[duszna muzyka]
[Gyeong-seok jęczy, ciężko oddycha]
Czekajcie.
Nie jestem jednym z nich.
Próbowałem przed nimi uciec.
[jęczy]
[Jun-ho] Sprawdzę coś. Nie ruszaj się.
[pikanie skanera]
NR 246
Byłeś uczestnikiem tych gier?
Tak.
Uciekłem.
Gdzie jest ta wyspa?
[Gyeong-seok] Tam.
[liryczna muzyka pełna dramatyzmu]
SQUID GAME 3
ODCINEK 6 A LUDZIE...
[muzyka cichnie]
[dziecko pojękuje]
Dziecku nic nie jest?
[spikerka] Gracze, proszę przejść na kolejną wieżę.
[niepokojąca muzyka]
[kroki]
[brzęk rury]
[złowieszcza muzyka]
Oddaj dziecko.
A ty tam zostań.
[ptak po angielsku] Co on wyprawia?
Rozumiesz...
co by to znaczyło?
Jeśli to zrobię,
w następnej rundzie będziesz musiał wyeliminować siebie albo dziecko.
Wiem.
Nie mów...
że chcesz je zabić...
i wyjść stąd z pieniędzmi.
Oddaj dziecko.
[spikerka] Most zamknie się za pięć minut.
Gracze, proszę przejść na kolejną wieżę w ciągu pięciu minut.
[muzyka cichnie]
[po angielsku] Zdaje się, że 333 znalazł najpewniejszy sposób na wygraną.
- [bawół] 456 ma zgryz. - [ptak] Chroń dziecko i moją kasę!
[kierownik] Mamy problem.
[No-eul jęczy]
PARK GYEONG-SEOK
[niepokojąca muzyka]
[cichy jęk]
[szelest płomieni się wzmaga]
LISTA ARCHIWA KALMARA
[spikerka] Zostały cztery minuty.
[ciężko oddycha]
Oddaj dziecko!
[duszna muzyka]
Jeśli nie przejdziemy...
ty też zginiesz.
Więc zgińmy wszyscy razem.
[Lider] Gdzie są?
Kilometr na północ stąd.
- [piknięcie radaru] - Radar pokazuje, że powoli się zbliżają.
[nadal duszna muzyka]
Wezwałem straż przybrzeżną.
Podałem im współrzędne. Będą za dwie godziny.
Dziękuję.
Poradzisz sobie sam?
Nie ukrywaj nic przed strażą przybrzeżną.
Wezmę za wszystko pełną odpowiedzialność.
Tym się nie przejmuj. Dokończ to, co zacząłeś.
[nadal duszna muzyka]
[Myung-gi krzyczy] Oddawaj dziecko!
[Gi-hun] Pozwolę ci...
mnie wyeliminować.
Pierdol się!
Masz mnie za kretyna?
Chcesz tu wejść, żeby mnie zrzucić i zgarnąć całą pulę.
[Myung-gi prycha]
Wygrałeś poprzednie rozgrywki.
Dobry jesteś.
Prawie kupiłem tę twoją ściemę.
Zaufaj mi.
Pierdol się!
Wiesz, czemu tu w ogóle trafiłem?
Bo dawałem się ochujać takim jak ty!
Musisz mi zaufać, żeby uratować i siebie, i dziecko.
Za kogo ty się, kurwa, masz?
[Gi-hun] Przyrzekłem...
że...
ochronię to dziecko.
Przyrzekłeś?
Komu? Jun-hee?
Co cię z nią łączy?
Znałeś ją wcześniej?
Coś między wami zaszło?
Cholera.
Więc to dlatego nie odstępowała cię na krok.
Wiedziałem, że to podejrzane. Kurwa!
Ogarnij się i posłuchaj! Nie mamy czasu.
[krzyczy] Więc daruj sobie te cyrki i połóż dziecko na moście!
[nadal duszna muzyka]
KANG NO-EUL
[ciężko oddycha]
[Myung-gi] Szybciej!
[ciężko oddycha]
Cofnij się.
Dalej!
[dziecko pojękuje]
[zegar tyka]
[muzyka pełna napięcia]
[zegar tyka]
[przeciągłe piknięcie]
[muzyka narasta]
[przejmująca muzyka]
[nadal przejmująca muzyka]
W ROKU 2017 SAMOTNIE UCIEKŁA Z KOREI PÓŁNOCNEJ
TUŻ PO UCIECZCE
PRACOWAŁA JAKO MASKOTKA W PARKU ROZRYWKI W SEULU
KANG NO-EUL Z MĘŻEM I CÓRKĄ
MĄŻ STRACONY PO PRÓBIE UCIECZKI Z KRAJU
CÓRKA ZGINĘŁA W TYM SAMYM CZASIE
[szlocha]
[Myung-gi] Mówiłeś, że się poświęcisz.
