[ดนตรีหม่นหมองบรรเลง]
[พัคคยองซอกครางเจ็บปวด]
[หายใจแรง]
เดี๋ยวก่อน
ผมไม่ใช่พวกเดียวกับพวกนั้น
ผมแค่พยายามจะหนีจากพวกมันน่ะ
[พัคคยองซอกครางเจ็บปวด]
[ฮวังจุนโฮ] อย่าขยับนะ ผมขอเช็กอะไรหน่อย
[เครื่องสแกนดัง]
(หมายเลข 246 สแกนเสร็จสิ้น)
คุณเป็นผู้เล่นในเกมเหรอครับ
ใช่
ผมหนีออกมาจากเกมบ้านั่น
เกาะนั่นอยู่ไหน
อยู่ที่ไหน
[ครางเจ็บ]
[พัคคยองซอก] ตรงนั้น
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
(สควิดเกม เล่นลุ้นตาย 3)
(ตอนที่ 6 มนุษย์คือ...)
[กีฮุนหายใจแรง]
เด็กไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม
[เด็กทารกร้องอ้อแอ้]
[ถอนใจ]
[ผู้หญิงประกาศ] เชิญผู้เล่นทุกท่าน เล่นเกมรอบต่อไปได้เลยค่ะ
- [ดนตรีหม่นหมองบรรเลง] - [อีมยองกีเดินใกล้เข้ามา]
[เสาเหล็กดัง]
[ดนตรีลางร้ายบรรเลง]
ส่งเด็กมานี่
ส่วนแกก็อยู่ตรงนั้นแหละ
[วีไอพี 1] ไอ้หมอนั่นเป็นบ้าอะไรของมัน
รู้ไหมว่า...
แบบนั้นมันหมายถึงอะไร
แปลว่ารอบต่อไป นายต้องกําจัด
ตัวนายเอง หรือไม่ก็เด็กนะ
เออ ฉันรู้
อย่าบอกนะ...
ว่านายคิดจะฆ่าเด็กคนนี้
และโกยเงินทั้งหมดไปจากที่นี่คนเดียว
บอกให้ส่งเด็กมา
[ผู้หญิงประกาศ] สะพานจะเลื่อนกลับ ในห้านาทีค่ะ
ผู้เล่นทุกท่าน กรุณาเข้าสู่พื้นที่เล่นเกมรอบต่อไปในห้านาทีค่ะ
ดูเหมือน 333 เจอวิธีที่มั่นใจและปลอดภัยที่สุด ที่จะชนะเกมนี้แล้วสินะ
- [วีไอพี 3] แบบนี้ 456 คงหนักใจ - [วีไอพี 1] เอาเด็กกับเงินฉันไป...
[ผู้จัดการหน้ากาก] เราต้องคุยกับท่านสักครู่ครับ
[คังโนอึลครางเจ็บ]
[ออกแรง]
(ปี 2024 ครั้งที่ 37)
(246 ชื่อ: พัคคยองซอก)
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลง]
[ครางเจ็บ]
[หายใจสั่น]
[เปลวไฟปะทุ]
(รายชื่อ)
[ผู้หญิงประกาศ] เหลือเวลาสี่นาทีค่ะ
[หายใจแรง]
[ตะโกน] ก็บอกให้ส่งเด็กมาไงเล่า!
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[หายใจแรง]
[อีมยองกี] แม่งเอ๊ย!
