นขวัญใจทุกคน ‎- ก็เขาเป็นนักการทูต จะให้เขาเป็นยังไงล่ะ
‎ฉันว่าเขาทำเท่าที่ทำได้แล้ว เขาเป็นคนดี
‎- เราควรหนีไปจากที่นี่ ‎- จะหนีไปไหน
‎หลุมหลบภัยคือทางหนีเดียวของเรา
‎เกราร์โดพูดถูก เราควรพัก
‎ที่สำคัญที่สุด เราต้องเตรียมตัวให้พร้อม
‎ถ้าพวกเขาปฏิเสธข้อเสนอ
‎ซิลวี่…
‎ซิลวี่ทำเรื่องไม่ดี
‎แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเราควรทำเรื่องไม่ดีด้วย
‎ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะทำเรื่อง "ไม่ดี"
‎ตอนนี้เธียไม่อยู่แล้ว และผู้พันก็ตายแล้ว…
‎เราควรทำอะไรอย่างน้อยหนึ่งอย่าง ‎ระหว่างที่พวกเขาไม่อยู่
‎พิจารณาคดีเหรอ
‎ใช่แน่ๆ
‎เป็นสิ่งที่ผมอยากทำตั้งแต่เรามาถึงที่นี่แล้ว
‎ทำอะไร
‎- ชนแก้วหน่อย ท่านทูต ‎- ดื่ม
‎- ฉันได้ยินเพลงนี้ตอนหลับ ‎- แปลว่าฝันร้ายน่ะสิ
‎เหมือนกันหมดสามแผ่น ฟังแล้วฟังอีก
‎กลับบ้าน ออกเที่ยวกลางคืน ‎ไม่รู้ว่าจะจบแบบไหน
‎คิดถึงแบบนั้นว่ะ
‎อะไรที่คาดไม่ถึงน่ะ
‎ไปนอนแล้วเหรอ ‎น่ารำคาญจริง เดี๋ยวก่อนสิเพื่อน
‎เขาจะไปไหน
‎อยากได้แบบที่คาดไม่ถึงไหม
‎ประตู! มีคนมา
‎ฮอสต์ ริก ไปกับเรา
‎เราไม่ได้ทำอะไรนะ
‎ไม่ได้จะทำอะไรคุณ จะไม่มีใครเป็นอะไร
‎- แค่จะให้ไปดูอะไรบางอย่าง ‎- อะไร
‎เรื่องวิทยาศาสตร์
‎ไปสิ
‎แป๊บนึง
‎ไม่ต้องใส่หรอก ทุกคนรออยู่
‎ให้ผมช่วยอะไรไหม
‎เวรละ!
‎ใจเย็น
‎คนเยอรมันเหรอ พวกคุณเป็นคนเยอรมันเหรอ
‎เขาเป็น
‎นี่คนเบลเยี่ยม
‎ฝรั่งเศส
‎โมร็อกโก
‎โปแลนด์
‎และตุรกี
‎แล้วคุณล่ะ
‎- ฉันอะไร ‎- คุณเป็นคนฝรั่งเศสใช่ไหม
‎ออกไปจากหัวฉัน คุณไม่มีสิทธิ์
‎- พูดเป็นเล่น ‎- แน่ใจนะว่าจะชกโดยไม่ใช้ไอ้นั่น
‎ทำไมต้องให้เราชกกัน
‎ริกต้องสู้กับคนที่มีน้ำหนักเท่าเขา
‎อิเนสไง
‎พวกเขาจะบังคับให้เราชกกันแรงๆ ไม่ได้นะ
‎ชกกับเขานี่แหละ เอาเลย
‎ผมชื่ออายาซ
‎คุณชื่ออะไร
‎ผู้ที่ถูกเลือก
‎- ถูกเลือกเหรอ ‎- ผู้ที่ถูกเลือก
‎ฉันคือผู้ที่ถูกเลือก ฉันถึงได้มีชีวิตอยู่
‎- ถอยไป ‎- ได้
‎- มีคุณคนเดียวเหรอ ‎- ใช่
‎เราคือ…
‎ผู้ถูกเลือกเหมือนกัน
‎ใช่แล้ว
‎พวกเขามีคนเป็นสิบ ทำไมต้องใช้ฮอสต์กับริก
‎อาจเป็นเรื่องวิทยาศาสตร์หรือการทดลองมั้ง
‎กลางดึกเนี่ยนะ
‎ไม่ใช่ นี่ตอนกลางวัน
‎คุณก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
‎มีบางอย่างผิดปกติ ฉันรู้สึกได้
‎- ใครจะไปรู้ คุณอาจเศร้าที่เสียริกไป ‎- ฉันไม่สนริกหรอก
‎นอนกับฮอสต์แล้วใช่ไหมล่ะ
‎ไปเอาสบู่ล้างปากซะ
‎ใช่แล้ว คุณชอบเขา