Już zmieniłeś zdanie?
Nie zasługujesz na to.
[nadal przejmująca muzyka]
[stękają]
[Gi-hun jęczy]
- [brzęk sztyletu] - [Myung-gi wydaje okrzyk]
[spikerka] Proszę nacisnąć przycisk, aby rozpocząć ostatnią rundę.
- [stęka] - [Myung-gi krzyczy]
[dyszą]
[Myung-gi jęczy]
[muzyka narasta]
- [krzyczy] Nie zbliżaj się! - [dziecko płacze]
Jeszcze krok...
a przysięgam, że je zrzucę!
Nie.
Nie rób tego.
Myślisz, że blefuję?!
- [ponura muzyka] - [dziecko płacze]
[pociąga nosem]
Zrobię to!
[szlocha]
[krzyczy] Zrobię to!
Rzuć do mnie sztylet.
[brzęk sztyletu]
Cofnij się.
Dalej!
[Myung-gi krzyczy]
[muzyka pełna napięcia]
- [Gi-hun jęczy] - [Myung-gi krzyczy]
[Gi-hun krzyczy z bólu]
[stękają]
[krzyczą]
- [Gi-hun stęka] - [Myung-gi pojękuje]
[dysharmonijne tony]
[Myung-gi krzyczy]
[stękają]
[muzyka narasta]
[Myung-gi krzyczy]
[łoskot ciała]
[dyszy]
[spikerka] Gracz nr 333 wyeliminowany.
[duszna, ponura muzyka]
[po angielsku] Putain, któryś się wdrapuje!
[głośny wdech] To numer 456.
Jeszcze nikt nie wygrał dwa razy, prawda?
[dramatyczny akord orkiestrowy]
[dziecko płacze]
[ciężko oddycha]
[duszna, złowieszcza muzyka]
[wycie syreny]
[kierownik] To straż przybrzeżna.
[dyszy]
[muzyka cichnie]
[melancholijna muzyka fortepianowa]
- [stuknięcie przycisku] - [brzęczyk]
[spikerka] Ostatnia runda rozpoczęła się.
Macie dziesięć minut.
[dziecko pojękuje]
[dziecko płacze]
[muzyka cichnie]
[duszna muzyka]
[zegar tyka]
[ptak po angielsku] Na co czekasz, 456?
Zakończ to i tyle.
Ja go rozumiem.
Niektóre pożegnania wymagają czasu.
[muzyka cichnie]
[posępna muzyka fortepianowa]
[dziecko pojękuje]
[drżący oddech]
[muzyka cichnie]
Nie jesteśmy końmi.
Jesteśmy ludźmi.
[liryczna muzyka fortepianowa]
A ludzie...
[spikerka] Gracz nr 456 wyeliminowany.
[muzyka cichnie]
[spikerka] Gra zakończona.
[kierownik] Straż przybrzeżna się zbliża.
[Lider] Rozpocząć ewakuację.
[ponura muzyka]
[wycie syreny]
[spikerka] Cały personel proszony jest o przerwanie pracy
i zbiórkę w punkcie ewakuacji.
Powtarzam.
Cały personel proszony jest o przerwanie pracy
i zbiórkę w punkcie ewakuacji.
[pikanie zegara]
- [dyszy] - [pikanie zegara]
[wycie syreny]
[muzyka pełna dramatyzmu]
[pikanie skanera]
[automat] Tożsamość potwierdzona.
[nadal wycie syreny]
[odkasłuje]
[stęka]
[muzyka narasta]
[dziecko kwili]
[ciężko oddycha]
[krzyczy] In-ho!
Dlaczego?! Dlaczego to zrobiłeś?
[zgrzyt mechanizmu]
[krzyczy] In-ho!
[muzyka cichnie]
[liryczna muzyka pełna dramatyzmu]
[pikanie zegara]
[spikerka] Dziesięć.
Dziewięć.
Osiem.
Siedem.
Sześć.
Pięć.
Cztery.
Trzy.
Dwa.
Jeden.
[huk wybuchów]
[syrena statku]
[muzyka cichnie]
[złowieszcza muzyka]
[drzwi skrzypią]
SZEŚĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ
[muzyka festynowa z głośników]
[krzyki bawiących się]
[niewyraźny gwar festynu]
Mogę o coś zapytać?
Mieszka pani w Bongcheon-dong?
Nie.