[หายใจแรง]
ถ้าเราข้ามไปฝั่งโน้นไม่ได้
นายก็ตายเหมือนกัน
ถ้างั้นก็มาตายแม่งให้หมดนี่แหละ
[ฟรอนต์แมน] อยู่ไหน
[ผู้จัดการหน้ากาก] ประมาณหนึ่งกิโลเมตร ทางเหนือจากที่นี่ อยู่ในทะเลครับ
ตามที่เห็นในเรดาร์ พวกนั้นกําลังใกล้เข้ามาช้าๆ
ผมแจ้งยามชายฝั่งให้แล้วนะ
ผมบอกตําแหน่งล่าสุดของเราแล้ว อีกไม่กี่ชั่วโมงพวกเขาก็คงจะมาถึง
ขอบคุณมากครับ
ว่าไง ไปคนเดียวได้แน่นะ
พอยามชายฝั่งมาถึง เล่าความจริงทั้งหมด
พอทุกอย่างนี้จบเมื่อไหร่ ผมจะรับผิดชอบเอง
เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ทําสิ่งที่ตั้งใจไว้ให้เสร็จซะ
[ดนตรีลางร้ายบรรเลง]
[อีมยองกีตะโกน] บอกว่าให้ส่งเด็กมา!
[อีมยองกีหายใจแรง]
[กีฮุน] ฉันจะ...
ยอมให้นายกําจัดฉัน
[ตะโกน] ไอ้เชี่ยเอ๊ย!
หน้ากูดูโง่มากเลยรึไง
มึงก็แค่อยากจะข้ามมา
มึงจะได้ผลักกูตก แล้วเอาเงินไปคนเดียวไง
[อีมยองกีหัวเราะ]
ไม่แปลกใจเลยที่มึงเคยชนะเกมนี้
มึงแม่งโคตรเก่ง
กูเกือบจะเชื่อละครตอแหลของมึงแล้ว
เชื่อฉันเถอะ
ไปตายซะ ไอ้เชี่ย!
มึงรู้ไหมว่ากูมาอยู่ในเกมห่านี่ได้ไง
เพราะกูโดนคนอย่างมึงหลอกไม่เลิกไงล่ะ
นายต้องเชื่อฉัน
เพื่อตัวเอง
- และเพื่อเด็กคนนี้ - ทําไม มึงคิดว่ามึงเป็นใครกันวะ
[กีฮุน] ฉันขอสัญญา
ว่าฉัน...
- จะช่วยให้เด็กคนนี้ปลอดภัย - สัญญาเหรอ
กับใคร จุนฮีน่ะเหรอ
มึงกับจุนฮีมันยังไงกันวะ
มึงเคยรู้จักกันมาก่อนเหรอ
[กีฮุนหายใจสั่น]
หรือพวกมึงสองคนเพิ่งมาได้กันในนี้
[ครางโกรธ] ฉิบหาย แม่ง!
ถึงว่า มันเลยเกาะมึงไม่ยอมเลิก กูว่าแล้ว แม่งต้องมีอะไรแปลกๆ
- ไอ้พวกเชี่ยเอ๊ย! - ตั้งสติแล้วก็ฟังฉันให้ดีๆ
ไม่มีเวลาแล้วนะ
[ตะโกน] มึงก็เลิกตอแหลแล้วส่งเด็กมาสิวะ!
[ดนตรีน่ากลัวบรรเลง]
(011 ชื่อ: คังโนอึล)
[หายใจสั่น]
[ถอนใจ]
[อีมยองกีตะโกน] เร็วๆ!
[หายใจแรง]
[เด็กทารกร้องไห้]
ถอยไปซะ
[ตะโกน] ถอย!
ถอย!