‎ก็ควรแล้ว
‎- พอเถอะ ‎- ก็จริงนี่ เขาน่ารัก
‎ใช่ปะล่ะ
‎เรื่องวิทยาศาตร์…
‎ก็อาจเป็นได้
‎เอาเลย ริก
‎ชกเขาแรงๆ เลย ‎ไม่งั้นเราจะเอาพวกผู้หญิงของนาย
‎โอเคไหม
‎จับเขาไว้ อย่าให้มาตรงนี้
‎- เฮ่ยๆ เขาไม่ได้ทำอะไร ‎- ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
‎ไม่เอาน่า นายไม่ชกคนที่ถูกจับไว้หรอก
‎เปล่า เขาจะได้ดูการชกของจริงต่างหาก
‎เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‎คุณทำอะไรน่ะ
‎เราต้องใช้ฮอสต์เพาะพันธุ์พืชนะ
‎คุณเป็นไรไหม ฮอสต์
‎มีศพสองศพข้างบนนั่น
‎เป็นเพื่อนร่วมงานคุณใช่ไหม
‎อองสการ์… ออสการ์ทำงานประจำที่นี่
‎อีกคนเป็นนักวิทยาศาสตร์ ‎ฉันจำชื่อเขาไม่ได้
‎คุณรอดตายจากแก๊สมาได้ยังไง
‎แก๊สเหรอ
‎- ใช่ แก๊ส ‎- อย่า!
‎สารเคมีไง พวกเขาถึงได้ตายตอนขึ้นไป
‎ไม่ใช่เพราะสารพิษ
‎เป็นเพราะดวงอาทิตย์
‎จริง เป็นเพราะดวงอาทิตย์
‎- ดวงอาทิตย์เหรอ ‎- เป็นเรื่องจริง
‎โกหก
‎ดวงอาทิตย์กำลังฆ่าทุกคน
‎- ผมรู้ว่ามันฟังดูบ้า ‎- ฉันไม่ได้บ้า
‎น้ำเป็นสารธรรมดาชนิดเดียว ‎ที่เป็นได้ทั้งของเหลว ของแข็ง ไม่ก็แก๊ส
‎นักวิทยาศาสตร์บอกฉันแบบนั้น ‎เขาชื่ออะไรนะ
‎เมื่อกี้ผมฟังชื่อคุณไม่ถนัด
‎เจีย ฉันเป็นเจ้าหน้าที่เอกสาร ‎ของโครงการอาหารโลก
‎ยินดีที่ได้รู้จักครับ เจีย
‎คุณอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว
‎สองคนนั้นตายในวันที่สามที่ฉันมาถึง คิดว่านะ
‎งั้นก็ห้าสัปดาห์
‎คุณอยู่ที่นี่คนเดียวมาอย่างน้อยห้าสัปดาห์
‎โดยไม่มีใครติดต่อหรือส่งข่าวมาเหรอ
‎ที่นี่ไม่มีโทรศัพท์
‎ตั้งแต่ก่อนหน้าสารพิษแล้ว
‎ไม่ใช่สารพิษ แต่เป็นดวงอาทิตย์
‎ที่ผ่านมาคุณทำอะไร เจีย
‎ฉันเลี่ยงสารพิษ แยกชนิดเมล็ดพันธุ์พืช
‎ฉันหวังว่าจะได้เจอลูกสาวอีกครั้ง
‎เมล็ดพันธุ์อยู่ในนั้นเหรอ
‎เราเข้าไปได้ไหม เจีย
‎บอกไปแล้วไงว่าฉันเป็นเจ้าหน้าที่เอกสาร ‎ฉันจัดระเบียบทุกอย่าง
‎มาสิ
‎อะไรวะเนี่ย
‎เบาเสียงหน่อย เธอเสียสติไปแล้ว
‎นี่มันเรื่องอะไรกัน
‎ฉันไม่รู้เรื่องเมล็ดพืชหรอกนะ แต่ฉันกินมัน
‎จะได้มีแรงสู้กับแก๊สพิษ
‎- ไม่มีแก๊สพิษ ‎- ฉันได้ยินคุณพูดแล้ว
‎เขาด้วย เขาด้วย
‎แต่ฉันรู้ว่าฉันเห็นอะไร
‎ตอนฉันไปที่ประตู ‎ฉันเห็นอองสการ์กับเบนจาบิน
‎เบนจาบิน
‎รู้อยู่แล้วว่าเดี๋ยวฉันก็นึกชื่อเขาออก
‎- ฮอสต์! ‎- เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- เราตกลงกันแล้วนะ ‎- ไปนอนซะ
‎เอาเธอไป
‎ขอละนะ
‎- ซิลวี่ ‎- ปล่อยฉัน!