A może już panią rysowałem?
Nie. Dlaczego pan pyta?
Yy...
Mam wrażenie, że skądś panią kojarzę.
Ojej!
Tak tylko pytałem. Nic nie sugerowałem.
Przez jakiś czas tu pracowałam.
Wiedziałem!
[ze śmiechem] Dlatego wydawała się pani znajoma.
[Na-yeon] Tato!
Cześć, kochanie.
Zrobiłam sobie zdjęcie z króliczkiem.
Pokaż. Ale piękne zdjęcie! [śmieje się]
Cześć, Na-yeon.
Dzień dobry.
Zna pani moją córkę?
Słyszałam o jej chorobie, kiedy tu pracowałam.
Ach, rozumiem.
Wygląda zdrowo.
[Gyeong-seok] Tak.
Dostaliśmy wiele pomocy i czuje się znacznie lepiej.
[szelest plastiku]
Dziękuję.
Nie choruj już.
Dobrze.
Chwileczkę. Nie skończyłem portretu.
Przyjdę innym razem.
[Na-yeon] Tato.
- Otworzysz mi to? - Oczywiście, słonko.
Proszę.
- [śmieje się] Smaczny? - Mhm.
[telefon wibruje]
- Halo? - [pośrednik] To ja.
Dlaczego zmieniłaś numer?
Strasznie ciężko było cię znaleźć.
[silnik startuje]
- Kto mówi? - Już zapomniałaś mój głos?
Przykro to słyszeć.
To ja, Park Man-cheol. Szukałem twojej córki na Północy.
[pisk opon]
[niepokojąca muzyka]
Nie ekscytuj się zanadto,
ale mam wieści, że ktoś ją widział w Chinach.
To jeszcze niepotwierdzone, ale wiele szczegółów się zgadza.
Nazywa się Han Song-i, tak?
Jesteś tam? No-eul!
WIĘZIENIE W MOOJIN
[muzyka cichnie]
- [mężczyzna] Tato! - [kobieta 1] Tutaj. [śmieje się]
[niewyraźne rozmowy]
[kobieta 2] Hyeong-taek!
- Trzymaj się. - Odezwij się czasem.
[Jun-ho] Choi.
O, Hwang! [śmieje się]
Mmm, dobre. Gdzie kupiłeś?
W takiej znanej knajpce z tofu prowadzonej przez uroczą staruszkę.
Myślisz, że jak kupisz mi tofu, to ci wybaczę?
- Miałeś stać na czujce, a ty usnąłeś! - Przepraszam.
Kurde, życie to jest nie fair.
Ty robisz coś nie tak, ja idę siedzieć.
Naprawdę mi przykro, ale nie przekręcaj faktów.
Siedziałeś za przestępstwa.
Oż ty gnojku.
Daj spokój, Choi.
Dzięki za wszystko.
Dobrze wyglądasz.
Tak? [śmieje się]
To tylko sześć miesięcy. Takie tam wakacje.
W więzieniach się pozmieniało.
Są wygodniejsze niż niejeden motel.
Nawet karmią nieźle.
Co teraz planujesz?
Sam nie wiem.
Latami szukałem gościa od ddakji.
Ten rozdział się zamknął i teraz nie wiem, co z sobą począć.
A ty, Hwang? Wracasz do policji?
Do policji? Po tym wszystkim?
No może nie.
Może pójdziemy w biznes razem? Pożyczki to całkiem dobry interes.
Można zarobić, a przy tym pomóc ludziom w potrzebie.
[Mu-dong] Nie powiedziałbym.
Trudno to nazwać pomocą.
Ty gnojku...
A masz w ogóle co pożyczać?
Kurde. [cmoka] Że też ta kasa przepadła...
Naprawdę zniknęła z motelu?
Tak, pokój był pusty.
Kto ją ukradł? Tylko my o niej wiedzieliśmy.
Chwila.
Czyżby pan Seong...?
Mam nadzieję.
[pikanie kodu]
[piknięcie zamka]
[melancholijna muzyka fortepianowa]
GRACZ NR 222 ZWYCIĘZCA
SALDO KONTA
SPRAWDZANIE
WPISZ CZTEROCYFROWY PIN
[wzdycha]
GRACZ NR 222 ZWYCIĘZCA
STAN KONTA: 45,6 MILIARDA WONÓW
PRZYLOTY MIĘDZYNARODOWE
Idzie. Tutaj!
[muzyka cichnie]
Witamy, pani mamo Sae-byeok. Musiała pani wiele przejść.
[nostalgiczna muzyka]
Co tak stoisz, Cheol? Przywitaj się.
