BİR NETFLIX DİZİSİ
İki kahve.
-Mola yok mu? -Hayır, çok yoğun.
Buyurun.
Karar verdiniz mi?
Karamelli waffle istiyorum.
Peki ya siz?
Menümüz yok.
Derdi ne bunun?
Hiçbir fikrim yok.
Burada çalıştığını bilsem…
Ona kocasının
işe yaramaz olduğunu söylemeliyim.
Gerçekten.
Ama yapmayacağım çünkü ufaklığı incitmek istemem.
Sağ ol, gerçekten.
Oğlumuz…
…ameliyat olacak.
-10.000 avro tutacak. -10.000 avro mu?
Deneysel bir tedavi.
Kardeşim bizi bir sonraki denemeye sokabilirmiş.
Nafaka yok, doğum günü hediyesi yok…
-Doğduğunda gönderdim… -"Doğduğunda" mı?
Tamam, haklısın.
Şimdi yanımda yok. Bu gece uygun mu? Aynı yerde misin?
İyi.
Yorgun oyuncaklar Ve kitaplar uyuyor
Anne…
Küçükken bu ninniyi severdin.
Ondan değil, söyleyişinden.
Kim geldi?
İyi uykular.
Bana her şeyi anlattı.
İlişkinizi, hamile kalışını…
O istediği hâlde senin onu aldırmadığını.
Onun adı var.
Oğlun gerçekten hastaysa üzgünüm.
Ama sana zırnık bile vermeyeceğiz.
Bir daha
bizi taciz edersen hayatın daha da beter olur.
Merak etme tatlım.
"Dokuzuncu gün: Sığınaktaki yaşam evdekine benziyor.
Tek farkı, burada
güneş doğduğunda yatıp güneş battığında kalkıyoruz.
Yüzümüzü yıkayıp giyiniyoruz.
Annem, dünyanın sonu diş fırçalamamak için bahane değil diyor.
Sonra kahvaltı ediyoruz. Askerlerin bolca yiyeceği var.
Ben erişte ve sosisli sandviç seviyorum.
Annem sebzeleri özlüyor, ben özlemiyorum.
Sonra beden eğitimi saati geliyor.
Ayaz Bey, her gün spor yapmanın önemli olduğunu söylüyor.
Spordan sonra da herkes işe koyuluyor.
Delegeler, Albay, Kaptanlar Sylvie ve Mathieu
diğer yerlerdeki kurtulanlarla çalışıyor.
Hain güneşi durdurmaya çalışıyorlar.
Henüz başaramadılar.
Bazıları, bize ışık sağlayan
ve sığınağı serin tutan makinelerde çalışıyor.
Onlar olmasaymış burası bir yer altı fırını gibi olurmuş.
En sevdiğim oda Bay Horst'un laboratuvarı.
Fareleri yakalayıp sağ çıkacaklar mı diye dışarı salıyor.
Getirdiğim her fare için bana iki kare çikolata veriyor."
-Ne dedin? -Ne?
Fareler hastalık taşır.
Ayaz Bey diyor ki, "İş insanı ihtiyacı bulup giderir."
Devam et.
"Ve dünya üzerinde hâlâ okula giden
tek kişi benim.
O yüzden böyle raporlar yazıyorum
yoksa beden dersine giremiyorum. Son."
-Çok güzel. Harika. -Bu ne?
-Bakalım! -Dominik, geri gel!
Hadi anne!
Endişelenme. Askerler odada sigara içiyor.
Muhtemelen.
Şurası Heremans. Şurası!
Dur bakalım!
Onlara yer aç.
Albay o miğferi alman konusunda ne demişti?
Kıracak değilim ya.
-Hey! -Albay…
Sorun ne?
O.
Kazara oldu.
Yardım etmeye çalışıyordu.
Yiyeceğimiz gitti!
Yemek yapıyordum, yağla oynadı,
etraf yanmasın diye yağı oraya fırlattım.
-Yine yağ dolu bir odaya. -Ben şef değilim!
Evet, salaksın!
Yeter!
Kimse kusursuz değil.
Çavuş. Sen bile.
Dominik?
Bu dumanı mı soluyorsun?
-Sorun değil. -Odamıza git.
Git hadi!
Ne oluyor?
Eğlenceyi kaçırıyorum!
Hepsi mahvolmadı.