[หายใจสั่น]
[เด็กทารกร้องไห้]
[อีมยองกีออกแรง]
(ปลอดภัยไว้ก่อน)
[อีมยองกีออกแรง]
- [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] - [เด็กทารกร้องอ้อแอ้]
[หายใจสั่น]
[นาฬิกาดัง]
[กีฮุนออกแรง]
[ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลง]
(หลบหนีจากเกาหลีเหนือคนเดียวในปี 2017)
(สามีและลูกสาวถูกฆ่าระหว่างหลบหนี)
(ฆ่าผู้บัญชาการระหว่างที่เป็นทหาร)
(พบนายหน้าผู้ลี้ภัยเพื่อขอให้สืบหาลูกสาว)
(ทํางานเป็นคนใส่ชุดแมสก็อตในโซลแลนด์)
(คังโนอึลกับฮันซูชอลและฮันซงอีก่อนการหลบหนี)
[หายใจสั่น]
(หลังจากที่คังโนอึลหลบหนี สามีเธอพยายามหลบหนีทางเส้นทางอื่น)
(แต่หนีไม่รอดและถูกฆ่า ลูกสาวเธอก็ตายระหว่างการหลบหนี)
[สะอื้น]
[อีมยองกี] มึงบอกมึงจะยอมตายไม่ใช่เหรอ
เป็นอะไร มึงเปลี่ยนใจหรือไง
แกไม่สมควรได้มันไป
[ออกแรง]
[กีฮุนออกแรง]
[กีฮุนร้องเจ็บปวด]
[ออกแรง]
[กีฮุนร้องเจ็บปวด]
[ตะโกน]
[ผู้หญิงประกาศ] กรุณากดปุ่มสีแดง เพื่อเริ่มเล่นเกมรอบสุดท้ายค่ะ
- [กีฮุนออกแรง] - [อีมยองกีตะโกน]
[ทั้งคู่หายใจแรง]
[อีมยองกีร้องเจ็บปวด]
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลงดังขึ้น]
[หายใจแรง] แม่งเอ๊ย [ตะโกน] ถ้าเข้ามากูโยน!
[เด็กทารกร้องไห้]
อย่าเข้ามานะ
[ตะโกน] เข้ามากูทิ้งเด็กแน่!
อย่านะ
- อย่าทําแบบนั้นนะ - คิดว่ากูไม่กล้าเหรอ
- [ดนตรีตึงเครียดบรรเลง] - [เด็กทารกร้องไห้]
[สูดน้ํามูก]
กูเอาจริงนะ!
[เด็กทารกร้องไห้]
[สะอื้น]
[หายใจแรง]
[ตะโกน] กูเอาจริง!
โยนมีดมาให้กู
[มีดกระทบพื้น]
ถอยหลังไป!
[เด็กทารกร้องไห้ต่อเนื่อง]
[ตะโกน] ถอยหลังไปอีก!
- [อีมยองกีตะโกน] - [ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
- [กีฮุนร้องเจ็บปวด] - [อีมยองกีตะโกน]
[กีฮุนร้องเจ็บปวด]
[อีมยองกีออกแรง]
[ทั้งคู่กรีดร้อง]
- [อีมยองกีครางกลัว] - [ดนตรีระทึกขวัญบรรเลง]
[ออกแรง]
[อีมยองกีครางกลัว]
[กีฮุนหายใจแรง]
[อีมยองกีครางกลัว]
[ดนตรีระทึกขวัญบรรเลงดังขึ้น]
- [อีมยองกีครางกลัว] - [เสื้อขาด]
[ครางกลัว]
[อีมยองกีร้องลั่น]
[ร่างกระแทกพื้น]
[หายใจหอบ]
[ผู้หญิงประกาศ] ผู้เล่น 333 ถูกกําจัด
- [หายใจหอบ] - [ดนตรีเศร้าบรรเลง]
โอ้ ให้ตายสิ มีคนขึ้นมาคนนึงแล้ว
[หายใจแรง] นั่น 456
ไม่เคยมีใครชนะสองครั้งมาก่อน ใช่ไหม
[ดนตรีเศร้าบรรเลงดังขึ้น]
[เด็กทารกร้องไห้]
[หายใจแรง]
[ไซเรนดังอยู่ไกลๆ]
[คิมออกแรง]
มาสิ
[คิมหายใจแรง]
นั่นเรือยามชายฝั่งครับ
[หายใจหอบ]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลง]
- [เหยียบปุ่ม] - [สัญญาณดัง]
[ผู้หญิงประกาศ] เกมรอบสุดท้ายเริ่มแล้วค่ะ
ผู้เล่นมีเวลาสิบนาทีค่ะ
[หายใจสั่น]
[เด็กทารกร้องอ้อแอ้]
[หายใจสั่น]
[เด็กทารกร้องไห้]
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[หายใจแรง]
[วีไอพี 1] มัวรออะไรอยู่ล่ะ 456
โยนลงไปจะได้จบๆ
ผมเข้าใจนะ การบอกลาต้องใช้เวลา
[หายใจสั่น]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[เด็กทารกร้องไห้]
[ร้องอ้อแอ้]
[หายใจสั่น]
[ดนตรีเศร้าเบาลงแล้วหยุด]
พวกเราไม่ใช่ม้าแข่ง
เราเป็นมนุษย์
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
มนุษย์คือ...
