‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎หนึ่ง สอง สาม สี่…
‎โชว์ลีลาของคุณบนฟลอร์เต้นรำ
‎หยุด สอง สาม สี่…
‎โยกสิ โยก โยก โยก!
‎พอเหอะ!
‎ฉันเสียจังหวะไปแล้ว
‎งั้นใช้เพลง "สเตย์อิง อไลฟ์" ของบีจีส์
‎ถ้าฉันไม่ชอบดิสโก้ล่ะ
‎แต่คุณชอบเต้นใช่ไหมล่ะ
‎คาบที่แล้วผมได้ยินคุณคุยกับโคลีนและเบียงกา
‎เราน่าจะไปเต้นรำกัน
‎- เราน่าจะมีสมาธิ ‎- ทำไม
‎- ก็นี่เกรดคู่ ‎- ทำไมถึงไม่อยากเต้น
‎- ไม่ชอบคนโมร็อกโกเหรอ ‎- เปล่า ฉันเปล่า
‎งั้นก็ครอบครัวคุณละสิ
‎ปัดโธ่
‎ครอบครัวผมทำร้านอาหาร ‎เรากินมื้อค่ำกันแทนก็ได้นะ
‎คูสคูสอร่อยสุดในบรัสเซล ‎มีปลาทุกอย่าง
‎นี่เกรดคู่นะฮัมซา
‎- ปาสติยา ทาจีน อาร์ฟิสซา… ‎- ก็ได้
‎เราจะกินมื้อค่ำกัน
‎ปั๊มได้แล้ว
‎- เด็ดเลย! ‎- เห็นไหมล่ะ
‎"ซาคุก" เหรอ
‎ซาลูค
‎- อร่อยสุดเท่าที่เคยกินมา ‎- ของโปรดผมเหมือนกัน
‎เราเหมือนกันอีกอย่างแล้ว
‎พ่อแม่เราเป็นผู้อพยพ และเราอยากช่วยคนป่วย
‎คุณนี่พูดเองเออเอง
‎ฉันเห็นคนเจ็บปวดแล้วเครียด
‎ฉันพูดจริงนะ
‎บางทีก็ป่วยไปด้วยเลย
‎แล้วทำไมมาเป็นผู้ช่วยพยาบาล
‎มีสองวิธีที่จะออกจากบ้าน
‎ไม่ทำงานก็แต่งงาน
‎ฉันไม่สนผู้ชายที่พ่อหาให้
‎แล้วคุณสนผู้ชายแบบไหน
‎แบบคุณ
‎คิดว่ารู้ใจตัวเองเป็นคนเดียวรึไง
‎- โอ้ ไม่นะ ‎- อะไร
‎- ลุกขึ้น ‎- พ่อจะทำอะไร
‎ลุกมาเดี๋ยวนี้
‎พ่อตามหนูมาเหรอ
‎มีปัญหาอะไร
‎ดีนะที่ฉันตามมา
‎ทำตัวขายขี้หน้าในที่แบบนี้
‎หนูไม่ได้ทำพ่อขายขี้หน้า
‎- ใจเย็นครับ ‎- อย่าเอามือโสโครกมาแตะฉัน
‎- มือโสโครกเหรอ ‎- อย่าค่ะ
‎ขอโทษค่ะ
‎ขอโทษจริงๆ
‎- คุณเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ ‎- หุบปากไป!
‎ขอเถอะค่ะพ่อ
‎ขอโทษนะคะ
‎ออกไป!
