ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα…
Έλα, χόρεψε στην πίστα.
Σταμάτα. Δύο, τρία, τέσσερα…
Κούνα το, κούνα το, κούνα το λέω!
Σταμάτα!
Έχασα τον ρυθμό.
Χρησιμοποίησε του "Staying Alive".
Κι αν δεν μ' αρέσει η ντίσκο;
Δεν σ' αρέσει ο χορός; Σε άκουσα να μιλάς στην Κολίν και την Μπιάνκα.
Να πάμε για χορό.
-Να συγκεντρωθούμε. -Γιατί;
-Δουλεύουμε σε ζευγάρια. -Γιατί δεν θες;
-Επειδή είμαι Μαροκινός; -Όχι.
Η οικογένειά σου;
Έλα.
Η οικογένειά μου έχει εστιατόριο. Τι λες για δείπνο;
To καλύτερο κουσκούς στις Βρυξέλλες. Και ψάρια.
Βαθμολογούμαστε μαζί, Χάμζα.
-Παστίγια, ταζίν, ριφίσα. -Ναι, εντάξει.
Θα πάμε για δείπνο.
Τώρα μαλάξεις!
-Θεέ μου. -Είδες;
Zακούκ;
Ζαλούκ.
-Ό,τι καλύτερο έχω φάει. -Είναι το αγαπημένο μου.
Ένα ακόμη κοινό που έχουμε.
Οι γονείς μας είναι μετανάστες και βοηθάμε αρρώστους.
Εσύ! Εγώ αγχώνομαι όταν βλέπω κόσμο να υποφέρει.
Σοβαρολογώ!
-Αρρωσταίνω. -Τότε γιατί να γίνεις βοηθός νοσοκόμας;
Με δύο τρόπους μπορείς να φύγεις απ' το σπίτι: καριέρα ή γάμος.
Δεν μ' αρέσουν οι τύποι που φέρνει ο πατέρας μου.
Ποιος είναι ο τύπος σου;
Εσύ.
Νομίζεις ότι μόνο εσύ ξέρεις τι θέλεις;
-Ωχ, όχι. -Τι έγινε;
-Σήκω. -Τι κάνεις;
Σήκω, αμέσως.
Με ακολούθησες;
Όλα καλά;
Καλά που το έκανα. Να μας ντροπιάζεις σε τέτοιο μέρος.
Δεν σας ντροπιάζω.
-Ηρέμησε, φίλε. -Πάρ' τα βρoμόχερά σου!
-Τα βρομόχερά μου; -Όχι, μη.
Με συγχωρείς.
Λυπάμαι πολύ.
-Είσαι ενήλικη… -Σκάσε!
Σε παρακαλώ, μπαμπά.
Με συγχωρείς.
Έξω!
Ζεσταίνομαι.
-Ζεσταίνομαι. -Κι εδώ έξω έχει ζέστη, γλυκέ μου.
Θα γυρίσουν σύντομα με το φλόγιστρο, εντάξει;
Είχατε νέα τους; Το βρήκαν;
Από στιγμή σε στιγμή.
Κάντε υπομονή.
Το άκουσες;
"Από στιγμή σε στιγμή".
Όλα θα πάνε καλά.
Έκρηξη;
Μάλιστα.
Θα ψάξουμε για φλόγιστρο στην πύλη.
Τι είδους έκρηξη;
Βόμβα. Ίσως πύραυλος.
-"Πύραυλος" είπε; -Πες το στους άλλους.
Πύραυλος;
Από πού; Από ποιον;
Αυτό είναι το θέμα.
Μια μέρα μέχρι τη Νορβηγία. Παίρνουμε τους σπόρους κι επιστρέφουμε.
-Ήρθαν; -Όχι.
-Τι συμβαίνει; -Βομβάρδισαν τη βάση!
Τι;
Οι Ρώσοι;
Ο κοσμοναύτης έχει τρεις μέρες να επικοινωνήσει.
Και το καταφύγιό τους δεν απαντάει.
-Σύμπτωση. -Όχι σύμπτωση, συντονισμός!