[เด็กทารกร้องอ้อแอ้]
[ดนตรีเศร้าบรรเลงต่อเนื่อง]
[ผู้หญิงประกาศ] ผู้เล่น 456 ถูกกําจัด
เกมได้สิ้นสุดลงแล้ว
[ผู้จัดการหน้ากาก] เรือยามชายฝั่ง กําลังใกล้เข้ามาที่เกาะครับ
[ฟรอนต์แมน] เริ่มอพยพได้
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
[ไซเรนดัง]
(จบเกม)
[ผู้หญิงประกาศ] เจ้าหน้าที่ทุกท่าน กรุณาหยุดปฏิบัติหน้าที่
แล้วมารวมตัวกันที่จุดอพยพเดี๋ยวนี้ค่ะ
ขอย้ําอีกครั้ง
เจ้าหน้าที่ทุกท่าน กรุณาหยุดปฏิบัติหน้าที่
แล้วมารวมตัวกันที่จุดอพยพเดี๋ยวนี้ค่ะ
[นาฬิกาดัง]
(จบเกม)
- [หายใจหอบ] - [นาฬิกาดัง]
[ออกแรง]
[ไซเรนดัง]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลง]
[เครื่องสแกนดัง]
[ผู้หญิง] ยืนยันตัวตนสําเร็จค่ะ
[หายใจสั่น]
[ออกแรง]
[หายใจแรง]
[ออกแรง]
[ร้องอ้อแอ้]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลงดังขึ้น]
[เด็กทารกร้องไห้]
[หายใจแรง]
[ตะโกน] พี่!
ทําไม!
พี่ทําแบบนี้ทําไม!
[กลไกดัง]
[ตะโกน] พี่อินโฮ!
[หายใจแรง]
[ดนตรีน่ากลัวบรรเลง]
[ดนตรีชวนพิศวงบรรเลง]
(จบเกม)
[นาฬิกาดังต่อเนื่อง]
[ผู้หญิงประกาศ] สิบ
เก้า
แปด
เจ็ด
หก
ห้า
สี่
สาม
สอง
หนึ่ง
[ระเบิดดังอยู่ไกลๆ]
[ระเบิดดังกึกก้อง]
[หายใจหอบ]
[หวูดเรือดัง]
[ดนตรีเบาลงแล้วหยุด]
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลง]
[ดนตรีงานเทศกาลบรรเลงออกลําโพง]
(หกเดือนต่อมา)
[ผู้คนกรีดร้อง]
ผมขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหม
บ้านคุณอยู่ที่ย่านบงชอนหรือเปล่า
เปล่าค่ะ
งั้นผมก็เคยวาดรูปคุณที่นี่มาก่อนสินะครับ
[คังโนอึล] ไม่เคยค่ะ
ทําไมคะ
เอ่อ...
ผมแค่รู้สึกเหมือนเคยเจอคุณที่ไหนมาก่อนน่ะ
[พูดดัง] อ๋อๆ
ผมไม่ได้จะเล่นมุกเชยๆ แบบนั้นหรอกนะครับ
ฉันเคยทํางานที่นี่อยู่พักนึงน่ะค่ะ
ถึงว่าสิ
ถึงว่าทําไมผมรู้สึกคุ้นๆ หน้าคุณจังเลย
[พัคนายอน] พ่อคะ
[พัคคยองซอก] อ้าว มาแล้วเหรอ
ค่ะ หนูไปถ่ายรูปกับพี่กระต่ายมาด้วยละ
[พัคคยองซอก] ไหนเอ่ย โอ้โห รูปน่ารักจังเลย!