‎ผมร้อน
‎ข้างนอกนี่ก็ร้อนเหมือนกันจ้ะ
‎เดี๋ยวพวกนั้นก็เอาเครื่องพ่นไฟมาแล้วนะจ๊ะ
‎ได้ข่าวจากพวกเขาหรือยัง ‎พวกเขาหาเจอไหม
‎อีกเดี๋ยวเดียว ซาร่า
‎อดทนไว้นะ
‎ได้ยินไหม
‎"อีกเดี๋ยวเดียว"
‎ระเบิดเหรอ
‎ใช่
‎เราจะไปหาเครื่องพ่นไฟที่ประตูใหญ่
‎เป็นระเบิดประเภทไหน
‎ระเบิดยิงถล่ม อาจเป็นขีปนาวุธ
‎- เขาพูดว่า "ขีปนาวุธ" เหรอ ‎- ไปบอกคนอื่นๆ
‎ขีปนาวุธเหรอ
‎จากไหน ใครยิง
‎นั่นแหละคำถาม
‎หนึ่งคืนถึงนอร์เวย์ ‎เราจะเอาเมล็ดพันธุ์และบินกลับมา
‎- มาแล้วเหรอ ‎- ยัง
‎- มีอะไร ‎- มีคนยิงระเบิดใส่ฐานทัพอากาศ
‎อะไรนะ
‎พวกรัสเซียเหรอ
‎สามวันก่อนนักบินอวกาศรัสเซีย ‎ตัดการติดต่อทางวิทยุ
‎แล้วเมื่อวานหลุมหลบภัยของพวกเขาไม่ตอบมา
‎- คงบังเอิญ ‎- ไม่ใช่บังเอิญ แต่พวกเขาร่วมมือกัน
‎แล้วทำไมต้องทำลายเครื่องบินเรา
‎- ทำไมน่ะเหรอ ก็เมล็ดพันธุ์ไง ‎- ที่นอร์เวย์น่ะเหรอ
‎เมื่อวานเราส่งข่าวเรื่องแผนของเรา ‎ว่าจะไปเอาเมล็ดพันธุ์ จากนั้นก็เกิดเรื่องนี้
‎พวกรัสเซียอยากได้ก่อน ถ้ายังไม่ได้ไปเอาน่ะนะ
‎- เกิดเรื่องแล้ว ‎- เบาเสียงหน่อย
‎นี่เรื่องใหญ่นะ
‎ใช่ เป็นไปได้ แต่ก็เป็นไปได้เหมือนกันว่า ‎อาจจะแค่มีอะไรระเบิด
‎นั่นไม่บังเอิญเลยนะ
‎- หรืออาจจะเป็นแผ่นดินไหว ‎- บังเอิญสองอย่างเลยสิ
‎ก็เราไม่รู้อะไรแน่ชัด
‎- เธอตะแบงได้ตลอดเลยใช่ไหมเนี่ย ‎- ผมฟังอังกฤษไม่ถนัด แต่ก็ใช่
‎- ใครกันยิงขีปนาวุธ ‎- ฉันไม่รู้
‎ซิลวี่ทำอะไรอยู่
‎กำลังหาเครื่องมือที่ประตูใหญ่
‎เราจะทำยังไงดี
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ติดขัดนิดหน่อยเรื่องเครื่องพ่นไฟ ‎แต่พวกเขากำลังหาทางอยู่
‎- เก็บแรงไว้นะ ซาร่า ‎- โอเค
‎ได้ยินไหม เก็บแรงไว้
‎แม่จะทำอะไร
‎ช่วยเรา
‎เราต้องช่วยตัวเองแล้ว
‎แล้วใครจะทำแบบนั้นกับเรา
‎ผู้พันไม่ได้บอก
‎งั้นเราต้องรู้เอง
‎ต้องมีกุญแจสิ
‎"ใคร" จะเป็นปัญหาต่อไป
‎ตอนนี้เราต้องโน้มน้าวแม่เด็กให้เปิดเครื่องปั่นไฟ
‎- ความร้อนจะฆ่าเธอ ‎- มันจะฆ่าเราทุกคนถ้าเธอไม่เปิด
‎- เราเลยจะขอให้เธอฆ่าตัวเองเหรอ ‎- เสียสละตัวเองต่างหาก
‎ฮอสต์จะงัดล็อก…
‎ตัวเธอเองกับลูกนะ
‎นี่เป็นโศกนาฏกรรม
‎แต่พวกเขาเป็นต้นเหตุเอง
‎เราควรตายเพราะความผิดของพวกเขาเหรอ
‎เรามาช่วยคน ไม่ใช่ฆ่าคนนะ
‎ท่อนี่ไปออกตรงไหน
‎ท่อนี่ไปตรงไหน
‎- มันระบายควันจากเครื่องปั่นไฟออกไปข้างนอก ‎- "ข้างนอก" เหรอ ก็ดีน่ะสิ
‎- เราอยู่ใต้ดินสองกิโลเมตร ‎- เราใช้มันลำเลียงของลงมาได้ไหม
‎ไม่ก็ให้คนถือเชือกหย่อนลงมา