Γιατί να καταστρέψουν τα αεροπλάνα;
-Για τους σπόρους! -Στη Νορβηγία;
Χθες ανακοινώσαμε το σχέδιό μας και τώρα συνέβη αυτό.
Θέλουν να τους πάρουν πρώτοι, αν δεν τους έχουν ήδη.
-Υπάρχει πρόβλημα. -Κάνε ησυχία.
Μεγάλο πρόβλημα.
Ναι, είναι πιθανό. Αλλά είναι πιθανό και να έγινε κάποια έκρηξη.
Αυτό δεν είναι σύμπτωση;
-Ή ίσως ήταν σεισμός. -Δύο συμπτώσεις, τότε.
Απλώς λέω ότι δεν είμαστε σίγουροι για τίποτα.
-Πάντα έτσι διαφωνεί; -Σας έχασα με τα αγγλικά, αλλά ναι.
-Ποιος τον εκτόξευσε; -Δεν έχω ιδέα.
Τι κάνει τώρα η Σιλβί;
Ψάχνει για εργαλεία στην πύλη.
Τι θα κάνουμε;
Τι συμβαίνει;
Υπάρχει πρόβλημα με το φλόγιστρο, αλλά ψάχνουν λύση.
-Κράτα τις δυνάμεις σου, Ζάρα. -Εντάξει.
Με ακούς; Κράτα τις δυνάμεις σου.
Τι κάνεις, μαμά;
Μας σώζω.
Θα σωθούμε μόνοι μας.
Και ποιος θα μας το έκανε αυτό;
Δεν είπε ο συνταγματάρχης.
Άρα, ξέρουμε.
Πρέπει να υπάρχει κλειδί!
Το "ποιος" θα το δούμε μετά.
Τώρα πρέπει να την πείσουμε να ανάψει τις γεννήτριες.
-Θα πεθάνει. -Θα πεθάνουμε όλοι αν δεν το κάνει.
-Δηλαδή, της ζητάμε να αυτοκτονήσει; -Να θυσιαστεί.
-Θα παραβιάσουμε την κλειδαριά. -Και τον γιο της;
Είναι τραγικό,
αλλά αυτοί το προκάλεσαν.
Πρέπει να πεθάνουμε για τα λάθη τους;
Δεν είμαστε εδώ για να σκοτώσουμε ανθρώπους.
Πού οδηγεί αυτός ο αγωγός;
Πού πάνε οι αγωγοί;
-Βγάζουν έξω τους καπνούς. -"Έξω;" Καλό δεν είναι αυτό;
-Είμαστε σε βάθος δύο χλμ. -Μπορούμε να στείλουμε προμήθειες;
-Ή κάποιον με σχοινί; -Είναι στενός, με πολλά ζιγκ-ζαγκ.
Η Ζάρα κι ο Ντομινίκ είναι μικρόσωμοι! Αν μπουν στον αγωγό…
-Το ακούσατε αυτό; -Ναι, θα το ελέγξουμε.
Μωρό μου, μπορείς να με βοηθήσεις;
Έλα να με βοηθήσεις.
Έλα, κράτα μου αυτό.
Δώσ' το μου εμένα.
Θα ήταν καλό να έχουμε εφεδρικό σχέδιο.
Κι εσύ;
Τους είπες ότι είχαν περιορισμένο χρόνο να βρουν λύση.
Υπάρχει κανένα κατσαβίδι εδώ;
Υπάρχει άλλο;
Μόνο αυτό έχει.
Είμαστε πραγματικά έτοιμοι να θυσιάσουμε μια μητέρα κι ένα παιδί;
Φοβάσαι τον Τούρκο που σε άρπαξε.
Ήρεμα, λοχία, παρακαλώ.
Κάνε πίσω. Κράτα μου αυτό.
Δούλεψε;
Πρόσεχε, μαμά!
Κάνε πίσω, Ντομινίκ.
Κι αν δεν μας ακούσουν;
-Θα τους αναγκάσουμε. -Πώς; Είναι κλειδωμένοι εκεί μέσα.
-Θα το χειριστώ εγώ. -Μην κάνεις τίποτα.