Ama büyük kısmı gitti!
Onlar yüzünden zaten az kalmıştı.
Heremans, tek kelime daha etme.
Ama haklı.
Yemek az, yüzeyde bulduklarımızın besin değeri yok.
-Peki Norveç'teki tohumlar? -Yer altı tohum deposu.
-Oraya uçmak riskli demiştin. -Evet.
-Gidip dönmek. -Evet ama bu olaydan önceydi.
Bitki yetiştirmek ne kadar sürer?
-Turp üç haftada oluyor. -Turp mu?
Açlığı yeğlerim.
Turp o hâlde.
Sessiz olun!
İlk adımımız ne?
Antwerp'teki gibi yer altında jet yakıtı bulmalıyız.
O askerî üste yakıt kamyonları vardı.
Hey! Ne yapıyorsun?
Kamyonlar çalışır mı?
Düşük kalite yakıt, güneş onu etkilemez.
Daha önce etkilememişti.
Hava karanlık, bakabiliriz.
-Ben de geleceğim. -Sen kal ve…
-İngilizce! -Kamyon bulacağım.
Tohum görevini Kaptan Markus
ve Mathieu, yani iki pilot yönetecek.
Teknisyen Jakub onlara eşlik edecek,
Ayaz Bey…
…ve Delege Bisset'le beraber.
Buna kendileri karar veremez mi?
Burası askerî komuta altındaki askerî bir tesis.
-Bizi tehdit mi ediyorsun? -Gerçek bu.
Her şeye karar vermen gibi mi?
Oğlunla en az işi yapmanıza rağmen iki tayın tüketmeniz gibi.
O daha çocuk!
Ya da siz tüm yolcuların burada davetsiz misafir olmanız gibi.
Burası askerî komuta altındaki askerî bir tesis.
Bir emir verildiğinde
ona uyulacak.
Tek kelime etme Çavuş.
Burada tohum yetiştirmeyle Horst ilgilenecek.
Delege, siz de
Mathieu ile birlikte diğer kurtulanlarla irtibat kuracaksınız.
Kozmonotla haberleşmişler mi, bakın.
Eğer haberleştilerse bağlantıyı uçağınızdan buraya aktarır.
Yoksa gittiğiniz gecelerde dışarıya telsizli birini koyarız.
-Kozmonot hâlâ kayıp mı? -Üç gündür.
Ama ondan önce…
…yapmamız gereken önemli bir şey var.
Neymiş o?
Kahvaltı!
Her an gidebilirim, biliyorsun.
-Önce yakıt bulmaları gerek. -Bir grup yarın depoya gidecek.
Neyse, ne olmadan gidersem üzülürüm, biliyor musun?
Umarım bu yemek değildir. Ne olduğu belirsiz.
Hayır, o değil.
Güneş tüm gıdaların besin değerini yok etti,
yine de yiyemez miyiz? Cips için ölebilirim.
Ines,
şimdi gidersem
seni DJ'lik yaparken göremediğime gerçekten üzülürüm.
Ne?
Haftalardır parti yapmak istiyordun.
Gitmeden önce yapsak çok hoşuma gider.
-Bakarız. -Evet.
Sana yer ayırdık tatlım.
Ordudan nefret ettiğimi söylemiştim.
Boş ver onları.
İki yıl etrafımda aptallar vardı, şimdi de bu!
Alttan al.
-İstedikleri bu. -Onları kızdırmak işe yaramaz.
Terenzio'da olduğu gibi.
-Hava üssüne mi gidiyorsun? -Tanker bakacağım.
Gece dönerim.
İyi.
O zaman şunu söyleyeyim…
...Terenzio'nun cesedini görürsen…
Seni kaltak!
Neden göreyim?
Belki üsse veya uçağa gitmiştir. Kim bilir.
Onu bulursan
durumu idare etmemiz gerekecek. Onlardan biriydi.
Ölümü bizim suçumuz değil.
Biliyorum.
Onu son gördüğümüzde kapıdaydı.
Evet.
-Götün teki olduğunu düşünüyorlardı. -Ama onlardandı.
Burada bolca dosta ihtiyacımız var.
Özellikle Albay Lom'a.
Dolum bir gün sürer, sonra döneriz.
Gideceğine memnunsun.
Zara, gitmek istediğimden değil
ama inan, böylesi herkes için daha güvenli.