‎มันแคบ มีช่วงเลี้ยวหลายจุด
‎ซาร่ากับโดมีนิคตัวเล็ก
‎ถ้าเข้าไปในท่อได้…
‎- คุณได้ยินไหม ‎- ค่ะ เราจะลองดู
‎ลูกรัก ช่วยแม่หน่อยได้ไหม
‎มาช่วยแม่หน่อย
‎ถือนี่ไว้ให้แม่
‎แม่จะดูตรงนั้น
‎มีแผนสำรองไว้ก็ไม่เสียหาย
‎คุณก็ด้วยเหรอ
‎คุณบอกพวกเขาเองนี่ว่า ‎พวกเขาเหลือเวลาแก้ปัญหานี้ไม่มาก
‎ในนี้มีไขควงไหม
‎มีอีกอันไหม
‎มีอันนั้นอันเดียว
‎นี่เราจะสละชีวิตสองแม่ลูกกันจริงๆ แล้วเหรอ
‎คุณกลัวไอ้คนเติร์กที่บีบคอคุณ
‎นี่ ระวังคำพูดของคุณหน่อย จ่า
‎ถอยไปนะ ถือนี่ไว้ให้แม่
‎พอมีทางไหม
‎ระวังนะแม่
‎ถอยไป โดมีนิค
‎แล้วถ้าพวกเขาไม่ยอมฟังล่ะ
‎แบบนั้นก็ต้องบังคับ
‎ยังไง พวกเขาติดล็อกอยู่ข้างใน
‎- เรื่องนั้นผมจัดการเอง ‎- ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น
‎ให้เป็นเรื่องของฉัน ริกเหรอ
‎ผมจะเอาไฟฉายมาให้ ‎พวกเขาจะได้มองเห็นมากขึ้น
‎ริก ขอความเห็นหน่อยได้ไหม
‎ฉันไม่ได้อยากจะมากเรื่อง ‎แต่นี่เป็นเรื่องความเป็นความตาย
‎ได้สิ
‎ต้องได้สิ ต้องได้!
‎เกิดอะไรขึ้น ซาร่า โดมีนิค
‎- เปิดช่องลมได้แล้ว ‎- เก่งมาก ทำได้ดีมาก
‎เราต้องรีบเข้าไปในนั้น มาลูก
‎มาเร็ว
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อยนะ
‎ลูกไปก่อน
‎มาเร็ว อดทนไว้นะ
‎ถ้าเป็นเรื่องจริง เราต้องหาสนามบินใกล้ๆ ‎และเครื่องบินอีกลำ
‎- คุณถนัดขับเครื่องรุ่นไหน ‎- ซี-17 เอ400เอ็ม คิงก็เคยขับมาบ้าง
‎เครื่องคิงเล็กไป เราต้องขนเมล็ดพันธุ์กันเยอะ
‎เกิดเรื่องขนาดนี้ยังอยากไปนอร์เวย์อีกเหรอ
‎ถูกยิงถล่มแล้ว เราไม่มีทางเลือก ‎เราต้องพึ่งตัวเอง
‎แล้วถ้าเกิดพวกรัสเซียยิงเครื่องเราตก ‎หรือมาบุกเราที่นี่ล่ะ
‎ถ้าดวงอาทิตย์ไม่ฆ่าเราซะก่อน ‎ก็ต้องพยายามหลบ
‎แต่ยังไงเราก็ต้องไป
‎โทรหาซิลวี่แล้วถามว่าจะกลับมาเมื่อไหร่
‎ซิลวี่
‎- เจออะไรไหม ‎- ไม่เจอ คุณล่ะ
‎ยังเลย
‎เจออะไรไหมผู้พัน
‎ไม่เจอ
‎ท่านทูตแค่อยากให้เราคิดถึงทางเลือกทุกทาง
‎เผื่อไว้ก่อน
‎คิดแผนไว้ก็ไม่เสียหาย
‎- คุณอยู่ข้างพวกนั้น ‎- ไม่มีการแยกข้าง ออสมัน
‎นาโตมีเป้าหมายเดียว ออสมัน ‎คือการอยู่รอด
‎พวกเขากำลังกลับมากันแล้ว ซาร่า ‎อีกไม่นาน
‎มาทางนี้
‎- ถ้าไม่เปิดเครื่องปั่นไฟ ทุกคนจะหลอมละลาย ‎- เงียบเหอะ
‎- ท่านทูตแค่จะขอให้… ‎- ผมไม่อยากเห็นหน้าคุณ
‎ไปให้พ้น
‎ไปซะ
‎ผมบอกให้คุณเงียบไง
‎เพื่อตัวคุณเองนะ
‎สองคนนั่นไม่ใช่เล่นๆ
‎ฉันรู้
‎แต่มันไม่ได้ช่วยอะไร
‎เราต้องมีทางที่ดีกว่า
‎ฉันต้องการให้คุณช่วย ออสมัน
‎เราขอคุยกับพวกเขาได้ไหม ขอร้องนะ