[พัคคยองซอกหัวเราะ]
หวัดดีจ้ะ นายอน
ค่ะ สวัสดีค่ะ
คุณรู้จักลูกสาวผมด้วยเหรอ
เคยได้ยินเรื่องนายอนป่วยตอนฉันทํางานที่นี่ค่ะ
อ๋อ ครับ งี้เองสินะ
ดูแข็งแรงแล้วนะคะ
[พัคคยองซอก] ใช่ เพราะว่า มีทุกคนคอยช่วยน่ะครับ
นายอนก็เลยดีขึ้นเยอะ
[พลาสติกดัง]
ขอบคุณนะคะ
แข็งแรงแบบนี้ต่อไปนะ
ค่ะ
เอ่อ เดี๋ยวครับ
ผมยังวาดรูปคุณไม่เสร็จเลยนะครับ
ไว้ฉันจะกลับมาใหม่ค่ะ
[พัคนายอน] พ่อคะ!
- พ่อแกะให้หนูหน่อยสิคะ - ได้ เดี๋ยวพ่อแกะให้
นี่จ้ะ
[พัคคยองซอกหัวเราะ]
- อร่อยไหม - อื้ม
[โทรศัพท์สั่น]
- ฮัลโหล - [พัคมันชอล] โนอึล ผมเองนะ
ทําไมคุณถึงเปลี่ยนเบอร์ใหม่แบบนี้ล่ะ
รู้ไหมว่ากว่าจะตามหาคุณเจอมันยากแค่ไหน
[เครื่องยนต์สตาร์ต]
ใครพูดคะ
อะไร นี่คุณลืมเสียงผมไปแล้วเหรอ
เจ็บจี๊ดๆ ที่ใจเหมือนกันแฮะ
ผมเอง ผมพัคมันชอลไงครับ
- ที่ช่วยคุณตามหาลูกสาวคุณตอนนั้นไง - [ยางรถเบียดถนน]
[ดนตรีหม่นหมองบรรเลง]
เอาละ อย่าเพิ่งตกใจเลยนะ
มีคนบอกว่า อาจจะเคยเห็นลูกสาวคุณที่ประเทศจีน
ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าใช่แน่นอนหรือเปล่า
แต่รายละเอียดหลายๆ อย่างตรงกันเกือบหมด
เธอชื่อฮันซงอีใช่ไหมครับ
คุณโนอึล ฟังผมอยู่หรือเปล่า
(เรือนจํามูจิน)
(แก้ไขเพื่อความหวัง สร้างความเชื่อมั่นให้ประชาชน)
[ผู้ชาย 1] ทางนี้! ไปเร็วเข้า ที่รัก
- [ผู้ชาย 2] พ่อ! - [ผู้หญิง 1] ทางนี้
- [ผู้ชาย 3] ลูกผมไม่ได้ออกมาเหรอ - [ผู้หญิง 1] ยินดีต้อนรับค่ะ
[ผู้ชาย 1] พ่ออยู่นี่ลูก
[คุยกันแว่วๆ ฟังไม่ได้ศัพท์]
[ผู้หญิง 2] กยองแท็ก!
- ไปก่อนนะ - อ๋อ ได้ๆ โทรมาด้วยล่ะ
[หัวเราะ]
[ฮวังจุนโฮ] ผู้จัดการ
โอ๊ะ ไง ฮวัง! [หัวเราะ]
เอ่อ...