Άσ' το σ' εμένα. Ρικ;
Φέρνω φακούς για να βλέπουν καλύτερα.
Ρικ, μπορούμε να έχουμε τη γνώμη σου;
Δεν θέλω να γίνω μελοδραματική, αλλά είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου.
Βεβαίως.
Σπάσε!
Τι συμβαίνει εκεί μέσα; Ζάρα; Ντομινίκ;
-Ανοίξαμε τον αεραγωγό. -Ωραία. Μπράβο.
Πρέπει να μπούμε εκεί μέσα. Έλα εδώ.
Έλα.
Όλα θα πάνε καλά, εντάξει;
Πήγαινε πρώτος.
Έλα. Εντάξει, κρατήσου.
Τότε, πρέπει να βρούμε άλλο αεροδρόμιο και αεροπλάνο.
-Σε τι αεροσκάφος ειδικεύεσαι; -C-17, A400M. Έχω πετάξει και με King.
Είναι μικρά. Θέλουμε χώρο για τους σπόρους.
Θες ακόμη να πας στη Νορβηγία;
Τώρα πια δεν έχουμε επιλογή. Είμαστε μόνοι μας.
Κι αν οι Ρώσοι ρίξουν το αεροπλάνο; Ή έρθουν εδώ να μας επιτεθούν;
Μπορεί να πεθάνουμε στην προσπάθεια κι όχι από τον ήλιο.
Αλλά πρέπει να πάμε.
Πάρε τη Σιλβί και ρώτα την πότε θα γυρίσουν.
Σιλβί;
-Βρήκες τίποτα; -Όχι, εσύ;
Όχι ακόμη.
Βρήκες τίποτα;
Όχι.
Οι πρέσβεις θέλουν απλώς να αναλογιστούμε όλες τις επιλογές.
Καλού κακού.
Δεν είναι κακό να έχεις σχέδιο.
-Είσαι με το μέρος τους. -Δεν υπάρχουν πλευρές.
Το ΝΑΤΟ έχει μόνο έναν στόχο, Οσμάν. Την επιβίωση.
Επιστρέφουν, Ζάρα! Όπου να 'ναι τώρα.
Έλα εδώ.
-Χωρίς τις γεννήτριες θα λιώσουμε όλοι! -Μη μιλάς.
-Η πρέσβειρα ρωτάει απλώς… -Δεν θέλω να σε βλέπω.
Χάσου από δω.
Φύγε!
Σου είπα να μη μιλάς.
Για το καλό σου το είπα.
Αυτοί οι δύο δεν αστειεύονται.
Το ξέρω…
Αλλά αυτό δεν αλλάζει τίποτα.
Είναι για το καλό όλων.
Σε χρειάζομαι, Οσμάν, εντάξει;
Μπορούμε να το συζητήσουμε μαζί τους, σε παρακαλώ;
Η Σιλβί θα γυρίσει σύντομα. Θα βρει τρόπο.
Δεν βρήκα τίποτα.
-Η Σιλβί σκότωσε τον Τερένζιο. -Τι;
-Το ήξερες, έτσι; -Τι σκατά είναι αυτά που λες;
Τον έδεσε στην κολώνα με χειροπέδες 15 λεπτά πριν απ' αυτό.
Δείξ' το μου.
Με αποκαλείς ψεύτη;
Δεν ξέρω τι νομίζεις ότι είδες, συνταγματάρχη.
-Έναν φόνο. -Ό,τι έκανε, το έκανε για όλους μας.
-Είσαι βέβαιος; -Ναι!
Δεν πρόκειται να σ' αφήσω να την τιμωρήσεις.
Μπορεί να μισούσες τον στρατό,
αλλά σου έμαθε να είσαι αφοσιωμένος.
Βρες κάτι για να ελευθερώσεις τους Ρώσους.
Πρέπει να ανέβουμε. Πρώτα εσύ.
-Δεν θέλω να πάω πρώτος. -Θα σ' ακολουθώ κι εγώ.
Κι αν έχει κάτι μέσα;
Ό,τι κι αν έχει, είναι λιγότερο τρομακτικό από το να μείνουμε εδώ.