‎ซิลวี่ใกล้จะกลับมาแล้ว เดี๋ยวเธอก็หาทางได้
‎ไม่ได้อะไรเลย
‎- ซิลวี่ฆ่าแทแรนซิโอ ‎- อะไรนะ
‎- คุณรู้ใช่ไหม ‎- คุณพูดบ้าอะไร
‎เธอใส่กุญแจมือเขาติดไว้กับเสา ‎15 นาทีก่อนหน้าที่เห็นนี้
‎ขอดูหน่อย
‎ว่าผมโกหกเหรอ
‎ผมไม่รู้ว่าคุณคิดว่าคุณเห็นอะไร ผู้พัน
‎ฆาตกรรม
‎ไม่ว่าเธอทำอะไรไป เธอทำเพื่อเราทุกคน
‎- แน่ใจนะ ‎- แน่
‎ถ้าคิดจะลงโทษเธอ ก็ต้องข้ามศพผมไปก่อน
‎คุณอาจจะเกลียดทหาร
‎แต่มันสอนให้คุณรู้จักความภักดี
‎ไปหาอะไรมาปลดปล่อยรัสเซียคนนี้
‎ปีนขึ้นไปบนนั้นกัน ลูกไปก่อน
‎- ผมไม่อยากไปก่อน ‎- มานี่สิ แม่จะอยู่ข้างหลังลูก
‎แล้วถ้ามีอะไรอยู่ในนั้นล่ะ
‎เชื่อแม่นะ อะไรก็ตามที่อยู่ในนั้น ‎ไม่น่ากลัวเท่าอยู่ในนี้หรอก
‎แม่จะตามหลังลูกไปติดๆ เลย โอเคนะ
‎มา ลูกรัก เร็วเข้า
‎- เป็นไรไหม ‎- เราน่าจะรอ
‎ไม่จ้ะลูก แม่อยากให้ลูกลองอีกที
‎ลูกทำได้นะจ๊ะ
‎- ได้ไหม ‎- เขาจะลองอีกครั้ง
‎- มาจ้ะ ‎- ต้องอย่างนี้สิลูกชาย
‎โดมีนิค จงกล้าหาญ เธอทำได้
‎เธอต้องทำได้
‎ฉันรู้ว่าคุณละจากตรงนี้ไปไม่ได้ ‎อยากได้อะไรไหม
‎ไม่ละ ขอบคุณ
‎เธอเข้มแข็งมาก อายาซ
‎คุณก็เหมือนกัน
‎ซิลวี่กับยาคุบ…
‎หายไปไหน
‎เป็นคำถามที่ดี
‎ผู้พันครับ
‎ผู้พัน
‎ใครก็ได้
‎ผู้พัน ใครก็ได้
‎พระเจ้าทรงเมตตา… ไม่ประสงค์ให้ผู้ใดย่อยยับ… ‎หนทางเพื่อช่วยให้รอด
‎อะไรน่ะ
‎คงเป็นสถานีวิทยุศาสนา ‎ที่ยังเปิดบันทึกเสียง อะไรพวกนั้น
‎สยองชะมัด
‎อาทิตย์ที่แล้วก็เหมือนกัน
‎ใกล้สว่างแล้ว
‎ถ้าพวกเขาไม่กลับมา ฉันจะอยู่ข้างนอกนี่
‎ยอมตายใต้แสงอาทิตย์ดีกว่าถูกทหารพวกนั้นฆ่า
‎อะไรกัน
‎ฟิลิเป้กับเฮอร์แมนส์จะเป็นคนแรก ‎ที่โทษว่านี่เป็นความผิดของพลเรือน
‎พวกเขาจะทำงั้นทำไม
‎พวกเขาอยากฆ่าฉันเพราะฉันทำอาหารไหม้
‎ใช่ แต่นั่นไม่ใช่ความผิดคุณ
‎ใช่ ฉันรู้ ขอบคุณนะมาร์คุส
‎ไม่ใช่นะ ไม่ใช่ คือผม…
‎- ตั้งใจจะพูดว่า… ‎- ฉันรู้ว่าคุณพยายามจะพูดอะไร
‎แต่ฉันก็รู้ว่าพวกเขาจะฆ่าเรา
‎บางที
‎ถ้าพวกเขาไม่กลับมา…
‎ผมจะอยู่ข้างนอกนี่กับคุณ
‎คุณจะทำอย่างงั้นทำไม
‎ผู้พัน
‎รอเดี๋ยว
‎ได้แค่นั้นเอง
‎ไม่เจออะไรเลย
‎- เราควรเข้าไปในเมือง ‎- ไม่
‎แค่นี้คงใช้ไม่ได้ผล
‎- เราไม่รู้ว่าเมืองอยู่ไกลแค่ไหน ‎- 26 กิโลเมตร
‎บนถนนที่เราไม่คุ้นเคย
‎กับอีกหนึ่งชั่วโมงจะรุ่งสาง
‎- ถ้ากลับไปก็สิบนาที ‎- แต่…
‎กลับเถอะ ซิลวี่
‎บอกให้เธอไปขึ้นรถ
‎เราต้องไปแล้ว
‎แล้วถ้าเราเปิดประตูไม่ได้ล่ะ
‎เราต้องทำได้สิ
‎ถ้าไม่ได้ล่ะ
‎- อย่าต่อต้านลอม ‎- ทำไม
‎ก็แค่อย่า!