Terenzio'yu rüyamda gördüm.
-Kâbus olmalı. -Sığınağın kapısını çalıyordu.
İçeri almadık.
Akıllıca.
Nereye gittiğini merak ettin mi hiç?
Cehenneme.
Belirtmek isterim, kimseye emir vermek gibi
bir niyetim yoktu.
Verdin ama.
Dominik'i bulayım.
Onun için tavsiyen var mı?
Yanlış kişiye soruyorsun.
Sana ya da bana kızgın değil.
Haftaların ağırlığı ve gerginliği yüzünden böyle.
Güçsüz, korkmuş hissediyor.
Güneş sorununu çözemeyeceğimiz korkusu.
Uğraşıyoruz.
Biz, Amerikalılar, Ruslar…
Bunun farkında ama bir annenin yüreği…
Dominik için endişeleniyor, ben de öyle.
-Onunla sen… -Öyle bir şey değil.
Tabii canım.
Cidden değil.
Peki…
İstediğini söyle ama bir erkeğin kendini kandırması hoşuma gitmez.
Çocuğun var mıydı?
Hayır, henüz yok.
Senin?
Vardı.
Bu yüzden korkusunu anlıyorum.
İtiraf etmiyor
ama Dominik'in üzerinde bir çift göz daha olmasından memnun.
Tutumun aynı asker gibi.
Bu yüzden faydalı olacağını düşündüm.
Ama istemezsen…
Teşekkür ederim.
Göz mü kırptın?
Domuz!
-Dur! -Hayır!
-Benimle dalga geçiyor. Gördün! -Şakaydı.
Şaka seviyor musun? Sikini keseyim de gör!
Hayır.
Karışma.
Göt herif.
Defol! Siktir git. Sıçayım.
Bekle!
Sığınaktan merdivenlerin tepesine
2.421 adım olduğunu biliyor muydun?
Saydın mı?
-Hayır, ufaklık saymış. -Dominik.
-Hava üssüne mi gidiyorsun? -Plan bu.
Tamam.
Seninle geleceğim.
-Bu keşif, gerek yok. -Temiz havaya ihtiyacım var.
Hadi.
Kozmonot yok.
Dünden beri yerdeki Ruslarla bağlantı kuramadık.
Bütün sığınak mı?
Görüntülü aradık, sabit hattan aradık. Her numarayı ve e-postayı denedik.
Cevap yok. Tık yok.
-Sadece bağlantı sorunu olabilir. -Öyle olmasını umuyorsunuz.
Norveç'e, tohum deposuna ekip gönderiyoruz.
Tonlarca gıdanız yok muydu?
Vardı.
Stokumuz tahminimizden hızlı azaldı.
Kahretsin.
-Ne oldu? -Yanlış anahtar.
Bir cip daha olmalı!
Buna da uymadı.
Şafağa ne kadar var?
84 dakika.
Anahtarı alıp üsse gidip gelecek vakit yok.
Her iki yönde 2.421 basamak varken evet.
Yarın yine deneriz.
Aldığım bilgiye göre yardım gelmiyor.
Sevgili Bay Fare,
lütfen oradan sağ salim çık.
Babam hep saf olduğumu söylerdi.
Katıldığını söyleme.
Neyin var?
Affedersin. Saf olduğunu mu söyledin?
Aklın burada değil.
Tohumlar için ne gerekeceğini düşünüyordum.
Hidroponik bir sistem.
Umarım çabuk büyürler.
Askerler bizi tıpkı bu fare gibi öldürmek istiyor.
Şimdilik yeterince yiyeceğimiz var.
-Kıl payı yetecek… -"Kıl payı?"
İş o raddeye gelmeden bizi kovarlar.
Olay çıkmadan
güneş meselesini halledip tohumları büyütmeliyiz.
Bana değil, Zara'ya söyle.
Duyduğuma göre Lom'u fırçalamış.
Umarım sakinleşmiştir.
Yarısı beni boğazlamak istiyor.
Onlarla konuşurum.
Sen Norveç'e gidince ne olacak?
Lom seni güzel saçların yüzünden seçmiş.
Hayır, pilotumuz olduğum için.
-Neye güldün? -Bir fıkrayı hatırlattın.
Alman komedyen fıkrasını duydun mu?
Hayır.
Alman komedyen ne demek?