Σε ακολουθώ, εντάξει;
Έλα, αγάπη μου. Έλα!
-Είσαι καλά; -Ίσως καλύτερα να ξεκουραστούμε.
Όχι, μωρό μου. Πρέπει να προσπαθήσεις ξανά.
Μπορείς να τα καταφέρεις, εντάξει;
-Έγινε τίποτα; -Θα ξαναπροσπαθήσει.
-Έλα. -Μπράβο, αγόρι μου.
Ντομινίκ, να είσαι γενναίος. Θα τα καταφέρεις.
Μπορείς να το κάνεις!
Ξέρω ότι δεν μπορείς να φύγεις, θες τίποτα;
Όχι, ευχαριστώ.
Είναι δυνατή, Αγιάζ.
Κι εσύ το ίδιο.
Η Σιλβί κι ο Γιακούμπ…
Πού είναι;
Καλή ερώτηση.
Συνταγματάρχη;
Ακούει κανείς;
Συνταγματάρχη; Ακούει κανείς;
…φιλεύσπλαχνε Θεέ… να μη χαθεί κανείς… θα λυτρωθούν…
Τι είναι αυτό;
Θρησκευτικός ραδιοφωνικός σταθμός νομίζω, που παίζει επαναλήψεις.
-Ανατριχιαστικό. -Έγινε και την περασμένη εβδομάδα.
Σύντομα θα ξημερώσει.
Αν δεν επιστρέψουν, θα μείνω έξω.
Προτιμώ να με σκοτώσει ο ήλιος, παρά οι στρατιώτες.
Τι;
Ο Φελίπε κι ο Χέρμανς θα κατηγορήσουν τους πολίτες.
-Γιατί; -Ήδη θέλουν να με σκοτώσουν για το φαγητό.
Ναι, αλλά δεν φταις εσύ γι' αυτό.
Το ξέρω. Ευχαριστώ, Μάρκους.
Όχι. Εννοώ…
-Ήθελα να πω… -Ξέρω τι ήθελες να πεις.
Αλλά ξέρω κι ότι θα μας εκτελέσουν.
Ίσως.
Αν δεν επιστρέψουν…
τότε θα μείνω έξω μαζί σου.
Γιατί να το κάνεις αυτό;
Συνταγματάρχη;
Περίμενε.
Τίποτα;
Δεν βρήκα τίποτα.
-Να πάμε στην πόλη. -Όχι.
Μπορεί να μην αρκούν.
-Δεν ξέρουμε πόσο μακριά είναι. -26 χλμ.
Σε δρόμους που δεν ξέρουμε. Και ξημερώνει σε μία ώρα.
-Επιστρέφουμε σε δέκα. Επιστρέφουμε! -Μα…
Πες της να μπει στο τζιπ.
-Πρέπει να φύγουμε. -Κι αν δεν ανοίξουμε την πόρτα;
Θα δουλέψει.
Κι αν όχι;
-Μην του πας κόντρα. -Γιατί;
Απλώς μην το κάνεις!
Σε παρακαλώ.
"Προσευχηθείτε, αδέρφια, ότι ο Παντοδύναμος θα δεχτεί τη θυσία μας.
Είθε ο Κύριος να δεχτεί τη θυσία για την τιμή και τη δόξα Του,
για το καλό το δικό μας και της ιερής εκκλησίας Του.
Εξάγνισε τις αμαρτίες μας"…
Πάμε.
-Άνοιξαν την πόρτα; -Όχι, γι' αυτό σε χρειάζομαι.
-Τι συμβαίνει; -Ώρα να σώσουμε την ανθρωπότητα.
Πολύ βοήθησες…
Τι;
-Όλα καλά; -Ναι, μπορώ να το κάνω!
Σ' το υπόσχομαι.
Μπορείς να τα καταφέρεις.
Ναι, μωρό μου. Μπορείς να τα καταφέρεις. Θα προσπαθήσουμε ξανά, εντάξει;
Έλα!
Μην το κάνεις!
-Δεν θέλω. -Τότε, μην το κάνεις. Όχι ακόμη!
-Έτοιμος; -Πάμε.