‎ขอร้องละ
‎พี่น้องทั้งหลาย จงภาวนาให้การเสียสละของเรา ‎เป็นที่พอพระทัยพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ
‎ขอพระองค์ทรงรับเครื่องบูชา
‎เพื่อการสรรเสริญพระองค์
‎เพื่อประโยชน์ของเรา ‎และคริสตจักรอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์
‎ขอพระองค์ทรงชำระบาปของเรา
‎ไปกันได้แล้ว
‎- พวกเขาเปิดประตูหรือยัง ‎- ยัง ถึงต้องมาเรียกให้ไปนี่ไง
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- มาเถอะ ได้เวลาช่วยมนุษยชาติแล้ว
‎ขอบคุณที่ช่วย
‎อะไรกัน
‎- ไม่เป็นไรนะ ‎- ครับ ผมต้องทำได้
‎ผมสัญญา
‎ลูกทำได้จ้ะ
‎ใช่แล้วลูกรัก ‎ลูกทำได้ เราจะลองกันอีกครั้งนะ
‎เอาเลย!
‎ทำแบบนี้ไม่ได้นะ
‎- ไม่ได้อยากทำ ‎- งั้นก็ไม่ต้อง ยังไม่ต้อง
‎- พร้อมนะ ‎- ไปกันเลย
‎รอให้ผู้พันกลับมาก่อนเถอะ
‎แล้วถ้าเขาไม่กลับมาล่ะ
‎- เราต้องช่วยกันเอง ‎- ได้โปรด
‎- ฮอสต์ ‎- ผมแกะแม่พิมพ์ล็อกไม่ได้
‎- เกิดเรื่องแล้ว ‎- ผมรู้
‎หลุมหลบภัยนี้ถูกสร้างเพื่อต้านทาน ‎การโจมตีของสงครามเย็น
‎- ล็อกนี่ไม่ธรรมดา ‎- ฮอสต์
‎เรื่องนี้ด่วนกว่า…
‎ฉันสั่งให้คุณหยุด
‎- ภายใต้อำนาจอะไร ‎- ฉันเป็นทูตนะ ให้ตายสิ
‎ได้ยินที่ผู้พันพูดแล้วนี่
‎"ที่นี่เป็นศูนย์ทหาร ‎อยู่ภายใต้การบัญชาการทหาร"
‎ไอ้พวกเวร ต่ำช้ากว่าระดับน้ำทะเล
‎- หลีกไป พวก ‎- ไม่นะ
‎ฮอสต์ เป็นไรรึเปล่า
‎เราต้องหยุดพวกเขา
‎ถอยไป
‎- จะทำอะไร ‎- พูดอังกฤษ!
‎บอกแม่รัสเซียนั่นให้เปิดเครื่องปั่นไฟ
‎- ไม่มีทาง ‎- มีสิ
‎บอกให้เธอเปิดเครื่องปั่นไฟ
‎- วางปืนลง! ‎- หยุดเดี๋ยวนี้!