อืม อร่อยเหาะเลย ไปซื้อมาจากไหนเนี่ย [หัวเราะ]
คืองี้เฮีย
น้องไปซื้อมาจากร้านเต้าหู้ดัง ที่ป้าเจ้าของร้านทําเองมาเอาใจเฮียน่ะ
นี่ แกคิดว่าซื้อเต้าหู้มา แล้วฉันจะหายโกรธเหรอ หา!
ฉันบอกให้แกดูต้นทาง เสียงปืนโคตรดัง แต่แกเสือกหลับ
- น้องขอโทษครับ - เฮ้อ ให้ตาย ชีวิตคนมันไม่ยุติธรรมเลยนะ
เป็นความผิดแก แต่ฉันต้องไปติดคุก [ครางหงุดหงิด]
เฮียครับ น้องเสียใจไปหมดแล้วครับ
แต่น้องก็ปวดใจที่จะบอกว่าเฮียติดคุก เพราะเฮียงัดบ้านเขาต่างหาก
- ตบแม่งเลย - ก็จริงอะ
ช่างเถอะนะครับ ดีใจที่กลับมาอยู่กับเรานะ
[ครางหงุดหงิด]
ผู้จัดการดูดีมากๆ เลยนะครับ
ดูดีเหรอ [หัวเราะ]
ก็ธรรมดา แค่ติดหกเดือนก็เหมือนไปพักผ่อนแหละ
คุกเดี๋ยวนี้เปลี่ยนไปเยอะเลย
ในคุกมันดูดีกว่าโรงแรมซะอีกนะ ของกินยังอร่อยเลย [หัวเราะ]
คุณจะเอายังไงต่อครับ
ไม่รู้สิ
ฉันเสียเวลาไปหลายปีเพื่อล่าไอ้หน้าหล่อตั๊กจี แต่พอทุกอย่างจบลง [หัวเราะ]
มันก็รู้สึกโหวงๆ เหมือนกัน ไม่รู้จะทําอะไรดี
แล้วนายล่ะ นายจะเอายังไงต่อ เป็นตํารวจต่อไหม
ตํารวจเหรอ
หลังจากเรื่องนั้นเนี่ยนะ
ไม่สินะ
มาเป็นลูกน้องฉันไหมล่ะ ธุรกิจปล่อยกู้น่ะ
เอาจริงๆ มันก็ไม่เลวเลยนะ
มันก็คือเราได้เงิน จากการเอาเงินไปช่วยคนที่กําลังเดือดร้อน
เฮียครับ น้องรู้สึกว่าเฮียกําลังโกหก
- เฮียกะกินดอกจากคนเดือดร้อนต่างหาก - ตบแม่งสักทีดีไหมเนี่ย!
เอาน่า แล้วคุณมีเงินพอที่จะปล่อยกู้เหรอ
เฮ้อ เซ็งฉิบ...
ถ้ามีเงินก็ดีสินะ
เงินที่โมเต็ลหายไปหมดแล้วจริงๆ เหรอ
ตอนผมกลับไปที่นั่น ห้องนั้นก็ไม่มีอะไรเหลือแล้ว
ใครมันเอาเงินไปนะ มีแค่เราที่รู้เรื่องไม่ใช่เหรอ
เฮ้ย เดี๋ยวนะ
อย่าบอกนะว่าคุณซอง...
หวังว่าจะใช่นะครับ
[กุญแจอิเล็กทรอนิกส์ดัง]
[หายใจแรง]
[ดนตรีเศร้าเคร่งขรึมบรรเลง]
(ผู้เล่น 222 ผู้ชนะ)
(ฮวังจุนโฮ)
(บัตร - ใบบันทึกรายการ)
(ธนาคาร)
(ตรวจสอบยอดคงเหลือ)
(กําลังทํารายการ)
(กรุณากดรหัสสี่หลัก)
(ผู้เล่น 222 ผู้ชนะ)
(กําลังทํารายการ)
[ถอนใจ]
(ตรวจสอบยอดคงเหลือ)
(ยอดคงเหลือ 45,600,000,000 วอน)
[หัวเราะ]
(ผู้โดยสารขาเข้าระหว่างประเทศ)
โอ้ มาแล้วครับ
[ตะโกน] ทางนี้!