Anlamadım.
İç kanama,
gama radyasyonundan dolayıdır.
"Gama radyasyonundan dolayı iç kanama."
Aylardır aynı şey.
Bilim yavaştır.
Deneyleri durdurun! Şanslı deneğimizi yakaladım.
Neden şanslı?
Şu cengâvere bak!
Çok şirin!
-Evet! -Güneşe koymayacağız herhâlde.
Bilim zalimdir.
"Bilim yavaştır. Bilim zalimdir. "
Bilimden nefret ettiğimi anladım.
İyi ki sen varsın.
Yoksa delirirdim herhâlde.
Delirmedin mi zaten?
Zara!
-İyi bir haberim var. -Güneşli bir tatile mi gidiyoruz?
Lom'a göreve gitmeyeceğimi söyledim.
Niye ki?
Çünkü seni seviyorum.
Dominik'i de.
Sizi asla bırakmam.
Öyle deme.
Dedim bile.
Ne zaman biriyle yakınlaşsam ortadan kayboluyor.
Bunu bir daha ne kendime ne de Dominik'e yapabilirim.
Bir şey hissetmediğimden değil.
Hepimizin duyguları var ve…
Dominik kazandı.
Üzülme Rik.
Büyüğü de var küçüğü de.
Büyükleri yakalamayı biliyorum.
Acemi şansı.
Al. Unutma Dominik,
hepsi hastanede yakaladığın hayvan sayesinde.
Fare değildi, benzeriydi.
Elimizde ondan kalmadı.
Ne oluyor?
Merhaba anne.
Hâlâ fare mi elliyorsun?
Yasaklamıştım.
Benim hatam.
Onu ben yakaladım.
Çok da eğlenceliydi!
Dominik.
Yatma vakti.
Onları fıstık ezmesiyle yakalıyorum.
Dominik?
Dominik!
-Bu odaya girmen yasak. -Kaçıyor!
Gel buraya! Duyuyor musun?
Hayır!
Çıkıyor musun?
Güneş batar batmaz vakit kaybetmeden hava üssüne gideyim dedim.
Neden bir şey sakladığını hissediyorum?
Saklamak mı?
En azından denediğini.
-Bilmem. -Ben de bilmiyorum.
Her neyse…
Kapıyı açın!
Ayaz, kapıyı aç!
-Zara? -Sylvie?
Bu tarafta kapı kolu yok.
-Kapıyı açmasını söyle. -Kol yok.
Jeneratör kapanmalı.
Ne?
Sıcak! Jeneratörü kapatmalı!
Jeneratörü kapat!
Tabii ya.
Kapat şunu!
Ne?
Jeneratörü kapatsana!
Kapıda dur.
Aralıktan nefes al.
Dominik.
-Aralık dar! -Denemeye devam et.
Anahtar ve fenerleri getir, jeneratör ekibini çağır.
Yürü!
Siktir. Tamam, anahtarı alacağız.
Dayanın.
Ayaz'ı çağır. Ne yapılacağını bilir.
-O kapının anahtarı yok. -Öyle mi?
Hiç kapatmadık ki.
-Kilit neye benziyor? -Bunlara değil!
-Anahtara ihtiyaçları var! -Biz ne yapıyoruz sence?
Ayaz.
Benim ben!
Rik?
Bir kaza oldu.
Lanet kapı!
Bir kez daha!
Tekrar!
Geri çekilin!
Üç, iki, bir!
Siktir!
Burası nükleer bir patlamaya dayanacak güçte inşa edilmiş.
Beton kalınlığı 50 santim olmalı.
Etrafını kesebilir miyiz?
Pürmüz uçakta.
-Ne? -Uçakta bir pürmüz var.
Zara!
-Zara! -Ayaz?
Zara, buradayım.
Dominik, orada mısın?
İyi değilim.
Burası hâlâ çok sıcak.
Sizi oradan çıkaracağız!
Plan ne?
Uçakta bir pürmüz var. Gidip alırız.
Bu neydi?
Deprem gibi geldi.
Buralarda sık sık olur.
Geliyorum.
Ben de. Yerini biliyorum.
Acele edin çocuklar.
Jeneratör uzun süre kapanmamalı.
-Karanlık yüzünden mi? -Hayır, sıcaklık.
Ne?
Sorun ne?