-Ας περιμένουμε να έρθει ο συνταγματάρχης. -Κι αν δεν έρθει;
-Πρέπει να σωθούμε. -Σας παρακαλώ!
-Χορστ; -Δεν μπορώ να αντιγράψω την κλειδαριά.
-Έχουμε πρόβλημα. -Το ξέρω!
Προοριζόταν να αντέχει επιθέσεις στον Ψυχρό Πόλεμο.
-Δεν είναι κανονικές κλειδαριές. -Χορστ!
Πιο επείγον πρόβλημα…
Σταματήστε, είναι διαταγή!
-Με τι εξουσιοδότηση; -Είμαι πρέσβειρα, γαμώτο!
Εδώ είναι στρατιωτική μονάδα υπό στρατιωτική διοίκηση.
Είστε καθίκια!
-Κάντε άκρη! -Όχι!
Χορστ, είσαι καλά;
Πρέπει να τους σταματήσουμε.
Κάνε πίσω!
-Τι κάνετε; -Αγγλικά.
Πες της να ανάψει τις γεννήτριες.
-Αποκλείεται. -Κι όμως.
Πες της να ανάψει τις γεννήτριες, τώρα.
-Κατεβάστε τα όπλα! -Σταματήστε!
Πες της ότι αν αρνηθεί, θα ρίξουμε στους δικούς σας.
-Δεν θα το κάνετε! -Τι συμβαίνει;
Μια σφαίρα για κάθε λεπτό χωρίς γεννήτριες.
Πρώτος εσύ.
Αγιάζ, τι συμβαίνει;
Αγιάζ!
-Στρατιώτες! -Συνταγματάρχη;
Αγιάζ, είσαι καλά;
Όλοι καλά;
Ίνες;
Όχι!
Γαμώτο!
Τι συμβαίνει;
Αγιάζ;
Βοηθήστε τον! Πεθαίνει.
Βοηθήστε τον, ρε μαλάκες!
Πάρτε ανάσες, εντάξει;
-Συνταγματάρχη! -Πάρτε ανάσες.
Συνταγματάρχη, με ακούτε;
Έχασε πολύ αίμα.
Τι είπε;
Πέθανε.
Ευχαριστούμε, Λόρα.
Η μητέρα κι ο γιος της ευθύνονται γι' αυτό.
Εσείς και τα όπλα σας ευθύνεστε γι' αυτό!
-Προσπαθούσαμε να λύσουμε το πρόβλημα. -Αλλά παραμένει.
Λοιπόν, τι θα κάνουμε;
Τίποτα;
Ψάξαμε παντού.
Λυπάμαι.
Αγιάζ; Βρήκατε κάτι;
Μ' αυτά, τότε. Ποιος θα βοηθήσει;
-Θα με βοηθήσετε; -Φυσικά.
Ορίστε.
Κάνε πίσω, Ζάρα!
Θα τους δώσουμε έως την αυγή.
Δέκα λεπτά ακόμη.
Μετά θα τους ζητήσουμε να ανάψουν τις γεννήτριες.
Και μ' αυτό; Μ' αυτόν;
Θα τον θάψουμε αύριο το βράδυ.
Στον διάολο η ταφή, μιλάω για εκδίκηση.
Δεν σκοτώνεις έναν στρατιώτη χωρίς συνέπειες.
Συμφωνώ.
Αλλά δεν συνέβη αυτό εδώ.
Ήταν ατύχημα.
Ούτε εσείς φταίτε ούτε αυτοί.
Ήταν απλώς ατύχημα.
Έχουμε μεγάλη μέρα αύριο. Χρειαζόμαστε ύπνο.
Σας παρακαλώ.
Θα ξαναπροσπαθήσω.
Θυμάσαι τον λόφο που ανεβήκαμε στο εξοχικό του παππού;
Βουνό ήταν.
Ναι, ένα απόκρημνο βουνό.
Και φτάσαμε στην κορυφή, σωστά;
Ναι.
Θυμάσαι τι κάναμε στα μισά;
Ναι, ξεκουραστήκαμε.
Ακριβώς, ξεκουραστήκαμε. Αυτό πρέπει να κάνουμε και τώρα.