Cheol.
Jak ty urosłeś.
Przepraszam.
Za długo...
musiałeś na mnie czekać.
[szlocha]
Dziękuję, że ją pan przywiózł.
Ja też panu dziękuję. Oto dokumenty.
[kobieta] Dziękuję.
[muzyka cichnie]
Dzień dobry.
Leci pani do Yanji w Chinach lotem T’way Air o 14.30, tak?
Tak.
Zapraszam do wyjścia 25. Otworzy się 30 minut przed odlotem.
[telefon wibruje]
Halo?
To ja, Park Man-cheol, pośrednik.
To dziś wylatujesz, No-eul?
- Tak, jestem na lotnisku. - [nostalgiczna muzyka]
[Man-cheol] Rozumiem.
Przykro mi, że cię nie odprowadzam, ale coś mi wypadło.
Kiedy wylądujesz w Yanji, ktoś będzie na ciebie czekał.
O nic się nie martw.
[No-eul] Dobrze.
Bezpiecznej podróży.
I dzwoń, gdybyś czegoś potrzebowała.
[No-eul] Tak zrobię.
No i wróć z córeczką.
Dziękuję.
[sygnał zakończenia połączenia]
[kobieta z głośników] Ogłoszenie dla pasażerów linii T’Way Air.
Rejs TWE1 do Yanji w Chinach jest gotowy do przyjęcia pasażerów.
Pasażerów prosimy...
[muzyka cichnie]
I jak? Nieźle wygląda, co?
RÓŻOWY MOTEL
[Woo-seok] Wyremontujemy go i będzie wyglądał jak hotele w Las Vegas.
Mówię ci. W okolicy roi się od barów i salek do karaoke.
Biznes będzie kwitł.
Chodź.
[Mu-dong] Remont będzie kosztował fortunę.
Nie będzie, bo zrobimy go sami.
Umiesz malować, nie?
- Fachowo. I kłaść tapety. - Fantastycznie.
Wiele się nauczyłem, pracując w Moojin.
No to zrobisz remont i mianuję cię kierownikiem hotelu.
- Powaga? - Jasne.
Ilu ludzi zatrudnisz?
Zero. Ja będę właścicielem, ty kierownikiem i tyle.
Co?
Chodź. To ten pokój. [cmoka]
Ten, o którym mówiłeś?
Zgadza się.
- Tutaj były sterty pieniędzy? - Tak jest.
Ktoś zabrał je co do banknotu i wymazał nagrania z kamer.
Kurde.
Może to ten detektyw?
Może je cichaczem zwinął?
- Detektyw Hwang? - Tak.
[śmieje się] Nie ma szans. Popatrz na niego tylko.
Jest za miękki, żeby ukraść taką sumę.
Mówiłeś, że poza Seongiem tylko wy dwaj wiedzieliście o pieniądzach.
No wiem.
Kurde, kto je zabrał? [cmoka]
[warkot silnika]
LOS ANGELES, STANY ZJEDNOCZONE
[drzwi otwierają się]
[dzwonek]
[dziewczynka po angielsku] To pewnie pizza! Otworzę.
[szybkie kroki]
[po koreańsku] Czy mieszka tu Seong Ga-yeong?
To ja.
Kim pan jest?
Znajomym pana Seong Gi-huna.
Mam dla ciebie przesyłkę.
[dziewczynka 2 po angielsku] Jenny, chodź!
[po angielsku] Sekundkę! Już idę!
[po koreańsku] To od mojego taty?
Kazał panu mi to dać i sprawdzić, co u mnie?
Niech pan mu powie,
że mam dość czekania na jakikolwiek kontakt.
Dla mnie już nie istnieje, więc może sobie odpuścić.
[In-ho] To były jego rzeczy.
Pan Seong Gi-hun nie żyje.
[posępna muzyka fortepianowa]
Zostawił to dla ciebie, Ga-yeong.
[muzyka powoli narasta]
[muzyka cichnie]
- [klaksony] - [wycie syreny]
[trzask]
- [plask] - [mężczyzna jęczy]
[mężczyzna po angielsku] Cholera!
[jęczy] Kurwa!
Szlag.
[muzyka pełna napięcia]
Dobra. Jeszcze raz.
Jak sobie pan życzy.
[trzask]
[mężczyzna] Noż kurwa!
- [liryczna muzyka pełna dramatyzmu] - [trzask]
- [plask] - [jęk]
[trzask]
[mężczyzna] Kurwa.
[muzyka narasta]
[melancholijna muzyka fortepianowa]
Napisy dla niesłyszących: Juliusz P. Braun