‎บอกแม่รัสเซียนั่น ถ้าเธอไม่ทำตาม ‎เราจะยิงพวกคุณที่อยู่ตรงนี้
‎อย่านะ!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎หนึ่งนาทียิงหนึ่งนัด ถ้าเครื่องปั่นไฟยังปิดอยู่
‎เริ่มจากเธอนี่แหละ
‎อายาซ เกิดอะไรขึ้น
‎อายาซ
‎- ทหาร! ‎- ผู้พัน
‎อายาซ เป็นอะไรรึเปล่า
‎ทุกคนโอเคไหม
‎อิเนส
‎ไม่ๆๆ
‎แย่แล้ว!
‎เกิดอะไรขึ้น
‎อายาซ
‎ช่วยเขาที เขากำลังจะตาย
‎ฉันบอกให้ช่วยเขาไง ไอ้พวกเวร!
‎หายใจไว้นะ
‎- ท่านครับ ‎- หายใจไว้
‎ผู้พัน ได้ยินไหม ท่านครับ
‎เขาตายแล้ว
‎เขาเสียเลือดมากไป
‎เธอพูดว่าไง
‎เขาตายแล้ว
‎ขอบคุณนะ ลอร่า
‎คงไม่เป็นแบบนี้ ถ้าพวกเขาไม่ก่อเรื่อง
‎คงไม่เป็นแบบนี้ ถ้าพวกคุณไม่เอาปืนมาใช้
‎- เราพยายามแก้ปัญหา ‎- ปัญหาที่ยังมีอยู่
‎ทีนี้เราจะทำยังไง
‎ได้มาแค่นั้นเหรอ
‎เราค้นทุกที่แล้ว
‎เสียใจด้วย
‎อายาซ เจออะไรบ้างไหม
‎เราจะใช้ทั้งหมดนี่
‎ใครจะช่วยผมบ้าง
‎- พวกคุณจะช่วยผมไหม ‎- แน่นอน อายาซ
‎ถอยไปนะซาร่า
‎เราจะให้เวลาพวกเขาถึงรุ่งสาง
‎อีกสิบนาที
‎แล้วเราจะขอให้เปิดเครื่องปั่นไฟ
‎แล้วนี่ล่ะ เขาล่ะ
‎คืนพรุ่งนี้เราจะฝังเขา
‎ไม่สนเรื่องฝังเขาหรอก ผมหมายถึงการเอาคืน
‎ฆ่าทหารตาย อย่าหวังว่าจะลอยนวล
‎ฉันเห็นด้วย
‎แต่ที่เกิดขึ้นนี่ไม่ใช่อย่างนั้น
‎มันเป็นอุบัติเหตุ
‎ไม่ใช่ความผิดของคุณหรือของพวกเขา
‎เป็นแค่อุบัติเหตุ
‎พรุ่งนี้เรามีเรื่องสำคัญต้องทำ ‎ทุกคนต้องได้นอนบ้าง
‎ขอตัวค่ะ
‎ผมจะลองใหม่
‎จำเนินเขาที่เราปีนขึ้นไปบ้านคุณตาได้ไหม
‎มันเป็นภูเขา
‎ใช่จ้ะ ภูเขาสูงชัน
‎และเราขึ้นไปจนถึงยอดเลยใช่ไหม
‎ครับ
‎เราต้องทำอะไรตอนถึงครึ่งทาง จำได้ไหม
‎เราต้องพัก
‎ใช่เลย ต้องพัก ‎นั่นคือสิ่งที่เราต้องทำตอนนี้
‎ผมไม่เป็นไร
‎แม่รู้จ้ะ แต่เราต้องพักออมแรง
‎เดี๋ยวอายาซก็จะเปิดประตูแล้ว โอเคนะ
‎มาเถอะ
‎ใช้ชะแลงงัดตรงช่อง
‎เปล่าประโยชน์
‎ไม่หรอก
‎งัดสิ!