Είμαι καλά.
Το ξέρω, αλλά πρέπει να κρατήσουμε δυνάμεις.
Ο Αγιάζ θα ανοίξει την πόρτα από στιγμή σε στιγμή, εντάξει;
Έλα εδώ.
Σφήνωσε τον λοστό στο κενό.
Είναι ανώφελο.
Όχι, δεν είναι!
Κάν' το!
Σιλβί;
Με τρόμαξες!
Δεν δουλεύει.
Όχι ακόμη.
Έπρεπε να επιμείνω να πάμε στην πόλη.
Ποια πόλη;
Δεν ξέρω. Οποιαδήποτε.
Έκανες ό,τι μπορούσες. Όπως πάντα.
Τα έκανα σκατά.
Μην ανησυχείς.
Μην ανησυχείς, αρκουδάκι μου.
Μην ανησυχείς.
Το χρειάζομαι.
Σταθεροποίησε την αναπνοή σου.
Σταθερές ανάσες.
Σταθεροποίησε την αναπνοή.
Καλύτερα έτσι, σωστά;
Αφήστε μας.
Φύγετε.
Όλοι.
Σας παρακαλώ.
Δεν θα δουλέψει, σωστά;
Θα προσπαθήσω ξανά.
Αγιάζ, μου είπες "Σ' ευχαριστώ".
Θέλω να σου πω κι εγώ το ίδιο.
Απέτυχα.
Προσπάθησες.
Προσπάθησες να μας βοηθήσεις.
Οι περισσότεροι δεν θα προσπαθούσαν καν.
Σε διαβεβαιώνω.
Θα βάλω μπροστά τις γεννήτριες.
Όχι.
-Αλλιώς, δεν θα μπορεί να το κάνει κανείς. -Όχι, περίμενε.
Σε ευχαριστώ για όλα, Αγιάζ.
Περίμενε.
Υπάρχει ακόμη χρόνος.
Περίμενε, Ζάρα.
Έχουμε ακόμη χρόνο.
Μην το κάνεις.
Όχι. Ζάρα.
Zάρα, μίλα μου.
Σε παρακαλώ, Ζάρα.
Όχι.
Περίμενε.
Υπάρχει ακόμη χρόνος.
Όχι!
Σε ένα παραμύθι
Μπορείς να καβαλήσεις το φεγγάρι
Και να ιππεύσεις ένα άλογο
Πέρα από το ουράνιο τόξο
Και να γίνεις φίλος
Με έναν μικρό τάρανδο
Κουρασμένα παιχνίδια…
-Πάμε στον Αγιάζ. -Θέλει να μείνει μόνος.
Πόσο θα κρατήσουν τα καύσιμα εκεί μέσα;
Πριν σβήσει ήταν για πέντε, έξι ώρες.
Σκατά, πρέπει να μπούμε εκεί μέσα.
Πώς θα μπούμε στο δωμάτιο;
Όταν δύσει ο ήλιος, θα πάμε σε μια πόλη να βρούμε κάτι.
Η Σιλβί είχε δίκιο. Έπρεπε να είχαμε πάει στην πόλη.
Αύριο θα πάει μια ομάδα στο διυλιστήριο στην ακτή.
-Μπορεί να έχουν καύσιμα. -Πρέπει να πενθήσουμε.
-Μακάρι να είχαμε χρόνο. -Μια μητέρα κι ένα παιδί…
Ξέρω, Οσμάν.
-Κι ο Λομ… -Το ξέρω!
Συγγνώμη.
-Οσμάν… -Συγγνώμη.
Ακόμη κι αν είχαμε τα σωστά καύσιμα,
πώς θα πάμε στην αποθήκη σπόρων, αν τα δύο αεροπλάνα μας έχουν καταστραφεί;
Το κοντινότερο αεροδρόμιο απέχει λίγες ώρες.
Είναι η καλύτερη επιλογή μας.
Αν βρούμε καύσιμα και αεροπλάνο, θα φύγουμε αύριο.
Ο Οσμάν έχει δίκιο.