Yerin bir kilometre altındayız
ve bu sismik fay hattında deprem olunca…
Depremleri dert edemeyiz.
Susun be!
Acele edin!
Hayır, deprem değil, sıcaklık.
Bu derinlikte, havalandırma olmadan,
sıcaklık 25 dereceye kadar çıkacaktır.
Sorun olur mu?
Sadece yaşamak istiyorsan.
Ne kadar vaktimiz var?
Ne bileyim. Bir, bilemedin iki saat.
Risk almayın. 45 dakikaya dönün.
-Ne kadar gerekirse o kadar kalırlar. -Aşırı sıcak olursa ölürüz.
-Ölümcül güneşle de… -Hop!
Yavaş!
Sakın bir daha "ölüm" lafını etme!
Ayaz.
Kimse ölmeyecek.
Sakin ol.
Gidiyoruz.
Ben sürerim.
Ne yapacağız?
Kapıyı zorlayacak bir şey bulalım.
Kilidi zorlayacak.
İyi fikir. Ben giderim.
Zara?
Lütfen bizi bırakma Ayaz.
Hiçbir yere gitmiyorum, tamam mı?
Bu kapıyı açana dek buradayım.
Solda.
Şurada, solda.
Bu da ne böyle?
Terenzio bu!
Meyer!
Terenzio!
Fazla vaktimiz yok.
Neden direğe kelepçelenmiş?
Anahtar.
İntihar mı?
İntihar için tuhaf bir yer.
Belki yardım etmek istemiş ama kendinden şüphe etmiştir.
-Ne? -Yardım etmek için kalmıştır.
Pek onun tarzı değil.
Albay, o pürmüzü almazsak hepimizin sonu onun gibi olacak.
Terenzio kahraman mıydı?
Öyle görünüyor.
Gitmemiz lazım.
Ne dersin Jakub? Terenzio kahraman mıydı?
Götün tekiydi.
Sylvie haklı, gitmeliyiz.
Gitmeliyiz!
Kapıyı aç.
Kendi başına açık kalmaz. Biz geçince kapanır.
Bu yüzden onu açıp elektriğini keseceğiz.
-Olur mu? -İyi fikir.
Bir daha. Daha güçlü!
Söyleyin Delege.
Daha güçlü!
Onlar için üzülüyorum, cidden
ama iki kişi için herkesi feda edemeyiz.
-Hem... -Ne öneriyorsunuz?
Zara ve Dominik en önemsiz...
Devam etmeyin.
O odaya girmenin yolunu bulamazsak
jeneratörleri açmaları gerekecek.
Bir çocuğu mu öldüreceğiz?
Benim de çocuğum vardı.
Daha güçlü!
Milo.
Madrid'de.
Yaşı dörttü.
Ona veda edemedim.
Bilmiyordum Sayın Delege.
Eğer ölürsek
hiç uğruna ölmüş olur.
Buna izin vermeyeceğim.
Asla.
Neden kelepçeliydi?
Uçaktan çıkarken öyleydi. Ayaz'ı öldürmeye çalıştı.
Suçluluktan mı intihar etti?
Suçlu gibi davranmıyordu.
-Neden bahsediyorsunuz? -Terenzio.
Bu da ne böyle?
İşe yaramayacak.
Pürmüz işe yarayacaktır.
Askerlerde 50 kalibrelik mermiler var.
Onları bir araya getirip havaya uçursak?
-Olmaz. -Kapıyı patlatır.
İçeride 1.500 litre dizel var. Hepimiz yanarız.
Yakında pürmüzle dönecekler.
Ne olmuş burada?
Susadım.
Ne oldu?
-Susadım anne. -Su!
-Nasıl… -Bana su getir.
Ver!
Siktir!
Ne olmuş burada?
-Eyvah! -Ne?
Dominik'in şarjı azalmış.
-Şarj aleti nerede? -Odamızda.
Yavaş, düzenli nefes al bebeğim.
Hadi. Yavaş ve düzenli nefes al.
Nerede kaldılar?
Deprem mi?
Pürmüz mahvolmuştur!
Tohumları nasıl alacağız?
Pürmüz, tohumlar.
Şu anda daha büyük bir sorunla karşı karşıyayız.
Bunu yapan deprem değildi.
Lanet bir füzeydi.
Alt yazı çevirmeni: Başak Çelikoğlu Arıkan