ยินดีต้อนรับครับ คุณแม่ของแซบยอก คงจะเหนื่อยมากๆ เลยนะครับ
[แม่ของซังอู] รออะไรอยู่ล่ะ
ทักทายหน่อยสิจ๊ะ
ชอลเหรอ
ลูกโตขึ้นเยอะเลย
แม่ขอโทษนะ
แม่ขอโทษ
ที่แม่มาช้าไปหน่อย
[หายใจสั่น]
[สะอื้น]
[พัคมันชอล] ขอบคุณที่พาเธอมาจนได้นะ
เช่นกันนะครับ คุณพัค
นี่ครับ เอกสารทั้งหมด
[พนักงานหญิง] ขอบคุณนะคะ
สวัสดีค่ะ
ไปเหยียนจี๋ ประเทศจีน ทีเวย์แอร์ เที่ยวบิน 215 บ่ายสองโมงครึ่งนะคะ
ค่ะ
ขึ้นเครื่องที่ประตู 25 จะเริ่มขึ้นเครื่องก่อนออกเดินทาง 30 นาทีค่ะ
ฮัลโหล
[พัคมันชอล] ครับ นี่ผมเอง พัคมันชอลนะครับ
คุณจะขึ้นเครื่องบินไปจีนวันนี้เหรอครับ
ใช่ ฉันอยู่ที่สนามบิน
[พัคมันชอล] อ๋อ เหรอครับ
ขอโทษนะ วันนี้ผมคงจะไปส่งคุณไม่ได้
พอดีวันนี้ผมมีงานอื่นที่ต้องไปดูแลก่อนน่ะครับ
- แต่จะมีคนรอคุณอยู่ที่เหยียนจี๋ - [คังโนอึล] ค่ะ
เดินทางปลอดภัยนะครับ ถ้ามีอะไรละก็ รีบโทรหาผมเลยนะครับ
[คังโนอึล] ได้ค่ะ
หวังว่าจะกลับมาพร้อมกับลูกนะครับ
ขอบคุณมากค่ะ
[สัญญาณตัด]
[ผู้หญิงประกาศแว่วๆ] ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ สายการบินทีเวย์แอร์
เที่ยวบินทีดับเบิลยู 215 ที่จะเดินทางไปยังเมืองเหยียนจี๋ ประเทศจีน
พร้อมที่จะออกเดินทางแล้วค่ะ
เป็นไง อย่างหรูไหมล่ะ
(พิ้งค์โมเต็ล)
เราซ่อมแซมที่นี่ให้เป็นเหมือน โรงแรมหรูๆ ในลาสเวกัสดีกว่าไหม
จะบอกให้นะ แถวนี้มีทั้งบาร์และร้านคาราโอเกะ
งานนี้รวยเละแน่ๆ เข้ามาสิ
[คิมมูดง] จะเอาตังค์จากไหนไปจ้างช่างมาซ่อม น้องว่าหลายตังค์อยู่นะ
เราก็ทํากันเองสิ จะเสียตังค์ไปจ้างช่างทําไม นายทาสีเป็นใช่ไหมล่ะ
โห น้องอะ อย่างเทพเลย
- น้องติดวอลเปเปอร์เป็นด้วยนะเฮีย - เออๆ เอ็งเก่ง เอาเลย
น้องเรียนรู้มาเพียบตอนทํางานหากินที่บ้านเกิด
ดี งั้นนายก็ซ่อมที่นี่ให้ดีๆ
แล้วก็ดูแลแทนฉันแล้วกัน ฉันจะให้นายเป็นผู้จัดการเลย
- พูดจริงเหรอ - จริงสิ
แล้วเฮียจะจ้างลูกน้องกี่คน
ไม่จ้างเลยสักคน ฉันเป็นเจ้าของส่วนนายเป็นผู้จัดการ
ว่าไงนะ