‎ฉันจะเอาไปวาง…
‎ตรงนั้น
‎ผมเจอนี่ที่พื้น
‎เจีย สโนว์
‎ยารักษาโรคจิต
‎- ลูกจ้างคนหนึ่งของผม… ‎- เจียเป็นโรคจิตเหรอ
‎ไม่ก็ไบโพลาร์ อย่างใดอย่างหนึ่ง แต่ยาหมดแล้ว
‎เธออยู่นี่มานานแล้ว
‎- คุณต้องเห็นใจเธอนะ ‎- แน่นอน ไม่ใช่ความผิดเธอ
‎พามาร์คุสกลับไปที่เครื่องบิน
‎ให้เขาโทรหาอิเนส บอกเธอว่าเราจะกลับเร็ว
‎- กับเมล็ดพืชหน่อยเดียวน่ะเหรอ ‎- เราจะเร่งมือเป็นสองเท่า
‎เธอต้องการยา
‎หวังว่าเราจะเจอยาที่เธอใช้ได้ ‎เมื่อเรากลับถึงบัลแกเรีย
‎เรามีปัญหาแล้ว
‎เธอไม่ยอมให้เราเอาเมล็ดพืชหรือพาเธอไป
‎ฉันรู้ว่าฉันต้องจำชื่อเขาได้
‎จะมีอะไรง่ายๆ สักครั้งได้ไหม ‎ในโลกใหม่นี้เนี่ย
‎เขามาทำอะไรที่นี่
‎ริกเจ๋งนะเพื่อน
‎ฉันต้องขังซิลวี่ ‎เธอทำร้ายวิลสันกับแคปแลน
‎- จะขังเธอไว้ไหน ‎- คุกทหาร
‎เธอเหมาะกับที่นั่น
‎นึกแล้วเชียวว่าพวกมันต้องมีแผน
‎- ไอ้เวรนั่นต่อยผม ‎- ใคร
‎ฟิลิเป้
‎ยังไงก็ไม่สำคัญหรอก
‎จะสำคัญตอนผมฆ่ามัน
‎อย่าพูดแบบนั้นสิ
‎โทษที
‎ผมไม่ได้พูดเล่น
‎ฮอสต์ ฉันรู้จักผู้ชายหลายคนที่ชอบมีเรื่อง
‎พวกพี่ชายน้องชายฉัน พ่อฉัน ลุงฉัน ‎พวกเขามีเรื่องตลอด
‎- คุณไม่ใช่นักสู้ ‎- คุณรู้จักผมมาสองเดือนแล้วใช่ไหม
‎นั่นเป็นคำชมนะฮอสต์
‎หยุดทำแบบนั้นได้ไหม
‎มีปัญหาเล็กน้อยค่ะ
‎โทเม่กับฉันเพิ่งขึ้นไปข้างบน ‎เราได้ยินเสียงมาร์คุสตะโกนทางวิทยุ
‎เรื่องอะไร
‎พวกเขาอาจจะกลับมาเร็ว ‎พวกเขาเจอคนบ้าหรืออะไรสักอย่าง
‎- กลับเร็วเหรอ ‎- แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา
‎มาร์คุสถามซ้ำๆ ว่าอิเนสอยู่ไหน
‎เขาบอกว่าเธอควรจะเป็นคนเฝ้าวิทยุ ‎ช่วงกลางคืน
‎แล้วเธอกับโทเม่บอกว่า
‎โทเม่บอกไปว่าอิเนสถูกจับ
‎- ว่าไงนะ ‎- ฉันบอกไปว่านั่นไม่จริง
‎แล้วก็กดวาง
‎ทั้งคู่เลย…
‎ไอ้พวกโง่เอ๊ย!