‎ซิลวี่เหรอ
‎ตกใจหมด
‎มันไม่ได้ผล
‎ยังไม่ได้
‎ฉันน่าจะยืนกรานให้เราเข้าเมือง
‎เมืองไหน
‎ฉันไม่รู้ เมืองไหนก็ได้
‎คุณทำดีที่สุดแล้ว ทุกครั้ง
‎ฉันทำพัง
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไรนะหมีน้อย
‎ไม่เป็นไร
‎ผมต้องใช้มัน
‎แค่หายใจเข้าไว้
‎หายใจไปเรื่อยๆ
‎แบบนี้ดีกว่าอีก
‎ใช่ไหมล่ะ
‎เนอะ
‎พวกคุณออกไปก่อน
‎ไป
‎ทุกคน
‎ขอร้อง
‎ไม่ได้ผลใช่ไหม
‎ผมจะลองดูอีก
‎อายาซ คุณบอกฉันว่า "ขอบคุณ"
‎ฉันก็อยากบอกคุณว่าขอบคุณเหมือนกัน
‎ผมทำไม่สำเร็จ
‎คุณพยายามแล้ว
‎คุณพยายามช่วยเราแล้ว
‎ช่วยมากกว่าที่คนส่วนใหญ่ช่วยเยอะ
‎ฉันรับรองได้
‎ฉันจะเปิดเครื่องปั่นไฟ
‎ไม่นะ
‎ถ้าเราตาย จะไม่มีใครมาเปิดได้
‎ไม่ เดี๋ยวก่อน
‎ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง อายาซ
‎เดี๋ยวก่อน
‎ยังมีเวลา
‎เดี๋ยวก่อน ซาร่า
‎เรายังมีเวลา
‎อย่านะ
‎ไม่ ซาร่า
‎ซาร่า พูดกับผมสิ
‎ขอร้องละ ซาร่า
‎ไม่นะ
‎รอก่อน
‎ยังมีเวลา
‎อย่า!
‎ในเทพนิยาย
‎เราขี่ดวงจันทร์ได้
‎ผั่ม พัม พั้ม
‎และยังขี่ม้า
‎ข้ามสายรุ้ง
‎ผั่ม พัม พั้ม
‎และเป็นเพื่อนกัน
‎กับลูกกวางเรนเดียร์
‎ตุ๊กตุ่นตุ๊กตา…
‎- เราควรไปดูอายาซ ‎- เขาอยากอยู่คนเดียว
‎ออสมัน เชื้อเพลิงในนั้นจะอยู่ได้นานแค่ไหน
‎ก่อนเครื่องจะดับก็ห้าหรือหกชั่วโมง
‎บ้าเอ๊ย เรายังต้องเข้าไปในนั้นอยู่ดี
‎จะเข้าไปได้ยังไงล่ะ
‎พอพระอาทิตย์ตก ‎เราจะเข้าเมืองไปหาเครื่องมือมา
‎ซิลวี่พูดถูก เราน่าจะเข้าเมืองกันก่อนหน้านี้
‎พรุ่งนี้เราจะส่งทีมไปที่โรงกลั่นบนชายฝั่ง
‎- พวกเขาอาจมีเชื้อเพลิงที่คุณต้องการ ‎- เราต้องไว้อาลัย
‎- ฉันก็หวังให้เรามีเวลา ‎- นั่นคนเป็นแม่กับลูกน้อย…
‎ฉันรู้ ออสมัน
‎- และลอม… ‎- ฉันรู้!
‎โทษที
‎- ออสมัน… ‎- ขอโทษ
‎ต่อให้เจอเชื้อเพลิงที่ใช้ได้
‎เราจะใช้มันไปที่คลังเมล็ดพันธุ์พืชได้ยังไง
‎ในเมื่อเครื่องบินทั้งสองลำของเราพังยับ
‎สนามบินที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปไม่กี่ชั่วโมง
‎เป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับการหาเครื่องบิน
‎ถ้าเราเจอเชื้อเพลิงและเครื่องบิน ‎เราจะออกเดินทางพรุ่งนี้
‎ออสมันพูดถูก
‎จะรีบร้อนทำไม
‎ลอมคิดว่าพวกรัสเซียทำลายเครื่องบินเรา ‎หลังจากได้ยินเรื่องเมล็ดพันธุ์พืช
‎มาร์คุสบอกผมอย่างนั้น
‎การเป็นพันธมิตรกันมันดี ‎ในยามมั่งมีเหลือเฟือสำหรับทุกคน
‎ฉันเกรงว่าพวกเขาจะเอาหมด ‎แล้วเราจะอดตาย