Προς τι η βιασύνη;
Ο Λομ πίστευε ότι οι Ρώσοι κατέστρεψαν το αεροπλάνο μας.
Μου το είπε ο Μάρκους.
Τι; Θέλουν να μας σταματήσουν;
Είναι εύκολη η συμμαχία όταν υπάρχει αφθονία.
Αν τους πάρουν όλους, θα λιμοκτονήσουμε.
Η σημερινή μέρα ήταν μια υπενθύμιση ότι κάθε μέρα είναι ένα δώρο.
Το αύριο είναι αβέβαιο.
Κλισέ, αλλά στην τελική είναι αλήθεια.
Ένα σημάδι ότι πρέπει να είσαι ανοιχτός στη ζωή.
Να χαίρεσαι τις καλές στιγμές και να τιμάς αυτούς που τις προκάλεσαν.
Δεν είναι κακό το να πιστεύεις.
Φυσικά, αν βοηθάει.
Ευχαριστώ που μου δίνεις την άδεια, Χορστ.
Συγγνώμη.
Είμαι μαλάκας.
Επιτέλους, συμφωνούμε σε κάτι.
Είχες δίκιο χθες έξω.
Σκεφτόμουν κάτι.
Σίγουρα δεν μπορώ να σου φέρω κάτι;
Αγιάζ;
Απόψε θυμήθηκα ποιον μου θυμίζεις.
Υπήρχε ένας τύπος στην τάξη μου.
Είχε αυτοπεποίθηση κι ήταν όμορφος.
Δεν φοβόταν τίποτα.
Τι κάνετε;
Στους αξιωματικούς αξίζει κηδεία αξιωματικού.
Όχι αυτό.
Πρέπει να ξέρετε κι οι δύο ότι όταν ανοίξουν την πόρτα,
θα κάνουμε μια σύντομη κηδεία για τη Ζάρα και τον Ντομινίκ.
-Πρέπει να πάμε όλοι. -Δεν θα ταφούν κοντά στον συνταγματάρχη.
Τι;
-Τι σημασία έχει; -Δεν θάβεις στρατιώτες μαζί με πολίτες.
Τον πλήγωσα αυτόν τον τύπο.
Και πλήγωσα και τον εαυτό μου.
Κι όλα αυτά επειδή φοβόμουν.
Φοβόμουν να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.
Τις επιλογές μου.
Πιστεύω σ' εσένα και θέλω να το ξέρεις.
Είσαι ο πιο ειλικρινής άνθρωπος εδώ.
Και…
Η Ζάρα το ήξερε.
Οπότε, μην τα παρατάς, εντάξει;
Γιατί αν το κάνεις, δεν ξέρω
αν μου έχει μείνει τίποτα εδώ.
-Είδες το βίντεο; -Είπε ότι δεν είχαμε χρόνο.
Νόμιζα ότι ήταν μαλακίες, αλλά…
Είναι αλήθεια.
Φοβήθηκα. Νόμιζα ότι θα έφευγε αν μπορούσε.
Και τότε δεν θα άνοιγε η πύλη.
Δεν χρειάζομαι εξηγήσεις.
Ξέρω ότι είχες καλή πρόθεση.
Ίσως να μη συμφωνούν όλοι, όμως.
Τι λες;
Τα λάπτοπ. Στην αίθουσα ελέγχου.
-Πιστεύεις ότι ο Λομ το είπε στους άλλους; -Δεν ξέρω.
Ήταν τραγικό αυτό που συνέβη.
Αλλά εσύ κι εγώ
σταθήκαμε τυχεροί απόψε.
Και τώρα τι;
Τι κάνουμε τώρα;
Φελίπε;
Αύριο το βράδυ,
όταν πάμε στην πόλη, θα καταστρέψω τα πλάνα.
Ευχαριστώ. Δεν έχω συνηθίσει να με φροντίζουν.
Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω. Είμαστε ζωντανοί χάρη σε σένα.
Αρκετό αίμα χύθηκε αυτήν τη βδομάδα.
Θα το πούμε στους άλλους;
Θα πάρουμε εκδίκηση!
Υποτιτλισμός: Γιάννης Μιχάλης