นี่ รีบมาเร็วๆ เข้า ให้ตายสิ ห้องนี้นี่แหละ
- ห้องนี้เหรอที่เฮียบอกมีตังค์ - ก็ใช่น่ะสิ
นี่เตียงที่เฮียบอกมีตังค์กองไว้เยอะเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ ไอ้เวรตัวไหนไม่รู้เอาเงินไปหมดเลย
แถมงัดเอากล้องวงจรปิดไปหมดด้วย โคตรเซ็ง
[คิมมูดง] นี่เฮีย น้องคิดว่านะ
ไอ้ตํารวจคนนั้นแน่เลย กวาดเงินเรียบแล้วมุบมิบไม่บอกใคร
- [ชเวอูซอก] ฮวังน่ะเหรอ - ใช่
[หัวเราะ] อย่ามาตลกน่า หน้าทรงนั้นน่ะ พระเอกชัดๆ
เขาคงไม่กล้าขโมยเงินมากขนาดนั้นหรอก
แต่เฮียบอกว่ามีแค่พวกเฮียที่รู้เรื่องเงินนี่นา
ถ้าไม่ใช่เขา ก็คงเป็นคุณซองแล้วละ
เออ อันนั้นฉันก็รู้
เฮ้อ ใครมันเอาเงินไปนะ
(ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา)
[ประตูรถปิด]
[กริ่งประตูดัง]
[เด็กผู้หญิง 1] สงสัยพิซซ่ามาส่ง ฉันไปเอาเอง
[ฝีเท้าวิ่งใกล้เข้ามา]
ที่นี่ใช่บ้านคุณซองกายองหรือเปล่าครับ
หนูเองค่ะ
คุณเป็นใครคะ
ผมเป็นคนรู้จักของซองกีฮุนครับ
ผมมีอะไรบางอย่างจะมามอบให้คุณ
- [เด็กผู้หญิง 2] มาเร็ว เจนนี่ ตาเธอแล้ว - แป๊บนึงนะ
เดี๋ยวฉันเข้าไป
พ่อหนูส่งมาให้เหรอคะ
พ่อให้คุณเอามาส่ง และดูว่าหนูเป็นยังไงบ้างใช่ไหมคะ
ช่วยกลับไปบอกเขาด้วยนะคะ
ว่าหนูเบื่อที่จะรอให้พ่อติดต่อมาแล้ว
หนูจะคิดซะว่าตัวเองไม่มีพ่อ เขาจะได้ลืมๆ หนูไปซะ
[ฮวังอินโฮ] นี่เป็นทรัพย์สินของคุณซองกีฮุนครับ
คุณซองกีฮุนเสียชีวิตแล้วครับ
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
นี่เป็นของที่เขาทิ้งไว้ให้คุณกายองครับ
(ซองกีฮุน)
[หายใจหอบ]
- [ไซเรนดัง] - [แตรรถยนต์ดัง]
[ขว้างตั๊กจี]
- [ตบหน้า] - [ผู้ชายร้องเจ็บ]
[ผู้ชาย] เชี่ย!
[ผู้ชายพูดภาษาอังกฤษ] เร็วเข้า
[ผู้ชายออกแรง]
[ผู้ชายร้องเจ็บ]
[ผู้ชาย] แม่งเอ๊ย!
แม่ง!
[ดนตรีตึงเครียดบรรเลง]
มา
เอาอีกรอบ
ได้เลย
[ขว้างตั๊กจี]
[ผู้ชาย] ไอ้ห่าเอ๊ย!
- [ขว้างตั๊กจี] - [ดนตรีระทึกใจบรรเลง]
- [ตบหน้า] - [ผู้ชายร้องเจ็บ]
[ขว้างตั๊กจี]
[ผู้ชาย] แม่ง!
[ดนตรีระทึกใจบรรเลงดังขึ้น]