‎"วันนี้" ยังเป็นสิ่งเตือนใจให้เรารู้ว่า ‎แต่ละวันที่ผ่านมาคือของขวัญ
‎"วันพรุ่ง" เรารับประกันไม่ได้
‎นี่เป็นสำนวนที่พูดกันบ่อยๆ แต่ก็จริงในที่สุด
‎เป็นดั่งคำเตือนว่า ‎อย่ามัวหยุดยั้งรั้งรอในการเลือกหนทางชีวิต
‎จงเฉลิมฉลองให้กับทุกช่วงเวลาแห่งความสุข ‎และผู้คนที่สร้างความสุข
‎แต่ฉันไม่เห็นว่าจะผิดตรงไหน ‎กับการมีศรัทธาเล็กๆ น้อยๆ
‎แน่นอน ถ้ามันช่วยได้
‎ขอบคุณนะฮอสต์ ที่อนุญาต
‎ผมขอโทษ
‎ผมมันทุเรศ
‎ในที่สุดก็มีสิ่งที่เราเห็นตรงกัน
‎เมื่อวานตอนอยู่ข้างนอกคุณพูดถูก
‎มีบางอย่างในใจผม
‎แน่ใจนะว่าฉันช่วยอะไรคุณไม่ได้เลย
‎อายาซ
‎คืนนี้ฉันนึกถึงคนคนหนึ่ง คุณทำให้ฉันนึกถึงเขา
‎หนุ่มคนหนึ่งในห้องเรียนฉัน
‎เขามีความมั่นใจและรูปหล่อ
‎ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
‎พวกคุณทำอะไรน่ะ
‎เจ้าหน้าที่ทหารควรได้รับการฝังศพ ‎ให้สมกับเป็นทหาร
‎ไม่ใช่แบบนี้
‎คุณสองคนควรรู้นะว่า ‎พอพวกเขาเปิดประตูได้แล้ว
‎เราจะจัดพิธีศพแบบรวบรัดให้ซาร่าและโดมีนิค
‎- เราทุกคนควรเข้าร่วม ‎- พวกเขาจะไม่ได้ถูกฝังไว้ใกล้ผู้พัน
‎อะไรนะ
‎- มันต่างกันตรงไหน ‎- เราไม่ฝังทหารไว้ข้างพลเรือน
‎ฉันทำให้หนุ่มคนนั้นเจ็บ
‎และฉันก็เจ็บด้วยเหมือนกัน
‎ทั้งหมดเป็นเพราะฉันกลัวเกินไป
‎กลัวที่จะยืนหยัดเพื่อตัวเอง
‎เพื่อทางเลือกของฉันเอง
‎ฉันเชื่อในตัวคุณ และฉันอยากให้คุณรู้
‎คุณเป็นคนที่ซื่อสัตย์และจริงใจที่สุดในนี้
‎และ…
‎ซาร่ารู้เรื่องนั้นดี
‎เพราะงั้นอย่ายอมแพ้นะ
‎ถ้าคุณยอมแพ้ ฉันก็ไม่แน่ใจแล้วว่า
‎ที่นี่มีอะไรเหลือให้ฉันเชื่อได้บ้าง
‎- คุณได้ดูวิดีโอรึเปล่า ‎- เขาบอกว่าไม่มีเวลา
‎ผมว่ามันอาจเป็นเรื่องแหกตา แต่ก็…
‎มันเป็นเรื่องจริง
‎เป็นเรื่องจริง
‎ฉันกลัว ฉันคิดว่าเขาอาจทิ้งเราไว้ข้างนอกก็ได้
‎แล้วประตูก็คงเปิดไม่ได้
‎ไม่ต้องอธิบายหรอก
‎ผมรู้ว่าคุณเจตนาดี
‎แต่ผมไม่แน่ใจว่าทุกคนที่นี่จะเห็นด้วย
‎คิดว่าไง
‎แล็ปท็อป ห้องควบคุม
‎คิดว่าลอมบอกคนอื่นหรือยัง
‎ผมไม่รู้
‎จะยังไงสิ่งที่เกิดขึ้นก็เป็นเรื่องเศร้า
‎แต่คุณกับผม
‎นับว่าเราโชคดีคืนนี้
‎แล้วทีนี้จะเอาไงดี
‎ทีนี้เราจะเอาไงดี
‎ฟิลิเป้
‎คืนพรุ่งนี้
‎ตอนเราเข้าไปในเมือง
‎ผมจะทำลายบันทึกวิดีโอนั่น
‎ขอบคุณ ฉันไม่ชินกับการมีคนดูแล
‎ผมทำเท่าที่ทำได้
‎เรารอดมาได้เพราะฝีมือขับเครื่องบินของคุณ
‎และหนึ่งอาทิตย์มานี้ก็เสียเลือดเนื้อกันมากพอแล้ว
‎เราจะบอกคนอื่นเหรอ
‎เราต้องเอาคืน!
‎(คำบรรยายโดย นิติพร โจโดวิน)