‎ช่วยบอกโทเม่ด้วยว่า ‎ฉันอยากคุยกับเขาสักครู่เมื่อเขามีเวลา
‎อย่าให้พวกเขากลับมาโดยคิดว่า ‎เรากำลังทำอะไรผิดอยู่
‎ถ้าพวกเขาคิดว่ามีอะไรผิดปกติ ‎พวกเขาอาจไม่กลับมาเลย
‎เรื่องนั้นฉันจัดการเอง
‎โอเค
‎ฉันควรไปกับเขาไหม
‎เฮอร์แมนส์
‎ช่วยเอากุญแจห้องให้ริกได้ไหม
‎ว่าไงนะ
‎- ฉันต้องการใช้กับอิเนส ‎- หาโยฮันเซน
‎เอาชุดที่อยู่กับเขา
‎ฉันจะขอให้ริกดูว่า
‎มีผู้โดยสารคนไหนต้องการอาหารหรือน้ำไหม
‎จะว่าอะไรไหม
‎นายจะได้ช่วยทั้งพวกเขาและพวกเรา
‎แน่นอน
‎อะไรเนี่ย
‎ไม่มีอะไรผิดสำหรับพันธมิตร
‎ริก
‎ใช่ คิดว่าคุณอาจจะหิว
‎นี่
‎- พวกเขาให้คุณทำแบบนี้เหรอ ‎- ใช่
‎ผมว่าพวกเขามองว่าผมเป็นคนกลางแล้ว
‎ผมเป็นผู้โดยสาร ‎แต่ก็เป็นยามให้พวกสเปนด้วย
‎คุณมีกุญแจเหรอ
‎ปลดล็อกประตูให้ฉันที
‎ปลดแล้ว
‎- คืนนี้ ตอนทุกคนหลับแล้ว ‎- ทำไม
‎- ริก พวกเขาจะทรมานฉัน ‎- ไม่หรอก
‎ฉันน่ะทนได้ ‎แต่ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำอะไรกับคนอื่น
‎พวกเขาบอกผมว่าไม่ต้องการทำร้ายใคร
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎- ฉันแค่อยากหาปืน ‎- อะไรนะ พูดอะไรน่ะ
‎- ฉันจะถ่วงเวลาไว้จนกว่าคนอื่นจะกลับมาถึง ‎- ไม่
‎เอาปืนจ่อพวกเขาน่ะเหรอ
‎ไม่มีความรุนแรง แค่จะรักษาความสงบ
‎ซิลวี่
‎พวกเขาแค่ต้องระบายความเครียด ก็แค่นั้น
‎- ริก ‎- และอีกไม่นานเราก็จะมีเมล็ดพืชให้เพาะกัน
‎- แล้วเราทุกคนจะร่วมมือกันอีกครั้ง… ‎- ริก
‎ร่วมมือกันทุกคนเพื่อความอยู่รอดของเรา
‎- ร่วมมือกันทุกคนเพื่อความอยู่รอดของเราเหรอ ‎- ใช่ ตามนั้น
‎แล้วหน้าของฮอสต์ล่ะ ‎นั่นเพื่อความอยู่รอดของเราเหรอ
‎คิดถึงคนอื่นๆ สิ
‎อิเนส
‎- เพื่ออะไร ‎- ไม่ใช่เรื่องของนาย
‎อย่าให้เขาเอาเธอไปนะ
‎นายเอาเธอไปไม่ได้แน่
‎ใจเย็น พ่อคลิตช์โก
‎- เขาพูดอะไรกันแน่ ‎- อิเนสถูกจับตัวไว้
‎- ภาษาอะไร ‎- หมายความว่าไง "ภาษาอะไร"
‎โทเม่พูดภาษาอะไร
‎ภาษาอังกฤษ
‎ภาษาอังกฤษเหรอ
‎- อิเนส ทุกคน ‎- ภาษาอังกฤษโทเม่ไม่ดี
‎แต่นั่นเขาพูดค่อนข้างชัด
‎อิเนส
‎- นายจะเอาเธอไปทำอะไร ‎- แค่ให้ช่วยพูดวิทยุ
‎สาบานด้วยชีวิตแม่ฉันเลย
‎แม่นายตายไปแล้ว
‎งั้นก็ชีวิตฉัน
‎พูดวิทยุ แค่นั้น
‎มาเร็ว มาร์คุสรออยู่
‎อิเนส ใครก็ได้
‎- มาร์คุสเหรอ ‎- อิเนส!
‎- สบายดีไหม ‎- คุณเป็นไงบ้าง
‎ดี ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎ก่อนหน้านี้คุณอยู่ที่ไหน ‎โทเม่บอกว่ามีปัญหาบางอย่าง
‎ไม่มี ไม่มีปัญหา
‎ก่อนหน้านี้คุณอยู่ไหน
‎พวกเขาบ้าไปแล้ว รีบกลับมานะ
‎อิเนส ใครบ้า ‎เราฟังไม่ชัด เกิดอะไรขึ้น
‎อิเนส!
‎กลับมานะ กลับมาเถอะ
‎หมายความว่าไง ใครบ้า
‎เราไม่ได้ยิน อิเนส
‎อิเนส เราไม่ได้ยิน
‎- ได้ยินผมไหม ‎- วิ่งยาวไปนอร์เวย์เลยนะ
‎(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)